Kiedy Brandi Michaels odkrywa, że jej narzeczony właśnie leci do Vegas, by poślubić swą przyjaciółkę, zastawia pierścionek zaręczynowy, pieniądze wydaje na wspaniałe ubrania i spędza upojną noc w ramionach przypadkiem poznanego, niezwykle przystojnego Włocha - Roberto Bartoliniego. Kiedy nieoczekiwanie zaczyna zagrażać jej śmierć z rąk zabójcy, może zwrócić się jedynie do Roberto - mężczyzny, który może przynieść wybawienie albo stać się przyczyną jej klęski. Jedno jest jednak pewne: Brandi nie podda się bez walki...

Najnowsza powieść Pétera Esterházyego Niesztuka nawiązuje do powstałego w latach osiemdziesiątych cyklu Wstęp do literatury pięknej, a zwłaszcza Czasowników posiłkowych serca, uznawanych przez węgierską krytykę za jedno z najwybitniejszych dokonań nurtu tzw. nowej prozy węgierskiej. Autor, podobnie jak w większości swoich powieści, sięga do własnego życiorysu, analizując dzieciństwo, a zwłaszcza trudną relację z matką. O ile w Czasownikach widzimy ukochaną matkę umierającą na oczach zrozpaczonego syna, w Niesztuce Esterházy kreśli obraz matki dalekiej od ideału, niekiedy burzącej jego wyobrażenia o rodzinie. Opuszczona przez męża kobieta zmaga się z siermiężną, trywialną rzeczywistością przełomu lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, starając się stworzyć wolny od dramatów dom nieświadomym brutalnych realiów dzieciom. Niesztuka to powieść pełna czarnego humoru, przywołująca tragikomiczny klimat tamtych lat, bardzo sugestywna w opisie, zniewalająca prawdziwością bohaterów, a jednocześnie wpisująca się w kanon specyficznego węgierskiego postmodernizmu.

Dusza na skalpelu"" - intrygujący tytuł może sugerować, że powieść Krystyny Nepomuckiej to jakiś mrożący krew w żyłach horror. I rzeczywiście, tajemniczość, niepewność oraz strach towarzyszą czytelnikowi od pierwszej strony i nie pozwalają się oderwać. Los głównej bohaterki, jej burzliwe życie przeżywa się niczym własne. Polecam wszystkim tym, którzy mają mocne nerwy. ""Bez słowa wziął mnie w ramiona. Nie uczyniłam najmniejszego ruchu, nie broniłam się, gdy szukał moich ust. Zatracałam powoli poczucie czasu i rzeczywistości. Doznałam dziwnego uczucia, całkowicie różnego od tych, jakie kiedykolwiek przeżyłam. Było to coś podobnego do unoszenia się, odpływania w jego ramionach w dziwne, wirujące światy, w mroczne głębie nowych doznań. Nic się nie liczyło, nic nie istniało. Wokół pustynia i tylko my dwoje, złączeni pocałunkiem, przenikając siebie drogą dziwnej, nieznanej osmozy.

Krzyk ciszy ? to powieść, która na długo zapada w pamięć. Opowieść o akceptacji siebie i życia, które nie jest perfekcyjne, w świecie wymagającym perfekcjonizmu. Poznajcie Isabel Murphy: odnosząca sukcesy dziennikarka telewizyjna, kochająca żona, idealna córka. Ma poprowadzić na żywo specjalne wydanie wiadomości poświęcone najgorętszemu wydarzeniu roku. W trakcie programu Isabel traci kontrolę nad sobą na oczach milionów telewidzów. Nie ma pojęcia, dlaczego trafia do luksusowej kliniki psychiatrycznej. Czy powodem były próby samobójcze? A może katastrofalna wpadka w czasie programu na żywo? Przecież ona tu zupełnie nie pasuje. Nie ma takich problemów jak inni pacjenci. Chce po prostu stąd wyjść i spokojnie się zabić.

Stylowy i zaskakujący romans szpiegowski. Lato 1976 roku w Anglii zapowiada się wyjątkowo upalnie. Ruth Gilmartin, matka samotnie wychowująca kilkuletniego synka, udziela obcokrajowcom prywatnych lekcji angielskiego, zmaga się z pogmatwanym życiem uczuciowym, próbuje znaleźć czas na dokończenie pracy doktorskiej na uniwersytecie w Oksfordzie. Od jakiegoś czasu niepokoi ją zachowanie matki, ekscentrycznej wdowy mieszkającej w wiejskim domu na odludziu. Wielostronicowy, pokreślony rękopis, który Sally Gilmartin przekazuje córce, ujawnia dotąd pilnie przez nią strzeżony niewiarygodny sekret. Matka Ruth nie jest rodowitą Brytyjką, lecz Rosjanką, która po rewolucji bolszewickiej wyemigrowała z ojcem i bratem do Paryża, a tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej została zwerbowana przez brytyjskie służby wywiadowcze. Ujawnienie prawdziwej tożsamości matki to dopiero początek intrygi, w którą zostaje wplątana Ruth, gdy uświadamia sobie, że obawy Sally o jej bezpieczeństwo są niebezpodstawne.

Debiut literacki jednego z największych pisarzy amerykańskich, autora sfilmowanej w 2000 roku powieści Requiem dla snu. Kontrowersyjną treść o ogromnym ładunku emocjonalnym przekazuje za pomocą oszczędnych środków, bezceremonialnie traktując reguły sztuki pisarskiej.

Ta książka ma trzech głównych bohaterów. Don Camillo to wiejski proboszcz z Niziny Padańskiej, człowiek o wielkim sercu i trochę przyciężkiej pięści, stosujący dość oryginalne metody ewangelizacji swoich owieczek, z których duża część to komuniści. Prowadzi on nieustanną wojnę z wójtem Peppone, lokalnym przywódcą „czerwonych”, równie jak ksiądz nieustępliwym i porywczym. Nad sporami tych wrogów, którzy są jednocześnie na swój sposób przyjaciółmi, czuwa – z łagodnym uśmiechem – Chrystus Ukrzyżowany z głównego ołtarza miejscowego kościoła. Tym razem historia zaczyna się wiosną wraz ze zwyczajnymi o tej porze roku powodziami i zdarzającymi się co pewien czas lokalnymi wyborami do władz samorządowych. Ostra rywalizacja między miejscowym proboszczem a komunistycznym wójtem zamienia się czasami jednak we współpracę, gdy naprawdę chodzi o dobro lokalnej społeczności.

Młoda dziennikarka Annika Bengtzon pracuje ""na stażu"" w jednym ze sztokholmskich tabloidów i marzy o tym, by dostać tam stałą pracę. Pod nieobecność redakcyjnej koleżanki odbiera telefon - anonimowy świadek donosi, że na jednym z miejskich cmentarzy znajdują się zwłoki młodej kobiety... Dla Anniki może to być wielka szansa. Nagłośnienie tego zdarzenia i rozplątanie kryminalnej zagadki, mogłoby jej bardzo pomóc w karierze zawodowej. Annika postawia samodzielnie wytropić mordercę... Zaprowadzi ją to do miejsc w jakich nigdy nie spodziewała się znaleźć, do świata sztokholmskich sex-clubów i szemranych interesów... Musi także odpierać ataki redakcyjnych ""koleżanek"", które chciałyby przypisać sobie jej sukcesy. Wszystko wskazuje na to, że w zabójstwo może być zamieszany znany polityk... Atmosfera coraz bardziej gęstnieje, trudno powiedzieć czy to Annika tropi mordercę, czy też sama jest tropiona...

Koedycja z oficyną wydawniczą Volumen. Nierzeczywistość Kazimierza Brandysa, która ukazała się w 1977 roku nakładem Niezależnej Oficyny Wydawniczej NOWa, była pierwszą książką polskiego pisarza współczesnego opublikowaną w tzw. drugim obiegu. Nierzeczywistość to rozliczenie pisarza z samym sobą, polskością i PRL-em, w którego tworzenie był przecież w pewien sposób zaangażowany.

Kiedy krzywdy nie da się opisać, zapada milczenie. Malwina ma trzynaście lat i pozornie zwyczajne życie. Jej ojciec, dyrektor szkoły, to surowy i apodyktyczny mężczyzna. Matka cierpi na migreny i ciągłe zmiany nastroju. Kiedy babcia dziewczyny umiera na raka, Malwina ma się zająć dziadkiem. Jest ulubienicą starszego pana, ale nikt nie wie, że pod uczuciem do wnuczki kryje się coś więcej. Czy Malwina będzie umiała przełamać strach i wstyd, wykrzyczeć prawdę, która ją dusi? „Milczenie” w delikatny i rozważny sposób podejmuje jeden z najtrudniejszych tematów, z jakim musi zmierzyć się człowiek – wykorzystywania seksualnego w rodzinie. „Milczenie” to kolejna po „Niewdzięcznej pamięci” i „Dziecku z chmur” nowość w serii Zbliżenia, opowiadającej o ludziach, którzy dzień po dniu mierzą się z wyzwaniami współczesnego świata. Prezentowane książki, zarówno powieści, jak i autobiograficzne relacje, dotyczą powszechnych problemów, z jakimi może się zetknąć każdy z nas.

W drugim tomie bestsellerowej sagi Cukiernia Pod Amorem autorka przedstawia dalsze losy rodu Zajezierskich. Wraz z jedną z bohaterek wyrusza za ocean, znakomicie odmalowując życie polskich emigrantów na przełomie XIX i XX wieku. Na scenę wkracza również barwna rodzina Cieślaków. Poznamy półświatek złodziejaszków z warszawskiego Powiśla, a także artystyczne środowisko przedwojennych teatrów i kabaretów.I tym razem nie zabraknie pięknych, zdecydowanych kobiet, przełomowych wydarzeń z dziejów Polski i świata oraz ekscytujących historii miłosnych.

Poruszająca saga rodzinna rozgrywająca się na Jawie, należącej w owym czasie do Holenderskich Indii Wschodnich. Akcja, obejmująca lata 1869-1918, rozpoczyna się na dobre w momencie, gdy Rudolf Kerkhoven stawia stopę na jawajskiej ziemi. Jego rodzice i kuzynowie przebywają tam od lat, dorobiwszy się sporych majątków. Młody, pełen ideałów mężczyzna decyduje się wziąć w długoletnią dzierżawę ogromne tereny, na których zamierza uprawiać kawę i herbatę. Poruszając się niemal po omacku w nieznanym sobie środowisku, dzięki wielkiemu samozaparciu z czasem rozkręca kwitnący interes i odnosi sukces. Mimo to ma wrażenie, że wciąż jest niedoceniany przez rodzinę, która bez entuzjazmu patrzy na jego nowatorskie metody pracy. Kiedy poznaje piękną i inteligentną Jenny Roosegaarde Bisschop i zakochuje się w niej z wzajemnością, jest przekonany, że jego życie wkracza w nową, wspaniałą fazę. Los jednak zmusza młodą parę do zmierzenia się z różnymi, niespodziewanymi nieraz problemami i ocalenie tego, co jest dla nich naprawdę ważne, staje się coraz trudniejsze. Książka Helli Haasse jest powieścią, lecz nie fikcją, ponieważ opowiada ona autentyczną historię rodzin Kerkhovenów i Roosegaarde Bisschopów, opartą na zachowanych dokumentach, m.in. listach udostępnionych autorce przez potomków oraz krewnych bohaterów książki.

Najnowsza powieść Jasia Kapeli, autora m.in. powieści Stosunek seksualny nie istnieje. Jestem jedynym opowiadaczem tej historii. Jej jedynym bohaterem i uczestnikiem. Gdyby nie ja, zginęłaby ona w zalewie nikomu niepotrzebnych informacji. Zresztą i tak zginie. Mało kto ją przeczyta. Dzieci w Afryce nigdy jej nie przeczytają. A mogłyby się z niej dowiedzieć wielu interesujących rzeczy. fragment książki Ostrzeżenie: w niniejszej publikacji autor pragnie zareklamować nihilizm i pragnienie śmierci. Janusz Hrystus mieszka na strzeżonym osiedlu i chciałby uratować cały świat, ale na razie ma problem z wychodzeniem z domu. Więc ogląda filmy i kłóci się z dziewczyną starannie obmyślając plan ostatecznego rozwiązania swojej historii.

Idealny prezent dla miłośników kultowej sagi Stephenie Meyer ! Niezwykle romantyczna i pełna napięcia saga Zmierzch zawładnęła wyobraźnią czytelników na całym świecie. Autorka zachęca wszystkich do zapisywania własnych przemyśleń, marzeń i sekretów w wyjątkowym dzienniku.

Co łączy współczesną Anglię i skrytą wśród gór przeklętą wioskę w nienazwanym kraju? Co wspólnego mają tajemnicza książka, odnaleziona w hiszpańskim antykwariacie, i zakurzone listy, opowiadające o spotkaniu sprzed lat? Co przyciąga do siebie Magdę, polską tłumaczkę i bezimiennego nieznajomego, który pojawił się u niej na przyjęciu i nie chce opuścić jej życia? `Eremanta` Joanny Skalskiej to magiczna opowieść o przeklętej wiosce, której mieszkańcy od lat nie wypowiedzieli ani słowa i o Historii, przed którą nie można uciec.

Ta krótka powieść uznawana jest przez wielu za najwybitniejszą w twórczości At-Tajjiba Saliha. Zaliczana do nurtu sudańskiego realizmu magicznego przedstawia w ciepły, liryczny sposób codzienne życie, wierzenia, obyczaje, pracę i rozrywki mieszkańców małej sudańskiej wioski. Tytułowy bohater, Zajn, jest odmieńcem, będącym przedmiotem żartów swoich sąsiadów i znajomych, głównie z powodu swego kochliwego usposobienia ? zakochuje się często, lecz bez wzajemności, zawsze w najpiękniejszych dziewczętach. Plotki o jego weselu poruszają wszystkich mieszkańców wioski, każdego jednak z innych powodów...

kolejna powieść Schlinka, po Lektorze i opowiadaniach Dalej od miłości niemieckie lato, z dala od świata, w zrujnowanej wiejskiej posiadłości. Co jeszcze jest prawdą? Po ponad dwudziestu latach spędzonych w więzieniu bohater, jeden z czołowych terrorystów lat siedemdziesiątych zostaje nieoczekiwanie ułaskawiony. Jego siostra, Christiane, chce, żeby pierwszy weekend na wolności spędził z grupką dawnych przyjaciół, z dala od miasta, w zrujnowanej wiejskiej posiadłości, bez reporterów i kamer. Dziennikarz Henner, nauczycielka Ilse, biznesmen Ulrich, z żoną i córką, Karin pełniąca funkcję biskupa niewielkiej wspólnoty, adwokat Andreas - wszyscy oni w pewien sposób byli w młodości sympatykami rewolucji. Dziś zajmują wygodne miejsce w mieszczańskim społeczeństwie. Przyjeżdżają z poczucia lojalności, nostalgii, ciekawości. Są gotowi doradzać, pomóc, ale jednocześnie pragną zachować dystans. Nie zdołają jednak uniknąć konfrontacji z własną biografią, życiowymi marzeniami i kłamstwami. Przeszłość ożywa. W intensywnie przeżywanej atmosferze kameralnej gry wszyscy muszą wyciągnąć wnioski ze swoich doświadczeń.

Akcja powieści, napisanej w formie dziennika przez współczesnego polskiego autora, rozgrywa się w ciągu paru miesięcy poprzedzających odejście Jana Pawła II. Chory na raka lekarz, Józef Kowalski, cyniczny, zgorzkniały i ogarnięty antyklerykalną obsesją ateista, z niejasnych przyczyn, na których wyjaśnienie czytelnik musi czekać do samego końca, obwinia siebie o przyśpieszenie śmierci papieża. Dręczony wyrzutami sumienia, dokonuje obrachunku swojego życia i doznaje niespodziewanej przemiany duchowej.Tę napisaną brawurowo, niezwykle barwnym i sugestywnym językiem książkę czyta się jak kryminał. Zadziwiająca, miejscami bulwersująca, ale za to pozbawiona taniej moralistyki opowieść o umieraniu nawróconego grzesznika poruszy każdego czytelnika, bez względu na wiek i światopogląd.

Najnowsza książka Tomka Tryzny "Blady Niko" to ostatnia część trylogii dziecięcej, zamyka śląską opowieść o dojrzewaniu, zapoczątkowaną bestsellerową "Panną Nikt" (książkę na ekran przeniósł w 1996 roku Andrzej Wajda), i rozwiniętą w "Idź kochaj". Dyskusje i wódka w kawiarni Casanova, przeplatają się tu z seansami w Gdyni. Filmowo-baśniowa Świdnica jest świadkiem pierwszych miłości, poważnych wyborów i porażek artystycznych tytułowego bohatera. Pragnienie sławy, fascynacje Antonionim, Langiem i Nouvelle Vague rozbijają się o siermiężną rzeczywistość Polski Ludowej, gdzie lekcje francuskiego są gestem politycznym i skąd uciekać można tylko w sztukę. "Blady Niko" to niezwykła podróż w czasy, kiedy kochało się do szaleństwa, piło na umór i marzyło o tym, by być jak Jean Luc Godard, mieć na własność kamerę "szestnastkę", scotch do klejenia taśmy i być naprawdę wolnym. Recenzja Leszka Żulińskiego Nowa powieść Tomka Tryzny nikogo nie zawiedzie. Jest realistyczna aż do bólu i "artystowska" aż miło! Kiedy przed laty (chyba w 2003) pisałem felieton o drugiej powieści Tomka Tryzny pt. Idź, kochaj, nazwałem ją, podobnie jak Pannę Nikt, "powieścią inicjacyjną". W jakiejś mierze najnowsza książka proponowana przez Tryznę też należy do tej kategorii, i dobrze, bowiem ten "klucz" rozpoznawania świata jest mocną stroną tego autora, choć bohater Bladego Niko jest starszy od Romka z Idź, kochaj. Akcja, podobnie jak w poprzedniej książce, dzieje się na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych w Świdnicy; bohatera (noszącego w środowisku kolegów ksywkę Blady Niko) poznajemy od wieku lat piętnastu. Jest on rówieśnikiem autora, urodził się w 1948 roku, i wkraczając w wiek dojrzewania, ulega fascynacji kinem i filmem. Zadawałem sobie pytanie o przynajmniej częściowy autobiografizm tej fabuły (i ten wiek, i praca Tryzny w branży filmowej...); do końca jest on nieodgadniony, ale zapewne nie pozostał bez wpływu na pomysł i jego szczegóły. Ale to mniej ważne. Ważniejsze, że Tryzna znowu napisał fascynującą książkę o "nietypowych" ludziach i ich pasjach, które niczym sen przez mrok, przebijają się przez przaśną rzeczywistość przaśnych lat. Ach, ten obraz Świdnicy z tamtejszego okresu (pełnej jeszcze radzieckich żołnierzy) i wizerunek biednej młodzieży, zbaczającej albo na niziny życia, albo przebijającej głową ich mur, właśnie dzięki ambicjom i fascynacjom, jakie ich porywają. Blady Niko jest kimś z tego grona - złych uczniów, drobnych pijaczków, meneli, wykolejeńców, abnegatów... Ale szybko dostrzegamy, że wyrasta ponad tę "średnią prowincjonalną" dzięki swojej pasji - porywa go możliwość robienia amatorską kamerą filmów, które bez większego sukcesu wysyła na różne lokalne konkursy filmowe, lecz które jednak wzbudzają zaciekawienie i dają jakieś świadectwo talentu ich autora. Jest tam zresztą kilku takich chłopaków ogarniętych "manią kina", jest i kilku poetów, prozaików, różnej maści artystów, jednym słowem Świdnica ma swoją amatorską bohemę, także swój Dom Kultury, swój Dyskusyjny Klub Filmowy itd. Wspaniały obraz ówczesnej prowincji, standardów życia, obyczaju - z nie nachalną, acz nie pozbawioną swego "swoistego wdzięku" Komuną w tle. W tej mierze zapis Tryzny jest celnym, spostrzegawczym dokumentem. Realizm tej książki uważam za wręcz znakomity. Za osobliwy, lecz równie realistyczny, uważam ów "artystowski kontrapunkt" owej ambitnej, nie pozbawionej zapału do "celów wyższych" młodzieży. Tak, zmenelonej, niedouczonej, dziwacznej, rozpitej - a jednak patrzącej ku gwiazdom! Nasz Niko to także chłopak z zupełnie przeciętnej rodziny. Nie jest orłem w szkole, "kombinuje jak koń pod górkę", pieniądze zarabia u swojego ojca, krawca, pikując na maszynie kurtki ortalionowe, wtedy modne. Ale te pieniądze wydaje niemal całe na materiały niezbędne do robienia amatorskich filmów. Tylko tym żyje, tylko to go naprawdę kręci. Całymi godzinami pracuje nad jednym ujęciem kamery, nad montażem kilku klatek itd. Jest to postać piękna, mimo "lekkiego trybu życia", wódeczki, wińska, dziewczynek itp., mająca prosty kręgosłup, siłę determinacji, cel w życiu i "przyzwoitą aksjologię". Człowiek pasji! Pewnego dnia przychodzi wieść, że tajemniczy doktor Wunde z Niemiec dowiedział się o talencie Niko i obiecuje przysłać profesjonalną kamerę. Ach, jakież pobudza to nadzieje, jakie scenariusze, plany, marzenia, przygotowania... Kiedy okazuje się, że dr Wunde w ogóle nie istnieje, a kamery nigdy nie będzie - wszystko obraca się w gruz. Wspaniałe zakończenie tej powieści przypomina trochę ostatnią scenę z Greka Zorby. Nie wiemy, czy Niko dojdzie kiedyś swego, tak jak to np. udało się Martinowi Edenowi, nie wiemy... Ale książkę zamykamy we wzruszeniu, zadumie, skrywanej łezce nad tym pięknym światem posadowionym w in-nym świecie - burym, nędznym, trywialnym... Nowa powieść Tomka Tryzny nikogo nie zawiedzie. Jest realistyczna aż do bólu i "artystowska" aż miło, ma dziesiątki odcieni psychologicznych, powołuje do życia niesamowite typy ludzkie, jest sympatycznie "erotyczna" (a jakże!), jest - pardon! - "pedagogiczna" (choć śmiała obyczajowo - ale cóż to dziś znaczy?), pokazuje ludzi, KTÓRYM O COŚ CHODZI. Jest w tej powieści kawał Polski, kawał człowieka, "kawał etyczności" (bez rodzimej świętoszkowatości), a i szczypta dobrego dystansu oraz humoru. No i wiele scen naprawdę wzruszających... Co ciekawe: ten autor nie wpisuje się w nurt współczesnej polskiej "nouveau roman", tzn. nie eksperymentuje w języku, narracji, kompozycji itd. A jednak pozostaje nowoczesny i oryginalny, rozpoznawalny i "własny". Brawo! Tomek Tryzna utwierdza swoją klasę znakomitego pisarza! Decyzja druku? - dla mnie oczywista! (Leszek Żuliński)

Cassie Brougham zna lorda Anthony'ego Wellesa od dzieciństwa, jednak pierwszym uczuciem obdarzyła Edwarda Lyndhursta. Po kilku latach spędzonych w służbie wojskowej Edward wraca, gotów się ożenić. Tymczasem tuż przed ślubem Cassie porywa lord Anthony, wywozi do Genui i zamierza sam zostać jej mężem. Dziewczyna nie jest z tego powodu szczęśliwa, jednak wbrew sobie w objęciach lorda pozna smak namiętności.