Artystyczny dokument upamiętniający pierwszą pielgrzymkę Papieża-Polaka do Ojczyzny. Wszystkie homilie i przemówienia Jana Pawła II, również nieformalne i niewygłoszone. Słowo wstępne metropolity warszawskiego abp. Kazimierza Nycza. 9 niezapomnianych czerwcowych dni w obiektywie dwóch wybitnych fotografików: Ryszarda Rzepeckiego i Adama Bujaka. Podróż apostolska szlakiem chrześcijańskiej tradycji i polskiej historii: Warszawa, Gniezno, Częstochowa, Kalwaria Zebrzydowska, Wadowice, Auschwitz-Birkenau, Nowy Targ, Kraków. Obchody Jubileuszu 900-lecia męczeństwa św. Stanisława. Udział w 169. Konferencji Plenarnej Episkopatu Polski. Wzruszające ujęcia ze spotkań z rodakami. Radość i życzliwość, refleksja i zaduma, ale przede wszystkim nadzieja. Pokłon u stóp Czarnej Madonny. Pełne wzajemnego zaufania rozmowy z młodzieżą, niosące otuchę słowa do chorych i cierpiących, przekazywane duchowieństwu drogowskazy dla Kościoła w Polsce. Pamiętne orędzie do całego narodu, które do dziś nie straciło swej aktualności. Papieskie słowa i postawa, które stały się podwalinami wielkiego przełomu w Polsce i Europie Środkowej. Wspaniała pamiątka dla świadków pielgrzymki, niezastąpione świadectwo dla tych, którzy nie mogą jej pamiętać.
Na taką książkę fani heavy metalu na całym świecie czekali od wielu lat. Obszerna biografia Judas Priest, jednego z najważniejszych zespołów w historii rocka i metalu, obejmuje wszystkie najważniejsze wydarzenia w bogatej, już blisko 40-letniej karierze zespołu. Od trudnych początków w West Bromwich pod koniec lat sześćdziesiątych, przez wielokrotne zmiany składu w kolejnym dziesięcioleciu, aż po największe sukcesy i kontrowersje związane z zespołem w latach osiemdziesiątych, zaskakujące odejście z zespołu Roba Halforda w roku 1992 i jego powrót ponad dekadę później.
Ta biografia jest jednak, a może przede wszystkim, o muzyce Judas Priest. Dzięki niej przyjrzycie się wszystkim dokonaniom zespołu, od wczesnych taśm demo, pierwszych płyt nagranych dla Gull Records, przez osławione albumy wydane przez CBS aż po ostatnie dwie płyty ponownie nagrane z Halfordem. Każdy album, każda trasa jest tu szczegółowo opisana i oceniona. Efektem tej pracy jest najpełniejszy i najbardziej autentyczny portret Judas Priest jaki został kiedykolwiek wydany.
Autor, Neil Daniels (www.neildaniels.com) jest niezależnym dziennikarzem brytyjskim, współpracującym aktualnie z takimi magazynami jak Record Collector, Big Cheese i Fireworks Melodic Rock Magazine. Ta publikacja to jego debiut literacki. Na język polski, książkę przełożył Michał Kapuściarz, dziennikarz publikujący między innymi w magazynie Mystic Art oraz serwisach Onet.pl i Musicnews.pl
„W ciągu całego swojego życia zawodowego nigdy nie byłem w stanie opracować zbioru reguł na gwarantowany sukces w jakiejkolwiek dziedzinie, nie mówiąc już o tak dynamicznej i zmiennej sferze, jaką jest biznes. Jednak mogę spokojnie opowiedzieć o tym, co robić, aby ponieść porażkę. Zapewniam, że każdy, kto zastosuje moje rady, z pewnością będzie wybitnym nieudacznikiem”
Dziesięć przykazań w biznesie to lekka i humorystyczna książka, która ma być ostrzeżeniem dla każdego lidera. Tę swoistą biblię napisał szanowany i podziwiany biznesmen i doradca, z którego słowami liczą się szerokie kręgi wybitnych ludzi.
Wielu mówców i pisarzy chętnie dzieli się swoimi radami, jak odnieść sukces w biznesie. Guru sukcesu są wszędzie, jednak żaden z nich nie może dać gwarancji, gdyż nie ma prostej instrukcji, która zapewni sukces.
Tego samego nie można jednak powiedzieć o porażce. Porażkę ponieść łatwo. Istnieje dziesięć podstawowych błędów, ciągle popełnianych przez firmy i osoby. Ponieważ dają one całkowitą gwarancję porażki, powinny zostać wyryte w kamieniu.
Don Keough, który wiele widział i słyszał w czasie swojej sześćdziesięcioletniej kariery, nazywa je dziesięcioma przykazaniami nieudacznika. Można wśród nich znaleźć takie oto rady: nie podejmuj ryzyka, bądź nieelastyczny, uwierz w swoją nieomylność, całkowicie zawierz ekspertom, obawiaj się przyszłości.
Jeśli chcesz uniknąć pułapek, w które wpada wiele firm i osób na różnych stanowiskach, koniecznie przeczytaj tę książkę. Nauczysz się, czego robić nie powinieneś.
„Don posiada zdolność upraszczania drogi, przedzierania się szybko przez biurokratyczną mgłę. Jego zasada brzmi: Ma być prosto. To również moja zasada” – z przedmowy Warrena Buffetta.
O czym myślą starzy ludzie?Autorzy zebranych przez Francuską Fundację Gerontologii listów,pensjonariusze domów opieki i domów emeryta,mają od sześćdziesięciu do stu czterech lat.Zwracają się do swych dzieci,wnuków,mężów i żon(czasem już nieżyjących),do przyjaciół,ale też do polityków,kucharzy i pielęgniarek z domu opieki czy do nieznajomych.Piszą o radościach i smutkach,o chwili obecnej i o przyszłości.Za każdym listem,pogodnym czy dramatycznym,kryje się prawdziwy człowiek,z osobna,choć ledwie zaznaczoną historią życia,uczuciami,charakterem.Poetycki klimat tej książki każe zadumać się nad życiem,upływem czasu,a przede wszystkim nad tym,czym jest starość.A jest ona-wbrew temu,co bylibyśmy skłonni myśleć-okresem bardzo intensywnym:autorzy zamieszczonych tu listów tak wiele dostrzegają,pamiętają,przeżywają...
W drugiej połowie XIX w. kronika Marcina Polaka otrzymała edycję krytyczną w ramach serii Scriptores słynnego niemieckiego wydawnictwa źródłowego Monumenta Germaniae Historica. To skądinąd pozytywne wydarzenie stało się jednocześnie przyczyną głębokiej niełaski, w jaką kronikarz popadł wśród pozytywistycznie nastrojonych historyków. Osądzona jako nieciekawa, wtórna, bałamutna i pełna bajek i wymysłów Kronika Marcina Polaka została zepchnięta na bok i zapomniana. Jedynie w fachowych podręcznikach omawiających historiografię średniowieczną pojawiały się krótkie i niezbyt pochlebne opinie na jej temat. To niesprawiedliwe nastawienie ówczesnych historyków uniemożliwiło Marcinowi Polakowi powtórne zaistnienie w świadomości czytelników na całe stulecie. Dopiero długo po drugiej wojnie światowej ukazały się pierwsze artykuły niemieckiej uczonej Anne-Dorothee von den Brincken, która w poważny sposób podjęła bogatą problematykę związaną z twórczością Marcina, a następnie zainteresowali się tą tematyką inni historycy, w tym także polscy. Ambicją autorów niniejszego przekładu jest wprowadzenie na powrót w szeroki obieg czytelniczy tego wybitnego dzieła, pierwszego powszechnie uznanego polskiego wkładu w kulturę europejską.
(fragment Wstępu Jacka Soszyńskiego)
W swojej drugiej książce Eleanor Herman otwiera przed czytelnikami zamknięte drzwi buduarów królowych. Po skandalizującej historii metres królewskich poznajemy tajemniczych kochanków władczyń.
Królowe, poślubiane nieznanemu zagranicznemu księciu, seksualnemu ogierowi lub sadyście, impotentowi lub choremu umysłowo kuzynowi, choć otoczone bogactwem, czczone i admirowane często wiodły nieszczęśliwy żywot.
W jaki sposób odnajdywały szczęście? Wiele władczyń przeżywało burzliwe romanse z groźnymi generałami, wytwornymi dworzanami lub krzepkimi kardynałami.
- Anna Boleyn flirtowała z dworzaninem; Catherine Howard spała z jednym z nich. Henryk VIII obie pozbawił głowy.
- Katarzyna Wielka zamordowała swojego męża idiotę, i rządziła imperium rosyjskim przy pomocy niezliczonej liczby młodych faworytów.
- Maria Antonina zakochała się w przystojnym szwedzkim hrabim Axelu Fersenie, który próbował mężnie uratować ją spod gilotyny.
- Iskrą rozpalającą rosyjską rewolucję były uczucia carycy Aleksandry do szalonego mnicha Rasputina.
Kiedy królowa znajdowała kochanka wszystko było możliwe. Zhańbiona, mogła zostać skazana na śmierć, mogła też odnieść polityczne zwycięstwo gdy jej kochanek zostawał premierem. Niewierność królowej mogła mieć decydujący wpływ na bieżącą sytuację w kraju. Władza, pieniądze, seks i polityka były przyczyną wielu tragedii ale też często prowadziły do ostatecznego triumfu kobiety na tronie.
Prosta Historia Freda - człowieka, który zmienił na lepsze życie wielu ludzi
W swojej nowej, inspirującej książce Radość życia mówca motywacyjny Mark Sanborn przytacza prawdziwą historię Freda – listonosza, który wykonuje swoją pracę z pasją i autentycznie troszczy się o swoich klientów. Z tego powodu stale „nadkłada drogi” dostarczając ludziom pocztę – a czasem i czuwając nad ich domami – i traktując każdego napotkanego człowieka jak przyjaciela. Tam, w czym inni widzą być może wyłącznie monotonną harówkę, Fred dostrzega okazję, by wnieść w życie tych, którym służy, coś pozytywnego.
Wszyscy spotykamy w naszym życiu ludzi takich jak Fred. W Radości życia Mark Sanborn wskazuje proste kroki, które każdy z nas może podjąć, aby przemienić własne życie ze zwykłego – w niezwykłe. Sanborn, poprzez historie o Fredzie i innych jemu podobnych ludziach, przedstawia cztery podstawowe zasady, które pomogą ci wnieść świeżą energię i kreatywność do twojego życia i pracy:
• codziennie dokonywać pozytywnych zmian,
• odnosić większe sukcesy poprzez budowę silnych więzi,
• tworzyć prawdziwą wartość dla innych osób, nie wydając przy tym ani grosza,
• nieustannie wymyślać siebie na nowo.
Postępując zgodnie z tymi zasadami oraz ucząc się od innych „Fredów”, a także nauczając innych ludzi, jak nimi być, i ty możesz odnieść sukces w pracy i uczynić swoje życie nadzwyczajnym. Jak wyjaśnia Mark Sanborn, każdy z nas ma potencjał do bycia Fredem. Z Radości życia dowiesz się, jak go wykorzystać.
O AUTORZE
MARK SANBORN, autor książki I Ty możesz zostać liderem, jest cieszącym się uznaniem na arenie międzynarodowej autorem książek, mówcą motywacyjnym oraz prezesem Sanborn Associates, Inc. – studia pomysłów zajmującego się szkoleniem przywódców.
OPINIE
Radość życia to inspirująca, przejmująca przypowieść o sukcesie. Opowiada o dawaniu z siebie więcej, niż się tego od nas oczekuje. Jest rewolucyjna, lecz prosta. Potrafi odmienić ludzkie życie.
- Brian Tracy, autor Zjedz tę żabę oraz Psychologia sprzedaży
Książka, którą oddajemy do rąk Czytelnika jest bestsellerem. Jest rodzajem pamiętnika, w którym Klara M. w sposób poetycki mówi o swoim cierpieniu. Lekkim dotknięciem sprawia, że czytelnik uśmiecha się, zamyśla, zastanawia, płacze, zwraca się ku swemu wnętrzu i szuka odpowiedzi na pytania: dokąd zmierza i w jaki sposób to czyni. Tajemnicą pozostaje, jak Klarze udaje się dotrzeć tak głęboko, przekazać nam ten cały spokój i dać tyle energii, bez wpędzenia w poczucie winy, że w końcu nie ona nas, ale to my potrzebujemy Klary.
Książką tą rozpoczynamy nową serię pod tytułem Są takie miejsca. Proponowana publikacja jest zbiorem 28 opowieści o twórcach literatury i ich siedzibach-pracowniach, w których powstawały ich najwybitniejsze dzieła. Autor przedstawia niezwykłych ludzi i niezwykłe miejsca, które nazwał gniazdami literackimi. W tych miejscach narodziło się wiele utworów na stałe wpisanych do historii literatury polskiej. Obecnie znajdują się tu muzea z pamiątkami po pisarzach. Na kartach książki spotykamy m.in.: Marię Dąbrowską, Jarosława Iwaszkiewicza, Marię Kuncewiczową, Zofię Nałkowską, Henryka Sienkiewicza, Władysława Reymonta i ich ukochane siedliska. Każdy szkic jest bogato ilustrowany fotografiami współczesnymi i archiwalnymi. Interesującym uzupełnieniem jest kalendarium twórczości pisarzy oraz adresy muzeów.
Artur Sandauer (1913-1989), krytyk literacki, eseista, tłumacz, z wykształcenia filolog klasyczny. Podczas wojny w rodzinnym Samborze koło Lwowa; po wkroczeniu wojsk niemieckich uwięziony w getcie, skąd uciekł w 1943 roku. Swoje przeżycia z samborskiego getta opisał w zbiorze opowiadań Śmierć liberała (wyd. "Książka" 1946), w której przedstawił także, w sposób groteskowy, portrety ludzi ze środowiska inteligencji żydowskiej, ich losy i postawę w czasach eksterminacji hitlerowskiej. Myśl przewodnia tej książki jest taka, że w tamtych tragicznych czasach zarówno neutralność, jak i próba układania się z okupantem prowadzą do śmierci bądź hańby; jedyna właściwa droga to droga walki. Z podobnych doświadczeń wyrosła jego druga książka prozatorska, Zapiski z martwego miasta (wyd. Czytelnik 1963), która oryginalnie łączy analityczną autobiografię z imaginacyjną parabiografią. Jest to analiza człowieka niejako zawieszonego między polskością i żydowskością, które czasem są całkowitym swoim przeciwieństwem, ale także występują między nimi podobieństwa.
Książka na siedemdziesiąte urodziny Kardynała Stanisława Dziwisza
Trudno przecenić trwającą kilkadziesiąt lat posługę księdza Dziwisza u boku wielkiego arcybiskupa, a później papieża. Można się tylko zastanawiać, jak wyglądałby długi pontyfikat Jana Pawła II bez sekretarza takiego formatu. 19 marca 1998 roku ksiądz Dziwisz został konsekrowany na biskupa. Jan Paweł II powiedział wówczas: „Od początku mojego pontyfikatu stoisz wiernie u mego boku jako sekretarz, dzieląc trudy i radości, niepokoje i nadzieje związane z posługą Piotrową. Dziś z radością wielbię Ducha Świętego, który przez moje ręce udziela Ci sakry biskupiej”.
(fragment książki)
Kardynał Stanisław Dziwisz - nadzieje i niepokoje. O myśli społecznej Kościoła to wyjątkowa książka urodzinowa. Zawiera ona wybrane homilie Jubilata oraz przygotowany przez księdza Roberta Nęcka rys biograficzny Kardynała, wzbogacony o prezentację Jego myśli teologicznej.
Pisząc o swoim domu, o starych fotografiach, krzyżykach, akwarelach(...), Królikowski proponuje czytelnikowi sposób, w jaki on ma spojrzeć na dom swój własny, na zbiory swoich rodzinnych pamiątek.
Autor "Gawęd o zmierzchu" zaprasza do gry z pamięcią, uczy, jak z każdego przedmiotu wysnuć narrację, jak przypisać przedmiotom ich symboliczną wartość(...). Każdy tekst z tego zbioru może być tematem rozmowy o wielorakich związkach kultury materialnej z duchową...
Prosta literacka formuła gawęd, wysnutych ze spojrzenia na zgromadzone we własnym mieszkaniu pamiątki, zaowocowała różnorodnością tematyczną i bogactwem nastrojów od szeptu zwierzenia po erudycyjny popis, towarzyski żart, nostalgiczne wspomnienie. - Piotr Wojciechowski, ze wstępu do książki
Album wydany w 60. rocznicę ingresu Prymasa Tysiąclecia do katedr gnieźnieńskiej i warszawskiej. Za wstęp posłużył piękny i bardzo ważny artykuł kard. Karola Wojtyły, podkreślający ?głęboką wiarę, bezkompromisowe oddanie sprawom Ewangelii i Kościoła, wielką odwagę? kard. Stefana Wyszyńskiego.
Album zawiera wiele unikatowych zdjęć autorstwa nieżyjącego już dziś Andrzeja Kossobudzkiego-Orłowskiego oraz Ryszarda Rzepeckiego (jest także fotografem obecnego Prymasa kard. Józefa Glempa). Fotografie ukazują wzajemne relacje obu wielkich Polaków na tle wydarzeń doniosłych dla Kościoła, począwszy od lat 60-tych (m.in. obchody Milenium Chrztu Polski), wybór kard. Wojtyły na Następcę św. Piotra oraz homagium kard. Wyszyńskiego aż po uroczystości pogrzebowe Prymasa Tysiąclecia 31 maja 1981 r. Pokazano też zdjęcia z lipca 1981 oraz z czerwca 1999, kiedy to Papież nawiedził grób kard. Wyszyńskiego w archikatedrze warszawskiej.
Listy, pisane w latach 1994-2001, rysują barwny i fascynujący obraz kraju zagubionego w samym centrum kontynentu, Republiki Środkowoafrykańskiej, gdzie od 1985 roku pracują polscy misjonarze z Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów.
Wyjątkowa opowieść o życiu codziennym Jana Pawła II. Ksiądz arcybiskup Mieczysław Mokrzycki - drugi osobisty sekretarz Papieża - w rozmowie z dziennikarką TVN24 Brygidą Grysiak odsłania nieznane fakty z życia Ojca Świętego. Opowiada, jak wyglądał zwykły dzień Jana Pawła II w Watykanie, co go wzruszało, co rozśmieszało, o czym rozmawiał z ważnymi politykami, komu się zwierzał, co czytał, co naprawdę lubił śpiewać, kogo zapraszał na święta, jak spędzał Sylwestra i dlaczego lubił wtorki...
Wiele osób postrzega gotowanie jako przykry obowiązek. Rodzina Godona Ramsaya wprowadza do codziennych zajęć elementy zabawy. Jako kucharz pracuje pod wielką presją czasu, jednak gdy wraca do domu, zwalnia. Gotowanie w domu to dla niego terapia... W domu nie potrafi spędzać czasu, siedząc w fotelu i czytając gazetę, mimo że zaczyna się uczyć, jak tłumić nadaktywność i się wyciszać. Tym, którzy znają go z pracy, wydaje się, że w jego kuchni musi panować napięta atmosfera. Tak jednak nie jest. Jak sam twierdzi, nie wyznacza zadań domownikom, liczy na ich spontaniczne pomysły, jednak stara się, by każdy członek rodziny służył pomocą pozostałym. Wciąż poszukujemy nowych i modnych produktów. Tym samym ryzykujemy, próbując przygotować coraz bardziej skomplikowane i wyszukane potrawy. Gordon Ramsay radzi, by pamiętać, że w domu warto sięgać po sprawdzone przepisy, że na co dzień nie ma obowiązku podawania najdroższych gatunków mięsa i najbardziej wyszukanych dań.
To historie prawdziwe, choć anonimowe. Ich autorzy zmierzyli się z własnym życiem. Opisali swoje lęki, radość, gniew, wdzięczność, tęsknotę, nienawiść, miłość.
Warto przeczytać tę książkę, niezależnie od tego, czy kochasz swojego ojca, czy nienawidzisz.
Znów miałam tylko siebie, pusty pokój i moją wierną psiapsiułę anoreksję. Ona zawsze pojawiała się, gdy nie było już nikogo. Razem organizowałyśmy sobie czas. Przygotowanie misternych tabel kalorycznych czy sprawdzanie wartości odżywczych na nowych produktach pochłaniało nas bez reszty. Razem z anoreksją wybierałam się na długie spacery, by wspólnie stracić to, co wpakowano we mnie przez te kilka tygodni w szpitalu. Czemu na nowo to robiłam? Miałam poczucie, że im jestem chudsza, tym ONA bardziej mnie lubi. Chciałam czuć, że ktoś mnie lubi. Byłam anoreksji wdzięczna. Ona jedna mnie nie zawiodła. Poświęcała mi przecież tyle swego czasu. Musiałam się jej jakoś odwdzięczyć. Pragnęłam szybko stracić na wadze. Dla niej. By była ze mnie dumna. By mnie nie opuściła.
fragment książki
Wstrząsająca, autentyczna historia dziewczyny, która od dziesięciu lat walczy z anoreksją. Jako dwudziestolatka po sześciu hospitalizacjach i kilku próbach samobójczych postanowiła opowiedzieć o koszmarze choroby. Punktem zwrotnym okazała się śmierć bliskiej jej osoby, także chorującej na zaburzenia jedzenia. Aby ostrzec innych, Karolina Otwinowska wyciągnęła na światło dzienne najintymniejsze szczegóły swego życia z chorobą i opisała z okrutną dokładnością kodeks wyniszczającej ciało i duszę anoreksji.
Książka poświęcona jest doświadczeniu Zagłady widzianej z perspektywy żydowskiego dziecka. Wyjątkowość dziecięcego punktu widzenia polega na tym, że Holokaust nie burzy żadnej poprzedzającej go wizji świata, staje się natomiast obszarem pierwszych rozpoznań. Prowadzone tu analizy ukazują, w jaki sposób owe rozpoznania są dokonywane, gdzie w wypowiedziach dziecka przebiega granica wyrażalności, o której tak często mówimy w odniesieniu do kategorii traumy. W pierwszej części zatytułowanej „Okupacyjne »tu i teraz«” przedmiotem rozważań są dzienniki i wypracowania napisane po polsku przez dzieci żydowskie podczas drugiej wojny światowej. Część druga „Literackie powroty do dzieciństwa czasu Zagłady” poświęcona jest polskiej literaturze wspomnieniowej, której autorzy wracają pamięcią do lat dziecinnych naznaczonych doświadczeniem Holokaustu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
