Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Dina, dziewczyna z polskiego sztetla przybywa do Argentyny jako żona sutenera. Pozbawiona dokumentów i uwięziona, przeżyje piekło, w którym pojawi się trzech różnych mężczyzn, potężny i sadystyczny sędzia, szalony pisarz, kronikarz rubryki policyjnej dziennika Crítica, i młody zecer-anarchista, który ofiaruje jej szczerą miłość. Powieść Elsy Drucaroff, osadzona w realiach Polski i Argentyny lat 20. ubiegłego wieku, porusza problemy prostytucji Polek żydowskiego pochodzenia w Buenos Aires, sytuacji żydowskiej diaspory i relacji polsko-żydowskich. ,,Piekło obiecane"" ukazuje losy podstępnie ,,werbowanych"" w Polsce dziewcząt, które, szukając lepszego życia, wsiadały na statek do Nowego Świata zamężne z tamtejszym Żydem, zaproszone przez krewnych lub jako nielegalny ,,ładunek"" taniej siły roboczej, lecz zaraz po przybyciu trafiały do burdeli. Celnie i bez pruderii autorka przedstawia historię młodej kobiety, odsłaniając przy tym zaskakującą skalę tego procederu. Drucaroff z wyczuciem łączy gatunki - kryminał, romans, powieść drogi - zapraszając czytelnika w egzotyczną podróż w towarzystwie indywiduów z żydowskiego półświatka obu kontynentów i z anarchistycznego podziemia Argentyny, bolszewików, wywrotowców, idealistów i cyników ze środowiska lewicującej prasy oraz historycznych postaci literackiej bohemy Buenos Aires.
Kalitowski "czuje" Amsterdam. Jego przeniknięta intelektualnymi ambicjami proza jest jednocześnie nasycona, gęsta, zmysłowa. Niektóre z opowiadań działają szczególnie mocno na wyobraźnię. Choćby dramatyczna "Głowa" lub surrealistyczny "Fotel".
Reasumując, jest to pozycja bardzo ciekawa, oryginalna, wciągająca czytelnika w swój świat, malarski, barwny, nieco egzotyczny, inny niż to co nas otacza, otwierający się na odmienne trochę perspektywy myślowe, inne nastroje.
Z recenzji prof.. Marii Kornatowskiej
Papierowy teatr to najnowsza powieść, w owej powieści , w tej specyficznej antologii współczesnego opowiadania światowego, czytelnik znajdzie 38 opowiadań jak i również biobibliograficzne o autorach tych tekstów.
Narrator tej powieści opiekuje się pogrążoną w śpiączce matką. Pewnego dnia dowiaduje się o oddanym do adopcji starszym bracie. Chcąc go odszukać, wyjeżdża do Berlina. Osoby i miejsca przenikają się, tworząc literacką grę prowadzoną na margionesie nigdy nie wydanej powieści matki narratora.
Sześć opowiadań o miłości. Dziesiątki postaci podobnych do nas samych. Kilkanaście różnych historii, w których losy bohaterów splatają się z Polską, Rosją i dalekim Afganistanem. Miłość niejedno ma imię i można ją spotkać wszędzie. Poznacie zatem wyrachowaną Adę, naiwną Martę, rosyjskiego reżysera teatralnego - Szaszę, parę studentów, którzy próbują pierwszej, pełnej niedopowiedzeń miłości, zaniedbywaną przez męża Lenę, wreszcie Ninę i Adi, których lesbijska przygoda rozpoczęła się właśnie w Bośni. Szczęście, rozpacz, zazdrość, tęsknota - w tej książce znajdziecie całą gamę uczuć, bo przecież właśnie w nich odbija się życie przyprawione miłością.
Ten świat to ocean Miłości - tak mówią Mistrzowie. Żaden z bohaterów tej książki w to nie wierzy. Nie wierzy do momentu, kiedy Miłość nie zawładnie całym jego jestestwem i nie spowoduje nieodwracalnych zmian w całym jego Kosmosie.
Emanuel to outsider z zajebiście fantastycznymi marzeniami o wielkich pieniądzach, pięknych kobietach i błyskotliwej karierze, których oczywiście nigdy nie zrealizuje. Na trzech różnych etapach swojego życia dzieli się z nami bardzo trafnymi - czasem bardzo gorzkimi - przemyśleniami dotyczącymi miłości, pieniędzy i sensu życia.
Malone Marcina Bałczewskiego można czytać na różne sposoby, odkrywając coraz to nowe konteksty, podobnie jak w przypadku Gry w klasy Cortazara, czy też Zagubionego w labiryncie śmiechu Bartha. Mając tak wielki wybór w sposobie poznania całości można uznać, że zawsze coś umyka, coś jest nieuchwytne i pełni znaczenia owego prozatorskiego przedsięwzięcia nigdy nie uda się odkryć do końca. Możliwości są w nim wielorakie interpretacje, ciągle powstają nowe wątki oraz ich zakończenia. Bałczewski bawi się słowem. Potrafi stworzyć niezwykle oryginalne rozdziały, jego pomysły bywają zaskakujące. Niektóre części książki to jakby wycinki z gazet, inne to tylko fragmenty piosenek. Niby żadnego połączenia z fabułą, o ile dojdziemy do tego, że taka w książce istnieje, ale jednak czuje się nieustannie jakieś powiązania z całością. Można więc odnieść wrażenie, że każde zdanie umieszczono tu celowo i każde zdanie ma swój sens dla całości. Jest w tej prozie swoista magia, są i zapisy rzeczywistości, fakty, niby oczywiste, ale przedstawione w nowy, zaskakujący sposób.
Katarzyna Dziura jest absolwentką filologii polskiej Uniwersytetu opolskiego. Od lat pracuje jak nauczycielka w Publicznym Gimnazjum nr 2 w Krapkowicach.
Kariatydę i Malutka czyta się jednym tchem. Podczas lektury płakałem kilka razy. Trudno być obojętnym wobec tej opowieści o walce, miłości, strachu i nadziei.
To mądra, poruszająca proza, która sprawia, że chcemy podnieść głowę sponad naszej codzienności i zapytać po raz kolejny o sens istnienia.
Mirosław Sośnicki
Powieść Krystiana Piwowarskiego to jedna z nielicznych w literaturze polskiej ostatnich lat próba całościowego opisu pokus i konieczności, jakie formują współczesnego Europejczyka. Klaun nie jest zawężonym obrazem określonego środowiska podejmuje natomiast liczne wątki odzwierciedlające stan ogólnej świadomości, nie zaś wyjątkowość czy też egzotyczność rozmaitych grup społecznych, np. homoseksualistów, narkomanów, yuppies, opozycjonistów, emigrantów, feministek itp. Powieść Piwowarskiego wypełnia przestrzeń koniecznej syntezy czasu i miejsca.
Czy czeska láska różni się od naszej miłości? Uczucie między dwojgiem ludzi ma niejedno oblicze. Nieśmiałemu maszyniście z malutkiej stacyjki przyniesie najprawdziwszy cud kolejowy i sprawi, że w oczach ukochanej ujrzy prawdę oraz szczere uczucie. Przypadkowy pasażer taksówki odkryje, że można kochać za mocno, a niemłody aktor odnajdzie prawdę o swoim sercu w? daczy nad jeziorem i maszynie do pisania. Pierwszy zawód miłosny przeżyje dorastający uczeń, zdając sobie sprawę, że często nic nie jest takie, jakim się wydaje. Spotkanie wykładowcy ze studentką przyniesie zupełnie nieoczekiwane zakończenie a mąż-businessman drogo zapłaci za dogadzanie żonie wizytami u energoterapeuty.
Podtytuł książki - Opowieści o genach i hormonach w sześciu odsłonach - zdradza, że autorzy skupili się na dwóch delikatnych tematach: miłości oraz stosunków partnerskich. Poszczególne rozdziały łączy wspólny wątek z umiejętnie podsycanym napięciem.
Tworzą one czytelniczo atrakcyjną nowelę pełną zwrotów, absurdalnych sytuacji, mistyfikacji oraz ironicznej hiperboli. Gdy już myślimy, że arsenał zaskakujących pomysłów uległ wyczerpaniu, następuje niesamowity finał…
`Galicyjskość` to pierwsza powieść 24-letniego pisarza poświęcona Polakom, Żydom, Ukraińcom i Niemcom. Rozpoczynając od przedwojennego dzieciństwa na wsi w przemyskiem poprzez krwawe dzieje ziemi nad Sanem autor wpisuje historię w klamrę zachowań młodych Polaków i Ukraińców współcześnie.
Zło w czystej postaci, wypłukane z wszelkich dobrych, zwanych potocznie ludzkimi, uczuć i skłonności, wyrafinowane do ostatnich granic, a co najstraszniejsze, pulsujące fizycznym, bardzo konkretnym życiem.
Katolicki ksiądz i kolaborant wojskowego reżimu uchyla kulisy funkcjonowania potężnych instytucji.]
Ona była studentką z dobrej belgijskiej rodziny.
On - politycznym uchodźcą z Togo.
Spotkali się i zakochali w sobie. I tak zaczęły się ich kłopoty...
To współczesna baśń o namiętności i uprzedzeniach, miłości i sprawiedliwości. Nade wszystko jednak to historia prawdziwa!
Diabelski młyn to wielowątkowa powieść, której głównym tematem jest wielorako pojmowana, poszukiwana przez bohaterów i ulegająca modyfikacji tożsamość. Zarówno ta, która decyduje o ich identyfikacji, jak i ta, która daje podstawy do integrowania się ze społecznością za sprawą podobnych bądź wspólnych losów i tego samego miejsca zamieszkania. Miejscem tym są "Ziemie Odzyskane", przesiąknięte germańską mitologią, wciąż żywą tradycją niemiecką oraz późniejszą - polską. Tożsamość ludzi jest niepewna i umowna, bo zbudowana z "tego co już było", a tożsamość miejsc tworzą całe pokolenia mieszkańców, powstaje więc swoisty stop wielu tradycji. Główny jednak rys charakterystyczny nadaje miejscom Natura. Jest też "mistyczny" element tożsamości: światło czy nawet - w przypadku ludzi - choroba psychiczna.
Wszystko zaczyna się, kiedy tajemnicza przyrodnia siostrzyczka sama jak palec przyjeżdża autobusem z Grorud, `z ładunkiem atomowym w błękitnej walizce`. Jest rok Muru Berlińskiego, prezydenta Kennedy`ego i Jurija Gagarina. Finn mieszka z mamą w blokowisku Arvoll w Oslo. Życie jest elektryzujące, piękne i szorstko socjaldemokratyczne. Na Finnie można polegać, pilnuje, aby przestrzegać zasad. Ale u mamy, która zawsze wydawała mu się opoką, zaczyna raptem dostrzegać oznaki słabości i zagadkowego rozchwiania. Urodzony 1954 roku norweski pisarz Roy Jacobsen jest laureatem norweskiej Nagrody Krytyków Literackich, a dwie jego powieści zostały nominowane do Nagrody Literackiej Rady Nordyckiej.
Powieść w opowiadaniach - połączonych pod względem problematyki i formy. Bohaterami wszystkich z nich są młodzi ludzie, żyjący we współczesnej Polsce, przeżywający swój moment inicjacji: życiowej, społecznej, religijnej, seksualnej.
Cienie powracające o zmroku to intrygująca saga rodzinna. W cieniu wielkiej polityki rozgrywa się dramat głównego bohatera, opętanego obsesją śmierci. Miłosz wprowadza czytelnika w tajemniczą krainę dzisiejszego Siedmiogrodu, wiodąc go droga pełną dociekań dotyczących prawdziwości historii i mitów rodzinnych.
Temat nieprzemijający jak sama ludzkość. Miłość i miłosny trójkąt! Powieść „Boczna Uliczka” to splot losów trojga ludzi, którym przyszło przez pewien okres kroczyć tą samą drogą. Radości ,uniesienia, załamania wikłają się nawzajem ze sobą tworząc węzeł, przy którego rozwiązaniu, każde z nich będzie musiało zapłacić gorzką cenę.Bohaterowie starają się postępować zgodnie z zasadami jakie im kiedyś wpojono, a jednocześnie uszczknąć kawałek szczęścia. Miłość, zdrada, nadzieja i cierpienie to nieodłączni, nie zawsze pożądani towarzysze ich codziennego życia.
Boczna uliczka Ewy Gudrymowicz-Schiller to głęboka a przy tym delikatna analiza postaw ludzi, starających się osiągnąć szczęście i poczucie samo-spełnienia, a to wszystko przepełnione pozytywnym klimatem wiary w człowieka i jego dobro. Całość oprawiona wyrazistymi opisami atmosfery i miejsc rodem z Warszawy i Toronto lat osiemdziesiątych, które autorka zna z autopsji i które niemalże namacalnie pozwalają jednym poznać, a drugim powrócić w czasy i miejsca, które czasami pozostały już tylko w zakątkach naszej pamięci.
Bazgroły dla składacza modeli latających to książka niezwykła. Można by ją nazwać autobiografią duchową, czy też autobiografią ducha ? jako że stanowi rodzaj opowieści o duchowym, twórczym dojrzewaniu ? Kierca poety, aktora, reżysera. Byłoby to jednak określenie zbyt powierzchowne w odniesieniu do tekstu, który łączy w sobie cechy erudycyjnego eseju o naturze człowieka i jego związkach z Bogiem oraz osobistej opowieści o najintymniejszych doświadczeniach: utraty i odzyskania tożsamości, erotyki i płci, cierpienia i spełnienia, a także życia i śmierci. Ze względu na to, iż Bazgroły... pisane są prozą, bogato inkrustowaną wierszami, można by tu mówić o prozie poetyckiej. Tyle tylko, że Kierc unika ?poetyzowania? w tym gatunkowym rozumieniu, jest raczej dociekliwy niż liryczny, raczej skupiony na słowie niż ozdobny. Nie tworzy wyrazistych, poetyckich obrazów, metafor czy lirycznych klimatów, skupia się na sensach i pytaniach. Stawia je ostro, odważnie, nie wahając się wkraczać w strefę obyczajowego i religijnego tabu. Nie epatuje jednak czytelnika, unika dosłowności i emocjonalnego nacisku na odbiorcę, umie się z anegdoty wycofać ? wyjść z niej i dojść wyżej ? do drobiazgowej, szerokiej analizy, do tezy, często kontrowersyjnej, lecz zawsze otwierającej nowe perspektywy.
Artur Daniel Liskowacki
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
