Szeroki wybór książek, multimediów z zakresu szeroko pojętej kultury: architektura, duchowy wymiar twórczości, szlaki kajakowe, współczesne media, przemoc w mediach, polityka. Odnajdziesz tu również książki i podręczniki idealne dla uczniów oraz studentów. Szeroki wybór beslsellerów i nowości.
"Car" Witolda Pruszkowskiego to poemat z 1883 roku poruszający temat carskiego despotyzmu. Dzieło czerpie z dwóch nurtów: jest głęboko osadzone w estetyce jeszcze romantycznej, a zarazem już młodopolskiej. Pruszkowski wykorzystał w nim poetyckie metody obrazowania, integrował różne formy twórczej ekspresji. Synkretyczny utwór można zatem uznać za zapowiedź modernistycznych trendów ekspresjonizmu czy symbolizmu. Publikacja po raz pierwszy udostępnia tekst utworu wraz z obszernym komentarzem i przywraca ten zapomniany poemat współczesnym czytelnikom. ****** Witold Pruszkowskis "Tsar". Edition Reconstruction Commentary Witold Pruszkowskis "Tsar", a poem written in 1883, addresses the problem of tsarist despotism. The work draws from two literary movements: it is deeply embedded both in the Romantic and Young Poland aesthetics. Pruszkowski used poetic imaging methods and integrated various forms of creative expression. This syncretic work can therefore be considered a harbinger of modernist trends expressionism or symbolism. For the first time, the publication makes the poem available with an extensive commentary and restores this forgotten text to contemporary readers. Keywords: Witold Pruszkowski, Juliusz Słowacki, Romanticism, Young Poland, source edition.
Prawo a kultura. Analiza skuteczności kształtowania norm kulturowych na drodze prawnejto rozprawa naukowa, w której poruszana jest tematyka związku pomiędzy prawem a kulturą. W literaturze rozdział tych dwóch instytucji jest niejasny. Część autorów wskazuje, że prawo jest częścią kultury, inni zaś, że stanowi odrębne systemy normatywne. Jeszcze inni przypisują prawu zdolność kreowania norm kulturowych. Zależność badanych instytucji jest szczególnie widoczna w krajach postkolonialnych. Michał Najman opisuje po co tworzone jest prawo i jaki jest jego cel. Podejmuje także próbę zdefiniowania kultury w prawie. Podkreśla jej wieloznaczność i zestawia ją z pojęciami często z nią utożsamianymi, jak sztuka, cywilizacja czy dziedzictwo kulturowe. Na podstawie niejednoznaczności rozumienia kultury autor dokonuje prezentacji rozumienia prawa do kultury i w oparciu o powyższe opisuje rodzaje polityki kulturalnej. Praca ukazuje konflikt pomiędzy dwoma światami roszczącymi sobie prawo do pierwszeństwa między sobą. Kultura, która powstaje w toku rozwoju społecznego i która decyduje o tożsamości grup społecznych stawia czoła prawu, które dąży do zapewnienia wzrostu ekonomicznego i rozwoju gospodarczego. Michał Najman w Prawo a kulturastawia pytanie: Czy na drodze prawnej możliwa jest modyfikacja norm kulturowych? Dokonuje analizy skuteczności kształtowania norm kulturowych na drodze prawnej badając 15 przypadków wprowadzenia regulacji prawnych niezgodnych z obowiązującymi w danych społeczeństwach normami kulturowymi. Celem powyższego jest wykazanie, czy prawo jako narzędzie polityczne znajduje zastosowanie w praktyce.Książka zabiera w podróż przez historię ingerencji prawnych w panujące porządki kulturowe na całym świecie. Czytelnik ma możliwość zapoznać się z nieporuszanymi w literaturze polskiej ludobójstwa kulturowego aborygenów australijskich oraz Indian w Ameryce Północnej i Środkowej, jak i poznać współczesne (!) regulacje prawne zakazujące czarów i magii w Indiach oraz w ponad 20 krajach afrykańskich. Interdyscyplinarny charakter, połączenie rozważań teoretycznych i praktycznych oraz wszechstronna analiza relacji prawa i kultury w aspekcie prawno-porównawczym sprawia, że pozycja ta przeznaczona jest nie tylko dla prawników, antropologów, historyków i socjologów prawa, ale także dla kulturoznawców, socjologów, etnologów i antropologów kultury oraz wszystkich zainteresowanych prezentowaną tematyką.
Czy jesteśmy w trakcie zwrotu wizualnego w teatrze? To jedno z pytań, które stawiamy na początku tego numeru. Teatr jest obrazem. Obrazem, który nie powstaje sam. Po raz pierwszy numer Notatnika Teatralnego w całości poświęcony jest pracy artystów wizualnych teatru. Zaprosiliśmy do rozmowy dużą grupę scenografów i scenografek (m.in. Katarzyna Borkowska, Justyna Łagowska, Mirek Kaczmarek, Aleksandra Wasilkowska, Michał Korchowiec, Barbara Hanicka). Z młodymi twórcami, dekadę od debiutu, o ich problemach i osiągnięciach rozmawia Katarzyna Niedurny, a Witold Mrozek pyta twórców o stronę ekonomiczną ich pracy w tekście Marzenia i budżety. W rozmowach z Natanem Berkowiczem i Jakubem Lechem zastanawiamy się nad rolą i możliwościami prac cyfrowych w teatrze a o nad funkcji światła opowiadają Felice Ross, Katarzyna Łuszczyk i Wojciech Puś. Ważny głos zwracający uwagę na zmiany w scenografii teatru ostatnich lat znajdziemy w tekstach Dariusza Kosińskiego, Mirosława Kocura, Macieja Guzego i Dawida Kozłowskiego.
Unveil the enigma of one of fashion’s most legendary figures with The Little Guide to Lagerfeld, a fascinating look into the world of the iconic designer, whose visionary work transformed the fashion landscape and whose persona became synonymous with innovation, style and uncompromising excellence.
From his early beginnings in Hamburg to his meteoric rise in Paris, Lagerfeld’s journey was nothing short of extraordinary. Discover how his unparalleled creativity and relentless work ethic propelled him to the helm of the world’s most prestigious fashion houses. rom the revitalization of Chanel’s classic tweed suits to the introduction of cutting-edge silhouettes at Fendi, Lagerfeld’s legacy includes his groundbreaking designs, revolutionary approach to fashion and ability to constantly reinvent himself and his work.
Perfect for fashion enthusiasts, design aficionados, and anyone fascinated by the world of haute couture, The Little Guide to Lagerfeld is an essential addition to your collection. Celebrate the genius of Karl Lagerfeld and his indelible impact on the fashion world.
The Little Guide to Givenchy delves into the legacy of Hubert de Givenchy, the visionary designer who founded the House of Givenchy in 1952. Known for his impeccable taste, innovative designs, and dedication to elegance, Givenchy quickly became a favorite among celebrities and fashion icons, including Audrey Hepburn, whose timeless style was epitomized by his creations.
From haute couture to ready-to-wear, including the iconic "Little Black Dress" in Breakfast at Tiffany's to the innovative "sack dress", this little guide offers a captivating exploration of the brand's evolution and its unwavering commitment to style and sophistication.
Perfect for fashion aficionados, design enthusiasts, and anyone captivated by the allure of luxury, this little book is an essential addition to your collection. Discover the essence of Givenchy's enduring appeal and the legacy of innovation that keeps the brand at the forefront of fashion.
Zaskakująca odpowiedź na Ludową historię Polski. Prawdziwe dzieje polskiego chłopstwa - od Piastów po PRLAnalfabeci, bunt, cham, Drzymała, Głowacki, Hameryka, karczma, przednówek, Szela, zbiegostwo - oto wybrane tytuły rozdziałów książki Andrzeja Chwalby i Wojciecha Harpuli - znanego duetu autorów znakomitych książek historycznych. Nie jest to jednak leksykon dotyczący ludowej historii Polski. Każdy z rozdziałów to wieloaspektowa i wciągająca opowieść o historycznej roli oraz codziennej egzystencji ludzi, którzy stanowili trzy czwarte mieszkańców ziem Polski. Jakim zmianom ulegał przez wieki los polskiego chłopstwa? Jak wyglądały codzienne zmagania "chama" z "panem"? Co chłopi jedli i pili? Kto ich bił, kogo bili oni? W co wierzyli, kogo szanowali, kim pogardzali? W czym pokładali nadzieje?Historia Polski była jak dotąd pisana przez tych, którzy państwem rządzili, a później, po jego utracie, próbowali je odzyskać. Nie była to jednak historia chłopów. W PRL-u, ale i w ostatnich latach, prace dotyczące włościan zazwyczaj skażone były ideologią. Andrzej Chwalba i Wojciech Harpula przedstawiają ich historię obiektywnie. Nie opowiadają się po żadnej ze stron, unikają publicystycznych uproszczeń, a zamiast łatwych odpowiedzi proponują rzetelną, opartą na umiejętnie wykorzystywanych źródłach opowieść oraz zagadnienia prowokujące do przemyśleń i własnych poszukiwań.
"Na długo zanim zeszliśmy z drzew, ogień już się na nie wspinał W ciągu ostatnich 100 lat na naszej planecie występuje coraz więcej ogromnych i drobnych pożarów. Choć ogień towarzyszy nam od tysięcy lat kształtował cywilizację, kulturę, a bardzo możliwe, że również nasz mózg, to wciąż pozostaje niestabilnym źródłem energii, które w każdej chwili może się wymknąć spod kontroli. Tak stało się w maju 2016 roku. Fort McMurray, będący centrum kanadyjskiego przemysłu naftowego, spłonął doszczętnie. Pozornie niewinny pożar lasu zamienił się w katastrofę, która stopiła samochody, zamieniła całe osiedla w ogniste bomby i zmusiła 88 000 osób do ucieczki. Przez pryzmat tej apokaliptycznej pożogi leśnego odpowiednika huraganu Katrina John Vaillant ostrzega, że nie był to odosobniony przypadek, lecz szokująca zapowiedź tego, na co musimy się przygotować w coraz gorętszym i łatwopalnym świecie. To nie jest planeta, jaką zastaliśmy. To całkiem nowe miejsce planeta ognia, którą sami stworzyliśmy. Czas ognia i czas człowieka to w pewien sposób synonimy. Jak słusznie zauważa John Vaillant, jesteśmy bliskimi krewnymi ognia. Podobnie jak on spalamy paliwo i wytwarzamy ciepło. I będziemy płonąć tak jasno i gorąco, jak tylko się da, póki całkowicie nie wygaśniemy. Książka Czas ognia nie jest więc historią ognia jest historią gatunku, któremu wzniecony przez niego pożar wymknął się spod kontroli. W 2024 r. świat stracił największą ilość lasów w historii, a po raz pierwszy główną przyczyną były pożary. Czas ognia już nadszedł. Pora na lekturę. Szymon Bujalski, dziennikarz dla klimatu "
Praktyki otwartości to kolejna pozycja z serii Pracuj w Kulturze nawiązująca do tematów poruszanych podczas dyskusji i warsztatów na corocznym Forum Pracuj w Kulturze. Publikacja przedstawia zestaw praktyk, które mają wesprzeć instytucje kultury w poszerzaniu ich oddziaływania i budowaniu środowisk otwartych. Wskazuje, jak tworzyć przestrzenie dostępne, dzięki którym każda osoba może odnaleźć swoje miejsce w kulturze. Książka dla wszystkich tych, którym bliskie jest rozwijanie instytucji nowoczesnych, otwartych i uczących się.
Wychowaliśmy się na słuchowiskach, a teraz słuchamy podcastów. Radio było i jest z nami, bo doskonale dopasowuje się do rzeczywistości. Pomaga rejestrować kulturę ludową, tworzyć nowatorskie spektakle teatralne w ramach radio art oraz performansy, jak tunele transmisyjne łączące miasta. Rozwija się w więzieniach, na morskich falach i w internecie, gdzie audycje dostępne są na żądanie. Fascynująca jest jego historia pokazuje radio jako narzędzie zarówno walki o wolność, jak i opresji. Medium, jakim jest radio, przez długi czas było zaniedbywane w związku z dominacją kultury wizualnej. Na szczęście teraz przekazy audialne są coraz bardziej doceniane. Jako coraz zimniejsze (zgodnie z terminologia McLuhana) radio zmusza nas do większego zaangażowania.
Książka jest etnograficzną opowieścią o nieposłuszeństwach, nielojalnościach i odmowach aktywistek w przestrzeni (post)jugosłowiańskiej. Jako motto dla nieposłuszeństw i polityczny gest przyjęły one zasadę „przekraczania granic” (w ich wszelkich formach: geopolitycznej, fizycznej, etnicznej, narodowej, osobistej). Angażując się w działania na rzecz pokoju i sprawiedliwości, pozostały nieposłusznymi „dezerterkami” i „zdrajczyniami”, które nieustannie „nękają” reżimy obywatelstwa i porządki tożsamości, w jakich żyją. Wprowadzają do przestrzeni publicznej niewygodne tematy i sprawy. „Piorą” i „zszywają” historię, aby ożywić zakazaną pamięć i ujawnić sankcjonowane przez państwa praktyki zapominania. Jako świadkinie określonych czasów i polityk, niepokoją, zakłócają, analizują i archiwizują przeżywane doświadczenia. Nieposłuszne, ulicznice i zdrajczynie. Aktywizm w przestrzeni (post-)jugosłowiańskiej (Disobedient Streetwalkers and Traitors) represents a significant advancement in the anthropology of activism. It acknowledging a critical gap in Western scholarship by recognizing alternative genealogies and the diversity of activist practices in non-Western contexts. The book pushes the boundaries of collaborative, embodied, and reflexive ethnography, offering a meticulous account of long-term fieldwork. It stands as a prime example of an “ethnography of the particular,” illuminating how specific power structures and political regimes manifest in the everyday actions of particular people, situated in a specific time and place. Z recenzji prof. Magdaleny Kazubowski-Houston W książce nie znajdziemy oswojonego zestawu figur bałkańskiego imaginarium. Nie ma tutaj malowniczej egzotyki, nie ma ślicznych krajobrazów, smakowitych a pachnących ponętnie potraw, w tle nie brzmią ani sevdalinki, ani narodne pjesme. Pracując z problemem pamięci i wojny, badaczka nie przestrasza plastycznymi obrazami rzezi czy gwałtu […]. „Bałkany” autorki są przede wszystkim przestrzenią polityki, ideologii oraz aktywizmu. Z recenzji prof. dr. hab. Waldemara Kuligowskiego Magdalena Sztandara – antropolożka społeczno-kulturowa, pracuje w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej zainteresowania badawcze obejmują etnografię performatywną, antropologię wizualną, etnografię feministyczną oraz metodologię badań etnograficznych. W ostatnich latach jej badania skupiały się na tematach nieposłuszeństwa i odmowy w przestrzeni (post)jugosłowiańskiej oraz starzeniu się i aktywizmie. Autorka publikacji naukowych dotyczących aktywizmu i zaangażowania w badaniach etnograficznych.
Druki ulotne, efemera, wydawnictwa niekonwencjonalne, akcydensy. Dokumenty życia społecznego. Niegdyś bardzo ważne: zawiadamiały o nadchodzących wydarzeniach, reklamowały produkty, służyły propagandzie. Dziś stanowią źródło informacji o dawnym języku, o modzie czy o zwyczajach. Aneta Kwiatkowska zebrała i skatalogowała kilkadziesiąt typów takich dokumentów pochodzących z Wolnego Miasta Gdańska. W jej leksykonie odnajdziemy opisy biletów, etykiet, formularzy urzędowych, folderów reklamowych, kart pocztowych, plakatów, ulotek Całość ilustruje album z obszernym wyborem druków ulotnych zachowanych w PAN Bibliotece Gdańskiej.
Książka dr. Karola Franczaka "Kultura jako źródło zysku? Sprzeczności gospodarki kreatywnej" stanowi krytyczną analizę jednej z najbardziej wpływowych współczesnych narracji modernizacyjnych – dyskursu kreatywności. Autor bada, w jaki sposób kultura w Polsce została włączona w logikę wzrostu gospodarczego, innowacyjności i produktywności, tracąc przy tym swoją autonomię i funkcję krytyczną. Kreatywność i innowacyjność – niegdyś domeny twórczości artystycznej – stały się dziś elementami politycznych i gospodarczych projektów, a jednocześnie narzędziami panowania. Punktem wyjścia jest pytanie o znaczenie i funkcję retoryki kreatywności w kontekście polskich przemian gospodarczych i społecznych ostatnich piętnastu lat oraz roli elit symbolicznych w jej upowszechnianiu. W części empirycznej, opartej na analizie ramowania i elementach analizy dyskursu, autor rekonstruuje sposoby mówienia o gospodarce kreatywnej obecne w tekstach naukowych, poradnikowych i medialnych, identyfikując dominujące schematy interpretacyjne oraz ich polityczne, ideologiczne i praktyczne konsekwencje. Prowadzone analizy służą refleksji nad tym, jak narracja modernizacyjna odwołująca się do idei przemysłów kreatywnych organizuje zbiorowe wyobrażenia o rozwoju, przyszłości i roli kultury we współczesnym kapitalizmie. Autor pisze: „Głównym zadaniem kultury ma być przeprowadzenie polskiego społeczeństwa z epoki przemysłowej do kolejnego etapu nowoczesności, budowanego na ideach «gospodarki wiedzy», «przemysłów kreatywnych», «kapitalizmu kognitywnego», «zarządzania talentem» czy «kształcenia się przez całe życie». Książka podejmuje aktualny społecznie problem wpisania kultury w ten rozpowszechniony i od dłuższego czasu prawomocny dyskurs rozwojowy, w którym wyobrażenie o służebnej względem gospodarki roli kultury i unieważnienie myślenia o niej jako źródle krytyki społecznej zyskało sankcję pozornej oczywistości”.
W świecie dynamicznych przemian technologicznych i społecznych biblioteki nieustannie redefiniują swoją misję. Stają się nowoczesnymi centrami wiedzy, kultury i interakcji społecznych – miejscem spotkań, wymiany myśli i budowania relacji. Te właśnie zagadnienia znalazły się w centrum uwagi uczestników 16. Forum Młodych Bibliotekarzy, które w 2024 roku odbyło się w Toruniu. Niniejszy tom to owoc tego spotkania. Zawiera artykuły, refleksje i relacje dotyczące najnowszych trendów w bibliotekarstwie: od zastosowania sztucznej inteligencji, przez edukację ekologiczną i psychologię miejsca, po zagadnienia finansowania projektów i zrównoważonego rozwoju. To głos praktyków, wizjonerów i pasjonatów, którzy pokazują, że biblioteka może być zarówno strażnikiem tradycji, jak i liderem innowacji. Publikacja ta to inspiracja dla wszystkich, którzy chcą kształtować przyszłość bibliotek – z odwagą, refleksją i otwartością na zmiany.
Gawędy zawarte w tym zbiorze powstały z mojego sentymentu do niewyplenionych po dziś dzień różnych praktyk pogańskich. Mówią o wierzeniach, lękach i radościach naszych dawnych przodków, o rodowodzie różnych świąt, o obrzędach i zwyczajach, z których wiele zamieniło się z biegiem wieków w uciechy biesom jeno miłe i w inne malownicze zabawy ludowe.
Legenda i prawda. Eliasz i Pistulka w kulturze śląskiej
[Niniejsza praca] w serii kolejnych przybliżeń powinna doprowadzić nas do właściwego przedmiotu rozważań, do zapomnianych kart śląskiego pitavalu, którym będzie owa wspomniana na początku, niedokończona, mająca wszelkie szanse na długie trwanie, a mimo to zgasła regionalna legenda o pewnej parze łotrzyków, których wspólna pamięć bez wahania również zaliczyła do szlachetnych rozbójników i równaczy świata.
Prawzorem owych herosów występku byli dwaj ludzie żyjący niespełna sto pięćdziesiąt lat temu tuż obok pradziadów dziś żyjącego pokolenia, na tym samym skrawku ziemi: Wincenty Eliasz (1828?1918?) i Karol Pistulka (1830?1879?), w legendzie po prostu Eliasz i Pistulka.
Być może analiza nasza będzie też w jakiejś mierze próbą wyjaśnienia, z jakiego powodu ci bardzo ongiś głośni przestępcy, którzy na krótko stali się bohaterami autentycznej legendy dziś zostali praktycznie całkowicie zapomniani. []
Dlaczego tak się stało?
Fascynująca panorama świata i epoki, która dała początek europejskiej kulturzeOna: Pauline Viardot, megagwiazda opery, śpiewaczka znana i kochana w każdym z europejskich krajów.On: Iwan Turgieniew, wybitny rosyjski pisarz, ślepo i oddanie zakochany w Pauline.On numer 2: Louis Viardot, mąż Pauline, krytyk, dziennikarz, od którego oceny zależały kariery wielu wybitnych twórców.A w tle XIX wiek pełen przemian politycznych, społecznych i kulturalnych.Jak doszło do tego, że około 1900 roku na całym kontynencie obowiązywały te same lektury, reprodukowano te same obrazy, tę samą muzyką grano w domach i tej samej muzyki słuchano w salach koncertowych, a we wszystkich znaczących europejskich operach wystawiano te same dzieła? W jaki sposób wytworzył się europejski kanon, który dziś stanowi fundament kultury wysokiej nie tylko w Europie, ale wszędzie tam, gdzie Europejczycy się osiedli?Ten szczególnego rodzaju kosmopolityzm - wspólnota dzieł sztuki, myśli i rozwoju - sprawił, że wybitne talenty mogły jeszcze jaśniej zabłysnąć na międzynarodowej scenie. Orlando Figes pokazuje to na przykładzie burzliwych losów trójki artystów, których dziś nazwalibyśmy bohaterami kultury masowej. Ich kariery bowiem rozwijały się bez względu na jakiekolwiek granice. Pauline Viardot, która pochodziła z hiszpańskiej rodziny Garcia, znana była jako francuska mezzosopranistka, śpiewała włoskie opery, przyjaźniła się z rosyjskimi pisarzami, a przy tym przez wiele lat mieszkała w Niemczech. Doświadczyła też problemów pojawiających się na styku kultury iekonomii. Bo kultura, aby się utrzymać, musi działać jak biznes, a artyści nieraz muszą funkcjonować jak biznesmeni. I to nadal się nie zmieniło.Europejczycy z jednej strony pokazują, jak daleko zaszliśmy w rozwoju jako ludzkość, a z drugiej uprzytamniają, że pewne dylematy są stare jak świat, a mimo tego wciąż nie tracą na aktualności.
Discover the treasures of the Musée d'Orsay in this richly illustrated volume. Housed in a former railway station, the museum boasts an exceptional collection of 19th- and early 20th-century art, featuring masterpieces by artists such as Monet, Degas, Van Gogh, and Rodin. The book delves into the museum's history, its architectural transformation, and the cultural significance of its holdings, providing readers with a comprehensive understanding of this iconic institution.
Po sukcesie w Wielkiej Brytanii książka Pałac mozaikowy trafia do Polski. Opublikowana w luksusowej edycji limitowanej (każdy egzemplarz jest personalizowany posiadając indywidualny, wpisany ręcznie numer), w twardej oprawie, szyta nićmi, będzie mogła trafić do kolekcji prawdziwych entuzjastów wolnomularstwa. Dowiesz się z niej:-Czy loża wolnomularska jest rodzajem pałacu pamięci wyobrażonego miejsca stanowiącego zbiór uporządkowanej mnemotechnicznie wiedzy?-Czy masoneria została stworzona jako forma moralnego szkolenia dla chrześcijańskich budowniczych, a jej rytuały wywodzą się z mistycznego źródła?Poznaj fascynującą książkę, która łączy świat masonerii z ezoteryczną mnemotechniką. Martin Faulks ujawnia zapomniane rytuały, symbole i duchowe praktyki, które kryją się za zasłoną masońskich lóż.
Ta książka jest przede wszystkim podróżą w czasie zapisaną sercem. W zasadniczym wymiarzesą to osobiste wspomnienia Autora wzbogacone pamięcią rodziców, dziadków i pradziadków sięgając XIX a nawet XVIII wieku. Dla pełniejszego obrazu wspomnienia opisane zostały w szerszym kontekście historycznymi geograficznym, ponieważ tradycje ludowe i religijne roztoczańskich stron mają wiele wspólnego z tradycjami innych regionów Polski i swymi korzeniami sięgają do początków naszej wspólnej historii.
Luksus, potęga i tajemnica - wizerunek Dolce & Gabbana zawsze emanował dekadencką zmysłowością.Od roku 1985 roku, kiedy to w Mediolanie duet projektantów: Domenico Dolce i Stefano Gabbana założyli własny dom mody, ich propozycje niezmiennie kojarzone są z wysokiej jakości krawiectwem, gorsetami, barokowymi wzorami oraz innowacyjnymi formami. Projektanci chętnie nawiązują do włoskich korzeni, co widać w ich strojach zdobnych w koronki, wzory w panterkę i kwiaty. Czarują bujnymi, letnimi wzorami, sukienkami księżniczek, spektakularnymi finałami pokazów kolekcji i sesjami w plenerze - wszystko to w hołdzie dla swojej ojczyzny, Włoch.Dolce & Gabbana to marka uwielbiana przez gwiazdy. Wśród jej wielbicieli są między innymi Naomi Campbell, Beyonc, Jennifer Lopez, Kylie Jenner, Nicki Minaj, Kylie Minogue i Madonna. Ale kochają ją także liczni influencerzy oraz rzesze fanów, którzy chętnie pokazują się w strojach tej marki na ulicach światowych stolic mody. Swój sukces Dolce & Gabbana zawdzięcza przede wszystkim umiejętnemu czerpaniu z tradycji przy jednoczesnym otwarciu na nowości.Jessica Bumpus w swojej książce przedstawia historię i fenomen tego domu mody. Znajdziemy tu bogaty wybór zdjęć ukazujących stylizacje prezentowane na wybiegach oraz odsłaniających kulisy pokazów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
