Przez co najmniej dwa stulecia armia spartańska pozostawała najpotężniejszą machiną wojenną w Grecji. Celem tej książki jest wyjaśnienie, dlaczego tak było. Profesor Lazenby najpierw analizuje skład, szkolenie i organizację armii Sparty, śledząc jej korzenie aż po VIII wiek przed Chrystusem. Dalej przechodzi do szczegółowej analizy jednych z najbardziej znaczących kampanii oraz bitew: Termopil, Platej, Sfakterii, Mantinei, Nemei, Koronei, Lachejonu i Leuktr. Wreszcie omawia w zarysach upadek potęgi Sparty i podaje tego przyczyny. "Przez całe stulecia Sparta dominowała w Grecji pod względem wojskowym, a jej system militarny nieodmiennie cieszy się zainteresowaniem równie wielkim, co wiążące się z nim kontrowersje. W tym klasycznym opracowaniu profesor Lazenby (jeden z największych wciąż żyjących naukowców, jacy zajmują się dzisiaj wojskowością starożytną) wysuwa własną autorytatywną i prowokującą do dyskusji interpretację kwestii dotyczących armii spartańskiej i stoczonych przez nią kluczowych bitew. Bezapelacyjnie jest to najlepsza monografia całego tematu". Profesor Philip Sabin (King's College London), autor Lost Battles: Reconstructing the Great Clashes of the Ancient World John F. Lazenby to emerytowany profesor historii starożytnej Uniwersytetu Newcastle-upon-Tyne, gdzie wykładał od roku 1959, a później został kierownikiem Departamentu Studiów Klasycznych. Inne jego prace to: Wojna Peloponeska, Pierwsza Wojna Punicka, Wojna Hannibala, a także The Defence of Greece. Opis pochodzi od Wydawcy
Wojna Hannibala - John F. Lazenby
Wojna Hannibala to historia militarna drugiej wojny punickie.
Wojna Hannibala
Każdy, kto pisze książkę na temat podobny do wojny hannibalskiej, mieszczący się w ramach historii starożytnej, powinien mieć świadomość, że trudno – o ile w ogóle jest to możliwe – przedstawić całkowicie nową interpretację. Byłbym ostatnim, który upierałby się przy wielkiej oryginalności tej książki, z wyjątkiem, być może, kilku szczegółowych kwestii. W większości aspektów wojny bazuję na badaniach poprzedników.
Rola źródeł
Tak naprawdę próbowałem zrobić dwie rzeczy: po pierwsze poprowadzić szczegółową narrację, bazującą na solidnych, oryginalnych źródłach, przede wszystkim przekazach Polibiusza i Liwiusza. Czasami istotnie będzie się wydawało, że zbyt bezkrytycznie podchodzę do źródeł, szczególnie do Polibiusza, na przykład w sprawie przytaczanych przez niego liczb. Jeśli jednak odrzucimy informacje podawane przez naszego głównego autora, możemy porzucić każdą próbę napisania historii: większość „rekonstrukcji” tego, co „musiało” się wydarzyć, jest niewiele lepszych od powieści historycznych i może doprowadzić do całkowitego absurdu, jakim jest uwaga Delbrücka, że „niektóre fragmenty dzieła Herodota (o bitwie pod Salaminą) tak mocno współgrają z istotą sprawy, że możemy je zaakceptować”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
