Jak poruszać się po „ziemi niczyjej” między publicystyką a literaturą? Tajemnice swojej „kuchni” zdradzają tytani polskiego reportażu: Krzysztof Kąkolewski, Ryszard Kapuściński i Hanna Krall. Książka została napisana autorską techniką kolażową, docenioną przez wykładowców dziennikarstwa Columbia University (oprócz wywiadów przeprowadzonych specjalnie do tej publikacji wykorzystano także inne rozmowy z bohaterami). Wydawnictwo wzbogacają nagrania (dostępne poprzez kody QR), przeprowadzone przez Laboratorium Reportażu, którego Miller jest twórcą i animatorem. Marek Miller (ur. 1951) jest reporterem z wieloletnim doświadczeniem. Ma na swoim koncie wiele reportaży książkowych, m.in. "Kto tu wpuścił dziennikarzy?", "Europa wg Auschwitz. Litzmannstadt Ghetto", "Co dzień świeży pieniądz, czyli dzieje Bazaru Różyckiego" i obszernego wywiadu z Ryszardem Kapuścińskim "Pisanie".
Moje Nalewki to pełna uroku opowieść o dorastaniu w warszawskiej dzielnicy żydowskiej przełomu XIX i XX wieku. Scenki z życia żydowskiej Warszawy oddają atmosferę miasta z jego gwarem, zapachami i przede wszystkim niepowtarzalnymi mieszkańcami.
Reporterska opowieść o jednym z najstarszych i najsławniejszych szpitali psychiatrycznych w PolsceHistoria Tworek aż do czasów całkiem niedawnych - podobnie jak innych szpitali i całej światowej psychiatrii - naznaczona była głównie pasmem zawiedzionych nadziei, naukowych porażek i daremnych starań o uzdrowienie pacjentów. Szlachetnym intencjom towarzyszyły prozaiczne konieczności: kraty, kaftany bezpieczeństwa oraz leki, które bardziej otumaniały niż leczyły. Choroba psychiczna oznaczała często ruinę życia pacjenta, a niekiedy dożywotnie zamknięcie w lecznicy i grób na zakładowym cmentarzu.Szpital w Tworkach niemal od początku otaczała dwuznaczna sława jednego z pierwszych szpitali psychiatrycznych w Polsce. Nazwa lecznicy budziła grozę i wiele się tu nie zmieniło, choć zaburzenia psychiczne leczy się dziś z powodzeniem, a szpital bywa tylko epizodem.O tym, co w rzeczywistości działo się za murami Tworek wiedzą tylko nieliczni. Historię tego miejsca, od momentu jego powstania do współczesności, opowiada Grzegorz Łyś w tej fascynującej książce.
Silent Hill: Początki – części 1-4 to autorskie spojrzenie na pierwsze lata istnienia legendarnej serii, obejmujące kulisy powstawania jej pierwszych czterech odsłon, towarzyszących im ekranizacji, remasterów, remake’ów czy produktów pobocznych, takich jak gry mobilne, komiksy czy nowelizacje. Ale to także solidna dawka publicystyki, spoglądająca na przedstawione w niej zagadnienia ze świeżej perspektywy – przeczytacie o inspiracjach i znaczeniach ukrytych w pracy japońskich artystów, sektach i kultach, prawdziwych miejscach wykorzystanych w grach, a także tematach trudnych do przełknięcia – samotności mężczyzn, stalkingu, przemocy wobec dzieci czy psychologizacji przestrzeni, wszystko rzecz jasna kontekście wydarzeń przedstawionych w cyklu.
Wersja książki z okładką z gry Silent Hill 2.
Wyrósł w cieniu Pruszkowa i Wołomina, ale szybko stał się jednym z najważniejszych graczy polskiego podziemia kryminalnego. Gang żoliborski bo o nim mowa funkcjonujący według klasycznych reguł mafijnych, początkowo siał postrach na północy stolicy, a z czasem wyrósł do struktury mogącej złamać pozornie silniejszych przeciwników. Jego boss, zwany na mieście Księdzem, skupił wokół siebie młodych desperados, dla których gangsterka była całym życiem. Życiem i śmiercią. Jego wiernym żołnierzem był Tomasz Syga, pseudonim Komandos jeden z najbardziej znanych (i budzących respekt) stołecznych gangsterów. Człowiek, o którym nawet w środowisku kryminalnym mówiło się jako o bezwzględnym sadyście; o kimś, kogo lepiej nigdy nie spotkać w ciemnej ulicy. Komandos żył gwałtownie i gwałtownie rozstał się z tym światem, pozostawiając po sobie mroczną legendę. Ale to nie jest opowieść jedynie o Komandosie to jest historia całego kryminalnego Żoliborza oraz jego sojuszników i wrogów, z których większość jest już po tamtej stronie
Białostocki hotel Ritz jest jedną z legend snutych o dawnym, przedwojennym mieście. Legenda żyje pomimo tego, że od dziesięcioleci budynku sławnego hotelu nie ma. W 1944 roku został spalony i wkrótce, pomimo możliwości odbudowy, rozebrany. Nie powstały legendy innych związanych z historią miasta budowli, nawet tych, które ocalały ze zniszczeń wojennych, bądź zostały odbudowane. Pomimo ciekawej historii nie doczekał się aury legendarności ani pałac Commichaów przy ulicy Warszawskiej 63, ani nawet pałac Branickich. To właśnie Ritzowi białostoczanie przypisali miano symbolu. To w nim upatrywali nośnika wyidealizowanego miasta z jego towarzyskimi elitami i ich szalonymi fanaberiami. To Ritz stał się w Białymstoku synonimem luksusu, a praca w nim nobilitowała nawet wiele lat po zburzeniu gmachu. Przez te wszystkie lata budowania legendy Ritza snuto o nim wiele często niewiarygodnych opowieści, ale przecież to prawo wręcz obowiązek legendy. Książka, którą macie Państwo przed sobą też powstała z chęci dalszego pamiętania.
Skandale towarzyskie i obyczajowe towarzyszyły ludzkości od zawsze, bez względu na epokę i panujący ustrój. Czasy PRL-u również nie były od nich wolne. Mimo, że nie znaliśmy wtedy internetu i tabloidów, informacje o kolejnych wybrykach ówczesnych celebrytów szeroko rozchodziły się po kraju i były żywo komentowane w biurach, kawiarniach, zakładach pracy.
Kobiety, literatura i alkohol – Marek Hłasko
Polak, katolik, komunista, alkoholik – Władysław Broniewski
Jazz, sport i kolorowe skarpetki – Leopold Tyrmand
Król życia – Wojciech Frykowski
Zniszczyć samego siebie – Rafał Wojaczek
Celebryci outsiderzy – Jan Himilsbach i Zdzisław Maklakiewicz
Uwodziciel, złodziej i gwałciciel – Jerzy Kalibabka
Najsłynniejszy rabuś i spryciarz PRL-u – Zdzisław Najmrodzki
Osiem biografii kultowych postaci PRL-u, otoczonych nimbem towarzyskiej sławy za życia, i legendą – często narastającą jak kula śniegowa – po śmierci. Część z nich umiejętnie kreowała swój wizerunek albo poprzez bohaterów swoich książek, którzy stanowili ich alter ego (Hłasko) albo bezpośrednio poprzez wspomnienia (Tyrmand). Swoją inność topili w alkoholu, pogrążali się w autodestrukcji, popadali w konflikty z prawem.
Skandaliści epoki PRL-u zdecydowanie odróżniali się od skandalistów dzisiejszych, byli to bowiem ludzie należący najczęściej do elity kulturalnej kraju. Nie mieli na celu wywoływania sensacji, stanowiły one raczej efekt uboczny ich działalności artystycznej. Zresztą czy dzisiejsi celebryci mogą się równać z Broniewskim, Hłaską lub Tyrmandem? A ekscesy obecnych bohaterów tabloidów – z fantazją Wojciecha Frykowskiego czy obsesyjną autodestrukcją Rafała Wojaczka? SŁAWOMIR KOPER
„Opowieści z Wołynia” to historie, które każdy powinien poznać. Ta książka rzuca zupełnie nowe światło na rzeź wołyńską i na to, co się wydarzyło w 1943 roku. Sprawia, że 80 lat po tych tragicznych wydarzeniach rozmowa z Ukraińcami na ich temat staje się możliwa. Żeby ją napisać, jeździłem na Wołyń przez sześć lat, byłem tam ponad 40 razy. To opowieść o niezwykłym bohaterstwie. O Ukraińcach, którzy – w najstraszniejszym momencie – mieli odwagę zaryzykować życie swoje i swoich bliskich, żeby ratować polskich sąsiadów przed UPA. Tysiące z nich straciły z tego powodu życie. Powinniśmy poznać ich historie. Reportaże z książki „Sprawiedliwi zdrajcy. Sąsiedzi z Wołynia” zostały uzupełnione o dalsze losy bohaterów, a także o ważne wywiady dotyczące wydarzeń z 1943 roku.
Czy ta niesamowita, związana z pewnym teleturniejem historia z lat 1997-2023, która została opisana w tej książce, zdarzyła się naprawdę, czy jest tylko fikcją literacką? Wiele osób na pewno dojdzie do właściwego wniosku po zapoznaniu się z tą obowiązkową lekturą, zainicjowaną i zrealizowaną dla dobra sprawy. Jakby nie drążyć tej kwestii, myślę, że realnie warto poświęcić odrobinę wolnego czasu, inwestując niewielką kwotę, żeby dokonać we własnym zakresie indywidualnej oceny przebiegu zdarzeń, być może opartych również na własnych doświadczeniach. Gdyby się głębiej zanurzyć w tę historię, należałoby się zastanowić, czy owe zdarzenia (bez względu na to, czy są fikcją literacką, czy nie) nie mają szerszego oddziaływania na inne tego rodzaju formy i czy będzie kontynuowana akceptacja społeczna w tej materii. Czy to wydanie będzie w stanie, w pewnym sensie, skutecznie zrewolucjonizować te zależności i ruszyć lawinę niezbędnych zmian? Czas pokaże...!Autor
Zbiór felietonów i reportaży napisanych przez Georgea Orwella, który z wielką wrażliwością opowiada o wojnie, ekonomii, ludzkiej krzywdzie, biedzie, a z pasją np. o przysmakach angielskiej kuchni. Orwell konsekwentnie staje po stronie słabszych, ciemiężonych i wyśmiewanych. Jest przeciwnikiem przemocy, militaryzmu i wszelkiej agresji. Autor znany jest z nowatorskich jak na owe czasy metod zbierania dokumentacji do swych tekstów, wcielał się w role biednych i bezdomnych, podążając z nimi tam, gdzie zwykli dziennikarze nie trafiali. George Orwell (właśc. Eric Arthur Blair, 19031950), angielski powieściopisarz, eseista, krytyk literacki i publicysta. Badacz kultury popularnej i masowej, sympatyk i działacz niekomunistycznej lewicy. Przyjaciel Polski i Polaków; przedwczesna śmierć spowodowała, że nie napisał planowanej powieści o zbrodni katyńskiej. Największy rozgłos przyniosły mu utwory Folwark zwierzęcy i Rok 1984, ogólnie uznane za dzieła literackie oddające najpełniej oblicze i sens XX wieku. Warto jednak poznać także inne jego książki: W hołdzie Katalonii, Wiwat aspidistra!, Brak tchu, Na dnie w Paryżu i w Londynie.
JOHN GLATT, BESTSELLEROWY AUTOR NEW YORK TIMES, PRZEDSTAWIA POTWORNĄ HISTORIĘ TURPINÓW: POZORNIE NORMALNEJ RODZINY, KTÓREJ MROCZNE SEKRETY WSTRZĄSNĘŁY CAŁYM ŚWIATEM.14 stycznia 2018 roku siedemnastoletnia dziewczyna wyszła przez okno swojego domu w Perris w Kalifornii i drżącymi palcami wykręciła numer alarmowy 911. Trzęsącym się głosem powiedziała operatorce, że jej rodzeństwo w wieku od 2 do 29 lat od dawna maltretowane jest przez rodziców. Zapytana o adres, zawahała się. "Nigdy nie wychodziłam z domu" powiedziała.Dla rodziny, sąsiadów i przyjaciół z internetu Louise i David Turpinowie byli obrazem prawdziwej domowej harmonii: ubierali trzynaścioro swoich dzieci w pasujące do siebie stroje i kupowali im drogie prezenty. Ale to, co odkryła policja w ich domu, przyćmiło najbardziej szokujące przypadki wykorzystywania dzieci.PRZEZ LATA DAVID I LOUISE PRZETRZYMYWALI SWOJE DZIECI W CAŁKOWITEJ IZOLACJI ZNĘCAJĄC SIĘ NAD NIMI I GŁODZĄC JE.
Feminism is hated because women are hated’
Why do some women support Right-wing movements, even though they curtail their freedoms? Andrea Dworkin’s timeless, visionary analysis goes to the heart of this contradiction, exploring the Right’s positions on abortion, sexuality, racism and antifeminism, and showing how it attempts both to exploit and to quiet women’s deepest fears of male violence. The Right-wing woman, Dworkin contends, acquiesces to male authority for protection and some semblance of power: because ‘survival depends on it’.
‘Groundbreaking’ Bella Abzug
‘Her razor-sharp analysis of why so many women are attracted to a politics that despises their rights is more relevant today than ever’ Guardian
London, 1877. A petite young woman stands before an all-male jury, about to risk everything. She takes a breath, and opens her defence.
Annie Besant and her confidant Charles Bradlaugh are on trial for the crime of publishing a birth control pamphlet. Remarkably, Annie is defending herself against obscenity charges 45 years before women can practice law in England. At a time when women were expected to be obedient, Annie’s fearless voice was a sensation and spotlighted issues of sex, censorship and morality.
A Dirty, Filthy Book tells the gripping story of a little-known pioneer who refused to accept the role that the establishment assigned her, and chose instead to resist.
Crafted over twenty-five years, I Want to Talk to You invites you into a conversation about literature, art and music, identity, grief and everything in between
As a young journalist, Diana Evans was catapulted overnight into the role of culture editor, going on to interview a roster of stars including Lauryn Hill, Viola Davis, Alice Walker and Edward Enninful.
In these portraits of contemporary icons, the author remains the observer. Alongside them, in pieces collected here for the first time, we also see her turning the lens on herself. We watch as she dances on stages in London and travels through Cuba. We sit beside her desk as she develops her voice as a writer, shaped by her love for Jean Rhys, James Baldwin and Toni Morrison. We walk by her side as she navigates the world – her family and the midlife sandwich, reflections on fashion, yoga, the British monarchy and lockdowns, and the lasting impact of George Floyd and Grenfell.
In surrealist artist Paul Klee’s The Twittering Machine, the bird-song of a diabolical machine acts as bait to lure humankind into a pit of damnation. Leading political writer and broadcaster Richard Seymour argues that this is a chilling metaphor for our relationship with social media.
Former social media executives tell us that the system is an addiction-machine. We are users, waiting for our next hit as we like, comment and share. We write to the machine as individuals, but it responds by aggregating our fantasies, desires and frailties into data, and returning them to us as a commodity experience.
Through journalism, psychoanalytic reflection and insights from users, developers, security experts and others, Seymour probes the human side of the machine, asking what we’re getting out of it, and what we’re getting into.
W XXI wieku dyktatura przyjmuje zupełnie nowe oblicze - cyfrowe. Prekursorem tej przemiany są Chiny, które choć od dawna są jednym z motorów światowej gospodarki, to wciąż pod względem ideologicznym pozostają krajem autorytarnym. Chiny śmiało konkurują z Zachodem i korzystają przy tym z baz danych i sztucznej inteligencji jak żaden inny rząd. Dzięki najnowszym osiągnięciom techniki partia próbuje stworzyć najlepszy na świecie system obserwacji. Celem jest kontrola chińskiego rządu nad wszystkim. Nad tym, co to dla nas oznacza, zastanawia się Kai Strittmatter, wieloletni korespondent "Sddeutsche Zeitung" w Pekinie.
Dający do myślenia przewodnik po wszystkich najważniejszych problemach związanych ze sztuczną inteligencją. Rewolucja związana z rozwojem sztucznej inteligencji już się rozpoczęła. Nie ulega wątpliwości, że systemy AI będą odgrywały w naszym życiu coraz większą rolę. Niektórzy widzą w tym początek epoki innowacji i wygody, inni niepokoją się wynikającymi z tego zagrożeniami. Jedno jest jednak pewne: ta technologia nie przypomina niczego, z czym do tej pory mieliśmy do czynienia. W Moralnej AI znani badacze w dziedzinie psychologii moralności, filozofii i sztucznej inteligencji mierzą się z tymi trudnymi problemami. Opisują najnowsze postępy w tej dziedzinie, odrzucając przy tym utarte błędne opinie. Przedstawiają przejrzystą analizę i twierdzą, że sztuczną inteligencję można tworzyć i bezpiecznie wykorzystywać, ale aby to osiągnąć, musimy jej wpoić wartości. Lektura obowiązkowa dla każdej myślącej osoby. Jana Schaich Borg jest profesorem w Instytucie Badawczym Nauk Społecznych na Uniwersytecie Dukea. Walter Sinnott-Armstrong jest profesorem etyki praktycznej na Wydziale Filozofii i w Instytucie Etyki im. Kenana na Uniwersytecie Dukea. Autor książek Think Againi Moral Skepticisms. Vincent Conitzer jest profesorem informatyki w Carnegie Mellon University, gdzie kieruje pracą laboratorium Foundations of Cooperative AI (podstawy współpracującej sztucznej inteligencji). Jest także kierownikiem zespołu technicznego wykorzystania sztucznej inteligencji w Instytucie Etyki AI oraz profesorem informatyki i filozofii na Uniwersytecie Oksfordzkim.
Od czasów Monachomachii nic się nie zmieniło. Oni grają to samo od lat: Nowoczesny i fajny arcybiskup Józef Życiński twierdził, że gejów można wyleczyć z homoseksualizmu specjalną terapią. Skąd on to wiedział? Wielbiony w PRL-u kapelan Solidarności Henryk Jankowski uzgadniał treść natchnionych kazań z funkcjonariuszami SB. Jednym z architektów kariery naczelnego polskiego homofoba Marka Jędraszewskiego był nie kto inny jak ikoniczny homoseksualny predator arcybiskup Juliusz Paetz. Dobrotliwy prymas tysiąclecia Stefan Wyszyński zbył przedstawicieli gminy żydowskiej, którzy prosili, by w sytuacji zagrożenia pogromem w Lublinie zabrał głos. Stwierdził, że w oskarżeniach o mordy rytualne jest coś na rzeczy. Egzorcysta celebryta Piotr Glas, który oznajmił, że wypędził z polskiego kleru demona intelektualizmu, usłyszał właśnie zarzut nadużyć seksualnych wobec nieletnich. Maciej Zięba, prowincjał dominikanów, który mędrkował w uchodzących za liberalne mediach, cierpiał na manię prześladowczą. Stworzył sieć szpiegów i donosicieli, którzy informowali go o sytuacji w klasztorach. Sławoj Leszek Głódź za to zawsze był sobą. Lubił popić, zabawić się i przyjąć stojącą kopertę. Profesor Stanisław Obirek, były ksiądz, i Artur Nowak, adwokat tropiący afery kościelne, nie mają dla nich litości. Artur Nowak (ur. 1974) adwokat, publicysta i pisarz, m. in. współautor wraz z profesorem Stanisławem Obirkiem bestsellerowych reportaży Babilon. Kryminalna historia Kościoła oraz Gomora. Władza, strach i pieniądze w polskim Kościele, a z filozofem Ireneuszem Ziemińskim książki Chrześcijaństwo. Amoralna religia. Napisał też Kroniki opętanej powieść, w której przedstawił opartą na faktach historię nastolatki molestowanej przez egzorcystów. Jest również autorem reportażu Adwokaci. Zraniony zapał. Współautor podcastu Kryminalna historia Kościoła, nagrodzonego bestsellerem Empiku za 2022 rok. Kolejny sezon tego podcastu otrzymał w roku 2023 nagrodę Best Audio. Od 2021 roku na kanale Sekielski Brothers Studio prowadzi autorski podcast Wysłuchanie. Stanisław Obirek antropolog, teolog, publicysta. Pracuje w Instytucie Ameryk i Europy Uniwersytetu Warszawskiego. Były jezuita wyświęcony w 1983 roku, w 2005, po serii krytycznych ocen polskiego katolicyzmu i nałożenia nakazów milczenia, wystąpił ze stanu duchownego. Wydał między innymi Polak katolik?,Umysł wyzwolony. W poszukiwaniu dojrzałego katolicyzmu. Współautor wraz z Arturem Nowakiem bestsellerowych reportaży Babilon. Kryminalna historia Kościoła oraz Gomora. Władza, strach i pieniądze w polskim Kościele.
Książka niniejsza, chociaż wpisuje się w szeroki nurt refleksji nad starością, pozostaje jednak na jego obrzeżu. Nie jest kolejnym przyczynkiem do rozległej historii starości i ludzi starych. Mówi o sztuce. O sztuce wobec starości, o ich wzajemnych relacjach. O sztuce, której w różnych okolicznościach starość niespodzianie staje na drodze. Wypierana lub przyjmowana z rezygnacją, starość może ponaglać albo obezwładniać, wywoływać panikę albo bunt, napawać przerażeniem albo spokojem. W żadnym razie nie pozwala o sobie zapomnieć. Odsłania niedoświadczane przedtem strony życia. Także niezauważane czy nieprzeczuwane strony sztuki. Każda starość jest inna. Zebrane tu niespójne teksty nie są więc ani opowieścią o starości, ani rozpatrującymi wybrane przykłady studiami przypadków. Są idąc za sugestią Miłosza, że lepiej o starości nie pisać zaledwie dotknięciami i odbiciami tej kondycji, która czeka i nieuchronnie nadchodzi. Bogusław Deptuła w rozmowie z Marią Poprzęcką, Jak malować staruszki| Dwutygodnik, nr 409, kwiecień 2025
24 lutego 2022 roku rozpoczął się kolejny etap wojny rosyjsko-ukraińskiej, który trwa już prawie trzy lata. Zmagania są prowadzone na ziemi, na morzu i w powietrzu. Biorą w niej udział także Polacy lub osoby z Polską związane. Książka zawiera wywiady z piętnastoma żołnierzami i ratownikami, przeprowadzone przez dziennikarzy, którzy na gorąco śledzą przebieg konfliktu. Są autorami książki "Wojna rosyjsko-ukraińska. Pierwsza faza". Wśród rozmów przeprowadzonych przez Michała Bruszewskiego znajdują się wspomnienia z obrony Awdijiwki, w której uczestniczył Artur ze 110. Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej, Borys Romanko opowiada o wojnie dronowej na Ukrainie, Hubert Kampa o wojennym wolontariacie i zmaganiach z PTSD, wspominając także zapomniany w Polsce okres wojny w latach 2014-2022. Ponadto Vegas wspomina swój szlak bojowy, walki pod Chersoniem i służbę w elitarnej ukraińskiej Piechocie Morskiej, Siarhiej los białoruskiego opozycjonisty mieszkającego w Polsce, który zaciąga się do Pułku Kalinowskiego, Skorpion obronę Czasiw Jaru, Kasper bitwę na Siewierskim Dońcem, gdzie doszło do masakry rosyjskiego desantu, Rudy wspomina operację charkowsko-izjumską, a Giennadij Szewczuk, etniczny Polak z Ukrainy opowiada jak życie ocaliła mu polska flaga. Michał Bruszewski reporter wojenny, relacjonował wojnę obronną Ukrainy w 2022 roku, był pod Kijowem oraz Charkowem. Autor reportaży o pomocy humanitarnej we wschodniej Ukrainie w 2018 roku oraz Iraku w 2016 roku. Relacjonował kryzys na granicy polsko-białoruskiej w 2021 roku. Dziennikarz ekspert ds. bezpieczeństwa. Maciej Szopa - absolwent Wydziału Historii UW, starszy redaktor portalu i dziennikarz branży obronności od 2010 roku. Pracował w Polsce Zbrojnej, Nowej Technice Wojskowej oraz Wojsku i Technice, publikował także w Lotnictwie, Lotnictwie Aviation International, Morzu i periodykach wojskowo historycznych. Autor gier strategicznych.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
