Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Lata trzydzieste XX wieku, małe miasteczko na południu USA. Atticus Finch, adwokat i głowa rodziny, broni młodego Murzyna oskarżonego o zgwałcenie biednej białej dziewczyny Mayelli Ewell. Prosta sprawa sądowa z powodu wszechpanującego rasizmu, urasta do rangi symbolu. W codziennej walce o równouprawnienie czarnych jak echo powraca pytanie o to, gdzie przebiegają granice ludzkiej tolerancji. Zabić drozda to wstrząsająca historia o dzieciństwie i kryzysie sumienia. Poruszająca opowieść odwołuje się do tego, co o życiu człowieka najcenniejsze: miłości, współczucia i dobroci.
Harper Lee (ur. 1926) studiowała prawo w Oksfordzie. Zabić drozda, swój debiut i zarazem jedyną powieść, opublikowała w 1960 r. Książka ta, uznawana dziś za arcydzieło, natychmiast stała się bestsellerem, a rok później otrzymała Nagrodę Pulitzera.
W 1962 r. na jej podstawie powstał uhonorowany Oscarem film z Gregorym Peckiem w roli głównej.
Nowa powieść Davida Foenkinosa, popularnego francuskiego pisarza młodego pokolenia. Bohaterem Potencjału… jest Hektor, kolekcjoner wszystkiego: mieszadełek do drinków, patyczków do przekąsek, chorwackich przysłów, kinder niespodzianek, wróżb z chińskich ciasteczek, termometrów, króliczych łapek... W pewnym momencie swego życia Hektor poznaje Brigitte – zakochuje się w niej i sądzi, że miłość uleczy go z manii. Nic z tego. Będzie kolekcjonował chwile, w których jego żona myje okna... Poezja i erotyzm. Galeria niebanalnych postaci i nieprawdopodobne poczucie humoru. „Trzecia książka Davida Foenkinosa jest kolekcją dobrze napisanych stron, gdzie szaleństwo i dowcip przeplatają się w każdym wersie” („Libération”). Potencjał erotyczny mojej żony został już wydany w dziewięciu krajach (Niemcy, Hiszpania, Rosja, Brazylia, Korea, Bułgaria, Rumunia, Grecja, Węgry), gdzie spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem czytelników.
Ester, żona znanego pisarza, znika bez wieści. Ostatni raz widziano ją z młodym tłumaczem z Kazachstanu. Czy została porwana, zamordowana, a może uciekła z kochankiem? Dlaczego nie daje znaku życia? Jak po dziesięciu latach małżeństwa mogła odejść bez słowa? On próbuje ułożyć sobie życie bez niej, wiąże się z inną kobietą, pisze kolejną powieść. Jednak nie potrafi zapomnieć. Ester staje się jego obsesją, jago Zahirem. Wokół niej krążą wszystkie jego myśli. By ją odnaleźć, musi wyruszyć na stepy Azji Środkowej, w długą podróż, która pozwoli mu na nowo narodzić się dla miłości.
Santiago, młody Meksykanin mieszkający w Los Angeles, ma tylko jedno marzenie: grać w prawdziwym klubie piłkarskim. Kiedy nadarza się okazja, by jego talent ocenili szkoleniowcy z jednego z najsławniejszych angielskich klubów, leci samolotem przez pół świata, aby wykorzystać szansę, być może jedyną w życiu. Santiago ma pasję i umiejętności, ale czy starczy mu siły charakteru i zawziętości, żeby sprostać wymaganiom angielskiego futbolu? Wciągająca opowieść o ambicji i przeciwnościach losu, . tragedii i triumfie, a wszystko to w scenerii najpopularniejszej na świecie dyscypliny sportu.
Gol! - powieść i filmowy przebój!
Dla znajomych w Chicago Sarit Kleinmann jest zagadką: zdolny chirurg plastyczny i nietypowa piękność, z życiem tak pełnym sekretów, że nikt jej naprawdę nie zna. Prawdziwa Sarit wciąż żyje swoim klaustrofobicznym, wypełnionym sztuką dzieciństwem oraz zerwaną więzią z ojcem. Kiedy zafascynowana pracami egipskiego rzeźbiarza pewnego dnia zbliża się do ich autora, zaintrygowanie przeradza się w namiętność. Namiętność, która grozi zrujnowaniem bezpiecznej przystani Sarit i wydobywa na światło dzienne niełatwą przeszłość rzeźbiarza. A w półświatku Chicago rozgrywają się wydarzenia, na które ani Sarit, ani jej partner nie mają wpływu, a które niebezpiecznie przybliżą ich do przeszłości...
"Cała ta randka wyglądała na starannie wyreżyserowaną farsę. Postanowiłam jednak spróbować pójść inną drogą. Być może zdołam się z Antosiem zaprzyjaźnić, bez pośpiechu i prowokowania czegoś więcej, grzecznie stanąć w kolejce dni i czekać na słowa samego przeznaczenia. Co dla pani?"
"Nad Niemnem" powstało w latach 1885 - 1886, a do rąk czytelników trafiło w przededniu 25 rocznicy powstania styczniowego. Było więc nie tylko przypomnieniem i uczczeniem wielkiego narodowego wydarzenia, ale przyniosło również refleksje związane z popowstaniową rzeczywistością, podejmowało trudny temat zachowania narodowej tożsamości, mimo klęski i pogrzebania nadziei na szybką realizację niepodległościowych marzeń.
Czyta Ewa Matuszak
Płyta zawiera dedykowany player-program pomocny dla odłuchujących audiobooki na komputerze. Pomaga on w swobodnym poruszaniu się po tekście i wybór odpowiedniego rozdziału lub miejsca w czytanej książce.
Minimalne wymagania sprzętowe:
IBM PC procesor 1GHz
128 MB pamięci RAM
30 MB wolnego miejsca na dysku
napęd CD-Rom 8x
system operacyjny Windows 98/2000/NT/XP
W powieści Plexus (1953), drugim tomie autobiograficznego cyklu "Różoukrzyżowanie" ("The Rosy Crucifixion"), Henry Miller wraca pamięcią do połowy lat 30., kiedy dopiero dojrzewała w nim myśl o poświęceniu się pisarstwu. Był to dla Millera okres trudny - naznaczony burzliwym związkiem z June Mansfield (tu występującą jako Mona), wiecznym niedostatkiem i niepewnością jutra, dorywczymi, często upokarzającymi zajęciami - lecz zarazem pełen intelektualnego wigoru i niespełnionej jeszcze wówczas twórczej pasji. W książce pojawia się cała galeria znakomicie nakreślonych postaci z bliskiego otoczenia Millera, wśród nich oddani przyjaciele, którzy wierzyli w jego talent i wspierali go w krytycznych chwilach.
"George, moje serce należy do Ciebie" - to sekretne przesłanie kobiety, która nie mówi - do mężczyzny, który nie umie czytać. Główna bohaterka zamyka się w milczeniu i silą własnej woli staje się niemową. Ucieka w muzykę. Gra na fortepianie jest dla niej grą uczuć i grą na uczuciach. Fortepian ucieleśnia wzruszenia, rozterki, rację życia. Ada nigdy nie przestaje zadziwiać. Uwodząc mężczyznę, najpierw spycha go na dno rozpaczy, by później wynieść go na szczyt upojenia.
Fortepian to książka, w której romantyzm spotyka się z erotyzmem, a uczucia pozytywne walczą z negatywnymi. Sceny drastyczne przeplatają się z poezją, ból łączy się z pięknem i nadzieją.
Jane Campion (ur. 1954r.) to scenarzystka, reżyserka i producentka filmowa, autorka miedzy innymi filmów: Anioł przy moim stole (1990 - nagroda na festiwalu w Wenecji), Portret damy (1996), Święty dym (1999), Tatuaż (2003). Nakręcony w 1993 roku Fortepian wyróżniony został wieloma prestiżowymi nagrodami (trzy Oscary i Złota Palma w Cannes). W 1994 roku Jane Campion napisała powieściową wersję Fortepianu we współpracy z Kate Pullinger (ur. 1961r.), autorką kilku powieści i opowiadań.
George, moje serce należy do Ciebie" - to sekretne przesłanie kobiety, która nie mówi - do mężczyzny, który nie umie czytać. Główna bohaterka zamyka się w milczeniu i silą własnej woli staje się niemową. Ucieka w muzykę. Gra na fortepianie jest dla niej grą uczuć i grą na uczuciach. Fortepian ucieleśnia wzruszenia, rozterki, rację życia. Ada nigdy nie przestaje zadziwiać. Uwodząc mężczyznę, najpierw spycha go na dno rozpaczy, by później wynieść go na szczyt upojenia.
Fortepian to książka, w której romantyzm spotyka się z erotyzmem, a uczucia pozytywne walczą z negatywnymi. Sceny drastyczne przeplatają się z poezją, ból łączy się z pięknem i nadzieją.
Jane Campion (ur. 1954r.) to scenarzystka, reżyserka i producentka filmowa, autorka miedzy innymi filmów: Anioł przy moim stole (1990 - nagroda na festiwalu w Wenecji), Portret damy (1996), Święty dym (1999), Tatuaż (2003). Nakręcony w 1993 roku Fortepian wyróżniony został wieloma prestiżowymi nagrodami (trzy Oscary i Złota Palma w Cannes). W 1994 roku Jane Campion napisała powieściową wersję Fortepianu we współpracy z Kate Pullinger (ur. 1961r.), autorką kilku powieści i opowiadań.
Przez Londyn, który znamy z Powiększenia Antonioniego, snuje się melancholijny Słowak na urlopie od demoludowej realności. Umie dostrzegać rzeczy, jak nikt ich wcześniej nie widział. Spełnia się w czystej radości patrzenia. Jest wzrokowcem, nie szuka tekstów, lecz zjawisk, których jeszcze nie zapisano, które stworzyła sama rzeczywistość. To świat słów buduje wokół niego labirynt. Jest więc spóźnionym modernistę w świecie, który staje się postmodernistyczny. Ma jedną troskę: „rozmawiać bezpośrednio z rzeczywistością" A rzeczywistość go zwodzi. Londyn, gdzie trafił na kurs językowy, staje się dlań galerię luster. Ich zbiór składa się w powieść. Każde z odbić dowodzi, jak ludzie stwarzają się wzajem i jak sam podlegał stwarzaniu. Tylko on nie potrafi stworzyć nikogo. Nawet siebie. Jest w tym „uczuciowość słowiańska" i niezaprzeczalnie angielska ironia.
Akcja powieści "Co kochałem" rozpoczyna się w 1975 roku w Nowym Jorku, kiedy historyk sztuki Leo Hertzberg, narrator, odkrywa w jednej z galerii w SoHo niezwykły obraz. Zafascynowany, kupuje dzieło, a po jakimś czasie dociera do jego autora, którym okazuje się nieznany malarz William Wechsler. W ten sposób narodzi się długoletnia przyjaźń między obu mężczyznami, a losy dwóch rodzin, dwóch małżeństw, dwóch synów urodzonych w tym samym roku i wychowujących się razem, splotą się na zawsze w nierozerwalną całość. Pogłębianiu się tej zażyłości sprzyja bliskie sąsiedztwo, spędzane razem wakacje, wspólne poglądy i zainteresowania, lecz więzi między przyjaciółmi jeszcze bardziej się zacieśnią, gdy zaczną na nich spadać życiowe ciosy przerastające ich siły. Kreśląc sylwetki swoich bohaterów i ukazując złożone relacje między nimi, autorka potrafiła wydobyć najsubtelniejsze odcienie ich uczuć. To bogactwo emocjonalnych tonów nadaje postaciom niezwykłą wyrazistość.
Jednym z ciekawszych wątków tej wielowarstwowej książki jest artystyczna ewolucja Billa, którą Leo wnikliwie obserwuje jako przyjaciel i zarazem znawca sztuki, a z jego opisów i refleksji wyłania się znakomity portret współczesnego twórcy, wiecznie poszukującego nowych środków wyrazu dla swoich idei. Ukazując trudną drogę Billa do sukcesu, Siri Hustvedt, ustami narratora, zwraca też uwagę na niepokojące trendy w nowojorskiej sztuce lat 80. i 90., takie jak eksperymenty pewnych twórców, którzy w imię wolności artystycznej próbowali szokować widzów brutalnym okrucieństwem i przemocą. Czyni przy okazji wiele celnych spostrzeżeń na temat kreowania idoli w świecie sztuki oraz samego środowiska nowojorskich krytyków, którzy ulegając chwilowym modom, promują tanie efekciarstwo.
Akcja trzech opowiadań toczy się w tym samym miejscu, na Manhattanie, lecz w różnych epokach. W maszynie opisuje zderzenie człowieka z przytłaczającą rzeczywistością industrializacji. W Dziecięcej krucjacie powrześniowy Nowy Jork zmaga się z falą zamachów terrorystycznych. Nietypowa piękność roztacza antyutopijną wizję podróży międzyplanetarnych i kontaktów Ziemian z mieszkańcami innych planet. Wszystko to przesycone jest poezją Walta Whitmana, amerykańskiego wieszcza i wizjonera, którego wiersze wywarły ogromny wpływ na życie bohaterów każdej z tych historii.Wyjątkowe czasy to poruszająca refleksja nad losami Ameryki, rozwojem ludzkości i kryzysem społeczeństwa.
Powstanie styczniowe. Młoda szlachcianka, Salomea Brynicka, ratuje życie jednemu z powstańców. Okazuje się nim być sam książę Józef Odrowąż. Bohaterowie przeżywają krótki romans, zakończony rozstaniem. Prosta i uboga mieszkanka dworku w Niezdołach nie nadaje się przecież na żonę arystokraty... Świadkiem rozpaczy i wielkiego poczucia krzywdy Salomei jest wierna rzeka, ona jedna rozumie ,,męczarnię serca"" dziewczyny, która dla swojego ukochanego ryzykowała życiem i której zapłacono za to sakiewką pełną złota i dotkliwym upokorzeniem.
Czy są takie babcie i takie domy jak w tej powieści? Są. Każdy może taki dom zbudować i nadać mu taką aurę. Naturalnie to rola nas, kobiet: babć, mam, córek i wnuczek - budowanie atmosfery domu - Rodziny. Tak już jest i już! Naśladownictwo - jak najbardziej polecam. W czasach, gdy wszystko idzie Wam ciężko, ""pod górkę"", kiedy czujecie się niedokołysani, zmęczeni i nostalgiczni - zajrzyjcie nad Rozlewisko. Poczujcie zapach herbaty z cytryną parzonej dla Was przez Gosię, może dostaniecie miskę rosołu i klucz do morelowego pokoju, w którym odpoczniecie... Opowiecie Waszą historię, albo posłuchacie o tym, co się dzieje nad Rozlewiskiem.
Książka opowiada historię przemiany skąpego, bezdusznego, samolubnego Ebenezera Scrooge`a w hojnego, serdecznego, sympatycznego człowieka. Dzięki niesamowitym przeżyciom jakie go spotkały w noc wigilijną zrozumiał do czego prowadzi skąpstwo, egoizm i skupienie wszystkich uczuć na pieniądzach. Człowiek, który żyje wyłącznie po to, aby pomnażać majątek, zostanie zapomniany.
To powieść śmieszna i poważna, zwariowana i refleksyjna, książka o dorastaniu i sile naszych marzeń; o życiu w szkole i rodzinie, wreszcie o władzy - tej zwyczajnej, jaką każdy z nas sprawuje nad innymi i tej zupełnie nam nieznanej i niezwykłej. To opowieść dynamiczna, pełna zdarzeń i emocji, ale też ciepła i poetycka, zbuntowana i oskarżycielska... Zaskakująca.
Książka wpisana na listę lektur szkolnych w gimnazjum.
"Małże na kolację" to gorzka satyra na patriarchalną rodzinę, w której pierwsze skrzypce gra ojciec tyran. Żona i dzieci muszą podporządkować się jego konserwatywnym wyobrażeniom o życiu i "prawdziwej", "przyzwoitej" rodzinie. Przez lata żadne z nich się nie buntuje. Jednak pewnego dnia ojciec nie wraca na czas z podróży służbowej, tytułowe małże, które miały uświetnić kolację przygotowaną na jego powrót, stygną na stole, a matka i dwoje dorastających dzieci popijają wino i po raz pierwszy uświadamiają sobie, że gdyby ojciec nie wrócił, każde z nich mogłoby żyć zgodnie z własnymi marzeniami. Kameralna powieść jest monologiem osiemnastoletniej córki, która stopniowo odsłania przed czytelnikiem obrazy horroru, jaki każdego dnia odbywa się w jej domu. Zderzenie żywego, zabawnego sposobu opowiadania z wcielaną przez ojca totalną wizją życia daje wstrząsający efekt.
Birgit Vanderbeke (ur. 1956 w Niemczech Wschodnich) zadebiutowała w 1990 r. "Małżami na kolację", za które otrzymała prestiżową nagrodę im. Ingeborg Bachmann. Od tej pory nieomal co roku publikuje opowiadania i powieści, cieszące się zainteresowaniem czytelników i krytyki literackiej, m.in. "Gut genug" (1993), "Schmeckt's- Kochen ohne Tabu" (2004), "Sweet Sixteen" (2005). Otrzymała kilka nagród i wyróżnień, m.in. Kranichsteiner Literaturpreis (1997) i Solothurner Literaturpreis za całokształt twórczości (1999) oraz nagrodę im. Hansa Fallady (2002). Mieszka we Francji.
Joshua Kenyon, były żołnierz, zostaje wyzwany na honorowy pojedynek przez Davida Pankhursta, z którego siostrą był kiedyś zaręczony. Niespodziewany strzał pada z pobliskich zarośli. Ku zdumieniu lorda Kenyona przeciwnik osuwa się na ziemię. Jego zdziwienie rośnie jeszcze bardziej, kiedy odkrywa, że ranny to piękna kobieta, przebrana za mężczyznę. Ale kim jest tajemniczy strzelec, który usiłował zabić Ann Neville? Odpowiedź na to pytanie może być związana ze skandalem, który zdarzył się w przeszłości. Lord Kenyon poprzysięga sobie rozwiązać tę zagadkę.
Anne nie darzy sympatią przystojnego bohatera wojennego, ponieważ otacza go zła sława pogromcy kobiecych serc.
Chodzi tu jednak o jej życie, więc postanawia razem z lordem Kenyonem zdemaskować tajemniczego strzelca.
Muszą udawać zakochaną parę co na początku przychodzi jej z trudem, ale z biegiem czasu ten niepoprawny uwodziciel zaczyna coraz bardziej ją pociągać. Czyżby wbrew zdrowemu rozsądkowi miała oddać mu serce?
Trzy dziewczyny z aparatami fotograficznymi, ich wspólne, szczęśliwe chwile, smutki, odlotowe pomysły, przygody i kłopoty. Trzy dziewczyny. Trzy przyjaciółki.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
