Autorzy książki przedstawiają spojrzenie na problem paradygmatu z dwóch radykalnie odmiennych perspektyw (). Jacek Moroz proponuje konstruktywizm epistemologiczno-kognitywny, który Jego zdaniem stanowi najbardziej spójną ramę dla współczesnej dydaktyki. Natomiast Oskar Szwabowski proponuje dydaktykę immanentną, która wychodzi poza wszelkie paradygmaty (). Nie interesuje ich opis poszczególnego paradygmatu ani tworzenie kolejnych map, ale rozważają sensowność i możliwość ujęcia paradygmatycznego dydaktyki, pogłębiają zagadnienie. Proponują nieco inne spojrzenie, podejmują problemy, które wciąż nie zostały odpowiednio wypowiedziane ().Z tego powodu należy książkę przyjąć z wielką radością. Jej treść jest bowiem niezwykle merytoryczna, pogłębiona, oparta na bardzo szerokich analizach literaturowych.Autorzy przedstawiają swoje podejścia nie tylko merytorycznie, ale też interesująco, co jest ważne w przypadku tekstów naukowych.Z recenzji prof. Janiny Świrko JACEK MOROZ doktor habilitowany, pracuje w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Zainteresowania badawcze: konstruktywizm w dydaktyce, epistemologia w edukacji, kognitywistyka. Autor książek: Teoria uczenia się w perspektywie konstruktywistycznej (Szczecin 2019); Dyskusja z relatywizmem prawdy w Szkole Lwowsko-Warszawskiej, (Warszawa 2013).OSKAR SZWABOWSKI doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku. Zajmuje się filozofią edukacji, autoetnografią, dydaktyką, pedagogicznie zorientowanymi studiami kulturowymi, edukacją wyższą oraz nie-ludźmi. Autor licznych artykułów w czasopismach krajowych i międzynarodowych. Napisał książki: Uniwersytet, fabryka, maszyna (Warszawa 2014); Nekrofilna produkcja akademicka i pieśni partyzantów (Wrocław 2019); Zaczepne wprowadzenie do filozofii edukacji (Szczecin 2022); Nawiedzanie, czyli efekty Bartlebyego (Warszawa 2023); Nie-ludzka wspólnotacierpienia. Nie-ludzkie relacje i kruchość (Poznań 2023). Pisze też poezję i opowiadania.Szczęśliwy opiekun siedmiu kotów i psa. Ćwiczy brutalne sztuki walki.
Podstawowym celem prezentowanej monografii jest przedstawienie i przedyskutowanie możliwie najszerszych kontekstów konstruktywizmu. Przyjmując, iż konstruktywistyczny model kształcenia stanowi alternatywę dla edukacji o charakterze transmisyjnym, zrywając jednocześnie z dotychczasową ideologią funkcjonalistycznego społeczeństwa, wskazywaliśmy choćby na mocy formuły zaproponowanej książki na deliberatywny charakter zarówno samego konstruktywizmu, jak i koncepcji kształcenia zeń wyprowadzanej. W konsekwencji monografia Edukacyjne konteksty konstruktywizmu przybrała postać dwoistą z jednej strony będąc pozycją o tematyce interdyscyplinarnej, obejmującej zagadnienia z epistemologii, filozofii nauki, pogranicza psychologii, teorii komunikacji i socjologii, a także szeroko pojmowanej pedagogiki; z drugiej zaś ogniskując ową interdyscyplinarność na problematyce edukacyjnej, gdzie poruszana tematyka tyczy się zagadnień stricte dydaktycznych
Naszym celem było opracowanie i analityczne wykorzystanie kategorii subsumcji/podporządkowania, zbadanie jej semantycznych, ontologicznych i performatywnych implikacji w odniesieniu do problematyki edukacyjnej. Pragnęliśmy zwrócić uwagę na społeczne, polityczne i etyczne wymiary podporządkowywania procesów edukacyjnych, zapytać o możliwe sposoby użycia i kontrużycia analizowanej kategorii, jak również o możliwe w danej perspektywie projekty emancypacyjne. Takie podejście do badania sprawia, że ma ono charakter transdyscyplinarny, lokując się na pograniczu pedagogiki, filozofii, socjologii, psychologii, politologii, ekonomii i innych dyscyplin akademickich.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
