Oficer wywiadu, kryptolog, inżynier, przedsiębiorca, a wcześniej powstaniec wielkopolski i żołnierz oddziałów łączności, pionier polskiego krótkofalarstwa. Jeden z ojców sukcesu, jakim było rozpracowanie maszyny szyfrującej Enigma i skonstruowanie jej kopii, umożliwiającej odczytywanie niemieckich meldunków.
Życiorysu Antoniego Pallutha (1900-1944) wystarczyłoby na kilku bohaterów, choć on sam raczej pozostawał w cieniu innych... Młodzieńczą energię poświęcił konspiracji i walce o odzyskanie przez Polskę niepodległości, dorosłe życie zawodowe - kryptologii i wzbogacaniu struktur wywiadu i armii polskiej o wyspecjalizowany sprzęt, by w końcówce swojego niedługiego życia znów znaleźć się na frontach II wojny światowej. Nigdy się nie poddał, a jego talent podziwiali, zarówno alianci jak i Niemcy...
“Więcej niż Enigma. Historia Antoniego Pallutha” to napisana barwnym językiem opowieść o życiu mało znanego i wciąż niedocenianego bohatera na tle burzliwych dziejów Polski i świata w pierwszej połowie XX wieku. Historia, która zaczęła się w wielkopolskim miasteczku Pobiedziska, a skończyła pod Berlinem. Cennym uzupełnieniem biografii Pallutha jest opisanie powojennych losów jego dwóch synów i żony. Książka łączy solidną porcję wiedzy historycznej z pełnymi emocji wątkami z prywatnego życia całej rodziny.
Wydanie drugie, poprawione
Mordy zachwycone same sobą. Pijane, oślizgłe, nabite szamą i wódą. A na mordach tych odbite ślady oszczędnego gospodarowania mózgową substancją szarą i niezbyt zacnego prowadzenia się: są oznaki chciwości, obżarstwa, łajdactwa, kurestwa, i chorób wszelakich, a wszetecznych. […] To Statek głupców Hieronima Boscha, malowany około 1500 roku. I do zobaczenia dzisiaj w paryskim Luwrze. Tak? Naprawdę? Zapewniam: nie musicie jechać do Luwru. Stańcie, drodzy Polacy, przed wielkim lustrem. I zobaczycie „statek głupców”. Zobaczycie ludzi, którzy zachwyceni rzucanymi przez władzę ogryzkami i koralikami, zataczają się jak w czasach króla Sasa od lewej do prawej, czkając, defekując i kopulując – konsumują, konsumują, konsumują… Polskę, której jest obojętne, co się dzieje wokół, kto cierpi i Polaków, którzy mają gęby pełne podłości. I, co najważniejsze, mają w głębokim poważaniu, co będzie z tą krainą za lat dwadzieścia – trzydzieści.
Poznali, co to jest radość, ból, dobrobyt, nędza, szacunek i poniżenie, fałsz i anielskie tony… To oni, trzej wielcy kompozytorzy: J. Haydn, W.A. Mozart i L. van Beethoven. Nazywamy ich klasykami wiedeńskimi, mimo że żaden z nich nie urodził się w Wiedniu. Wiedzieli, że tworzą ponadczasowe dzieła, ale nie marzyli o wykonywaniu ich w odległych dla nich przyszłych czasach telewizji, dronów, komputerów, lotów w kosmos i elektrycznych samochodów. Muzycy, malarze, rzeźbiarze, pisarze i poeci będą z nami zawsze, bo ich życie, tak jak i nasze, składa się z ciemnych i jasnych barw, z pięknych i fałszywych dźwięków. Artyści w swoich pracach potrafią przekazać problemy epoki, w której żyją. Drodzy Czytelnicy, czytajcie wiersze, zastanawiajcie się nad wizjonerskimi pracami Leonarda da Vinci, słuchajcie i grajcie utwory klasyków wiedeńskich.
Maria Strzykowska
pedagog, muzyk, wychowawca młodzieży, kompozytorka i autorka książek: „Nutaczek w Krainie Melodii”, „Cybernuty wylądowały”, „Muzyczne portrety imion”, podręczniki do nauki gry na fortepianie – „Jak Zosia została pianistką” cz. I i II, „Muzyczne opowieści o zawodach”, „Fryderyk Chopin genialny pianista i kompozytor”, „Jan Sebastian Bach i jego synowie”. Powstały też dwie książki o moim hobby – „Serwety na drutach” i „Oczka i druty bez tajemnic”. Naukę gry na skrzypcach i fortepianie rozpoczęłam, mając 6 lat. Całe moje życie związane jest z muzyką, młodzieżą i pisaniem książek, które powstają dla wspaniałych, uzdolnionych muzycznie osób. Co lubię? Kwiaty, podróże, spotkania z ciekawymi ludźmi, muzykę Chopina, Mozarta, Beethovena, Joplina, ciepło, błękitne niebo, palmy. Podziwiam Leonarda da Vinci i ludzi oddanych muzyce i sztuce.
In this landmark work, four of the world's leading scholar-activists set out a vital, urgent manifesto for a truly intersectional, internationalist, abolitionist feminism.
As a politics and as a practice, abolitionism has increasingly shaped our political moment, amplified through the worldwide protests following the 2020 murder of George Floyd by a uniformed police officer. It is at the heart of the Black Lives Matter movement, in its demands for police defunding and demilitarisation, and a halt to prison construction. And it is there in the outrage which greeted the brutal treatment of women by police at the 2021 Clapham Common vigil for Sarah Everard.
As this book shows, abolitionism and feminism stand shoulder-to-shoulder in fighting a common cause: the end of the carceral state, with its key role in perpetuating violence, both public and private, in prisons, in police forces, and in people's homes. Abolitionist theories and practices are at their most compelling when they are feminist; and a feminism that is also abolitionist is the most inclusive and persuasive version of feminism for these times.
„Dziennik” Wiktora G. Marka to proza wymykająca się definicjom, kryteriom i schematom. Jej autor zabiera nas do przedziwnego fabularnego świata, w której splatają się losy kilku mężczyzn: Marka Popowa – szaleńca, skrajnego introwertyka; Wladimira – autora onirycznych listów o życiu i śmierci, i Karola G. – biznesmena, produkującego ekskluzywne zegarki. Mnóstwo splątanych opowieści, tysiące wątków i pytań. A w tle policyjne śledztwo, które ma doprowadzić do ujęcia psychopatycznego mordercy. Ale w tej książce - inteligentnej, onirycznej, dziejącej się na pograniczu jawy i snu, nic nie jest takie, jak się wydaje. Dlatego zajrzyj do „Dziennika”, by przekonać się, że nasze życie to tylko opowieść odbijająca się w tysiącu krzywych, pokrytych mgłą zwierciadeł.
Przyszedłem ogień rzucić na ziemię i jakże pragnę, ażeby już zapłonął. Łk 12, 49Jaka jest przyszłość Kościoła?Czy z wiary pozostaną tylko zgliszcza i nostalgiczne wspomnienia?Czy ogień, który jest w Kościele, może jeszcze rozpalić serca wierzących?Ksiądz Robert Skrzypczak, ceniony kapłan i rekolekcjonista, w rozmowie z Pawłem Chmielewskim odkrywa korzenie kryzysu wiary, który osłabia misję i powołanie Kościoła w świecie. Wielu wiernych ma wrażenie, że jest w płonącym domu, i pragnie go jak najszybciej opuścić.Przyglądając się najtrudniejszym momentom w najnowszej historii Kościoła, pokazując jego słabości i skłonność do unikania konfrontacji, autorzy starają się wskazać i na nowo odkryć, że jedynym ratunkiem dla ocalenia wspólnoty wierzących jest świętość. Przypominają, że Boży ogień rzucony przez Jezusa na ziemię ma moc nie tylko spopielić to, co nie jest święte, ale na nowo rozpalić serca i sumienia wierzących.Ks. prof. Robert Skrzypczak ceniony rekolekcjonista, autor i tłumacz wielu książek, m.in. ks. Dolindo Ruotolo, W twej duszy jest Niebo. Konferencje i świadectwa. Jeden z pierwszych popularyzatorów osoby ks. Dolindo w Polsce. Profesor Akademii Katolickiej w Warszawie. Wyróżniony nagrodą Totus (2013) za propagowanie nauczania św. Jana Pawła II oraz Medalem św. Edyty Stein (2017). Współpracuje z redakcją Gościa Niedzielnego.Paweł Chmielewski filolog klasyczny, dziennikarz i publicysta. Od lat związany z portalem PCh24.pl. Prywatnie mąż i ojciec. Mieszka w Warszawie.Niemało uwagi poświeciliśmy fizjonomii dzisiejszego Kościoła, jego miejscu w świecie, jego denerwującej słabości i skłonności do dezercji z pola walki duchowej współczesnych mieszkańców globalnej wioski. Wytężaliśmy wzrok, by doszukiwać się w nim zalążków odradzającej się świętości i Bożego szaleństwa. Złości nas i irytuje obecny stan, bo nam na Kościele zależy. Nikt nie będzie wylewał łez nad sprawami o nikłym znaczeniu. Tymczasem bolą nas i niepokoją ci, za których gotowi jesteśmy oddać życie.ks. Robert Skrzypczak
"Pikantne" szczegóły z życia dawnej arystokracji od lat cieszą się wielkim zainteresowaniem Czytelników, a tym bardziej, jeśli są to fakty dotyczące znanych nam rodzin żyjących niegdyś na terenach leżących w granicach dawnej i obecnej Polski. I w tym właśnie kierunku poszedł autor, gdyż losy arystokratów, którzy dawniej byli naszymi "sąsiadami" są nam szczególnie bliskie i budzą duże zainteresowanie. Dużym sentymentem darzymy również losy szlachty żyjącej na dawnych Kresach, zwłaszcza, że znajdziemy tam sporą liczbę znakomitych osobowości, mających nierzadko znaczący wpływ na historię i losy Polski. Niniejsze wydanie to zbiór rozdziałów zamieszczonych w częściach 3 oraz 4: "Śladami śląskiej arystokracji" oraz "Arystokracja od Śląska po Wołyń".
Dziennik Anne Frank należy do ścisłego kanonu literatury światowej. Został spisany w latach wojny w formie pamiętnika przez nastoletnią Holenderkę pochodzenia żydowskiego. Dziennik żyjącej w ukryciu dziewczynki uważany jest dzisiaj za najbardziej przemawiające do naszej wyobraźni i do naszych uczuć świadectwo o tym, czym była hitlerowska okupacja podczas II wojny światowej. Jak to się stało, że to właśnie relację z przerwanego życia Anne Frank historia wybrała na symbol okaleczonego wojną pokolenia czy wręcz na symbol czasów, w których horror stał się normą dla ludzkiego życia? Inni młodzi ludzie, rówieśnicy Anne Frank, opisywali, co widzieli i czego doświadczyli w gettach na terenie Polski czy innych krajów okupowanych przez Niemców. Dlaczego właśnie ta relacja chwyciła za serca i zawładnęła wyobraźnią czytelników na całym świecie? Odpowiedź znajduje się w tej książce.
Dziennik Anne Frank został wpisany na sławną listę 100 książek XX wieku pisma „Le Monde”, a także na listę UNESCO najbardziej wartościowych dokumentów świata. Był przedmiotem inscenizacji filmowych i teatralnych.
Himalaje łańcuch górski biegnący przez tereny pięciu państw pełnych kontrastów. Tutaj wielkie światowe religie islam, buddyzm, hinduizm mieszają się z prastarymi wierzeniami i szamanizmem. W ukrytych dolinach można usłyszeć niezliczone języki i podziwiać najróżniejsze kultury, nowoczesność zderza się z tradycją, a wielkie mocarstwa walczą o swoje wpływy.
Erika Fatland, podążając szlakiem wyznaczonym przez najwyższe na świecie pasmo górskie, relacjonuje swoją wyprawę i przygląda się życiu
rdzennych mieszkańców Himalajów. Zabiera nas w podróż na oszałamiających wysokościach, przez zapierające dech w piersiach krajobrazy oraz
dramatyczną i tajemniczą historię.
Filarem tej książki są historie napotkanych po drodze osób. Z połączenia niesamowitej umiejętność autorki do nawiązywania relacji z ludźmi i snucia opowieści powstał reportaż, od którego nie sposób się oderwać.
Dziennikarz Piotr Jagielski prowadzi nas przez niezwykłą historię amerykańskiej muzyki jazzowej. Od roztańczonego Nowego Orleanu przez loftowy Nowy Jork po bezpretensjonalne Chicago opisuje losy i dokonania najważniejszych reprezentantów muzycznego panteonu. Niczym pełen entuzjazmu kustosz oprowadza nas po muzeum jazzu, nie kryjąc przy tym własnych fascynacji i zaangażowania. Rozmawia z muzykami, słucha płyt i wędruje tropem najważniejszych reprezentantów gatunku. Nie zapomina również o historii rasizmu w Ameryce, bo dzieje amerykańskiego jazzu to nie tylko losy muzycznych pionierów, ale przede wszystkim historia czarnych mieszkańców Ameryki XX wieku.Święta tradycja, własny głos to wciągająca opowieść o narodzinach i rozwoju jazzu, jednego z najważniejszych gatunków muzycznych na świecie. To on, w nieustannym napięciu między tradycją a nowoczesnością, regułą a improwizacją, dawał i daje niedosiężną wolność.
Kiedy Lee Iacocca z Williamem Novakiem, namówieni przez Wydawnictwo Bantam Dell, zasiedli do pisania Autobiografii nie mogli się spodziewać, że owoc ich pracy okrzyknięty zostanie bestsellerem, "który tworzy historię" (nie tylko Ameryki). Że książka napisana na początku lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia będzie wiele lat później równie aktualna i czytelniczo atrakcyjna jak w ich czasach.
W gruncie rzeczy jest to tylko opowieść o dziecku włoskich imigrantów, który pilnie się uczył i ciężko pracował, który odniósł kilka olbrzymich sukcesów i przeżył kilka olbrzymich rozczarowań, lecz w efekcie świetnie sobie poradził, bo przejął od rodziców i nauczycieli proste, uniwersalne wartości i miał to wielkie szczęście, że urodził się w Ameryce. Takie książki zazwyczaj nie ustanawiają rekordów popularności. A tej się udało.
A rzecz dość typowa, opisująca kolejny przypadek człowieka sukcesu, który zaczynając od zera osiągnął szczyt kariery i finansowego powodzenia tak jak kiedyś Carnegie, Rockefeller, Morgan czy Sloan a dziś Gates, Jobs czy Welch. Choć chyba jednak Iacocca był postacią barwniejszą, człowiekiem stojącym bardzo blisko zwykłych ludzi, a przy tym obdarzonym charyzmą, uporem i niezwykłymi talentami przywódczymi. No i działającym w branży samochodowej, bezgranicznie w niej zakochanym, dla przytłaczającej większości ludzi, szczególnie mężczyzn, zdecydowanie najatrakcyjniejszej z branż.
Książka napisana zajmująco, "z biglem", wartko - taka dobra w czytaniu, ale i dająca do myślenia - wówczas i dziś.
AFROBIOGRAFIA jest książką o wielu wątkach. To obraz egzotycznej kultury widzianej moimi oczami, artysty, emigranta z wyboru, który postanowił na kilka lat zamieszkać wraz z rodziną na równiku po to, by zbudować tam schronisko dla bezdomnych. Są w niej portrety pięknych i dzielnych ludzi z godnością stawiających czoło biedzie i niesprawiedliwości, oraz opis naszej codzienności. Czasem niebezpiecznej, czasem zabawnej. Pełnej wyzwań wynikających z braku dóbr, do których przywykliśmy w Europie i zmagań z poczuciem osamotnienia będącym rezultatem życia na zapadłej prowincji na pograniczu Ugandy, Konga i Sudanu. Jest w niej również refleksja nad kondycją własną i kondycją kultury, w której ukształtował się mój światopogląd - dumnego Europejczyka.
Ale nade wszystko Afrobiografia jest dowodem na to, że warto wierzyć i działać na rzecz słabych i potrzebujących, gdyż to staje się źródłem satysfakcji, radości i duchowego bogactwa dla obdarowanych, i dla darczyńców.
Królową byłam zawsze. Od wielu lat wiem, jak smakuje sława. W Kotlinie Kłodzkiej znali mnie wszyscy. Nie ma się czym chwalić, kryminał to nie pierwszy rząd w operze.
Ale gdybym udawała, że tego nie było, byłabym hipokrytką. Nie będę opowiadać bzdur, że byłam na wczasach w Ameryce. Nie zamierzam też ronić teraz krokodylich łez. One nie zmażą tego, co było. Zdawałam sobie sprawę, że igram z prawem. Wiedziałam, że prędzej czy później będę musiała za to zapłacić.
Ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło gdyby nie więzienie, nie trafiłabym do telewizji i nie doceniłabym też wielu innych rzeczy, nad którymi się wcześniej nie pochylałam. Teraz zna mnie cała Polska.
Jak wyglądało dzieciństwo Królowej Życia, dlaczego nie została na stałe w Niemczech oraz czy miłość wszystko wybacza i jest w stanie pokonać wszelkie przeciwności losu?
O tym w pierwszej części autobiografii niekwestionowanej Królowej Dagmary Kaźmierskiej.
Talked over, talked down or talked for, the history of sex work is one of control, stigma and stereotype in which the lived experience of people selling sex is largely obscured. In this provocative, compelling and witty cultural history, Kate Lister (creator of ‘Whores of Yore’) recovers the stories of those who sold sex for a living. From medieval London back streets to Storyville brothels, and from Chinese flower boats to royal bed chambers, this authoritative and global history of sex work is enhanced by evocative paintings, archival photographs and intriguing curios.
Zdzisław Beksiński nigdy nie uderzy swojego syna.Zdzisław Beksiński nigdy nie przytuli swojego syna.Jedna z najgłośniejszych biografii ostatnich lat!To nie jest książka o znanym malarzu, który tworzył dziwne i straszne obrazy. To nie jest książka o jego mrocznym synu, który fascynował się śmiercią i tak wiele razy próbował popełnić samobójstwo, aż mu się udało. To książka o miłości o jej poszukiwaniu i nieumiejętności wyrażenia. I o samotności tak wielkiej, że staje się murem, przez który nikt nie może się przebić. O tym, że życie czasami przypomina śmierć, a śmierć życie.Nieodgadnionych Beksińskich, ojca i syna, spotkało po śmierci coś wspaniałego. Otóż Magdalena Grzebałkowska napisała o nich wielką, głęboką i brawurową książkę reporterską. Złoty kruszec znalazł świetnego wydobywcę. Niech się chowa zmyślenie i powieści.Mariusz SzczygiełZdaje się, że praca Magdaleny Grzebałkowskiej w tym wypadku to nie tylko przepłynięcie wpław oceanu materiałów dowodowych to też pióro, które zdołało je powiązać tak, że tworzą spójną, arcybarwną opowieść, tak wieloperspektywiczną i zagadkową jak co najmniej samo życie.Dorota Masłowska, DwutygodnikMagdalena Grzebałkowska ukończyła historię na Uniwersytecie Gdańskim, jest reporterką Gazety Wyborczej i autorką bestsellerowych książek: Ksiądz Paradoks. Biografia Jana Twardowskiego oraz 1945. Wojna i pokój.
Tampony? Ja nie używałam i żyję, A w tej czapeczce to nie będzie córce za ciepło?, Depresja? Jaka depresja? Ludziom się nudzi, to wymyślają, Za bardzo boli? To okres, musi boleć.Z takimi pytaniami polskie kobiety mierzą się każdego dnia. A problemów, które spotykają na swojej drodze, jest niemało. Depresja poporodowa, nierówności płacowe, przemoc ekonomiczna.Też tak mam! to zbiór minireportaży o kobiecej codzienności w Polsce.
Młody mężczyzna zbliża się do stołu i aptekarz już wie, że nie będzie to codzienna, konwencjonalna porada. Pacjent gwałtownie blednie i zlewa się potem. Z trudem próbuje zaczerpnąć głębszy oddech.Zaszokowany taką zmianą jego zachowania farmaceuta zbiera myśli i po chwili już wie, co się dzieje. To wstrząs anafilaktyczny.Oooososssaaa Mężczyzna z trudem wydobywa to słowo przez zaciskające się z każdą sekundą gardło.Proszę nic nie mówić, podam panu adrenalinę uspokaja farmaceuta. Bierze zamach, aby igłę w automatycznej ampułkostrzykawce wbić przez warstwę ubrania.Pacjent przeżył. Ten przypadek jest jednym z wielu opisanych w książce w książce FARMACEUCI, która jest zbiorem doświadczeń i refleksji małżeństwa Emilii Łapkiewicz-Przygodzkiej i Macieja Przygodzkiego.Z badań wynika, że farmaceutom ufa ponad 90 procent Polaków. Apteka to często pierwsze miejsce, w którym pacjenci poszukują specjalistycznej porady, a wielu zwierza się z intymnych problemów zdrowotnych. Ta książka pozwala spojrzeć na zawód aptekarza z perspektywy ludzi, którzy go wykonują, zrozumieć jego prawdziwy sens, misyjność i wagę.Autorzy wyjaśniają, dlaczego pacjent to nie klient, a apteka to nie sklep, czym jest opieka farmaceutyczna i jak jej ustawowe wprowadzenie może poprawić organizację służby zdrowia. Przytoczone konkretne przykłady problemów, z którymi pacjenci zgłosili się do aptek, oraz własne przeżycia i doświadczenia autorów nadają książce osobisty charakter i interesującą, lekką formę.
Powieść o Rzeczypospolitej XVIII w., o skonfliktowanych Polakach, wielkich i małych bohaterach, o zdrajcach i patriotach. Główną bohaterką jest księżna Izabela Czartoryska, kobieta silna, interesująca, wzbudzająca podziw, ale i kontrowersje.
Aleksandra Lis Markiewicz ukończyła filologię angielską na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Oprócz języka angielskiego, do jej zainteresowań należą twórczość literacka, muzyka i fotografia.
Projekt „Kalejdoskop ukraiński" był dla niej możliwością rozwijania swoich umiejętności językowych oraz kontaktem z wieloma barwnymi osobistościami i opowiedzeniem ich historii.
«Mądrzy ludzie mówią, że stereotypy nie świadczą o tych, których mają dotyczyć, a raczej o tych, którzy je rozpowszechniają»
Jednym z najgłupszych stereotypów powtarzanych przez najgłupszych Polaków jest stereotyp Ukrainki-sprzątaczki i Ukraińca-budowlańca. To fakt, że pewnie z czterdzieści procent budowlańców to Ukraińcy, ale wieloma z nich zarządzają ukraińscy menedżerowie. Ta książka ma pokazać, ma dowieść, że Ukraińcy pracują we wszystkich możliwych zawodach i zapełniają wszelkie nisze, jakie powstały w ostatnim czasie na polskim rynku pracy. Bohaterami reportażu są lekarze, informatycy, przedsiębiorcy, audytorzy, pracownicy naukowi, inżynierowie, projektanci, muzycy, aktorzy, śpiewacy, chórzyści, nauczyciele, przedszkolanki, pielęgniarki, farmaceuci, pracownicy socjalni, animatorzy kultury, prawnicy, artyści, księgowi i przedstawiciele wielu, wielu innych zawodów. Od wielu historii kręci się łza w oku.
Mamy wśród bohaterów reportażu wdowy po zabitych przez Rosjan żołnierzy, ludzi, którzy uciekli przed bombardowaniami, oddanych rodziców dzieci niepełnosprawnych. O tych historiach czyta się i z załzawionymi oczyma, i z serdecznym śmiechem. Ukraińcy nas karmią, leczą, uczą, dostarczają rozrywek i przede wszystkim urozmaicają nasze polskie podwórko swoimi haftowanymi koszulami, piękną muzyką, literaturą, śpiewem i wyrastającymi jak grzyby po deszczu obleganymi restauracjami z warenykami, pelmeniami i barszczem ukraińskim. Bo przecież „pierogi ruskie” to pierogi z Rusi, czyli ukraińskie. Dziękuję, drodzy Ukraińcy, że wybraliście Polskę na swój nowy dom. Niech pozostanie Ukraina waszą ojczyzną, Polska zaś niech będzie macierzą.
?????? – ?? ?????????? ?????? ??? ?????????!
Przemysław Lis-Markiewicz
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
