![Przygody człowieka tworzącego. Poiesis i autopoies. Autor: Popiel Magdalena, Antoniuk Mateusz. Dobreksiazki.pl Okładka książki Przygody człowieka tworzącego. Poiesis i autopoies](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/LARGE/000079/przygody-czlowieka-tworzacego-poiesis-i-autopoies.jpg)
Przygody człowieka tworzącego. Poiesis i autopoies
Poiesis i autopoiesis
-
Autor: Popiel Magdalena Antoniuk Mateusz
- ISBN: 9788323353782
- EAN: 9788323353782
- Oprawa: miękka ze skrzydełkami
- Wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego
- Format: 236x165 mm
- Język: polski
- Seria: Inventio
- Liczba stron: 434
- Rok wydania: 2024
- Wysyłamy w ciągu: 48h
-
Brak ocen
-
33,73złCena detaliczna: 47,25 złNajniższa cena z ostatnich 30 dni: 33,73 zł
x
Greckie słowo poiesis tłumaczy się na język polski jako „tworzenie”, „wytwarzanie”, „robienie” czegoś nowego; termin autopoiesis oznacza zaś różne systemy i praktyki samotworzące, samozwrotne. Książka Przygody człowieka tworzącego. Poiesis i autopoiesis jest zaproszeniem do podróży w krainę twórczości, do której wiodą te dwa pojęcia. Jej bohaterami są artyści – poeci, prozaicy, malarze, twórcy dziewiętnastowieczni, dwudziestowieczni i współcześni, snujący opowieści o doświadczeniu tworzenia, zarówno dzieła, artefaktu, jak i własnego „ja”. Podążanie tropem podmiotu doświadczającego, myślącego, czującego, działającego pozwala odsłonić wiele tajemnic warsztatu artysty, jego osobowości, środowiska, przestrzeni bliższej i dalszej. Perspektywa antropologiczna przyjęta przez interpretatorów splata się z wnikliwym śledzeniem narracji i topiki autopoietycznej. Krąg przywołanych tu pisarzy obejmuje kanoniczne nazwiska, jak chociażby Zagajewski, Szymborska, Tokarczuk, Gombrowicz, Peiper czy Mickiewicz, Słowacki, Flaubert, a także te mniej znane, a ciągle zagadkowe, jak Wiktor Woroszylski, Maryla Wolska czy Artur Maria Swinarski.
Czytelnik znajdzie w tej książce rozważania o związkach dyskursu autokreacyjnego z historią nowoczesności, próbę systematyzacji modernistycznych opowieści o tworzeniu, rozprawy poświęcone różnym formom autotematyzmu literackiego i artystycznego, analizy i interpretacje praktyk, których przedmiotem jest doświadczenie creatio i autocreatio. Pytamy w niej, czy perspektywa estetyki tworzenia przyniesie wiedzę szerszą niż tylko tę zamkniętą w poetyce i refleksji poszczególnych artystów. Czy z tych wielowątkowych narracji o tworzeniu i samo-stwarzaniu powstanie nowy rodzaj historii literatury? Czy niekończąca się opowieść o przygodach człowieka tworzącego, obejmując również inne dziedziny sztuk i inne media niż literatura, ma szansę stać się interdyscyplinarną „antropologią kreatywności”?