To pierwszy z planowanych 11 tomów Scriptum o Sentencjach Piotra Lombarda.Sentencje powstały ok. 1150 roku i stopniowo stały się podstawowym podręcznikiem teologii na średniowiecznych uniwersytetach. Liczni autorzy komentowali je w ramach swoich wykładów, co stanowiło naturalny etap ich rozwoju naukowego, a jednym z nich był św. Tomasz. Pracę nad tym dziełem rozpoczął jako młody „bakałarz sentencjariusz” na początku swojego pierwszego okresu pobytu w Paryżu (1252–1254) i kontynuował w późniejszym czasie.Komentarz do czterech ksiąg Sentencji Piotra Lombarda to pierwsza synteza teologiczna autorstwa Akwinaty. Ten obszerny zbiór zagadnień, podnoszonych w związku z tekstem Lombarda, nie jest jednak wyłącznie komentarzem, ale samodzielnym i pełnoprawnym dziełem teologicznym. Odnajdujemy w nim myśl i opcje filozoficzno-teologiczne św. Tomasza dotyczące wielu kwestii. Tak pisze o tym znawca tematu, prof. Jean-Pierre Torrell OP, w swoim Wprowadzeniu w św. Tomasza z Akwinu:Tomasz nie był więc ani pierwszym, ani jedynym, który wyszedł „ponad Lombarda", ale z pewnością należał do tych, którzy to zrobili najbardziej zdecydowanie. Materialnie jego komentarz do każdej distinctio jawi się jako krótsza lub dłuższa – zależnie od przypadku – seria kwestii, które z kolei dzielą się na artykuły i podartykuły (quaestiunculae), a całość okala divisio textus na początku i expositio textus na końcu; należy w nich upatrywać pozostałość mniej lub bardziej honorowanego komentarza literackiego. Jeśli chcemy zyskać jakieś wyobrażenie o proporcjach, jakich nabiera tekst młodego profesora w stosunku do tekstu magistra [Lombarda], można podać przykład (…): dwie stronice distinctio 33 z księgi trzeciej dają Tomaszowi sposobność do postawienia czterdziestu jeden pytań, które rozpatruje na osiemdziesięciu ośmiu stronachPublikacja zawiera komentarz do pierwszej części pierwszej księgi Sentencji Lombarda. Obejmuje 18 dystynkcji, w których poruszane są tematy związane z poznaniem Boga i tajemnicą Trójcy Świętej w swej istocie i w poszczególnych Osobach. W swoim dziele św. Tomasz łączy wnikliwe i szczegółowe analizy z uznaniem tajemnicy:Nie stawiamy tu kwestii dotyczącej tego, czy można widzieć Boga bezpośrednio w Jego istocie, gdyż jest to inne zagadnienie, ale czy można Go poznać w jakikolwiek sposób. I dlatego twierdzimy, że Bóg jest poznawalny, ale nie jest poznawalny tak, by można było pojąć w pełni Jego istotę. Każdy bowiem poznający posiada poznanie rzeczy poznanej nie zgodnie ze sposobem bycia rzeczy poznanej, lecz zgodnie ze sposobem bycia poznającego. Sposób bycia zaś żadnego ze stworzeń nie osiąga wzniosłości Bożego majestatu. Stąd musi być tak, że nikt nie może Go poznać tak doskonale, jak poznaje On samego siebie
Chociaż Święty Tomasz jest najbardziej znany ze swoich monumentalnych prac, to spod jego pióra wyszły także krótsze pisma. Tom Dzieła mniejsze: traktaty zawiera pięć z nich: O bycie i istocie, O zasadach natury do brata Sylwestra (oba w nowych tłumaczeniach), Streszczenie teologii (pierwszy pełen polski przekład), O władzy oraz O substancjach czystych. Ich wspólną cechą jest nie tylko relatywna zwięzłość, ale też systematyczny charakter (stąd podtytuł tomu – traktaty). O bycie i istocie (De ente et essentia) św. Tomasz napisał jeszcze w młodości, chcąc sprecyzować podstawowe pojęcia metafizyczne oraz podejmując dyskusję z dziedzictwem Arystotelesa i Awicenny. Dziełko od początku cieszyło się dużym zainteresowaniem, co zaowocowało dużą liczbą rękopisów, wydań i komentarzy. »Mały błąd na początku jest wielki na końcu, jak powiada Filozof w I księdze O niebie. Tymczasem byt i istota są tym, co jest jako pierwsze pojmowane przez intelekt, jak mówi Awicenna na początku swojej Metafizyki. Dlatego – aby nie zdarzyło się pobłądzić z powodu ich nieznajomości – dla usunięcia związanych z nimi trudności należy powiedzieć, co oznacza się nazwami „istota” i „byt”, oraz w jaki sposób znajdują się one w różnych rzeczach, a także w jaki sposób mają się one do intencji logicznych, mianowicie do rodzaju, gatunku i różnicy« – z prologu O bycie i istocie. O zasadach natury do brata Sylwestra (De principiis naturae ad fratrem Sylvestrum) to jedno z dwudziestu sześciu dzieł napisanych przez Akwinatę w odpowiedzi na prośby różnych osób. O bracie Sylwestrze nie mamy skądinąd informacji, być może był współbratem autora z klasztoru św. Jakuba w Paryżu. Tekst należy do wczesnych pism Tomasza i podejmuje podstawowe kwestie metafizyczne odnosząc się w szczególności do myśli Awerroesa.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
