W jakim wieku posłać dziecko do przedszkola i na co zwrócić uwagę przy jego wyborze? Czy warto inwestować w zajęcia dodatkowe? O co pytać wychowawców w przedszkolu? Jak znaleźć dla dziecka równowagę między nauką a zabawą? To tylko niektóre z pytań, które zadają sobie rodzice każdego z maluchów.A może najważniejsze jest to, aby najpierw uświadomić sobie, że życie to nie wyścig. Że tak naprawdę nie ma w nim żadnego startu, ani tym bardziej żadnej mety. Dopiero zbudowanie bliskiej relacji ze swoim dzieckiem pozwala skutecznie wspierać je w procesie uczenia się, zgodnie z jego naturalnymi potrzebami.Rewolucyjna książka psycholog dziecięcej Anity Janeczek-Romanowskiej i eksperta od metod nauczania Mikołaja Marceli to najlepsza inwestycja w rozwój twojego dziecka. Oprócz szeregu praktycznych przedszkolnych porad i podsumowania najnowszych badań naukowych, nie pozwala nam zapomnieć kluczowej prawdy: najważniejsze, z czym może wystartować w życiu dziecko to szczęśliwe dzieciństwo!
Książka stanowi pomoc w doborze trafnych narzędzi do diagnozowania rozwoju i może być wykorzystana przez różnych specjalistów pracujących z dzieckiem od urodzenia do 5. roku życia. Opisane w tej publikacji metody zostały przedstawione z perspektywy doświadczonego praktyka, czyli osoby, która posługuje lub posługiwała się nimi w ramach prowadzonych badań normalizacyjnych lub walidacyjnych, udziału w projektach badawczych, a także w ramach działalności diagnostycznej i terapeutycznej prowadzonej w różnych ośrodkach pomocy dziecku i rodzinie. Oznacza to, że większość z tych metod autorka poznała szczegółowo podczas specjalistycznych szkoleń i zdobyła wymagane uprawnienia diagnostyczne (jeśli do stosowania danej metody były takowe wymagane) lub też zdobywała doświadczenie w posługiwaniu się nimi pod opieką innych specjalistów wyszkolonych w stosowaniu określonej metody. W serii polecamy: Diagnozowanie rozwoju małego dziecka. Część 1
Nowa książka dla tych, którzy odnaleźli wsparcie w Dogadać się z dzieckiem albo szukają sposobów na bardziej harmonijne porozumienie ze swoim nastolatkiem lub nastolatką.
Kolejne pokolenie młodych ludzi przechodzi ze świata dzieci do świata dorosłych. To trudna droga zarówno dla nich, jak i dla nas, rodziców, którzy im towarzyszymy. Chcemy cię zaprosić do podróży, która jest towarzyszeniem młodemu człowiekowi w jego odkrywaniu swojej wolności, godności i wartości.
Świat młodych osób wyłania się z różnorodności pragnień, oczekiwań oraz samodzielnego budowania Ja, które możliwe jest wtedy, gdy dziecko ma wsparcie w silnym, rozumiejącym, akceptującym i towarzyszącym mu w tej drodze dorosłym. Nastolatek jak mało kto potrzebuje empatycznego i cierpliwego towarzysza. Dlatego w każdym rozdziale wskazujemy, jak rodzic może zadbać o siebie, by znajdować w sobie siłę, empatię i wyrozumiałość w tej kilkuletniej, pełnej wyzwań przygodzie.
W oczywisty sposób rodzice chcą dać swoim dzieciom wszystko, co najlepsze, zadbać o ich przyszłość, wyposażyć w niezbędne kompetencje, wiedzę, zapewnić bezpieczeństwo i dobre życie. Obecnie, w dobie szybkich przemian społecznych i technologicznych oraz w konsekwencji różnych czynników, na przykład zmian klimatycznych, nie jesteśmy w stanie przewidzieć, do jakiej przyszłości wychowujemy swoje dzieci. Powstają nowe zawody, a inne odchodzą w zapomnienie. Coraz trudniej jest określić, co tak naprawdę będzie potrzebne i pomocne nastolatkom w dorosłości. Dlatego dobrym pomysłem jest położenie nacisku na pewne uniwersalne kompetencje. Przyszli dorośli wychowani w przestrzeni wzajemnego szacunku i otwartości na rozmowy o tym, co czują i czego potrzebują, doświadczający jak najczęściej bezpiecznego stylu budowania więzi, mający poczucie, że są ważni, że ich głos i potrzeby mają znaczenie, wejdą w dorosłość ze stabilnymi fundamentami – pewnością siebie, znajomością siebie, umiejętnością rozwijania świadomości innych, zarządzania sobą i zarządzania relacjami.
Okres dorastania to czas eksperymentów życiowych, sprawdzania, przyglądania się, kształtowania się nowego człowieka. Darem, który możemy dać na ten czas naszym nastolatkom, jest przejrzystość naszych wartości, mówienie o tym, co dla nas i dla nich jest ważne, dialog i szukanie rozwiązań dbających o obie strony. Dlatego podkreślamy wagę komunikacji, która daje szansę na porozumienie z nastolatkiem. W każdym rozdziale pokazujemy możliwe do wdrożenia sposoby reagowania i rozmawiania, być może inne niż te, które znałeś/aś do tej pory. Jest to komunikacja oparta na Porozumieniu bez Przemocy i to właśnie porozumienie jest w niej kluczem.
Chcemy zaprosić cię do tego, by w towarzyszeniu nastolatkowi każdego dnia zwracać uwagę na siebie w relacji z nim i na niego w jego trudzie relacji z samym sobą. Wierzymy, a doświadczenie wielu lat pracy to potwierdza, że to rozumienie siebie nawzajem pozwala dojrzewać obu stronom do budowania satysfakcjonującej więzi opartej na szacunku, bliskości i akceptacji.
Zależy nam na dialogu, w którym młody człowiek jest uwzględniany w swojej indywidualności i wyłaniającej się z dzieciństwa tożsamości. Jesteśmy przekonane, że obecnie nastolatki wyjątkowo potrzebują bezpiecznej przestrzeni, gdzie mogą odetchnąć, doświadczać bezpieczeństwa i akceptacji, by w tych warunkach móc wzrastać.
Książka ta w przystępny sposób pokazuje dzieciom, jak różnorodne są odcienie smutku i towarzyszące im odczucia. Zwłaszcza gdy jest to żal po stracie bliskiej osoby. Czy taki smutek w ogóle kiedyś minie? Autorka z wyczuciem przekonuje małych czytelników, że choć wydaje się to niemożliwe, prędzej czy później nadchodzi czas, kiedy robi się nam lżej i zaczynamy czuć radość z pięknych chwil, jakie przeżyliśmy razem z ukochaną osobą. Żywe i bliskie rzeczywistości ilustracje zachęcają dzieci do otwartej rozmowy o tej trudnej sytuacji.
Rodzina to swoisty mikrokosmos, który tworzą nie tylko poszczególni jej członkowie, ale też istniejące między nimi relacje oraz przekazy międzypokoleniowe. Jak w tym gąszczu zależności nie zagubić własnych potrzeb i indywidualności, ale także jak docenić zasoby złożone w tym trudnym miejscu, jakim nieraz okazuje się dla nas własna rodzina? Rozmowa z prof. Ireną Namysłowską, która od wielu lat towarzyszy rodzinom jako psychiatra i psychoterapeutka, stanowi przystępny przewodnik po trudnościach kolejnych faz życia rodzinnego od zakochania, przez narodziny dzieci i okres ich wylatywania z gniazda, aż do śmierci jednego z małżonków czy partnerów. Prof. Namysłowska unika przy tym koncentrowania się na samych problemach i dysfunkcjach, bo jak przekonuje w rodzinie tkwi wielka siła, która zdolna jest przeciwstawić się największym kryzysom.
Tematem niniejszej książki jest jąkanie widziane inaczej, w ujęciu systemowym. Jest to spojrzenie oparte na wynikach badań, w tym własnych, oraz wieloletnim doświadczeniu w prowadzeniu terapii skoncentrowanej na problemie osoby jąkającej się. Skupiono się na przyczynach jąkania oraz ukazano je w kontekście innych zaburzeń. Omówiono wyniki eksperymentów zmierzających do zmiany postaw wobec osób jąkających się i ich terapii. W książce podano różne metody rozwiązywania problemów dzieci i młodzieży jąkającej się oraz ich otoczenia szkolnego i rodzinnego. Przedstawiono warunki i determinanty prowadzenia efektywnej terapii, opartej na połączeniu treningu płynnego mówienia, psychoterapii i socjoterapii. Wyróżniona w podtytule monografii metoda Tarkowskiego została przedstawiona w sposób wyjątkowy. Ukazano bowiem przebieg i dynamikę procesu terapeutycznego, którego fundamentem jest dialog. Opis zawiera liczne przykłady rozmów z pacjentami. Mam ogromny szacunek dla Zbigniewa Tarkowskiego i Agnieszki Okrasińskiej, którzy zdecydowali się na ujawnienie swojego warsztatu pracy, dzięki czemu możemy być biernymi uczestnikami zaprezentowanych oddziaływań terapeutycznych.Z recenzji prof. dra hab. Jacka J. Błeszyńskiego
W 1978 roku Astrid Lindgren otrzymała Pokojową Nagrodę Księgarzy Niemieckich. Podczas ceremonii wręczenia nagrody wygłosiła płomienną mowę przeciwko przemocy, zwłaszcza wobec dzieci. Wyraziła głęboką tęsknotę ludzi za pokojem na świecie oraz wskazała na mechanizmy powstawania przemocy, którym każdy z nas może przeciwdziałać.Niniejsza publikacja zawiera pełny tekst przemówienia wygłoszonego przez Lindgren we Frankfurcie, a także przedmowę Marty Santos Pais i posłowie Thomasa Hammarberga, zaangażowanych w strukturach ONZ w ochronę praw dziecka.Całość wieńczy poruszający wiersz Astrid Lindgren Gdybym była Bogiem....Sugestywne ilustracje Stiny Wirsn czarne kontury z akwarelowymi plamami koloru dopełniają niezwykle ważny i aktualny przekaz tej książki.Mamy nadzieję, że książka ta przyczyni się do pełniejszego zrozumienia, dlaczego kary cielesne nie są dobrą metodą wychowawczą, oraz przypomni, że również w Polsce są prawnie zabronione.
Wyjątkowa książka o bliźniętach napisana przez bliźniaków!Jak powstają bliźnięta?Dlaczego czasami są identyczne, a czasami zupełnie różne?Z jakiego powodu niektórzy się ich boją?Czy to prawda, że potrafią czytać w swoich myślach?Czego możemy się od nich nauczyć?Książka odpowiada na wszystkie pytania dotyczące bliźniąt, jakie tylko mogą przyjść do głowy.Opowiada o ich niezwykłym życiu. Szuka ich w książkach, filmach, pod mikroskopem, a nawet w kosmosie.Podpowiada, jak je odróżnić i jak się z nimi obchodzić. Każdego roku rodzi się coraz więcej bliźniąt. Pora więc lepiej je poznać, zanim na dobre opanują świat
Przeżycia bohaterki książki Dziewczynka zza zasłony mówią o ważnych potrzebach psychicznych. Tą najważniejszą jest poczucie bezpieczeństwa. Gdy dziecko nie jest bezpieczne otula się w zasłonę. Zasłona przemienia się, przybiera inną postać. Dziecko okrywa się i dusi od narastającego lęku.Głos dziecka wypowiedziany w tej książce to wołanie zranionych dzieci i nieuzdrowionych dorosłych. Aby uniknąć zakrywania prawdy o człowieku, Dziewczynka uchyla swą zasłonę i woła: Pozwólcie dziecku być dzieckiem!.Ten zapis przeżyć i doświadczeń nie powstał dla potrzeb literackich. Stanowi wynik procesu terapeutycznego i jest prezentowany odbiorcy w swym pierwotnym kształcie. Stella odważnie pokazuje światu swój ból. Nie można udawać, zasłaniać oczu, zamykać serc przed tymi, którzy cierpią. Potrzebują oni naszej uwagi, troski i pomocy, aby poradzić sobie ze swoimi traumatycznymi przeżyciami.Małgorzata Anna GruszkaZ PrzedmowyO AutorceStella Veritas-Amare pseudonim artystyczny autorki, która mówi głosem wewnętrznego dziecka dziewczynki. Kobieta przeszła drogę od odrzucenia do spotkania. Nie ujawnia nazwiska oraz szczegółów ze swojego życia, ponieważ jej historia jest uniwersalna. Każdy może rozpoznać w losach bohaterki własne doświadczenia. Tak było, tak się zdarza, tak może się stać.
Psychoarytmetyka jest książką, w której Maria Montessori bada, w jaki sposób ludzki umysł przyswaja wiedzę matematyczną jak arytmetyka, geometria i algebra mogą być przedstawione, by u młodych uczniów wzbudzały zainteresowanie, którego efektem będą koncentracja i zrozumienie.Psychoarytmetyka bada psychologiczne aspekty uczenia się w odniesieniu do arytmetyki i matematyki, a także ujawnia, jak można przygotować umysł dziecka, by do wspomnianych tematów podchodziło z radością i głębokim zainteresowaniem. Z Psychoarytmetyki dowiadujemy się, jak przedstawić arytmetykę jasno i dokładnie, jak w przyjemny sposób dzięki wielu przykładom zaznajomić się z systemem dziesiętnym, pierwiastkiem sześciennym i jego wyciąganiem, a także wzorami algebraicznymi. Montessori ożywia również matematykę, dostarczając spersonalizowanych przykładów, które przemówią do umysłu dziecka.Philip D. O'BrienPrzewodniczący Międzynarodowego Stowarzyszenia Montessori (AMI)Pomysł, który przenika całą książkę, jest następujący: musimy pozwolić dzieciom doświadczyć piękna arytmetyki, w sposób bliski ich spontanicznej percepcji. Arytmetyka nigdy nie jest listą procedur do zapamiętania; służy zawsze do ręcznego odkrywania i poznawania, zanim zostanie zrozumiana przez umysł. Ta ogólna zasada, rewolucyjna w owym czasie, jest dziś powszechniej akceptowana, nawet jeśli nie została w pełni wdrożona.Kay Baker i Benedetto Scoppola
Zadaniem tej wartościowej publikacji edukacyjnej jest przekazanie przedszkolakom i uczniom początkowych klas szkół podstawowych zasad bezpieczeństwa w różnych sytuacjach życiowych. W atrakcyjny, łatwo zapadający w pamięci dziecka sposób – poprzez gry, zabawy, plansze poglądowe oraz w formie lubianego przez dzieci komiksu – książka ukazuje zagrożenia (m.in. pożar, kradzież, kontakty z obcymi, narkotyki, ruch drogowy), a co najważniejsze – przedstawia właściwe wzorce zachowań i uczy ostrożności. Książka jest niezbędną pomocą dydaktyczną w przedszkolu i w szkole. Pomoże także rodzicom wyjaśnić zasady bezpieczeństwa swoim dzieciom.
W prezentowanej publikacji została przedstawiona analiza różnych form przemocy wobec dzieci w szpitalach, instytucjach związanych z edukacją (szkoły) i placówkach opiekuńczo-wychowawczych (domy dziecka). Autorki odnoszą się do sytuacji związanej z COVID-19, pokazują, że koronawirus wywołuje problemy nie tylko natury zdrowotnej, ale również dotyka instytucje i wpływa na rozwój nowych form przemocy.Mocną stroną książki jest analiza/interpretacja przepisów prawnych i orzecznictwa sądowego w zakresie ochrony dzieci przed przemocą ze strony instytucji oraz wykorzystanie metody socjologicznej do badania świadomości społecznej na temat przemocy instytucjonalnej.Książka może pełnić funkcję poradnika skierowanego do pedagogów, nauczycieli, dyrektorów placówek oświatowych, pracowników socjalnych, studentów nauk społecznych, kuratorów sądowych, lekarzy.
Praca wypełnia lukę w wiedzy i badaniach nad kształceniem i stymulacją doświadczenia przyrodniczego i estetycznego dziecka z wykorzystaniem możliwości twórczo-artystyczno-poznawczych, jakie można rozwinąć i kształtować u uczniów w zakresie wiedzy przyrodniczej przez kontakt z przyrodą oraz działania ze sztuką. [] Praca jest oryginalna i stanowi cenny wkład w badania z pedagogiki wczesnoszkolnej, edukacji przyrodniczej i wychowania estetycznego.dr hab. Urszula Szuścik, prof. Uniwersytetu Śląskiego
Jest to cykl wykładów wygłoszonych przez Steinera w Oxfordzie. Poświęcone są one pedagogice waldorfskiej. Steiner rozpoczyna od przedstawienia duchowego podłoża wychowania. Przedstawiając trzy pierwsze siedmioletnie okresy życia w rozwoju człowieka, wskazuje, jak w każdym z tych okresów dziecko oczekuje od swoich nauczycieli i wychowawców innego sposobu prowadzenia lekcji, a co za tym idzie, innego rodzaju pedagogicznych umiejętności i predyspozycji wewnętrznych. Wykłady te omawiają drogi rozwoju duchowego, ale niosą również cenny materiał dotyczący praktycznych aspektów pedagogiki waldorfskiej. Wychodząc od idei trójczłonowości, Steiner omawia wiele konkretnych zagadnień związanych z trzema pierwszymi siedmioletnimi okresami rozwoju dziecka. Jego wskazówki idą równolegle w dwóch kierunkach, jedne dotyczą potrzeb rozwojowych dziecka i odpowiednich do tego sposobów postępowania z nim, drugie odnoszą się bezpośrednio do nauczyciela, do jego umiejętności pedagogicznych, a także do jego światopoglądu i jego postawy uczuciowo-moralnej. Wśród tych rozważań pedagogicznych znajdziemy też wykład zajmujący się samą szkołą waldorfska, jej życiem i organizacją.
Czasem nie mogę wstać, bo trzymam dziecko. A czasem trzymam dziecko, żeby nie musieć wstawać. Zresztą sami wiecie, co będzie, gdy dziecku w końcu znudzi się tulenie. Armagedon.Niech pierwszy rzuci kamieniem ten, czyj maluch nigdy nie wyjadł makaronu z kosza na śmieci albo nie zmienił wystroju mieszkania w kilka sekund, używając do tego samej mąki. No właśnie. Nie ma co walczyć z rzeczami, które i tak już się wydarzyły powiedział to Budda, Marek Aureliusz albo sama do tego doszłam, widząc, jak moja Mysza nurkuje w toalecie. Czasem można już tylko usiąść i patrzeć, jak świat płonie.Nie zaszkodzi zrobić sobie wcześniej herbatę (niektórzy polecają melisę).Nie da się być rodzicem idealnym to zasada numer jeden. Zasada numer dwa możemy być całkiem niezłymi rodzicami, o ile pogodzimy się z zasadą numer jeden.TA KSIĄŻKA POKAŻE CI, ŻE NOSZENIE DZIECKA MOŻE BYĆ CAŁKIEM PRZYDATNE
Zabawy na co dzień to poradnik przeznaczony dla rodziców i nauczycieli pracujących z małymi, niewidomymi i słabowidzącymi dziećmi. Zawiera pomysły na zabawę z niepełnosprawnym dzieckiem, a także na zabawki wspomagające jego rozwój – te dostępne na rynku i takie, które można zrobić samemu z powszechnie używanych materiałów. Te ostatnie są dla maluchów często bardziej atrakcyjne – ze względu na możliwość ich wielostronnego zastosowania, przez co czynią zabawę bardziej twórczą. Proponowane w książce zabawy nie tylko sprzyjają stymulowaniu rozwoju umysłowego dziecka, ale są dla niego źródłem radości, a kontakt z dorosłym zaspokaja jego potrzebę bliskości i daje satysfakcję obu stronom. Zabawy przeznaczone są nie tylko dla dzieci niewidomych i słabowidzących, ale także dla tych maluchów, które ze względu na inne niepełnosprawności wymagają pomocy dorosłych w rozwoju poznawczym i ruchowym. Dr Maria Piszczek
W książce Kreatywne szkoły Ken Robinson rozwija myśli zawarte w swojej słynnej prelekcji „Czy szkoły zabijają kreatywność” i prezentuje przełomowe, praktyczne rozwiązania dotyczące kluczowej kwestii dla współczesnych społeczeństw: transformacji szkół i systemów edukacji.
Robinson krytykuje przestarzały, przemysłowy model edukacji i pokazuje, jak wdrożyć wysoce spersonalizowany, ekologiczny model, który pozwala na wykorzystanie bezprecedensowych możliwości XXI wieku, by wykształcić całe osobowości uczniów i przygotować ich do wyzwań współczesnego świata.
Książka Kreatywne szkoły – pełna przykładów, przełomowych badań i rekomendacji profesjonalistów z całego świata, a także napisana z właściwym Robinsonowi wciągającym stylem i poczuciem humoru – zainspiruje nauczycieli, rodziców, dyrektorów szkół i decydentów, by na nowo przemyśleli prawdziwą naturę i cele edukacji.
Co możesz zrobić? Niezależnie od tego, czy jesteś uczniem, nauczycielem, rodzicem, dyrektorem placówki czy decydentem, jeśli w jakikolwiek sposób jesteś zaangażowany w edukację, możesz być częścią zmiany.
Ken Robinson, Kreatywne szkoły
„Obowiązkowa lektura dla każdego, komu zależy na tym, by dzieci przestały tracić swoje talenty. Zmusza nas do przemyślenia na nowo, co tak naprawdę oznacza szkolnictwo, uczenie i kreatywność”.
Malala Yousafzai, laureatka Nagrody Nobla, autorka książki To ja, Malala
„Zapomnij cały ten jazgot o destruktywnym wpływie zmian technologicznych i gospodarczych na edukację. Ken Robinson i Lou Aronica doskonale opisują wstrząs, jakiego potrzebujemy, jeśli mamy mieć dziś wartościową edukację”.
Howard Gardner, autor Inteligencji Wielorakich
Każdy z rozdziałów tej książki opowiada o innym kulturowym mikrokosmosie i o odrębnej sieci znaczeń przypisywanych płci. Słownikowo rzecz ujmując, trzecia płeć to termin określający osoby, które nie są postrzegane zarówno przez siebie, jak i przez własne społeczeństwo, ani jako mężczyźni ani jako kobiety. Osoby te wznoszą się ponad reżim „płci”, oparty o genitalia i biologiczność, wybierając anty-reżim „gender”, bazujący na pragnieniach, marzeniach i upodobaniach. Osoby te tworzą unikalne kulturowe mikrokosmosy, zintegrowane ze społeczeństwem, które z braku bardziej szczęśliwych pomysłów nazywamy trzecią ? albo czwartą, piątą itd. ? płcią. Waldemar Kuligowski przybliża codzienne życia fa’fafine, xanith, muxe, baklâ, mashoga oraz innych, które uważa się za obdarzone cechami zazwyczaj rozdzielonymi między kobiety i mężczyzn. Pokazuje ich zwyczajne życie, czas pracy i czas relaksu, ukazuje ich marzenia i troski, a tam, gdzie to możliwe, sprawia, by mogli „przemówić” swoim głosem. A przy okazji, komplikuje nam życia ? poprzez budzenie wątpliwości, wskazywanie wyjątków od każdej reguły oraz ukazywanie człowieka jako istoty tyleż bardzo kreatywnej, co i bardzo plastycznej.
Autor przede wszystkim zachęca do tego, byśmy spróbowali „popatrzeć na świat inaczej”, nie tracąc dzięki temu nic z jego oszałamiającego bogactwa. Najważniejszym celem tej książki jest bowiem zaproszenie do podróży po wielkim kręgu, w którym wszyscy jesteśmy ? w taki czy inny sposób ? spokrewnieni i bliscy. Żeby to jednak było możliwe, trzeba na początek ten krąg dostrzec.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
