"Szare Szeregi. Słownik encyklopedyczny. Hasła rzeczowe" stanowi dopełnienie dwóch wcześniej wydanych tomów "Słownika biograficznego". Całość tworzy autorską trylogię dziejów Szarych Szeregów, organizacji skautowskiej, która uczestnicząc aktywnie w podziemnej działalności konspiracyjnej stanowiła integralną część Polskiego Państwa Podziemnego.
"Słownik encyklopedyczny" to nietypowe wydawnictwo; wiele haseł zostało przedstawionych w formie rozwiniętej, wzbogaconej dodatkowymi szczegółami faktograficznymi. Hasła odnoszą się m.in. do struktury Szarych Szeregów, która w swej działalności podziemnej łączyła zasady organizacji harcerskiej i wojskowej, ujmują zagadnienia z zakresu walki cywilnej i intensywnie prowadzonego szkolenia wojskowego i harcerskiego, prezentują również powstałe w latach wojny pieśni szaroszeregowe. Wiele z nich dotyczy akcji zbrojnych, które w ostatniej fazie wojny stanowiły najważniejszy przejaw walki harcerzy z niemieckim okupantem. Hasła rzeczowe uzupełnia obszerna bibliografia dotycząca Szarych Szeregów, ujmująca archiwa, wydawnictwa książkowe, publikacje w czasopismach, a także relacje, które dotąd nie zostały ogłoszone drukiem.
Ks. Ignacy Jan Skorupka, kapelan Wojska Polskiego, poległy w boju pod Ossowem, to postać-symbol pamiętnych, zwycięskich zmagań w sierpniu 1920 roku z Armią Czerwona na przedpolach Warszawy.
Autorzy przedstawiają bieg życia ks. Skorupki, jego środowisko rodzinne i seminaryjne, czas studiów w Akademii Duchownej w Petersburgu, posługę kapłańską, także profil intelektualny i duchowy. Osobny wątek to faktografia wydarzeń dotycząca jego służby kapelańskiej, przebiegu bitwy pod Ossowem, bohaterskiej śmierci (wsparta o niepublikowane dotąd dokumenty z zasobów Centralnego Archiwum Wojskowego). Książka przynosi także obszerną dokumentację różnych form pamięci o ks. Skorupce w latach II i III Rzeczypospolitej (dzieła literackie, malarskie, pomniki, tablice pamiątkowe, uroczystości rocznicowe), także jej trwanie, mimo stawianych przeszkód, w latach PRL-u. Tekst uzupełnia i wzbogaca bogaty zestaw ilustracji.
Spojrzenie na historię poprzez pryzmat erotycznego życia władców. Plejada erotomanów, impotentów, homoseksualistów, także ich żon: niekiedy nieszczęśliwych i neurotycznych, często nimfomanek i ladacznic. Tajemne dzieje królewskich alków, miejsca rozszalałych namiętności i druzgocących porażek.
Pedofilia, nekrofilia, kazirodztwo, flagellacja, sadyzm, brutalne gwałty, także czarnoksięstwo, profanacja trupów, miłosne napoje to tylko niektóre wątki nowej bulwersującej książki Elwiry Watały. Jej chronologiczne ramy są szerokie: od Egiptu faraonów po Rosję Putina. Autorka obnaża różne dewiacje seksualne władców i wielkich tego świata, także tych, których zwykliśmy uważać za wzór cnót. Nie osądza swych bohaterów, nie wnika w motywy ich postępowania, nie piętnuje i nie usprawiedliwia. Z porażającą brutalnością ukazuje perwersyjne oblicze ludzkiej natury, potwierdzając opinię markiza de Sade´a o jej „płochości”. Lektura „Wielkich zboczeńców” może wyprowadzić z równowagi, oburzyć, nawet przerazić. To książka porażająca, jedynie dla czytelników o mocnych nerwach.
"Kapelani Solidarności 1980-1989" - trzeci tom serii, która dokumentuje zaangażowanie kapłanów Kościoła katolickiego w ten wielki ruch narodowy i społeczny. Wspomagali oni słowem i czynem żywiołowy rozwój "Solidarności", a po wprowadzeniu stanu wojennego podziemne struktury związkowe, spieszyli z pomocą tym, których dotknęły represje. Kształtowali etos służby i odpowiedzialności za dobro wspólne, umacniali nadzieję na zwycięstwo dobra, byli duchowymi przewodnikami na drodze ku Niepodległej.
W poprzednich tomach autor przedstawił sylwetki trzydziestu kapłanów, m.in. Sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki, abp. Ignacego Tokarczuka, abp. Sławoja Leszka Głódzia, bp. Edwarda Frankowskiego, ks. Hilarego Jastaka, ks. Henryka Jankowskiego, ks. Jana Sikorskiego... Tom trzeci ukazuje sylwetki kolejnych szesnastu duchownych, m.in. kardynała Henryka Gulbinowicza, ks. Jana Borzyszkowskiego, ks. Romana Józefa Maja, ks. Stanisława Małkowskiego, ks. Stanisława Marczaka, ks. Adama Sudoła, o. Ryszarda Ślebodę OFMCap, ks. Juliana Żołnierkiewicza...
Zgromadzone w książce opowieści-reportaże o ich życiowej drodze, kapłańskiej posłudze, o tym wszystkim, co w różnych częściach ojczyzny czynili, by "Polska nie zginęła", stanowią fascynującą wędrówkę przez najnowszą polską historię. Odsłaniają niepodległościowe i chrześcijańskie tradycje z których wyrosła "Solidarność ". Uświadamiają jak wielką rolę w ich przekazywaniu kolejnym generacjom odegrał Kościół katolicki, polskie rodziny, lokalne wspólnoty.
Wyścigi konne od I połowy XIX w. stanowią nieodłączną część historii Warszawy. Przez wiele lat rozgrywano je na placu rozciągającym się wzdłuż ulicy Polnej, w czerwcu 1939 r. przeniesiono je na Służewiec, gdzie zbudowano jeden z najpiękniejszych i najnowocześniejszych torów wyścigowych Europy.
Autorzy książki wskrzeszają sławę służewieckiego toru, mocno wpisanego w pejzaż stolicy, przez dziesiątki lat spełniającego rolę jej letniego salonu. Śledzimy emocjonujące gonitwy, podziwiamy sławne konie, słynnych dżokei i ich trenerów, poznajemy barwny tłum wypełniający trybuny: znakomitych artystów, znanych dziennikarzy, sławnych sportowców, byłych ziemian, zasobnych cinkciarzy i badylarzy, ludzi z partyjnego establishmentu i stołecznego półświatka. Przyciągała ich na Służewiec przede wszystkim WIELKA GRA rozbudzająca namiętności i emocje – było to jedyne miejsce w PRL-u, gdzie funkcjonowała legalna forma hazardu. Na torze na Służewcu można było doświadczyć jednej niedzieli smaku wygranej i bawić się potem upojnie przy szampanie i kawiorze w „Cristalu” na Marszałkowskiej, by za tydzień przeżyć gorycz totalnej porażki, ale jednak na pytanie: „Jak ci poszło na wyścigach?” nieodmiennie odpowiadać – „Wyszedłem na swoje”.
Niejeden z pechowych graczy na zakończenie sezonu palił program i solennie postanowił, że jego noga już więcej na Służewcu nie postanie. Nic z tego, w maju następnego roku na rozpoczęcie wyścigowego sezonu znowu w gronie kibiców i namiętnych graczy oczekiwał tej niezwykłej chwili, kiedy rozpocznie się pierwsza gonitwa....
Warto sięgnąć po tę zajmującą książkę, autorstwa notorycznych bywalców warszawskiego toru , poddać się magii Wielkiego Wyścigu i Wielkiej Gry – służewiecka bomba wciąż przecież idzie w górę!
Fascynujący świat nimfomanek, dla których seks stanowi istotę życia i bodziec do działania, świat wybujałej erotyki panującej na dworach Francji, Szkocji, królestwa Neapolu, w Wersalu czy... na Kremlu. Najnowsza książka Elwiry Watały przedstawia barwne portrety kobiet (Pauliny Borghese, Emmy Hamilton, Marii Stuart, Izabeli Bawarskiej, George Sand, Wieroczki Dawidowej, Haliny Breżniewej) jako istot bezwolnych, ulegających swoim chorobliwym skłonnościom seksualnym. Specyficzna warstwa narracyjna tej książki, pełna naturalistycznych opisów scen erotycznych, może bulwersować wielu czytelników, więc ten, kogo razi wszelka bezpruderyjność, nie powinien po nią sięgać.
Drugi tom serii, która przypomina znaczenie i rolę jaką w tym wielkim ruchu narodowym i społecznym odegrali katoliccy kapłani. Poznajemy ich biografie, motywy jakimi się kierowali włączając sie w zryw "solidarnościowy", różnorodne formy kapłańskiej aktywności.
W pierwszym tomie autor przedstawił sylwetki trzynastu kapłanów, m.in. ks. Jerzego Popiełuszki, bpa Edwarda Frankowskiego, ks. Hilarego Jastaka, ks. Henryka Jankowskiego, o. Ludwika Wiśniewskiego. W tomie drugim, kolejnych siedemnastu, wśród nich tak znanych jak abp Sławoj Leszek Głódź, abp Ignacy Tokarczuk, ks. Witold Andrzejewski, ks. Stanisław Bogdanowicz, ks. Czesław Sadłowski, ks. Jan Sikorski.
Książka przypomina piękną kartę polskiego Kościoła w tamtych latach, niosącego Ewangelię nadziei, wspierającego dążenia niepodległościowe, otaczającego opieką ludzi represjonowanych za działalnośc społeczną i polityczną.
Podczas dziennikarskiej kwerendy autor książki zebrał informacje o ponad dwustu kapłanach czynnie zaangażowanych w ruch "Solidarności". Kolejne tomy serii przybliżą ich sylwetki, kapłańską posługę, działalność na rzecz polskiej wolności i niepodległości.
W milenijnym roku 2000 przypadła tragiczna rocznica wydarzeń, które kładą się tragicznym cieniem na naszych dziejach. Przed sześćdziesięciu laty, kiedy po zdradzieckiej napaści na Polskę Związek Sowiecki okupował nasze Ziemie Wschodnie, w lutym 1940 roku dokonano pierwszej masowej deportacji, a w trzy miesiące później pierwszego masowego mordu, pozbawiając życia wiele tysięcy polskich jeńców, głównie oficerów i policjantów. Księga Cmentarna Charkowa powstała z inicjatywy Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Jest ona ważnym elementem działań zmierzających do tego, by prawda i sprawiedliwość odniosły dziejowy triumf. Świadectwo grobów z Katynia, Charkowa, Miednoje obowiązuje żyjących.
„Przez wiele lat nosiłam w sobie głęboko ukrytą tajemnicę” – wyznaje słynna modelka i bojowniczka o prawa kobiet w poruszających, dojmująco szczerych listach do matki. Napisała je, nie mogąc jej o tym wszystkim opowiedzieć: gdy wreszcie po latach spotkały się, każda rozmowa znów kończyła się kłótnią... Dlaczego tak bardzo zawsze się różniły? Co sprawiło, że są dla siebie jak osoby „z różnych planet”? Wzruszająca opowieść o „miłości córki do matki i uczuciu matki do swojego dziecka”, o konflikcie pokoleń i kultur oraz o jakże trudnej sztuce wybaczania i tolerancji.
Wielki bestseller. Opowiedziana w trzech częściach, autobiograficzna historia miłości Szwajcarki i Masaja z Kenii. Para spędziła niezwykłe cztery lata w buszu, wychowując córeczkę. Wiodąca archaiczne życie Corinne z córką uciekła od zazdrosnego męża i osiadła w Europie, próbując znów zaadaptować się w dawnych warunkach. Po latach powróciła do Kenii i swej afrykańskiej rodziny, by spotkać się z byłym mężem i asystować przy kręceniu filmu, opowiadającym o jej losach.
Za kanwę opowieści o ?czarno-białym życiu? posłużył Autorce prowadzony przez nią dziennik intymny, w którym za namową terapeutki, miała wyrzucić z siebie to, co było skrywanym przed światem koszmarem kobiety poniżanej przez męża. Autorka i zarazem bohaterka opowieści ujawnia nam szczegóły wieloletniego współżycia z mężczyzną , który z dobrze ułożonego i kulturalnego pana przemienia się z prześladowcę swojej żony. ?Czarno-białe życie? to wyjątkowa opowieść o relacji kobiety i mężczyzny, o tym jak dobro i zło ze sobą się splatają i o tym, jak zło szuka bliskości z dobrem, zaś dobro pragnie wytrwać, nawet w sytuacji beznadziejnej.
Moim pragnieniem było uczynienie współczesnej teologii bardziej przystępną dla przeciętnego człowieka, a tym samym przyczynienie się do zarzucenia pomostu nad swoistą próżnią, jaka zachodzi pomiędzy prowadzonymi przez naukowców badaniami teologicznymi i wiedzą katechizmową. Szczególnie zaś zależało mi na tym, by chrześcijańską Dobrą Nowinę ukazać jako uwalniające i zachęcające Słowo w zetknięciu z pozbawiającymi człowieczeństwa ideologiami i mrocznymi działaniami sekt.
Niezwykłe wyznania księży alkoholików
Zakrapiane wizyty duszpasterskie u gościnnych parafian, jazda samochodem po kieliszku, a nawet msze święte sprawowane „pod wpływem”. Potem kolejne odwyki, kolejne przenosiny na inną parafię. Wyznania księży alkoholików to wstrząsające historie o wstydliwie skrywanych sekretach wielu polskich parafii: odważne świadectwa upadków, nadziei, powstawania i ciągłej walki - już do końca życia.
Alkoholizm księży to temat tabu w polskim Kościele. Po kilku latach od wydania książki Porzucone sutanny. Opowieści byłych księży Wydawnictwo Znak zapełnia kolejną białą plamę, podejmując tematykę niezwykle trudną, ale też bardzo ważną. Autor porusza temat bardzo kontrowersyjny, czyni to jednak w sposób wyważony i uczciwy.
Wielu chrześcijan doświadcza obecności Boga w swoim życiu bezpośrednio, jednak opowieści o ?Bożych szeptach? pozostają sprawą osobistą (niemal wstydliwą!) i dzielimy się nimi bardzo niechętnie.
"Potęga bożego szeptu" to nie tylko opowieść o tym, w jaki sposób Bóg prowadził Billa Hybelsa ? słynnego autora książek o duchowości chrześcijańskiej i założyciela amerykańskiej wspólnoty Willow Creek ? od najmłodszych lat poprzez kolejne trudne życiowe wybory i wyzwania.
Najnowsza książka autora "Zbyt zajętych, by się nie modlić" mówi przede wszystkim o tym, że Bóg chce prowadzić nas wszystkich. Chce być obecny w naszym życiu, strzec nas i pomagać nam na każdym kroku. Bóg mówi do wszystkich. Jak usłyszeć Jego szept?
Hybels omawia różne rodzaje Bożych wskazówek (szepty wsparcia, ostrzeżenia i działania) oraz sposoby, w jakie możemy się przekonać, czy naprawdę mamy do czynienia z Bożym prowadzeniem. Przedstawia także poruszające świadectwa tych, dla których posłuszeństwo Bożym podszeptom okazało się największą przygodą życia.
Młoda i piękna prezenterka, Rania Al-Baz była gwiazdą telewizji saudyjskiej. Sytuacja niespotykana w kraju, gdzie kobiety mają tyle trudności z wywalczeniem sobie godnego miejsca. Dla nich wszystkich Rania uosabiała postęp, przecierała szlaki... Tego nie był w stanie znieść jej mąż. Chorobliwie zazdrosny coraz częściej odwoływał się do przemocy. 4 kwietnia 2004 roku pobił żonę dotkliwiej niż zazwyczaj, zmasakrował jej twarz i porzucił nieprzytomną przed szpitalem, po czym uciekł. Po czterech dniach w śpiączce i trzynastu operacjach Rania odzyskała swoją twarz. Okropne doświadczenie, które odbiło się echem w mediach na całym świecie, poruszyło władze Arabii Saudyjskiej. Fakt ten stał się sprawą wagi państwowej, poruszając kwestię sytuacji kobiet w krajach muzułmańskich. Rania, na kartach książki, wyjaśnia problemy związane z tą sytuacją, opowiadając zarówno o swoich przejściach i walce. Ani razu nie obwinia islamu, ani swojej ojczyzny. O to właśnie chodzi w tej książce, o pokazanie, że kobiety, w tych krajach tak silnie przywiązanych do tradycji, mogą i muszą być traktowane jak istoty ludzkie bez konieczności wypierania się swojego pochodzenia i religii. Książka o normach kulturowych, inteligencji, odwadze i nadziei.
Książka dokumentuje moją wieloletnią współpracę z prasą harcerską oraz pracą dziennikarską w redakcjach ?Motywów?, ?Drużyny? i ?Harcerza Rzeczypospolitej?. Wszystkie reportaże, felietony i inne formy dziennikarskie były publikowane w wymienionych pismach w latach 1970?1991. Dlaczego je przypominam?
Z wielu powodów.
Żywot publikacji prasowych jest niezwykle krótki. Kiedy ukazują się kolejne numery tygodnika czy miesięcznika, wcześniejsze giną w niepamięci. Czas przeobrażeń polityczno-społecznych dodatkowo zatarł ślady publikacji. Żadne z wymienionych wyżej pism już nie istnieje.
Literatura harcerska ostatnich lat wzbogaciła się o liczne publikacje różnych komisji historycznych, autorów z ruchów opozycyjnych wobec Związku Harcerstwa Polskiego, także z Instytutu Pamięci Narodowej i prace naukowe (magisterskie, doktorskie itp.) czy wspomnienia byłych naczelników ZHP.
Ta książka jest inna, pokazuje harcerstwo przez pryzmat losów indywidualnych bohaterów, reportaży, felietonów czy obserwacji dziennikarskiej. Ich treścią najczęściej są patologie harcerskiej służby i życia organizacji...
Publikowane w książce teksty dotyczą bardzo intensywnego okresu mojego życia, w którym praca dziennikarska była nierozerwalnie związana z aktywną służbą instruktorską.
Wojciech Śliwerski
· historia grubasa i mitomana, samotnego i opuszczonego przez najbliższych, który chce zwrócić na siebie uwagę i poczuć więź z drugim człowiekiem czy mu się to uda dzięki wymianie listów z jego ulubioną pisarką?
Sławna pisarka Amélie Nothomb, znana z tego, że chętnie odpowiada na listy od czytelników, otrzymuje list od Melvina Mapple'a, amerykańskiego żołnierza od sześciu lat stacjonującego w Iraku. Melvin, wielbiciel jej książek, uważa, że tylko ona potrafi zrozumieć jego problem i posłużyć mu radą.
Zaciągnął się do wojska w wieku 30 lat, z głodu i biedy. Dziś ma lat 39, waży prawie 200 kg i cierpi. Jest przeciwnikiem tej akurat wojny i swój protest wyraża niekontrolowanym pochłanianiem śmieciowej żywności. Melvin popadł jeszcze dodatkowo w lekką schizofrenię: nocami, kiedy z powodu swojej wagi nie śpi, wydaje mu się, że leży na nim piękna kobieta o imieniu Szeherezada, i to ciężar jej ciała nie pozwala mu zasnąć. Traktuje więc nadwagę jako swoją kochankę. Jednocześnie jest to ciężar grzechów, które popełnił. Zdaje sobie jednak sprawę, że zaczyna mieć poważny problem. Prosi więc Amélie o radę...
Ten syn Kalabryjczyka analfabety stał się filozofem o międzynarodowej sławie. Odbył studia dzięki dominikanom, do których zgromadzenia wstąpił w wieku lat czternastu. Nigdy nie czuł się w zakonie dobrze, a jednak zmarł w dominikańskim habicie w klasztorze w Paryżu. Napisał ogromne i skomplikowane dzieło, którego większą część zredagował dzięki znakomitej pamięci w ciągu trzydziestu lat pobytu w więzieniach: w Padwie, w Rzymie, zwłaszcza w Neapolu (dwadzieścia siedem lat) i ponownie w Rzymie. Logicznie rzecz biorąc, powinien spłonąć na stosie jako zatwardziały heretyk, ale poddawany torturom przez blisko czterdzieści godzin, symulował obłęd i uniknął w ten sposób najwyższej kary. Przebywając w więzieniach, z niesłychaną pewnością siebie słał list za listem do kolejnych papieży, wpływowych kardynałów, władców Hiszpanii, austriackich arcyksiążąt, a także do Galileusza. Uchodził za znawcę gwiazd i z tego tytułu po wyjściu z neapolitańskich ciemnic został z szacunkiem powitany w Rzymie, gdzie ? prawdziwa odmiana losu ? przez pewien czas pełnił funkcję osobistego astrologa Urbana VIII, obawiającego się rychłej śmierci z powodu niekorzystnego horoskopu. W ówczesnej sytuacji religijnej papież nie mógł mu dłużej udzielać poparcia i ułatwił ucieczkę do Francji. Przez ostatnich pięć lat życia Campanella był we Francji doradcą Richelieu do spraw włoskich. Ale po raz ostatni udzielił się publicznie, sporządzając ? na prośbę Anny Austriaczki i Richelieu ? horoskop Delfina, który właśnie przyszedł na świat, przyszłego Ludwika XIV! Trudno sobie wyobrazić w tej epoce los bardziej zdumiewający i zróżnicowany.
Nie tylko środowisko polskich dominikanów było dumne ze swojego wielkiego Współbrata o. Jacka Woronieckiego, obecnie sługi Bożego, którego proces beatyfikacyjny zaczął się 7 grudnia 2004 roku.
Ksiądz Prymas Wyszyński, kiedy u schyłku swoich lat, już jako wielki i powszechnie szanowany pasterz Kościoła, został poproszony o wypowiedź w 25 rocznicę śmierci ojca Woronieckiego, zwierzał się, że jego wielkość zawsze go onieśmielała. "Nie zapominam, że (mój do niego stosunek) jest to stosunek ucznia do wybitnego Profesora"; "czytałem wszystko, co pisał" - wyznaje Ksiądz Prymas.(...)
Z Przedmowy o. prof. Jacka Salija OP
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
