Szeroki wybór książek, multimediów z zakresu szeroko pojętej kultury: architektura, duchowy wymiar twórczości, szlaki kajakowe, współczesne media, przemoc w mediach, polityka. Odnajdziesz tu również książki i podręczniki idealne dla uczniów oraz studentów. Szeroki wybór beslsellerów i nowości.
Biblioteka Publiczna utworzona w 1817 r. przy nowo założonym Królewskim Uniwersytecie Warszawskim miała kontynuować tradycje wywiezionej do Petersburga Biblioteki Publicznej Rzeczypospolitej, pełniąc funkcję narodowej skarbnicy wiedzy i kultury. Była też ważnym elementem planu rozwoju czytelnictwa w Królestwie Polskim, a wraz z Uniwersytetem – szerszej polityki edukacji społeczeństwa polskiego. Przemianowana później na Bibliotekę Uniwersytecką w Warszawie, jest dziś jedną z największych i najlepszych bibliotek akademickich i naukowych w Polsce, oferującą nowoczesne usługi i wprowadzającą niestandardowe rozwiązania.
W tomie znalazły się obszerne teksty opisujące Bibliotekę w początkach jej istnienia (1817–1831), a także współcześnie (1993–2013), w przełomowym dla tej instytucji okresie przenosin do nowego gmachu. Towarzyszą im: opracowanie krytyczne autografów Joachima Lelewela Projekt utrzymania i urządzenia biblioteki oraz Urządzenie Biblioteki, prezentacja źródeł do dziejów BUW w archiwach Petersburga, a także kalendarium historii BUW 1817–2017 oraz aneks z biogramami wszystkich dyrektorów BUW. Publikacja powstała dla uczczenia dwóchsetlecia istnienia Biblioteki.
******
The University of Warsaw Library 1817–2017. Miscellanea
The jubilee publication contains the papers describing the University of Warsaw Library at the beginning of its existence (1817–1831) and nowadays (1993–2013). They are accompanied by: the critical study of Joachim Lelewel’s autographs Projekt utrzymania i urządzenia biblioteki [A Project of Maintaining and Outfitting the Library] and Urządzenie Biblioteki [Outfitting the Library], presentation of the sources for the history of the University of Warsaw Library in the archives of Saint Petersburg, as well as the historical timeline of the University of Warsaw Library in the years 1817–2017, and the appendix with biographical notes of all the directors of the library.
Zabytkowe miasta z tętniącymi życiem urokliwymi starówkami, piękne świątynie, rezydencje i pałace, tajemnicze twierdze i zamczyska, najciekawsze muzea, najdziwniejsze budowle i dzieła sztuki inżynierskiej, zabytki dawnych kultur, stanowiska archeologiczne... Bogactwo światowej sławy zabytków jest nieprzebrane Ta książka prezentuje 500 takich miejsc – jeśli nawet nie do wszystkich uda się dotrzeć, na pewno warto o nich przeczytać.
Media są istotnym składnikiem kultury, edukacji, funkcjonowania społecznego, rynku pracy i demokracji. Książka, którą oddajemy w ręce czytelników poświęcona jest tematyce związanej z procesami wyrażania, komunikowania i edukowania, w których media pełnią znaczące role. Naukowe dociekania ukazujące związki mediów z kulturą, edukacją i funkcjonowaniem społecznym w polskiej przestrzeni akademickiej mają bogatą tradycję. W obrębie nauk o edukacji dawno dostrzeżono, że media mogą pełnić wielorakie funkcje edukacyjne, wspomagać procesy akwizycji wiedzy, stanowić efektywne i atrakcyjne źródła wiedzy. Nowe media na naszych oczach stają się nie tylko dziedziną narzędzi intelektualnych, wykorzystywanych w tworzeniu struktur wiedzy, ale przede wszystkim nową, ogólnoświatową domeną komunikowania, edukacji, funkcjonowania zawodowego i demokracji.
Treść książki zgrupowana jest wokół kilku obszarów. Pierwszy z nich dotyczy ukazania problematyki nowych mediów w globalnym, kulturowym, technologicznym i edukacyjnym charakterze. Drugi, to wieloaspektowe spojrzenie na pedagogikę i edukację medialną w perspektywie dorobku polskiej myśli pedagogicznej. Trzeci, ukazuje różnorodne konteksty kulturowych, edukacyjnych i społecznych zastosowań nowych mediów.
Zamieszczone w monografii teksty są pióra znawców problematyki; podsumowują aktualne dociekania naukowe, ukazują nowatorskie rozwiązania, budzą refleksje, z drugiej strony, otwierają obszary nowych, interesujących rozważań o dużym potencjale teoretycznym i praktycznym oraz wskazują kierunki nowatorskich badań.
Mimo, iż wielokulturowość jest zjawiskiem silnie akcentowanym w ponowoczesnym dyskursie naukowym, mnogość zjawisk i procesów, które uobecniają się w wielowymiarowych przestrzeniach życia człowieka oraz wspólnot kulturowych (dywersyfikowanych przez różnice kulturowe), wymaga aktualnych, adekwatnych oraz innowacyjnych interpretacji jej dyskursywnych, teoretycznych oraz empirycznych sensów.
Wychodząc temu naprzeciw, tematyka podejmowana na łamach czasopism Mulitcultural Studies osadza proponowany dyskurs, z jednej strony, na fundamencie empirycznym, ujawniając szeroką gamę nowatorskich perspektyw badawczych i metodologicznych w badaniach nad wielokulturowością, z drugiej zaś strony skupia się na specyfice wskaźników kulturowych, będących przedmiotem ciągłej zmiany w kontekście instytucjonalnie i pozainstytucjonalnie manifestowanej wielokulturowości, a więc w ramach transmisji kulturowej, socjalizacji, akulturacji, edukacji (formalnej i nieformalnej), resocjalizacji, komunikacji międzykulturowej, międzykulturowego uczenia się, kontaktów z różnicą kulturową w ramach aktywności zawodowej, itp.
W konsekwencji tak sformułowanych zakresów problemowych ujawnia się interdyscyplinarny ogląd współcześnie pojmowanej różnicy kulturowej, facylitujący jej uprawomocnienie jako potencjału, ale i zadania, które wymagają adekwatnego odczytania w przestrzeni społecznej, instytucjonalnej, administracyjnej, ekonomicznej i edukacyjnej. Ergo, przedmiotem zainteresowania twórcy czasopisma czynią elementy budujące kompromis kulturowy, ale też opór aktorów życia społecznego wobec różnicy kulturowej. W konsekwencji eksponowanie roli nauki w tworzeniu płaszczyzny porozumienia na rzecz dialogu międzykulturowego staje się misją czasopisma.
Pismo recenzowane o profilu interdyscyplinarnym, istniejące od 1957 roku. Adresowane przede wszystkim do środowiska naukowego, nie pomija jednak czytelnika mniej profesjonalnego, zwłaszcza nauczycieli, studentów, inteligencji zainteresowanej problematyką humanistyczną. Publikuje artykuły problemowe (krajowe i zagraniczne) z zakresu różnych dyscyplin humanistycznych: literaturoznawstwa, historii, kulturoznawstwa, socjologii, filozofii, psychologii, językoznawstwa. Zamieszcza również przekłady oraz materiały i przyczynki, dyskusje i polemiki, recenzje i przeglądy. Po każdym artykule streszczenie w języku angielskim. Także spis treści tłumaczony na język angielski.
Estudios Latinoamericanos wydawane przez Polskie Towarzystwo Studiów Latynoamerykanistycznych jest najstarszym polskim czasopismem publikującym materiały naukowe związane z szeroko rozumianą historią i kulturą Ameryki Łacińskiej. Ukazuje się od roku 1972, do roku 1995 wydawane było przez Instytut Historii PAN. Twórcą pisma i jego pierwszym redaktorem był prof. dr hab. Tadeusz Łepkowski, w roku 1988 zastąpił go dr Ryszard Stemplowski. W latach 1995 - 2011 czasopismem kierował prof. dr hab. Aleksander Posern-Zieliński, a w roku 2012 redaktorem został prof. dr hab. Mariusz Ziółkowski. Artykuły publikowane są po hiszpańsku, portugalsku, angielsku lub francusku. Wersja elektroniczna pisma powstała dzięki dotacjom z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz zaangażowaniu wielu członków PTSL w tym dr hab. prof. UJ Andrzeja Krzanowskiego który zainicjował digitalizacje pisma przygotowując 10 pierwszych archiwalnych numerów.
Pismo recenzowane o profilu interdyscyplinarnym, istniejące od 1957 roku. Adresowane przede wszystkim do środowiska naukowego, nie pomija jednak czytelnika mniej profesjonalnego, zwłaszcza nauczycieli, studentów, inteligencji zainteresowanej problematyką humanistyczną. Publikuje artykuły problemowe (krajowe i zagraniczne) z zakresu różnych dyscyplin humanistycznych: literaturoznawstwa, historii, kulturoznawstwa, socjologii, filozofii, psychologii, językoznawstwa. Zamieszcza również przekłady oraz materiały i przyczynki, dyskusje i polemiki, recenzje i przeglądy. Po każdym artykule streszczenie w języku angielskim. Także spis treści tłumaczony na język angielski.
Prezentowane w tomie teksty obejmują badania filologiczne, bibliologiczne, historyczne, kulturoznawcze oraz muzykologiczne i odnoszą się zarówno do polskiego dziedzictwa, jak również do dorobku kultury europejskiej od wczesnego średniowiecza po współczesność. Integralną cześć publikacji stanowi płyta: zawiera ona kompozycje muzyczne z archiwów polskich klasztorów. Zebrane analizy dowodzą, że stosunki między szeroko pojęta kulturą a ideą monastycyzmu nie zawsze były oczywiste, choć nawet w dniach kryzysu, pytań, wątpliwości pozostawały zawsze silnie ze sobą splecione.
Książka z dołączoną płytą CD: Zapomniane – odzyskane. Muzyka z klasztornych archiwów
Dzisiaj nasz świat jest rozbity i nierzeczywisty, a pojęcia są ułomne. Żyjemy na resztkach tego, czego fundamenty stale podcinamy – diagnoza postawiona przez Chantal Delsol jest raczej ponura. Francuska filozofka pyta nas – współczesnych Europejczyków – o to, na czym nam zależy. Jakimi zasadami kierujemy się w życiu? Co stanowi podstawę naszej tożsamości? Dlaczego zdradzamy wartości europejskie i szukamy dla nich substytutów? Sięga w głąb europejskiej tradycji i odkrywa jej elementarne zasady, nasze kamienie węgielne, odniesienia kulturowe, które – w głębi serca – kochamy i bez których nie potrafimy się obejść.
Późna nowoczesność sprawia, że wstydzimy się kochać konkretną ojczyznę, każe nam być obywatelami świata i kochać cały świat, udając, że inne światy kulturowe są nam tak samo bliskie jak nasz własny. (…) Ale to wszystko jest sztuczne. Kochać można tylko to, co szczególne. Żadna kobieta nie kocha wszystkich mężczyzn ani odwrotnie. Miłość do świata kulturowego jest przywiązaniem do konkretnej, szczegółowej kultury i nie ma w tym nic wstydliwego.
[z Wprowadzenia]
Chantal Delsol (ur. 1947) – francuska filozofka. Zajmuje się filozofią polityczną, historią idei i antropologią filozoficzną. Autorka kilkunastu książek filozoficznych i powieści, jako publicystka współpracuje m.in. z „Le Figaro” oraz „Valeurs Actuelles”. Członkini Akademii Francuskiej, profesor Uniwersytetu Paris-Est Marne-la-Vallée. Założycielka Ośrodka Studiów Europejskich.
Drugi tom szkiców krytycznych Andrzeja Horubały publikowanych w tygodniku „Do Rzeczy”. Zebrane w tej książce teksty stanowią gorący zapis polskiego życia kulturalnego w latach 2014 i 2015.
Góralszczyzna i współczesne życie górali obserwowane z perspektywy tradycji i muzyki. Autorka poprzez muzykę uwikłaną w konteksty dotyczące tożsamości stara się odpowiedzieć, czym dla współczesnych Górali jest góralszczyzna i jak można ją obecnie rozumieć. Książka skierowana jest nie tylko do naukowców, ale też do wszystkich czytelników, którzy interesują się Podhalem i jego muzyką.
******
This book is the outcome of the ethnographic field research conducted by the author in Skalne Podhale region in the years of 2011–2015. The analysis of the material collected during the research – the interlocutors’ statements and situations and events observed, prompted the author to make an attempt to answer the questions about the meaning of musical tradition for the contemporary highlanders, its role in their everyday life as well as its impact on the process of self-determination and developing the local identity.
25 kwietnia 2017 roku minęły trzy lata od śmierci Profesora Wacława Twardzika, wybitnego filologa polonisty i slawisty, językoznawcy, tekstologa i wydawcy najstarszych zabytków piśmiennictwa polskiego, a zarazem jednej z najbarwniejszych postaci Krakowa ostatniego półwiecza. Ponieważ (...) Wacek dał się "pogrążyć w głębiach formaliny dla dobra Katedry Anatomii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego", na skutek czego wciąż nie doczekał się tradycyjnego nagrobka, postanowiłem z pomocą Jego przyjaciół wystawić Mu nagrobek ze słów i zdań.
Das Niveau der Entfaltung des verstehenden Horens slowakischer Schuler
der ausgehenden Sekundarstufe I in der Fremdsprache Deutsch
Warmbrunn als Bad im Lichte des Werkes Grundliche Beschreibung Hirschbergischen Warmen Bades vom Kurarzt Caspar Schwenckfeldt
Challenging and channelling cross-curricular content in a language class: theoretical considerations
Lem Reread: What May a Stylometric Analysis of Stanisław Lem’s Novels Say Confronted With Their Conventional Classification?
Szkic do portretu Magdaleny Zawadzkiej (na podstawie jej felietonów oraz wspomnień)
Paradygmaty antropologii ciała w Pamiętnikach Jana Chryzostoma Paska. Dyskurs wojenny i kulturowy
Ekfrastyczne wiersze księdza Franciszka Kameckiego
Kolokwializacja języka w przekładzie, czyli jak „Goodfellas” staje się „Chłopcami z ferajny”
Amerykańska proza w tłumaczeniu na język polski jako jeden z nośników kultury amerykańskiej
Zmienność granic normy językowej (na materiale źródeł leksykograficznych). Cz. III: Słownictwo nacechowane w polszczyźnie XX wieku
Język rosyjski w Królestwie Polskim w okresie międzypowstaniowym (1832–1864)
Niemiecka i polska leksyka z zakresu piłki nożnej: analiza leksykalno-morfologiczno-semantyczna
Ochrona mniejszości narodowych w Traktacie między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy z dnia 17 czerwca 1991 r. – wybrane zagadnienia
Renesans polskich koncepcji prawnonaturalnych okresu międzywojennego
Ludwig Guttmann – wrocławski lekarz, który przywracał godność
Jak oceniać i mierzyć poziom biegłości językowej uczniów? Nowa monografia poświęcona wybranym aspektom ewaluacji i pomiaru w procesie glottodydaktycznym
Publikacja na temat słowotwórczych gier słownych w języku niemieckim
Możliwość i konieczność to kategorie odnoszone bodaj do wszystkich sfer rzeczywistości oraz najważniejszych aspektów egzystencji ludzkiej, stosowane w odległych od siebie dziedzinach nauki (nie tylko zresztą humanistycznych), w kontekście różnorodnych procesów, zjawisk naturalnych, jak i kulturowych artefaktów. Wielokontekstowość i polisemiczność tych kategorii stanowią naturalną zachętę do podjęcia, zogniskowanej wokół nich, refleksji kulturoznawczej.
Książkę, podzieloną na trzy obszary refleksji, otwierają studia ujmujące tytułowe kategorie w płaszczyźnie teoretycznej i filozoficznej. Uwzględniają one różnorodne postacie możliwości i konieczności, uwypuklając ich doniosłość dla refleksji nad „wielkimi problematami antropologicznymi” (determinanty ludzkiej egzystencji, natura człowieka, wolność wyboru, człowiek wobec Boga). Z kolei w drugiej części publikacji rozpatrywane są zagadnienia wiążące się z omawianymi kategoriami na gruncie twórczości artystycznej, w szczególności literackiej i filmowej. W tym kontekście tytułowa aporia objawia się na płaszczyźnie tematycznej utworów i/lub dochodzi do głosu w sposób pośredni – poprzez ich poetykę czy konstrukcję (w takim przypadku strona formalna dzieł zyskuje walor „metafory epistemologicznej”). Dochodzimy tym samym do jednego z ważniejszych problemów książki, który dotyczy związku kategorii możliwości i konieczności z różnymi postaciami narracji, a w dalszej perspektywie – z ich interpretacjami.
Księga jubileuszowa dedykowana profesorowi Andrzejowi Wójtowiczowi.
Idea publikacji implikuje odniesienie do zainteresowań badawczych Jubilata wielkimi narracjami religijnymi. Autorzy poszczególnych artykułów podejmują próbę wskazania własności przedmiotu studiów socjologicznych na gruncie badań religii.
Tarnowski księgozbiór seminaryjny ma ogromne znaczenie dla poznania kultury środowiska kościelnego w dawnych wiekach. Jest doskonałym odzwierciedleniem prądów umysłowych tego środowiska w minionych wiekach. Autorzy z wielką starannością odczytali wszystkie informacje o dawnych właścicielach i czytelnikach, obejmując badaniami zbiór ponad 5 tysięcy woluminów biblioteki w Tarnowie.
Cenzura w PRL to temat badawczy, który – z jednej strony – ma bogatą literaturę przedmiotu, z drugiej – zasługuje na dalsze, liczne analizy i rozpoznania. Zważywszy na obszerny, niezbadany do końca materiał dokumentacyjny pozostały po działalności Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk oraz podległych mu jednostek terenowych wiele jest jeszcze zjawisk zasługujących na wydobycie z archiwalnych czeluści. Prezentowany tom próbuje w pewnym stopniu wypełnić istniejące luki badawcze, stając się kolejną ważną pozycją w bibliografii o cenzurze. Na uwagę zasługuje różnorodność perspektyw: obok artykułów stricte naukowych, będących analizą dokumentów czy próbą syntezy szczegółowych zagadnień z punktu widzenia historyka, literaturoznawcy bądź prasoznawcy (cenzura wobec pisarzy, ingerencje w prasie krajowej i regionalnej, także wobec muzyki, filmu czy fotografii), swoje miejsce znalazły zapisy dyskusji z udziałem osób, którym cenzura nie tylko kształtowała biografię literacką, ale także głęboko naznaczyła osobisty los.
Z recenzji dr hab. Marzeny Woźniak-Łabieniec, prof. UŁ
Niniejszy tom zawiera artykuły z zakresu funkcjonowania cenzury instytucjonalnej w powojennej Polsce. Redaktorzy książki przyjęli za przedmiot rozważań zróżnicowaną tematykę, uwzględniającą zarówno obszerny okres historyczny (od powstania Centralnego Biura Kontroli Prasy przekształconego w listopadzie 1945 r. w Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk, aż do likwidacji instytucji w 1990 r.), jak i rozległy obszar problemowy – badanie wpływu ingerencji cenzorskich w mediach (prasie, radiu, telewizji), a także w działalności naukowej i literackiej. Redaktorzy tomu mają nadzieję, że przyczyni się on do lepszego rozpoznania form funkcjonowania cenzury w Polsce przed 1990 r. oraz pomoże dostrzec także współczesne zagrożenia wolności słowa. Nie ma już dzisiaj państwowej cenzury, ale nadal w publicznym przekazie często stosowane są manipulacja oraz kłamliwa, stronnicza selekcja informacji.
Ze Wstępu
DARIUSZ BRZEZIŃSKI – doktor nauk społecznych, adiunkt w Zakładzie Socjologii Teoretycznej IFiS PAN. Absolwent studiów socjologicznych i kulturoznawczych na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz europeistycznych na University of Exeter. Jego zainteresowania naukowe obejmują głównie współczesną myśl społeczną, a także socjologię, antropologię i teorię kultury. W tych obszarach prowadzi również wykłady i zajęcia dydaktyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Teoretyczna refleksja nad kulturą towarzyszyła Zygmuntowi Baumanowi (1925–2017) w trakcie jego całej, trwającej ponad sześć dekad pracy naukowej. Stanowiła jeden z najważniejszych przedmiotów jego rozpoznań, a ponadto była fundamentem analizy innych podejmowanych przez niego zagadnień. Autor niniejszej książki przekonuje, że w jej perspektywie możliwe jest całościowe uchwycenie wielowątkowej, eklektycznej twórczości Baumana oraz śledzenie najważniejszych kierunków jej ewolucji. W kompleksowy sposób poddaje analizie powiązania i wzajemne inspiracje między jego teorią kultury a poszukiwaniami prowadzonymi w tym obszarze przez innych wybitnych przedstawicieli myśli społecznej i humanistyki.
W trakcie badań prowadzonych w związku z przygotowaniami tej monografii jej autor dotarł do jedynego zachowanego egzemplarza korektowego Szkiców z teorii kultury Baumana. Książka ta – wydana finalnie w roku 2017, pół wieku od czasu swego powstania – pozwoliła z nowej perspektywy spojrzeć na niektóre aspekty jego twórczości. Jednym ze źródeł refleksji przedstawionych w niniejszej publikacji były także – nieprzebadane wcześniej – dokumenty osobiste socjologa, zgromadzone w oddziale Special Collections biblioteki University of Leeds. Materiały te wzbogaciły prowadzone analizy i znalazły odzwierciedlenie w refleksji autora nad dziedzictwem teorii kultury Zygmunta Baumana.
Po kim Jadwiga Grabowska odziedziczyła zamiłowanie do mody?
Jak po wojnie organizowały się w Warszawie warsztaty krawieckie?
Jak w latach 50. ewoluowały fasony kobiecych okryć: od bezkształtnego płaszcza po mężu do spektakularnych paryskich linii?
Czym były „żywe żurnale mody”?
Jak prowokowano PRL-owski przemysł do produkcji gustownych tkanin?
Jak propagowano polską modę w kraju i za granicą?
Czy Jadwiga Grabowska poniosła dydaktyczną porażkę?
Ewa Rzechorzek opisuje bogatą i barwną historię Mody Polskiej – instytucji, której za zadanie postawiono edukację w zakresie mody i stylu. W fascynujący sposób opowiada o szczegółach kroju, fakturze tkanin, zapachu perfum... Przede wszystkim jednak skupia się na najważniejszym elemencie sukcesu przedsiębiorstwa: na ludziach. Fundamentem opowieści są losy Jadwigi Grabowskiej – „ministra mody” w Polsce. Rodaczki nie miały u niej wysokich notowań, a lista zarzutów była długa: nie dbają o linię, nie potrafią się poruszać, brzydko siedzą, źle dobierają odcień pończoch, nie dbają o obuwie, są źle uczesane. I oczywiście nie potrafią się ubrać! Nie bez przyczyny w 1946 roku Grabowska obrała sobie misję „odbudowy polskiej kobiety”. Uczyła, „jak chodzić, stać, siedzieć, czesać się, ubrać – żeby wszystko pasowało do siebie i do urody”. Charyzmatyczna kierowniczka artystyczna była otoczona wianuszkiem osób szkicujących, upinających, krojących, szyjących, fotografujących: projektantami, krawcami, konstruktorami, zastępami chałupników, pracownikami salonów, modelkami, fotografami. O nich także jest ta książka.
Autorka oparła swoją opowieść na dokumentach archiwalnych, dokumentach życia społecznego, prasie z lat 1945–1998 i prywatnych rozmowach. Poza archiwami prawdziwą skarbnicą wiedzy okazały się dla niej także… szafy Polaków. Większość ze sfotografowanych na potrzeby tej publikacji egzemplarzy ubrań czy biżuterii pochodzi z kolekcji handlowych Mody Polskiej, czyli takich, które faktycznie trafiały do sklepów, a później „na grzbiety” Polaków. Dzięki temu opowiadają one historię swoich czasów i właścicieli: suknia ślubna „uciekającej panny młodej” czy smoking przechowywany przez wiele lat po śmierci męża pokazują, że ubrania mogą pełnić funkcję kapsuł czasu.
Anna Ziółkowa siedzi na zwałach gruzu, które kiedyś były mieszkaniem jej ciotki, i patrzy na ulicę Marszałkowską. Za plecami słyszy spadające cegły, więc się odwraca, zadziera głowę. Wysoko na rumowisku jest wydeptana ścieżka, a na niej dziewczyna. Ubrana w jasną sukienkę i buty na cienkim obcasie. Stąpa bardzo ostrożnie, żeby się nie pobrudzić, nie zgubić tych szpilek, nie spaść z gruzowiska. Ziółkowa ma na głowie chustkę, a na nogach buciory sznurowane gałganami. Czuje wstyd. Tę historię będzie wspominała w 1955 roku na łamach tygodnika „Świat” we własnej rubryce „Tylko dla kobiet”.
Fragment tekstu
Dwudziestu siedmiu autorów, pracowników muzeum, omawia obrazy zgromadzone na galeriach oraz dzieła z zasobów magazynowych, nie udostępnionych zwiedzającym. We wstępie przedstawiono historie powstania muzeum oraz dzieje kolekcji. Praca obejmuje obiekty malarstwa począwszy od waz greckich. Przez freski z Faras i malarstwa średniowiecznego aż po akwarele i pastele XX-wieczne. Każdy rozdział wzbogacają głosy, w których szczegółowo omówiono kilka dzieł z danej kolekcji.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
