Spis treści:Wstęp. Niewypowiedziana wojna rosyjsko-brytyjska w AzjiI. Polacy w Samodzielnym Korpusie Kaukaskim II. Polscy badacze Azji ŚrodkowejIII. Polscy podróżnicy, badacze i agenci wywiadu w dziewiętnastowiecznej Persji i AfganistanieIV. Polscy podróżnicy i badacze azjatyckich prowincjach Turcji osmańskiej jako dyplomaci i agenci wywiadu w służbie Cesarstwa RosyjskiegoZakończenieBibliografia O książce:Nasze społeczeństwo praktycznie biorąc niewiele wie o Polakach, oficerach armii rosyjskiej, którzy w XIX stuleciu prowadzili badania Kaukazu i Azji Środkowej, nie mówiąc już o Bliskim i Środkowym Wschodzie. Wynika to zapewne z faktu, że najczęściej wiązały się one z udziałem naszych rodaków w tak zwanej Wielkiej Grze, czyli rywalizacji rosyjsko-brytyjskiej o panowanie w Azji Środkowej, na Kaukazie i Środkowym Wschodzie. Polscy oficerowie w armii carskiej biorąc udział w podboju tych regionów przez Rosję, przyczynili się nie tylko do rozszerzenia granic państwa Romanowów, ale również do zbadania kontynentu azjatyckiego pod względem topograficznym, klimatycznym, przyrodniczym, lingwistycznym i etnograficzno-historycznym. Jednak nie naukowy aspekt działalności naszych rodaków na terenie Azji Środkowej i Kaukazu, a także na Bliskim i Środkowym Wschodzie jest głównym tematem tej książki. Dla Polaków w służbie Cesarstwa Rosyjskiego, zarówno oficerów, jak i dyplomatów, głównym celem działalności była penetracja wywiadowcza tych regionów, która miała wiele cech dociekań naukowych. Prowadzone przez nich badania wynikały w dużym stopniu z zamówień i potrzeb rosyjskiego Ministerstwa Wojny oraz Sztabu Generalnego. Wiązały się z rosyjską polityką zagraniczną na terenie kontynentu azjatyckiego, a dokładnie mówiąc z planami opanowania tych ziem... O autorze:Piotr Borawski (ur. 1951 r. w Warszawie), jest doktorem nauk historycznych. W latach 1991-2019 pracował w MSZ. W 1994 r. jako charg daffaires zakładał Ambasadę RP w Kazachstanie, w Ałmaty. W latach 1996-1997 przedstawiciel Ministra Spraw Zagranicznych RP w Gruzji ds. powołania ambasady polskiej w Tbilisi. W latach 1997-2000 jako charg daffaires kierował Ambasadą RP w Gruzji. W latach 2003-2007 był konsulem w ambasadzie polskiej w Mołdawii. W latach 2009-2010 przewodniczący NSZZ Solidarność Pracowników Służby Zagranicznej. W latach 2010-2015 radca w Ambasadzie RP w Moskwie. W latach 2015-2017 kierownik wydziału wizowo-paszportowego w Konsulacie Generalnym w Petersburgu. W latach 2022-2024 przewodniczący NSZZ Pracowników Służby Zagranicznej w MSZ. Jego zainteresowania naukowe wiążą się z kilkunastoletnim pobytem w Azji Środkowej, Rosji, Mołdawii oraz na Kaukazie. Koncentrują się wokół zagadnień etniczno-politycznych i wyznaniowych Azji Środkowej i Kaukazu, a także wokół dziejów ludności tatarskiej zamieszkującej nasze dawne, wschodnie Kresy. Jest autorem kilkudziesięciu artykułów naukowych zamieszczonych w polskich, gruziński, saudyjskich, tureckich i mołdawskich czasopismach, a także siedmiu książek. Obecnie pracuje nad monografią dotyczącą Polaków w Samodzielnym Korpusie Kaukaskim.
Spis treści:WstępI. Upadek Związku Radzieckiego a Edward SzewardnadzeII. Powrót Edwarda Szewardnadzego do GruzjiIII. Gruzja na skraju przepaściIV. Konflikt gruzińsko-osetyńskiV. Wojna w Abchazji 1992-1993VI. Walka o Wąwóz Kodorski w latach 1993-2008VII. Bunt zwiadystów. Wojna domowa w Gruzji 1992-1994VIII. Wojna partyzancka z Abchazami w rejonie galskimIX. Na drodze do stabilizacjiX. W cieniu wielkiego sąsiadaXI. Polityka prezydenta Szewardnadzego wobec islamskich sąsiadówXII. Terroryzm w Gruzji. Zamachy na prezydenta SzewardnadzegoXIII. Adżaria Asłana AbaszydzeXIV. Ziemie gruzińskie poza granicami GruzjiXV. Koniec rządów Edwarda SzewardnadzegoXVI. Stosunki Polski z Gruzją. Polonia w GruzjiZakończenieAneks. Sytuacja etniczna Gruzinów w latach 90. XX wiekuBibliografiaSpis map O książce:Z wielkim żalem jestem zmuszony konstatować fakt, iż trwający stulecia proces ekspansji i kolekcjonowania obcej ziemi ze strony Rosji trwa i ma miejsce w XXI wieku. Jeżeli Europa i Ameryka, jeżeli cały świat będą dalej milcząco spoglądać na agresywne działania Rosji, gruzińska tragedia może przekształcić się w tragedię światowego formatu słowa te wypowiedziane przez prezydenta Gruzji Eduarda Szewardnadzego stały się prorocze. Po dwóch zwycięstwach Rosji nad Gruzją przyszła kolej na Ukrainę. Tymczasem w latach 20152023 kierownictwo polskiego resortu spraw zagranicznych nie tylko nie podjęło żadnych sensownych kroków w kierunku umocnienia naszej pozycji na arenie międzynarodowej, ale wręcz doprowadziło do izolacji Polski wśród państw Unii Europejskiej. W obliczu potencjalnego zagrożenia naszego kraju rosyjską ekspansją podejmowano zaskakujące decyzje, których efektem był zmierzch polskich wpływów na postsowieckim Wschodzie, z trudem wypracowanych w poprzednich dekadach. Mogliśmy obserwować, jak prominentni politycy polscy zaciekle atakując Rosję w sferze werbalnej jednocześnie podejmowali decyzje zbieżne z jej racją stanu. W tym miejscu nasuwa się pytanie czy działania te wynikały ze zwykłej ignorancji czy też były owocem głębokiej operacji specjalnej przeprowadzonej przez rosyjską Służbę Wywiadu Zewnętrznego (SWR), która w swych działaniach opiera się na mechanizmie korupcyjnym. Odpowiedź znajdziemy na kartach niniejszej pracy, obserwując zmagania prezydenta Eduarda Szewardnadzego o utrzymanie niepodległości i integralności Gruzji. O autorze:Piotr Borawski (ur. 1951 r. w Warszawie), jest doktorem nauk historycznych. W latach 1991-2019 pracował w MSZ. W 1994 r. jako charg daffaires zakładał Ambasadę RP w Kazachstanie, w Ałmaty. W latach 1996-1997 przedstawiciel Ministra Spraw Zagranicznych RP w Gruzji ds. powołania ambasady polskiej w Tbilisi. W latach 1997-2000 jako charg daffaires kierował Ambasadą RP w Gruzji. W latach 2003-2007 był konsulem w ambasadzie polskiej w Mołdawii. W latach 2009-2010 przewodniczący NSZZ Solidarność Pracowników Służby Zagranicznej. W latach 2010-2015 radca w Ambasadzie RP w Moskwie. W latach 2015-2017 kierownik wydziału wizowo-paszportowego w Konsulacie Generalnym w Petersburgu. W latach 2022-2024 przewodniczący NSZZ Pracowników Służby Zagranicznej w MSZ. Jego zainteresowania naukowe wiążą się z kilkunastoletnim pobytem w Azji Środkowej, Rosji, Mołdawii oraz na Kaukazie. Koncentrują się wokół zagadnień etniczno-politycznych i wyznaniowych Azji Środkowej i Kaukazu, a także wokół dziejów ludności tatarskiej zamieszkującej nasze dawne, wschodnie Kresy. Jest autorem kilkudziesięciu artykułów naukowych zamieszczonych w polskich, gruziński, saudyjskich, tureckich i mołdawskich czasopismach, a także pięciu książek. Obecnie pracuje nad monografią o udziale Polaków w rywalizacji rosyjsko-brytyjskiej o Azję Środkową i Kaukaz.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
