King of Pop Art Andy Warhol is one of the greatest artists of all time. Rarely venturing into public without his camera and tape recorder, Warhol was a great observer and documentarist of the American social scene. Somewhere within the iconic images, carefully-made personae, star-studded milieu, million-dollar price tags and famous quotes lies the real Andy Warhol.
But who was he?With Andy Warhol,Robert Shore unfolds the multi-dimensional Warhol, dissecting his existence as undisputed art-world hotshot, recreating the amazing circle that surrounded him, and tracing his path to stardom back through his early career and his awkward and unusual youth. After Warhol, nothing would be the same - he changed art forever. Find out how with his remarkable story
TALENT, KLASA I CHARYZMAPO PROSTU WOJCIECH SZCZĘSNYKiedy miał 9 lat, grał w ataku i chciał być napastnikiem. W wieku 16 lat opuścił rodzinę i zupełnie sam wyjechał do Anglii. Mając 20 lat, został najmłodszym bramkarzem w historii Arsenalu. Dziś stoi w jednym szeregu z najlepszymi bramkarzami świata, gra w legendarnym Juventusie, a na mundialu w Katarze obronił dwa rzuty karne - w tym jeden wykonywany przez samego Leo Messiego.Wojciech Szczęsny, oto jego historia. To wzruszająca opowieść o chłopcu, który nigdy nie bał się wyzwań. Oraz o światowej klasy bramkarzu, który swoją wartość udowodnił już w trzech znakomitych klubach:Arsenalu, Romie i Juventusie.Przede wszystkim jednak to historia wzlotów, upadków oraz twardych lekcji życia, z których nasz bohater za każdym razem wychodził silniejszy.I choć brzmi nieprawdopodobnie, ta historia WYDARZYŁA SIĘ NAPRAWDĘ.
Czy szczęśliwe dzieciństwo zawsze jest gwarancją dobrego startu w dorosłość?Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta dla nikogo, także dla Adama, autora książki.Człowiek, który od dziecka czuje, że jest inny od pozostałych ludzi, poszukuje dla siebie miejsca na zwyczajne, spokojne życie, w którym będzie mógł się poczuć wolny.Nie pokonują go ani nienawiść i uprzedzenie ludzi, ani choroba, ani piętrzące się przeciwieństwa losu. Bo, jak nas przekonuje, w życiu trzeba walczyć o SIEBIE, o swoje marzenia, ale także znaleźć cel, dzięki któremu można poczuć się sobą i być po prostu szczęśliwym w codzienności.Każdy ma nieograniczone możliwości rozwoju, jeśli tylko naprawdę tego chce, co udowodnił na swoim przykładzie Adam. Zmiany na dobre w Jego życiu nie zaszły od razu. Mozolnie je wypracowywał każdego dnia, walcząc z tkwiącymi w człowieku ograniczeniami.
A visual and cultural history of hip hop, charting its meteoric rise from underground trailblazer to global tastemaker
To tell the story of contemporary American culture is to tell the story of hip hop. From its humble, underground origins, hip hop transcended the confines of rap music and spread its influence across a broad spectrum of American life – fashion, film, art, sports, politics, language – to become a cultural movement of profound influence.
Rapper’s Deluxe is a critical contribution to America’s cultural canon, shining a light on hip hop’s ability to redefine and influence culture, through: photographs; fine art; advertisements; book, magazine, and album covers; film stills; and more. Organized chronologically from the 1970s to the present, image-rich and dynamic layouts show the people, places, events, objects, outfits, and inspirations that redefined the world as we know it – from fur-coated fans lining up for a Muhammad Ali fight at Madison Square Garden to a legendary party in the “Boogie Down” Bronx, through the hoods of South Los Angeles and the trap houses of Atlanta to the extravagant red carpet looks of the Met Gala.
Drawing on a broad range of curated examples, Dr. Todd Boyd re-examines hip hop’s legacy and how the genre remixes ‘high’ and ‘low’ culture, past and present, to come up with a style that is uniquely its own. Filled with original insights and clever wordplay, Rapper’s Deluxe is a tale of transformation, following hip hop’s arduous, but always triumphant, journey as it rose up to dominate the game.
Słuchając opowieści osób, które spędziły w Tajlandii urlop, wiem, że popularny obraz tego kraju ograniczający się do plaż, street foodu i prostytucji, jest krzywdzący – pisze autorka, która Tajlandię odwiedziła kilkakrotnie, zanim podjęła tam pracę w międzynarodowej firmie w Bangkoku.
Wielu turystów po wakacjach w Tajlandii chce tam wrócić i zostać na dłużej, pracować i po prostu żyć. Książka pokazuje, jak takie codzienne życie wygląda. Opisuje relacje z Tajami, anegdoty, zabawne opowieści o pomyłkach i gafach w zderzeniu kultur. To również opowieść o poznanych ludziach, ich marzeniach, celach i problemach. Tajlandia jest pełne sprzeczności, trzeba żyć i pracować tam, aby je dostrzec, aby poznać warunki zatrudnienia i przetrwania, których nigdy nie zobaczy turysta podczas urlopu w tym kraju.
W książce znajdują się informacje przydatne podczas podróży oraz wyjaśnienie popularnych mitów.
JAK PRACUJE SIĘ W TAJLANDII?
JEDZENIE, KTÓRE ŁĄCZY I DZIELI
CZY DA SIĘ POGODZIĆ PRACĘ Z PODRÓŻOWANIEM?
CZY TAJOWIE SĄ LENIWI I DLACZEGO MŁODO WYGLĄDAJĄ?
Zazdroszczę profesorowi Łukaszowi Tomaszowi Sroce i pomysłu i determinacji (częścią składową determinacji jest spolszczę pisownię tzw. zicflajsz, czyli umiejętność przysiadania się do tematu). Po drugiej wojnie światowej przebywałem na pobytach studyjnych w wielu nowo powstałych państwach, jak Bangladesz, Pakistan, Izrael. Obserwowałem narodziny nowych państw i społeczeństw już po dłuższym pobycie stypendialnym w Stanach Zjednoczonych i w Kanadzie, a więc po zapoznaniu się ze zjawiskiem amerykańskiego tygla. Wtedy też obejrzałem klasyczny film z 1915 r., który utkwił w mojej wyobraźni The Brith of a Nation D.W. Grifitha. (Smutna dla ludzi pióra refleksja: kto dziś zna lub pamięta nazwisko autora powieści, z której wykrojono scenariusz wspomnianego filmu, a mianowicie Thomasa Dixona?). Po tych moich podróżach nęcił mnie właśnie temat badawczy: narodziny narodów. Nie potrafiłem wszakże przysiąść fałdów, nie miałem też pomysłu jak zaciekawić Czytelnika. A prof. Łukasz Tomasz Sroka znalazł sposób i rozprowadził temat w sposób fascynujący. Wybrał jeden kraj, jeden naród, jedną rodzinę i jedną osobę z tej rodziny. Protagonistką książki jest Lili Haber (z domu: Leser). Marian TurskiPrezydent Międzynarodowego Komitetu Oświęcimskiego
W niniejszej książce czytelnik znajdzie wiadomości o piłce nożnej w pigułce - najciekawsze i najważniejsze informacje o futbolu a przede wszystkim sylwetki piłkarzy, którzy dziś swoją grą wzbudzają niezwykłe emocje. Całość wzbogacono licznymi fotografiami. Zapraszamy do lektury!
The first monograph in English on a major Polish painter.
Józef Halas (1927-2015) is one of the major Polish painters of his generation. Active in Wroclaw from 1949 until his death, first as a student and then as an artist and teacher, he left a unique body of work that, like many of those built largely during the Cold War, remained long unrecognized in Western Europe and North America. The Mountain series, which occupied most of his activity during the 1960s, marks both a strong connection with nature and a distance from the landscape painting tradition. The following series, Oppositions, Partitions, Verticals, Obliques, Levels and Interiors, constitute the pinnacle of his production and testify to a poetics of contradiction which is embodied in multiple and successful ways. The Pocket Gouaches, begun in the late 1970s, reveal an artist who has always remained open to experimentation. For a decade, the history of art has fortunately opened its field of investigation, modernity has become plural and its actors have become more numerous. There is no doubt that Józef Halas must now be counted as one of the important players in this global history. This monograph, with texts by Michel Gauthier, curator at the Centre Pompidou, Magdalena Howorus-Czajka, professor at the University of Gdansk, and Marjolaine Lévy, art critic, aims to contribute to the knowledge of Halas’s work beyond Poland and by placing it in an international context.
Wspomnienia Marii Rydlowej - prawdziwa skarbnica wiedzy o międzywojennych Bronowicach i młodopolskiej przeszłości KrakowaOsobista opowieść autorki, pochodzącej z bronowickiej chłopskiej rodziny - o dzieciństwie i młodości w Bronowicach Małych, o Krakowie w czasie okupacji i latach powojennych, naznaczonych terrorem stalinowskim, o edukacji, przyjaźniach i życiu codziennym.Bardzo ciekawe są rozdziały o bronowickich Żydach, o życiu w czasie wojny i po wojnie w sławnej Rydlówce, o służbie w Armii Krajowej. W książce przewija się mnóstwo znanych postaci, w tym postaci kobiet - Anny Rydlówny (pielęgniarki i pedagoga, siostry poety Lucjana Rydla), Teresy Kulczyńskiej (krakowianki, córki profesora UJ, pielęgniarki i społecznicy, autorki podręczników) i Pepy Singer (córki bronowickiego karczmarza, będącej pierwowzorem Racheli z Wesela Wyspiańskiego). Te trzy sylwetki kobiet z różnych środowisk społecznych dobrze ukazują zarówno bronowicką, jak i krakowską przeszłość, autorka zaś, pochodząca z ciekawie opisanej chłopskiej rodziny, jak gdyby jednoczy swoją opowieścią te trzy sfery, dzisiaj już słabo rozpoznawalne.Książka barwna, pełna ciekawych anegdot o ludziach zamieszkujących przedwojenne Bronowice, wieś obrosłą literacką legendą, bogato ilustrowana fotografiami z prywatnego archiwum autorki.Posłowie Jana Rydla.
Analityczny umysł Guardioli prześwietlony lepiej niż kiedykolwiek! W nowej rzeczywistości Manchesteru City budował wszystko od zera. Jego „trenerskie rewolucje” rozpoczęte od zmian w klubowym budynku szybko rozrosły się i objęły detale tak z pozoru błahe jak nakrycie głowy. Ale to właśnie dzięki nim Guardiolę wymienia się w gronie najwybitniejszych trenerów w historii futbolu. Co robił w czasie, gdy do szatni jego ekipy wtargnął José Mourinho? Dlaczego noszona przez niego wstążka wywołała skandal o międzynarodowym charakterze? Jaki wpływ na jego pracę miały lata spędzone w FC Barcelonie i Bayernie Monachium? Kogo wyłowił dla swojego obecnego klubu jeszcze w trakcie pracy w Niemczech? Poznaj z bliska charakter człowieka, który w trakcie krótkiej kolacji potrafił odmienić Sergio Agüero i któremu za jedną decyzję David Silva obiecał dozgonną wdzięczność. Poznaj od kulis drogę trenera i jego podopiecznych do mistrzowskich tytułów i dowiedz się, kiedy ci sprawili, że kipiał z wściekłości. Razem z autorami zagłąb się w struktury klubu tak bardzo, że poczujesz się jego częścią. Odkryj, co stoi za jego sukcesami. Nowe wydanie książki zostało wzbogacone o rozdział napisany po zwycięstwie w Lidze Mistrzów w 2023 roku. *** Książka o Guardioli w Manchesterze City pokazuje dwie kwestie. Po pierwsze, jak ważne dla Pepa jest zaufanie do autorów, by zgodził się podzielić swoim warsztatem szkoleniowym. Po drugie, jak skomplikowane mechanizmy decydują o unikalnym stylu gry i jak wiele jest aspektów, którymi Hiszpan jako trener zarządza. Kolejny raz lektura książki o Guardioli daje poczucie wglądu w coś wyjątkowego. Michał Zachodny, Viaplay Prawdopodobnie żaden trener nie wywarł w ostatnich latach równie wielkiego wpływu na piłkę nożną co Pep Guardiola. A już na pewno żaden nie miał takiego szczęścia do biografów. Lu Martín i Pol Ballús udanie kontynuują pracę Martíego Perarnau, dostarczając szczegółowego obrazu pracy Guardioli w City i funkcjonowania drużyny pod jego okiem. Andrzej Gomołysek, Taktycznie.net Dopóki Pep Guardiola nie został trenerem Manchesteru City, nie sądziłem, że w dzisiejszych czasach ktoś może w jednym sezonie tak bardzo zdominować rozgrywki w Anglii. A dopóki nie sięgnąłem po tę książkę, nie sądziłem, że ktoś może mi o tym opowiedzieć tak ciekawie i ze szczegółami. Jarosław Koliński, Przegląd Sportowy Onet Na białych ścianach w swoim gabinecie Pep Guardiola zapisuje pomysły. Gdyby miał tam zapisać wyniki wszystkich wygranych meczów, wymienić wszystkie zdobyte trofea, już dawno zabrakłoby miejsca. Geniusz z obsesją wygrywania, który nawet w czasie snu nie potrafi przestać być trenerem. Przemysław Rudzki, Kanał Zero/CANAL+ BIOGRAM Pol Ballús Korespondent relacjonujący angielską piłkę dla hiszpańskich mediów, takich jak „Sport” czy radio RAC1. Pracuje również dla „The Times” i „The Athletic”. Przybył do Manchesteru na krótko przed dołączeniem Pepa Guardioli do Premier League. Wypracował bardzo dobre relacje z zawodnikami i personelem Manchesteru City. Lu Martín Legendarny hiszpański dziennikarz, który od lat 80. pisze o La Liga i drużynie narodowej. Pracował z Pepem Guardiolą nad wydaną w 2001 roku książką La Meva Gent, El Meu Futbol (Moi ludzie, mój futbol). Pep Guardiola Jako piłkarz był przez ponad dekadę związany z FC Barceloną, rozpoczął w niej także karierę trenerską. W ciągu zaledwie kilku lat stał się jednym z najbardziej uznanych szkoleniowców świata. Jako trener wywalczył jak dotąd 11 tytułów mistrza kraju (po trzy z FC Barceloną i Bayernem Monachium, pięć – z Manchesterem City) oraz sześć krajowych pucharów (po dwa z Bayernem i Barceloną, dwa z The Citizens), trzykrotnie triumfował w Lidze Mistrzów. Łącznie jako szkoleniowiec ma na koncie 37 trofeów.
Książka „Czy Chiny już wygrały?” opisuje obecny stan rywalizacji między Chinami a Stanami Zjednoczonymi, która stanowi jeden z najważniejszych czynników determinujących ład światowy w XXI wieku, wpływających także w dużym stopniu na obecną pozycję Polski. Przybliża podstawowe różnice polityczne i kulturowe między oboma wielkimi rywalami, ich słabe i mocne strony, wskazując na możliwe błędy w komunikacji.
Zarówno naukowcy, jak i praktycy recenzowali książkę Mahbubaniego bardzo pozytywnie, np. Michael Spence, laureat nagrody nobla w zakresie ekonomii (2001) wskazuje: „Kishore Mahbubani posiada wielkie doświadczenie w dyplomacji i stosunkach międzynarodowych; wysoko rozwiniętą, stosunkowo rzadką umiejętność strategicznego myślenia w złożonych środowiskach oraz wyjątkową zdolność do zrozumienia i uszanowania różnych cywilizacji i ich wartości. Te umiejętności, spostrzeżenia i doświadczenie uwidaczniają się w pełni w jego nowej książce “Has China Won?”. Także polscy recenzenci wskazują jej bardzo wysoki poziom merytoryczny.
Publikacja książki przyczyni się do wzrostu wiedzy i świadomości zwłaszcza w obszarze przemian ładu światowego. W świecie, w którym kraje Azji Południowo-Wschodniej, zwłaszcza Chiny, nabierają znaczenia i stanowią istotne wyzwanie dla świata zachodniego, niezbędny jest dostęp do wiedzy na temat tego wyzwania. Były rektor Uniwersytetu Harvarda, Lawrence Summers, stwierdza w recenzji „Czy Chiny już wygrały?”, iż “nie ma lepszego przewodnika dla ludzi Zachodu po azjatyckiej wizji świata niż Kishore Mahbubani”.
StreszczenieKronika umierania. Zamarzanie oparta jest na przeżyciach autora w związku z zamarznięciem Gertrudy, której pamięci dedykuje swoje wspomnienia.Opisy hipotermii wzorowane są na opisach wysokogórskich wypraw i nawiązują do scen z filmu Everest. Kolejne odsłony tragicznej śmierci bohaterki niosą ładunek realizmu magicznego. Jesteśmy świadkami spotkania Gerdy z widmem śmierci i stadem saren.Równoległym wątkiem są cztery części Sali Tronów: obrazy inspirowane symboliką biblijną stanowią własne spojrzenie autora na Sąd Ostateczny i są współczesną wersją przekazu wyobrażeń religijnych ludzkości i nadludzkości postaci. W dalszej części wspomnień narrator przekazuje głos autorowi w rozmowach grupy przyjaciół, a dialogi bohaterów, którzy mają realny pierwowzór wśród rodziny i znajomych autora, stanowią o jakości i stylu książki. Wśród poruszanych tematów pojawia się możliwość obecności nieobecnego w świecie Boga, nazwanego za Romanem Ingardenem ,,diamentem pojęciowym"", oskarżenie i usprawiedliwienie Boga przez dwudziestowiecznych myślicieli, jak Martin Heidegger, Edyta Stein czy Emmanuel Levinas. Odnosimy wrażenie, że to oni są nieobecnymi bohaterami tekstu. Autor parafrazuje i czyni przekaz zrozumiałym i przystępnym, dlatego ilość cytowań ograniczył do niezbędnych. Część filozoficzna Kroniki umierania. Zamarzanie jest osobistym przeszukiwaniem świata w poszukiwaniu Boga, sensu życia, cierpienia i śmierci. Autor stawia pytanie o możliwość pogodzenia się z poczuciem winy za śmierć bohaterki i obciąża tym na koniec również ofiarę. W książce znajdziemy wiele dygresji, anegdot, retrospekcji, celowych powtórzeń i naprawdę udanych pętli czasu.Ostatni rozdział opowiada o wyprawie autora w Tatry, będącej wspomnieniem i rozliczeniem się z niełatwego uczucia do Gerdy, o której życiu i jego poczuciu winy dopiero tutaj dowiadujemy się najwięcej.Przesłanie epilogu pozostawia czytelnika z poczuciem, wypowiedzianego z dystansem do świata, przekonania, że wbrew rozpaczy istnienie nie jest przegrane, skoro w ogóle można było narodzić się do życia na ziemi i cieszyć się pięknem zachodu słońca nad Jeziorem Orawskim z widokiem na ukochane przez bohatera Tatry i Beskidy.
Jeżeli najważniejszym problemem współczesnego człowieka jest brak odpowiedzi na pytanie, po co żyje, to w niniejszej książce tę odpowiedź znajdzie. Tylko Miłość, która kocha za darmo, bezwarunkowo, także wtedy, gdy człowiek jest zły, może rozpalić nadzieję w sercu poszukującym prawdy."Wiara jest przeciwieństwem pesymizmu, depresji, braku nadziei" - mówi Jan Grosfeld w niezwykłym wywiadzie-rzece ze Sławomirem Jackiem Żurkiem, ale to więcej niż rozmowa. To historia człowieka, który na swojej drodze spotkał Boga i Jego miłość wypełniającą pustkę w ludzkim sercu.Jan Grosfeld jest świadkiem Boga, który Go znalazł i czyni nowym człowiekiem.Tematem książki jest konkretny człowiek - z imieniem i nazwiskiem, z datą i miejscem urodzenia, z rzeczywistą biografią. To on jest tytułowym pałacem w płomieniach - podpalany zawieruchą dziejów i nieodwołanie (wydawałoby się) ginący, a jednak ratowany, odbudowywany i wskrzeszany przez Boga, który - to najważniejszy refren tej książki - jest wierny! Przy czym jest to także człowiek z ogromnym poczuciem odpowiedzialności - nie tylko za siebie czy swoich bliskich, ale również za Kościół, za swoją Ojczyznę, za świat, w szczególności za kolejne pokolenia: za młodych.Serdecznie zapraszam Państwa do lekturyZe wstępu kard. Grzegorza Rysia
Spis treści:WstępI. Iran w obliczu amerykańskiego ataku na IrakII. Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (Pasdaran) jako element sił zbrojnych IranuIII. Siły Qods (Niru-ye Qods) jako instrument wpływu Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej na Bliskim i Środkowym WschodzieIV. Brygady Hezbollahu w latach 20072011 portret organizacjiV. Brygady Hezbollahu w latach 20112020 ewolucja organizacjiEpilog. Eskalacja konfliktu. Zamach na generała Kassema SolejmaniegoBibliografia O książce:Musicie wiedzieć, iż jesteśmy bardzo blisko was w miejscach, o których wam się nawet nie śniło słowa te wypowiedziane przez dowódcę irańskich Sił Qods generała Kassema Solejmaniego pod adresem prezydenta USA Donalda Trumpa nie były czczą przechwałką. Stworzony przez Iran, regionalny polityczno-wojskowy sojusz złożony głównie z różnoetnicznych szyickich milicji zwany Osią Oporu posiada bowiem realny wymiar w postaci przeszło 200 tysięcy bojowników na ogromnym obszarze rozciągającym się od Azerbejdżanu po Jemen oraz od Libanu i Palestyny po Afganistan. To niewidzialne władztwo jest w istocie kolejną wersją perskiego imperium. Nowe szyicko-perskie imperium nie zna granic państwowych. Sięga ono bowiem wszędzie tam, gdzie docierają irańscy Strażnicy Rewolucji często w charakterze doradców, budowniczych, dyplomatów czy też pielgrzymów. Od wielu lat Oś Oporu spędza sen z powiek szefów tajnych służb Izraela. Elementy tego nieformalnego sojuszu otaczają bowiem niemal ze wszystkich stron położone w Palestynie państwo żydowskie. Można powiedzieć, że generałowi Solejmaniemu udało się zamknąć Izrael w pierścieniu ognia nowoczesnych dronów bojowych oraz rakiet balistycznych.Przedmiotem niniejszej książki jest historia irackich Brygad Hezbollahu, jednego ze zbrojnych ugrupowań wchodzących w skład Osi Oporu. Organizacja ta jest ściśle związana z irańskim Korpusem Strażników Rewolucji Islamskiej, zarówno ideologicznie, jak i organizacyjnie. W pracy niniejszej podjąłem próbę naszkicowania obrazu Brygad Hezbollahu w kontekście rywalizacji Stanów Zjednoczonych oraz Iranu o wpływy na terytorium postsaddamowskiego Iraku.
Książka Silvii Bruni jest lekturą znacznie przekraczającą skromne ramy zakreślone przez jej tytuł. Bardzo szeroka, rzetelna baza źródłowa tego opracowania daje nam po raz pierwszy wgląd w szczególny charakter włoskiego życia muzycznego od czasów Chopina po okres współczesny. Autorka pozwala nam śledzić fascynujący proces powolnego, ale stałego, wzrostu rangi muzyki Fryderyka Chopina w oczach krytyków i słuchaczy Italii. Przyswojenie i pogłębione zrozumienie twórczości polskiego kompozytora prowadzi włoskich artystów i krytyków kultury w realia często odlegle od naszych doświadczeń. Tym większe staje się zaskoczenie, gdy konkluzje protagonistów polskiego i włoskiego życia artystycznego stają się sobie bliskie.
Odkrywanie cech osobowości Chopina, jego związku z tradycją narodową, stosunku do świata, wreszcie sposobu wyrażenia splotu tych okoliczności w muzyce – wszystko to znajdziemy w pracy Silvii Bruni ujęte w specyficznej dla Włoch formie i stylu. W tym świetle fascynujące stają się wytrwałe, trwające od dwustu lat, poszukiwania związków sztuki Chopina z podstawowymi wartościami włoskiej tradycji artystycznej. Wydaje się, że powinniśmy je dobrze znać, a tymczasem…
Grzegorz Michalski
Autorka opisuje swoją działalność oświatową. Tekst ma charakter sprawozdawczy – Świacka przedstawia fakty, nie dzieli się jednak żadnymi osobistymi wspomnieniami. Była córką Edwarda Donimirskiego (powstańca 1863 r., ziemianina z zaboru pruskiego) i Heleny z Wolańskich. W domu autorki od dzieciństwa panował duch patriotyczny, a ona sama już w młodości brała udział w tajnej pracy oświatowej (prowadziła tajne komplety nauki religii, języka polskiego i historii, brała udział w organizacji polskich przedstawień). Wyszła za mąż i przeniosła się do majątku Bielica (pow. siennieński, ziemia mohylewska, Białoruś), gdzie zajęła się oświatą ludu polskiego we dworze i zaściankach. Założyła Sieńskie Towarzystwo Oświaty i Dobroczynności, wraz z którym organizowała spektakle w Siennie, Orszy i Witebsku. Jednym ze sposobów pozyskiwania funduszy przez Towarzystwo było sprzedawanie papeterii z nadrukiem „Światło niosę mojemu ludowi”. Autorka pisze o karaniu zsyłką lub więzieniem za prowadzenie szkółek dla polskich dzieci. Wspomina jedną z nauczycielek, Aleksandrę Januszkiewicz, która po uwięzieniu w Orszy chciała odebrać sobie życie.
Dalej Świacka opisuje sierociniec dla trzydzieściorga dzieci, który założyła w Bielicy w 1905 r. Pobieżnie przedstawia zajęcia dzieci, ich plac zabaw i wspomina: „Wyszło z tej nauki kilkadziesiąt młodych chłopców i dziewcząt, zawodowo przygotowanych i utrwalonych w polskości, a parę prawosławnych sierot przeszło na katolicyzm”.
(fragment recenzji z Archiwum Kobiet)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
