Pisarz w kryzysie, piękność z prowincji i … zupełnie nie to, czego się spodziewasz Poznają się w pociągu relacji Kraków-Warszawa. On 50-letni autor bestsellerowych kryminałów, skłócony z rodziną i pozbawiony złudzeń kobieciarz przeżywający kryzys twórczy. Wraca właśnie ze spotkania autorskiego, na które przyszło osiem osób. Ma za sobą trzy nieudane małżeństwa i klika udanych powieści, ale wciąż nie potrafi ułożyć sobie życia. Hanna zwraca jego uwagę niezwykłą urodą i urzekającą nieśmiałością. Ucieka do stolicy z podkrakowskiego małego miasteczka, gdzie większość problemów rozwiązuje się przy pomocy modlitwy lub alkoholu. On widzi w niej szansę na kolejny romans, a ona tylko pozornie chce łatwej przepustki do lepszego świata. To, co z pozoru wygląda jak zapowiedź banalnej historii miłosnej okazuje się prowadzić do nieoczekiwanego finału. Tubylewicz stworzyła prawdziwy portret wiecznego Piotrusia Pana. Jednak to kobiety grają tu pierwsze skrzypce, na niepokojącą nutę. Grażyna Plebanek Przewrotna i wciągająca lektura. Andrzej Saramonowicz Mądra, przejmująca i dowcipna powieść o schematach relacji międzyludzkich i o sile wrażliwości, która pozwala je przełamać. I co najważniejsze - kobiety mają tu naprawdę sprawczą i twórczą moc! Agnieszka Glińska Romantyczne, środowiskowe i pisarskie sekrety pokazują swoje drugie dno. Zaskakujące i nieoczywiste. Agata Tuszyńska

Do Polski nadciagają imigranci? Oni już tu są Oto historie zderzeń I zdziwień, historie w których “my' spotykamy “ich' Świetnie wykształcona Ukrainka sprzątająca polski bazar. Turek, który przywiózł Polsce kebab i w odpowiedzi na gusta kulinarne Polaków zaczął serwować go z kapustą. Albanka, która wstąpiła do klasztoru. Cygan z Andrychowa planujący zostać polskim superbohaterem. Otwartość poplątana z niezrozumieniem, sympatia podszyta wyższością, niechęć ubrana w poprawne politycznie ględzenie lub bluzgi z internetu. Polacy i cudzoziemcy - patrzą na siebie, choć nie zawsze się widzą, żyją obok siebie, choć rzadko razem. Marta Mazuś - jedno z najmłodszych I najlepszych piór polskiego reportażu – przedstawia trzynaście opowieści o sukcesach, porażkach, determinacji, o rozczarowaniach życiem w Polsce. O nadziei. O codzienności tych Innych, Obcych. A może bardziej o nas samych? Kilkanaście zdumiewających losów, opisanych  z wyczuciem dramatu, fantastycznym szczegółem I poczuciem humoru. Sprawiedliwie, bo obu stronom – przybyszom I tutejszym – dostaje się po równo. Głęboko, bo za każdym losem plątanina spraw, z którymi obie strony z trudem sobie radzą, lub nie radzą wcale. Dobre przygotowanie do spotkania z innymi, którzy napływają. Małgorzata Szejnert Ludzie stamtąd stali się ludźmi stąd. Niedawni obcy, stali się częścią polskiego społeczeństwa. O tym, jak ich przyjęliśmy i jak oni odnaleźli się wśród nas, fascynująco pisze Marta Mazuś. Michał Nogaś, Polskie Radio Trójka

Sympatyczny policjant Bruno Courreges próbuje rozwikłać sprawę groźnego pożaru, a przy okazji ocalić winiarskie i kulinarne tradycje miasteczka St Denis. Rzecz dzieje się w południowej Francji we wrześniu, czyli w porze winobrania, więc w tle kryminalnej zagadki mieszkańcy St Denis zbierają, depczą i fermentują winogrona oraz przy każdej okazji delektują się boskim napojem. Bruno lawiruje między kobietami swojego życia, a także między burmistrzem a przybyłym z Ameryki dziedzicem winiarskiej fortuny, który chciałby zmonopolizować produkcję wina w okolicy. Mnóstwo praktycznej wiedzy o winie. Dowiemy się na przykład, dlaczego w kadzi z winogronową pulpą należy zachować ostrożność przy uprawianiu seksu. Drugi z serii kryminałów „Bruno Courreges prowadzi śledztwo” szkockiego dziennikarza i pisarza Martina Walkera. Pozostałe części cyklu już wkrótce, jeśli wszystko pójdzie dobrze.

Nasz Domowy teatrzyk przeznaczony jest dla dzieci, aby w domowych warunkach wzbogacać ich wyobraźnię, wyrabiać umiejętności manualne i dawać powód do wesołej zabawy. Jak każdy teatr lalek, tak i ten dysponuje dużymi możliwościami uzyskiwanymi dość skromnymi środkami.

Istniejące od 1595 roku Arcybractwo owiane jest tajemnicą; nigdy nie było o nim albumu, trudno w ogóle nawet o parę zdjęć. Członkowie Arcybractwa zakrywają twarze specjalnymi kapturami z otworami tylko na oczy. Nikt nigdy nie mógł ich fotografować. To religijne stowarzyszenie świeckich, powołane do rozpamiętywania Męki Chrystusa. Dawniej należeli do Arcybractwa królowie, magnaci, kupcy i zwykli mieszczanie; dziś Arcybractwo zrzesza m.in.: artystów, robotników, urzędników, rzemieślników. Przed wiekami Arcybractwo miało przywilej raz w roku w Wielki Czwartek wyswabadzać więźniów od kary w tym więźniów skazanych na śmierć. Adam Bujak jest przełożonym Arcybractwa i działa w nim ok. 40 lat. Tylko on mógł się zbliżyc do członków Arcybractwa z aparatem fotograficznym, pokazać istotę owianego tajemnicą i wzbudzającego wielkie zainteresowanie Arcybractwa. Album przedstawia obrzędy liturgiczne, modlitwy, procesje. W tekście historia Arcybractwa - aż po dzień dzisiejszy oraz wytłumaczenie obrzędów.

Zanim Kostek Gil wszedł do domu trzasnąwszy dwojgiem drzwi, prawie cały boży dzień przelumpował na ganku i wpatrywał się w świat znikomy, w trawy, w płot, no i w ten mały kamyk u samego ganka. W kamyku odkrył niemy krzyk, a! Cały kamyk to była brudna bielka w kształcie małego pisanego a.