Musashi to jeden z dwóch największych okrętów w swojej klasie na świecie. Jak to się stało, że Amerykanie nie wiedzieli nic na temat jego danych aż do końca wojny, mimo złamanego przez nich purpurowego kodu marynarki japońskiej? Jak rozwiązano trudności konstrukcyjne okrętu? Jak chroniono ich budowę? Książka ta odpowie czytelnikom na te frapujące pytania.
Massie jest mistrzem historycznej opowieści, imponuje niesamowitym literackim rzemiosłem Max Boot, The New York Times Book Review
Przedstawił każdą postać z artystyczną wizją pisarza napisana z pasją opowieść o ludziach z epoki pierwszej wojny światowej The Waszyngton Post Book World
Wspaniałe, niewyobrażalne osiągnięcie Książka napisana lekkim, świetnie się czytającym stylem oparta na benedyktyńskiej pracy historyka... Milwaukee Journal Sentinel
Żywy opis postaci i wydarzeń mistrz gawędziarstwa w tym rodzaju historycznego pisarstwa wątpię, by Massie miał sobie równego Paul Kennedy, Los Angeles Time Book Reviev
Wstrząsająca historia żołnierza włoskiego na froncie wschodnim. Wspomnienia Cortiego stanowią klasykę literatury pamiętnikarskiej dotyczącej frontu wschodniego. 28 dni tragicznego odwrotu armii włoskiej z frontu wschodniego w oczach jednego z tych nielicznych, którzy ocaleli.
Debiutancka książka Kacpra Jana Gęsiora opowiada o ludziach amerykańskiej 1. Dywizji Piechoty Morskiej w walkach o Guadalcanal, jednej z najważniejszych kampanii II wojny światowej w obszarze Pacyfiku, trwającej od sierpnia 1942 r. do lutego 1943 r. Marines służący pod dowództwem gen. maj. Alexandra A. Vandegrifta toczyli boje w najtrudniejszym okresie zmagań o piekielną wyspę. Opierając się na źródłach archiwalnych, narracjach osobistych oraz literaturze tematu, autor przedstawił w kompleksowy sposób działania 1. Dywizji Piechoty Morskiej. Wykorzystał w swojej pracy wspomnienia zarówno szeregowych marines, jak i ich dowódców, dzięki czemu możemy śledzić walkę w tym tropikalnym piekle z różnych punktów widzenia. To właśnie na tej wyspie narodziła się legenda marines. Musieli oni walczyć w ekstremalnych warunkach i to nie tylko z Japończykami, ale też z chorobami tropikalnymi, naturą i wszechobecnym podczas całej kampanii głodem. W czasie tych działań branie jeńców należało do rzadkości. To dlatego jeden z prowizorycznych grobów należący do poległego na Guadalcanal marine zdobił napis:I gdy przybył do bram Nieba,Do Świętego Piotra rzeknie:Melduje się kolejny Marine, Sir.Już swoje odsłużyłem w piekle
Gdyby każdy z U-bootów osiągnął przynajmniej 25% tego, co osiągnął U-48, to Niemcy wygrałyby Bitwę o Atlantyk i prawdopodobnie II wojnę światową!Opowieść o ludziach, którzy tworzyli legendę okrętu o załodze.Przez okręt przewinęły się prawdziwe sławy U-bootwaffe, dowódcy,którzy osiągneli na pokładzie tego U-boota niebywałe sukcesy.Wystarczy wymienić Herberta Schultze, Heinricha Bleichrodta, czyHansa Rudolfa Rsinga.Autor,Łukasz Grześkowiak ,specjalizuje się w tematyce U-bootów.Jest autorem następujących książek: Walker pogromca U-bootów U-bootyna Morzu Śródziemnym 1941-1944, U-booty na Morzu Śródziemnym1943-1944. Zagłada oraz U-505 Prawda o wojnie na morzu.
Max Valentiner to jeden z najciekawszych dowódców U-bootów w I-wszej wojnie światowej. Woda była jego żywiołem. Już przed wojną wsławił się tym, że pobił rekord świata w głębokości nurkowania. Był też projektantem pojazdów podwodnych, które znalazły zastosowanie w ratownictwie. Gdyby nie wybuch pierwszej wojny światowej byłby pewnie kimś w rodzaju Ballarda. Właśnie się szykował do wspaniałej międzynarodowej wyprawy na której czele miał stanąć, która miała za zadanie odszukać skarby we wrakach leżących na dnie Morza Adriatyckiego, gdy musiał porzrzucić swe plany i jako jeden z naj młodszych dowódców U-bootów wyjść w morze. Przez długi czas przewodził na liście zatopionego tonażu wśród dowódców niemieckich okrętów podwodnych. Dopiero wyprawa na Morze Czarne, gdzie oczywiście ilość celów gwałtownie się zmniejszyła, zepchnęła go z pozycji nr. 1 wśród asów U-bootów. Nie mniej jednak zatopił więcej tonażu alianckiego niż np. Kretchmer - numer jeden pod względem zatopionego tonażu podczas drugiej wojny światowej. Valentiner był gorącym zwolennikiem bezwzględnej i nieograniczonej wojny podwodnej. Nie miał pod tym względem żadnych skrupułów. Dowódcy niemieccy na spotkaniu z Tripitzem narzekali na olbrzymie ograniczenia ze strony rządu niemieckiego, które nie pozwalają im wykorzystać potencjału U-bootów i wygrać wojnę. Wtedy stary admirał opowiedział im anegdotkę o Nelsonie, który otrzymawszy rozkaz powrotu pod Kopenhagą, przyłożył lunetę do pozbawionego oka oczodołu i stwierdził, że nie widzi sygnału dowódcy, zaatakuje wiec Duńczyków. Valentiner z tej anegdotki wyciągnął wniosek, że można nie przejmować się ograniczeniami rządu i topić wszystko co pływa bez ograniczeń. Taka postawa była przyczyną poważnego kryzysu dyplomatycznego, gdy zatopił on włoskie liniowce pasażerskie Ancona i Persia w 1915 roku. Zginęło wówczas 40 Amerykanów, co zaostrzyło stosunki niemiecko-amerykańskie, a tego najmniej życzył sobie rząd niemiecki. Valentiner pływał na okrętach podwodnych U-3, U-10, U-38 i U-157. Największe sukcesy odniósł na U-38. I to właśnie temu U-bootowi i jego załodze jest poświęcona głównie ta książka.
Bitwa pod Cuszimą to jedna z najważniejszych bitew w historii świata. Książka powstała na kanwie wspomnień jednego z ostatnich żyjących w latach 60. oficerów biorących udział w tej bitwie - Borysa Michajłowicza Czetwieruchina.Opis bitwy pokazuje całą dramaturgię marynarzy rosyjskich,którzy skazani na klęskę bili się do końca.Wielu z uczestników bitwy po opuszczeniu niewoli japońskiej nigdy już nie wróciło do marynarki.Trauma po bitwie była bowiem tak wielka.Autor,ranny w czasie bitwy,znalazł się w rosyjskiej niewoli.Podczas rewolucji październikowej ucieka do Finlandii,a potem do szwecji,gdzie osiada na stałe
Okładka książki Najdalsza granica Pamiętniki niemieckiego żołnierza z frontu wschodniego 19411943 Helmut PabstHelmut PabstWydawnictwo: Oficyna Wydawnicza Finnabiografia, autobiografia, pamiętnik212 str. "Pośmiertny pamiętnik młodego żołnierza, Helmuta Pabsta. Pisany z narażeniem życia,ponieważ jest antywojenny i w swoim przekazie antyhitlerowski opowiada o codziennych wydarzeniach, w tym i tych najbardziej przerażających. Książka jest fascynującym, osobistym zapisem dni jednej z największych kampanii II wojny światowej.Według brytyjskiego czasopisma""Obserwer"" to arcydzielo literatury pamietnikarskiej II wojny światowej"
Włoch w śniegach Rosji jest relacją absolutnie wyjątkową. Epopeja włoskiego Korpusu Alpejskiego porzuconego i praktycznie zdradzonego przez niemieckiego sojusznika oraz jego tragiczne losy w czasie zimowego odwrotu znad Donu są jedną z najtragiczniejszych kart historii walk na froncie wschodnim. Osobiste relacje z tych wydarzeń są niezwykle rzadkie bardzo niewielu zostało tych, którzy mogliby napisać wspomnienia. Jednak wartość chwytających za serce i przerażająco szczerych zapisków Mario Rigoniego jest podwójna. To nie tylko historia strzelców alpejskich, przejmujący opis ludzkich tragedii i donośny sprzeciw przeciwko absurdowi wojny. To przede wszystkim dowód na to, że nawet na dnie piekieł zawsze tli się nadzieja i człowiek, niezależnie od sytuacji i koloru munduru który nosi, wciąż może uchronić się przed ostatecznym szaleństwem o ile nie zapomni, że jest człowiekiem.
Marinesko bohater czy morderca? Czy widział znak Czerwonego Krzyża wymalowany na Wilhelmie Gustloffie i mimo to zaatakował statek oznaczony jako szpitalny?Z drugiej strony pojawia się pytanie czy Gustloffa można było zaliczyć do statków szpitalnych, skoro oprócz rannych, kobiet i dzieci przewoził armię załóg okrętów podwodnych, która mogła jeszcze zmienić wynik Bitwy o Atlantyk? Czy rzeczywiście był to strzał stulecia, jak analizuje autor zatopienie Wilhelma Gustloffa.Wreszcie, czy Wilhelm Gustloff przewoził poszukiwaną do dzisiaj Bursztynową Komnatę?Na te i na wiele innych pytań stara się odpowiedzieć autor tej książki, który dotarł do członków załogi okrętu podwodnego S-13 i w oparciu o ich relacje napisał tęfascynującą historię.
Autor przebywał na U-bootach od 1941 do 1945 roku. Znakomicie napisane, dramatyczne wspomnienia człowieka, należącego do nielicznych, którym udało się przeżyć Bitwę o Atlantyk. "Jest to niewątpliwie najbardziej porywająca relacja z wojny toczonej na pokładzie U-boota. Pasjonująca historia..." Publishers Weekly "Wspomnienia Wernera przypominają czasami Na zachodzie bez zmian. Ta sama ironia szczegółu... Wraz z Wernerem w stęchłym powietrzu okrętu kulimy się na odgłos wybuchu każdej bomby głębinowej. Mistrzowsko napisany pamiętnik..." New York Time Book Rewiew "Żywy i bardzo osobisty opis trudów i grozy życia na U-bootach. Świetnie napisana książka jest czymś więcej niż tylko pamiętnikiem wojennym dzięki przesłaniu, które zawiera - przesłaniu o bezsensowności wojny..." Library JournalKsiążka "Żelazne trumny" - Herbert A. Werner - oprawa twarda - Wydawnictwo Fundacja Historia PL. Książka posiada 472 stron i została wydana w 2023 r.
Historia niemieckiego rajdera Atlantis to jeden z najbardziej fascynujących epizodów drugiej wojny światowej na morzu.Jego rejs trwał prawie dwa lata! Nikt w historii do tej pory nie płynął tak długo po morzach bez zawijania do portów!Atlantis został też niekwestionowanym liderem wśród niemieckich rajderów w ilości zatopionych bądź zdobytychalianckich statków. Pozbawił on bowiem aliantów 22 jednostki, czasem z drogocennym ładunkiem, a czasem z dokumentami najwyższej wagi.Kapitan okrętu, Rogge w swoich działaniach starał się kierować zasadami rycerskości w wojnie na morzu. Nie zawsze jednak udawało mu się te zasady stosować. Okrucieństwa wojny dopadły i załogę Atlantisa. Zabijali i byli zabijani. Ginęli w paszczach rekinów i umierali z pragnienia po wielodniowym dryfowaniu w szalupie.
Wincenty Cygan urodził się w Berechach k. Ustrzyk Dolnych w 1917 roku. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Jaśle, gdzie jego rodzina osiadła ewakuując się w 1920 roku, uciekając przed zbliżającym się frontem wojny polsko-bolszewickiej, uczył się malarstwa pokojowego i artystycznego u Zdzisława Truskolaskiego. W 1937 roku wstąpił jako ochotnik do Marynarki Wojennej. Przeszkolenie rekruckie odbył na Oksywiu, na ORP Mazur i ORP Bałtyk.W czasie drugiej wojny światowej pływał na ORP Błyskawica i ORP Dragon. Od 1945 r. mieszkał w Szkocji. Pod koniec życia wrócił do Polski.Jego opowiadania ukazywały się na Zachodzie w prasie emigracyjnej, m. in. w paryskiej Kulturze.Granatowa załoga składa się z dwóch części: Z falą i pod falę obejmującą wspomnienia ze służby przed wojną w marynarce wojennej oraz z tytułowej Granatowej załogi w której autor zawarł swoje przeżycia wojenne.
Zatopienie Scharnhorsta to jeden z najbardziej dramatycznych epizodów walk o konwoje arktyczne zmierzające do Rosji w czasie drugiej wojny światowej. Najnowsza książka Wojciecha Włódarczaka to zbeletryzowana opowieść o bitwie za Przylądkiem Północnym. Cicha Noc pokazuje nam nie tylko wierny prawdzie historycznej przebieg zdarzeń, ale i całą paletę przeżyć uczestników obu stron bitwy, zarówno tych fikcyjnych jak i historycznych postaci, których losy splatają się ze sobą. Autor pokazuje nam świat pełen sprzecznych emocji swoich bohaterów, gdzie nienawiść splata się z miłością, a przyjaźnie są wystawione na ciężką próbę w obliczu ekstremalnych warunków, gdzie życie i śmierć dzieli tak cienka linia. Dla wielu z nich, tytułowa Cicha noc zapada na zawsze... Z około 2000 członków załogi Scharnhorsta uratowało się bowiem jedynie 36 ludzi.
Historia japońskich okrętów podwodnych napisana przez dowódcę okrętu podwodnego, który zatopił amerykański krążownik "USS Indianapolis". Autor opisuje najciekawsze epizody japońskich okrętów podwodnych, oparte na relacjach jego kolegów-członków załóg okrętów podwodnych. W swoją opowieść wplata własną historię, w której nie brak dramatycznych momentów.Książka "Zatopieni" - Mochitsura Hashimoto - oprawa miękka - Wydawnictwo Fundacja Historia PL. Książka posiada 217 stron i została wydana w 2023 r.
Sensacyjne nowe ujęcie okresu narodowego socjalizmu.Christian Esch, Berliner ZeitungKażdy kto zmierza w przyszłość zabrać głos w debacie na temat historii Trzeciej Rzeszy i II wojny światoweh musi przeczytać tę książkęHans Erich Volkman, Frankfurter Allgemaine ZeitungTa książka roznieci nową debatę na temat narodowego socjalizmuHans Monnsen, Suddeutsche Zeitung
Bitwa jutlandzka największa bitwa I wojny światowej, jedyna w swoim rodzaju, gdy największe floty świata wyszły w morze żeby rozstrzygnąć tu i teraz, raz na zawsze, kto będzie panował na morzach i oceanach świata. Starcie tytanów, dramatyczne zwroty akcji, odwaga i bezgraniczne poświęcenie marynarzy z obu stron, dla których honor był ważniejszy niż śmierć wszystko to składa się na tę fascynującą opowieść o legendarnej bitwie, jednej z najważniejszych w historii świata.Wydanie II
Wspomnienia Very Ratzke Jansson to kapitalny dokument dotyczący dziejów Gdańska w okresie przed i w czasie wojny światowej. Dzięki niemu poznajemy życie codzienne rodziny niemieckiej, na której dziejach odcisnęła swe piętno Historia. Autorce udaje się opuścić Gdańsk tuż przed wkroczeniem Rosjan. Książka jest wyrazem tęsknoty autorki za rajem utraconym za Gdańskiem.
"Pancernik Bismarck" został przetłumaczony na 10 języków i był wielokrotnie wznawiany, stając się klasykiem literatury wojennomorskiej. W oparciu o relacje ocalałych i bogatą dokumentację, zarówno niemiecką jak i brytyjską, powstała najpełniejsza historia najsłynniejszego hitlerowskiego pancernika II wojny światowej.
Enfant terrible niemieckiej U-bootwaffe. Potrafił wracając z patrolu na pokładzie U-boota krzyknąć przez tubę do oczekujących go na pirsie VIP-ów: Czy naziści jeszcze są u władzy?.Gdy wchodził do najpopularniejszego lokalu w Paryżu w czasach wojny Szeherezady orkiestra przerywała swój występ i grała specjalnie na jego cześć Je taime. Z Ewą Braun tańczył przy swingu Submarine.
Wielcy admirałowie Raeder i Donitz umawiali się z nim na śniadanie o 14, bo wiedzieli że o tej porze dopiero je spożywa po pijanej nocy w Szherezadzie. Gdy wszyscy na spotkaniu z Hitlerem pili wódkę małymi łyczkami, on jeden wypijał kieliszek jednym haustem.
Odznaczony Krzyżem Rycerskim z Liśćmi Dębu i Skrzyżowanymi Mieczami. Jako oficer na U-48 zatopił ok. 200 000 BRT alianckich statków. Jako dowódca U-564 zatopił prawie 100 000 BRT. Po wojnie, na pierwszym zjeździe U-boociaży w Hamburgu, w płomiennym przemówieniu bronił admirałów Raedera i Dnitza siedzących w więzieniu. Nigdy nie wstąpił do Bundesmarine na znak protestu przeciw szykanowaniu w Niemczech byłych U-boociarzy i przylepianiu im łatki morderców.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
