W tym dziale znajdziecie fascynująca literaturę, która przekona was jak fascynująca i ciekawa jest historia i jak wiele możemy się nauczyć. Może zainteresujecie się wojną na Pacyfiku, o której ciekawie pisze Morison Samuel Eliot, albo może zaciekawią was powieści Adama Borowieckiego, które przedstawiają przygody w galaktykach kosmosu Junga i Ing. Zapraszamy równiez po powieści biograficzne, polityczne.
Powieść uhonorowana w 2013 roku Grand Prix Nagrody Goncourtów, określanej mianem „małego Nobla”. Gorzki portret czasów po zakończeniu I wojny światowej. Historia niekonwencjonalnej przyjaźni i spektakularnego oszustwa. Książka otwierająca rozpiętą między dwiema wielkimi wojnami epicką trylogię „Dzieci katastrofy”. Wojna to świetny interes, który nie kończy się wraz z zawarciem pokoju… Listopad 1918 roku. Zdemobilizowani żołnierze zwycięskiej armii francuskiej powracają do domów jako wielcy przegrani. Rząd, który z pompą składa hołd poległym, nie kwapi się z pomocą weteranom próbującym uporać się z wojenną traumą. Takim jak fizycznie okaleczony i skazany na życie z dala od ludzkiego wzroku Édouard Péricourt albo bojący się własnego cienia Albert Maillard. Dwaj młodzi mężczyźni, połączeni przyjaźnią opartą na poczuciu winy, wdzięczności, solidarności, żalu i pretensjach, zepchnięci na margines życia, wegetują bez jakichkolwiek widoków na przyszłość. Niektórym jednak wiedzie się świetnie. Na wojnie można bowiem zrobić interes. Również na jej ofiarach. Porucznik d’Aulnay-Pardelle nie byłby sobą, gdyby nie wykorzystał okazji, która się nadarza, kiedy na fali patriotycznych uniesień rząd ogłasza przetarg na założenie wojskowych cmentarzy oraz konkurs na pomniki ku czci poległych. Wykorzystują ją także Édouard i Albert – żeby się zemścić… a może sobie zakpić – i przygotowują wielki przekręt. Lemaitre komponuje wielką tragedię straconego pokolenia, pogrążonego w atmosferze zmierzchającej wojny i jutra, które nie obiecuje żadnej nadziei. „Do zobaczenia w zaświatach” jest powieścią o iluzji zawieszenia broni, o machinacjach finansowych w świetle prawa, a także o woli przetrwania i pomyśle, dzięki któremu można przechytrzyć system. Ironiczna. Niepoprawna politycznie. Doskonała! W 2017 roku powieść „Do zobaczenia w zaświatach” brawurowo zekranizował Albert Dupontel, w oparciu o scenariusz Pierre’a Lemaitre’a. Zachwycająca, szydercza, elegancka uczta. Żaden ze współczesnych autorów powieści kryminalnych nie jest w stanie we właściwych proporcjach udźwignąć jednocześnie doskonałej intrygi i artystycznego ciężaru literatury pięknej. Żaden, poza monsieur Lemaitre’em. Chapeau bas! Katarzyna Bonda Szokująca! Wielka powieść o spirali dobra i zła, wielka powieść egzystencjalna. Ponure requiem, które jest jak policzek wymierzony oficjalnej historii. „L’Express” Jedna z najbardziej wartościowych książek, do których po prostu trzeba wracać. Pierre Assouline, „La République des livres”
"Niniejsza publikacja udostępnia kolejny etap prac zapoczątkowanego w 2009 roku projektu Radices Silesiae - Silesiacae radices, integrująego środowisko badaczy i instytucji akademickich z Polski, Niemiec i Czech w zakresie historycznych badań śląskoznawczych. To trzecia publikacja w związanej z tym przedsięwzięciem serii, a jej tytuł - podobnie jak dwóch poprzednich - nawiązuje do zorganizowanych w jego ramach konferencji, tym razem właśnie pod hasłem Silesia et orbis, we Wrocławiu w roku 2013. Spotkanie to okazało się przede wszystkim inspiracją do dalszej debaty, gdyż większość zawartych w niniejszym zbiorze artykułów stanowi efekt prac badawczych nieprezentowanych jeszcze w trakcie tych obrad".
(ze wstępu)
W tomie znalazło się 25 artykułów. Autorami są zarówno badacze i badaczki zajmujący się na co dzień historią Żydów i stosunków polsko-żydowskich – historycy, socjologowie, politolodzy, literaturoznawcy, jak i osoby zainteresowane tym tematem jako częścią ich rodzinnej czy zawodowej historii.
Tematyka artykułów, choć wszyscy Autorzy/ki podejmują zagadnienia z zakresu szeroko rozumianej historii kobiet i płci, jest zróżnicowana pod względem chronologicznym, geograficznym i sposobu ujęcia tematu. Dotyczy relacji polsko-żydowskich w obszarach stosunkowo najmniej rozpoznanych. Kobiety, młodzież i dzieci wywodzące się z dwóch społeczności – polskiej i żydowskiej – spotykali się przecież w szkole, uprawiając sport, w życiu codziennym, na polu kultury, i musieli – w większym lub mniejszym stopniu – utrzymywać kontakty. Ich charakter zależał od wielu czynników: epoki, miejsca, w którym żyli, dziedziny, jaką się zajmowali, wreszcie od osobistych decyzji.
Ta książka ma ukazać właśnie różnorodność tych kontaktów, ich niejednoznaczność, zarówno dobre, jak i trudne aspekty współżycia w Polsce dwóch różnych społeczeństw i kultur.
Tom podzielony jest na sześć części. Pierwsze cztery wyodrębniono, kierując się poruszaną problematyką: Polityka i życie społeczne, Życie codzienne, Młodzież i szkoła, Kultura i sport. Piąta część poświęcona jest Zagładzie i jej następstwom ze względu na specyfikę tego okresu. Tom zamyka dział Sylwetki, w którym przedstawiono na zasadzie case studies losy kilku kobiet z pogranicza polsko-żydowskiego. […]
Zróżnicowanie tematyki tomu jest zatem duże, ale wszystkie artykuły dotyczą pogranicza polsko-żydowskiego, wzajemnego odnoszenia się dwóch różnych społeczności, żyjących na tym samym terytorium. Nie są to problemy wielkiej polityki, ścierania się ideologii, znaczących wydarzeń, które zapisały się w historii. Poznajemy stosunki polsko-żydowskie przez pryzmat życia codziennego, kultury, edukacji, losów kobiet i dzieci, zazwyczaj pomijanych w rozważaniach o tym, jak żyło się Polakom i Żydom razem przez wieki.
(Ze wstępu)
Jadwiga Zamoyska, umierając 100 lat temu miała za sobą długie, burzliwe życie, w całości poświęcone pracy społeczno-wychowaczej. Przyszła na świat 4 lipca 1831 roku, gdy powstanie listopadowe dobiegało tragicznego końca. Jej ojciec był adiutantem generała Jana Skrzyneckiego, jednego z naczelnych wodzów powstania. Dzieciństwo i młodość spędziła w galicyjskich Oleszycach, a także w podpoznańskim Kórniku. W wieku 21 lat wyszła za mąż za starszego o prawie 30 lat generała Władysława Zamoyskiego, konserwatywnego polityka związanego z emigracyjnym Hotelem Lambert. Zamoyski zmarł w 1886 roku - Jadwiga miała wówczas zaledwie 37 lat. Mimo półwiecznego wdowieństwa nie wyszła już za mąż. "Wspomnienia" Pani Zamoyskiej obejmują tylko 33 lata jej życia, sięgając do roku 1864.
To drugie wydanie książki od wielu lat praktycznie niedostępnej na rynku wydawniczym, zmienione i poprawione. Wyjątkowa staranność edytorska, wspaniała szata graficzna, ale przede wszystkim niepowtarzalny rys historiograficzny aktywizacji społecznej kobiet drugiej połowie w XIX wielu.
"Prezentowana rozprawa dotyczy pierwszego, dramatycznego dwulecia Polski niepodległej, z kwestią białoruską jako merytoryczną osią konstrukcyjną wykładu. Temat ma już swoją historiografię, ale jak udowadnia Autorka, wiele można jeszcze do niej wnieść wiedzy faktograficznej i oryginalnych interpretacji - nowatorskich, pobudzających intelektualnie".
(Z recenzji wydawniczej prof. Wojciecha Materskiego)
Akcja najnowszej powieści Anny Kościółek toczy się w Tarnowie. Olek i Maja (rodzeństwo) na skutek różnych nieprzewidzianych okoliczności spędzają w nim wakacje. Za sprawą swoich nowych przyjaciół, Leli i Iwa, poznają historię, zabytki, a przede wszystkim legendy tego miasta. Są to m.in. opowieści o Jankach i Spytkach, o świetliku z wieży katedralnej, o Mocarnej Zosi i kniaziu Konstantym czy o Tadku i jego dziadku. Jeśli chcecie się dowiedzieć, ile schodów jest w wieży tarnowskiej katedry, jak mają na imię głogi rosnące przy placu Katedralnym lub gdzie leżą kosztowności skradzione z katedralnego skarbca, to koniecznie sięgnijcie po tę książkę!
Rękopis Bohdana Murija, poświęcony ostatnim latom życia byłego hetmana kozackiego Jana Wyhowskiego, ukończony został w 1931 roku. Zarejestrowano go pod pozycją Lp. 123/31, 4 lipca 1931 roku. Było to ukoronowanie prac badawczych młodego historyka, ucznia profesora Stanisława Zakrzewskiego. Rękopis rozprawy doktorskiej Bohdana Murija sporządzony jest wyraźnym pismem, za pomocą długopisu, którego tusz mimo u pływu blisko stu lat nie wyblakł. Tekst pozyskany został w wyniku kwerendy archiwalnej w 2018 roku. Jest jednym z wielu dowodów unikalności badań prowadzonych na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Szkoła profesora Stanisława Zakrzewskiego, choć nie przetrwała wojny, do dziś jest ważnym elementem polskiej kultury, tożsamości państwowej i narodowej.
O Autorze:
Bohdan Murij student, a następnie doktorant Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, urodził się prawdopodobnie w Tarnopolu na początku XX wieku. Ustalono, że wielu jego krewnych mieszkało w tym mieście w drugiej połowie XIX wieku. Z zachowanych dokumentów opisujących stan nieruchomości w Tarnopolu można stwierdzić, że większość członków rodziny Murij była wyznania grekokatolickiego, a to dość jednoznacznie pozwala sądzić, że była to rodzina narodowości ukraińskiej. Jednocześnie część rodziny musiała się polonizować lub nawet zmienić wyznanie, skoro znajdują się informacje, że Józef Murij został decyzją wojewody tarnopolskiego Kazimierza Moszyńskiego w sierpniu 1931 roku przeniesiony ze starostwa powiatowego do Urzędu Wojewódzkiego jako referendarz w stanie spoczynku. Jest bardzo prawdopodobne, że Bohdan urodził się w rodzinie Piotra Murija i Stefanii z domu Serediuk. Oprócz syna małżeństwo to doczekało się jeszcze dwóch córek, Marii urodzonej 16 sierpnia 1926 roku i Hałyny, która urodziła się już w 1945 roku. W tym czasie rodzina znajdowała się na terenie III Rzeszy i trafi ła do amerykańskiej strefy okupacyjnej. W 1948 roku wyemigrowała do Kanady. Jedna z sióstr zmarła w 2005 roku, druga w 2011. O losach samego Bohdana Murija niewiele wiadomo. To, co nie budzi żadnej wątpliwości, to fakt, że napisał swój doktorat w języku polskim, piękną polszczyzną, unikając rusycyzmów czy jakichkolwiek naleciałości z języka ukraińskiego. I na pewno warto, by wzbogacił on współczesną historiografię.
Tematem publikacji jest operacja Cedar Falls przeprowadzona na terenie Żelaznego Trójkąta pod Sajgonem od 8 do 26 stycznia 1967 roku w czasie wojny w Wietnamie. W Polsce operacja ta jest mało znana, wobec czego praca ta stara się przybliżyć polskiemu czytelnikowi jeden z ciekawszych i symptomatycznych fragmentów słynnej wojny w Wietnamie wojny, którą Ameryka przegrała.Cedar Falls była pierwszą z szeregu wielkich ofensyw 1967 roku, angażując po raz pierwszy w tym konflikcie siły wielkości korpusu. Jej ostrze skierowano przeciwko Viet Congowi, komunistycznej partyzantce działającej na terenie Republiki Wietnamu, w największej i najambitniejszej próbie zniszczenia ich obszaru bazowego, określanego jako Żelazny Trójkąt. Leżał on w bezpośredniej bliskości Sajgonu, stolicy Wietnamu Południowego, przez lata pozostając poza wpływami rządu sajgońskiego. Przez Żelazny Trójkąt wiodły szlaki przerzutu zaopatrzenia i sił komunistów, stanowiąc dla nich bezpieczne schronienie i punkt wypadowy do ataków na stolicę, stanowiąc sztylet wymierzony w Sajgon. Tym groźniejszy, że baza komunistów ulokowana była w dużej części pod ziemią w kompleksie tuneli.Poza zdobyciem Żelaznego Trójkąta, by ostatecznie wykluczyć go z użytkowania, postanowiono zamienić jego obszar w strefę wolnego ostrzału, która mogła być dowolnie ostrzeliwana lub bombardowana bez rozkazu i wcześniejszych ostrzeżeń, a wszyscy przebywający na jego terenie stawali się wrogami...
Książka Michała Czerenkiewicza jest interdyscyplinarną monografią przedstawiającą żywot i sprawy Schedlów, omawiającą funkcjonowanie ich zakładu na rynku księgarskim i charakteryzującą ich edycje pod względem tematyki, typografii i tego, w jaki sposób ujawniali się w nich (uobecniali) ich wytwórcy. Treść ocenianej książki nie pozostawia wątpliwości, że jej napisanie wymagało wieloletniej praktyki w obcowaniu ze starymi drukami, wiedzy historyka (zwłaszcza literatury i książki), umiejętności paleograficznych i filologicznych, analitycznych i syntetyzujących cennych i rzadko właściwych jednemu badaczowi. [] Gorąco popieram udostępnienie czytelnikom monografii Schedlów napisanej przez dra Michała Czerenkiewicza. Zainteresuje ona historyków, zwłaszcza badaczy dawnej literatury, kultury, książki i sztuk wizualnych. Z pożytkiem będą ją czytać także bibliotekarze oraz uczeni zainteresowani dziejami Krakowa.Dr hab. Justyna Kiliańczyk-Zięba, prof. UJ Książka dra Michała Czerenkiewicza jest dogłębną i wszechstronną monografią oficyny drukarskiej Schedlów, działającej w Krakowie w XVII wieku i na początku wieku XVIII. Punktem wyjścia badań Autora są oczywiście wydane przez tę drukarnię książki ich wykaz zamieszcza on na końcu pracy, znacznie powiększając dotychczasową wiedzę na ten temat. Ale poza tym dr Czerenkiewicz szczegółowo bada listy i dokumenty dotyczące drukarni []. Rozważania na temat działalności Schedlów krakowski uczony opiera nie tylko na treści wydawanych książek, lecz również ich oprawie wydawniczej: przedmowach drukarza, wierszach reklamujących utwór, marginaliach, wykazach błędów drukarskich. Godna podziwu jest skrupulatna analiza układu typograficznego książek oraz elementów graficznych []. Książka Michała Czerenkiewicza może być wzorem dla przyszłych badaczy zajmujących się innymi oficynami.Prof. dr hab. Mikołaj Szymański, Uniwersytet Warszawski
Reporterskie śledztwo podążające "ścieżką szczurów" znaną z "Akt Odessy". Autor poszukując związków pomiędzy III Rzeszą a dyktaturami południowoamerykańskimi, staje w progu bezpiecznej kryjówki jednego z najbardziej poszukiwanych i nigdy nieodnalezionych, niemieckich nazistów, Josefa Mengelego - zwanego "Aniołem Śmierci" lub "Mefisto z Auschwitz". Lekarz w mundurze SS przeprowadzający najbardziej zbrodnicze eksperymenty na więźniach, wiedzie spokojny żywot w rajskiej krainie, nie zmieniając nawet wyglądu ani tożsamości. Ilu podobnych do niego, choć mniej znanych uniknęło sprawiedliwości po II wojnie światowej? Ilu powróciło do Niemiec ze złotem zrabowanym ofiarom hitlerowskiego terroru? Historia stanowiąca materiał na zapierający dech w piersiach serial telewizyjny. Mirosław Olszycki Olsensis, znany podróżnik (członek elitarnego Explorers Club), autor filmów i książek o Ameryce Łacińskiej, opisuje działanie zorganizowanej siatki przerzucającej hitlerowskich zbrodniarzy do Ameryki Południowej. Tropy wiodą do Watykanu. A korzenie systemowej współpracy pomiędzy Niemcami a latynoskimi dyktaturami sięgają nawet kilkudziesięciu lat przed II wojną światową. Co łączy te wszystkie wątki?
Jakie są przyczyny neoimperialnej polityki Rosji wobec Ukrainy, wdrożonej tuż po objęciu stanowiska prezydenta przez Władimira Putina? Czy są postanowienia Memorandum Budapesztańskiego, które doprowadziło do denuklearyzacji Ukrainy? Jaka była rola pomarańczowej rewolucji i Euromajdanu dla wybrania przez Ukrainę prozachodniego kursu? Czy można usprawiedliwić aneksję Krymu i zbrojne wsparcie separatystów na terenie Donbasu i Ługańska, jeśli kolejnym etapem była pełnoekranową agresja Rosji na Ukrainę?Konflikt na Ukrainie jest przykładem jak może być prowadzona współczesna wojna. Problem bezpieczeństwa państwa w dobie zagrożeń zwanych hybrydowymi stał się niebywale istotny. Autorzy książki podjęli się badań mających na celu ukazanie wieloaspektowości problematyki hybrydowości współczesnych wojen i konfliktów zbrojnych. W książce przedstawiono poglądy na temat kluczowych pojęć, a więc wojny hybrydowej i zagrożeń hybrydowych, zaprezentowano też poglądy państw NATO i Unii Europejskiej na możliwości walki zzagrożeniami hybrydowymi.Ze wstępu
Kontynuacja opowieści o zakazanej miłości i sile nadziei w czasach, kiedy świat ogarnęła mordercza wojna. Prusy Wschodnie, II wojna światowa. Lizka nadal przebywa w Hohenbruch, gdzie śmierć zbiera obfite żniwo. Nadzieja, że spełni się wszystko, co kiedyś obiecali sobie z Franzem Reiterem, pozwala jej przetrwać obozowe piekło. Pokrzepienie w niedoli daje także przyjaźń z Bogną, wierzącą niezłomnie, że jeszcze nie pora umierać, że dopiero zaczną żyć i kochać, a drzewa, z których kiedyś zostaną zrobione ich trumny, są jeszcze młode. Franz i Augusta robią, co w ich mocy, aby wydostać Lizkę z lagru, niestety, bez skutku. Dzięki pomocy więźniarek udaje jej się uciec z Hohenbruch razem z nowo narodzonym dzieckiem jednej z kobiet. Lecz droga do domu okaże się dłuższa niż odległość od niego. Tymczasem zachłystującym się ideologią Trzeciej Rzeszy starszym braciom Reiterom los zaczyna wystawiać pierwsze rachunki za popełnione zbrodnie. Jak powiedziała Augusta, po czasie winy przychodzi czas kary. Wioletta Sawicka urodziła się i mieszka na Warmii. Z wykształcenia jest pedagogiem, ale zawodowo realizuje się jako dziennikarka. Jej specjalnością są reportaże. Wyciszenia od zgiełku życia szuka w warmińskich lasach i w Bieszczadach, które niezmiennie ją fascynują. Autorka czternastu powieści i reportażu historycznego „Wilcze dzieci”.
The example of the memory of Andrey Sheptytsky shows very clearly how Polish and Ukrainian historical cultures are interconnected. After the fall of communism, actors in both Poland and Ukraine faced the challenge of rebuilding the cognitive dimension of their cultures. [] In the case of Sheptytskys legacy, the issue of finding a way of reading it becomes important because the Ukrainian Greek Catholic Church (UGCC) was excluded from the process of shaping the identity of the majority of contemporary Ukrainians, for whom it was therefore an aborted legacy. During the Orange Revolution and Euromaidan, the UGCC started to play the role of an All-Ukrainian civil society institution. The intention to link various aspects of Ukrainian life to Sheptytskys aborted legacy emerged among actors of all categories that were attempting to forge Ukraines collective memory. Therefore, attempts to link the memory of Sheptytsky with the lived social world in Ukraine has taken on a new dynamic. [] These attempts correlated with the process of decommunization, that is, liberating Ukrainian historical culture from the burdens associated with the legacy of the Soviet era. This involves the need to cross a kind of mental Rubicon, which is still a significant challenge because, according to the still quite popular belief, revising the Soviet legacy entails the risk of rejecting the modernity brought by the Soviet experience. Sheptytsky remains a controversial figure in Poland. While the controversies themselves should not be surprising and are not unusual, the problem is that 30 years after the fall of communism, these controversies are still intensified by manipulated messages. From books Conclusion
W odległym od wydarzeń europejskich zakątku, w szczelnie odciętej od powstającego właśnie państwa polskiego ziemi, działy się rzeczy wielkie, o całej przyszłości tego kraju na długie czasy decydujące. Padał w gruzy dawny porządek, oparty na rządach dynastii carskiej, ale zarazem starano się także doszczętnie zburzyć wszelkie ślady dominującej tam kulturalnie polskości. Autorka patrzała z bliska na postęp tych usiłowań i miała sposobność obserwować je jak najdokładniej, będąc jedną z ich ofiar. () Toteż opis wydarzeń, jakie ludność, czy to polska, czy to ruska, przeżyła od wybuchu rewolucji rosyjskiej aż do wkroczenia pierwszych oddziałów regularnych wojsk polskich, będzie z pewnością raz na zawsze jednym z najcenniejszych i najwiarygodniejszych materiałów dla przyszłych historyków tych wypadków.ze Wstępu Stanisława Estreichera do pierwszego wydania Pożogi
Grubiński, przed 1939 rokiem wzięty dramaturg i felietonista, jest dzisiaj autorem niemal całkowicie zapomnianym, poza przywoływanym od czasu do czasu zapisem jego doświadczeń w Związku Sowieckim w utworze Między młotem a sierpem, po raz ostatni wydanym w 1990 roku. Lektura tych wspomnień z 1943 roku dowodzi, że całość Dzienników może być świadectwem, które dostarczy przydatnych spostrzeżeń i opinii. Pomysł ogłoszenia drukiem Dzienników Wacława Grubińskiego nie budzi wątpliwości. Jeśli dojdzie do skutku edycja obejmująca okres wojenny i powojenny jego twórczości, będzie ona ewenementem. Większość tekstów wspomnieniowych i diariuszy powstałych po 1939 roku poza krajem nie przekracza cezury 1945 roku bądź narusza ją nieznacznie. Z recenzji prof. dr. hab. Rafała Habielskiego
Policzone "Trylogia siedmiogrodzka" to wspaniały fresk, którego tłem są kluczowe wydarzenia na Węgrzech w pierwszych latach XX wieku, aż do roku 1914 i wybuchu Wielkiej Wojny. W swym niezwykłym dziele Miklós Banffy (1873-1950) pokazał, że klęska narodu nie wynika jedynie z tzw. niesprawiedliwości dziejowej, lecz przed wszystkim z krótkowzrocznej, obliczonej na doraźny zysk polityki. Tytuły poszczególnych tomów, wzięte z węgierskiego tłumaczenia biblijnej przepowiedni upadku Babilonu, oddają apokaliptyczną wizję odchodzącego świata: mane, tekel, fares - "Policzone", "Zważone", "Podzielone". W pierwszym tomie losy głównych bohaterów kreślone są w kontekście społecznym i politycznym Austro-Węgier w latach 1904-1906. Kuzyni Blint Abdy i Laszló Gyerffy są młodzi, przystojni, wykształceni, a przy tym należą do arystokratycznej elity Siedmiogrodu. Obaj popełniają jednak podobny błąd - zakochują się w niewłaściwych kobietach, co mocno komplikuje im przyszłość. Ich życie wypełniają polowania, gra w karty, wyścigi, bale, pojedynki, skandale i romanse, a także próby zarządzania majątkiem. Autor opisuje to wiernie i pieczołowicie, odsłaniając tajemnice klasy społecznej, do której sam przynależy. Miklós Banffy jawi się tutaj jako doskonały obserwator i znawca ludzkich charakterów. Mistrzowsko portretuje naiwnych idealistów, cynicznych karierowiczów czy opętanych namiętnościami słabeuszy reprezentujących różne warstwy społeczne Siedmiogrodu. Jest on również wytrawnym stylistą - poetyckie opisy sąsiadują tu z potocznymi frazami bohaterów, opowieść niezauważenie przechodzi w projekcję myśli postaci, humor ściera się z ironią, a subtelność z rubasznością. "Trylogia siedmiogrodzka" porównywana jest do wielkich narracji Lwa Tołstoja, Josepha Rotha czy Giuseppe Tomasiego di Lampedusy.
‘Billy’ Bishop was one of the greatest fighter pilots of World War I and possibly one of the highest scoring fighter aces of all time. In just six weeks during April and May 1917 he shot down twenty enemy aircraft including nine combats in a single day eventually being awarded the Victoria Cross for a lone mission to attack a German airfield. Winged Warfare is a unique autobiographical and contemporary account of the birth of modern air combat from one of its most famous protagonists and its themes of death and survival above the battlefield are as relevant today as they were to the very first fighter pilots.
"Mistrzowskie wykorzystanie materiału źródłowego w połączeniu z elegancją stylistyczną umożliwiło Englundowi napisanie książki, która jest nie tylko wspaniałą historią, ale i wybitną literaturą..." Lars-Arne Norborg, Sydsvenska Dagbladet "...Odnosi się wrażenie, że poddani zostaliśmy efektowi wehikułu czasu, że przenieśliśmy się z naszej teraźniejszości w to, co przeszłe. Lata wojen to bez wątpienia wielkie dzieło..." Krystian Petri, Dagens Nyheter
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
