Oto książka, w której neuropsycholog Daniel Siegel rozprawia się z mitami na temat dorastania i nastolatków. Twierdzi, że zmiany, jakie wtedy zachodzą mają niewiele wspólnego z szalejącymi hormonami, lecz wynikają przede wszystkim z procesów przebudowy mózgu i tworzenia się nowych połączeń. Ten okres od dwunastego do dwudziestego czwartego roku życia decyduje o tym, kim staniemy się w przyszłości. Zdaniem Siegela, nabywamy wtedy wielu ważnych umiejętności i przygotowujemy się do opuszczenia domu rodzinnego. Skłonność do ryzyka, intensywna emocjonalność, zainteresowanie nowością to ważne i cenne cechy nastolatków, dzięki którym mogą wypracować nowe strategie radzenia sobie z wyzwaniami współczesnego świata.
W tej publikacji szczegółowo omawiamy wymagania odnośnie do żywienia zbiorowego wynikające z nowego rozporządzenia Ministerstwa Zdrowia z 26 lipca 2016 r. W książce podpowiadamy jak konstruować jadłospisy zarówno dla dzieci bez alergii jaki i z alergiami pokarmowymi. W książce zamieszczamy m.in. zalecenia dietetyczne w wybranych alergiach pokarmowych, informacje o zawartości alergenów w przykładowych potrawach obiadowych oraz przykładowy jadłospis dla dziecka z alergią na białka mleka.
„Jest to praca z pogranicza antropologii kulturowej i socjologii kultury ukierunkowanych językoznawczo, ze swoim bogatym w tym zakresie dorobkiem. Jest to także interesujące, a nawet w pewnych fragmentach nowatorskie studium socjologiczno-antropologiczne subkultury rap, pokazanej na płaszczyźnie porównań jej dwóch „narodowych” wariantów […]. Po lekturze recenzowanej rozprawy należy uznać, że może ona stanowić klucz do zrozumienia istoty kultury młodzieżowej, podłoża nieustannie odradzającego się w różnych częściach świata buntu i protestu młodzieży, a także do wytyczenia dróg dialogu z młodym pokoleniem, podstaw jego edukacji kulturowej i kulturalnej i, co ważne, edukacji społecznej, w dwóch różnych kontekstach państwowo-narodowych”.
Prof. zw. dr hab. Halina Rusek, Uniwersytet Śląski
„Praca lokuje się w obszarze bardzo dobrze metodologicznie przemyślanej i przeprowadzonej analizy antropologiczno-socjologicznej. Ma w pewnej mierze interdyscyplinarny charakter […].Badania tożsamości młodych Polaków i Ukraińców, prowadzone w dwóch krajach i językach, same w sobie stwarzają bariery i trudności komunikacyjne i badawcze. Autorowi udało się przeprowadzić i zinterpretować postawy, tożsamości i opinie o subkulturze rap, pozwalające na analizę porównawczą i poszukiwanie – niezależnie od różnic – wspólnych elementów obrazu rapu funkcjonującego w warstwie językowo-symbolicznej”.
Prof. zw. dr hab. Tadeusz Paleczny, Uniwersytet Jagielloński
B a r t ł o m i e j K o t o w s k i – doktor nauk humanistycznych, antropolog, filolog. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Jana Kochanowskiego. Ukończył studia doktoranckie z zakresu socjologii i antropologii kulturowej (2013) prowadzone przez Uniwersytet Warszawski, gdzie również obronił swoją dysertację (2015). Najważniejsze zainteresowania badawcze: antropologia lingwistyczna, antropologia tożsamości, antropologia młodzieży, antropologia współczesności, kultura popularna, semiotyka kultury, etnogra?a Federacji Rosyjskiej i Ukrainy, socjoantropologia.
Autoprezentacja jest aktualnie jednym z bardziej zastanawiających zjawisk społecznych i psychologicznych, o czym świadczą liczne poradniki, mówiące o tym, w jaki sposób korzystnie prezentować swoją osobę. Autoprezentacja jest zachowaniem społecznym podlegającym samokontroli i samoobserwacji, dlatego wywołuje emocje i procesy poznawcze z nią związane (Stojanowska 1998).
Prezentujemy Państwu książkę pt.: "Autoprezentacja młodzieży szkolnej", w której Autorka podchodzi do tematu autoprezentacji bardzo wnikliwie i szczegółowo.
Czy osoby z wysokim lękiem społecznym prezentują się bardziej negatywnie niż te z niskim poziomem lęku ? Do takich wniosków doszedł Arkin ze swoimi współpracownikami, na podstawie badań jakie przeprowadzili w 1980 r. Autorka te wnioski konfrontuje z kolejnymi badaniami i nową interpretacją. Wyniki są nie tylko ciekawe, ale także wartościowe pod kątem wykorzystania w pracy z młodzieżą.
Książka Weroniki Juroszek podejmuje się zadania rozwinięcia tematu lęku społecznego i jego wpływu na stopień jakości uczestnictwa społecznego. Celem badań było określenie znaczenia deprecjonującej i faworyzującej autoprezentacji dla zmian w poziomie lęku sytuacyjnego oraz metapercepcji u osób o różnym dyspozycyjnym lęku społecznym.
Prezentowana praca składa się z pięciu rozdziałów. W rozdziale pierwszym omówiono problem autoprezentacji w świetle teorii i badań, przeanalizowano podstawowe założenia dotyczące autoprezentacji, jej funkcje i style, rolę lęku społecznego w kierowaniu wrażeniem. Kolejne punkty poświęcono autoprezentacji faworyzującej (jako podstawowemu stylowi stosowanemu przez osoby z niskim lękiem społecznym) oraz autoprezentacji ochronnej (charakteryzującej osoby z wysokim lękiem społecznym). Rozdział ten kończy analiza znaczenia metapercepcji dla autoprezentacji.
Rozdział drugi zawiera omówienie badań własnych. W punkcie pierwszym sformułowano pytania i hipotezy dotyczące faworyzowania i deprecjonowania się w sytuacji powodzenia i niepowodzenia w sferze społecznej i intelektualnej przez młodzież szkolną z wysokim i niskim lękiem społecznym (badanie ankietowe). W punkcie drugim sformułowano hipotezy, opierając się na badaniach eksperymentalnych. Punkt trzeci traktuje o tym, jak dyspozycyjna koncentracja na różnych rodzajach „ja” wpływa na faworyzującą i deprecjonującą autoprezentację oraz jej emocjonalne oraz poznawcze konsekwencje – lęk sytuacyjny i metapercepcję.
W rozdziale trzecim przedstawiono metodologię badań własnych – omówiono metody, określając zmienne i ich operacjonalizację, przy czym zmienne niezależne oraz zależne zostały szczegółowo wyodrębnione. W pracy wykorzystano następujące metody: ankietę do pomiaru stylu autoprezentacji (skonstruowaną przez autorkę niniejszej publikacji), Skalę Koncentracji na Sobie, Inwentarz Stanu i Cechy Lęku oraz arkusz „Jak widzą mnie inni?”.
Rozdział czwarty zawiera wyniki przeprowadzonych badań. Na początku scharakteryzowano omawiane zmienne osobowościowe, takie jak: lęk społeczny, ja-publiczne, ja-prywatne, zmienne określone w badaniach ankietowych oraz eksperymentalnych (podrozdziały pierwszy i drugi). W podrozdziale trzecim przedstawiono wyniki dotyczące autoprezentacji osób o wysokim i niskim lęku społecznym w sytuacji powodzenia oraz niepowodzenia. Podrozdział czwarty to weryfikacja hipotez zakładających wpływ faworyzującej i deprecjonującej autoprezentacji w sytuacji powodzenia, jak również niepowodzenia na lęk sytuacyjny i metapercepcję u osób o różnym poziomie lęku społecznego. W podrozdziale piątym przeanalizowano zależności między dyspozycyjną koncentracją na różnych rodzajach „ja” i lękiem społecznym a autoprezentacją oraz jej konsekwencjami.
Pracę zamykają rozdział dotyczący interpretacji wyników, zakończenie i streszczenie pracy.
Praca zbiorowa zawiera szereg interesujących pod względem poznawczym oraz praktycznym prac pedagogów z trzech krajów: Polski, Czech i Słowacji. Analizowana problematyka jest aktualna, a jej prezentacja jest konstruowana i zawiera szereg innowacyjnych wątków pozwalających na porównanie badanych zjawisk i procesów w społeczeństwach wymienionych trzech krajów.
Z recenzji prof. PhDr. Rudolfa Štepanoviča, DrSc.
Inspiracją do podjęcia tematu była chęć zwrócenia uwagi na problemy ucznia borykającego się z problemami zdrowotnymi kończącego szkołę ponadgimnazjalną i stojącego przed progiem dorosłego życia. Niniejsza rozprawa wychodzi naprzeciw wzrastającemu zainteresowaniu poczuciem jakości życia uczniów oraz charakterystyką ich prozdrowotnego stylu życia. Jest próbą określenia poczucia jakości życia młodzieży z problemami zdrowotnymi uczęszczającej do szkół ponadgimnazjalnych, co dotychczas nie było przedmiotem szerszego ujęcia badawczego. Uwagę autorki zwrócił niewielki zasób literatury podejmujący problem zachowań zdrowotnych starszej młodzieży, a wyniki dotychczasowych badań wskazują na to, że znaczny odsetek badanej młodzieży przejawia zachowania ryzykowne i szkodliwe dla zdrowia. Brakuje badań dotyczących prowadzonego stylu życia w sytuacji choroby przewlekłej, dlatego autorka podjęła się uzupełnienia istniejących braków, mając nadzieję, że przyczyni się to do opracowania praktycznych rozwiązań w celu skuteczniejszego oddziaływania edukacyjnego w zakresie zdrowia oraz objęcia opieką i wsparciem młodzież chorą przewlekle.
Doświadczona opiekunka noworodków, która przez wiele lat opiekowała się dziećmi gwiazd, przedstawia wyjątkowy poradnik dla spanikowanych rodziców, którzy obawiają się tego, czy poradzą sobie z opieką nad niemowlakiem. Również i ci, którym wydaje się, że wiedzą wszystko o przewijaniu, karmieniu i usypianiu maluszków przyda się ta książka w chwilach zwątpienia i momentach, w których już nie wiadomo co robić z płaczącym ciągle dzieckiem.Z książki Jedz, baw się, śpij dowiesz się między innymi:Jak wydostać się z błędnego koła pośpiechu i dezorganizacji przy niemowlaku?Jak nawiązać przyjazną więź z dzieckiem zamiast wprowadzania sztywnych ram i technik opieki?Jak dobrać sposoby karmienia, układania do snu i rodzaje zabaw do indywidualnych potrzeb niemowlaka i kolejnych etapów jego rozwoju?Jak zapewnić długi i zdrowy sen noworodkowi i ile tak naprawdę powinien spać?Jak przestać stresować się ilością zjedzonego przez dziecko pokarmu i naucz się obserwować jego potrzeby?Zaufaj swojemu instynktowi, poświęć uwagę nowonarodzonemu człowiekowi i naucz się wsłuchiwać w jego potrzeby, odrzucając ogrom wytycznych i rad, którymi atakuje cię otoczenie. Ciesz się rodzicielstwem, po prostu.
Przystępnie napisany poradnik dla nastolatek, ich wychowawców i rodziców, który pomoże znaleźć odpowiedzi na kilkaset kłopotliwych i często kontrowersyjnych pytań związanych z trudnym okresem dojrzewania.
Dziecko adoptowane w Polsce przez amerykańskie małżeństwo i historia, którą powinien poznać każdy, kto ma problemy z dzieckiem.
W 1991 r. John Brooks i jego żona Erika adoptowali w Polsce czternastomiesięczną dziewczynkę. Nadali jej imię Casey. Przez kilkanaście lat John, Erika i Casey byli szczęśliwą rodziną. W wieku dojrzewania u Casey pojawiły się jednak objawy poważnych zaburzeń emocjonalnych, niespodziewane napady złości i agresji, depresja i skłonności samobójcze. John i Erika przez kilka lat szukali pomocy psychologicznej. Nie znaleźli jej, a wyjaśnienie zaburzeń, na które cierpiała Casey, pojawiło się zbyt późno.
„Mogło być inaczej” to książka o rodzicach, którzy desperacko poszukiwali pomocy, starając się ochronić swoją adoptowaną córkę, przed nią samą. To książka o rodzicach, którzy – podobnie jak wielu spośród nas – nie potrafili dostrzec, z jak poważnymi problemami boryka się ich dziecko, ani nie wiedzieli, w jaki sposób można je rozwiązać. To wreszcie książka o rodzicach, którzy – chociaż przegrali walkę – nie spoczęli, dopóki nie zrozumieli, dlaczego tak się stało. To w końcu książka o ojcu Casey, autorze tej książki – książki, która może uratować niejedno życie.
Poruszająca i przykuwająca opowieść o miłości i tragedii pewnej rodziny. Zawiera bardzo istotne informacje o zaburzeniach budowania więzi, na jakie mogą cierpieć dzieci oddane pod opiekę sierocińców i innych zakładów opieki. Dokładnie zbadany i pięknie przedstawiony problem. Pokochałam Casey i jej dzielnych rodziców. Jestem wdzięczna panu Brooksowi za tę książkę.
Anne Lamott
Rzadko zdarza się tak otwarta i szczera analiza problemów związanych z samobójstwem, adopcją, dojrzewaniem i rodzicielstwem.
John Bateson, były dyrektor wykonawczy Contra Costa Crisis Center
oraz autor „The Final Leap: Suicide on the Golsde Bridge”
Lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy wychowują adoptowane dzieci lub planują je adoptować.
Nancy Newton Verrier, autorka „The Primal Wound” oraz „Coming Home to Self”
Tragiczna historia Johna to lekcja dla nas wszystkich. Jego chęć, by podzielić się historią Casey, ocali niejedno życie.
Jane Ballack, wydawca i redaktor wykonawczy „Adoption Voices Magazine”
To historia rodziny jakich wiele. Lata temu ich losy zeszły się i splotły z miłością i nadzieją. Byli zdeterminowani i niepewni, odważni i pełni obaw oraz ostatecznie niewinni i winni. Nie myśl, że skoro ta książka przedstawia historię rodziny adopcyjnej, nie odnajdziesz w niej siebie. Nie myśl, że skoro jest to historia samobójstwa dziecka, możesz pozwolić sobie na luksus odwrócenia się do niej plecami… Przeczytaj tę książkę.
dr Anne Brodzinsky, autorka „The Mulberry Bird”
John Brooks – z zawodu finansista, spędził ponad dwadzieścia pięć lat, pracując dla instytucji finansowych i mediów. Po 2008 r. poświęcił się propagowaniu wiedzy o problemach psychologicznych, które w coraz większym stopniu wypływają na życie współczesnych nastolatków.
Dzieci rodzą się bystre, odważne i dociekliwe. Płomień pierwotnego geniuszu często jednak szybko przygasa i istnieje ryzyko, że zgaśnie na zawsze. Jeśli tak się dzieje, dzieci wycofują się z aktywności, zaczynają bać się eksperymentowania i popełniania błędów i nie są w stanie w pełni wykorzystać drzemiących w nich możliwości. Ta książka pomoże Ci przezwyciężyć te trudności.Rodzice mają moc, która pozwala na nowo rozniecić inspirujący ogień. Dysponują oni najlepszym narzędziem do odblokowania dziecięcego geniuszu to świat dookoła. Umysł dziecka może się fantastycznie rozwinąć dzięki odkrywaniu, tworzeniu i zabawie. Spędzany razem czas, podziw i zachwyt rozpalą i utrzymają dziecięcą iskrę przez całe jego życie.Psychologia geniuszu powstała po to, aby pomóc Wam stać się rodzicami, jakimi zawsze chcieliście być: wspierającymi rozwój dziecka, aby mogło ono wykształcić własną formę twórczej wyobraźni.Jest jednak faktem, że nasze dzieci należą do najbystrzejszego pokolenia ludzi, jakie kiedykolwiek istniało. Ta najnowsza wersja człowieka jest o 40 procent bardziej inteligentna niż przeciętna młoda osoba w 1950 roku. W zeszłym stuleciu średnia wartość ilorazu inteligencji wzrastała co 10 lat o 3 procent. Tendencja ta utrzymuje się, a być może nawet przybiera na sile. (fragment książki)
Rodzice adopcyjni mówią, że nie są heroiczni. Niczego nie żałują, choć nic – poza samą miłością – nie przyszło łatwo. Czytałam ich opowieści, zazdroszcząc odwagi, nagrodzonej głęboką więzią. Katarzyna Kolska czule i mądrze pisze o wszystkim, co niewyobrażalne, dotkliwe i piękne w spotkaniu z wybranym dzieckiem.
Paulina Wilk
Rzadko mi się zdarza przeczytać książkę jednym tchem. Tak się stało tym razem. Czytałam ją z ogromnym wzruszeniem. Jest to książka o bólu, nadziei, frustracji, radości, ale przede wszystkim o miłości, która „wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma”. O miłości rodzicielskiej, która – mimo wszystko – nigdy nie ustaje.
Tessa Capponi-Borawska
A gdybyście pewnego dnia dowiedzieli się, że nie macie szans na naturalne poczęcie? A gdybyście musieli zawalczyć o życie własnego dziecka? A gdybyście musieli nagle sami wychować trójkę dzieci…
To naprawdę się zdarzyło. Bohaterom Trójkowej audycji Joanny Mielewczyk - „Matka Polka Feministka”. Kiedyś opowiadali o tym na antenie, dziś mówią, co zmieniło się w ich życiu od radiowego spotkania.
19 bohaterów, 19 rozmów o rodzicielstwie. O samotności, o trudnych decyzjach, radości, nadziei. O wierze i o tym, co dzieje się, gdy wiary zaczyna brakować. O szczęśliwych zakończeniach. I długim oczekiwaniu na nie.
Autorka podjęła problem kształtowania się komunikacji, w tym językowej, u dzieci z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego (OUN).
Zasadniczym celem było scharakteryzowanie procesu kształtowania się komunikacji, a przede wszystkim systemowych zachowań językowych u dzieci w warunkach, jakie stwarza nieprawidłowe funkcjonowanie mózgu. Autorka starała się, aby zastosowane w badaniu próby eksperymentalne ukazywały – we wzajemnym powiązaniu – funkcjonowanie poszczególnych podsystemów języka. Dlatego też sprawdzała struktury językowe o różnym stopniu organizacji: wypowiedzi, zdania, wyrazy, a także pojedyncze dźwięki mowy – głoski.
Zebrany materiał językowy został szczegółowo pokazany w tabelach (wraz z przykładami wypowiedzi dzieci zapisany fonetycznie za pomocą preferowanej wciąż w logopedii transkrypcji słowiańskiej), następnie przeanalizowany ilościowo i jakościowo. To cenna część omawianej publikacji, uczy niedoświadczonych logopedów, jak można i należy, interpretować różne zjawiska językowe rejestrowane w wypowiedziach badanych osób.
Doskonały prezent dla młodych i pamiątka Światowych Dni Młodzieży – Kraków 2016
„Pociągnij mnie za sobą! Pobiegnijmy!” to książka ze słowami św. Jana Pawła II do młodych.
Jego głos... Roześmiany ze spotkań na Franciszkańskiej w Krakowie. Poważny, gdy mówił o stawianiu sobie wymagań. Ciepły, gdy wspominał swoją drogę z kajaków na Stolicę św. Piotra. Drżący – wtedy, gdy w ostatnich niemal słowach mówił do młodych czuwających, gdy odchodził do domu Ojca: „Szukałem was, a wy przyszliście do mnie...”. Pobiegnijmy! Święty Papież wskazuje drogę...
Do albumu dołączona jest płyta z homiliami i rozmowami Jana Pawła II z młodzieżą (prawie cztery godziny niezapomnianych nagrań).
Książka Mowa gestów opisuje kilkadziesiąt najbardziej popularnych gestów. Powstała ona z myślą o dzieciach, dla których to, co niewypowiedziane, nie zawsze jest łatwe i zrozumiałe. Pozwala ćwiczyć spostrzegawczość, słownictwo, a przede wszystkim umiejętności z zakresu komunikacji niewerbalnej (zdolność odczytania informacji przekazywanych przez mimikę twarzy, postawę ciała czy gesty rąk), która jest równie ważna jak wypowiadane zdania.
W dynamicznie zmieniającym się świecie, dotkniętym licznymi kryzysami w różnych sferach, kwestia adaptacji jednostki do warunków życia i prawidłowego funkcjonowania w różnych rolach społecznych nabiera kluczowego znaczenia. Niezwykle ważnym zagadnieniem jest problem adaptacji dziecka, problem szczególnie złożony i skomplikowany w sytuacji, gdy chodzi o adaptację uczniów cudzoziemskich czy reemigranckich.
Dlaczego na stole leży tyle różnych sztućców? O czym można rozmawiać z nowo poznanym kolegą,
a jakich tematów nie należy poruszać? Czy wolno na przyjęcie pójść ze swoim pieskiem? O której godzinie nie wypada dzwonić do znajomych?
W książce znajdziecie odpowiedź na setki różnych pytań. A ponadto zastanowimy się wspólnie, co to znaczy: człowiek dobrze wychowany? Można go łatwo rozpoznać, nawet jeżeli nie jest ubrany w elegancki smoking i cylinder na głowie.
Biblijna Księga Syracha mówi, że niewiele jest darów cenniejszych ponad „osobę dobrze wychowaną”. Bo wychowanie to nie tylko znajomość przepisów i umiejętność posługiwania się sztućcami. To przede wszystkim grzeczność i sympatia okazywana innym ludziom.
„Są ludzie, którzy nie wiedzą o tym, że grzeczność kosztowała ludzkość wieki pracy” – napisał Cyprian Kamil Norwid. Zachęcam więc, by wykorzystać w codziennym życiu wszystkie refleksje, jakie znajdziecie w tej książce. Nie zniechęcajmy się tym, że inni postępują odwrotnie. Ktoś przecież musi zbudować piękny świat, prawda? Zacznijmy więc od siebie i od swojego domu.
ks. Janusz Stańczuk
Wspaniała pozycja dla młodzieży w tym także tej przygotowującej się do Sakramentu Bierzmowania.
„Nie przegraj życia!” znaczy ni mniej, ni więcej, tylko „nie przegap tego, co w życiu najważniejsze”. Żeby niczego ważnego nie przegapić, trzeba dostrzegać znaki, które na drodze człowieka stawiają inni ludzie i Bóg. A na co warto zwracać uwagę?
O tym pisze o. Piotr Koźlak CSsR, wieloletni duszpasterz młodzieży oazowej. Pomaga zrozumieć, „kim jestem” i „kim mógłbym być”. Stawia pytania – Dlaczego trzeba się rozwijać? Jak to robić i od czego rozwój zależy? Jak efektywnie wykorzystać czas? Jak rozmawiać z Bogiem i ludźmi?… – i udziela na nie odpowiedzi. Wystarczy sięgnąć!
Zrozumiały, dostosowany do młodzieży język, ciekawe przykłady. Naprawdę warto sięgnąć po tę książkę lub podarować ją młodemu człowiekowi.
Mei-Ling Hopgood, świeżo upieczona mama z przedmieść Michigan, po przeprowadzce do Buenos Aires jest zaszokowana tym, że argentyńscy rodzice pozwalają swoim dzieciom brykać do późna w nocy. Czy rzeczywiście jest to korzystne dla rozwoju dziecka i życia całego społeczeństwa? Kierowana dziennikarską dociekliwością i matczyną potrzebą dokonywania jedynie słusznych wyborów, Hopgood rozpoczyna podróż w poszukiwaniu odpowiedzi na pytania nurtujące rodziców na całym świecie:
– o której dziecko ma iść spać?
– kiedy może zacząć korzystać z nocnika?
– co dawać mu do jedzenia?
– kiedy zacząć uczyć je alfabetu?
Wnikliwie obserwowała rodziców z wielu krajów, rozmawiała z antropologami, nauczycielami i specjalistami od opieki nad dziećmi i odkryła niezmierzone pokłady pomysłów na rodzicielstwo.
Chińczycy przodują we wczesnym treningu nocnikowym – ich maluchy pozbywają się pieluch w wieku sześciu miesięcy. Kenijki noszą dzieci w kolorowych chustach – to nie tylko część ich dziedzictwa kulturowego, ale i konieczność w kraju, w którym równe chodniki są rzadkością. Francuzi są mistrzami w wychowywaniu dzieci na wyrafinowanych smakoszy. Hopgood testuje wszystkie rozwiązania na swojej córce Sofii – z bardzo ciekawymi rezultatami!
Slumdog był poruszającą fikcją.
Tę historię napisało życie.
Dwadzieścia pięć lat rozłąki.
Ponad milion kilometrów kwadratowych do przeszukania.
I chłopiec, który zrobi wszystko, aby po latach odnaleźć utraconą rodzinę.
Pięcioletni Saroo zostaje sam na dworcu kolejowym. Szukając starszego brata, wsiada do przypadkowego pociągu i zmęczony… zasypia. Budzi się półtora tysiąca kilometrów od domu, w pięciomilionowej Kalkucie.
Nie pamięta, skąd pochodzi, nie wie, jak wrócić. Walczy o przetrwanie w jednym z najbardziej przerażających miast świata. Śpi na brudnych ulicach, ucieka przed gangami żebraków. Adoptowany, trafia do dalekiej Australii.
Mija dwadzieścia pięć lat. Myśl o odnalezieniu prawdziwej rodziny nie daje Saroo spokoju.
Ma jednak tylko okruchy wspomnień.
I technologię XXI wieku, która przyjdzie mu z pomocą.
Film na podstawie książki z gwiazdorską obsadą.
Dev Patel (Slumdog. Milioner z ulicy), Nicole Kidman, Rooney Mara
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
