Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
W dogorywającym już po okresie ekonomicznej świetności Macondo umiera znienawidzony niemal przez wszystkich mieszkańców lekarz, który niegdyś odmówił całemu miasteczku swej zawodowej pomocy. Teraz nadeszła dla Macondo chwila odwetu: lekarzowi zostanie odmówiony pochówek. Chyba że znajdzie się ktoś kto wbrew miasteczku i pewnie samemu sobie wyłamie się, by spełnić ""haniebny obowiązek"".W swej debiutanckiej powieści przyszły noblista potrafił, we właściwy dla siebie sposób, połączyć narastające napięcie klasycznego westernu z nierozwiązywalnym konfliktem sumień antycznej tragedii, tworząc zarazem jedną z pierwszych ""pieśni"" eposu o Mocondo i rodzinie Buenda.
Gdy dobroduszny proboszcz zauważa niepokojące oznaki w zachowaniu pewnego chłopaka, zdaje sobie sprawę, że może mieć do czynienia z nawiedzeniem. W takiej sytuacji jedynym słusznym wyjściem wydaje się poinformowanie o wszystkim biskupa. I to był pierwszy błąd. Duchowny nie mógł przypuszczać, że chęć niesienia pomocy bliźniemu wywoła lawinę zdarzeń, które okażą się fatalne nie tylko dla niego, ale również dla jego najbliższych. W toku inkwizytorskiego śledztwa będzie musiał porzucić hermetyczny świat swojej parafii i zmierzyć się z brutalnością świata gangsterów, prostytucji, niebezpieczną sektą współczesnych katarów i ojcem inkwizytorem, którego metody działania daleko odbiegają od tradycyjnych, przysługujących osobie duchownej. Tutaj wszystko ma swoje drugie dno: bezwzględny śledczy Kościoła, chowający za kamiennym obliczem wiele twarzy, stare księgi kryjące niezwykłe tajemnice, a nawet najwięksi dranie, którzy koniec końców wykazują się odrobiną przyzwoitości. Jednak tego, co jest prawdą, możemy nigdy się nie dowiedzieć.
Tadeusz Kusak – absolwent Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej Wydziału Humanistyczno-Społecznego. Pracuje jako logistyk. W wolnych chwilach jeździ na motocyklu, czyta książki, gra w gry, chodzi po górach i zgłębia wiedzę z zakresu religioznawstwa.
To książka o przemocy naszej powszedniej, choć nikt nikogo nie molestuje, nie gwałci i nie bije. Tu przemoc ujawnia się w bardziej subtelnych mechanizmach, które wszyscy tak dobrze znamy - szantażach emocjonalnych, grach uczuciowych, trudnych relacjach rodzinnych.
To powieść z kluczem o warszawce wyższej klasy średniej, gdzie wyjście na wernisaż może nieść za sobą więcej niebezpieczeństw niż walka w okopach.
Jest to też książka o samotności i tajemnicy, skrywanej przez główną bohaterkę, która choć wydaje się opowiadać o sobie z ekshibicjonistyczną szczerością, to z lęku przed byciem „nieuprzejmą” pewne sprawy zostawia tylko dla siebie.
Napisana z subtelnym poczuciem humoru i wnikliwą znajomością ludzkiej psychiki Nieuprzejmość po mistrzowsku ukazuje meandry życia pokolenia współczesnych trzydziesto- i czterdziestolatków.
„To bardzo dobra proza o życiu, które pragnie życia, o uczuciach bez uczuć, o tym, że w tej wersji egzystencji ranienie się wzajemne jest odbierane jako nieuprzejmość, bo skala uczuć jest krótka i zamulona.”
Bożena Umińska-Keff
W jednym z gdańskich szpitali przychodzi na świat mała dziewczynka, Aleksandra. Jest niezwykła. Od pierwszej chwili po urodzeniu wie i widzi wszystko. Nie tylko świat realny, który znamy – widzi także coś więcej. Anioła o imieniu Julek, diabła S., życia bez wyraźnych granic. Wie czyim jest wcieleniem i dlaczego. Obserwuje swoją trochę nieobecną duchem rodzinę, a jej wrażliwość nie ułatwia relacji. Nierozumiana przez rodziców, rówieśników i nauczycieli, dorasta w Gdańsku, który w tamtym czasie staje się kolebką nowej historii. Solidarność, strajki, internowanie. Lech Wałęsa wraz z rodziną mieszka w tym samym bloku na Zaspie, z okna widać tłumne manifesty. Grozy dodaje fakt, że ojciec dziewczynki jest po tej niewłaściwej stronie. Wrażliwość Aleksandry pozwala nam zobaczyć tamte czasy w zupełnie innej perspektywie, nieznanej dotąd nikomu.
Aleksandra wykazuje talent malarski. Niestety, rodzice każą ścierać ze ścian pierwsze rysunki, a pani w szkole wyśmiewa próby ekspresji artystycznej. Zawsze na uboczu, niewymiarowa, bo trochę za duża jak na swój wiek i płeć, nawiązuje przyjaźnie tylko z tak samo wykluczonymi i „dziwnymi” jak ona. Tworzy własne światy, gdzie dominują barwy, kształty, głębie, chmury, morza oraz ptaki. Dzięki temu możemy ujrzeć rzeczywistość przez pryzmat namacalnych wręcz kobiecych emocji. Dotykamy czegoś, czego niby nie ma, a jednak jest obecne bardzo blisko nas, nierozerwalnie z nami związane od pierwszych godzin życia. Miłość, bliskość, wrażliwość, dobro. Wiedza, której nie można nauczyć się w szkole.
Pierwsza miłość Aleksandry jest ściśle związana z gdańską bazyliką, Kościołem Najświętszej Marii Panny. W nim już zawsze będzie szukała spokoju i odpowiedzi na pytania, na których pozornie odpowiedzi nie ma. Wszystkie drogi jej burzliwego dorastania, romanse, nieszczęśliwe zauroczenia – zawsze prowadzą do tego spokojnego, majestatycznego gmachu, przed „Sąd Ostateczny” Hansa Memlinga.
Opowieść Barbary Piórkowskiej ma coś z proroctwa. To studium kobiecości każdej kobiety. Jest przyjście na świat, dorastanie, niezrozumienie, pierwsza miłość, pierwsze odrzucenie, pierwszy polip na jajniku, śmierć dziadka, samotność i ten niezwykły dar, który ma każda kobieta: intuicja. Wrota do pojmowania rzeczy, które są inne niż się wydają.
Pierwsza zbiorcza edycja tekstów narracyjnych wybitnej polskiej poetki. W dorobku Kazimiery Iłłakowiczówny proza ilościowo ustępuje poezji i pozostaje praktycznie nieznana, jednak dla pisarki była ona równie ważna. Po formy narracyjne sięgała rzadziej, ale przez większość swojej pisarskiej biografii ? od roku 1918 do 1967. Wydała jedynie pięć utworów prozatorskich, ale różniły się one tematami, charakterem i formą: od powieści dla dzieci ?Bajeczna opowieść o królewiczu La-Fi-Czaniu, o żołnierzu Soju i o dziewczynce Kio, przez wspomnienia o marszałku Piłsudskim i pracy w jego sekretariacie (?Ścieżka obok drogi?), o pobycie w Rumunii podczas II wojny światowej i trudach tłumaczki poezji (?Niewczesne wynurzenia?), a także o dzieciństwie i współczesnych, m.in. o Stefanie Żeromskim (?Trazymeński zając?), aż po wizyjną prozę poetycką (?Z rozbitego fotoplastikonu?). Każdy z tych utworów cechuje mistrzostwo języka i obrazowania.
To poruszająca opowieść o dramatycznych losach 17-letniej Lucie, która mieszka w Manufakturze przytułku i domu pracy przymusowej zarazem, gdzie rygor i kary cielesne są na porządku dziennym. Trudy życia w XVIII-wiecznym Bergen dają się znieść dzięki przyjaźni, pomocy życzliwych osób i pierwszym młodzieńczym porywom serca. Lucie spotyka też na swej drodze hycla Nestora, który przypomina jej utraconego w dzieciństwie ojca. Czy okaże się nim naprawdę?Tom 19.Lucie ma niedługo opuścić Manufakturę w związku z osiągnięciem pełnoletności. Pani Galle ponawia propozycję przyjęcia jej na służbę. Na zachętę daje jej elegancki zielony płaszcz. Lucie ma dylemat w związku ze swoją przyszłością. Waha się, którą z dróg wybrać. Bierze pod uwagę zamieszkanie z ojcem, ale obawia się, że jako córka hycla zostanie odrzucona przez ludzi. Myśli również o przyszłości z Larsem, zwłaszcza że dostała od niego kolejny list. Nie śmie marzyć o życiu z dragonem. Czuje się go niegodna, zresztą ma on narzeczoną.
Saul Crighton to ucieleśnienie kobiecych marzeń - przystojny, pełen osobistego uroku, zaradny. Do tego wolny. Tullah, która z reguły nie ufa mężczyznom, nie podziela powszechnych zachwytów nad Saulem. Kiedy zostaje jego współpracownicą w kancelarii prawniczej, początkowo dostrzega w nim tylko wady. Do czasu, aż musi zdać się na jego pomoc...
NIE ZMIENISZ PRZESZŁOŚCI, NIE NAPISZESZ NOWEGO POCZĄTKU, ALE ZAWSZE MOŻESZ WYCZAROWAĆ NOWE ZAKOŃCZENIE.
Kiedy Natalia trafia do starego dworu, zagubionego gdzieś na Mazurach, po raz pierwszy od długiego czasu czuje, że znalazła swoje miejsce. Samotna, pełna kompleksów dziewczyna nie może uwierzyć, że zaczynają się spełniać jej trzy największe życzenia. Gdy jednak w Marcinkach pojawia się Damian – oschły, cyniczny i mroczny mężczyzna – Natalia znów traci nadzieję. Jest do niej zbyt podobny, dlatego rani najbardziej.
ŻEBY BYĆ SZCZĘŚLIWYM, NIE TRZEBA OSIĄGNĄĆ DOSKONAŁOŚCI, TRZEBA ZAAKCEPTOWAĆ WŁASNĄ NIEDOSKONAŁOŚĆ. DOPIERO WTEDY MOŻNA OTWORZYĆ SIĘ NA MIŁOŚĆ. TO WŁAŚNIE OBOJE MUSZĄ ZROZUMIEĆ.
Pachnący domowym chlebem prosto z pieca dwór Marcinki staje się bezpieczną przystanią dla tych, co pogubili się w życiu. Pod opiekuńcze skrzydła cioci Jadwini trafią Nataniel Domoradzki i Siergiej Sodarow, bohaterowie „Trylogii Mazurskiej”. To tutaj Natalia i Damian będą zmagać się z przeszłością, odkrywać swoją wyjątkowość i wewnętrzną siłę. Jak potoczą się ich losy? Czy pewien szczególny wieczór, który spędzą przy wspólnym stole, stanie się dla nich czasem pełnym cudów? Czy spełnią się czyjeś trzy życzenia?
"Starałam się napisać tę książkę tak, żeby Czytelniczka po jej przeczytaniu czuła się przytulona" Katarzyna Michalak
A beautifully crafted graphic novel adaptation of Harper Lee’s beloved American classic, voted the #1 Great American Read 2018.
‘Shoot all the bluejays you want, if you can hit ‘em, but remember it’s a sin to kill a mockingbird.’
A haunting portrait of race and class, innocence and injustice, hypocrisy and heroism, tradition and transformation in the Deep South of the 1930s, Harper Lee’s To Kill a Mockingbird remains as important today as it was upon its initial publication in 1960, during the turbulent years of the Civil Rights movement.
Now, this most beloved and acclaimed novel is reborn for a new age as a gorgeous graphic novel. Scout, Jem, Boo Radley, Atticus Finch and the small town of Maycomb, Alabama, are all captured in vivid and moving illustrations by artist Fred Fordham.
Enduring in vision, Harper Lee’s timeless novel illuminates the complexities of human nature and the depths of the human heart with humour, unwavering honesty and a tender, nostalgic beauty. Lifetime admirers and new readers alike will be touched by this special visual edition.
Here is a story told inside out and back to front
Five Dunbar brothers are living – fighting, loving, grieving – in the perfect chaos of a house without grown-ups. Today, the father who left them has just walked right back in.
He has a surprising request: Who will build a bridge with him?
It is Clay, a boy tormented by a long-buried secret, who accepts. But why is Clay so broken? And why must he fulfil this extraordinary challenge?
Bridge of Clay is about a boy caught in a current, a boy intent on destroying everything he has in order to become everything he needs to be. Ahead of him lies the bridge, the vision that will save both his family and himself.
It will be a miracle and nothing less.
At once an existential riddle and a search for redemption, this tale of five brothers coming of age in a house with no rules brims with energy, joy and pathos. Written in Markus Zusak's distinctive style, it is a tour de force from a master storyteller of the heart.
Poor Samantha, the protagonist of The Innocent Wife, gets a lot of stick for being an unlikeable character. She’s got extremely low self-esteem and makes some terrible choices but this is why I found her so interesting to write. I don’t want characters that do exactly what they’re supposed to, what fun is that?!
When Sam and Carrie first meet in the novel they riff on the idea of what a ‘strong woman’ is. There’s a temptation to make every woman character in your novel a kind of role model, a feminist badass who we can all look up to. Or at least to make them ‘likeable’ (*shudder*), relatable and inoffensive.
I’m here to fly the flag for the deplorables. I say, let women be awful too! Aren’t we all a little awful sometimes?
Male characters are allowed to be flawed but we hold women in fiction to a different standard. Take, for example, the way Hannibal Lecter was received when Silence of the Lambs was in cinemas. Some audiences applauded each time he appeared on screen. They revelled in his evil; they loved to be afraid of him.
Compare that to reactions to Amy in Gone Girl. I’ve seen her character called misogynistic and misandrist, depending on which Reddit forum you’re looking at. My own reaction to Amy was one of excitement. ‘Finally!’ I thought, ‘now women can be real villains too. Not an evil stepmother or a Lifetime movie mistress but a bon-a-fide psychopath just out there doing her thing. Progress!’
So I was dismayed to see so many think-pieces devoted to analysing how her character reflects on all women. We accept that Hannibal Lecter is an evil character and we celebrate him but we are afraid to do the same for Amy because, as a woman, she is representative of her gender as a whole.
A collection of seventeen wonderful short stories showing that two-time Oscar winner Tom Hanks is as talented a writer as he is an actor.
A hectic, funny sexual affair between two best friends. A World War II veteran dealing with his emotional and physical scars. A second-rate actor plunged into sudden stardom and a whirlwind press junket. A small-town newspaper columnist with old-fashioned views of the modern world. A woman adjusting to life in a new neighborhood after her divorce. Four friends going to the moon and back in a rocket ship constructed in the backyard. A teenage surfer stumbling into his father’s secret life.
These are just some of the people and situations that Tom Hanks explores in his first work of fiction, a collection of stories that dissects, with great affection, humour and insight, the human condition and all its foibles. The stories are linked by one thing: in each of them, a typewriter plays a part, sometimes minor, sometimes central. To many, typewriters represent a level of craftsmanship, beauty and individuality that is harder and harder to find in the modern world. In his stories, Mr Hanks gracefully reaches that typewriter-worthy level.
Known for his honesty and sensitivity as an actor, Mr Hanks brings both those characteristics to his writing. Alternatingly whimsical, moving and occasionally melancholy, Uncommon Type is a book that will delight as well as surprise his millions of fans. It also establishes him as a welcome and wonderful new voice in contemporary fiction, a voice that perceptively delves beneath the surface of friendships, families, love and normal, everyday behaviour.
Anna energicznie otworzyła wejście i wpadliśmy do środka mieszkania. Zamek ponownie został zaryglowany. Nawet nie wiedziałem, kiedy staliśmy w objęciach i gorączkowo całowaliśmy się. To już nie były zwykłe pocałunki. To było istne szaleństwo z obu stron, to była już gra wstępna. Nasze ręce oplatały nasze ciała i przytulały nas do siebie. Po chwili znalazły się pod ubraniem. Ja chyba śnię niedowierzałem. Ale to nie był sen. To czysta jawa. Na potwierdzenie tego trzymałem w rękach jej dorodne piersi. W tym momencie były moje zdobywałem je.Co za radość i podniecenie. Pieściłem je jak szalony. Dotykałem językiem i całowałem. Coraz mniej ubrań mieliśmy na sobie. W końcu poczułem jej owłosiony kwiatuszek. Moje serce waliło jak młotem. Jej noga oplotła mnie w udzie, a ręka trzymała za moją pełną męskość. W lekkim półmroku dotarliśmy do łóżka.""***""To, co zrobiła teraz u księdza, przekracza wszelkie granice przyzwoitości. Matka i żona spędza noc na plebanii z księdzem i zabawia się z nim. Brak słów na to dziadostwo. Okryłem się hańbą i wstydem, jakiego jeszcze w swoim życiu nie zaznałem.""***Zaletą książki jest zrozumiały język, który bez żadnych podtekstów dociera bezpośrednio do czytelnika, rozpala zmysły i wyobraźnię. Książkę czyta się lekko, wciąga od pierwszych stron, oferując przyjemne doznania. Może stanowić podstawę scenariusza do filmu
Ela jest pięćdziesięciolatką, miłośniczką klimatów rockowych i dobrej literatury, która za sprawą kilku przypadkowych kliknięć w sieci nawiązuje niezobowiązującą znajomość przeradzającą się w rodzaj flirtu. Zdaje sobie sprawę z lekkomyślności działania pod fałszywym imieniem, budząc w sobie zarazem impuls do przemyśleń nad swym dotychczasowym życiem: minioną wielką miłością do męża, wypalonym uczuciowo małżeństwem, monotonią egzystencji, skomplikowaną przeszłością rodziny. Kiedy przypadkiem wychodzą na jaw oszustwa męża – zarówno zdrada, jak i kłamstwa w sprawie syna – rewiduje swe życie z jeszcze głębszą skrupulatnością, odkrywając przy okazji prawdę o swoim pochodzeniu. Dowiaduje się również, że mężczyzna, z którym flirtowała w sieci, też oszukiwał i ostatecznie związał się z jej szaloną przyjaciółką.
W końcu Ela decyduje się na diametralne zmiany, które dodatkowo przyspieszy otrzymany przez jej matkę niespodziewany list z łotewskiego miasteczka.
Historia bohaterki to opowieść o tym, że wbrew stereotypom na zmiany nigdy nie jest za późno. Ciekawostką może być fakt, że powieść z perspektywy kobiety napisał mężczyzna.
Josefine i Martine Vik po nagłej śmierci ojca porzucają swoje dotychczasowe życie i przenoszą się do ciotki, która mieszka w miasteczku Drobak. Wkrótce po przeprowadzce jedna z sióstr natrafia na ślad rodzinnej tajemnicy. Okazuje się, że w pobliskim hotelu przed dziesięciu laty w niewyjaśnionych okolicznościach została zamordowana ich matka, a świadkiem tej zbrodni była jedna z córek właścicieli hotelu. Czy znaleziony pamiętnik pomoże Josefine i Martine w rozwikłaniu zagadki morderstwa i poznaniu miłosnego sekretu matki? Jak wydarzenia z przeszłości wpłyną na ich dalsze życie?
Wyrafinowany portret kryzysu małżeńskiego. Pani Bovary we współczesnej, szwajcarskiej odsłonie.
Anna przeważnie była dobrą żoną…
Intymna, intensywna i rozdzierająca opowieść o małżeństwie, wierności, seksie, moralności, a także o niemożności asymilacji w obcym kraju. Namiętności i wybory głównej bohaterki manewrują między pożądaniem a miłością, między winą a wstydem. Jej historia ujawnia, jak sami siebie tworzymy, jak siebie tracimy – i jak czasami dokonujemy katastrofalnych wyborów, żeby siebie odnaleźć.
„Zahipnotyzowała mnie ta książka. Hausfrau tworzy kompletny, absorbujący świat, w którym nic nie jest takie łatwe, jak powinno być według pełnych nadziei opowieści, które sami sobie opowiadamy”. Sheila Heti, autorka How Should a Person Be?
„Przykuwająca uwagę i wstrząsająca”. Marie Claire
„Piękna wiwisekcja małżeństwa w kryzysie i współczesna Anna Karenina”. Glamour (UK)
Trzydziestosiedmioletnia Amerykanka Anna Benz wraz z mężem Brunonem – szwajcarskim bankierem – i trojgiem małych dzieci mieszka na pocztówkowym przedmieściu Zurychu. Prowadzi z pozoru wygodne, uporządkowane życie, ale wewnętrznie się rozpada, dryfując między niedostępnym emocjonalnie mężem a nowymi, ekscytującymi doświadczeniami. Kurs niemieckiego, jungowska analiza i przygody seksualne mają zrekompensować jej poczucie wykluczenia w obcym kraju i pobudzić uśpione od dawna zmysły, ale wkrótce sprawy zaczynają wymykać się spod kontroli, a pożegnanie z dreszczykiem emocji staje się niełatwe. Anna odkrywa, że od pewnych decyzji nie ma już powrotu…
Czy najbliższej przyjaciółce potrafiłabyś wybaczyć wszystko?
Mimo tego, że zabrała Tobie to, co kochałaś najbardziej?
A gdyby jej wybór okazał się błędem?
Ina zaczęła nowe życie. Nie spodziewała się, że przeszłość zapuka do jej drzwi w najmniej oczekiwanym momencie. Patrycja w każdej chwili mogła wszystko stracić. Los postawił przed nią najtrudniejsze z zadań. Jak w ciągu kilku tygodni nauczyć ukochane córki, jak żyć? Karola musiała wziąć sprawy w swoje ręce. Wyruszyła w podróż aby odnaleźć PIERWSZĄ NA LIŚCIE. Odnalazła. Ale wraz z nią wróciły bolesne wspomnienia. Mimo niezagojonych ran, dawnych zdrad, i upływającego czasu, przyjaźń wróciła. Powróciła z wielką mocą, która kruszy góry, sprawia, że niemożliwe staje się możliwe.
Kolejny raz Magdalena Witkiewicz ukazała wielką siłę zwyczajnych kobiet. Ta siła jest w każdej z nas. Musimy ją tylko w sobie odkryć.
***
Recenzje:
„Witkiewicz intryguje i wzrusza. Napisała współczesną historię o ludzkiej dobroci. Po tej książce chce się natychmiast stać lepszym człowiekiem.”
Janusz L. Wiśniewski
„Każdy może być bohaterem ale nie każdy ma tę cudowną szansę nim zostać. Warto o tym pamiętać.”
Urszula Jaworska, Fundacja Urszuli Jaworskiej, Bank Dawców Szpiku
Powieść Adriana Schiopa ukazała się w 2013 roku nakładem wydawnictwa Polirom, niemal od razu stając się jedną z najgłośniejszych rumuńskich książek ostatnich lat. Ze względu na poruszaną tematykę oraz specyficzny język, doskonale odzwierciedlający dynamikę współczesnej, potocznej rumuńszczyzny, wzbudziła liczne kontrowersje i ożywione dyskusje, zdobywając jednocześnie wiele rumuńskich nagród literackich, w tym prestiżowy tytuł najlepszej książki roku. Schiop świadomie zrywa pakt fikcjonalny i za pośrednictwem osobistej, emocjonalnej narracji prowadzi czytelnika przez rządzący się własnymi prawami, brutalny świat bukareszteńskiej dzielnicy Ferentari. Ale Żołnierze... to nie tylko quasi-etnograficzny portret nieznanej części miasta to przede wszystkim opowieść o samotności, niezrozumieniu i trudnych relacjach międzyludzkich. Postmodernistyczna, barwna proza Schiopa wprowadza nową jakość do literatury rumuńskiej, angażując się jednocześnie w sprawy społeczne i pytając Rumunów o ich stosunek do mniejszości romskiej, homoseksualizmu, nierówności społecznych i krytykowanej przez elity estetyki manele.
Zaskakujące połączenie subtelnej erotyki i rozliczeń z przeszłością. Dojrzała bohaterka opowiada swoje życie młodszemu mężczyźnie, łącząc wspomnienia z dzieciństwa w wielokulturowym Bukareszcie z barwnymi obrazami literackiego świata lat 70. XX wieku, ale także z późniejszymi wydarzeniami i postaciami. W rezultacie otrzymujemy gęstą, w dużej mierze autobiograficzną narrację, która oferuje bogatą panoramę współczesnej Rumunii z perspektywy „pierwszej damy rumuńskiej literatury”. Temat wybrany przez Norę Iugę drażni i prowokuje, dając nam poczucie profanowania tabu niczym w Lolicie Nabokova, oraz budzi ten rodzaj nienasyconej ciekawości, który staramy się na co dzień ukrywać. Dzięki językowej maestrii i elegancji opowieści możemy podziwiać niezwykłą umiejętność indywidualizowania uczuć bohaterów. Powieść Iugi to znakomite studium ludzkiej psychiki uhonorowane licznymi nagrodami, a także przetłumaczone na wiele języków.
Nora Iuga (ur. 1931, właśc. Eleonora Almosnino) – wybitna rumuńska poetka, prozaiczka i tłumaczka z języka niemieckiego oraz szwedzkiego, autorka kilkudziesięciu cenionych zbiorów wierszy, opowiadań i powieści. Laureatka wielu nagród literackich, a także wyróżnień państwowych. W 2007 roku otrzymała nagrodę Friedrich-Gundolf przyznawaną przez Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung tym, którzy przyczyniają się do propagowania niemieckiej kultury w świecie. Tłumaczyła na rumuński m.in. Augusta Strindberga, Fryderyka Nietzschego, Ernsta Jüngera, Paula Celana, Güntera Grassa, Elfriede Jelinek, Hertę Müller, Aglaję Veteranyi. Aktywna blogerka i komentatorka rumuńskiego życia literackiego.
Los nie wszystkich obdarowuje łaskawie, wyznając przy tym zasadę, iż to, co w przeszłości zostało niedopowiedziane często burzy wszelki założony wcześniej porządek przyszłości, stawiając nas w sytuacjach niejednoznacznych.
"Po raz kolejny Magda Ludwiczak buduje afektywną więź między nami a swoimi bohaterami. W życiu jej postaci nie ma miejsca na kompromisy jest za to chęć bycia dostrzeganym i uczuciowo docenionym. Prawdziwie emocjonalna i refleksyjna powieść – porywa, wzrusza, stawia pytania o sens! Szczerze polecam!" - Agnieszka Krizel – Recenzje Agi (nietypowerecenzje.blogspot.com)
„Dokądkolwiek byle daleko” to przejmująca, pozostawiająca ślad w sercu powieść o życiowych słabościach, upadkach i zakrętach. Życie nie zawsze bywa szczęśliwe, ale zawsze warto walczyć o siebie, kochać i być kochanym. Mnie urzekła, dlatego gorąco ją polecam." - Agnieszka Rusin
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
