W swoich wspomnieniach Maria Stangret-Kantor kreśli niezwykle barwny obraz życia artystycznego (i związanego z nim życia towarzyskiego) swoich czasów. Chociaż najważniejszym polem jej sztuki zawsze było malarstwo, to nie sposób pominąć w jej twórczym dorobku wielkich kreacji aktorskich w Teatrze Cricot 2 czy udziału w happeningach Tadeusza Kantora. Przez ponad 30 la małżeństwa Maria i Tadeusz stanowili nierozłączną parę artystów wzajemnie się inspirujących i wspierających. Maria była nie tylko czołową aktorką w Teatrze Cricot 2, odtwórczynią wybitnych ról m.in. w „Kurce wodnej”, „Nadobnisiach i koczkodanach”, „Umarłej klasie”, „Wielopolu-Wielopolu”, ale także pierwszą powierniczką, krytyczką i współpracowniczką Kantora w czasie powstawania spektakli. W powyższej książce autorka wiele miejsca poświęca swojej twórczości plastycznej, opisuje powody metamorfoz swego malarstwa,od najwcześniejszych informeli i „pejzaży kontynentalnych” po cykle „hommages”. Pisze o swoich inspiracjach, artystycznych podróżach, odkryciach i spotkaniach. Warto zaznaczyć, iż jest to pierwsza publikacja wspomnień Marii Stangret-Kantor. Tekst ilustrują liczne fotografie – zarówno reprodukcje prac artystki, jak i zdjęcia ze spektakli w których występowała, oraz zupełnie prywatne fotografie dwójki artystów i ich przyjaciół. Wiele z nich pochodzi z prywatnego archiwum artystki i nie było dotąd prezentowanych.
Książka Krystyny Czerni to niezwykły zbiór tekstów: od osobistych wspomnień ze spotkań Autorki z Tadeuszem Kantorem, po czytane już w kilku językach przewodniki po twórczości artysty. Omówienia prac malarskich Kantora, wzbogacone jego obszernym autokomentarzem, splatają się tu z trafnymi przypisami do dokonań twórcy na polu teatru, odsłaniając jednocześnie to, co Krystyna Czerni nazywa "fenomenem wyobraźni Tadeusza Kantora". Opisuje go Autorka kunsztowym, ale i niezmiernie przystępnymi językiem. Książka dotyka również bardziej zniuansowanych kwestii. Otwiera przed nami świat z najmłodszych lat Kantora- źródła obecnych w jego sztuce wątków religijnych. Pozwala prześledzić postawę artysty wobec doktryny realnego socjalizmu oraz późniejsze zmagania z aparatem komunistycznego państwa. Umieszcza w tle bogate życie artystyczne Kantora i członków Grupy Krakowskiej. "Tadeusz Kantor. Spacer po linie" to pierwsza publikacja zbierająca teksty pisane przez Autorkę na przestrzeni ostatnich 20 lat. Ich wnikliwość, uniwersalność i pasja, z której powstały, otwierają wciąż nowe pola do interpretacji twórczości Kantora, dla którego sztuka była sprawą "śmiertelnie poważną".
Koledzy ją prześladowali. Nauczyciele nie reagowali. Powiesiła się, a obok powiesiła swój telefon komórkowy...
Ta książka poraża. To krzyk matki – krzyk rozpaczy: do córki, do siebie, do kolegów, do nauczycieli, do ministra i do samego prezydenta Francji!
Dlaczego?
Dlaczego jej trzynastoletnia córka odebrała sobie życie? Co przeżywała w szkole? Dlaczego nikt nie reagował? Dlaczego nauczyciele byli obojętni? Dlaczego system jest tak bezduszny?
Przemoc w szkole dotyka co dziesiątego ucznia. Bo jest słabszy, inny, odstaje od grupy. Ofiary często nie proszą o pomoc. Boją się, wstydzą, nie chcą martwić rodziców. Marion też nic nie mówiła...
Matka chce zrozumieć. Prowadzi śledztwo, rozmawia z rodzicami, nauczycielami, szuka wskazówek w sms-ach do córki, na jej koncie na Facebooku. Znajduje potworne, obrzydliwe wyzwiska, groźby. I przeżywa kolejny szok: śmierć dziecka nie wywołuje skruchy, tylko agresję oprawców.
Jej książka to oskarżenie, studium agresji, tchórzostwa i bezkarności, wstrząsające jak thriller psychologiczny.
To ostrzeżenie – dla rodziców, nastolatków, nauczycieli. Żeby nie przegapić czyjegoś życia. Bo każdy może doprowadzić do śmierci dziecka.
To pełne bólu wołanie matki: „Niech twoja śmierć pomoże innym. Po to piszę tę książkę”.
Autobiografia NORY FRAISSE poruszyła w 2015 roku opinię społeczną we Francji. Wywołała burzę w mediach, pisała o niej w obszernych artykułach najpoważniejsza prasa: „Le Monde”, „Paris Match”, „Elle”,
„Le Parisien”. Sprzedana w ponad 80 000 egzemplarzy była bestsellerem Top 10 francuskich list.
Historia Polski jest bardzo piękna i ciekawa, ale też niezwykle skomplikowana. Niejednokrotnie dorosłym ciężko jest uchwycić wszystkie niuanse polityczne, społeczne i kulturowe. Zaś wyjaśnienie dzieciom kwestii związanych z rozbiciem dzielnicowym, rozbiorami Polski, I i II wojną światową jest niezwykle trudne. Najlepiej historii uczyć się na dobrych przykładach ludzi, którzy na przełomie dziejów wykazali się odwagą, pracowitością, miłością i poświęceniem dla Ojczyzny.Nasza publikacja wychodzi naprzeciw tym wyzwaniom. Specjalnie dla potrzeb książki opracowaliśmy noty biograficzne polskich patriotów. Staraliśmy się historię Polski ująć całościowo, dlatego każda epoka ma swoich przedstawicieli. Dzieci dowiedzą się kim byli i jak dla Polski zasłużyli się m.in. Zawisza Czarny, kronikarz Jan Długosz, Tadeusz Kościuszko, Józef Piłsudski, Witold Pilecki czy św. Jan Paweł II. Dodatkowo książka została wzbogacona o przystępne kalendarium, które pomoże dzieciom usytuować w czasie poszczególne wydarzenia z historii Polski. Staraliśmy się także zwrócić uwagę na to, iż dzieje naszej Ojczyzny nierozerwalnie są związane z Kościołem katolickim, dlatego dzieci znajdą w książce informacje dotyczące świętych i błogosławionych, którzy odegrali istotną rolę w historii.Po przeczytaniu książeczki dzieci będą mogły sprawdzić zdobytą wiedzę. Publikacja została wzbogacona o quiz historyczny. Pytania zostały doprasowane do percepcji dzieci, pobudzają ich ciekawość i inspirują do samodzielnego poszukiwania wiedzy.Najlepiej uczy się poprzez zabawę, dlatego do książki dołączyliśmy podobizny polskich patriotów, które dzieci będą mogły pokolorować.
Co czuje człowiek, któremu udało się uciec z piekła syberyjskich tundr?
Nienawiść? Rezygnację? Tęsknotę?
Theodor Kröger, po latach naznaczonych wojną, głodem i cierpieniem, liczy na to, że jego tułaczka dobiegnie końca. W Berlinie, do którego udało mu się dotrzeć, napotyka na swej drodze sierotę z ogarniętej chaosem Rosji. Wraz z upływem lat pomiędzy nim a Nataszą – fascynującą dziewczyną, która wyrośnie na światowej sławy artystkę – zawiązuje się szczególne uczucie.
Natasza. Moje miejsce w twoim sercu to opowieść o miłości, bez której nie ma nadziei na lepsze jutro, to historia, w której ekscytujący Berlin okresu międzywojennego i majestatyczne góry Szwajcarii niekoniecznie mają do zaoferowania więcej niż mała, zapomniana syberyjska wieś…
Zamknąłem za sobą pewien okres życia, w którym bezlitosny los sprowadził mnie z rozpromienionych słońcem wysokości w bezduszną, ponurą ciemność. Zostało mi zabrane światło, jakim opromieniona była moja młodość, światło rozjaśniające i ogrzewające całe moje jestestwo. Zwiodło mnie ono na manowce, podobnie jak moich towarzyszy niedoli na Syberii, którzy bez słowa i pełni pogardy dla życia opuścili słoneczny blask, kierując się w stronę cienia.
Szymon Piotr (Kefas), syn Jonasza, rybak z Betsaidy
Andrzej, brat Piotra, rybak z Betsaidy
Jakub (zwany Większym), syn Zebedeusza
Jan Ewangelista, syn Zebedeusza, brat Jakuba
Filip z Betsaidy
Bartłomiej – Natanael z Ptolemaidy
Tomasz (zwany Didymos)
Mateusz – Lewi, były poborca podatkowy
Szymon Kananejczyk (zwany Gorliwym)
Jakub, syn Alfeusza
Juda Tadeusz (Judas), syn Alfeusza, brat Jakuba
Judasz Iskariota, zdrajca Jezusa; po jego samobójstwie wybrany został Maciej.
Paweł z Tarsu
Świeże, nowe głosy w polskiej liryce. Na których autorów warto zwrócić uwagę? Komu nie jest obojętna tematyka społeczna? Próbą odpowiedzi na te pytania jest antologia Zebrało się śliny, gromadząca wiersze 11 poetów, którzy debiutowali w ostatnich latach. Choć nie tworzą oni wspólnej formacji literackiej, to ich różnorodne głosy i propozycje łączy szczególna wrażliwość na kwestie społeczne, zainteresowanie najważniejszymi socjoekonomicznymi problemami współczesności oraz prowadzenie twórczego dialogu z tradycją poezji zaangażowanej. To pierwsza z publikacji prezentujących najciekawsze nowe trendy w polskiej literaturze. Poza tekstami poetyckimi w książce znajdą się krytycznoliterackie opracowania twórczości poszczególnych autorów.
Ks. Władysław Bukowiński ponad 20 lat był duszpasterzem w Kazachstanie, gdzie spędził w więzieniach i obozach pracy ponad 13 lat. Dobrowolnie pozostał wśród zesłańców aż do śmierci w Karagandzie w warunkach totalitarnego zniewolenia i prześladowania wierzących.
11 września br. w Karagandzie odbędzie się jego beatyfikacja.
Listy ks. Bukowińskiego pochodzą z trzech okresów: pierwszy to okres przedwojenny, gdy był jeszcze klerykiem i księdzem w archidiecezji krakowskiej a później w Łucku; drugi okres obejmuje lata 1954–1958, kiedy duszpasterzował w Karagandzie, natomiast trzeci to lata 1961–1974, czyli po ostatnim uwięzieniu aż do końca życia. Publikowane listy są jedynie częścią korespondencji prowadzonej przez ks. Władysława.
Z listów przebija ogromna dobroć, życzliwość i serdeczne ciepło. Są one świadectwem wielkiego bogactwa ducha i ewangelicznego przeżywania wszelkich okoliczności życia. Z wielką prostotą zawarł w nich swoje wewnętrzne przeżycia, doświadczenia związane z pracą duszpasterską, jak też ostatni etap swego życia naznaczony chorobą i cierpieniem. Pisane przez niego listy są pokrzepiające, pełne optymizmu, nadziei, a nawet humoru. Pomijał w nich przeżycia z więzień i łagrów: nigdy nie skarżył się na tych, którzy go prześladowali.
W książce zachowano autentyczny styl ks. Władysława – specyficzne zwroty zawierające duży ładunek emocjonalny, będące dowodem wrodzonej życzliwości i poczucia humoru.
Trudne jest wędrowanie po świecie, kiedy nie doświadcza się gościnności gospodarzy, u których może się zatrzymać wędrowiec.
W tradycji wielu narodów, nie tylko chrześcijańskich, gościnność była uważana za szczególną cechę, która zachęcała do odwiedzania poszczególnych krajów czy pielgrzymowania do ich szczególnych miejsc kultu. Polska gościnność szlachecka towarzyszyła naszemu narodowi przez całe wieki. Gościnność to „kwiat cnót towarzyskich”, owoc cierpliwości i miłości chrześcijańskiej. Towarzystwo sąsiadów, przyjaciół i krewnych zawsze było mile widziane, a ich przybycie serdecznie przyjmowane. Pomimo pewnych wyrzeczeń dobrze dzieje się, kiedy gościnność jest powszechnie praktykowana.
Gdy Jim Hutton po raz pierwszy zobaczył Freddiego, nie rozpoznał wielkiej gwiazdy rocka. Także w kolejnych latach nie traktował go jak idola. Zostali przyjaciółmi, nierozłącznymi kompanami i kochankami. Ekscentryczny i kontrowersyjny na scenie, w życiu prywatnym Freddie Mercury był wrażliwym i serdecznym mężczyzną. Uwielbiał wystawne imprezy, ale też pragnął bliskości i uczucia.Hutton pisze szczerze, ale z klasą. Jego historia jest jak przepustka do nieznanego świata muzycznej legendy, daleka od sensacji rodem z brukowej prasy. Jest opowieścią pełną osobistych wspomnień oraz intymnych szczegółów. Hołdem dla Freddiego człowieka, którego świat nigdy naprawdę nie poznał.Freddie Mercury był szczerym człowiekiem i zasługuje na szczerą opowieść.Jim Hutton
Samoocena i test. Moje doświadczenia to bardzo osobisty zbiór refleksji i rozważań, będący próbą połączenia sfery własnych doświadczeń życiowych z płaszczyzną zawodową jednego z najbardziej znanych i cenionych polskich metodologów pedagogiki, teoretyków diagnozy i pomiaru dydaktycznego. Dzieło ma charakter swoistego résumé osobistych i zawodowych osiągnięć profesora Bolesława Niemierki, który większość swojej aktywności badawczej i dydaktycznej poświęcił zagadnieniom oceny szkolnej i problematyce konstrukcji testów. W tej pracy autor w szczególny sposób podjął temat związków między uczeniem się, osiągnięciami szkolnymi a samooceną ucznia przeprowadzając osobistą ocenę (samoocenę) przebiegu własnego życia i ujawniając własne poglądy na liczne kontrowersje od lat trapiące pedagogikę jako naukę. Przez lata oceniając innych, teraz próbuje dokonać oceny samego siebie. Czyni to z pewnego dystansu, jaki stwarza spojrzenie w przeszłość. Przypomina to scenę z jednego z filmów Krzysztofa Kieślowskiego, w którym reżyser-amator, wciąż filmując i podpatrując innych, w ostatnich sekwencjach odwraca kamerę i zaczyna filmować siebie. Szukając, zapewne, w ten sposób jakiejś prawdy o sobie samym. A być może to właśnie samoocena - poczucie własnej wartości (self-esteem), czyli rodzaj postawy wobec siebie lub opinii na swój temat - stanowi swego rodzaju klucz, który otwiera drzwi do wielu edukacyjnych problemów? Wskazuje na to druga część tytułu – Moje doświadczenia.
Adresatami dzieła są pedagodzy, psychologowie, nauczyciele, studenci. Autor wspomina w pracy o kilkuset swoich współpracownikach i osobach, z jakimi był i jest nadal silnie związany. Można przypuszczać, że po książkę chętnie sięgną rzesze Jego uczniów, studentów i wychowanków.
Prof. dr hab. Bolesław Niemierko bada przebieg i wyniki uczenia się młodzieży. Interesują go prawidłowości psychologiczne i pedagogiczne tego procesu oraz metody sprawdzania i oceniania osiągnięć uczniów. Jest pionierem zastosowań testów do tego celu i ostrym krytykiem nadużyć, do jakich w związku z nimi dochodzi w autorytarnych systemach kształcenia. Obecnie pracuje w Zakładzie Wspomagania Rozwoju sopockiego Wydziału Zamiejscowego Uniwersytetu SWPS. Interesuje się także fotografią, tenisem stołowym, pływaniem i kulturą iberyjską.
Pojedynek z Syberią to relacja z ekspedycji samochodowej wiodącej z Zurychu do Nowego Jorku przez: Syberię, Alaskę, Kanadę i prawie całe terytorium USA. Nikt wcześniej nie przebył tej trasy samochodem. Autor przecierał szlak podróżując bez szczegółowych map i informacji.Książka ukazuje przede wszystkim najtrudniejszy etap wyprawy prowadzący przez tereny byłego ZSRR. W tej relacji bardziej opowiedzianej niż opisanej nie brakuje niesamowitych przygód, jakie musiały przytrafić się w kraju, który nie daje szans przetrwania przeciętnemu turyście.Dzięki Koperskiemu w domowym zaciszu możemy ekscytować się dziką przyrodą, egzotyczną kulturą i niezwykłą przygodą.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1932 roku.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939. Reprint wydania z 1932 roku.
Ile człowiek może znieść, próbując pozostać wiernym Bogu wbrew wszystkim i wszystkiemu? Czy zniesie sprzeciw rodziny, rozłąkę i ból emocjonalny? Czy przetrwa głód i ból fizyczny? Czy zostanie wiernym Bogu, jeśli zabrana zostanie mu jego wolność?
Chen, młody pracownik biblijny z Szanghaju, żył i pracował w bardzo niefortunnych czasach. Gdy władzę objął Mao Zedong, wyznawcy wszelkich wyznań w Chinach stanęli w obliczu prześladowań. Chen, próbując uciec przed ścigającymi go służbami rządowymi, wyjechał do małego miasteczka, Wuxi, gdzie służył jako pastor i nauczyciel biblijny. Wkrótce jednak został namierzony przez komunistyczny reżim.
Chen postanowił, że mimo utraty wolności nadal będzie modlił się i opowiadał o Bogu. Tylko jak to zrobić w komunistycznym więzieniu w Chinach, gdzie nawet rozmowa ze współwięźniami jest zabroniona i surowo karana? Na jak długo starczy mu sił w miejscu, gdzie wszyscy więźniowie przymierają z powodu niedożywienia i rażących warunków sanitarnych? Jedyną nadzieją Chena był Bóg, który nigdy dotąd go nie zawiódł. Czy i tym razem wiara Chena zostanie nagrodzona?
Małgorzata i Tomasz Terlikowscy opowiadają poruszające historie młodych kobiet, matek, kobiet dzielnych i mężnych, które przedłożyły życie swojego dziecka nad własne. Kobiet, które mimo ogromnej aborcyjnej propagandy wybrały życie swoich dzieci, a gdy trzeba - nawet oddały za nie swoje. Czasem, wbrew nieuchronnej diagnozie, wracały do zdrowia, ciesząc się dzieckiem, któremu daty szans^ się narodzić. Część z nich została wyniesiona na ołtarze, ale niektóre nie motywowały swoich działań wiarą czy pobudkami religijnymi. Chroniąc życie swojego dziecka kierowały się „tylko" miłością. Autorzy zamieścili w książce również argumenty na rzecz pełnej prawnej ochrony dzieci poczętych. Do książki dołączamy - zrealizowany przez Macieja Bodasińskiego i Lecha Dokowicza - dokumentalny film o Basi, u której w czwartym miesiącu ciąży zdiagnozowano nowotwór węzłów chłonnych. Lekarz prowadzący chciał ją leczyć, ale bez dziecka. Dla Michała i Basi nie było „ale". Czekali na Mateuszka pięć lat i wymodlili go, prosząc o cud poczęcia. W tych trudnych chwilach pojawiło się jednak światełko w tunelu…
Kilka dni po urodzeniu Rafał zostaje zarażony gronkowcem, który w przeciągu krótkiego okresu czasu robi czystki w jego organizmie. Cudem udaje się pokonać gronkowca. Mijają lata, a skutki przebytej choroby nie dają o sobie zapomnieć. Zaczyna się ponowna walka o życie.
Postanowiłem opisać swoją historię, aby przeciwstawić się chorobie, żyć każdego dnia z nadzieją i wiarą, spełniać marzenia i nigdy się nie poddawać - mimo wszelkich przeciwności.
Rafał Gierchatowski
Czy na pewno wiemy, gdzie przebiega granica między kobiecością a męskością? I dlaczego boimy się słowa „transpłciowość”?
Zostać Nicole to prawdziwa historia nastolatka, który czuł się dziewczyną.
Kelly i Wayne Mainesowie od dawna marzyli o dzieciach. Adoptowali braci bliźniaków. Jonas i Wyatt byli praktycznie nie do odróżnienia, z wyjątkiem faktu, że jeden z nich czuł się chłopcem, a drugi dziewczyną. Dla małżeństwa Mainesów mogło to oznaczać katastrofę. Zwłaszcza dla Wayne’a – konserwatywnego żołnierza.
Od pierwszych chwil Wyatt bardziej interesował się dziewczęcymi zabawkami i ubraniami. Kiedy chłopcy mieli 5 lat, wewnętrzny konflikt zaczął rozdzierać nie tylko Wyatta, ale i całą rodzinę.
Amy Ellis Nutt opisuje walkę dziecka o własną tożsamość – najpierw jego historię rodzinną, potem zmagania w sądzie.
Jonas i Nicole niedawno skończyli 18 lat, a ich życie uległo diametralnej zmianie. Nicole i jej rodzina znaleźli się w środku medialnej burzy, która rozpętała się w obliczu przełomowej sprawy sądowej w obronie praw dzieci transpłciowych.
Prawdziwa historia, opisana przez nagrodzoną Pulitzerem Amy Ellis Nutt
Bestseller „New York Timesa”
Sługa Boża Teresa Neumann (1898-1962), której proces kanonizacyjny jest w toku, to jedna z najbardziej niezwykłych postaci w dziejach współczesnego Kościoła. Prosta mieszkanka niemieckiej wioski Konnersreuth doświadczała ekstatycznych wizji, które zostały udokumentowane na taśmie filmowej i w nagraniach dźwiękowych. Odkąd otrzymała stygmaty, przez 36 lat, aż do śmierci nie jadła ani nie piła, przyjmowała jedynie Eucharystię. Zadziwiała profesorów wyższych uczelni swoją znajomością wymarłych starożytnych języków, których nigdy wcześniej się nie uczyła. Otrzymała również dar proroctwa, m.in. zapowiedziała klęskę i upadek nazistowskich Niemiec. Najsłynniejsze z jej proroctw odnoszą się do narodów Europy i świata, w tym także do Polski, dla której Teresa Neumann przepowiedziała wielką przyszłość…
Polska, która pierwsza karę poniosła, choć wina jej nie była największa, prędzej niż inni się podniosła. W czym zawiniła, przez to musiała doznać kary. Ale już bliski jest koniec jej pokuty. Wytrwa przy Kościele swoim i doczeka wyzwolenia. Nieprzyjaciołom swoim krzywdy pamiętać nie będzie, dobrem za zło zapłaci. Będzie mieć chwałę między narodami i skrzydła szeroko otwarte, rozszerzy też swoje granice. Weźmie narody wierne Kościołowi w nagrodę za swoją wierność.
fragment proroctwa przekazanego przez Teresę Neumann
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
