Twoje ubranie ma historię, której nie znajdziesz na metce Każdego ranka stajesz przed szafą i zastanawiasz się, co na siebie włożyć. Czy wiesz, skąd pochodzi bawełna na twój T-shirt? Czyje ręce uszyły twoją sukienkę? Ile litrów wody zużyto do produkcji jednej pary dżinsów? Sofi Thanhauser przez lata szukała odpowiedzi na te pytania, podążając śladami pięciu rodzajów włókien: lnu, bawełny, jedwabiu, wełny oraz włókien sztucznych i syntetycznych. Od podszewki to wynik fascynującego reporterskiego śledztwa, które prowadzi od domowych warsztatów tkackich Nowej Anglii przez barokowy przepych dworu Ludwika XIV po współczesne obozy pracy w Xinjiangu. Thanhauser „rozczytuje” ubrania i materiały niczym teksty kultury, traktując je jak świadków historii. Tropi początki przemysłu fast fashion, który zastąpił twórcze rzemiosło. Zagląda dosłownie pod podszewkę postępu, ujawniając jego prawdziwe koszty: spadek jakości, wyzysk pracowników i dewastację środowiska. Książka uświadamia, że tkanina to nie tylko materiał, lecz splot polityki, ekologii i kultury. A ubrania, które codziennie zakładamy na siebie, stanowią najbardziej intymne archiwum ludzkości – i klucz do zrozumienia tego, kim jesteśmy. Najlepsza książka roku według „The New Yorkera". Laureatka Whiting Award 2025. Po przeczytaniu tej książki nikt nie będzie mógł powiedzieć, że zajmowanie się strojem jest tylko błahą rozrywką. To sprawa polityczna i kwestia zwyczajnego rozsądku, który cechował jeszcze nasze babcie. W czasach kiedy plastik i toksyny ultra fast fashion na potegę zanieczyszczają planetę i krzywdzą rzesze ludzi na całym świecie, Sofi Thanhauser pomaga zrozumieć historyczne źródła szybkiej mody i pokazuje drogi wyjścia z tej matni. Żeby dobrze żyć, potrzebujemy zarówno nieprzetworzonego jedzenia, jak i zdrowej, zrównoważonej mody. Najwyższa pora na zmiany – od podszewki! Karolina Sulej, pisarka, antropolożka kultury, badaczka mody Wyobraźcie sobie, że kiedyś samowystarczalność oznaczała nie tylko produkcję żywności, lecz także tkanie i szycie ubrań. Sofi Thanhauser odwiedziła te zakątki świata, gdzie wytwarza się surowce i szyje odzież dla sieciówek. Z podróży i rozmów z ludźmi utkała niezwykle interesującą i jednocześnie smutną opowieść o tym, że produkcja tanich ubrań degraduje środowisko, przyczynia się do wykorzystywania najsłabszych, niszczy jednostki i rodziny, zabiera zdrowie i godność. Katarzyna Jasiołek, autorka książek o wzornictwie i sztuce Ta wciągająca historia odsłania kulisy powstawania ubrań, które nosimy codziennie na sobie. Lektura obowiązkowa dla fanów mody. Pamiętacie scenę z Diabeł ubiera się u Prady, w której Miranda Priestly lodowatym tonem opisuje całą złożoną pracę włożoną w produkcję swetra? Dodajcie do tego porządną porcję dziennikarstwa klimatycznego, dogłębną analizę historii i przypis na temat praw pracowniczych, a w efekcie otrzymacie tę książkę. „Harper’s Bazaar” Thanhauser udaje się udowodnić, że historia tkanin była i jest naładowana politycznym znaczeniem. To zarazem ostrzeżenie, aby zwrócić pilną uwagę na łamanie praw człowieka w przemyśle tekstylnym. Ten przesiąknięty pasją i osobistą perspektywą autorki tekst splata wiele wątków – niczym cudowna tkanina. „Independent” Sofi Thanhauser, artystka i badaczka, absolwentka historii na Columbia University i kreatywnego pisania oraz studiów nad środowiskiem i zasobami naturalnymi na University of Wyoming. Jest wykładowczynią w Pratt Institute w Nowym Jorku. Jej artykuły publikowano w „Vox”, „The Guardian” i wielu innych magazynach.
ROZMOWY Z REWOLUCJONISTKAMI ŚWIATA SZTUKI
Marina Abramović, Yoko Ono, Cate Blanchett, Miuccia Prada, Agnes Varda,
FKA twigs, Isabelle Huppert, Tracey Emin i wiele innych…
Rozmowy z kobietami, które od dekad wyznaczają kierunki w nowoczesnej sztuce, modzie, fotografii, branży filmowej i muzycznej. Opowiadają o pracy artystycznej, jej mniej oczywistych stronach i tym, co kryje się za procesem twórczym: poszukiwaniu własnej drogi, wychodzeniu poza utarte formy, kwestionowaniu kanonów piękna i cenie niezależności.
Słowa i wykonane polaroidem portrety — spontaniczne, pozbawione dystansu — składają się na wielogłosowy obraz kobiet, które nie tylko odniosły sukces, lecz także przesunęły granice sztuki i nadały kobiecej twórczości nową siłę.
„Hugo Huerta Marin patrzy i słucha tak, żeby nie przeszkodzić żadnej swojej rozmówczyni w wyrażaniu tego, czym chce się podzielić. To nie są konceptualne wywiady ani ploteczki z gwiazdami, lecz ciepłe, ludzkie rozmowy, do których czytelnik jest zapraszany, trochę jakby dosiadał się do rozmówców.
Książka, choć tworzy panteon kobiecych siłaczek, jest daleka od budowania im pomników ze spiżu. To kobiety złapane w codzienności, pomiędzy jedną rolą a drugą, między wernisażem a festiwalem, rozluźnione i rozbrajająco zwyczajne. Historia i zmagania każdej z nich są inne, lecz w pewnych kwestiach się zgadzają — życie i sztuka nie mogą być nudne, przyroda nas ratuje, a piękno tkwi w złożoności ludzkiej natury”.
Karolina Sulej
„To książka o artystkach. Tych, które łamały schematy. Zmieniały zasady gry.
Rozbijały, aby coś zbudować. Rozłupały granice tego, czym może być sztuka. Zakwestionowały
status quo . Podawały w wątpliwość myśli, postawy i pragnienia definiowane przez społeczny dyktat”.
Hugo Huerta Marin, fragment wstępu
Rozmówczyniami Hugo Huerty Marina są: Marina Abramović, Cate Blanchett, Annie Lennox, Miuccia Prada, Anjelica Huston, Carrie Mae Weems, Diane von Fürstenberg, Yoko Ono, Tracey Emin, Catherine Deneuve, Shirin Neshat, Ann Demeulemeester, Tania Bruguera, Rei Kawakubo, Kiki Smith, ORLAN, Julianne Moore, Inez van Lamsweerde, Charlotte Gainsbourg, FKA twigs, Uma Thurman, Isabelle Huppert, Jenny Holzer, Debbie Harry i Agnes Varda.
Urodzony w 1884 roku w Sieradzu Antoni miał niezwykłe zdolności manualne. Wsparcie dawała mu matka – krawcowa, która widziała drzemiący w chłopcu talent. Pierwsze umiejętności zdobywał w Łodzi, gdzie jego wuj Paweł Lewandowski prowadził zakład fryzjerski. Z Łodzi, gdzie czesał żony bogatych fabrykantów, wyjechał do Paryża – centrum kultury, sztuki, mody początku XX wieku. Antoni, nazywany Antoine᾿em de Paris, stworzył wizerunek współczesnej kobiety, udowodnił, że fryzjerstwo jest sztuką, i zrewolucjonizował ten zawód, tworząc podwaliny Haute Coiffure, czyli Wielkiego Fryzjerstwa. Pokochały go największe osobistości XX wieku. W kolejce do niego ustawiały się ikony kina. Damy z wyższych sfer, księżne i królowe marzyły, by oddać swe włosy w jego ręce.
Cezary Łasiczka: Naszą rozmowę rozpoczniemy poetycko: Od szczęk do pięty wszedł napięty.Oliwne na nim firmamenty.Ten tylko może być wybrany,kto jest jak strucla zasupłany.Z niedźwiedziem bierze się za barygroźnym (chociaż go wcale nie ma).Trzy niewidzialne jaguarypadają pod ciosami trzema.Rozkroku mistrz i przykucania.() Poznaje Pan ten wiersz?
A lavish visual treatment of the life and times of Gabrielle Chanel, one of the great stories of the modern age.Gabrielle ‘Coco’ Chanel is an icon of fashion, and can lay claim to having invented the look of the 20th century. At the height of the Belle Époque, she stripped women of their corsets and feathers, put them in bathing suits and sent them out to get tanned in the sun. She introduced the little black dress; trousers for women; costume jewelry; the first ever couture perfume, N° 5; and the exquisitely comfortable suit that became her trademark.Chanel went everywhere and knew everyone – Picasso, Diaghilev, Stravinsky, Cocteau, Jean Renoir, Visconti – and, as this sumptuously illustrated volume clearly shows, her accomplishments constitute one of the great stories of the modern age. Her extraordinary life is eminently suited to the lavish visual treatment of this beautiful book, which features some 600 illustrations from an extraordinary collection amassed over the years by Edmonde Charles-Roux, Chanel’s official biographer and close friend. An authoritative and practised writer, Charles-Roux used painstaking research and vivid eyewitness accounts to set the pictures in their context of time and place. She makes Chanel live again!
Dive into the rough and gritty world of indie skate culture and discover the community-driven ethos that has propelled the sport beyond its Californian origins. Encounter the thrilling world of 2020s indie skate culture – its faces, brands and wildly diverse local scenes. With profiles, interviews and graphics from the best of this global generation of skaters, True World Skate pays homage to the community-driven ethos that has boosted skateboarding far beyond California. Through captivating storytelling and vivid grease-smeared imagery, True World Skate uncovers the interconnected network of skaters, makers, communities and innovators who have contributed to the growth and evolution of skate culture. Explore the diverse landscapes and communities that have fostered the spirit of independence and creativity at the heart of skateboarding, from suburban parks and urban playgrounds to war zones and wilderness. The vibrancy of this new global skate culture is captured in stunning photography and exclusive interviews with coaches, filmmakers, historians and community leaders. From board graphics to wheel makers and ramp builders, featured brands include Scout Hut, Moska Wheels, Cleaver, Proper Gnar, Heroin and many more.
A fully illustrated, enhanced and reformatted edition of Johnny Marr’s acclaimed autobiography, Set the Boy Free, sumptuously re-imagined with additional archival photography and exclusive updates by Marr himself.A slick redesign integrating the classic text and photographs with expanded imagery from the archives of Angie Marr, this enhanced edition of Johnny Marr’s bestselling autobiography is so much more than the story of the much-loved guitar wizard. It’s the inside track of popular music over the last forty years, laid bare by a musical legend at the heart of it all and never far from the Top 10. A true collector’s item, Johnny Marr: Set the Boy Free also includes a brand-new introduction by Marr and his previously unpublished, highly personal eulogy for Smiths bassist and school friend Andy Rourke.Published to celebrate the 10th anniversary of the original edition of Set the Boy Free and the 40th anniversary of the release of The Smiths’ The Queen Is Dead – voted the greatest album of all time by NME – this illustrated anniversary edition includes swathes of never-before-published photography from this classic Smiths era, and comes at a time when Marr’s stature as a musician, songwriter and household name confirms his position as a modern cultural icon.
Rafał Majka. Zawsze z przodu to szczera rozmowa Tomasza Kalemby z jednym z najwybitniejszych polskich kolarzy. Brązowy medalista olimpijski z Rio de Janeiro opowiada o drodze z małej miejscowości na szczyty światowego kolarstwa.
Najbardziej osobisty portret Leonarda Cohena – widziany oczami człowieka, który spędził z nim rok w trasie.W 1979 roku Harry Rasky, filmowiec i przyjaciel Cohena, dołączył do legendarnej trasy Field Commander Cohen Tour. Jako uważny obserwator i powiernik zobaczył artystę takim, jakim znali go tylko najbliżsi. „Pieśń Leonarda Cohena” nie jest kolejną biografią słynnego muzyka. To intymna opowieść o człowieku ukrytym za legendą – poecie, pisarzu i niestrudzonym poszukiwaczu sensu. Rasky prowadzi czytelnika przez kulisy koncertów, hotelowe pokoje i nocne rozmowy o miłości, sztuce i duchowości. Sięgając do osobistych archiwów, dzienników i niepublikowanych materiałów, autor tworzy niezwykle bliski portret artysty u szczytu dojrzałości twórczej.Książka zawiera nieznane fotografie oraz komentarze samego Cohena dotyczące pisarstwa i procesu twórczego. Wydanie wzbogacono o wyjątkowy dodatek – „Dzienniki Dylana” (The Dylan Diaries) – oparty na notatkach Rasky’ego z niezrealizowanego projektu filmowego z Bobem Dylanem z 1966 roku.Dla miłośników Leonarda Cohena, Boba Dylana, Patti Smith i literatury odsłaniającej człowieka stojącego za wielkim artystą.
To nie jest typowa autobiografia medalistki olimpijskiej. Bliżej jej do opowieści o drodze przez marzenia, ambicję, zwątpienie, stratę i zmianę. To historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, ale otwarta również na to, co symboliczne, intuicyjne i niewidoczne na pierwszy rzut oka.Autorka prowadzi czytelnika przez świat zwycięstw i porażek, budowania siły wewnętrznej, utraty gruntu pod nogami i szukania nowego sensu. Sport jest tu punktem wyjścia, ale ta opowieść dotyka doświadczeń znacznie bardziej uniwersalnych: budowania poczucia własnej wartości, odpuszczania tego, na co nie mamy wpływu, i odnajdywania własnej ścieżki.To książka dla tych, którzy chcą osiągać cele, ale też dla tych, którzy próbują pozbierać się, gdy życie nie układa się zgodnie z planem. Oktawia Nowacka – brązowa medalistka Igrzysk Olimpijskich w pięcioboju nowoczesnym z Rio de Janeiro (2016). Medalistka mistrzostw świata i Europy, zwyciężczyni Pucharu Świata. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu sportowemu pomaga budować „mistrzowski mental” w sporcie i w biznesie.
Pod koniec ubiegłego roku skończyłem 67 lat. Po ukończeniu szkoły podstawowej podjąłem naukę w średnim studium zawodowym o profilu społeczno-prawnym. Następnie odbyłem dwuletnią służbę w OHP. Później rozpocząłem pracę w Hucie Warszawa.
Resztę życia wyobrażałem sobie jako niekończącą się podróż dookoła świata własnym jachtem. Zamierzałem podróżować samotnie. To być może istotna cecha mojej osobowości, zwykle określana mianem mizantropii – choć zapewne nie jest to określenie do końca trafne. Nawet rozpocząłem budowę jachtu. Prace były już mocno zaawansowane – gotowy stał kadłub. Niestety okoliczności zmusiły mnie do porzucenia planów związanych z morzem. Ich realizacja ograniczyła się do kilku rejsów po naszych wodach przybrzeżnych i osłoniętych.
Później podjąłem pracę w niewielkiej firmie nagrywającej kasety z muzyką z gatunku pop-jazz. Przede wszystkim projektowałem okładki, ale zajmowałem się także wieloma innymi rzeczami. We wczesnych latach 90. wstąpiłem do szkoły o profilu ezoterycznym. Jej dźwięczna nazwa brzmiała Akademia Astrobiologii. Wbrew pozorom nie wykładano tam niczego na temat życia w kosmosie.
Pod koniec lat 90. pojawiły się u mnie ciężkie i przewlekłe choroby – problemy żołądkowe oraz choroby stawów. Jeszcze później opiekowałem się matką, która z wiekiem zniedołężniała i popadła w chorobę psychiczną.
Od chwili jej śmierci zajmuję się psychotroniką, ezoteryką i oczywiście pisaniem. Cokolwiek opisuję, miało miejsce w rzeczywistości. Choć niektóre sprawy mogą wydawać się mało wiarygodne i część osób uważa zapewne, że co najmniej przesadziłem – zwłaszcza jeśli chodzi o bardziej niezwykłe wydarzenia – takie opinie są mi nawet na rękę. Niech sobie myślą, że zmyśliłem. Tymczasem za każdym razem dochodzę do wniosku, że zdarzenia, które naprawdę miały miejsce, są ciekawsze od czegokolwiek, co mógłbym wymyślić.
Rodziny nie założyłem i nie noszę się z takim zamiarem.
Przed kilkunastoma laty przeniosłem się z Warszawy do Żyrardowa, gdzie na razie pozostaję. Na przeprowadzkę wpłynęły względy ekonomiczne. Mieszkam sam z dwoma kotami. Nie chciałem żadnego, a mam dwa. O tym, w jaki sposób wszedłem w ich posiadanie, również pisałem. Ten kot, o którym była mowa w opowiadaniu zatytułowanym "Mrówki", zamieszczonym w książce "Dzień jak co dzień", już nie żyje – miał raka. Zamiast niego jest inny. Koty muszą być dwa.
Pod koniec ubiegłego roku skończyłem 67 lat. Po ukończeniu szkoły podstawowej podjąłem naukę w średnim studium zawodowym o profilu społeczno-prawnym. Następnie odbyłem dwuletnią służbę w OHP. Później rozpocząłem pracę w Hucie Warszawa.
Resztę życia wyobrażałem sobie jako niekończącą się podróż dookoła świata własnym jachtem. Zamierzałem podróżować samotnie. To być może istotna cecha mojej osobowości, zwykle określana mianem mizantropii – choć zapewne nie jest to określenie do końca trafne. Nawet rozpocząłem budowę jachtu. Prace były już mocno zaawansowane – gotowy stał kadłub. Niestety okoliczności zmusiły mnie do porzucenia planów związanych z morzem. Ich realizacja ograniczyła się do kilku rejsów po naszych wodach przybrzeżnych i osłoniętych.
Później podjąłem pracę w niewielkiej firmie nagrywającej kasety z muzyką z gatunku pop-jazz. Przede wszystkim projektowałem okładki, ale zajmowałem się także wieloma innymi rzeczami. We wczesnych latach 90. wstąpiłem do szkoły o profilu ezoterycznym. Jej dźwięczna nazwa brzmiała Akademia Astrobiologii. Wbrew pozorom nie wykładano tam niczego na temat życia w kosmosie.
Pod koniec lat 90. pojawiły się u mnie ciężkie i przewlekłe choroby – problemy żołądkowe oraz choroby stawów. Jeszcze później opiekowałem się matką, która z wiekiem zniedołężniała i popadła w chorobę psychiczną.
Od chwili jej śmierci zajmuję się psychotroniką, ezoteryką i oczywiście pisaniem. Cokolwiek opisuję, miało miejsce w rzeczywistości. Choć niektóre sprawy mogą wydawać się mało wiarygodne i część osób uważa zapewne, że co najmniej przesadziłem – zwłaszcza jeśli chodzi o bardziej niezwykłe wydarzenia – takie opinie są mi nawet na rękę. Niech sobie myślą, że zmyśliłem. Tymczasem za każdym razem dochodzę do wniosku, że zdarzenia, które naprawdę miały miejsce, są ciekawsze od czegokolwiek, co mógłbym wymyślić.
Rodziny nie założyłem i nie noszę się z takim zamiarem.
Przed kilkunastoma laty przeniosłem się z Warszawy do Żyrardowa, gdzie na razie pozostaję. Na przeprowadzkę wpłynęły względy ekonomiczne. Mieszkam sam z dwoma kotami. Nie chciałem żadnego, a mam dwa. O tym, w jaki sposób wszedłem w ich posiadanie, również pisałem. Ten kot, o którym była mowa w opowiadaniu zatytułowanym "Mrówki", zamieszczonym w książce "Dzień jak co dzień", już nie żyje – miał raka. Zamiast niego jest inny. Koty muszą być dwa.
Początki wcale nie były słodkie!
Gęsta, ciemna czekolada była oskarżana o to, że pobudza zmysły i wywołuje gadulstwo, a nawet… lubieżne myśli.
Marcepan sprzedawano w aptekach jako lekarstwo na dżumę.
W dawnej Rosji do osłodzenia herbaty wystarczał sam widok kostki cukru zawieszonej na sznurku.
Historia deserów to nie tylko opowieść o mące, jajkach i cukrze. To fascynująca podróż, w której słodki smak wyrywa się z alchemicznych laboratoriów i aptek, by zawładnąć królewskimi dworami, a dopiero wiele wieków później pracowniami cukierniczymi.
Dziś cukier jest wszędzie, lecz przez stulecia pozostawał elitarnym, luksusowym towarem, a historia deserów jest zarazem opowieścią o globalizacji i spektakularnej demokratyzacji słodkiego smaku.
Od średniowiecznych receptur po wyrafinowane monoporcje – odkryj pogmatwane, pełne anegdot drogi, jakimi desery trafiły na nasze stoły.
To lektura intensywna, zmysłowa i wciągająca – aż chce się sięgnąć po dokładkę.
MAGDALENA KASPRZYK-CHEVRIAUX – publicystka kulinarna, adwokatka, pasjonatka historii gastronomii. Od lat popularyzuje dzieje dawnej kuchni polskiej, między innymi w książkach Kapłony i szczeżuje. Opowieść o zapomnianej kuchni polskiej (napisanej wraz z prof. Jarosławem Dumanowskim) oraz Sztukamięs ze szlachtuza. Nieopowiedziana historia mięsa. Publikowała w krakowskiej „Gazecie Wyborczej” (gdzie stworzyła rubrykę Historie kuchenne), a także w „Forbesie”, magazynach „Kuchnia” i „Usta” oraz na Culture.pl. Swój dorobek publicystyczny i ekspercki zgromadziła na autorskiej stronie JemLegalnie.com. Analityczny umysł i dociekliwość badaczki z powodzeniem łączy z fascynacją ludzkim potencjałem jako mentorka wspierająca kobiety w procesie życiowej transformacji.
Marzenia o nieśmiertelności i bogactwie,
przypadkowe ofiary, trucizny i podrabiane złoto –
Epokę (al)chemii czyta się jak najlepszy thriller!
Czy da się wyprodukować złoto z dziecięcego moczu?
W jaki sposób fascynacja chemiluminescencją doprowadziła do wynalezienia zapałki?
Co łączy chiński eliksir mający gwarantować nieśmiertelność z prochem strzelniczym?
Czy skok do kadzi z winem może uratować przed śmiercią w płomieniach?
Kit Chapman przywraca do życia zapomnianych innowatorów – odważne alchemiczki, rzemieślników-eksperymentatorów i łasych bogactwa oszustów. Obalając eurocentryczny mit dotyczący rozwoju chemii i ukazując wkład wielu kultur w odkrycia tej dziedziny, opowiada historię o ludzkiej ciekawości, ambicji i pomysłowości.
Dowiedz się, jak alchemicy inspirowali rozwój współczesnej medycyny, dlaczego eksperymentowanie z eliksirami doprowadziło do stworzenia leków przeciw malarii, jak pigmenty zmieniały losy imperiów, a odwieczne marzenie o przemianie jednych metali w inne urzeczywistniło się dzięki fizyce jądrowej.
Alchemia to magia,
która dzięki pracy wielu pokoleń ewoluowała w naukę,
bez której osiągnięć nie wyobrażamy sobie współczesnego życia.
Nowa książka laureata Nagrody Bookera Hipnotyczna opowieść o nieubłaganej mocy przypadku „Gdyby Rebecca West nie pocałowała H.G. Wellsa, H. G. Wells nie uciekłby do Szwajcarii, żeby napisać powieść, w której wszystko płonie, bez powieści Wellsa Leo Szilard nie wpadłby na pomysł nuklearnej reakcji łańcuchowej, bez pomysłu nuklearnej reakcji łańcuchowej Szilarda nie przeraziłaby nowa niszcząca siła, gdyby nie przeraziłaby go nowa niszcząca siła, nie przekonałby Einsteina, aby zabiegać o pomoc u Roosevelta, gdyby Einstein nie zabiegał o pomoc u Roosevelta, nie powstałby Projekt Manhattan, bez Projektu Manhattan nie istnieje dźwignia, którą Thomas Ferebee ma zwolnić o ósmej piętnaście 6 sierpnia 1945 roku trzydzieści jeden tysięcy stóp nad Hiroszimą, na Hiroszimę ani na Nagasaki nie spada więc żadna bomba i sto tysięcy, sto sześćdziesiąt tysięcy albo dwieście tysięcy ludzi żyje, umiera jednak mój ojciec”. Balansując na granicy biografii, eseju i fikcji, Richard Flanagan splata historię swojej rodziny z kluczowymi wydarzeniami XX wieku, by ukazać niewiarygodne ciągi zdarzeń, które wytyczają ścieżki naszych losów, oraz by rozplątać zawiłe nici własnej historii. Od błahego pocałunku do początków fizyki jądrowej, od niewoli ojca w Japonii do zrzucenia bomby atomowej przez Amerykanów, od dramatycznego spływu tasmańską rzeką do odkrycia literatury, od niewinnych rodzinnych rozmów do bolesnego odsłonięcia własnych korzeni nierozerwalnie związanych z trudną historią wyspy. Pytanie numer siedem to opowieść o życiu jako nieokiełznanym chaosie, w którym przypadki układają się w reakcje łańcuchowe o nieubłaganej logice. To także rozgorączkowana proza pełna snów i wspomnień, po mistrzowsku opowiadająca o tym, jak nasze życia wywodzą się z historii innych. I z tych, które wymyślamy o sobie sami. Książka otrzymała Nagrodę Baillie Gifford, znalazła się w finale francuskiej nagrody Femina Étranger przyznawanej najlepszym książkom zagranicznym, otrzymała nominację do Nagrody Medici, a także znalazła się wśród dziesięciu najlepszych książek roku w rankingu „The Washington Post”. „Niezwykła mieszanka niesamowitej energii oraz powściągliwości i troski. To swego rodzaju rozliczenie: Richarda Flanagana z ojcem i matką, Tasmanii z jej przeszłością, Japonii z jej historią, a także autora z samym sobą.” Colm Tóibín „W przypadku laureata Nagrody Bookera to dość odważne stwierdzenie, ale „Pytanie numer siedem” to prawdopodobnie najlepsza jak dotąd powieść Richarda Flanagana. Jest tak osobista i jednocześnie tak uniwersalna, że trudno o niej zapomnieć.” „The Guardian” „„Pytanie numer siedem” ustanawia nowy wyznacznik jakości. Nieczęsto się zdarza, że książka zmusza czytelnika, by wielokrotnie ją odkładał ze względu na silne emocje, jakie w nim wywołuje.” „The Sunday Times” „Ta głęboko poruszająca pozycja to najwybitniejsze dzieło autora. [Charakteryzuje się] psychologicznym i filozoficznym rozmachem na miarę Tołstoja, wplecionym w osobisty esej, dopracowany z taką samą precyzją, jak „Pierścienie Saturna” W.G. Sebalda.” „The Guardian Australia” „Czasami lektura książki staje się doświadczeniem odczuwalnym niemal fizycznie. „Pytanie numer siedem” należy do tej kategorii. Między okładkami kryje się w niej całe życie, a czytelnik po prostu się w niej zatraca. Jest to hołd dla wszystkich przejawów życia, a jednocześnie rozliczenie z XX wiekiem i tym, czego dowiedzieliśmy się dzięki niemu o samych sobie. To intymna, piękna, bezkompromisowa i głęboka opowieść. Dotyka tematów wieczności, po czym powraca do tego, co bliskie i znane [...].” „Sydney Morning Herald”
Anna Olszewska (13.10.2000 r.) - urodzona na Śląsku. Pasjonatka sztuki, filozofii, kotów i oczywiście książek… Piszę, bo w słowach odnajduję czułość i przestrzeń dla siebie. Z emocji, drobnych gestów i chwil, które łatwo przeoczyć, splatam wiersze. Poezja jest dla mnie formą bliskości – z własnym wnętrzem i z drugim człowiekiem. Ten tom to delikatny zapis tego, co we mnie poruszone, niedopowiedziane i prawdziwe.
Pierwsza biograficzna opowieść o Alinie Szapocznikow, jednej z najwybitniejszych artystek XX wieku. Przedwojenny Kalisz i Pabianice, łódzkie getto, obozy, niemal nietknięta wojną Praga, Warszawa realnego socjalizmu i odwilży, rewolucyjny Paryż, Nowy Jork lat siedemdziesiątych – to najważniejsze, choć nie jedyne odsłony tej pasjonującej opowieści. Jej bohaterka była osobą tyleż fascynującą co tajemniczą; o wielu sprawach ze swego życia nie chciała mówić. Marek Beylin rekonstruuje losy Aliny Szapocznikow, pokazuje jej artystyczną drogę, a przede wszystkim przywołuje tę niezwykłą, elektryzującą postać. I staje ona przed nami - zuchwała, niespokojna, pragnąca czerpać z życia garściami. Marek Beylin pokazuje twórczość Szapocznikow na artystycznym, obyczajowym i politycznym tle Polski i Europy, a przy tym opowiada o jej zmaganiu się z materią, poszukiwaniu nowych form, o genialnych rzeźbach i o tym, jak dziś odpowiadają na nie młodzi artyści. Przez karty książki przewijają się postaci krytyków i artystów, z którymi Szapocznikow była związana, poznajemy jej przyjaciół, m.in. Wojciecha Fangora, Marcela Duchampa, Rolanda Topora, Niki de Saint-Phalle, i jej dwie wielkie miłości: Ryszarda Stanisławskiego i Romana Cieślewicza. Bo to książka o życiu i sztuce pełnych erotyzmu, a także o rolach, w jakie wpisuje się kobiety-artystki i o tym, jak wielka sztuka i wyjątkowa osobowość się w nich nie mieszczą i jak je demaskują.
Plejada polskich skrytobójców i terrorystów, którzy działali zarówno w imię wielkich idei, jak i z najniższych pobudek. Sztyletnicy z okresu powstania styczniowego, zabójcy cara Aleksandra II i prezydenta Gabriela Narutowicza, ale też Janusz Waluś, który w 1993 roku zamordował szefa południowoafrykańskich komunistów, czy Szalony Bombiarz, polski zamachowiec zza oceanu, który przez półtorej dekady terroryzował Nowy Jork. Nowe wydanie książki zostało poszerzone o kolejne niezbyt chwalebne wątki naszej historii, w tym o rozdziały dotyczące przekłamań na temat Akcji pod Arsenałem, zabójstwa Tadeusza Hołówki dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów, a także planowanych zamachów na Józefa Piłsudskiego, Władysława Gomułkę i Nikitę Chruszczowa.
Jej obrazy znali wszyscy. Jej historii nie zna prawie nikt.
Mela Muter malowała wybitnych ludzi swoich czasów – Żeromskiego, Sienkiewicza, Ravela i Rollanda – dlatego jej obrazy są dziś uznawane nie tylko za wspaniałe dzieła sztuki, lecz także niezwykłe portrety całej epoki. Z kolei jej życie prywatne było pełne namiętnych relacji i dramatycznych wydarzeń. Po burzliwym romansie ze Staffem pocieszał ją Reymont, a z Gottliebem dzieliła nie tylko pracownię. Małżeństwo stało się dla niej więzieniem, straciła jedynego syna i doświadczyła koszmaru obu wojen światowych. Mimo tych trudności nigdy nie przestała tworzyć, a Paryż stał się jej nowym domem.
W Paryżu była bardziej popularna niż w Warszawie.
Sylwia Zientek powraca z mistrzowską biografią jednej z najwybitniejszych polskich malarek. Nie tylko opowiada jej historię, ale w końcu oddaje głos artystce.
To historia kobiety, która pokazuje, że sztuka i miłość mogą prowadzić do wewnętrznej przemiany i pomóc zachować człowieczeństwo nawet w najtrudniejszych czasach.
– Sylwia Zientek
Zanim pojawił się człowiek, drzewa już rządziły światem.
Jako architekci Ziemi zmieniły atmosferę, ujarzmiły wodę, korzystały z ognia i nawiązywały relacje z otaczającymi je roślinami i zwierzętami. Zdołały oswoić nawet dinozaury.
Dziś około trzech bilionów drzew dalej wpływa na losy naszej planety. Bez wysiłku zmieniają nam ziemię pod nogami i barwy nieba nad głową. Wiemy, że porozumiewają się ze sobą i współpracują. Czy wciąż mają nad nami władzę?
Harriet Rix – biochemiczka i specjalistka w dziedzinie botaniki – zaprasza czytelników do świata roślinnych olbrzymów i odsłania naukowe podstawy ich niezwykłych zdolności.
Zachwyć się spektakularną potęgą przyrody i zajrzyj pod korzenie geniuszu, który wymyka się ludzkiej wyobraźni.
Najlepsza Książka Roku 2025 według „The Telegraph”, „Country Life”, „The New Yorker” i „The Critic”.
Na długiej liście nominowanych do Women’s Prize for Non-Fiction 2026.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
