"Wiersze z piwnicy" to poetycka podróż w głąb ukrytych emocji, wspomnień i niepokojów, które dojrzewały w ciszy, jakby na dnie duszy - w tytułowej "piwnicy". Miłość, duchowość, przemijanie, zagubienie i zachwyt nad światem mieszają się tu z głęboką refleksją nad losem człowieka i czasem boleśnie ironiczną refleksją nad współczesną Polską. Od intymnych obrazów miłosnych i rozmów z Bogiem, poprzez pejzaże Galilei i ciche obserwacje codzienności, aż po mocne, przejmujące wersy o ojczyźnie zagubionej w labiryncie historii - każdy wiersz jest jak zapiski z wewnętrznego azylu.To tomik dla tych, którzy nie boją się zaglądać pod powierzchnię słów, obrazów, sumienia. To tomik dla tych, którzy cenią poezję szczerą i pełną duszy.
Jak jest w bajkach? Wiadomo - dobro zawsze zwycięża. No, ale co z tą drugą stroną? Co z tymi "złymi"? Czy naprawdę nikt się nad tym nie zastanawia? Przegrali - i już? To wszystko? Przecież oni też mieli swoje cele, marzenia, plany, uczucia Także chcieli być kimś i coś osiągnąć, ale pojawił się ten "dobry", tak zwany "bohater", i wszystko zepsuł. Oj, nieładnie, bardzo nieładnie! A gdyby tak zebrać antagonistów i urządzić im sesję terapeutyczną? To mogłoby być niezwykle ciekawe i odkrywcze! Z pewnością udałoby się dowiedzieć wielu ciekawych rzeczy, a przy okazji przestrzec kolejnych "złych". Przecież nikt nie potrafi tak dobrze uchronić przed błędami, jak ci, którzy je popełnili! No to jak, zaczynamy? Do dzieła, Panie i Panowie!
"Nowa książka Wojciecha Łęckiego to na pierwszy rzut oka dzieje romansu, a raczej jego niespodziewanego schyłku. Początkowo wydaje się, że związek rozkwita i zapowiada okres długiej stabilizacji, może nawet sposobu na dozgonne życie. To partnerstwo dwojga ludzi zaledwie w porze wczesnego popołudnia ma się pogłębić dzięki wypadowi na egzotyczny wypoczynek na modne Kanary, w szeroki świat, ku egzotycznym krajobrazom, wyższym formom życia, międzynarodowemu środowisku. Ale, ale: są jeszcze warunki, czasy, prowincjonalne środowiska, oczekiwania zderzone z oporną materią transformacji i ludzkiej ułomności."Jan Zdzisław Brudnicki
"Raptem zobaczyłem znajomą twarz. W pierwszej chwili nie mogłem sobie przypomnieć, kto to jest, ale dość szybko wróciła mi do pamięci dziewczyna, którą spotkałem w pizzerii, Agnieszka. Była z przystojnym, młodym człowiekiem. Bardzo pasowali do siebie, ale nie rozmawiali ze sobą. Weszli do samolotu i zaczęli powoli się zbliżać. Kiedy stanęli na równi ze mną, Agnieszka kilka razy zerknęła w moim kierunku, ale najwyraźniej mnie nie poznała. "Baba z wozu - koniom lżej" - pomyślałem. Usiedli z tyłu obok smutnego pana i stewardessa, pod nagrany głos, zaczęła pokazywać, co mamy robić, jak nasz samolot, nie daj Boże, zacznie spadać. Nie to, żebym jakoś wierzył, że te umiejętności mi się przydadzą, ale robiła to tak zgrabnie, że nie mogłem oderwać oczu. Zapomniałem nawet na chwilę o Agnieszce. Potem jednak wróciłem myślami do niej. A potem po prostu zasnąłem. Obudziłem się, jak lądowaliśmy. Za oknem była zaśnieżona Warszawa. Niemniej jednak, ten widok budził ciepłe uczucia. Byłem w domu."
Zazwyczaj w kryminałach czytelnik śledzi historię detektywa, który tropi groźnego przestępcę. A co, jeżeli pracujący w policji detektyw sprzymierzy się z diabłem i poprowadzi mordercę ku zwycięstwu? W Miejskim obłędzie nic nie jest oczywiste. Dobro miesza się ze złem, sen z jawą, fantastyczny świat słowiańskich bogów z rzeczywistością, a dramat z powieścią; ale jedno jest pewne: nie ma w tym kryminale ani sztampy, ani nudy.
Czy poezja zawsze musi być poważna i wyniosła? Niekoniecznie! Może być zadziorna, frywolna i pełna absurdów! Absurdy wyssane z palca to zbiór dwustu limeryków, w których autor z przymrużeniem oka nawiązuje do życia polityków, księży czy zwykłych ludzi z prowincjonalnych miasteczek i dużych miast. Utwory te przedstawiają codzienność pełną psot, wpadek, namiętności, a wszystko to ukazane jest na tle relatywnej, zmiennej moralności. Otwórz tomik na dowolnej stronie i daj się ponieść żartom oraz przewrotnej wyobraźni autora!
Celem niniejszej pracy jest uzupełnienie dotychczasowego stanu wiedzy na temat twórczości Józefa Ignacego Kraszewskiego. Zamierzenie to realizowane jest w oparciu o hipotezę, że pisarz wykreował wiele wybitnych sylwetek kobiecych, zgromadził na kartach powieści interesujące wzory osobowe oraz przedstawił współczesne sobie wyobrażenia kobiet.
Żyjemy w matriksie, liczni budzący się w naszych czasach ludzie już to zauważają. Wiedzą, że nasze ciała tu, na planecie Ziemi, są zmanipulowane, podobnie jak nasze uczucia, myśli, psychika. Ci, którzy się budzą, stopniowo od tej manipulacji się uwalniają - od zniewolenia matriksem, a ubierają się w bezinteresowną boską miłość. Matriks sięga również do astrala, czyli tzw. czyśćca, gdzie dusze po śmierci ciał są zniewalane, sądzone i zmuszane do powrotu do materii (tzw. reinkarnacja). Tylko te, które mają wysoką świadomość duchową i prawdziwe pragnienie zjednoczenia ze źródłem, stwórcą, są zdolne siebie i inne od matriksa ratować; wprowadzać w stan prawdziwego nieba, Ducha Świętego, pełni miłości i światłości, gdzie nie ma już cierpienia, ciemności, niedoskonałości, za to jest wolność, jedność, zbawienie, życie wieczne. Ufajcie swemu prawdziwemu boskiemu ja, a nie ślepym przewodnikom. Nie dajcie się wpędzić w poczucie winy, bo jeśli sobie na to pozwolicie, będziecie straceni za życia i po śmierci. Ufajcie źródłu, stwórcy, bo z nim mamy się wszyscy zjednoczyć. Niech czyste pragnienie nas prowadzi oraz bezinteresowna miłość w uczuciu, myśli, słowie i czynie. Oto my, istoty boskie, pełnia miłości. Życzę nam prawdziwej odwagi! A materia - czy uwolni się od śmierci ciał i matriksowych zniewoleń? Być może, jest na to nadzieja.
W Chinach naukowcy tworzą wirusa, którego zadaniem jest zniszczenie szkodliwej bakterii. Ale coś idzie nie tak i wszystko wymyka się spod kontroli. Niebezpieczny wynalazek wydostaje się na zewnątrzMarcin P. kupuje na chińskim targu fiolkę z tajemniczą substancją i przemyca ją do Polski. Tam, z pomocą przyjaciół, rozpyla specyfik w kilku miejscach Warszawy. Zjadliwy wirus szybko atakuje kolejne osoby, zbierając śmiertelne żniwo i sprawiając, że społeczeństwo ogarnia panika.Czy uda się powstrzymać sprawców i ograniczyć skutki działania wirusa?Do walki z przestępcami staje prokurator Anna F. wraz z kompanami. Musi się jednak śpieszyć, bo czasu jest coraz mniej, liczba ofiar stale rośnie, a Marcin P. planuje kolejne posunięcia, jednocześnie umykając przed wymiarem sprawiedliwości
„Baśka i szkolne szaleństwa“ to kontynuacja opowieści o perypetiach sympatycznej, błyskotliwej, ale i psotnej dziewczynki o imieniu Basia, która zdecydowanie wyróżnia się na tle innych dzieci.
Mała rozrabiaka idzie już do pierwszej klasy, a tam czeka na nią wiele nowych przygód – nie zawsze miłych – w które wciąga swoją rodzinę i całe otoczenie.
Tuż przed rozpoczęciem roku szkolnego Baśka, pragnąca, by nazywano ją wreszcie Barbarą, serwuje rodzicom mocne atrakcje – postanawia zadbać o swój wygląd w sposób iście wyjątkowy. Co z tego wyniknie? Przeczytajcie sami, bo tego nie da się opisać!
Perypetie głównej bohaterki bawią do łez – nie tylko dzieci, ale i dorosłych. Jakie wspaniałe skarby można znaleźć w śmieciach? Czy woda sardynkowa może zabić? Po co zamyka się wychowawczynię w blibliotece? Jak ozdobić swoje ciało tatuażami w czasie trwania lekcji? Czy trudno jest skłonić rodziców do odrobienia za nas pracy domowej w środku nocy? Jak zakomunikować wychowawczyni, że jest już stara? Co zrobić, żeby dostać darmowy obiad w szkole? Na te i inne ciekawe pytania Basia z pewnością zna odpowiedź i chętnie Wam o tym opowie! Ahoj, przygodo!
Witaj w serii „Mój pierwszy pamiętnik”! To nie są zwykłe opowiadania – to nietuzinkowe, pełne przygód pamiętniki!
Poznaj Agatkę – niesamowitą dziewczynkę, która pewnego dnia, zafascynowana lekcją plastyki, odnalazła drogę do ogromnego, magicznego Świata Tęczy!
Czy jesteście gotowi na niezapomnianą podróż? Pierwsza część pamiętnika to szalona wyprawa przez tęczowy most prosto do... Czerwonej Krainy! Ale to nie wszystko – okazuje się, że takich krain jest więcej i charakteryzują je różne kolory!
Oczy Agatki zobaczą to, czego zwykli ludzie nie widzą: różnorodne, tajemnicze istoty zamieszkujące każdą z barwnych krain. Jak wyglądają stworzenia mieszkające w czerwieni? Przygotuj się na zaskoczenie!
Co wyróżnia pamiętnik Agatki?
Piszemy ręcznie! Tekst w środku wygląda tak, jakby został napisany starannym pismem pierwszoklasistki, dzięki czemu jest idealny do czytania przez dzieci!
Przygody Agatki są udokumentowane atrakcyjnymi ilustracjami – zdjęciami, które zachwycą i małych, i dużych czytelników.
Otwórz pamiętnik i dołącz do Agatki w jej pierwszej, wielkiej, tęczowej podróży!
Prawdziwa historia kobiety, która przeżyła rodzinną tragedię, zdradę i emigrację, by odnaleźć wswoim życiu sens, miłość i obecność Boga. Od straty ojca w dzieciństwie, przez oszustwo matrymonialne, po lata pracy w Anglii - każdedoświadczenie staje się dla niej dowodem na działanie sił wyższych.To opowieść o cudach codzienności, zaufaniu do wszechświata i sile ducha, która pozwala przemienić cierpienie we wdzięczność, a upadki - w światło. Książka, która inspiruje do refleksji, zachęca do życia tu i teraz oraz odkrywania miłości i radości wkażdym doświadczeniu.
Jeśli czasem się martwisz, że mówisz od rzeczy - nie przejmuj się; możesz sięgnąć po tę książkę i pomówić do rzeczy. Możesz także posłuchać, co one mają do powiedzenia sobie nawzajem - bez strachu, że będzie to niedorzeczne: rzeczy bowiem, nie tylko w tej książce, mówią bardzo do rzeczy."To ja, grzebień, panie i panowie,Lubicie, jak was głaszczę po głowie?Panie czeszą się zapamiętale,A panowie za to często wcale.Panowie nierzadko z tej przyczyny,Że im czupryny przeszły w łysiny.Natomiast jest tak z pań całą rzeszą,Iż panie się cieszą, gdy się czeszą.Ciebie też uczeszę, mój kochany,Bowiem jesteś strasznie rozczochrany."
"Przeistoczone dziedzictwo" to zbiór wierszy, który nie tylko jest hołdem dla tradycji - ale też aktem twórczego przeistoczenia. Autor, konfrontując swoje doświadczenia życiowe z głosami wybitnych poetów, których poznał m.in. dzięki antologiom przygotowanym przez Jerzego Illga, Jerzego Jarniewicza i Karla Dedeciusa, tworzy poezję głęboko zakorzenioną w dziedzictwie, ale jednocześnie osobistą i świeżą. Każdy wiersz staje się próbą dialogu z przeszłością, reinterpretacją emocji i idei, które ukształtowały literacką wrażliwość pokoleń."Przeistoczone dziedzictwo" to poetycki cykl, w którym różnorodne tonacje - od chirurgicznej precyzji po lunatyczną miękkość - splatają się w celebrację języka i wyobraźni. Wiersze o zróżnicowanej tematyce - od zmysłowych po filozoficzne - układają się w wielowarstwową całość, w której to, co osobiste, dojrzewa na gruncie literackiego dziedzictwa. Ten zbiór to nie tylko eksploracja formy, ale także afirmacja twórczej wolności, bogactwa poetyckiego wyrazu, pulsującej autentyczności i głębi w oryginalnej parafrazie.
„Refleksy i rezonanse” to trzecia książka dra Łukasza Kaczmarka – psychologa i muzykologa. Po wcześniejszych publikacjach: powieści i biografii muzycznej, autor tym razem proponuje cykl małych utworków – czasem krótkich opowiadań, częściej luźnych zapisków, a niekiedy nawet wierszyków. To wyraz inspiracji: historiami zarówno własnymi, jak też innych ludzi, odbytymi i zasłyszanymi rozmowami, teoriami psychologicznymi i koncepcjami naukowymi, sztuką i naturą.
„Refleksy i rezonanse” można odczytywać jako osobisty hołd złożony mentorom, kobietom, a także różnym przejawom życia – tym wzniosłym i tym najzwyklejszym. To książka pisana w rytmie zachwytu i namysłu, łącząca emocjonalną wrażliwość z literacką swobodą.
Na początku II wojny światowej, podczas okupacji Litwy przez Sowietów, w Ponarach pod Wilnem rozpoczęto budowę podziemnych magazynów paliwa lotniczego. Powstałe wówczas ogromne okrągłe doły wykorzystali następnie Niemcy przy współudziale litewskich kolaborantów - jako miejsce masowych egzekucji. Choć dokładna liczba ofiar nie jest znana, szacuje się, że w latach 1941-1944 zamordowano tam około sto tysięcy osób, z czego ponad siedemdziesiąt tysięcy stanowili Żydzi, głównie pochodzący z obu zlikwidowanych gett w Wilnie.O zbrodni w Ponarach, dokonanej na mieszkańcach Dużego Getta, ale też o swoim dalszym, trudnym życiu, opowiada tajemnicza żydowska dziewczyna, cudownie ocalona z pogromu, a następnie spotkana przypadkowo w wirtualnym lesie przez drwala poszukującego znaczenia słów "diament" i "źdźbło".Czy będąc w dzieciństwie świadkiem tak traumatycznych wydarzeń, tracąc jednocześnie rodzinę i tożsamość, można mieć nadzieję na spokojne i w miarę normalne życie? Czy bestialstwo i nienawiść mają jakieś granice? I czy poznanie historii dziewczyny pozwoli mitycznemu drwalowi odnaleźć odpowiedzi na swoje pytania?
Makabryczna scena zbrodni. Na podłodze, w salonie zrujnowanego domu, leżą zwłoki młodej kobiety. Na chwiejnym stoliku spoczywa starannie wypreparowane serce. Tuż obok niego, na blacie, widnieje krwawy łaciński napis: "Sursum Corda". Wszystko to wskazuje na nieludzki rytuał. W opuszczonym budynku panuje zaś cisza tak gęsta, jakby wchłonęła w siebie wszelkie dźwięki.To zbrodnia, która wstrząśnie całym miastem i zapoczątkuje bezprecedensowe śledztwo. Nadkomisarz Zofia Zawadzka, doświadczona szefowa laboratorium kryminalistycznego, musi zmierzyć się z zagadką, jakiej jeszcze nie spotkała w swojej karierze. Gdy pojawia się druga ofiara, potraktowana równie okrutnie, staje się jasne, że to tylko początek serii.Wraz z zespołem ekspertów Zawadzka próbuje odczytać znaczenie chorych symboli i precyzyjnych rytuałów zbrodni, podczas gdy zabójca z satysfakcją obserwuje rozwój wydarzeń. Krok po kroku odsłania się przed czytelnikiem przerażająca prawda - o człowieku, który zabija dla idei.
„Nazywam się Adam Mos. To imię ani nazwisko nie jest prawdziwe, ale pod takim znają mnie wszyscy od Iraku po Egipt i wiele osób w Polsce. Ukończyłem studia na Uniwersytecie Warszawskim, ale byłoby przesadą twierdzić, że tak naprawdę się stało. W indeksie uzyskałem wszystkie zaliczenia, zdałem egzaminy, lecz nie przystąpiłem do obrony pracy dyplomowej. Wydawało mi się, że tytuł magistra nie jest mi potrzebny, ale wtedy wiele wydawało się dwudziestokilkulatkowi, jakim byłem.
Zafascynowany historią Lawrence’a z Arabii marzyłem o przygodach, które były jego udziałem. Sądziłem, że mogę odegrać podobną rolę na Bliskim Wschodzie, wcielając się w postać kogoś na miarę sławnego awanturnika, podróżnika, wojskowego, dyplomaty, z wykształcenia archeologa. Ogromne wrażenie wywarł na mnie film Lawrence z Arabii w reżyserii Davida Leana, w którym główną rolę zagrał niezapomniany Peter O'Toole, z przejmującą, epicką muzyką Maurice'a Jarre'a. Tak wiele razy obejrzałem to arcydzieło kinematografii, że z zamkniętymi oczami, słuchając tylko muzyki filmowej, widziałem Lawrence’a z Arabii, szarifa Ali Ibn El Kharisha i szejka Auda Abu Taji atakujących fort w Akabie, mknących na wielbłądach po piaskach pustyni i walczących z Turkami. Pragnąłem takiego życia, marzyłem o nim, ale jakoś umknęło mi zakończenie tej niesamowitej historii.”
Akcja powieści rozgrywa się na Bliskim Wschodzie, w Iraku, Syrii, a głównie w Bejrucie, stolicy Libanu, ale też w Jordanii, Izraelu i na Cyprze. Zaczyna się w Polsce od spotkania autora z Adamem Mosem, byłym agentem polskiego wywiadu. Mos opowiada mu o kilku latach swojego życia, zaczynając od momentu, gdy po skończeniu studiów został zwerbowany przez Agencję Wywiadu, aż do tragicznego końca jego służby, gdy w An-Nabatijji w południowym Libanie zginęli dwaj polscy agenci uczestniczący razem z nim w akcji.
Krystian Klekot (rocznik 99) od trzynastego roku życia mieszka i w Polsce, i we Francji. W Paryżu ukończył polonistykę i anglistykę na Sorbonie. Na co dzień jest tłumaczem, nauczycielem, a ostatnio poświęca się pracy naukowej.
„Księgi Hiobowe” to drugi tomik poezji Krystiana Klekota. Wyrasta on z inspiracji biblijną historią Hioba, a także z osobistych doświadczeń i obserwacji autora. Zbiór ten jest swoistym dialogiem podmiotu lirycznego z Bogiem. Młody mężczyzna, zagubiony w dzisiejszym świecie, stara się zrozumieć, co tak faktycznie leży u podstaw zła. Czy za wszystkim, co nas spotyka, stoją Bóg, los, a może to my sami jesteśmy źródłem własnego cierpienia? Z tych kluczowych pytań, oskarżeń, przemyśleń wyłania się obraz człowieka XXI wieku. Autor pyta „Unde malum?" i zastanawia się, czy w naszym życiu wiara zwycięży tak, jak stało się u Hioba.
Wyobraź sobie, że pewnego dnia umierają psy i koty.
Wyobraź sobie, że je odzyskujesz… w pewnym sensie.
I wyobraź sobie, że całe postrzeganie, kto jest zwierzęciem, a kto człowiekiem, ulega całkowitemu zawirowaniu.
„Kagańce i obroże 2.0” to kronika rozpoczynająca się z początkiem XXI wieku, gdy świat opanowuje tajemnicza Epidemia. W jej wyniku giną początkowo wszystkie psy i koty, a później, niestety, obejmuje ona swoim zasięgiem również inne zwierzęta. Naukowiec Kurt Carlberg opracowuje technologię genetyczną, która prowadzi do stworzenia ludzko-zwierzęcych hybryd, zwanych pupilami. Ich powstanie budzi u ludzi radość, nadzieję na lepsze jutro, staje się formą rekompensaty za poniesioną stratę, lecz z czasem zaczynają oni odczuwać nienawiść. Reszta to już teraźniejszość…
„Kagańce i obroże 2.0” to rozszerzona wersja zbioru z 2023 roku, przedstawiającego alternatywną wizję po apokalipsie, gdzie cywilizacja człowieka pozostaje nienaruszona, ale zagłada przychodzi z najmniej oczekiwanej strony.
„Człowieka pełnego obaw o jutro, gotowego na każdą ewentualność, dosięga mała apokalipsa. Nie czuje jej obecności, póki nie ujawnia bezbronności wobec wyroków Opatrzności. Mała, ledwo dostrzegalna zagłada, której ludzie doświadczyli w charakterze widza.” (fragment opowiadania „Wczoraj, dziś bądź jutro”)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
