Trudno uznać, że II wojna światowa należy już do przeszłości. Wszak żyje wciąż w opowieściach świadków historii, w działaniach społeczników i edukatorów, w dyskusjach polityków. A co po niej pozostało w życiu rodzin Polek i Polaków ocalałych z niemieckich obozów koncentracyjnych? Książka prezentuje wieloletnie badania autorki nad polskim drugim pokoleniem obozowym, tj. dziećmi więźniarek i więźniów politycznych nazizmu. Co mogło dla nich oznaczać dorastanie w domu, w którym przemoc i strach zapisały się w ciałach i wspomnieniach rodziców? W jakich sytuacjach echa minionej wojny rozbrzmiewały w peerelowskiej codzienności? Czy i jak biografie rodziców kształtowały pamięć i doświadczenia potomkiń i potomków? Skonstruowana w książce opowieść to wielogłos, odtwarzający skomplikowane przeżycia pierwszego pokolenia powojennego. Autorka proponuje, aby do popularnego pojęcia transgeneracyjnej traumy przyłożyć soczewkę codziennego, „zwyczajnego“ cierpienia. Swoją metodologią wskazuje z kolei wartość długoterminowej współpracy badaczki z badanymi – dla obu stron.
Autorki niniejszej publikacji oferują Czytelnikowi oryginalny zbiór rozważań z zakresu nauki o zarządzaniu i jakości, który stanowi inspirację do przemyśleń i zachęca do subiektywnej oceny prezentowanego materiału z punktu widzenia aktualnych potrzeb i oczekiwań. Liczą, że ich praca nie tylko może pomóc w zrozumieniu idei i zespołowości oraz znaczenia tej cechy, lecz także będzie impulsem do podjęcia działań na rzecz budowania zespołowości w organizacji opartej na grupach i/lub ich szczególnej odmianie zespołach. Niniejsza monografia ma popularyzować działania grupowe oraz przybliżyć istotę kształtowania zespołowości w organizacji. Osiągnięcie takiego celu wymaga:a) usystematyzowania pojęć związanych z problematyką grupy, zespołu i pracy grupowej oraz zespołowej w organizacji;b) omówienia procesu kształtowania zespołowości w organizacji;c) przedstawienia trudności stojących przed współczesnymi grupami i zespołami wraz ze wskazaniem kierunku poszukiwania rozwiązania;d) zaprezentowania przykładu działań praktycznych pozwalających na pracę zespołową nad projektem. Przyjęte cele szczegółowe wyznaczają sposób uporządkowania treści. Monografia składa się z czterech rozdziałów, a także wprowadzenia i zakończenia oraz bibliografii i spisu rzeczy (tabel i rysunków). Wszystkie rozdziały mają charakter teoretyczny i opierają się na odpowiednio wyselekcjonowanej oraz poddanej krytycznej analizie polskiej i zagranicznej literaturze przedmiotu (opracowania zwarte, artykuły naukowe). Niektóre fragmenty monografii wzbogacono aktualnymi przykładami, zaczerpniętymi z dostępnych raportów z badań przeprowadzanych przez różne instytucje (krajowe i zagraniczne) oraz z zasobów internetowych opracowywanych przez praktyków biznesu (np. omówienie aplikacji obecnie wykorzystywanych w pracy zespołowej). Autorski dobór treści i sposób jej prezentacji porządkuje i uzupełnia dotychczasową wiedzę z zakresu nauki o zarządzaniu i jakości w podjętej tematyce. Ze wstępu
Wybrane prace (druki zwarte) przygotowane przez Autora:Poddstawowe terminy historii gospodarczej (2001),Zarys historii gospodarczej od czasów najdawniejszych do najnowszych (współaut. i red., 2003),Ewolucjonnoje razwitje gorodskich aglomeracij (2005),Młodzież na rynku pracy. Od badań do praktyki (współaut. i współred., 2007),Socjalno-ekonomiczeskije problemy razwitja krupnych gorodow (2010),Społeczno-ekonomiczne problemy transformacji w Europie Środkowej i Wschodniej (współaut. i współred., 2010),Procesy zarzadzania w czasach przemian gospodarczych (współaut. i współred., 2011),Społeczne problemy rozwoju metropolii / Socialne problemy rozvoja metropol (2012),Zarys historii gospodarczej powszechnej ze słownikiem podstawowych pojęć i terminów (2012),Edukacja i życie codzienne studentów w Polsce i w Rosji (współaut. i współred., 2015),Od przedszkola do uniwersytetu. Współczesne problemy edukacji (współaut. i współed., 2017),Profesor Kazimierz Doktór. Życie i działalność (1935-2016) (współaut. i współred., 2018),Poglądy polskiej inteligencji w przededniu zmian ustrojowych (współautorstwo, 2019),Ważne wybory (współaut. i red., 2021),Współczesne problemy bezpieczeństwa (współaut. i współred., 2021),Społeczeństwo i gospodarka w czasie pandemii COVID-19. Doświadczenia Ukrainy, (wspołred., 2021),Problemy współczesnej pedagogiki (współaut. i współred., 2021),Poglądy młodzieży studenckiej na temat LGBT+ (współautorstwo, 2022),Społeczne problemy współczesnych społeczeństw (współred., 2022),Społeczeństwo-Polityka-Bezpieczeństwo. W rocznicę śmierci Profesora Marka Ilnickiego (współred., 2022),Leksykon gospodarowania w przeszłości. Społeczeństwa, ośrodki, organizacje fakty i przejawy działalności (2024).
Monografia jest próbą prezentacji wybranych zagadnień zarządzania kryzysowego, dynamicznie rozwijającej się dziedziny refleksji, która łączy wątki obecne w kilku dyscyplinach nauk społecznych. Omówione zostały kluczowe zagadnienia, choć należy zaznaczyć, że nie wyczerpują one obszernej problematyki. Opracowanie otwiera przegląd podstawowych pojęć, które tworzą teoretyczne ramy zarządzania kryzysowego. W rozdziale drugim omówione zostały elementy zarządzania ryzykiem, a w dalszej części pracy zagadnienia komunikacji, przywództwa i kierowania zespołami w sytuacjach kryzysowych.
Biografia zawodowa Teresy Torańskiej (1944–2013) bardzo dobrze oddaje dylematy niezależnych dziennikarzy w Polsce, szczególnie w okresie PRL-u. Już tytuły, bodaj najbardziej znanych jej książek: Oni (1985) i My (1994), symbolicznie wyznaczają domenę polityki i biografii polityków jako ważny element jej publicystyki. Torańska podkreślała, że rozmowa stanowi podstawę dziennikarstwa informacyjnego i interpretującego. Gdy wyjechała z Polski, w 1986 roku, rozpoczęła nagrywanie rozmów z Jerzym Giedroyciem, ich bohaterką jest także Zofia Hertz. Oboje opowiadają Torańskiej, z wieloma dygresjami, historię Instytutu Literackiego w Paryżu, podsumowując niejako 40-lecie istnienia. Rozmowy nie ukazały się drukiem, choć w swoim czasie mogły być rewelacją, bowiem Giedroyc wierzył (jak rzadko) w sens tej rozmowy.
Książka zawiera te rozmowy, a także charakterystyki autorów „Kultury”, przygotowane przez Torańską, korespondencję z Giedroyciem i Hertz, rozmowy opublikowane na łamach „Kultury”. To specjalne ślady związków Torańskiej z kręgiem Giedroycia, potwierdzające ich wspólne priorytety: niepodległość Polski i wolność w każdym jej wymiarze, odpowiedzialność za słowo.
XXXIII tom serii „W kręgu paryskiej KULTURY”
Na podstawie badań własnych 70 skazanych za umyślne zabójstwa, autor stara się ukazać tytułową zależność. Za jedną z decydujących zmiennych pośredniczących uznaje siłę demoralizacji i przedstawia ją w nowym rozumieniu – jako dowód na doświadczanie przemocy domowej przez dziecko, w relacji prostoliniowej – im bardziej drastyczna lub złożona przemoc, tym większe nieprzystosowanie i agresywność nieletniego, ale także osoby dorosłej z historią przemocy. Poza analizą statystyczną i fenomenologiczną sprawców zabójstw w książce można odnaleźć wiele innych ważnych informacji: dowodzących etiologii psychologicznej-przemocowej większości zaburzeń psychicznych, ale także wielu chorób somatycznych i innych problemów, w tym przestępczości. Fenomen trwania skutków przemocy autor wyjaśnia m.in. teorią transgeneracyjnej transmisji przemocy w rodzinie, która doświadczana w dzieciństwie trwa na całej linii życia ofiary „dotykając” również jej dzieci.
Znaczenie social media marketingu w branży filmowej to pierwsze kompleksowe opracowanie, w którym szczegółowo przeanalizowano tytułowe zagadnienie w oparciu o badania empiryczne. Autorka połączyła teorie marketingowe z praktycznymi aspektami funkcjonowania branży filmowej i wykazała, w jaki sposób social media marketing może wpływać na sukces komercyjny filmów. Nowatorskie podejście uwzględniające specyfikę wskaźników marketingowych w mediach społecznościowych, a także elementy moderujące związane na przykład z gatunkiem filmu czy budżetem produkcji zaowocowały opracowaniem modelu uwypuklającego kluczowe czynniki wpływające na box office. Dzięki temu książka dostarcza zarówno naukowych, jak i praktycznych rekomendacji dla badaczy, studentów i praktyków działających w obszarze marketingu kultury, szczególnie marketingu filmowego, pomagając w pełni wykorzystać potencjał mediów społecznościowych do zwiększenia widowni i zysków z box office.
Spór o to, kim są Łemkowie, mieszkańcy osad położonych na terenie Beskidu Sądeckiego i Beskidu Niskiego, rozpoczął się w drugiej połowie dziewiętnastego wieku i trwa do dziś. Czy są oni tylko grupą etniczną, czy może narodem — już od rewolucji francuskiej, jak pisał Frederico Chabod „nowym bóstwem współczesnego świata"?
A jeśli są narodem, to jakie wynikają z tego dla Łemków prawa?
Nie przerwało tych sporów nawet fizyczne unicestwienie łemkowskiej Arkadii i brutalne wysiedlenia w latach 1944-1947 do Związku Sowieckiego i na tak zwane Ziemie Odzyskane powstałej po II wojnie światowej ludowej Polski. Szczególnie ważnym argumentem w sporach o tożsamość i prawa Łemków stała się ich przeszłość. Sprawy będące dotąd tematem legend i baśni zaczęła zastępować Historia, próbująca wymusić jednomyślność o przeszłości. Łemkowie stali się jej ofiarą, a pamięć o ich dziejach elementem politycznych gier.
Dziś, w zależności od tego kto i w jakim celu mówi o Łemkach, jedne elementy ich historii nagłaśnia, inne przemilcza. Książka Łemkowskie rozdroże ukazuje ten problem skupiając się na wydarzeniach lat 1944–1947 i opisując późniejsze próby ich mitologizacji na użytek określonych ideologii.
W monografii podjęto wszechstronna analizę kluczowych zagadnień związanych ze starzeniem się społeczeństwa. Praca ta obejmuje szczegółowe rozważania na temat ubóstwa dotykającego osoby starsze, ich wykluczenia społecznego, a także różnorodnych form aktywności społecznej seniorów. Ponadto, znacząca część monografii poświęcona jest roli mediów w życiu osób starszych, badając zarówno ich wpływ, jak i sposoby korzystania z mediów przez seniorów. Nie mniej istotnym elementem jest omówienie wyzwań związanych z polityką senioralną, które mają na celu zapewnienie godnych warunków życia starzejącej się populacji. Analiza ta stanowi przykład kompleksowego podejścia do wyjaśnienia dynamicznych procesów społecznych i ekonomicznych, które kształtują życie osób starszych w współczesnym społeczeństwie [...]. "Obrazy starości. Analiza interdyscyplinarna" to wartościowa monografia, która dzięki interdyscyplinarnemu podejściu i solidnej bazie naukowej wnosi istotny wkład w badania nad starością. [...]. Monografia ta może być z powodzeniem wykorzystywana w dalszych badaniach naukowych, a także w kształtowaniu polityk publicznych dotyczących seniorów.
Z recenzji dr.hab.Tomasza Czapiewskiego
Praca Grybowicz stanowi fundament dla książki „Wirtualne istoty – Nowa Era Cyfrowej Egzystencji”, wydanej przez SBP. Publikacja oferuje kompleksową analizę zjawiska istot wirtualnych – od awatarów po wirtualnych influencerów – oraz ich wpływu na społeczeństwo. Książka zgłębia historię, definicje i technologie związane z tworzeniem istot wirtualnych, badając ich zastosowania w różnych dziedzinach, takich jak marketing, moda, rozrywka, ochrona zdrowia czy edukacja.
Publikacja zawiera także unikalne wyniki badań ankietowych, które analizują poziom wiedzy i świadomości Polaków na temat istot wirtualnych. To cenne źródło wiedzy dla wszystkich zainteresowanych nowymi technologiami i ich społecznymi konsekwencjami.
Lektura książki stanowi doskonałą okazję, aby zapoznać się z najnowszymi badaniami i analizami dotyczącymi cyfrowej egzystencji.
Magia i pismo. O dwóch odmianach komunikowania: obrazowym i pojęciowym
Kultura Zachodu zwraca się dziś ku magii. Ale czy ów powrót jest na pewno oznaką jej ewolucji? A może raczej dowodem rozpadu kultury? Jakie będzie to miało konsekwencje dla
naszego sposobu uczestnictwa w kulturze? Kim będzie nowy kapitalistyczno-metamorficzny podmiot? Czy naprawdę czeka nas epoka magii?
Magia i pismo znacząco poszerza wiedzę o zachodzącym w kulturze zachodniej procesie jej umagiczniania. Wiąże się on z przemianami technologicznymi we współczesnym świecie, odchodzeniem kultury od pisma jako głównego medium komunikacji, bankructwem Rozumu, rozwojem kapitalizmu oraz utratą przez ludzi bezpieczeństwa ontologicznego. Umagicznia się także humanistyka, czego przykładem są posthumanizm i nowy animizm, które są nie tylko sposobami magicznego „poznawania” rzeczywistości, ale projektują nowe wzory bycia-w-świecie uwzględniające obecność w nim magii i niejako legitymizujące jej perspektywę przyglądania się rzeczywistości.
Magia i pismo to książka o wybitnie interdyscyplinarnym charakterze, autor płynnie porusza się po obszarach antropologii kulturowej, filozofii, psychologii, literaturoznawstwa
i medioznawstwa ukazując wieloaspektowość tropienia magii z perspektywy tych dyscyplin.
Spór o to, kim są Łemkowie, mieszkańcy osad położonych na terenie Beskidu Sądeckiego i Beskidu Niskiego, rozpoczął się w drugiej połowie dziewiętnastego wieku i trwa do dziś. Czy są oni tylko grupą etniczną, czy może narodem już od rewolucji francuskiej, jak pisał Frederico Chabod nowym bóstwem współczesnego świata?A jeśli są narodem, to jakie wynikają z tego dla Łemków prawa? Nie przerwało tych sporów nawet fizyczne unicestwienie łemkowskiej Arkadii i brutalne wysiedlenia w latach 1944-1947 do Związku Sowieckiego i na tak zwane Ziemie Odzyskane powstałej po II wojnie światowej ludowej Polski. Szczególnie ważnym argumentem w sporach o tożsamość i prawa Łemków stała się ich przeszłość. Sprawy będące dotąd tematem legend i baśni zaczęła zastępować Historia, próbująca wymusić jednomyślność o przeszłości. Łemkowie stali się jej ofiarą, a pamięć o ich dziejach elementem politycznych gier. Dziś, w zależności od tego kto i w jakim celu mówi o Łemkach, jedne elementy ich historii nagłaśnia, inne przemilcza. Książka Łemkowskie rozdroże ukazuje ten problem skupiając się na wydarzeniach lat 19441947 i opisując późniejsze próby ich mitologizacji na użytek określonych ideologii.
Celem książki jest przybliżenie najbardziej popularnych i najczęściej stosowanych teorii w obrębie krytycznych studiów nad mężczyznami i męskościami. Wybrane teorie zostały przybliżone, przeanalizowane i zobrazowane przykładami badań. W rozdziale pierwszym opisano rozwój studiów nad mężczyznami i męskościami w Polsce na tle kultury Zachodu. Ponadto wskazano perspektywy oraz teorie wykorzystywane w polskich socjologicznych studiach nad mężczyznami i męskościami. W kolejnych rozdziałach scharakteryzowano założenia kolejnych koncepcji, przedyskutowano i zniuansowano ich specyfikę, omówiono krytykę. Przybliżono: teorię męskości hegemonicznej, założenia męskości toksycznej, teorię męskości hybrydowych, męskości inkluzywnej, męskości opiekuńczych, kobiecych męskości i koncepcję otwartych i zamkniętych męskości.
Przedłożona mi do opinii książka podejmuje problematykę starości, w tym głównie roli, jaką odgrywa praca socjalna z osobami starszymi.
Z satysfakcją stwierdzam, że Autor bardzo kompetentnie porusza się w obszarze problematyki związanej z profesjonalizmem i koniecznymi kompetencjami w zawodzie pracownika socjalnego, dając liczne świadectwa znajomości polskiej i obcej literatury w poruszanej tematyce, wykazując przy tym dobrą znajomość paradygmatów metodologicznych dla ujęć o charakterze interdyscyplinarnym. Autor recenzowanej publikacji odkrywa bowiem nowe zależności między konkretnymi cechami warunkującymi wykonywanie zadań a typami kompetencji społecznych pracowników socjalnych.
Jestem pewna, że wiele grup odbiorców sięgnie po tę książkę z zainteresowaniem.
Z recenzji dr hab. Anny Weissbrot-Koziarskiej, prof. UO
Publikacja wychodzi naprzeciw zwiększającemu się zainteresowaniu problematyką starzenia się społeczeństwa. Adresowana jest w głównej mierze do tych, którzy profesjonalnie zajmują się pomocą osobom starszym, ale również do opiekunów nieformalnych, studentów, badaczy i wszystkich osób związanych z sektorem pomocy społecznej.
Ze Wstępu
Prof. dr hab. Jerzy Hausner
Profesor doktor habilitowany nauk ekonomicznych, przewodniczący Rady Programowej Open Eyes Economy Summit oraz Rady Fundacji Gospodarki i Administracji Publicznej, b. wicepremier i minister gospodarki, pracy i polityki społecznej, poseł na Sejm 2001–2005, członek Rady Polityki Pieniężnej III kadencji, członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, laureat nagród: Kisiela, Władysława Grabskiego, Edwarda Lipińskiego i Aleksandra Gieysztora, doktor honoris causa Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie oraz Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Profesor Honorowy Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Wybrane najnowsze publikacje: Społeczna czasoprzestrzeń gospodarowania. W kierunku ekonomii wartości (2019), Ile warta jest kultura? (2020), Państwo i my: osiem grzechów głównych Rzeczpospolitej - 5 lat później (red.) (2020).
Prof. dr hab. Cezary Obracht-Prondzyński
Socjolog, antropolog, historyk. Kierownik Zakładu Antropologii Społecznej w Instytucie Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa, a w latach 2005–2012 był dyrektorem tegoż instytutu. Jego zainteresowania badawcze dotyczą głównie problematyki mniejszości narodowych i etnicznych, kulturowych problemów współczesności, kultury Kaszub i Pomorza, polityki regionalnej. Jest autorem lub współautorem ponad 30 książek, redaktorem lub współredaktorem ponad 20, autorem kilkuset artykułów naukowych, popularnonaukowych, publicystycznych. Promotor 7 prac doktorskich. W latach 1995–2000 był redaktorem naczelnym miesięcznika „Pomerania”. Jest członkiem kliku towarzystw naukowych. Ponadto jest animatorem kultury oraz członkiem kilku organizacji społecznych. Pełni społecznie funkcje w kilku radach muzealnych oraz w Radzie Programowej Nadbałtyckiego Centrum Kultury w Gdańsku.
Posługując się historią mówioną, konfrontując różne źródła osobowe (nieraz sprzeczne), zestawiając je z dokumentami, zarówno wytworzonymi przez działaczy Solidarności, jak i przez SB i funkcjonariuszy innych służb PRL, badaczka pieczołowicie rekonstruuje prawdę historyczną o warunkach funkcjonowania mediów oporu, o twórcach, konstruktorach i wynalazcach, inżynierach, programistach, haktywistach i oddolnych dziennikarzach prasowych, radiowych i filmowcach-dokumentalistach, reprezentantach rodzącej się kultury oporu. Można powiedzieć, że jest to archeologia mediów w czystej postaci, rekonstrukcji podlegają bowiem zarówno media, aparaty medialne, ekologie medialne, jak i sieci społeczne.
dr hab. Anna Maj, prof. UŚ
Na podkreślenie zasługuje niezwykle staranna, wszechstronna kwerenda archiwalna i wykorzystanie historii mówionej, znakomita orientacja w literaturze przedmiotu, a także umiejętność kompetentnej analizy i przystępnego przedstawienia jej efektów. Chciałbym podkreślić znawstwo, z jakim Autorka opisuje funkcjonowanie systemów technologicznych obejmujących techniki druku, urządzenia nadawczo-odbiorcze czy techniki komputerowe.
dr hab. Sławomir Łotysz, prof. PAN
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
