Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Większość więzi międzyludzkich nie powstaje samoistnie, lecz jest zależna od naszego zaangażowania i porozumienia. Nie zawsze udaje się nam wyrazić siebie tak, jak pragniemy. Różnice w poglądach, nieporozumienia i konflikty są przyczyną wielu trudności i kryzysów w kontaktach międzyludzkich.
Głównym celem zaproponowanego zestawu ćwiczeń, testów i gier interakcyjnych jest ukazanie uczestnikom zajęć wyboru dróg postępowania, z wykorzystaniem metod aktywizujących. Autorka skłania ich do własnej twórczości, refleksji i medytacji, by pomóc w rozwoju osobowym i wzmocnieniu więzi międzyludzkich.
Adresatami książki są wychowawcy, pedagodzy, nauczyciele zajęć prorodzinnych oraz animatorzy kręgów małżeńskich i zajęć warsztatowych z narzeczonymi.
Każda szkoła boryka się z problemem przestępczości wśród młodzieży. Aby skutecznie radzić sobie z tym problemem, warto zapoznać się z podstawową wiedzą na temat mechanizmu powstawania i radzenia sobie z tym zjawiskiem. Dzięki autorom tej książki poznajemy czynniki wpływające na pojawienie się problemu i otrzymujemy narzędzia w postaci testów i wskazówek, dzięki którym nauczymy młodzież panowania nad gniewem i agresją.
Rewolucja technologiczna, zalew medialnej informacji, globalizacja i rozwój internetu sprawiają, że edukacja i pedagogika stają przed zupełnie nowymi wyzwaniami. Kształtowanie postaw i zachowań młodego człowieka w kontekście rewolucji informatycznej oraz całego bagażu jaki niesie za sobą postmodernizm jest nie lada wyzwaniem. Dydaktyka mediów to interesująca publikacja pozostająca w zgodzie z obecnymi światowymi trendami rozwoju myśli pedagogicznej. Jedną więc z jej niezbywalnych wartości jest aktualność tematu. Centrum zainteresowania niniejszej książki stanowi aspekt informacyjny. Chodzi tutaj o praktykę nauczania i uczenia się. Refleksję nad tą praktyką i wynikające z niej koncepcje działania, propozycje modeli, hipotezy i teorie autorzy określają mianem dydaktyki mediów.
Książka traktuje problemy narkomanii w sposób całościowy, biorąc pod uwagę złożone relacje zachodzące między jej uwarunkowaniami psychologicznymi, społeczno-kulturowymi i medycznymi. Autor nie moralizuje, ale przedstawia fakty, opisuje rzeczywistość, której elementem są narkotyki, będące zagrożeniem dla coraz szerszych kręgów dzieci i młodzieży. Podręcznik uwzględnia polskie uwarunkowania. Z polecenia Ministerstwa Edukacji Narodowej był recenzowany przez Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej oraz Krajowy Ośrodek Wspierania Edukacji Zawodowej i uzyskał pozytywne opinie. Główny ciężar zmagania się z problemami narkomanii u dzieci i młodzieży spoczywa na rodzicach i pedagogach. Ta książka pomoże im: wcześnie dostrzec pojawiające się zagrożenia zapobiec uzależnieniu umożliwić niesienie skutecznej pomocy osobom już uzależnionym od narkotyków. Publikacja jest adresowana przede wszystkim do rodziców, wychowawców i nauczycieli, ale będzie również bardzo przydatna dla terapeutów i działaczy organizacji zajmujących się problemami narkomanii.
Zaburzenia w zachowaniu uczniów
Wpływ nauczyciela-wychowawcy na zachowanie uczniów
Szkoła jako instytucja wychowania intencjonalnego a zjawisko patologii społecznej
Patogenne aspekty pracy wychowawczej szkoły
Ktoś, kto zakochuje się w osłach, musi być nieco stuknięty. Wielu ludzi mi o tym mówi. Jednakże osły przemierzają ścieżki nie do przebycia, są gotowe na wszystko, noszą ciężary, których inni nie chcą nosić, nigdy się nie męczą, są prawdziwymi przyjaciółmi biednych, a mając trochę siana i słomy, czują się szczęśliwe. Kiedy kończą swoją ciężką i niebezpieczną pracę, nie ogarnia ich żadna mania wielkości i pragnienie bycia wynagrodzonym... Ta śmiała i pouczająca książka daje wskazówki, jak chodzić po wyboistych drogach życia, nie potykając się. Tak jak czynią to osły na górskich ścieżkach.
Dzieci indygo to dzieci nowych czasów - na poziomie życia codziennego często cierpią na ADHD, dysleksję czy uczulenia pokarmowe. Na poziomie duchowym zaś dzieci te wykonały skok ewolucyjny i zadziwiają zdolnościami paranormalnymi. Książka w twórczy sposób podejmuje temat szczególnych zadań życiowych, jakie stoją przed dziećmi indygo.
Agnieszka Sojka ? doktor nauk humanistycznych, adiunkt w Instytucie Pedagogiki UJ. Jej zainteresowania naukowe dotyczą pedagogiki kultury, w szczególności antropologiczno-aksjologicznych podstaw wychowania.
?Książka zasługuje na szczególną uwagę, ponieważ ma charakter twórczy, zapoczątkowuje badania nad aparaturą naukową pieśni religijnych, których nie prowadzono w proponowanej formie. Istotę procesu wychowania autorka widzi w aspekcie podwójnym: aksjologiczno-antropologicznym. Proces pedagogiczny ma być według niej skierowany ku wartościom odpowiednio zhierarchizowanym. Badania zostały przeprowadzone na podstawie bogatej literatury przedmiotu i zgodnie ze współczesnymi wymaganiami?.
Z recenzji wydawniczej prof. zw. dr hab. ks. Janusza Tarnowskiego
?Pieśń jest zjawiskiem starym jak człowiek. Badając ową sferę kultury, mamy świadomość, że dotykamy czegoś istotnego w homosferze. Dlatego postępowanie badawcze ukierunkowane na pieśniowość odsłania jej antropologiczne podstawy przede wszystkim ? warstwę komunikacyjno-językową. W pieśni religijnej komunikacja zachodzi między człowiekiem i Bogiem. Autorka dostarcza też materiału do odpowiedzi na pytanie, czym jest w praktyce zastosowanie zasad pedagogiki kultury?.
Ze słowa wstępnego dr. hab. Bogusława Żurakowskiego, prof. UJ
Toksyczne działanie odbiornika telewizyjnego na dziecko jako widza znajduje w tej niewielkiej przecież rozprawie mocne uzasadnienie naukowe. Autor skupia się bowiem na tych wynikach badań, które – choć są rozproszone w czasie i przestrzeni – prowadzą do zaskakujących odkryć. Tak staje się w wyniku kumulacji wiedzy naukowej, jej wydobycia na jaw w rezultacie żmudnych dociekań badawczych. W ich świetle okazuje się, że emitowany przez telewizję program ingeruje w fizjologię ciała osoby skupionej na jego przekazie tak głęboko, że pogrąża świadomość w stan na granicy snu i jawy oraz destabilizuje cały system przemiany materii człowieka, w tym spowalnia także akcję serca. W istocie oglądanie telewizji prowadzi do nieuświadamianej sobie przez widza utraty wewnętrznej aktywności, osłabienia woli jego działania.
Jak wykazują badania niemieckich naukowców, najmłodsze pokolenie spędza przed ekranem telewizora przeciętnie ok. 2,5 godziny dziennie, bez jakiejkolwiek bezpośredniej komunikacji ze swoim otoczeniem i bez aktywności ruchowej. Nic dziwnego zatem, że wyrasta ono w środowisku zagrażającym jego zdrowiu fizycznemu i psychicznemu. W następstwie biernej konsumpcji programów medialnych i cywilizacyjnych przemian coraz więcej dzieci ma zaburzone procesy zmysłowe, trudności ze słuchaniem, z koncentracją uwagi, z odczuwaniem własnych emocji czy z poruszaniem się w otoczeniu itp. Młody człowiek spędza cały swój wolny czas przed ekranem telewizora czy monitora komputerowego, poświęcając temu ponad 30 godzin tygodniowo. Na początku tygodnia ma ono trudności w przestawieniu się na słuchanie nauczyciela w szkole („syndrom poniedziałku”). Dzieci miejskie przesiadują swoje dzieciństwo w domu. [...]
Wprowadzenie do pedagogiki Rudolfa Steinera
Najnowsze wydanie książki prof. Johannesa Kierscha pt. Pedagogika waldorfsk, stanowi syntetyczne wprowadzenie w jedną z odmian pedagogiki alternatywnej początku XX w., mającej za sobą okres dynamicznej inicjacji i rozwoju, dramatycznych ograniczeń i zakazów w okresie narodowego socjalizmu i w dobie II wojny światowej oraz doświadczającej wraz z przełomem XX i XXI wieku renesansu wychylającego tę myśl i praktykę edukacyjną w przyszłość.
Publikacją tą wydawca rozpoczyna cykl książek z obszaru pedagogii waldorfskiej. Treść tych pozycji i ich warstwa metodyczna stają się zaproszeniem dla nauczycieli poszukujących skutecznych metod kształcenia i wychowania mimo istniejących trudności i złożoności wiedzy czy pojawiających się problemów socjalizacyjnych w życiu dzieci i młodzieży społeczeństw ponowoczesnych. Nie chcemy w tym miejscu dokonywać wprowadzenia do wprowadzenia, gdyż mamy w Polsce literaturę z zakresu tej pedagogiki, ale biorąc pod uwagę niezwykle trafny styl narracji autora tej publikacji, pragniemy osadzić ją w kontekście szeroko pojmowanych badań i recepcji współczesnych prądów czy modeli edukacyjnych.
Tajniki (zapomnianej) kultury biznesu
Zdobądź przyjaciół i sprzymierzeńców
Pchnij Twoją karierę w nowym kierunku
Wykreuj się na prawdziwą gwiazdę biznesu
Wysoka jakość w biznesie na 601 sposobów
Jak Cię widzą, tak o Tobie plotkują w biurze. W zwariowanym tempie, w jakim dziś toczy się nasze życie, zaczynamy lekceważyć to, jak jesteśmy postrzegani przez innych. Przestajemy przywiązywać wagę do tak drobnych rzeczy jak sposób powitania, prowadzenia rozmowy towarzyskiej, umiejętność słuchania i nawiązywania nowych znajomości. A przecież drobiazgi mają ogromne znaczenie. Czyż całe życie nie składa się właśnie ze szczegółów?
Wypracuj w sobie taki poziom kultury biznesu, dzięki któremu umocnisz swój wizerunek jako osoba godna zaufania, profesjonalna i potrafiąca poradzić sobie nawet w podbramkowej sytuacji. Dowiedz się, jak budować doskonałe relacje zawodowe i towarzyskie. Naucz się rozwiązywać konflikty i przekazywać niekorzystne wiadomości. Poznaj zasady postępowania w międzynarodowych kontaktach biznesowych. Buduj swoją karierę na solidnych podstawach!
Przyswój sobie cenne wskazówki dotyczące:
profesjonalnego stroju oraz schludnego wyglądu,
mowy ciała oraz komunikacji werbalnej,
rozwijania umiejętności przywódczych,
organizowania udanych imprez biurowych,
zasad prowadzenia korespondencji biznesowej.
Pamiętaj – drobiazgi mogą odmienić Twoją karierę!Biznesowy savoir - vivreSpis treści
Wstęp (9)
1. Budowanie dobrych relacji zawodowych (19)
Witanie się i przedstawianie się z wdziękiem (20)
Odpowiedni uścisk dłoni (22)
Small talk, czyli sztuka prowadzenia rozmowy towarzyskiej (23)
Jak być dobrym słuchaczem (25)
Dobre relacje ze współpracownikami (28)
Unikaj nawiązywania romansów w pracy (29)
Jak nawiązywać kontakty, które przyniosą wymierne korzyści w życiu zawodowym (31)
Więcej na temat wizytówek (36)
Wskazówki dotyczące prezentów (38)
Kartki świąteczne, które pomogą Ci zostać zauważonym (42)
2. Umiejętności biznesowe na miarę naszych czasów (43)
Ważne zasady dotyczące zachowania się podczas spotkania (45)
Zasady skutecznego prowadzenia domowego biura (telepracy) (48)
Umiejętności potrzebne do przygotowania dobrej prezentacji (51)
Wskazówki dotyczące zachowań w odniesieniu do przedstawicieli danej płci (57)
Zasady dotyczące witania się i przedstawiania (58)
Nowe zasady dotyczące udzielania pomocy (59)
3. Profesjonalny wizerunek (61)
Tajemnice profesjonalnego stroju i wyglądu (63)
Wskazówki tylko dla mężczyzn (66)
Wskazówki tylko dla kobiet (67)
Luz kontrolowany (68)
Podstawowe informacje na temat mowy ciała (70)
Zadbaj o to, by równie dobrze się Ciebie słuchało, co oglądało (73)
Zwróć uwagę na to, jak mówisz (74)
Zwróć uwagę na to, co mówisz (75)
4. Jak polepszyć swoje perspektywy zawodowe (79)
Zacznij kierować swoim życiem zawodowym (81)
Przyjmowanie krytyki (89)
Jak prosić o podwyżkę (90)
Podstawowe zasady gospodarowania czasem (92)
Dbaj o siebie (94)
Zasady pracy w zespole (96)
Rozwijaj swoje umiejętności przywódcze (97)
O czym należy pamiętać, przygotowując się do rozmowy kwalifikacyjnej (103)
5. Udane kontakty towarzyskie w pracy (109)
Jak uniknąć popełnienia gafy podczas kolacji biznesowej (111)
Zamawianie posiłku na lunch w pracy (115)
Jedzenie w stołówce (116)
Zachowanie przy bufecie (117)
Jedzenie w samotności (117)
Wskazówki dotyczące picia alkoholu (120)
Idealne przyjęcie biurowe (122)
6. Profesjonalne korzystanie z nowoczesnych technik komunikowania się (125)
Zasady korzystania z poczty elektronicznej (126)
Zwroty powitalne i pożegnalne (131)
Zasady korzystania z telefonu stacjonarnego (132)
Podczas telekonferencji (134)
Rozsądne korzystanie z telefonu komórkowego (135)
Podstawowe zasady korzystania z poczty głosowej (137)
Kiedy do kogoś dzwonisz (137)
Idealne powitanie na poczcie głosowej (139)
Podczas wideokonferencji (140)
7. Podstawowe zasady prowadzenia korespondencji biznesowej (143)
Zanim zabierzesz się do pisania (145)
Gdy już zaczniesz pisać (147)
Jak upewnić się, że Twoje pismo nie zawiera błędów (151)
Odpowiedni zwrot do adresata (152)
Odpowiedni zwrot pożegnalny (154)
Dopilnuj, by dokument miał estetyczny wygląd (155)
Zasady pisania podziękowań (156)
8. Radzenie sobie z trudnymi sytuacjami (159)
Gdy czyjeś zachowanie Cię irytuje lub jest dla Ciebie uciążliwe (162)
Naucz się, jak nie prowokować konfliktów (167)
Jak udzielać informacji zwrotnej i krytykować (168)
Przekazywanie informacji wprawiających w zakłopotanie (170)
Przekazywanie złych wiadomości (171)
Odchodzenie z pracy (172)
9. Zasady postępowania w międzynarodowych kontaktach biznesowych (175)
Gdy jesteś gościem (177)
Uwzględnij różnice kulturowe, przygotowując prezentację (181)
Strój, który pomoże Ci odnieść sukces w kontaktach międzynarodowych (183)
Gdy pełnisz rolę gospodarza (184)
Jak rozmawiać z obcokrajowcem (186)
Wyzwania przy stole (189)
Zasady prowadzenia zagranicznej korespondencji biznesowej (191)
Wskazówki dotyczące wręczania prezentów w międzynarodowych kontaktach biznesowych (193)
Uwagi końcowe (197)
Dwadzieścia kwestii, od których należy zacząć (199)
Podziękowania (205)
O autorkach (206)
Z wielokulturowością człowiek stykał się od czasów najdawniejszych, traktując ją jako zjawisko codzienne, przejawiające się w normalnym współistnieniu nacji, od pokoleń żyjących obok siebie i wspierających się w sytuacjach krytycznych.
Zmiany zapoczątkowane przez rewolucję industrialną naruszyły hierarchię wartości towarzyszących do tej pory człowiekowi; naruszyły też dotychczasową perspektywę postrzegania ?innych? ? punkt widzenia neutralno-tolerancyjno-współegzystujący zmienił się na jednoznacznie krytyczno-negatywny. Równolegle jednak do przemian gospodarczo-ekonomicznych zachodziły przeobrażenia, które Pierre Teilhard de Chardin określił mianem przejścia ?od totalizacji jednostkowej do totalizacji społecznej? stwarzającej ludzkości nowe problemy.
Jak bowiem podkreśla, zacieśnia się sieć związków ekonomicznych stłaczających i przybliżających w sposób nieunikniony mieszkańców Ziemi. Z drugiej zaś strony okazuje się, że w toku tej kompresji tracimy to, co najcenniejsze: tradycyjne wartości, a także samorzutność w podejmowaniu decyzji. Zatem, jak pisze filozof, ?chodzi o to, by totalizować, nie depersonalizując. Ocalić zarówno całość, jak i składniki?. Co do konieczności osiągnięcia tego dwojakiego celu wszyscy są zgodni.
Coraz bardziej narasta też świadomość konieczności kształcenia pod kątem zarówno całości, jak i owych składników ? kształcenia mającego na względzie m.in. wartości ewangeliczne, tj. przede wszystkim miłość bliźniego. W sytuacji, w której ludzkość znalazła się dzisiaj, przykazanie miłości staje się coraz bardziej naglące, mówi bowiem już nie tylko: ?Miłujcie się, aby być doskonałymi?, ale ostrzega: ?Miłujcie się, w przeciwnym razie zginiecie?. Doświadczenia pokazujące możliwości ludzkiej energii dowodzą, że doszliśmy do decydującego momentu ludzkiej ewolucji, skąd jedyną drogą do przodu jest droga wspólnego zaangażowania.
Na drodze tej należy bezwzględnie pamiętać o szacunku dla każdej kultury, o tym, że kultura jest czymś ponadorganicznym, przekraczającym to, co indywidualne. Należy równocześnie mieć na uwadze to, że stanowi ona społeczne dziedzictwo ? tradycję ? i jest nie tylko pewnego rodzaju skończonym planem, ale także ciągłym planowaniem, ciągłym stawaniem się.
Wiesława Korzeniowska
Trzecia część konspektów dla moderatorów, animatorów i innych osób prowadzących spotkania z młodzieżą. Jest to unikalna na rynku księgarskim i bardzo ceniona pomoc duszpasterska Posiada imprimatur..
Autor — doświadczony duszpasterz ludzi młodych — zachęca, by na spotkaniach formacyjnych poddawać pod dyskusję te tematy, które nurtują młodzież. Proponuje pracę w grupach i analizę umiejętnie dobranych tekstów.
Teksty te zamieszczone są w książce, a także na załączonej płycie, co ułatwia ich powielenie i rozdanie uczestnikom spotkania.
Część III konspektów zawiera 20 tematów do dyskusji, m.in.: Znieczulica, Miłość czy biznes?, Faryzeizm, Plotkarstwo, Patron a sponsor, Święta, święta i..., Szarzyzna codzienności, Wielki Post a współczesność, Duchu Święty, prowadź!
SŁOWO WSTĘPNE
Jak powstała ta książka?
Podczas warsztatów poświęconych ustawieniom rodzinnym uczestnicy podnieśli problem trudności, oporu i granic, na jakie natrafiają przy próbach pomocy innym. Przyjrzeliśmy się temu, aby rozstrzygnąć:
1. czy w konkretnej sytuacji pomoc jest w ogóle możliwa i dozwolona?
2. jakie kroki należy podjąć lub jakie wydają się konieczne?
Gdy tylko udawało nam się sformułować najistotniejsze tezy pomagania, zatrzymywaliśmy się. W ten sposób uczyliśmy się odnajdować moment, w którym potrzebujący przestaje wymagać pomocy, a gdy tylko ten odkrywał istotę swojego problemu, pozostawialiśmy go, by dalej kroczył już samodzielnie. Dzięki takiemu podejściu uczestnicy w krótkim czasie zostali wprowadzeni w wielorakość sposobów postępowania. Równocześnie nauczyli się więcej postrzegać: na podstawie wielu przykładów mogli sami doświadczyć skutku podejmowanych działań. Nauczyli się natychmiast rozpoznawać, jaki sposób postępowania ma największe szanse powodzenia. W ćwiczeniach brali udział wszyscy uczestnicy spotkań.
Ta książka została napisana przede wszystkim dla ludzi zawodowo związanych z pomaganiem: lekarzy, psychoterapeutów, pracowników socjalnych, nauczycieli, księży, doradców związanych z różnymi organizacjami. Może być traktowana jako podręcznik. Przeznaczona jest jednak dla innych, na przykład dla rodziców. Ukazuje przykłady terapii krótkoterminowej najróżniejszych rodzajów.
Osoby, które chciałyby szybko zorientować się w zawartości książki, mogą posłużyć się szczegółowym spisem pojęć umieszczonym na końcu.
Książka ta ma być spotkaniem czytelnika z poruszającymi losami innych ludzi. Kiedy się w nie wczuje, złagodnieje i stanie się bardziej wyrozumiały. Doświadczy życia w jego wie-lorakości i wielkości. Rozwiązania niektórych problemów są zdumiewająco proste. Dlatego książka ta uwalnia i napawa pogodą ducha.
Bert Hellinger
luty 2006
Bert Hellinger urodził się 16 grudnia 1925 roku w Leimen koło Heidelbergu jako Anton Hellinger. Jego dzieciństwo i młodość przypadły na czasy nazizmu w Niemczech. Do szkoły średniej chodził w Lohr am Main. Mieszkał w internacie Aloysianum, prowadzonym przez katolicki zakon Misjonarzy z Marianhill. Mając 17 lat, znalazł się na liście nazistów jako "wrogi element". Wcielenie do armii i wysłanie na front uchroniło go od problemów z gestapo. Dostał się do niewoli i trafił do obozu Aliantów w Belgii. W 1945 wrócił do Niemiec. Rok później wstąpił do zakonu Misjonarzy z Marianhill w Würzburgu i przyjął imię Suitbert. Studiował filozofię, teologię i pedagogikę. W 1952 otrzymał święcenia kapłańskie, a rok później wyjechał na misję do RPA. Pracował w szkole w prowincji Kwazulu-Natal i był proboszczem Zulusów. Nauczył się ich języka, poznał rytuały i zwyczaje plemienne. W czasie misji po raz pierwszy zetknął się z dynamiką grupową, biorąc udział w ekumenicznych pracach z mniejszościami. W 1968 roku powrócił do Niemiec, i został przełożonym domu Misjonarzy z Marianhill w Würzburgu. Jednocześnie rosło jego zainteresowanie psychologią. Rozpoczął własną psychoanalizę, prowadził kursy z dynamiki grupowej. W roku 1971 wystąpił z zakonu. Kształcił się w zakresie psychoanalizy w Wiedniu (Wiener Arbeitskreis für Tiefenpsychologie). Poszukiwał własnej drogi w terapii, przedkładając pracę grupową nad indywidualną. Wyjechał do Ameryki do Arthura Janova do Primal Institute. Interesował się najważniejszymi kierunkami współczesnej psychologii: terapią Gestalt, analizą transakcyjną Erica Berne'a, holdingiem Jiriny Prekop, NLP i hipnoterapią Miltona Ericksona, a także ustawieniami rodzinnymi Virginii Satir. Uczył się u twórców systemowej terapii rodzinnej i dynamiki grup: dr Mary Selvini Parazzoli oraz u prof. Dr Helma Stierlina, szefa wydziału studiów psychoanalitycznych na Uniwersytecie w Heidelbergu. Na początku lat 80-ych osiedlił się w Monachium. W 1996 roku powstało Międzynarodowe Stowarzyszenie Rozwiązań Systemowych według Berta Hellingera. Autor książek m.in.: Listy terapeutyczne. Znaleźć to, co działa; Porządki miłości. Kurs ustawień rodzinnych; O życiu. Aforyzmy i słowa mocy, W samym środku. Wykłady i opowieści .
Zjawiska zaburzeń w odżywianiu się młodzieży, manifestujące się głównie w formie anoreksji i bulimii, stają się coraz powszechniejsze. Obejmują one głównie młodzież w wieku dorastania - przede wszystkim dziewczęta. Przewrażliwienie na punkcie własnego wyglądu zewnętrznego wynika u młodzieży ze stanu rozwoju psychofizycznego a także, w bardzo dużym stopniu, z przyjmowania przez nią wzorców wyglądu fizycznego lansowanych przez środki masowej komunikacji, przede wszystkim telewizję i czasopisma. Niesie to z sobą różne rozterki i dramaty osobiste i zdrowotne, sytuacja powyższa powinna stawać się więc obiektem troski pedagogicznej w szkołach skupiających młodzież w wieku dorastania. Przyczyny i skutki zaburzeń odżywiania się u młodzieży szkolnej powinny być obiektem zainteresowania pedagogicznego i psychologicznego nie tylko w toku wychowania zdrowotnego, lecz także wychowania moralnego i estetycznego. Niezbędne stają się publikacje na temat diagnozy i profilaktyki zaburzeń odżywiania się uczniów, które byłyby pomocne dla nauczycieli, pedagogów szkolnych, nadzoru szkolnego, rodziców, studentów kierunków nauczycielskich i pedagogicznych. Taką publikacją jest praca Marty Kowalczuk pod tytułem „Pedagogiczna diagnoza i profilaktyka zaburzeń odżywiania się u młodzieży szkolnej".
Prof. zw. dr hab. Stanisław Palka
Uniwersytet Jagielloński, Instytut Pedagogiki
Poradnik Anne Rancourt w zabawny i prosty sposób definiuje ten trudny gatunek, jakim jest nastolatek. Daje rady, nie tylko wychowawcze.
Rancourt opisuje syndromy nastoletniości, takie jak Syndrom Nieoczekiwanego Przemeblowania (w skrócie SNP), czy Rzut Cuchnących Adidasów w rozmiarze 42 (w skrócie RCA), a także techniki postępowania z nastolatkiem (metody pośrednie – subtelny podstęp, i bezpośrednie – niewinny szantaż). Określa miejsce nastolatka i twoje, jako rodzica, w tej trudnej relacji. Przy pomocy scenek rodzajowych opisuje nawyki, zwyczaje, skłonności nastolatków. Hodowla nastoletniego potworka nie jest łatwą sprawą. Obraz nastolatka, który wyłania się z książki nie jest zachęcający. Poradnik nie daje konkretnych rozwiązań, te które proponuje są niekiedy desperackie, jak na przykład przycięcie palców naszej pociesze, jeśli dręczy nas grą na harfie (gra na harfie jako jeden z kaprysów przeobrażonego malca), ale może oderwać nas od zmartwień, bo czytelnik Poradnika czytając, nie może przestać się śmiać.
Pewnego dnia odkrywasz, że mieszka u ciebie nastolatek, choć jeszcze do wczorajszego ranka myślałaś, że masz dziecko. I oto grunt usuwa ci się spod nóg, kiedy o świcie, to znaczy koło południa, w dniu jego trzynastych urodzin, obwieszcza ci, że budzenie go delikatnym gili-gili po szyi to przesada: „No już, dobra, nie jestem dzieckiem, przestań mnie tak skubać, to jakaś masakra! No i daj mi pospać, w końcu niedziela, tak!?” Skulony w półmroku zrzędzi, ukazując światu odrutowane uzębienie… Spod kołdry wystają olbrzymie, owłosione kończyny! A jeśli „on” jest „nią”, sprawa przedstawia się podobnie, z tym że metamorfoza mogła rozpocząć się nieco wcześniej!
Tłumisz w sobie: „Wszystkiego najlepszego, kochanie…”, przestępujesz z nogi na nogę, czujesz zakłopotanie i strach. Na dnie serca skrywasz tkliwe pocałunki, które nagle stały się obciachowe, a za plecami starasz się ukryć prezent, pluszowego misiaczka, przewiązanego złotą kokardką, dla twego słodkiego maleństwa. Maleństwa, które jeszcze wczorajszego wieczora, przytulone do ciebie, domagało się „kołysanki, którą mi zawsze śpiewałaś mamooo”.
fragment
Książka jest poświęcona dwóm ważnym i komplementarnym względem siebie zagadnieniom dotyczącym rozwoju europejskiej przestrzeni szkolnictwa wyższego oraz technologii informacyjno-komunikacyjnej. Autorka podejmuje próbę omówienia najczęściej wykorzystywanych form komunikacji elektronicznej w edukacji, takich jak: biblioteki wirtualne, uniwersytety wirtualne, czat, e-forum, wirtualne laboratoria, e-testy, technologia Wiki, telekonferencje i audiokonferencje, weblogi, Web 2.0.
Zastosowanie różnych metod badawczych pozwolą nie tylko na wskazanie możliwości wykorzystania nowych technologii informacyjnych w edukacji, lecz także na scharakteryzowanie działalności wirtualnej organizacji. Analiza zachowań użytkowników wykazała również, że efektywność elektronicznych środków komunikacji można zwiększyć, jeśli występują one w pewnym kompleksie wraz z tradycyjnymi formami komunikowania. Dopiero wówczas elektroniczne narzędzia komunikacji mogą być w pełni wykorzystane w procesie kształtowania europejskiej przestrzeni edukacyjnej.
Zagadnienia związane z mediacją, traktowaną jako proces komunikacyjny, poddawane są nieustannym eksploracjom badawczym. Podejmuje się próby określenia pojęcia ,,mediacja", wyznaczania etapów jej prowadzenia, wskazywania podstawowych jej zasad. Podczas redagowania poradnika metodycznego przyjęto założenie, że efektywność procesu mediacji w znacznej mierze zależy od osoby mediatora. Istotne jest jego przygowanie metodyczne, merytoryczne, kompetencyjne. Autorzy ujmują omawiane kwestie w kontekście rozwiązywania konfliktów oraz psychologii sądowej, pedagogiki resocjalizacyjnej i prawa. Podkreślają znaczenie asertywności, empatii, umiejętności negocjacyjnych, komunikacyjnych, prezentacyjnych dla skuteczności rozwiązywania problemów stron w obecności pośrednika. Podejmowane zagadnienia będą dla czytelników - pedagogów, mediatorów, negocjatorów, studentów kierunków nie tylko pedagogicznych, pozycją wartościową poznawczo.
Czy jako rodzice potraficie być konsekwentni i utrzymać w domu dyscyplinę? Czy wciąż popełniacie te same błędy: kłócicie się przy dzieciach, reagujecie zbyt impulsywnie, a czasem jesteście zbyt pobłażliwi?
Wychowywanie małych dzieci nastręcza wielu trudności. Młodzi rodzice mogą ulec zniechęceniu, zwłaszcza jeśli są strofowani przez teściów, a „dobre rady” z poradników nie dają się zastosować w życiu.
Kieszonkowy niezbędnik rodzica to poradnik napisany przystępnym i jasnym językiem, dalekim od naukowego żargonu. Gail Reichlin i Caroline Winkler udzielają zwięzłych odpowiedzi na konkretne pytania. Radzą, jak panować nad własnymi emocjami, gdy dziecko jest nieposłuszne i zachowuje się niesfornie. Pomagają zrozumieć mechanizmy manipulacji stosowane przez nasze pociechy, tj. marudzenie, spazmy czy ataki agresji.
Autorki podkreślają rolę komunikacji między członkami rodziny. Udzielają cennych rad, jak rozmawiać z przedszkolakiem o śmierci czy narodzinach młodszego brata; jak postępować, by nasze dziecko nie zamykało się przed nami, lecz opowiadało o swoich doświadczeniach.
Pytanie: Poranki w moim domu są jak pole bitwy. Walka toczy się o wszystko! Staram się zachowywać spokój, ale współpraca to rzadkość... POMOCY!
Odpowiedź: Poranki bywają ciężkie, ponieważ potrzeby rodziców często pozostają w sprzeczności z potrzebami dzieci. W dodatku wiele maluchów po prostu nie lubi zmian. Przejście od jednej rzeczy do drugiej jest trudne, nawet jeżeli następna czynność jest tak przyjemna jak pójście na lody. Nie poddawaj się i wypróbuj którąś z poniższych podpowiedzi!
– Daj dziecku znać, że uczucia są ważne. Dzieci są bardziej skłonne do współpracy, jeżeli czują się rozumiane.
– Opisz to, co trzeba zrobić, w stanowczej i zwięzłej formie. Mów: „Zęby!” zamiast „Ile razy mam ci powtarzać, żebyś umył zęby?”
– Poleć dziecku, żeby ubrało się w łazience. Dzieci bardzo łatwo się rozpraszają, widząc i słysząc rodzeństwo, zabawki i telewizor.
– W ramach porannych czynności puść jakąś skoczną muzykę, na przykład marsza, żeby wszystkich poderwać do działania. Jeśli dziecko potrzebuje wyciszenia, wykorzystaj bardziej kojącą muzykę.
– Wieczorem pozwól dziecku wybrać jedną z jego ulubionych drobnych zabawek. Rano, kiedy tylko będzie gotowe do wyjścia z domu, daj mu ją, żeby pobawiło się w samochodzie.
fragment
Gail Reichlin – przedszkolanka z trzydziestoletnim doświadczeniem, założycielka i dyrektorka Parents Resource Network, organizacji pomagającej rodzicom zrozumieć dzieci. Wraz z Caroline Winkler prowadziła program telewizyjny poświęcony wychowaniu. Matka trojga dzieci.
Caroline Winkler – pisarka. W Chicago wraz z Gail Reichlin prowadziła program telewizyjny, w którym udzielała porad wychowawczych. Matka trojga dzieci.
Odpowiedzialność jest najważniejszą cnotą człowieka. Posiadanie jej prowadzi do szczęśliwego życia a jej brak do kompletnej ruiny najpierw własnego wnętrza, a potem innych.
Człowiek bez odpowiedzialności nie jest człowiekiem, ale jego wrakiem. Nie na darmo ?mówi się i pisze? o odpowiedzialności za słowa, które ranią, czyny, które prowadzą do rozpaczy, odpowiedzialności za własne życie, życie drugich, ich szczęście?, odpowiedzialności za? wszystko.
Ta książka chce być przewodnikiem po odpowiedzialności. Jak się jej nauczyć? Jak ją realizować w życiu? Jak być szczęśliwym i uszczęśliwiać innych w imię odpowiedzialności? Bo brak odpowiedzialności jest jak kamień rzucony w wodę. Nigdy nie wiadomo, jakie kręgi zatoczy, kogo zrani i jak wielką krzywdę komuś wyrządzi.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
