Opracowanie „Wojny i wojskowość polska XVI wieku” to pierwsza w krajowej historiografii synteza dotycząca problematyki historyczno-wojskowej „złotego wieku” dziejów polskich. W szczegółowym opisie działań zbrojnych Autor uwzględnił wpływ warunków terenowych i sposobu użycia ówczesnej broni. Zmieniający się obraz polskiego wojska wzbogacił charakterystyką dowódców średniego i niższego szczebla. Uchwycił też zalety i wady staropolskiej sztuki wojennej. Praca oparta jest na dotychczasowym dorobku naukowym Autora z uwzględnieniem stanu obecnej historiografii dotyczącej XVI wieku. Została ona podzielona na trzy tomy – pierwszy dotyczy lat 1500–1548, drugi 1548–1575, a trzeci 1576–1599.
"pracowanie ""Wojny i wojskowość polska w XVI wieku"" to pierwsza w krajowej historiografii synteza dotycząca problematyki historyczno-wojskowej ""złotego wieku"" dziejów polskich.
Tom II obejmuje lata 1548-1575 i podzielony jest na trzy części.
W pierwszej omówiono organizację sił zbrojnych. Opisano tutaj sposoby finansowania wojska, metody rekrutacji, liczebność i strukturę, uzbrojenie i wyposażenie wojsk, skład narodowościowy i społeczny, sytuację materialną żołnierzy, pochodzenie terytorialne, wyszkolenie i piśmiennictwo wojskowe, a także ówczesne fortyfikacje.
Część II przedstawia działania wojenne polskiego oręża w XVI wieku. W kolejnych rozdziałach autor omówił: walki z Tatarami w latach 1548-1567 i 1568-1575, interwencje polskie w Mołdawii z lat 1551-1563 i 1566-1574, wojnę z zakonem inflanckim 1556-1557, pierwszą wojnę północną, osobno prezentując walki z Moskwą 1560-1570, Szwecją w latach 1561-1568 oraz Niemcami i Duńczykami."
Wiek pietnasty zapisal sie w dziejach Polski szybkim rozwojem staropolskiej sztuki wojennej. W powszechnym odczuciu, jak i w opinii znacznej czesci historykow, wojny Jagiellonow na wschodniej i poludniowej rubiezy Krolestwa Polskiego pozostawaly w cieniu wielkiego konfliktu z Zakonem Krzyzackim na polnocy. Racja stanu w polityce monarchii jagiellonskiej stalo sie bowiem odzyskanie Pomorza Gdanskiego i ostateczna likwidacja zagrozenia krzyzackiego. Stad tez zagadnienia ekspansywnej polityki dynastycznej Jagiellonow na terenie Czech, Wegier i Moldawii oraz obrona Rusi i Podola schodzily na drugi plan w dzialaniach polityczno-militarnych i nie cieszyly sie popularnoscia w spoleczenstwie szlacheckim. Mozna zaryzykowac twierdzenie, ze poglady pietnastowiecznej szlachty paradoksalnie podzielala powojenna historiografia eksponujac - nie tylko ze wzgledow naukowych - walke z ""germanskim naporem"". W tej sytuacji i historycy wojskowi skupiali swe wysilki na opracowywaniu wojen krzyzackich, zbyt zaniedbujac studia nad walkami z poludniowymi i wschodnimi sasiadami Krolestwa Polskiego. A przeciez nie ulega watpliwosci, ze wydarzenia militarne, ktore rozegraly sie w XV w. na terenach Rusi, Moldawii, Wegier, Czech i poludniowo-wschodniej Polski, mialy istotne znaczenie w ksztaltowaniu sie przyszlosci politycznej Europy Srodkowej i Wschodniej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
