Podręcznik zawiera informacje na temat przodków zwierząt gospodarskich, czasu i miejsca udomowienia oraz geograficznego rozmieszczenia głównych gatunków hodowanych na świecie. Opisano i zilustrowano rasy następujących gatunków: bydło (59 ras), owce (62), konie (35), kozy (25), świnie (16), kury (18 ), indyki (3), gołębie (12), kaczki (8), gęsi (7), króliki (13) oraz odmiany: lisa pospolitego, lisa polarnego, jenota, norki, tchórza hodowlanego, nutrii i szynszyli (łącznie 35 odmian). Rasy pogrupowano w typy użytkowe, których charakterystyka poprzedza opis ras. W wyborze ras kierowano się głównie ich znaczeniem gospodarczym w kraju ojczystym i poza jego granicami.
W obecnym wydaniu, wszystkie rozdziały uaktualniono i uzupełniono o nowe istotne informacje. Zmiany te wynikają z: wprowadzenia nowych ras, zmienionego opisu wzorca pokrojowego rasy, zmian nazw ras, ich przynależności do typów użytkowych, uaktualnienia danych o użytkowości. Opisano dwie nowe rasy bydła – polską holsztyńsko-fryzyjską i białogrzbietą, jedną rasę kóz – karpacką oraz dwie rasy owiec – jacob i nolana. Wzbogacono też dokumentację fotograficzną o nowe barwne zdjęcia.
Książka jest skierowana przede wszystkim do studentów zootechniki, rolnictwa, biologii i medycyny weterynaryjnej, uczniów i nauczycieli szkół rolniczych, hodowców oraz miłośników zwierząt.
Niniejsza książka jest adresowana zarówno do hodowców o długim stażu, jak i do tych, którzy chcą rozpocząć hodowlę gołębi. Debiutanci znajdą w niej odpowiedzi na pytania: jak postępować w pracy hodowlanej, żeby osiągać dobre wyniki i jak uchronić się przed niepowodzeniami. Zrezygnowano ze szczegółowego opisywania zagadnień, które można znaleźć w specjalistycznych podręcznikach (np. przemiana materii, właściwości poszczególnych witamin i związków mineralnych). W handlu znajdują się preparaty witaminowe i mieszanki mineralne opracowane przez wybitnych znawców żywienia ptaków, wystarczy więc zastosować się do załączonych instrukcji. Ideą autorów było wskazanie, jak skutecznie prowadzić chów i hodowlę gołębi, a nie naukowe zgłębianie przyczyn takiego postępowania. Zajęłoby ono sporo stron książki, a niewielu czytelników by z tego skorzystało. Jak bowiem wykazały badania Bonczara i Augustyńskiego (1994) oraz Pawliny i Walczaka (2000) większość hodowców gołębi (odpowiednio: 72 i 81%) to ludzie o zawodowym i średnim wykształceniu. Ich interesuje przede wszystkim praktyczna strona chowu i hodowli, a mniej dociekania naukowe. Zainteresowani naukowymi problemami hodowli, znajdąje w publikowanych oryginalnych pracach naukowych lub podręcznikach akademickich. Ponieważ jednak nie można prowadzić hodowli bez pewnych elementarnych wiadomości z zakresu genetyki, te trudne zagadnienia starano się opracować w tej książce jak najprzystępniej.
Polski Związek Hodowców Gołębi Pocztowych zrzesza około 42 500 hodowców, a Polski Związek Hodowców Gołębi Rasowych i Drobiu Ozdobnego 2500 hodowców. Ponadto duża jest liczba hodowców niezrzeszonych. Są oni "zniewoleni" przez swoich podopiecznych i mamy nadzieję, że chętnie nabędą tę nową pozycję literatury. Będziemy wszystkim wdzięczni za uwagi dotyczące tego wydania książki.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
