Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Katarzyna Dziura jest absolwentką filologii polskiej Uniwersytetu opolskiego. Od lat pracuje jak nauczycielka w Publicznym Gimnazjum nr 2 w Krapkowicach.
Kariatydę i Malutka czyta się jednym tchem. Podczas lektury płakałem kilka razy. Trudno być obojętnym wobec tej opowieści o walce, miłości, strachu i nadziei.
To mądra, poruszająca proza, która sprawia, że chcemy podnieść głowę sponad naszej codzienności i zapytać po raz kolejny o sens istnienia.
Mirosław Sośnicki
Powieść Krystiana Piwowarskiego to jedna z nielicznych w literaturze polskiej ostatnich lat próba całościowego opisu pokus i konieczności, jakie formują współczesnego Europejczyka. Klaun nie jest zawężonym obrazem określonego środowiska podejmuje natomiast liczne wątki odzwierciedlające stan ogólnej świadomości, nie zaś wyjątkowość czy też egzotyczność rozmaitych grup społecznych, np. homoseksualistów, narkomanów, yuppies, opozycjonistów, emigrantów, feministek itp. Powieść Piwowarskiego wypełnia przestrzeń koniecznej syntezy czasu i miejsca.
Czy czeska láska różni się od naszej miłości? Uczucie między dwojgiem ludzi ma niejedno oblicze. Nieśmiałemu maszyniście z malutkiej stacyjki przyniesie najprawdziwszy cud kolejowy i sprawi, że w oczach ukochanej ujrzy prawdę oraz szczere uczucie. Przypadkowy pasażer taksówki odkryje, że można kochać za mocno, a niemłody aktor odnajdzie prawdę o swoim sercu w? daczy nad jeziorem i maszynie do pisania. Pierwszy zawód miłosny przeżyje dorastający uczeń, zdając sobie sprawę, że często nic nie jest takie, jakim się wydaje. Spotkanie wykładowcy ze studentką przyniesie zupełnie nieoczekiwane zakończenie a mąż-businessman drogo zapłaci za dogadzanie żonie wizytami u energoterapeuty.
Podtytuł książki - Opowieści o genach i hormonach w sześciu odsłonach - zdradza, że autorzy skupili się na dwóch delikatnych tematach: miłości oraz stosunków partnerskich. Poszczególne rozdziały łączy wspólny wątek z umiejętnie podsycanym napięciem.
Tworzą one czytelniczo atrakcyjną nowelę pełną zwrotów, absurdalnych sytuacji, mistyfikacji oraz ironicznej hiperboli. Gdy już myślimy, że arsenał zaskakujących pomysłów uległ wyczerpaniu, następuje niesamowity finał…
`Galicyjskość` to pierwsza powieść 24-letniego pisarza poświęcona Polakom, Żydom, Ukraińcom i Niemcom. Rozpoczynając od przedwojennego dzieciństwa na wsi w przemyskiem poprzez krwawe dzieje ziemi nad Sanem autor wpisuje historię w klamrę zachowań młodych Polaków i Ukraińców współcześnie.
Zło w czystej postaci, wypłukane z wszelkich dobrych, zwanych potocznie ludzkimi, uczuć i skłonności, wyrafinowane do ostatnich granic, a co najstraszniejsze, pulsujące fizycznym, bardzo konkretnym życiem.
Katolicki ksiądz i kolaborant wojskowego reżimu uchyla kulisy funkcjonowania potężnych instytucji.]
Ona była studentką z dobrej belgijskiej rodziny.
On - politycznym uchodźcą z Togo.
Spotkali się i zakochali w sobie. I tak zaczęły się ich kłopoty...
To współczesna baśń o namiętności i uprzedzeniach, miłości i sprawiedliwości. Nade wszystko jednak to historia prawdziwa!
Diabelski młyn to wielowątkowa powieść, której głównym tematem jest wielorako pojmowana, poszukiwana przez bohaterów i ulegająca modyfikacji tożsamość. Zarówno ta, która decyduje o ich identyfikacji, jak i ta, która daje podstawy do integrowania się ze społecznością za sprawą podobnych bądź wspólnych losów i tego samego miejsca zamieszkania. Miejscem tym są "Ziemie Odzyskane", przesiąknięte germańską mitologią, wciąż żywą tradycją niemiecką oraz późniejszą - polską. Tożsamość ludzi jest niepewna i umowna, bo zbudowana z "tego co już było", a tożsamość miejsc tworzą całe pokolenia mieszkańców, powstaje więc swoisty stop wielu tradycji. Główny jednak rys charakterystyczny nadaje miejscom Natura. Jest też "mistyczny" element tożsamości: światło czy nawet - w przypadku ludzi - choroba psychiczna.
Wszystko zaczyna się, kiedy tajemnicza przyrodnia siostrzyczka sama jak palec przyjeżdża autobusem z Grorud, `z ładunkiem atomowym w błękitnej walizce`. Jest rok Muru Berlińskiego, prezydenta Kennedy`ego i Jurija Gagarina. Finn mieszka z mamą w blokowisku Arvoll w Oslo. Życie jest elektryzujące, piękne i szorstko socjaldemokratyczne. Na Finnie można polegać, pilnuje, aby przestrzegać zasad. Ale u mamy, która zawsze wydawała mu się opoką, zaczyna raptem dostrzegać oznaki słabości i zagadkowego rozchwiania. Urodzony 1954 roku norweski pisarz Roy Jacobsen jest laureatem norweskiej Nagrody Krytyków Literackich, a dwie jego powieści zostały nominowane do Nagrody Literackiej Rady Nordyckiej.
Powieść w opowiadaniach - połączonych pod względem problematyki i formy. Bohaterami wszystkich z nich są młodzi ludzie, żyjący we współczesnej Polsce, przeżywający swój moment inicjacji: życiowej, społecznej, religijnej, seksualnej.
Cienie powracające o zmroku to intrygująca saga rodzinna. W cieniu wielkiej polityki rozgrywa się dramat głównego bohatera, opętanego obsesją śmierci. Miłosz wprowadza czytelnika w tajemniczą krainę dzisiejszego Siedmiogrodu, wiodąc go droga pełną dociekań dotyczących prawdziwości historii i mitów rodzinnych.
Temat nieprzemijający jak sama ludzkość. Miłość i miłosny trójkąt! Powieść „Boczna Uliczka” to splot losów trojga ludzi, którym przyszło przez pewien okres kroczyć tą samą drogą. Radości ,uniesienia, załamania wikłają się nawzajem ze sobą tworząc węzeł, przy którego rozwiązaniu, każde z nich będzie musiało zapłacić gorzką cenę.Bohaterowie starają się postępować zgodnie z zasadami jakie im kiedyś wpojono, a jednocześnie uszczknąć kawałek szczęścia. Miłość, zdrada, nadzieja i cierpienie to nieodłączni, nie zawsze pożądani towarzysze ich codziennego życia.
Boczna uliczka Ewy Gudrymowicz-Schiller to głęboka a przy tym delikatna analiza postaw ludzi, starających się osiągnąć szczęście i poczucie samo-spełnienia, a to wszystko przepełnione pozytywnym klimatem wiary w człowieka i jego dobro. Całość oprawiona wyrazistymi opisami atmosfery i miejsc rodem z Warszawy i Toronto lat osiemdziesiątych, które autorka zna z autopsji i które niemalże namacalnie pozwalają jednym poznać, a drugim powrócić w czasy i miejsca, które czasami pozostały już tylko w zakątkach naszej pamięci.
Jest to gorzka opowieść o współczesnym świecie, o złudzeniach i paradoksach prawdziwego życia. To książka o naiwności, której chętnie ulegamy, bo złudzenia wydają owoce słodsze niż rzeczywistość.
Przede wszystkim jednak powieść ta mówi o smutku i samotności, które odtykają ludzi tracących nadzieję.
Bazgroły dla składacza modeli latających to książka niezwykła. Można by ją nazwać autobiografią duchową, czy też autobiografią ducha ? jako że stanowi rodzaj opowieści o duchowym, twórczym dojrzewaniu ? Kierca poety, aktora, reżysera. Byłoby to jednak określenie zbyt powierzchowne w odniesieniu do tekstu, który łączy w sobie cechy erudycyjnego eseju o naturze człowieka i jego związkach z Bogiem oraz osobistej opowieści o najintymniejszych doświadczeniach: utraty i odzyskania tożsamości, erotyki i płci, cierpienia i spełnienia, a także życia i śmierci. Ze względu na to, iż Bazgroły... pisane są prozą, bogato inkrustowaną wierszami, można by tu mówić o prozie poetyckiej. Tyle tylko, że Kierc unika ?poetyzowania? w tym gatunkowym rozumieniu, jest raczej dociekliwy niż liryczny, raczej skupiony na słowie niż ozdobny. Nie tworzy wyrazistych, poetyckich obrazów, metafor czy lirycznych klimatów, skupia się na sensach i pytaniach. Stawia je ostro, odważnie, nie wahając się wkraczać w strefę obyczajowego i religijnego tabu. Nie epatuje jednak czytelnika, unika dosłowności i emocjonalnego nacisku na odbiorcę, umie się z anegdoty wycofać ? wyjść z niej i dojść wyżej ? do drobiazgowej, szerokiej analizy, do tezy, często kontrowersyjnej, lecz zawsze otwierającej nowe perspektywy.
Artur Daniel Liskowacki
Akcja ""Adibasa"" toczy się w czasie trwania konfliktu rosyjsko - gruzińskiego. Mimo, że w książce nie ma ani jednej sceny walki, wojna jest jej ważnym elementem i tłem wszystkich wątków. W sierpniu 2008 życie w Tbilisi płynie swoim normalnym, codziennym tempem i tylko od czasu do czasu od uszu i oczu bohaterów docierają doniesienia o zajmowaniu przez wojska rosyjskie kolejnych obszarów. Autor piętnuje przedstawicieli nowej gruzińskiej elity, nowe pokolenie gruzińskich ""burżujów"". Niektóre z postaci, pochłonięte swym codziennym życiem, zdają się nie zauważać tego, co się dzieje wokół nich. Tymczasem wojna zbliża się do Tbilisi wielkimi krokami. Pomimo, że w ""Adibasie"" autor koncentruje się na przyjemnościach życia w dużym mieście, jest to jedno z najbardziej przygnębiających opowiadań o Tbilisi z początku XXI wieku, o którym Burczuladze mówi ""fake city"".
Telewizja to całe życie Jakobsena: praca, koledzy, miejsce parkingowe, rodzina, dzieci, kobiety. Ten dzień jednak musiał nadejść. Jakobsenowi grozi wyrzucenie z pracy. Telewizyjna machina już go miele, ale algorytm Jakobsena jeszcze nie wyczerpał swej formuły. Nie dość, że Jakobsen nie został zwolniony z telewizji, to nowe okoliczności sprawią, że zostanie jej prezesem. Doświadczony redaktor nie zauważa, że jest tylko marionetką w wyrafinowanej grze. Jego pozycja wygląda zupełnie inaczej, niż ją sobie wyobraża, co okazuje się kiedy zabiera się do rządzenia. Na coś jednak przydaje się refleks prawdziwego człowieka telewizji. Przewrotny świat mediów niczego przed nim nie ukryje, a on sam jeszcze wszystkich zaskoczy.
Pułkownik Chabert
napoleonida, który rozstrzygnął o zwycięstwie cesarza pod Eylau - odnosi ciężkie rany w bitwie i zostaje pochowany żywcem w zbiorowej mogile. Udaje mu się jednak wydostać spod trupów. Gdy zmieniony nie do poznania ranami i chorobą powraca do Paryża nikt nie chce w żebraku rozpoznać sławnego i przystojnego kawalerzysty.
Msza Ateusza
Tytułowy Ateusz to genialny lekarz - dziwak, złośliwiec i oportunista (prototyp doktora Hausa), który nie wierzy w nic, czego nie można zbadać skalpelem. Jak spostrzega jego uczeń, mistrz kilka razy w roku odwiedza kościół i z bigoterią wysłuchuje mszy. Dlaczego? Tajemnica tkwi w przeszłości geniusza medycyny naznaczonej rozpaczliwą pracą i próbami wydostania się z nędzy. Zanim zginie w rynsztoku Paryża spotka wspaniałego prostego człowieka. Msza ateusza to wzruszająca opowieść o dumie i oddaniu człowieka pracy, który poświęca się dla szczęścia i sukcesu młodego adepta medycyny.
Piotr Grassou
Piotr Grassou jest malarzem bez talentu i mieszczuchem na wskroś przeciętnym. Dzięki opiece pewnego marszanda i udanemu plagiatowi, który zyskuje powodzenie na wystawie sprzedaje z powodzeniem tyle obrazów, że może żyć dostatnio i spokojnie. Pewnego dnia do jego pracowni marszand przyprowadza rodzinę handlarza butelek i prosi by Piotr namalował ich portrety. Dla Piotra będą to portrety rodzinne.
Czyta: Mirosław Neinert
Młody hedonista i narcyz oraz trzydziestoletnia ""grzeczna dziewczynka"" sąsiadują ze sobą. On trawi życie na taniej rozrywce i pomnażaniu majątku, ona - na zadowalaniu wszystkich wokoło. Choć żyją kontrastowo odmiennie, oboje coraz bardziej odczuwają pustkę wewnętrzną i przejmującą samotność. Nawiązują korespondencję mailową, ale nie wiedzą, jak wyglądają, mimo że mieszkają w sąsiedztwie. Listy stają się coraz bardziej wylewne i emocjonalne. Trudne relacje, mobbing i jego skutki, bolesne konflikty, w końcu - miłość, która jest kołem ratunkowym, nie zawsze jednakże wykorzystanym, to tematy tej poruszającej powieści, zaskakującej na każdym niemal kroku, zarówno odmienną od innych formą, jak i treścią, dotyczącą najbardziej aktualnych problemów współczesnych trzydziestolatków. Powieść wyciska łzy i rozśmiesza, zmusza do refleksji i przewartościowań. Wprowadza cień metafizyki do boleśnie realnego świata. A może jakieś przyjazne siły mają jednak wpływ na naszą egzystencję?
Autor opisuje wydarzenia zachodzące w ciągu jednego dnia w Tokio w różnych miejscach tego wielkiego miasta: odwiedzamy nocne restauracje, love hotel, dom na przedmieściach, podziemia wieżowca, w których odbywa się próba zespołu jazzowego, bary. Wśród bohaterów znajdujemy studentkę z dobrej rodziny, chińską prostytutkę i gangstera, studenta grającego na puzonie, byłą zawodniczkę kobiecych zapasów, dziewczynę uciekającą przed zemstą mafii i pracującego nocami tajemniczego informatyka. Nie brak tu także kotów i wron.
Blada rozpacz to opowieść o mężczyźnie w „słusznym” wieku, który postanawia napisać książkę. Niestety, ów zamysł – z różnych względów – nie udaje się. Niemniej jednak, podczas bezskutecznych poszukiwań inspiracji Marian Blady opowiada – wplecioną w realia i mentalność polskiej wsi – historię swojego życia. Począwszy od narodzin, aż po teraźniejszość. Bohater o mocno zarysowanym charakterze musi nie tylko sprostać przeciwnościom losu, ale i odnaleźć się w różnorakich sytuacjach. Powraca do lat dzieciństwa, by jednocześnie mierzyć się z dniem dzisiejszym. Wspominając jego dotychczasowe życie, w mniemaniu Mariana „szare i nijakie”, w rzeczywistości zaś pełne rozmaitych zdarzeń i nietuzinkowych przygód, poznajemy go jako człowieka, który ziścił swoje marzenia. Przede wszystkim jedno – to dotyczące jego pierwszej, jedynej, wielkiej miłości.
Blada rozpacz to zabawna, pełna humoru i pozytywnej energii książka, która opisuje „poważne” tematy w sposób nie do końca poważny. Pełna wiary i pogody ducha lektura, zmuszająca jednocześnie do zastanowienia się nad dawnymi i współczesnymi wydarzeniami.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
