Opowieści prawdziwe. Chiny z perspektywy nizin społecznychZbiór blisko trzydziestu wywiadów z przedstawicielami najniższych warstw chińskiego społeczeństwa. W śród rozmówców Liao Yiwu są między innymi: handlarz ludźmi, kierownik szaletu, mistrz feng shui, trędowaty, chłopski cesarz, lunatyk czy śpiewak uliczny. Ich opowieści mówią nam równie wiele ożyciu codziennym Chińczyków znajdujących się na samym dole drabiny społecznej, co okulturowym bogactwie, wielosetletniej tradycji i skomplikowanej historii tego kraju. Oddając głos tym "zakneblowanym grupom społeczeństwa" - jak to określił Philip Gourevitch - nieuznawanym przez partię renegatom i pariasom, Liao Yiwu kreśli pasjonujący obraz Chin przełomu XX i XXI wieku."Liao Yiwu daje głos Chińczykom, których normalnie nie zaprasza się do wywiadów, bo nie pasują do obrazu chińskiego sukcesu. Są wśród nich tytułowy prowadzący umarłych, jest hiena cmentarna, zawodowy żałobnik i wyznawczyni Falun Gong. To niezwykła galeria postaci. Ich opowieści to skarbnica wiedzy o chińskim doświadczeniu historycznym. Niesamowite, niekiedy zabawne, częściej straszne, a wysłuchane z wyjątkowym darem przez pisarza, którego pasją po wyjściu z więzienia, gdzie siedział cztery lata po 1989 roku, stało się dotarcie do prawdy o własnym kraju." Maria Kruczkowska"Liao Yiwu jest twórcą oryginalnym, ale można by się założyć, że pisarze tak różni jak Mark Twain i Jack London, Mikołaj Gogol i George Orwell, Franois Rabelais i Primo Levi natychmiast wyczuliby w nim bratnią duszę." Ze wstępu Philipa Gourevitcha"Liao Yiwu daje głos Chińczykom, których normalnie nie zaprasza się do wywiadów, bo nie pasują do obrazu chińskiego sukcesu. Są wśród nich tytułowy prowadzący umarłych, jest hiena cmentarna, zawodowy żałobnik i wyznawczyni Falun Gong. To niezwykła galeria postaci. Ich opowieści to skarbnica wiedzy o chińskim doświadczeniu historycznym. Niesamowite, niekiedy zabawne, częściej straszne, a wysłuchane z wyjątkowym darem przez pisarza, którego pasją po wyjściu z więzienia, gdzie siedział cztery lata po 1989 roku, stało się dotarcie do prawdy o własnym kraju." Maria Kruczkowska"Liao Yiwu jest twórcą oryginalnym, ale można by się założyć, że pisarze tak różni jak Mark Twain i Jack London, Mikołaj Gogol i George Orwell, Franois Rabelais i Primo Levi natychmiast wyczuliby w nim bratnią duszę." Ze wstępu Philipa Gourevitcha"Książka "Prowadzący umarłych", reporterska w warstwie dokumentalnej, jest wielką literacką elegią, a jej tytuł można odnieść do autora. Liao Yiwu, rozmawiając ze swymi bohaterami, towarzyszy widmom. Ci ludzie jeszcze czepiają się życia, ale nędza, upokorzenia, znieprawienie, utrata wiary w to, w co kiedyś wierzyli, wypruły z nich siły fizyczne i moralne. Autor słucha z uwagą tych ocalałych biedaków i oddaje im głos. Sami nigdy nie doszliby do głosu, bo nie pasują do pejzażu, który miał być radosny i kolorowy. Przetrzymali rządy maoistowskie, ale nawet wtedy, gdy starają się zachowywać pogodę ducha i pracowicie łatają swoje życie, noszą piętno pogrobowców; państwo, w którym żyją, straciło wskutek terroru i głodu co najmniej czterdzieści milionów mieszkańców." Z laudacji Małgorzaty Szejnert, przewodniczącej jury Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego
Margaret Atwood, autorka głośnej Opowieści podręcznej, zabiera nas w autobiograficzną wędrówkę przez własne życie - a raczej wiele żyć.Wychowywana przez rodziców o umysłach ścisłych Atwood co roku spędzała długie miesiące w bezkresnych lasach północnego Quebecu, które fascynowały zarówno jej ojca entomologa, jak i niezależną, zaradną matkę. Dzieciństwo pisarki było koczownicze i pełne wolności, niekiedy samotne, ale też ekscytujące i piękne.Zaczynając od najdawniejszych wspomnień, Margaret Atwood opowiada najbardziej osobistą z historii - historię swojego życia. Łączy jego kluczowe momenty z książkami, które ukształtowały krajobraz światowej literatury: od okrutnych lat szkolnych opisanych później w Kocim oku po napięcie wyczuwalne w latach osiemdziesiątych XX wieku w Berlinie, gdzie zaczęła pisać Opowieść podręcznej. Na kartach tej literackiej autobiografii ożywają świat przyrody, magia czytania i książek, najważniejsze wydarzenia polityczne oraz dozgonna miłość autorki do charyzmatycznego pisarza Graeme'a Gibsona. Spotkamy tu również poetów, niedźwiedzie, hollywoodzkie gwiazdy i nietuzinkowe postaci żywcem wyjęte z powieści Atwood.
Wielkie emocje, dramatyczne wybory i sekrety, przed którymi nie da się uciecWszystkie tomy bestsellerowej sagi Sandomierskie wzgórza Edyty Świętek zebrane w jednym komplecie:Potomkowie złych ludziZielarka z doliny pustelnikaSerca żyjące nadziejąKobiety niezłomnego duchaSiła męskiego honoruZanurz się w tej wzruszającej historii!Potomkowie złych ludziDo Sandomierza przybywa tajemniczy nieznajomy, bohater wielkiej wojny. Mężczyzna ma za sobą trudną przeszłość, przed którą szuka schronienia. W pierwszych dniach broni przed zbójcami młodego chłopaka i podejmuje pracę przy zakładaniu winnicy. Wkrótce zaprzyjaźnia się z pustelnikiem, znajdując schronienie w jego chacie w Górach Pieprzowych.Zielarka z Doliny PustelnikaAlina traci grunt pod nogami, gdy Eustachy znika w tajemniczych okolicznościach. Zrozpaczona ze zdziwieniem odkrywa, jak bardzo zależy jej na mężu. W tym czasie jej siostra rodzi nieślubne dziecko. Poród okazuje się ciężki i kobieta walczy o życie. Alina leczy ją ziołami, które zbiera przy chacie pustelnika. Odkrywa bowiem w sobie siłę i talent do przyrządzania naturalnych specyfików. Wieść o jej zdolnościach niesie się po okolicy. Coraz więcej osób przychodzi do niej po poradę, dzięki czemu zyskuje sławę zielarki.Kobiety niezłomnego duchaCzasem trzeba przebyć długą drogę prowadzącą przez cierpienie, lęk i tęsknotę, by odnaleźć kogoś, kto da nam nadzieję. Marcjanna, kobieta z przeszłością, w końcu otwiera serce na nową miłość. Uczucie to dojrzewa w cieniu dramatycznych wydarzeń. Jej syn zostaje porwany i życie rodziny w jednej chwili rozpada się jak domek z kart.Serca żyjące nadziejąNadchodzi czas zmian. Małżeństwo opuszcza Dolinę Pustelnika i szuka nowego początku w Sandomierzu. Eustachy rozpoczyna pracę w urzędzie, a ich dom staje się azylem dla Marcjanny samotnie wychowującej synka. Tymczasem mroczna przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Odnaleziono szczątki Bożydara. Rodzina pogrąża się w rozpaczy, a właściciel piekarni, załamany ciężarem tragedii, postanawia ją sprzedać. Wtedy Eustachy podejmuje odważną decyzjęSiła męskiego honoruEustachy pada ofiarą dwóch napadów, a jego najbliższym zagląda w oczy strach. Kto odważył się sięgnąć po to, co należało do jego przodków? Mężczyzna zaczyna snuć domysły Poruszające zakończenie sagi o ludzkiej winie, romantycznej miłości i drugich szansach.
"Zostało mi po nim tylko pióro. Pewnego dnia wyjęłam je z torby matki, w której trzymała je z innymi pamiątkami po ojcu. Pióro, jakiego już się nie produkuje i które trzeba było napełniać atramentem. Używałam go przez całą szkołę. Opuściło mnie, zanim zdecydowałam się z nim rozstać. Mam je do dziś, sklejone taśmą, leży przede mną na biurku i zmusza mnie do pisania, pisania. Być może moje liczne książki były krętymi drogami, prowadzącymi właśnie do tej opowieści".Sarah Kofman ma sześćdziesiąt lat, gdy z odwagą wpisuje w swoje filozoficzne dzieło wspomnienie z dzieciństwa spędzonego w ukryciu w latach 1942-1944. Miała siedem lat, gdy policja w obławie zgarnęła z domu przy rue Ordener w Paryżu jej ojca, rabina małej synagogi polskich Żydów. Ojciec zginął w Auschwitz. Sarah wraz z matką znalazły schronienie u francuskiej katoliczki, "pani z rue Labat". To początek historii, zapisanej pomiędzy dwiema ulicami, dwoma językami (jidysz i francuskim) oraz dwoma światami oddzielonymi przepaścią.
Niniejszy 27. tom (SKS 27) pod wieloma względami różni się od poprzednio opublikowanych tomów Dzienników Sørena Kierkegaarda (1813–1855). Wcześniejsze notatki znajdowały się w zeszytach opatrzonych skrótem „NB”. Pojawiały się jako następujące po sobie zapiski samego autora. Tom 27. został skompletowany przez wydawców i komentatorów duńskich. Całość zatytułowano Luźne papiery (Søren Kierkegaard, Løse Papirer, Søren Kierkegaards Skrifter, Bind 27, Gads Forlag, København 2011). Tytuł pochodził jednak od autora rękopisów, czyli Sørena Kierkegaarda. Redaktorzy tomu 27. nie trzymali się ściśle chronologii, czyli porządku, w jakim te zapiski na luźnych kartkach rzeczywiście powstawały. Pogrupowali je tematycznie, nadając im osobne nagłówki (tytuły rozdziałów). Mimo to, przynajmniej do pewnego stopnia, zachowali chronologię, gromadząc je w trzech częściach jako „Luźne papiery 1830–1843”, „Luźne papiery 1843–1852”, i „Luźne papiery 1852–1855”. Część pierwsza to w dużej mierze notatki z lat studiów 1830–1840 Kierkegaarda. Streszczenia czytanych lektur, cytaty z tekstów greckich i łacińskich, niemieckich, notatki z dzieł filozoficznych, teologicznych i literackich. Były to podręczne materiały, które Duńczyk wykorzysta w późniejszej twórczości. Spontanicznie skreślał je od czasu do czasu, jakby obok codziennych notatek spisywanych w zeszytach.
Ekstremizm zaczyna się w głowie Każdego dnia ludzki mózg wykonuje złożoną pracę – składa rozproszone bodźce w spójny obraz rzeczywistości. Ideologie oferują w tym procesie drogę na skróty: dostarczają prostych odpowiedzi i wzorów do naśladowania, dają poczucie wspólnej tożsamości. Jakim kosztem to się jednak odbywa? Leor Zmigrod, neuronaukowczyni i psycholożka, sprawdza, jak głęboko w architekturę ludzkiego mózgu mogą wniknąć systemy ideologiczne. Analizuje, co sprawia, że jedni bez oporu wpadają w sidła radykalizmu, podczas gdy inni mają odwagę kwestionować narzucane narracje. Badania pokazują, że skłonność do dogmatyzmu ma także podłoże neurobiologiczne. Wprawdzie nasza osobowość wyłania się z predyspozycji genetycznych i doświadczeń życiowych, lecz do sztywnego myślenia może nas skłaniać chociażby dystrybucja dopaminy w mózgu. W dobie polaryzacji społecznej książka Zmigrod wydaje się szczególnie ważna, gdyż pokazuje, jak zachować otwartość umysłu w obliczu skrajnych ideologii. To wezwanie do porzucenia czarnobiałego myślenia i do krytycznej rewizji naszych najgłębszych przekonań. Paląco aktualne spojrzenie na współczesną polaryzację. Od genów, przez architekturę mózgu, po nauki społeczne – autorka pokazuje, jak złożone i wielowymiarowe są mechanizmy decydujące o podatności naszego umysłu na dogmaty. dr hab. Michał Bola, prof. UJ, badacz w Centrum Badań Mózgu UJ, twórca profilu nauka.nie.boli Dlaczego jedni cenią wolność i niezależność, a inni szukają oparcia w autorytecie? Leor Zmigrod pokazuje, jak poziom dopaminy, funkcjonowanie mózgu i inne biologiczne uwarunkowania współkształtują nasze przekonania polityczne. To nowatorskie i interdyscyplinarne spojrzenie na źródła ideologii. Kasper Kalinowski, dziennikarz naukowy „Gazety Wyborczej”, autor tekstów w „Tygodniku Powszechnym” i „Polityce” Pełna odkrywczych spostrzeżeń książka pokazuje, że ekstremizm ideologiczny to nie tylko problem, z którym trzeba się zmierzyć, lecz także warta wyjaśnienia naukowa zagadka. Steven Pinker, profesor psychologii, autor książek Nowe oświecenie i Jak działa umysł Leor Zmigrod łączy swoje przełomowe badania z barwną narracją. Ta książka to prawdziwa kopalnia przenikliwych diagnoz: od epigenetyki ekstremizmu, przez wpływ stresu na sztywność poznawczą, po rolę stylów wychowawczych w kształtowaniu postaw autorytarnych. Julia Ebner, autorka książki Coraz ciemniej. Ekstremiści w sieci Leor Zmigrod jest nagradzaną naukowczynią i pionierką w dziedzinie „neuronauki politycznej”. Doktorat z psychologii eksperymentalnej uzyskała na University of Cambridge, prowadziła również badania na Uniwersytecie Stanforda, Uniwersytecie Harvarda, w Institut d’études avancées de Paris oraz w Wissenschaftskolleg zu Berlin. Zdobyła liczne nagrody, w tym Women of the Future Science Award i nagrodę Roberta J. Glushki, a magazyn „Forbes” umieścił ją na prestiżowej liście „Forbes 30 Under 30” w dziedzinie nauki. Była zaangażowana w prace komitetów doradczych dla Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz rządów Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych w zakresie strategii przeciwdziałania ekstremizmowi.
Twoje ubranie ma historię, której nie znajdziesz na metce Każdego ranka stajesz przed szafą i zastanawiasz się, co na siebie włożyć. Czy wiesz, skąd pochodzi bawełna na twój T-shirt? Czyje ręce uszyły twoją sukienkę? Ile litrów wody zużyto do produkcji jednej pary dżinsów? Sofi Thanhauser przez lata szukała odpowiedzi na te pytania, podążając śladami pięciu rodzajów włókien: lnu, bawełny, jedwabiu, wełny oraz włókien sztucznych i syntetycznych. Od podszewki to wynik fascynującego reporterskiego śledztwa, które prowadzi od domowych warsztatów tkackich Nowej Anglii przez barokowy przepych dworu Ludwika XIV po współczesne obozy pracy w Xinjiangu. Thanhauser „rozczytuje” ubrania i materiały niczym teksty kultury, traktując je jak świadków historii. Tropi początki przemysłu fast fashion, który zastąpił twórcze rzemiosło. Zagląda dosłownie pod podszewkę postępu, ujawniając jego prawdziwe koszty: spadek jakości, wyzysk pracowników i dewastację środowiska. Książka uświadamia, że tkanina to nie tylko materiał, lecz splot polityki, ekologii i kultury. A ubrania, które codziennie zakładamy na siebie, stanowią najbardziej intymne archiwum ludzkości – i klucz do zrozumienia tego, kim jesteśmy. Najlepsza książka roku według „The New Yorkera". Laureatka Whiting Award 2025. Po przeczytaniu tej książki nikt nie będzie mógł powiedzieć, że zajmowanie się strojem jest tylko błahą rozrywką. To sprawa polityczna i kwestia zwyczajnego rozsądku, który cechował jeszcze nasze babcie. W czasach kiedy plastik i toksyny ultra fast fashion na potegę zanieczyszczają planetę i krzywdzą rzesze ludzi na całym świecie, Sofi Thanhauser pomaga zrozumieć historyczne źródła szybkiej mody i pokazuje drogi wyjścia z tej matni. Żeby dobrze żyć, potrzebujemy zarówno nieprzetworzonego jedzenia, jak i zdrowej, zrównoważonej mody. Najwyższa pora na zmiany – od podszewki! Karolina Sulej, pisarka, antropolożka kultury, badaczka mody Wyobraźcie sobie, że kiedyś samowystarczalność oznaczała nie tylko produkcję żywności, lecz także tkanie i szycie ubrań. Sofi Thanhauser odwiedziła te zakątki świata, gdzie wytwarza się surowce i szyje odzież dla sieciówek. Z podróży i rozmów z ludźmi utkała niezwykle interesującą i jednocześnie smutną opowieść o tym, że produkcja tanich ubrań degraduje środowisko, przyczynia się do wykorzystywania najsłabszych, niszczy jednostki i rodziny, zabiera zdrowie i godność. Katarzyna Jasiołek, autorka książek o wzornictwie i sztuce Ta wciągająca historia odsłania kulisy powstawania ubrań, które nosimy codziennie na sobie. Lektura obowiązkowa dla fanów mody. Pamiętacie scenę z Diabeł ubiera się u Prady, w której Miranda Priestly lodowatym tonem opisuje całą złożoną pracę włożoną w produkcję swetra? Dodajcie do tego porządną porcję dziennikarstwa klimatycznego, dogłębną analizę historii i przypis na temat praw pracowniczych, a w efekcie otrzymacie tę książkę. „Harper’s Bazaar” Thanhauser udaje się udowodnić, że historia tkanin była i jest naładowana politycznym znaczeniem. To zarazem ostrzeżenie, aby zwrócić pilną uwagę na łamanie praw człowieka w przemyśle tekstylnym. Ten przesiąknięty pasją i osobistą perspektywą autorki tekst splata wiele wątków – niczym cudowna tkanina. „Independent” Sofi Thanhauser, artystka i badaczka, absolwentka historii na Columbia University i kreatywnego pisania oraz studiów nad środowiskiem i zasobami naturalnymi na University of Wyoming. Jest wykładowczynią w Pratt Institute w Nowym Jorku. Jej artykuły publikowano w „Vox”, „The Guardian” i wielu innych magazynach.
ROZMOWY Z REWOLUCJONISTKAMI ŚWIATA SZTUKI
Marina Abramović, Yoko Ono, Cate Blanchett, Miuccia Prada, Agnes Varda,
FKA twigs, Isabelle Huppert, Tracey Emin i wiele innych…
Rozmowy z kobietami, które od dekad wyznaczają kierunki w nowoczesnej sztuce, modzie, fotografii, branży filmowej i muzycznej. Opowiadają o pracy artystycznej, jej mniej oczywistych stronach i tym, co kryje się za procesem twórczym: poszukiwaniu własnej drogi, wychodzeniu poza utarte formy, kwestionowaniu kanonów piękna i cenie niezależności.
Słowa i wykonane polaroidem portrety — spontaniczne, pozbawione dystansu — składają się na wielogłosowy obraz kobiet, które nie tylko odniosły sukces, lecz także przesunęły granice sztuki i nadały kobiecej twórczości nową siłę.
„Hugo Huerta Marin patrzy i słucha tak, żeby nie przeszkodzić żadnej swojej rozmówczyni w wyrażaniu tego, czym chce się podzielić. To nie są konceptualne wywiady ani ploteczki z gwiazdami, lecz ciepłe, ludzkie rozmowy, do których czytelnik jest zapraszany, trochę jakby dosiadał się do rozmówców.
Książka, choć tworzy panteon kobiecych siłaczek, jest daleka od budowania im pomników ze spiżu. To kobiety złapane w codzienności, pomiędzy jedną rolą a drugą, między wernisażem a festiwalem, rozluźnione i rozbrajająco zwyczajne. Historia i zmagania każdej z nich są inne, lecz w pewnych kwestiach się zgadzają — życie i sztuka nie mogą być nudne, przyroda nas ratuje, a piękno tkwi w złożoności ludzkiej natury”.
Karolina Sulej
„To książka o artystkach. Tych, które łamały schematy. Zmieniały zasady gry.
Rozbijały, aby coś zbudować. Rozłupały granice tego, czym może być sztuka. Zakwestionowały
status quo . Podawały w wątpliwość myśli, postawy i pragnienia definiowane przez społeczny dyktat”.
Hugo Huerta Marin, fragment wstępu
Rozmówczyniami Hugo Huerty Marina są: Marina Abramović, Cate Blanchett, Annie Lennox, Miuccia Prada, Anjelica Huston, Carrie Mae Weems, Diane von Fürstenberg, Yoko Ono, Tracey Emin, Catherine Deneuve, Shirin Neshat, Ann Demeulemeester, Tania Bruguera, Rei Kawakubo, Kiki Smith, ORLAN, Julianne Moore, Inez van Lamsweerde, Charlotte Gainsbourg, FKA twigs, Uma Thurman, Isabelle Huppert, Jenny Holzer, Debbie Harry i Agnes Varda.
Urodzony w 1884 roku w Sieradzu Antoni miał niezwykłe zdolności manualne. Wsparcie dawała mu matka - krawcowa, która widziała drzemiący w chłopcu talent. Pierwsze umiejętności zdobywał w Łodzi, gdzie jego wuj Paweł Lewandowski prowadził zakład fryzjerski. Z Łodzi, gdzie czesał żony bogatych fabrykantów, wyjechał do Paryża - centrum kultury, sztuki, mody początku XX wieku. Antoni, nazywany Antoineem de Paris, stworzył wizerunek współczesnej kobiety, udowodnił, że fryzjerstwo jest sztuką, i zrewolucjonizował ten zawód, tworząc podwaliny Haute Coiffure, czyli Wielkiego Fryzjerstwa. Pokochały go największe osobistości XX wieku. W kolejce do niego ustawiały się ikony kina. Damy z wyższych sfer, księżne i królowe marzyły, by oddać swe włosy w jego ręce.
Cezary Łasiczka: Naszą rozmowę rozpoczniemy poetycko: Od szczęk do pięty wszedł napięty.Oliwne na nim firmamenty.Ten tylko może być wybrany,kto jest jak strucla zasupłany.Z niedźwiedziem bierze się za barygroźnym (chociaż go wcale nie ma).Trzy niewidzialne jaguarypadają pod ciosami trzema.Rozkroku mistrz i przykucania.() Poznaje Pan ten wiersz?
Drugi Raport z oblężonego umysłu jest kolejnym tomem esejów Bogdana Frymorgena, które powstały podczas wojny w Ukrainie. Przez pierwsze sto dni od jej wybuchu autor pisał niemal codziennie. Jego nadawane z Londynu korespondencje radiowe ukazywały się na antenie radia RMF FM. Raport nie jest jednak zbiorem relacji dziennikarza. To kronika i mapa ludzkich emocji wytrąconych przez rosyjską agresję na suwerenny europejski kraj w XXI wieku. Po nieudanych próbach rozmów pokojowych, fiasku ataku na Kijów i zniszczeniu Mariupola, wojna wchodzi w fazę przetrwalnikową. Im dalej na wschód przenoszą się działania zbrojne, tym częściej Ukraina schodzi z pierwszych stron gazet. Ale nie z radaru Frymorgena.
Dive into the rough and gritty world of indie skate culture and discover the community-driven ethos that has propelled the sport beyond its Californian origins. Encounter the thrilling world of 2020s indie skate culture – its faces, brands and wildly diverse local scenes. With profiles, interviews and graphics from the best of this global generation of skaters, True World Skate pays homage to the community-driven ethos that has boosted skateboarding far beyond California. Through captivating storytelling and vivid grease-smeared imagery, True World Skate uncovers the interconnected network of skaters, makers, communities and innovators who have contributed to the growth and evolution of skate culture. Explore the diverse landscapes and communities that have fostered the spirit of independence and creativity at the heart of skateboarding, from suburban parks and urban playgrounds to war zones and wilderness. The vibrancy of this new global skate culture is captured in stunning photography and exclusive interviews with coaches, filmmakers, historians and community leaders. From board graphics to wheel makers and ramp builders, featured brands include Scout Hut, Moska Wheels, Cleaver, Proper Gnar, Heroin and many more.
"Lina trzymała Ewę kurczowo, na wypadek, gdyby ktoś próbował ją wyrwać. Ale ani sekundy się nie wahała. Szła z brzegu kolumny. Wyciągnęła ręce, paliły mięśnie. Napięła je, rzuciła dziecko, jak najdalej, ponad płotem, między jabłonki. Zaczęło płakać. Więcej nie słyszała, szli jak nakręceni, nikt nie zwrócił uwagi. Chyba nikt".Bohaterkę tej książki napędza zew przetrwania i tęsknota za córką. Czy dziecko, które po wojnie odnalazła w sierocińcu, było tamtą dziewczynką? Dlaczego zgodziła się, by adoptowało je małżeństwo Tuwimów? Gdy pół wieku później dochodzi wreszcie do spotkania obu kobiet, nadal nie ma pewności, kim dla siebie są. Czy opowieść może to wyjaśnić?Agnieszka Dauksza z precyzją i literackim kunsztem pisze o uwikłaniu postaci w strategie przetrwania, asymilacji i awansu. Docieka, co w ich losach jest najbardziej prawdopodobne, zestawia sprzeczne racje, nie rozstrzyga cudzych i własnych wątpliwości. Pyta, jak określać status pogubionych dzieci i matek, jak mówić o osobach bez pochodzenia, o ludziach rozbitkach. Które więzy są ważniejsze: z krwi czy z wyboru? I ile granic trzeba przekroczyć, by miejsce urodzenia odczuwać jako własne?Im bardziej poddajemy się rytmowi tej obłędnej pod wieloma względami opowieści, tym wyraźniej widzimy, jak jednostkowe losy przeradzają się w przypowieść o niepewności. Autorka subtelnie wykorzystuje różne konwencje - literatury faktu, eseju, prozy poetyckiej - by stworzyć tekst podający w wątpliwość pewniki historyczne i biograficzne, skłaniający do czujności wobec formy, która zwodzi. Z pewnością jednak przynajmniej w jednym można zaufać Linie Fischman: "Słowa kłamią albo wszystko było kłamstwem".
Rozmawia Tomasz KalembaZ ZEGARTOWIC PRZEZ TOUR DE FRANCE PO MEDAL W RIO DE JANEIROHistoria kolarza, który pokona każdy podjazd!Miał osiemnaście lat, pięćdziesiąt euro w portfelu i marzenia. Wyjechał do Włoch, nie znając języka, ale jego siłą były talent, odwaga i niezłomny charakter. Tak zaczęła się droga Rafała Majki, chłopaka z Zegartowic, który zdobył szczyty światowego kolarstwa!W emocjonującej rozmowie z Tomaszem Kalembą opowiada o kulisach światowego peletonu, morderczych treningach i walce u boku legend: Petera Sagana, Alberto Contadora i Tadeja Pogaara.Co dla Majki było cenniejsze niż luksusowy Aston Martin?Przed czyją wściekłością bronił Polaka Contador?I dlaczego kolarz z Małopolski tak niespodziewanie zakończył karierę?Poznaj historię sukcesów rodzących się w bólu i porażek dotkliwszych niż kolarskie kraksy. Przekonaj się, jak uporem, niezłomną wiarą w sukces i ze wsparciem rodziny można pokonać każdy (życiowy) zakręt!Gotowi na prawdziwą jazdę bez trzymanki?
Najbardziej osobisty portret Leonarda Cohena - widziany oczami człowieka, który spędził z nim rok w trasie.W 1979 roku Harry Rasky, filmowiec i przyjaciel Cohena, dołączył do legendarnej trasy Field Commander Cohen Tour. Jako uważny obserwator i powiernik zobaczył artystę takim, jakim znali go tylko najbliżsi. "Pieśń Leonarda Cohena" nie jest kolejną biografią słynnego muzyka. To intymna opowieść o człowieku ukrytym za legendą - poecie, pisarzu i niestrudzonym poszukiwaczu sensu. Rasky prowadzi czytelnika przez kulisy koncertów, hotelowe pokoje i nocne rozmowy o miłości, sztuce i duchowości. Sięgając do osobistych archiwów, dzienników i niepublikowanych materiałów, autor tworzy niezwykle bliski portret artysty u szczytu dojrzałości twórczej.Książka zawiera nieznane fotografie oraz komentarze samego Cohena dotyczące pisarstwa i procesu twórczego. Wydanie wzbogacono o wyjątkowy dodatek - "Dzienniki Dylana" (The Dylan Diaries) - oparty na notatkach Rasky'ego z niezrealizowanego projektu filmowego z Bobem Dylanem z 1966 roku.Dla miłośników Leonarda Cohena, Boba Dylana, Patti Smith i literatury odsłaniającej człowieka stojącego za wielkim artystą.
To nie jest typowa autobiografia medalistki olimpijskiej. Bliżej jej do opowieści o drodze przez marzenia, ambicję, zwątpienie, stratę i zmianę. To historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, ale otwarta również na to, co symboliczne, intuicyjne i niewidoczne na pierwszy rzut oka.Autorka prowadzi czytelnika przez świat zwycięstw i porażek, budowania siły wewnętrznej, utraty gruntu pod nogami i szukania nowego sensu. Sport jest tu punktem wyjścia, ale ta opowieść dotyka doświadczeń znacznie bardziej uniwersalnych: budowania poczucia własnej wartości, odpuszczania tego, na co nie mamy wpływu, i odnajdywania własnej ścieżki.To książka dla tych, którzy chcą osiągać cele, ale też dla tych, którzy próbują pozbierać się, gdy życie nie układa się zgodnie z planem. Oktawia Nowacka – brązowa medalistka Igrzysk Olimpijskich w pięcioboju nowoczesnym z Rio de Janeiro (2016). Medalistka mistrzostw świata i Europy, zwyciężczyni Pucharu Świata. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu sportowemu pomaga budować „mistrzowski mental” w sporcie i w biznesie.
Pod koniec ubiegłego roku skończyłem 67 lat. Po ukończeniu szkoły podstawowej podjąłem naukę w średnim studium zawodowym o profilu społeczno-prawnym. Następnie odbyłem dwuletnią służbę w OHP. Później rozpocząłem pracę w Hucie Warszawa.Resztę życia wyobrażałem sobie jako niekończącą się podróż dookoła świata własnym jachtem. Zamierzałem podróżować samotnie. To być może istotna cecha mojej osobowości, zwykle określana mianem mizantropii - choć zapewne nie jest to określenie do końca trafne. Nawet rozpocząłem budowę jachtu. Prace były już mocno zaawansowane - gotowy stał kadłub. Niestety okoliczności zmusiły mnie do porzucenia planów związanych z morzem. Ich realizacja ograniczyła się do kilku rejsów po naszych wodach przybrzeżnych i osłoniętych.Później podjąłem pracę w niewielkiej firmie nagrywającej kasety z muzyką z gatunku pop-jazz. Przede wszystkim projektowałem okładki, ale zajmowałem się także wieloma innymi rzeczami. We wczesnych latach 90. wstąpiłem do szkoły o profilu ezoterycznym. Jej dźwięczna nazwa brzmiała Akademia Astrobiologii. Wbrew pozorom nie wykładano tam niczego na temat życia w kosmosie.Pod koniec lat 90. pojawiły się u mnie ciężkie i przewlekłe choroby - problemy żołądkowe oraz choroby stawów. Jeszcze później opiekowałem się matką, która z wiekiem zniedołężniała i popadła w chorobę psychiczną.Od chwili jej śmierci zajmuję się psychotroniką, ezoteryką i oczywiście pisaniem. Cokolwiek opisuję, miało miejsce w rzeczywistości. Choć niektóre sprawy mogą wydawać się mało wiarygodne i część osób uważa zapewne, że co najmniej przesadziłem - zwłaszcza jeśli chodzi o bardziej niezwykłe wydarzenia - takie opinie są mi nawet na rękę. Niech sobie myślą, że zmyśliłem. Tymczasem za każdym razem dochodzę do wniosku, że zdarzenia, które naprawdę miały miejsce, są ciekawsze od czegokolwiek, co mógłbym wymyślić.Rodziny nie założyłem i nie noszę się z takim zamiarem.Przed kilkunastoma laty przeniosłem się z Warszawy do Żyrardowa, gdzie na razie pozostaję. Na przeprowadzkę wpłynęły względy ekonomiczne. Mieszkam sam z dwoma kotami. Nie chciałem żadnego, a mam dwa. O tym, w jaki sposób wszedłem w ich posiadanie, również pisałem. Ten kot, o którym była mowa w opowiadaniu zatytułowanym "Mrówki", zamieszczonym w książce "Dzień jak co dzień", już nie żyje - miał raka. Zamiast niego jest inny. Koty muszą być dwa.
Pod koniec ubiegłego roku skończyłem 67 lat. Po ukończeniu szkoły podstawowej podjąłem naukę w średnim studium zawodowym o profilu społeczno-prawnym. Następnie odbyłem dwuletnią służbę w OHP. Później rozpocząłem pracę w Hucie Warszawa.Resztę życia wyobrażałem sobie jako niekończącą się podróż dookoła świata własnym jachtem. Zamierzałem podróżować samotnie. To być może istotna cecha mojej osobowości, zwykle określana mianem mizantropii - choć zapewne nie jest to określenie do końca trafne. Nawet rozpocząłem budowę jachtu. Prace były już mocno zaawansowane - gotowy stał kadłub. Niestety okoliczności zmusiły mnie do porzucenia planów związanych z morzem. Ich realizacja ograniczyła się do kilku rejsów po naszych wodach przybrzeżnych i osłoniętych.Później podjąłem pracę w niewielkiej firmie nagrywającej kasety z muzyką z gatunku pop-jazz. Przede wszystkim projektowałem okładki, ale zajmowałem się także wieloma innymi rzeczami. We wczesnych latach 90. wstąpiłem do szkoły o profilu ezoterycznym. Jej dźwięczna nazwa brzmiała Akademia Astrobiologii. Wbrew pozorom nie wykładano tam niczego na temat życia w kosmosie.Pod koniec lat 90. pojawiły się u mnie ciężkie i przewlekłe choroby - problemy żołądkowe oraz choroby stawów. Jeszcze później opiekowałem się matką, która z wiekiem zniedołężniała i popadła w chorobę psychiczną.Od chwili jej śmierci zajmuję się psychotroniką, ezoteryką i oczywiście pisaniem. Cokolwiek opisuję, miało miejsce w rzeczywistości. Choć niektóre sprawy mogą wydawać się mało wiarygodne i część osób uważa zapewne, że co najmniej przesadziłem - zwłaszcza jeśli chodzi o bardziej niezwykłe wydarzenia - takie opinie są mi nawet na rękę. Niech sobie myślą, że zmyśliłem. Tymczasem za każdym razem dochodzę do wniosku, że zdarzenia, które naprawdę miały miejsce, są ciekawsze od czegokolwiek, co mógłbym wymyślić.Rodziny nie założyłem i nie noszę się z takim zamiarem.Przed kilkunastoma laty przeniosłem się z Warszawy do Żyrardowa, gdzie na razie pozostaję. Na przeprowadzkę wpłynęły względy ekonomiczne. Mieszkam sam z dwoma kotami. Nie chciałem żadnego, a mam dwa. O tym, w jaki sposób wszedłem w ich posiadanie, również pisałem. Ten kot, o którym była mowa w opowiadaniu zatytułowanym "Mrówki", zamieszczonym w książce "Dzień jak co dzień", już nie żyje - miał raka. Zamiast niego jest inny. Koty muszą być dwa.
Gry wideo rządzą światem, generując setki miliardów dolarów i dystansując Hollywood oraz branżę muzyczną. Ale kim są ludzie, którzy tworzą te zachwycające wirtualne światy? Cliff Bleszinski, znany jako „CliffyB”, to jeden z nielicznych deweloperów o statusie gwiazdy rocka. W autobiografii Control Freak zabiera czytelników za kulisy gamedevu: od pierwszej gry wydanej jeszcze przed końcem liceum, przez morderczy crunch i obsesyjną determinację, po współtworzenie sukcesu Epic Games oraz kultowych serii Unreal i Gears of War. To także historia jego przemiany: od zakompleksionego nastolatka do celebryty jeżdżącego supersamochodami i przybijającego piątki z Billem Gatesem. „Nie ma nic dziwniejszego niż nerd z nieograniczonym budżetem” – mówi sam Bleszinski. Control Freak to błyskotliwy, szczery i inspirujący pamiętnik, który pokazuje gry wideo jako pełnoprawną sztukę, a ich twórców – jako artystów nowego pokolenia. Uczciwe i cholernie rozrywkowe spojrzenie na życie i karierę jednej z największych i najbardziej wyrazistych osobowości w branży gier. Jason Schreierautor bestsellerów Krew, pot i piksele oraz Wciśnij Reset Współczesne tworzenie gier to gra o najwyższą stawkę. Cliff Bleszinski siedział na najlepszym miejscu przy tym stole i rozbił bank. W Control Freaku dostajemy trzymającą w napięciu historię od kulis produkcji, które zawładnęły światem – a ponadto głęboko osobiste spojrzenie w umysł i serce człowieka odpowiedzialnego za jeden z największych hitów wszech czasów. Ta książka bawi, łamie serce, podnosi na duchu i jest do bólu prawdziwa. D.B. Weisswspółtwórca serialu Gra o Tron Ta książka to fascynujący wgląd w morderczą harówkę, jaką jest gamedev.Ice-Tamerykański raper i aktor, fan serii Gears of War Od bicia rekordów na Pegasusie (NES), przez partyzanckie shareware’owe produkcje z lat 90., aż po sam szczyt branży AAA – Cliff przez całe życie był podpięty do historii gier wideo. Bryan Lee O’Malleyautor bestsellerowej serii komiksów Scott Pilgrim Pokazana od kulis historia branży gier wideo, przyprawiona trafnymi spostrzeżeniami i świetnym, autoironicznym humorem. Kirkus Reviews BIOGRAM Cliff „Cliffyb” Bleszinski Legenda branży gier wideo, projektant i weteran gamedevu z ponad ćwierćwiecznym doświadczeniem. Pierwszą komercyjną grę wydał jeszcze przed ukończeniem szkoły średniej, a sławę zdobył jako współtwórca kultowego Jazz Jackrabbit. Przez lata związany z Epic Games, był jednym z głównych twórców sukcesu serii Unreal i franczyzy Gears of War, wspierał też narodziny fenomenów takich jak Fortnite i Infinity Blade. Po odejściu z Epic współzałożył niezależne studio Boss Key Productions. Dziś realizuje swoje artystyczne pasje na Broadwayu jako inwestor i producent
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
