Nie kryję wielkiej mej radości, że oto po wielu miesiącach oczekiwania otrzymałam do rąk książkę Sto lat Teatru Polskiego Radia 19252025. Z jej autorem, dr. Tomaszem Lerskim, rozmawialiśmy od wielu długich miesięcy. Popierałam jego wielki zamiar, aby z okazji Jubileuszu stulecia Teatru Polskiego Radia oddać głos jego rzeczywistym i najbardziej cenionym twórcom, to jest wykonawcom (niekiedy nawet tysiąca ról), kreującym słuchowiska, które zapisały się w pamięci pokoleń słuchaczy. Wielu z nich przeszło wszak do historii teatru radiowego, ale też legendy polskiego teatru. Przez blisko dwa lata miałam także wiele interesujących sposobności, aby poznać opowieści dr. Lerskiego o tych niezwykłych artystach, z których wielu zapraszało go do swych domów na rozmowę, ale również aby pochwalić się pamiątkami z osobistej działalności radiowej. Nie mam wątpliwości, że te pamiątki powinny kiedyś znaleźć się uzupełniając cenne zbiory w Muzeum Teatru Wyobraźni, utworzonym w Baranowie Sandomierskim przez Janusza Kukułę, wieloletniego dyrektora Teatru Polskiego Radia. Właśnie obu Panom, Januszowi Kukule i Tomaszowi Lerskiemu, zawdzięczam bliższą i niezmiernie pożyteczną znajomość tej niezwykłej i bardzo ważnej sztuki. Przed laty miałam okazję poznać blisko Państwa Irenę i Tadeusza Byrskich, którzy odwiedzali na Uniwersytecie Łódzkim moją protektorkę prof. Stefanię Skwarczyńską, wybitną polską teatrolog. Ta para zapisała się złotymi zgłoskami w dziejach radiowej sceny. Odwiedzała nas również prof. Elżbieta Olejniczakowa, wybitna historyk teatru radiowego, która m.in. przysyłała do mnie przez wiele lat z prośbą o konsultację z zakresu teatrologii swoich magistrantów i doktorantów. Tym przypomnieniem uzasadniam moje kompetencje do wystawienia wysokiej oceny książce Tomasza Lerskiego. Cieszę się, że wybitne osiągnięcia Teatru Polskiego Radia udało się w dniu jego stulecia uczcić tak cenną publikacją. prof. dr hab. Anna Kuligowska-Korzeniewska Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie
Dyrektor Janusz Kukuła (ur. 1953) to w Polskim Radiu postać słynna i bez mała owiana legendą. Od lat siedemdziesiątych XX wieku jest w nim reżyserem, a od 1992 r. prawie nieprzerwanie kieruje radiowym "teatrem wyobraźni". Jest autorem adaptacji dzieł literackich dla radia oraz reżyserem ponad 1500 słuchowisk radiowych, w tym słynnego Cyrk odjechał, lwy zostały, nagrodzonego w 1996 r. Prix Italia. W tomie Ja to ktoś inny wspomina swoją drogę życiową, towarzyszące mu od młodości zafascynowanie literaturą piękną, a szczególnie poezją, ale najwięcej miejsca poświęca swej działalności w Polskim Radiu. Opowiada o współpracy z plejadą wybitnych aktorów oraz z innymi współtwórcami słuchowisk radiowych - autorami, reżyserami, kompozytorami, dźwiękowcami Ukazuje pracę Teatru Polskiego Radia i dzieli się z czytelnikami swoimi opiniami na temat teraźniejszości i przyszłości tej wyjątkowej sceny. Wspomina też okoliczności powstania festiwalu "Dwa Teatry", powołania nagrody Wielkiego Splendora dla wybitnych twórców radia oraz utworzenia Muzeum Teatru Polskiego Radia w Baranowie Sandomierskim. W trakcie uroczystego otwarcia tego "Muzeum Słów i Głosów" w 2021 r. Janusz Kukuła został odznaczony Złotym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis". Publikację wzbogaca ponad sto fotografii pochodzących z prywatnych zbiorów dyrektora Janusza Kukuły, a także z Narodowego Archiwum Cyfrowego i agencji fotograficznych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
