Królestwo Patyków to niezwykły zbiór opowieści o wspólnych wyprawach ojca i dwóch synów do tajemniczej Puszczy – miejsca, w którym rzeczywistość nieustannie splata się z dziecięcą wyobraźnią. Każdy spacer zamienia się tu w przygodę: wśród drzew może ukrywać się czarna puma, ryby unoszące się między gałęziami, a zwykły patyk ożywa jako gigantyczny patyczak.Chłopcy odkrywają świat po swojemu: słuchają szumu podziemnej prarzeki ukrytej pod piaskiem, tropią tajemnicze stworzenia i nadają nowe znaczenia temu, co widzą. Puszcza żyje tu własnym rytmem – bardziej intensywnie i tajemniczo. To przestrzeń, w której dziecięca wrażliwość pozwala dostrzec rzeczy niewidoczne dla dorosłych. Napisane z czułością i subtelnym humorem Królestwo Patyków jest opowieścią o dzieciństwie, bliskości i zachwycie nad naturą. Tekst Grzegorza Kowala oraz malarskie ilustracje Mariusza Andryszczyka tworzą atmosferę pełną magii, nostalgii i leśnych sekretów – dla młodszych, a także dorosłych czytelników, którzy nadal potrafią wierzyć, że w głębi lasu wszystko jest możliwe.Do książki dołączony jest spacerownik-przygodownik, czyli zbiór pomysłów na kreatywne wypady do lasu, parku bądź ogrodu. Można po nie sięgnąć np. podczas spaceru z dzieckiem lub w czasie szkolnej wycieczki.Królestwo Patyków ma dla nas szczególne znaczenie, ponieważ jest pierwszą polską książką opublikowaną przez Wydawnictwo No Bell. Zarazem otwiera ona nowy etap w historii naszej oficyny – jest początkiem drogi, na której nie tylko sięgamy po wartościowe tytuły, lecz także tworzymy własne publikacje, wyrastające z tego, co uważamy za istotne w spotkaniu dziecka z literaturą, obrazem i uważną obecnością dorosłego. O autorzeGrzegorz Kowal – rocznik 1980, bielanianin z ciągotami puszczańskimi, mąż, tata dwóch synów i wieloletni praktyk rodzinnych wypraw w zielone. Od lat pisze do internetowych szuflad. Królestwo Patyków jest jego debiutem i dowodem na to, że czasem trzeba długo chodzić po lesie, żeby znaleźć własną ścieżkę. Rowerzysta narzekający na brak wysokoliterackiej prozy rowerowej, miłośnik Puszczy Kampinoskiej i mazowieckich rzek, czytelnik nienasycony. W jego książce dzieci widzą więcej, dorośli uczą się nie przeszkadzać, a najprostsze obserwacje prowadzą wprost do świata nieokiełznanej wyobraźni. O ilustratorzeMariusz Andryszczyk – Jakiś czas temu przeprowadziłem się z Łodzi nad Wartę, gdzie zachwycam się okoliczną fauną i florą, choć z miastem wciąż jestem związany zawodowo - jako projektant graficzny, ilustrator i wykładowca w Instytucie Projektowania Graficznego Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Zilustrowałem między innymi Lolka, Rutkę, Przyjaciela Północy, tytuły z serii Szkoła Szpiegów oraz Sillę i Strażniczkę Perły, za którą dostałem Nagrodę Literacką m.st. Warszawy w 2025 roku.Mieszkam w domku letniskowym nawet zimą, więc czasem jest wesoło. Nie mam dzieci, ale przebywam z sześcioma kotami, wszystkie znajdy, i psem ze schroniska, który jest okręgowym mistrzem piłeczki i frisbee. Ciągle chodzę, bo rower zarósł mi jakimś zielskiem i już od paru lat próbuję doprowadzić go do stanu używalności, oczywiście bez skutku. Chodzenie jednak wolę od roweru, bo można się zatrzymać i więcej zobaczyć. Dla odmiany uwielbiam też jeździć samochodem.Jednym z moich ulubionych miejsc na ziemi jest Wigierski Park Narodowy, w którym widziałem wilka – wiem, że to nie puma, ale zawsze. Nie wyobrażam sobie życia bez słuchania muzyki, kawy, filmów, książek i jabłek starkingów. Gdybym nie był ilustratorem, chciałbym grać na gitarze z Patem Methenym – oczywiście gdybym umiał grać na gitarze, choć trochę umiem.Dla kogo jest ta książka?- Dla dzieci w wieku 10+, dla osób nastoletnich i dorosłych otwartych na szaleństwa wyobraźni i wrażliwych na nieoczywiste zakamarki przyrody,- dla rodziców, nauczycieli i bibliotekarzy poszukujących wartościowych lektur dla młodych czytelników,- dla miłośników ambitnej literatury i pięknych ilustracji,- dla wszystkich, którzy chcą żyć pełniej, potrzebują atmosfery lasu, zapachu poszycia i promieni słonecznych przeświecających przez gałęzie drzew.
Analiza legendy kulturowej sprowadza się do uwzględnienia okoliczności jej powstawania oraz do określenia funkcji, jakie przyjdzie jej pełnić. Za przykład legendy tego rodzaju uznać można Jerzego Kukuczkę – legendę polskiej i światowej himalaistyki. Proces krystalizacji legendy warunkują nie tylko zalety, przymioty i dokonania wybranej jednostki. Niepowtarzalna wiązka cech osobowościowych wystarczy do obwołania człowieka autorytetem, zasada ta jednak nie zawsze sprawdza się w odniesieniu do postaci uznanych za legendarne. Współdecydujące w owym procesie okazuje się bowiem społeczne zapotrzebowanie. Człowiek legenda upodabnia się przez to do wychowawcy – w znaczeniu, jakie słowu temu nadał Janusz Korczak. Gdy pierwszy z nich kształtuje dzieje i jest zarazem przez nie kształtowany, drugi staje się podmiotem i przedmiotem wychowania. Legenda kulturowa to zespół opinii na temat jednostki wyróżniającej się na tle grupy, których popularyzacji sprzyjają media i sztuka – w procesie tym faktografia ma znaczenie drugorzędne. Takie zdefiniowanie legendy kulturowej oznacza, że poza grupami szczególnie zainteresowanymi kreowaniem i szerzeniem tego typu narracji muszą pojawić się odbiorcy skłonni narzucany obraz przyjąć. W ten sposób w legendzie ujawnia się powrót do archaicznego mitu: logos zostaje wyparty przez sugestywność nadawców i wiarę odbiorców. Jest to wiara wbrew faktom i rozsądkowi, na przekór naukowym ustaleniom i namacalnym dowodom.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
