Aż dziw, że nikt dotąd nie zbadał poetyckiej twórczości Tadeusza Różewicza z perspektywy widm i powidoków. Materiału tekstowego, empirycznego jest aż nadto, ale też nie wystarczy go uporządkować i stworzyć taksonomii. Praca Bartosza Kowalika wypełnia tę lukę w badaniach nad Różewiczem w stopniu więcej niż bardzo dobrym. Autor, czytając tę twórczość, nie bada motywiki czy tematu lub metafory, lecz umiejętnie, a niekiedy brawurowo, przeprowadza argument widmontologiczny. Innymi słowy, dowodzi, że cała twórczość Różewicza jest widmontologiczna (w różnej skali i intensywności). Skoro tak, to musi się zmienić dominanta zarówno wewnątrztekstowa, immanentna, jak i analityczna, lekturowa. Kowalik, oddając sprawiedliwość innym badaczkom i badaczom (orientacja w literaturze przedmiotu jest wzorcowa, a umiejętność dyskusji z dotychczasowymi odczytaniami budzi podziw swoją przenikliwością), wprowadza spektralną perspektywę wprost, co czyni całą pracę przejrzystą i przekonującą teoriopoznawczo. Dotyczy to wyboru metajęzyka, a ten dla Kowalika przychodzi ze świata dekonstrukcji w jej najlepszym, źródłowym wydaniu, czyli z pism (zwłaszcza późnych) Jacques'a Derridy. Widma Marksa są tu matrycą, z której wyłaniają się konkretne figury myśli, oraz paradygmatem pewnej "innej wiedzy", w której autor umieszcza twórczość Różewicza. prof. dr hab. Jakub Momro Bartosz Kowalik - doktorant literaturoznawstwa w Szkole Doktorskiej Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończył polonistykę antropologiczno-kulturową w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych UJ. Stypendysta Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, laureat drugiej nagrody Konkursu im. Profesora Czesława Zgorzelskiego. Publikował między innymi w "Tekstach Drugich", "Przestrzeniach Teorii" i "Ruchu Literackim".
Monografia wieloautorska poświęcona problematyce tłumaczenia polskiego języka migowego (PJM) obejmuje trzynaście artykułów podejmujących tematy dotychczas nieporuszane w dyskusji wokół przekładu PJM. Omówiono w niej wyzwania na początkowych etapach kariery zawodowej tłumacza, sojusznictwo tłumaczy względem społeczności Głuchych, specyfikę przekładu literackiego, superwizję, techniczne aspekty pracy zdalnej czy feedback. Zarówno poszczególne teksty, jak i tom jako całość reprezentują nowoczesne podejście do zagadnień translatoryki migowej, w ujęciu teoretycznym i praktycznym.******The Translation of the PSL for Beginners. Theory and PracticeThe multi-author monograph dedicated to the issues of translating Polish Sign Language (PSL) contains thirteen articles addressing the subjects which have not been raised before in the debate on the translation of the PSL. It discusses the challenges of the initial steps of the translators professional career, alliance of translators towards the Deaf community, specificity of the literary translation, supervision, technical aspects of the remote work, and feedback. Both the individual texts and the volume as a whole represent a modern approach to the issue of the sign language translation studies from the theoretical and the practical perspective.
Smakować to żyć w pełniW serii krótkich, błyskotliwych esejów Jehanne Dubrow zastanawia się nad naturą być może najbardziej intymnego zmysłu. Prowadząc nas przez pięć podstawowych smaków, tłumaczy, jak każdy z nich wpływa na nasze postrzeganie rzeczywistości.Autorka łączy osobiste doświadczenia z rozważaniami nad literaturą, muzyką i sztuką, a także tekstami religijnymi oraz filozoficznymi. Od zanurzonych w herbacie proustowskich magdalenek przez cukiernice pędzla Czanne'a po słodko-kwaśne sonety Szekspira i grzybobranie Mickiewicza - Dubrow pokazuje, jak z doznania zmysłowego smak przeobraża się w metaforę ludzkiego doświadczenia.Ta książka to nie tradycyjny posiłek, lecz raczej mezze - zestaw małych dań, które razem tworzą fascynującą opowieść o poznawaniu siebie i świata. To zaproszenie do wspólnego stołu, przy którym cielesne doznania towarzyszą intelektualnej uczcie.Pyszna opowieść o tym, dlaczego zmysł smaku to największy skarb nie tylko ciała, ale i umysłu, klucz do zrozumienia fizjologii, psychologii i kultury.Paweł Bravo, autor rubryki "Smaki" w Tygodniku PowszechnymJehanne Dubrow jest intelektualną sensualistką, pisarką czasami liryczną, innym razem niestroniącą od potocznego stylu, zawsze odznaczającą się krytyczną wrażliwością. Niektóre publikacje przytłaczają swoją obfitością; Smak Dubrow, odznaczający się ostrością spojrzenia i wyjątkową introspekcją, to doskonałe digestivo.David Lazar, autor Celeste Holm Syndrome: On Character Actors from Hollywood's olden AgeDubrow odwołuje się do licznych tekstów kultury, by w poruszający sposób ukazać bogactwo smaku. To rzecz, którą sam chciałbym napisać.Albert Sonnenfeld, profesor literatury francuskiej, tłumacz i krytyk kulinarnyDubrow za pomocą elegancko poprowadzonego eseju dowodzi, że smak to podstawowa forma dostępu do świata i innych ludzi, a także - co najważniejsze - do nas samych. Ta książka to poetycki hołd składany potędze i tajemnicy smaku.Barbara Carnevali, autorka Social Appearances: A Philosophy of Display and PrestigeErudycyjna, a zarazem nieprzytłaczająca. Doskonały przykład zmysłowego pisarstwa. "The European Legacy"Jehanne Dubrow - autorka tomów poetyckich i książek non-fiction, w tym poświęconej zapachom pod tytułem throughsmoke: an essay in notes (2019). Publikowała swoje wiersze i eseje m.in. na łamach "Poetry", "The Academy of American Poets", "The New York Times Magazin" i "The New England Review". Jest założycielką oraz redaktorką czasopisma "Cherry tree", a także laureatką licznych nagród literackich. Uczy kreatywnego pisania na University of North Texas.
Finalistka nagrody Tolkien Society Best Book AwardNiezwykle oryginalna i dająca do myślenia literacka podróż po świecie wykreowanym przez J.R.R. Tolkiena. Co sprawia, że Śródziemie i jego mieszkańcy zawładnęli wyobraźnią milionów na całym świecie? Skąd bierze się to, że wizjonerskie dzieło Tolkiena wciąż fascynuje i inspiruje nas niemalże dziewięćdziesiąt lat po jego premierze? Tolkien w XXI wieku to wciągające, zaskakujące i świeże spojrzenie na twórczość pisarza. Nick Groom śledzi życiorys Tolkiena, wydobywając z jego kluczowych momentów genezę i inspiracje dla jedynych w swoim rodzaju książek profesora, bada ich społeczny odbiór na przestrzeni lat oraz analizuje wpływ, jaki wywarły one na naszą kulturę. Omawia i interpretuje późniejsze adaptacje filmowe (w tym filmy Petera Jakcsona i nowy serial Pierścienie Władzy), muzyczne i literackie oraz dzieła inspirowane Śródziemiem, które ugruntowały reputację tej fantastycznej krainy jako niekwestionowanego i ponadczasowego fenomenu kulturowego. Zagłębiając się w tematy takie jak przyjaźń, różnorodność, środowisko czy eukatastrofa, Groom zabiera nas w pełną niespodzianek podróż przez Śródziemie i udowadnia, że twórczość Tolkiena jest dziś bardziej aktualna i żywa, niż sam autor mógłby kiedykolwiek przypuszczać.
Synoptyczne wydanie polsko-łacińskie dzieł wszystkich Horacego w przejrzanym ponownie przekładzie prof. Andrzeja Lama, z kroniką życia i twórczości poety oraz obszernymi komentarzami.Wydanie drugie.
Jedna z najważniejszych książek noblisty z przedmową Oksany Zabużko. Rodzinna Europa to z jednej strony autobiografia intelektualna, z drugiej niezwykła podróż europejskiego umysłu. Miłosz dzieli się osobistymi przeżyciami, jednocześnie analizując historię Europy Wschodniej, pełną tragicznych wojen i sprzecznych dążeń. Ta wydana po raz pierwszy w 1959 roku książka to doskonała lektura na dzisiejsze czasy! Do nowego wydania przedmowę napisała Oksana Zabużko, ukraińska intelektualistka, poetka i pisarka, autorka m.in. bestsellerowego tomu esejów Planeta Piołun oraz powieści Badania terenowe nad ukraińskim seksem. Na okładce obraz malarki młodego pokolenia Magdaleny Laskowskiej.
Szatan jest pierwszym filozofem i pierwszym anarchistą. Ale jest też przeznaczeniem, nieukojonym, ciemnym, pełnym męczarń, przeznaczeniem wydziedziczonych []. [] Dzisiejszy szatan to potęga, która w jakimś dzikim szale, gnana jakimś strasznym instynktem, kroczy przez świat, sieje rozpacz i zniszczenie.S. Przybyszewski, Na drogach duszy: Gustav Vigeland, 1898Długo, długo to trwało, zaczym do tej rezygnacji doszedłem - wiara w Boga, istotna, do samej głębi przeświadczona wiara w Boga wszechmądrego i wszechwiedzącego jest tylko możliwą - powtarzam to z jak największym naciskiem - możliwą tylko u ludzi, którzy przeprawili się przez wszystkie czyśćce i piekła bezwiary, "ateizmu" - i jak te wszystkie rozpaczliwe pasowania się z zagadkami bytu ludzie nazywają [].S. Przybyszewski, Frontispice do De profundis, 1925Ogólnopolski zespół uczonych pod kierunkiem prof. dr hab. Gabrieli Matuszek-Stec z Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego przygotowuje 11-tomową krytyczną edycję Dzieł literackich Stanisława Przybyszewskiego w ramach ministerialnego Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. To edycja długo wyczekiwana. Dzieła zebrane przywódcy polskiego modernizmu nigdy nie ukazały się w języku polskim (w latach 20. XX wieku takie przedsięwzięcie realizował Instytut Wydawniczy "Lektor", ale śmierć pisarza je przerwała), podczas gdy Niemcy udostępnili w ośmiotomowej edycji niemieckie utwory "genialnego Polaka" w latach 90. XX wieku.Stanisław Przybyszewski to jeden z najbardziej wyrazistych twórców modernistycznych, który zaznaczył swe miejsce w polskiej i niemieckiej literaturze. Już za życia stał się legendą - przez Strindberga nazwany "genialnym Polakiem", w środowisku berlińskim określany mianem "króla bohemy" i "nowego mesjasza literatury", w Polsce uznany został za inicjatora modernistycznego zwrotu w literaturze, wielką sławą cieszył się w Rosji i krajach słowiańskich.Edycja, która wychodzi w Wydawnictwie Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, obejmuje wszystkie utwory literackie Przybyszewskiego powstałe w języku polskim: poematy prozą, powieści, opowiadania, dramaty oraz towarzyszące tym utworom autorskie wstępy, a także inedita i drobne przekłady. W przypadku niemieckich pierwodruków przeprowadzono porównanie obu wariantów utworów, fragmenty zmienione lub opuszczone w polskich wydaniach zostały przetłumaczone na język polski i zamieszczone w aparacie krytycznym. Każdy tom zawiera rozbudowany dodatek krytyczny i obszerny wstęp historycznoliteracki, ale edycja jest przyjazna dla wszystkich czytelników, zarówno znawców, jak i zwykłych fanów literatury.
O autorze Przemiany i Procesu można pisać w nieskończoność. Książka Remigiusza Grzeli stanowi jednak szczególny przypadek jest gatunkiem samym w sobie. To wielka dygresja w biografii Franza Kafki, która każe nam zmierzyć się z pytaniem: czy Kafka, którego znamy, istniał naprawdę? Grzela zabiera nas do żydowskich teatrów w Pradze, którymi zafascynowany był Kafka i których wpływ będzie można zauważyć w jego prozie. Ta książka to także szczegółowy i cudowny opis Europy Środkowej z początku XX wieku jej pogmatwanej tożsamości, jej nadziei, pełen niepowtarzalnej swady w opowiadaniu świata.Olga Tokarczuk Jesienią 1911 roku w Caf Savoy w Pradze Franz Kafka poznaje aktorów żydowskich z Warszawy i ze Lwowa. To jak oglądanie freak show, trudno o bardziej osobliwe towarzystwo, w dodatku mówiące w jidysz i uprawiające nie tyle teatr, ile teatralny circus. Tułają się po całej Europie, niosąc rozrywkę, często tanią. Pochodzą z ortodoksyjnych rodzin, lecz pozrywali wszelkie więzy, by być wolnymi. Robią to, na co on sam nie ma odwagi. Remigiusz Grzela odsłania nie tylko relację Kafki z żydowskimi aktorami, ale także przygląda się życiu po życiu słynnego autora Procesu. Bo jakiego Kafkę znamy? Wszak to Max Brod, przyjaciel pisarza, wydawał pośmiertnie jego dzieła, dowolnie je komponując i uzupełniając. I w ogóle kim był Kafka, skoro po latach dwa państwa stoczą wojnę o tożsamość jego twórczości? Jaki był los żydowskich aktorów i bliskich Franza po jego śmierci i w czasie Zagłady? Kto z nich ocalał? Poszukiwany Franz Kafka to starannie udokumentowana reporterska opowieść rozgrywająca się w XX i XXI wieku, w której autor ożywił postaci dotychczas będące za mgłą. Książka jest zmienioną i uzupełnioną wersją Bagaży Franza K. wydanych w 2004 roku.
Jedna z najpopularniejszych polskich poetek i jej wyznanieOd Opowieści dla przyjaciela powinni zacząć lekturę ci, którzy Poświatowskiej dotąd nie czytali albo nie zdążyli polubić jej poezji.Opowieść została napisana w formie wyznania do konkretnej osoby, ale jest właściwie listem do czytelników, w którym Poświatowska opowiada o kolejach swojego losu. Choroba, cierpienie, pobyty w sanatoriach, nadzieja i miłośćTo delikatna i intymna spowiedź, utwór autobiograficzny, absolutnie wyjątkowy w dorobku poetki.
Książka stanowi pierwsze krytyczne opracowanie pism izraelsko-polskiej pisarki Irit Amiel (19312021). Na tom składają się opowiadania z dwóch zbiorów wydanych za życia autorki Osmaleni (1998) i Podwójny krajobraz (2008) oraz teksty archiwalne znalezione po jej śmierci, rozproszone w czasopismach i nigdy nie publikowane. Są wśród nich utwory, które wedle autorki miały zaginąć, napisane, kiedy jako kilkunastolatka uciekała nielegalnie z Polski do Izraela, czyli na wiele lat przed jej właściwym późnym debiutem w 1994 roku. W książce znalazły się również opowiadania powstałe w okresie największej literackiej aktywności Amiel, w tym teksty nieukończone, a także wypowiedzi publicystyczne, wiersze oraz brulionowe notatki warsztatowe wprawki, pierwsze przymiarki do nigdy niepowstałych utworów. Książka została opatrzona wstępem, w którym pokrótce przedstawiono biografię autorki, omówiono kształt jej prywatnego archiwum, zawierającego nie tylko teksty, ale też rozmaitego rodzaju materialne nośniki pamięci, istotne dla zrozumienia autobiograficznego wymiaru jej twórczości, oraz wyłożono zasady wydania, metody pracy z umieszczonymi w tomie tekstami. Na ostatnią część publikacji składają się wybrane głosy zarówno nowe szkice, jak i przedruki badaczy, krytyków oraz przyjaciół Amiel, którzy na przestrzeni kilku dekad towarzyszyli jej drodze literackiej, wnikliwie komentowali twórczość, przyczyniając się do jej popularyzacji. * * * Dotychczas uważałem, że pisarzem jest, kto oddaje za to życie, ale Irit miała ważniejsze obowiązki: budowała kibuc, rodziła dzieci, sadziła drzewa. Henryk Grynberg Pisanie Irit pozwala nam zwyciężyć, bo ocala pamięć o tych, którzy zostali zamordowani przez hitlerowców, bada granice ludzkiego cierpienia kto pamięta, ten zwyciężył, gdyż może lepiej kształtować swoją teraźniejszość i przyszłość. Amiel posługiwała się piękną polszczyzną, jaką kiedyś jej żydowscy rodzice opowiadali jej bajki. Przesłanie pisarki znów staje się aktualne. Wczytajmy się w nią! Wioletta Grzegorzewska Proza Irit Amiel, przygotowana przez trzy świetne autorki, kompetentne, życzliwe, profesjonalne, stanowi atrakcyjną pozycję. [] zapowiada potrzebną i więcej niż udaną propozycję wydawniczą. Czekam na tę książkę. Grażyna Borkowska
Prezentowane studia zostały ofiarowane Profesor Marii Kalinowskiej, której publikacje dotyczą takich zagadnień historycznoliterackich jak egzystencja romantyczna, antyk romantyków, filhellenizm, podróż. Artykuły stają się w pewien sposób refleksem zainteresowań interpretacyjnych Profesor, przy czym układ książki odzwierciedla trzy obszary, które można uznać za kluczowe dla Jej drogi naukowej. Po pierwsze, wiele szkiców dotyczy romantyzmu, po drugie, Grecji - tak antycznej, jak XIX- i XX-wiecznej (oraz wyobrażeń o niej), po trzecie, zagadnień związanych z podróżą i jej wymiarem egzystencjalnym.******A Footnote Merges with the Journey: Studies in Romanticism, Greece, and Travel Dedicated to Professor Maria KalinowskaThe presented studies have been dedicated to Professor Maria Kalinowska, whose publications concern such historical and literary issues as Romantic existence, the Antiquity of the Romantics, philhellenism, travel. In a way, the articles reflect the interpretative interests of the Professor, and the layout of the book reflects the three areas that can be considered crucial to her research path. Firstly, many of the sketches are about Romanticism, secondly, many of them are of Greece - both the ancient and that of the 19th and 20th century (and the ideas of it), thirdly, they explore travel itself and its existential dimension.
W SKRÓCIE: Zanim stali się bestsellerowymi autorami, byli zwykłymi marzycielami. Wojciech Chmielarz, Joanna Bator i wielu innych zdradzają kulisy swoich początków. „Moc pisania” - inspirująca podróż przez świat debiutów literackich.
WIĘCEJ O KSIĄŻCE: „Moc pisania” to szczególna publikacja odsłaniająca kulisy literackich debiutów najciekawszych polskich autorów. W osobistych rozmowach z Aleksandrą Czajką-Anyszką ponad 30 pisarzy, w tym Zygmunt Miłoszewski, Grzegorz Kasdepke, Joanna Bator i Wojciech Chmielarz, odkrywają prawdę o swojej drodze do sukcesu.
„Moc pisania” jest dla wszystkich, którzy marzą o pisaniu, ale też dla czytelników ciekawych, jak powstają bestsellery. Znajdziemy tu historie o przełomowych momentach, trudnych decyzjach i stawianiu wszystkiego na jedną kartę. To nie tylko zbiór inspirujących opowieści o wytrwałości i kreatywności, ale też praktyczny przewodnik po rynku książki.
Wyjątkowość tej pozycji polega na tym, że łączy w sobie elementy wywiadów, poradnika dla pisarzy i autobiograficznych opowieści o kulisach polskiego rynku wydawniczego. Każdy rozdział to osobna historia walki z lękami, poszukiwania własnego głosu i odkrywania, że droga do sukcesu rzadko bywa usłana różami. To także cenny dokument pokazujący, jak zmieniała się polska branża wydawnicza na przestrzeni lat.
Autorka kreśląc literacką mapę Polski, postanowiła ułożyć kolejne wywiady według kolejności alfabetycznej miejscowości, z których pochodzą bohaterowie poszczególnych rozdziałów. Na początku książki zamieszczono mapę, zaś Czajka-Anyszka we wprowadzeniu wyjaśnia, jaki był klucz zarówno kolejności, jak i głównych pytań, stanowiących punkt wyjścia do rozmowy z każdym z bohaterów. Utrzymując zatem przyjętą kolejność, w "Mocy pisania" przeczytasz słowa osób z podanej listy: Hanna Greń, Wioletta Piasecka, Anna Cieplak, Adrian Bednarek, Małgorzata Warda, Anna Kańtoch, Krystyna Mirek, Lucyna Olejniczak, Łukasz Barys, Grażyna Bąkiewicz, Joanna Guzik, Katarzyna Grabowska, Jerzy Jarniewicz, Kaja Kowalewska, Katarzyna Kielecka, Przemysław Owczarek, Agnieszka Płoszaj, Michał Posmykiewicz, Anna Stryjewska, Małgorzata Wachowicz, Adam Widerski, Alicja Sinicka, Eliza Piotrowska, Olga Rudnicka, Anna Ziobro, Jolanta Kosowska, Joanna Bator, Wojciech Chmielarz, Sylwia Chrabałowska, Grzegorz Kasdepke, Anna Kasiuk, Agnieszka Lis, Zygmunt Miłoszewski, Agnieszka Lingas-Łoniewska.
O AUTORCE: Aleksandra Czajka-Anyszka to absolwentka Uniwersytetu Łódzkiego i Uniwersytetu Kardynała Wyszyńskiego w Warszawie. Jako dziennikarka przeprowadziła dziesiątki wywiadów z pisarzami, co zainspirowało ją do stworzenia tej książki. Łączy pracę zawodową z byciem mamą trójki dzieci, jest pasjonatką literatury, dobrego kina i podróży małych i dużych. Nieustająco stara się zachować równowagę w życiu zawodowym i rodzinnym.
Czytelnicy twórczości Gombrowicza od lat czekali na tę książkę. Publikowane przez kilkanaście lat szkice i artykuły Boleckiego o Gombrowiczu należą bowiem do głównego nurtu badań twórczości tego pisarza, ale pozostawały dotąd rozproszone. Pod prowokacyjnym tytułem Czy Gombrowicz miał oczy? Bolecki w sposób spójny i wszechstronny przybliża twórczość pisarza, który niezmiennie przyciąga dziś uwagę krytyków na całym świecie. Zebrane w tym tomie szkice wyróżnia różnorodność, wielość sposobów i interpretacji. Mamy tu zarówno precyzyjne analizy języka pisarza, jak i intrygujące zestawienia komparatystyczne, np. pomiędzy Gombrowiczem a Schulzem i Witkacym, czy Gombrowiczem a Słowackim i Sienkiewiczem. Książka bardzo potrzebna, nawet konieczna - zwłaszcza w edukacji szkolnej i uniwersyteckiej.
W książce podjęto próbę zdefiniowania zakresu rosyjskiego języka biznesu (RJB) i wyodrębnienia takich jego treści, które okażą się przydatne polskim studentom rusycystyki. Dla zrealizowania tego zamierzenia przeprowadzono trójstopniowe postępowanie badawcze obejmujące: przegląd literatury przedmiotu dotyczącej RJB jako języka specjalistycznego; zbadanie zakresu, jaki RJB przypisują autorzy rosyjskich i polskich podręczników do nauki tej odmiany języka; skonfrontowanie uzyskanych wyników z danymi na temat użycia RJB pozyskanymi od absolwentów filologii rosyjskiej aktywnie wykorzystujących znajomość języka rosyjskiego w swej pracy. Zastosowano metodologię doboru kręgów tematycznych, posługując się klasyfikacjami umieszczonymi na zawodowych portalach internetowych: LinkedIn, Pracuj.pl i Goldenline. Monografia może nie tylko wzbogacić zasób wiedzy przedmiotowej dydaktyków akademickich zaangażowanych w proces nauczania RJB (na kierunkach rusycystycznych oraz pokrewnych: slawistycznych, lingwistyce stosowanej z językiem rosyjskim), ale również posłużyć do przygotowania podręczników do nauki RJB, uwzględniających realne potrzeby współczesnego rynku pracy. Karolina Gołąbek – absolwentka filologii rosyjskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktor nauk humanistycznych w dyscyplinie językoznawstwo. Adiunkt dydaktyczny w Zakładzie Komunikacji Językowej i Kulturowej w Instytucie Filologii Wschodniosłowiańskiej UJ. Nauczycielka języka rosyjskiego. Główne zainteresowania badawcze to szeroko traktowane języki specjalistyczne (ich nauczanie oraz dydaktyka przekładu). Oprócz działalności dydaktycznej i tłumaczeniowej zajmuje się współpracą ze środowiskiem nauczycielskim poprzez udział w projektach naukowo-dydaktycznych, konferencjach krajowych i międzynarodowych. Specjalizuje się w metodyce nauczania języka specjalistycznego (języka biznesu) oraz języka ogólnego.
Tom IX serii zawiera pierwszy polski przekład ""Historia Bohemica"" Eneasza Sylwiusza Piccolominiego (1405-1464) wraz z przedmową Františka Šmahela i aneksem do przedmowy autorstwa Haliny Manikowskiej. Dzieło Piccolominiego obejmuje dzieje Czech od ich legendarnych początków aż do wyboru Jerzego z Podiebradów na króla w roku 1458 (tym samym, w którym humanista został papieżem, przybierając imię Pius II). Najwięcej uwagi autor poświęca współczesnym wypadkom, wyczuwając ,,doniosłość kwestii czeskiej w szerszym kontekście chrześcijańskiego świata"" (F. Šmahel). Jak stwierdza w dedykacji dzieła - ,,nie ma obecnie innego królestwa, w którym pojawiłoby się tyle gwałtownych zmian, tyle wojen, tyle rzezi, tyle zdumiewających wydarzeń, ile widzimy w Czechach"".******The Czech HistoryThe first Polish translation of ""Historia Bohemica"" (""History of Bohemia""), the work of the prospective Pope Pius II along with the foreword by František Šmahel and the annex to the foreword by Halina Manikowska. It includes the history of Czechia from its legendary beginnings to the election of George of Poděbrady as king in 1458.
Witold Kazimierz Czartoryski (1876–1911) to członek jednego z najważniejszych polskich rodów arystokratycznych – mimo to jego życie i dorobek pozostają szerzej nieznane. Choć żył krótko, stworzył imponującą bibliotekę o charakterze naukowym. We francuskim miasteczku Honfleur w Normandii zgromadził ponad 25 000 starannie dobranych książek. Jego budząca podziw bibliofilska kolekcja, z troską przechowywana i pielęgnowana, miała wysoką wartość indywidualną i przedmiotową. Stanowiła odzwierciedlenie szerokich zainteresowań intelektualnych Czartoryskiego, była też wyjątkowym przykładem europejskiego kolekcjonerstwa.
Jaki jest współczesny świat nastolatków i dorosłych przedstawiany w literaturze, sztuce, przestrzeni medialnej? Są to światy spójne czy odrębne? Co możemy sobie nawzajem dać? Jak edukacja polonistyczna może wspierać relacje, na których buduje się świat wartości? Odpowiadając na te pytania, proponujemy nowe lektury oraz inne niż dotychczas odczytania tekstów już znanych, w imię międzypokoleniowej solidarności. Staramy się przerzucać mosty i znajdować to, co może łączyć. Pytamy o punkty wspólne w relacjach nastolatków z dorosłymi; o współczesny wymiar więzi rówieśniczych - przyjaźnie, miłości, potrzeby i oczekiwania; o tabu i jego sens; o lektury młodych czytane przez dorosłych, a także lektury dorosłych czytane przez nastolatków; o świat (szkoły, literatury, sztuki) jako wspólna przestrzeń; a przede wszystkim o szanse, jakie daje literatura. To poszukiwanie "miejsc wspólnych" nie jest jednak tylko tropieniem tego, co łączy generacje, ale także dostrzeganiem potencjału w pokoleniowych odrębnościach, stwarzających okazję do wzajemnego poznawania i zrozumienia, uczenia się obopólnej akceptacji i czerpania radości z bycia razem.
Krystyna Kofta jak sama twierdzi jako pisarka kieruje się intuicją. Wierzy w przesądy, ale głównie te dobre. Stara się eliminować ze swego życia te, które przynoszą ze sobą lęk. W swojej najnowszej książce porządkuje przesądy w osobisty abecedariusz znajdziecie więc np. pod literą A AAA PSIK!, B Biedronka, C Czosnek, aż do Zet, a nawet Żet Żelazna podkowa. Uspokajamy nie spodziewajcie się naukowego opracowania, skomplikowanych analiz i specjalistycznej terminologii. To raczej zachęta do spotkania z naszym magicznym myśleniem i sprawdzenia, czy naprawdę jesteśmy tak racjonalni, jak nam się wydaje. Przesądy są połączeniem magii z racjonalnością. Tak samo jak losem rządzi nimi przypadek. To jest pociągające. Nie masz wpływu na to, czy przetnie ci drogę czarny kot, czy zobaczysz karawan, czy też dwie zakonnice idące z naprzeciwka. Wierząc w przesądy, oswajasz przypadki losowe znacznie większego kalibru, także lęk przed śmiercią, spychany głęboko do nieświadomości. Masz iluzję wpływu na rzeczywistość (ze wstępu autorki). Jeśli chcesz się dowiedzieć, jak zmagają się z przesądami Krystyna Kofta, a także jej przyjaciele i znajomi, sięgnij po tyleż pouczający, co zabawny abecedariusz pióra znanej pisarki, a zarazem niezwykłej kobiety. Krystyna Kofta pisarka, plastyczka. Autorka powieści Wizjer, Wióry, Ciało niczyje, Fausta, autobiografii Kobieta zbuntowana, W szczelinach czasu. Pisze książki publicystyczne, w których porusza ważne społeczne problemy, m. in. Gdyby zamilkły kobiety czy Lewa, wspomnienie prawej dziennik choroby opublikowany po przejściu raka piersi, który stał się bestsellerem. Brała udział w kampanii na rzecz podpisania konwencji antyprzemocowej. Laureatka Nagrody m. st. Warszawy oraz Grand Prix na festiwalu Dwa Teatry za teatr radiowy Stare wiedźmy. Odznaczona srebrnym medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, a także Orderem Polonia Restituta.
Rozprawa doktorska pt. Stille Perturbationen. (Kon)Figurationen der Instabilitäten im Schaffen Judith Hermanns (Ciche perturbacje. Kreacje i konfiguracje niestabilności w twórczości Judith Hermann) poświęcona jest krótkiej prozie współczesnej niemieckiej autorki Judith Hermann (ur. 1970), reprezentującej nurt „Fräuleinwunder”. Teksty Hermann skupiają się na charakterystycznych dla jej pokolenia problemach egzystencjalnych. Na korpus pracy składają się cztery tomy opowiadań: Sommerhaus, später (1998), Nichts als Gespenster (2003), Alice (2009) i Lettipark (2016). W monografii wykorzystano teorię systemów społecznych niemieckiego socjologa Niklasa Luhmanna, który w centrum swojej refleksji umieszcza eksponowane również w tekstach Hermann zjawisko „komunikacji”. W kategoriach socjologicznych rozważane są zaburzenia komunikacji międzyludzkiej we współczesnym niestabilnym świecie. Szczególna uwaga poświęcona jest kwestii, jak na (kon)figuracje wpływają perturbacje, czyli dodatkowe czynniki zaburzające już i tak niestabilne relacje, takie jak choroba, utrata i inne. Dotychczasowe badania nad współczesną literaturą uwzględniają taką tematykę jedynie marginalnie. Stosowane przez Judith Hermann strategie minimalizmu przyczyniają się do kreowania literackich portretów zagubionych we współczesności bohaterów. * * * Doctoral dissertation entitled Stille Perturbationen. (Kon)Figurationen der Instabilitäten im Schaffen Judith Hermanns (Silent perturbations. Creations and configurations of instability in Judith Hermann’s work) is devoted to the short prose of contemporary German author Judith Hermann (b. 1970), representing the “Fräuleinwunder” current. Hermann’s texts focus on existential issues characteristic of her generation. The body of work consists of four volumes of short stories: Sommerhaus, später (1998), Nichts als Gespenster (2003), Alice (2009) and Lettipark (2016). The work draws on the social systems theory of the German sociologist Niklas Luhmann, who places the phenomenon of ‘communication’, also exposed in Hermann’s texts, at the centre of his reflection. In sociological terms, the disruption of human communication in today’s unstable world is considered. Particular attention is given to the question of how (con)figurations are affected by perturbations, i.e. additional factors that disrupt already unstable relationships, such as illness, loss and others. To date, research on contemporary literature only marginally considers such topics. Judith Hermann’s use of minimalist strategies contributes to the creation of literary portraits of characters lost in modernity.
Dzieło Jana Stobajosa z V wieku naszej ery obejmuje ponad dwa i pół tysiąca stron. Autor przywołuje i cytuje około pół tysiąca starożytnych pisarzy oraz ich tekstów, komponując wypisy w sposób budujący koherentny obraz starożytnej literatury, obyczaju i najważniejszych poglądów filozoficznych. Wypisy obejmują wszystkie dziedziny literatury starożytnej: od poetów epickich, lirycznych i tragicznych, znanych i nieznanych, poprzez mówców, historyków i filozofów, aż po medyków. Antologia Stobajosa stanowi bezcenne źródło wiedzy o literaturze starożytnej, wielu autorów znamy z imienia tylko dzięki niej i wiele cytatów jedynie w tym dziele się zachowało. Jest to także autorski podręcznik filozofii i literatury starożytnej, skonstruowany na podstawie ekscerptów z literatury. Dzieło ma również charakter dydaktyczny i należy do historii greckiej paidei.Mimo swego fundamentalnego znaczenia praca Jana Stobajosa została dotychczas przetłumaczona w całości tylko na język nowogrecki i nie funkcjonuje ani w świadomości zbiorowej, ani w nauce jako jednolite dzieło - nadal to jedynie źródło ważnych cytatów.Niniejszy przekład komentowany stanowi pierwszy efekt pracy zespołu zajmującego się tłumaczeniem całego dzieła. Ten subiektywny wybór pozwala na lekturę zamkniętych tematycznie rozdziałów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?