“The first thing I did with my very first camera was climb Mt. Fuji. Climbing Mt. Fuji is a lesson in determination and moderation. It would be fair to ask if I took the moderation part to heart. But it certainly was a lesson in respecting your camera. If I was going to live with this thing, I was going to have to think about what that meant. There were not going to be any pictures without it."
—Annie Leibovitz
„Jak zgubić 15 kilogramów, napełniając swoją duszę...” wbrew pozorom nie mówi o pozbyciu się nadmiaru wagi i nie jest również powieścią religijną, choć z różnych powodów, nie brakuje w niej odniesień do świata wiary. Jest za to dokumentem pokazującym, w jaki sposób mimo własnych słabości iść do celu i stać się przy okazji silniejszym czytelnikiem. „Niedługo stuknie mi 50 lat, dusza przez ostatni rok poraniona przez różne wydarzenia dziejące się dookoła mnie. Niosę krzyż, ale czuję, że samą siłą fizyczną go nie udźwignę. Muszę wyruszyć, żeby walczyć ze swoimi lękami i stawić czoła demonom. To dlatego drogę, którą podejmuję, zwą również Drogą Miecza. Miecz, od którego zginął pierwszy apostoł Jakub. Stał się symbolem świętych wojowników, rycerzy i walczących mężczyzn. Dziękować i błagać. Tyle i aż tyle. Sam, bo tylko wtedy będzie miało to sens. Mam dziesiątki pytań, jak i dlaczego? Ile razy jeszcze upadnę i czy sił starczy, żeby kolejny raz wstać”. To swego rodzaju pamiętnik, zapis pielgrzymki autora z Saint Jean Pied de Port do Santiago de Compostela. Z drugiej strony czytelnik znajdzie w tej książce informacje typowo przewodnikowe: opisy wszystkich etapów jakie przeszedł autor, miejsca noclegowe, ceny obowiązujące w schroniskach, sklepach i barach oraz inne, które na pewno okażą się przydatne każdemu, kto zechciałby wyruszyć tą samą trasą. To powieść drogi. Przede wszystkim duchowej.
- Czy wyżej Pan stawia swoją twórczość literacką, czy kamieniarską?
- Kamieniarską.
- Czy mógłby Pan wytłumaczyć naszym czytelnikom dlaczego?
- Myślę, że dlatego, że moim dziełem granitowym nikt sobie dupy nie podetrze...
Trudno, pisząc o Janie Himilsbachu, nie zacząć od anegdotki. Krążyły ich o nim tysiące, podobnie jak wersji jego życiorysu. Sam zresztą za każdym razem przedstawiał go inaczej, bo przecież ile razy można pierdolić ciągle to samo. Jedno jest pewne: autor Monidła lubił się zgrywać wobec tzw. lepszego towarzystwa. Zgrywał się na alkoholika (i dobrze mu to szło, bo alkoholikiem był), zgrywał się na chama i prostaka (i dobrze mu to szło, bo potrafił być chamski), zgrywał się na człowieka ciężkiej pracy i kamieniarza (i to mu świetnie szło, bo wielokrotnie w życiu ciężko pracował fizycznie i fach kamieniarski miał opanowany). Lubił się zgrywać, ale nigdy nie zgrywał pisarza. On pisarzem po prostu był! Traktował to zajęcie śmiertelnie poważnie. Nigdy do maszyny do pisania nie siadał ani „po pijaku”, ani na kacu. To była ciężka, rzetelna robota. I to jaka!
Był bowiem Jan Himilsbach pisarzem wybitnym, choć może nierównym, najlepsze jego teksty to może te krótkie opowiadania z wątkami autobiograficznymi, jak choćby Chrzciny. Tom, który teraz Państwu prezentujemy, ma charakter szczególny: składa się z tekstów nigdy nieopublikowanych. Często są to zaledwie szkice, często widać, że są to teksty niedokończone, zarysy jakichś pomysłów. Ale jest też kilka tekstów całkowicie zakończonych, jakby czekały tylko na to, kiedy autor złoży je w wydawnictwie. Nie zdążył? Nie był ich do końca pewien? Nie miał czasu, entuzjazmu, zapił? Tego się już nie dowiemy. Ale możemy i po nich poznać miarę talentu Jana Himilsbacha.
?(...) jakim był Profesor Ludwik Maciąg prywatnie? - o tym właśnie opowiada książka Piotra Dzięciołowskiego. Zbierając do niej materiał, autor rozmawiał z kilkudziesięcioma osobami: członkami rodziny, przyjaciółmi, znajomymi, uczniami. Wiele przytaczanych w książce zdarzeń, faktów, anegdot, pokrywa się ze sobą, różnią się jednak interpretacją naznaczoną subiektywnym widzeniem, subiektywnym językiem rozmówców. W treści znajdziemy wiele interesujących historii, tych bardzo poważnych, ale także tych podszytych znakomitym humorem; trafnych opisów i konkluzji. W tym zresztą tkwi ogromne bogactwo i autora, i opowiadających, z których każdy miał swojego Ludwika Maciąga.
ze wstępu prof. Stanisława Baja
Szokująca bestsellerowa brytyjska autobiografia dziewczyny, która padła ofiarą handlu ludźmi.
Jej dzieciństwo wypełniał strach.
Sarah była ofiarą przemocy od trzeciego roku życia: molestowana seksualnie najpierw w domu rodzinnym,
potem w domu dziecka. Mimo to nie załamała się: skończyła szkołę pielęgniarską. Szansy na normalne
życie próbowała szukać poza Anglią. Chciała uciec jak najdalej od bolesnych wspomnień. Ogłoszenie
o pracy w żłobku w Amsterdamie wydało się jej darem od losu. Ale okazało się zaproszeniem do piekła...
Na lotnisku wita ją wyzywająco ubrana kobieta z mocnym makijażem. W samochodzie ktoś przystawia jej
do skroni pistolet. Zabiera paszport.
Nie ma żadnego żłobka ani pracy. Jest obskurny motel na przedmieściach. Psy, które jej pilnują. I sutener,
dla którego będzie pracować.
Wkrótce nie ma już niewinnej młodej dziewczyny. Jest faszerowana kokainą przerażona prostytutka, trzymana
pod kluczem i zmuszana do pracy w dzielnicy Czerwonych Latarni.
Przez rok Sarah codziennie obsługuje klientów, gwałcona, szprycowana narkotykami, sparaliżowana strachem.
Wreszcie los zsyła jej możliwość ucieczki, a ona znajduje w sobie siłę i odwagę, by się się wyzwolić.
Sarah Forsyth ocalała. Ale jej koszmar się nie skończył.
Oto jej przejmująca historia.
Prawdziwa historia najboleśniejszej zdrady – zdrady matki
Miłość mamy dawała mi poczucie bezpieczeństwa.
Byłam pewna, że każe mu przestać.
Ale nie kazała.
Matka i córka. Nie widziały się od lat. Teraz Toni czuwa przy umierającej matce i czeka na prośbę o przebaczenie...
Patrzy na matkę i widzi siebie – małą, śliczną Antoinette, dziewczynkę, którą była. I o której wspomnienie musiała ukryć głęboko w niepamięci. Żeby móc dalej żyć.
Pierwsze lata życia Antoinette to idylla, u boku dystyngowanej matki i kochającej babci. Ale wszystko się zmienia, kiedy tata wraca z wojska. A po przeprowadzce do Irlandii, do rodzinnej wsi ojca, zaczyna się koszmar.
Toni ma sześć lat, gdy po raz pierwszy tatuś całuje ją… nie tak jak ojciec całuje córkę. „Tylko nie mów mamie – ostrzega – bo przestanie cię kochać”. Jednak Toni mówi mamie. A matka nie chce nawet o tym słyszeć...
Od tej chwili Toni ma z tatusiem wspólną „tajemnicę” – przez osiem lat. Molestowanie, gwałty, ciąża, próba samobójcza – to wszystko dzieje się na oczach matki, ślepej i głuchej na krzywdę własnego dziecka. A kiedy wreszcie prawda wychodzi na jaw, Antoinette zostaje osądzona i odrzucona przez otoczenie, wtrącona w otchłań depresji i autodestrukcji, znów musi polegać tylko na sobie i w sobie znaleźć nadzieję siłę na zbudowanie szczęśliwego życia.
Książka odsłaniająca niewygodną prawdę na temat śmierci ks. Jerzego Popiełuszki i jej prawdziwych sprawców! W 2014 r. minęła 30. rocznica śmierci ks. Jerzego Popiełuszki. Obchodzono ją bez wielkiego rozgłosu, a najbardziej zwracało uwagę to, że wspominając męczeństwo kapelana Solidarności, odwoływano się do ustaleń zafałszowanego śledztwa i zmanipulowanego procesu toruńskiego. Według tych ustaleń ks. Jerzy zginął w noc uprowadzenia, 19 października 1984 r., zamordowany przez porywaczy. Na podstawie analizy 1100 stron odtajnionych dokumentów, licznych książek i kilku relacji dr Tadeusz Kisielewski wykazał jednak, że prawdziwa jest nieoficjalna wersja, iż ks. Popiełuszko został zamordowany sześć dni później, gdy porywacze byli już w areszcie. Szczegółowa analiza politycznych okoliczności uprowadzenia i śmierci ks. Jerzego doprowadziła go zaś do wniosku, że inspiratorem zbrodni była Moskwa…
„Był taki Dom” jest wspomnieniem szkoły, która była prawdziwym rodzinnym domem dla wielu pokoleń pensjonarek. Szkoły prywatnej prowadzonej przez zakonnice Zgromadzenia Sacré Coeur, która przetrwała czasy komunistycznych represji, dzięki wysokiemu poziomowi nauczania, wychowania i nieugiętej woli walki dyrekcji, nauczycieli i uczennic o istnienie szkoły. W obecnych czasach szkoły prywatne prowadzone przez zgromadzenia zakonne rozwijają się, a ta szkoła z wielkimi tradycjami została zlikwidowana. Dlaczego? Na kartach książki ukazane są nie tylko dzieje szkoły, ale też sylwetki nauczycieli i wielu znanych osób, które autorka miała możliwość poznać, będąc uczennicą tej szkoły.
Maria Krystyna Żak-Piechowiak, córka znanego i cenionego przemysłowca w latach międzywojennych Tomasza Żaka, nestora wielkopolskiego przemysłu spożywczego. Wychowanka Sacré Coeur w Polskiej Wsi w latach 1954–1959.
Ukończyła Bibliotekoznawstwo i Informację Naukową na UAM w Poznaniu. Przez wiele lat była nauczycielką, wychowawczynią pokoleń i bibliotekarką w poznańskich szkołach. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi za osiągnięcia pedagogiczno-wychowawcze.
Człowiek, który przez 60 lat uzdrowił ponad 20 milionów ludzi, wyrwał ze śmierci tych, którym lekarze nie dawali już żadnej szansy na życie.
Jego „klinika” Casa de Dom Inacio, czyli Dom św. Ignacego, w małej brazylijskiej wiosce Abadiania, to najszczęśliwszy szpital na świecie. Dziennie dokonuje się tutaj bezpłatnie setek skomplikowanych operacji, więcej niż w ciągu miesiąca w najlepszych klinikach świata, bez użycia narkozy i bez sterylnych, doskonale wyposażonych sal operacyjnych, nie ma też powikłań, zakażeń czy infekcji.
Zapewnia o sobie skromnie: „jestem tylko narzędziem w rękach Boga”, ale ludzie na całym świecie nazywają go Joao de Deus/John of God – Jan od Boga. Uznany jest za największego uzdrowiciela naszych czasów, a jego fenomen nie mieści się w ramach najnowszych naukowych dowodów i twierdzeń uznanych za prawdziwe.
Miriam Lundgren – studiowała humanistyczne kierunki polskich i szwedzkich uczelni, ale przede wszystkim życie, szukając odpowiedzi na ważne życiowe pytania.
Jako oficjalny przewodnik/guide do Jana od Boga prowadzi do Niego pielgrzymki i odpowiada na pytania na: www.janodboga.com lub info@janodboga.com.
Specjalizuje się też w kobiecości asystując kobietom w ich życiowej drodze, by odkryć i wzmocnić ich rolę i własny potencjał: www.kobietaniezwyklawswojejzwyklosci.blog.pl.
„Żyć w kraju, gdzie ciągle prawie jest lato, w mieście najpiękniejszym w świecie, najobfitszym w statui, obrazy, ruiny, […] na które się nigdy dosyć napatrzyć nie można, pełno tu artystów, tak że oni prawie całą ludnośćstanowią” pisał w 1824 roku Kanuty Rusiecki do przyjaciela-malarza,zachęcając go do przyjazdu do Rzymu. Książka niniejsza poświęcona jest twórczości malarzy, którzy podobnie jak Rusiecki przybyli z terenu dawnej Rzeczypospolitej do Rzymu w ostatnich dekadach jego funkcjonowaniajako „stolicy świata”. Analizując fenomen studiów w papieskim Rzymie w XIX stuleciu starano się ukazać go wieloaspektowo. Najpierw nakreślono specyfikę scuola romana w malarstwie XIX wieku i jej recepcję w rodzącej się historii sztuki. Następnie ukazano Wieczne Miasto jako miejsce formacji artystycznej, by w kolejnych rozdziałach przedstawić efekty tej nauki, czyli tworzenie obrazów o tematyce historycznej oraz problem poszukiwania formy w malarstwie pejzażowym i rodzajowym. Rozważania zamyka refleksja nad figurą samego malarza-artysty. Prezentując malarstwo „polskich rzymian” praca odsłania znaczącą, a jednocześnie niesłusznie zapomnianą część sztuki XIX wieku, która osądzona jako tradycyjna, katolicka, klasycyzująca, figuratywna i „antynowoczesna” znalazła się poza kanonem historii sztuki.?
Była i jest zjawiskiem poetyckim. Najpopularniejszą polską poetką wszech czasów. Nazywana poetką miłości, polską Safoną lub Safo słowiańską. W jej twórczości miłość ma wiele twarzy. Jaka była ta poetka, dramatopisarka i malarka pochodząca ze słynnego rodu Kossaków? Jaką zachowali ją w pamięci najbliżsi, znajomi i przyjaciele? Jak zmieniła ją wojna i przymusowa emigracja? Kogo kochała, z kim się przyjaźniła? Odpowiedzi na te pytania znajdą Państwo w tomie wspomnień i listów Lilka zebranych i opracowanych przez Mariolę Pryzwan od lat zafascynowaną biografią i twórczością Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej. Poetka udręczona wojną, biedą, tęsknotą za bliskimi, a w końcu ciężką chorobą nowotworową zmarła w Manchesterze 9 lipca 1945 roku w wieku 54 lat. Lilka – barwna opowieść o tej niebanalnej i utalentowanej kobiecie ukazuje się w 70. rocznicę jej śmierci.
Paweł Kukiz przebojem wdarł się do polityki, dając się poznać jako człowiek bezkompromisowy, o czym pisze autorka tej ciekawej książki Ludwika Preger.
Kim jednak naprawdę jest Paweł Kukiz, syn lekarza i działacza kresowego Tadeusza Kukiza?
Pochodzi z Niemodlina i tam założył zespół Piersi, którego był liderem, i z którym wydał dziesięć płyt. Studiował administrację na Uniwersytecie Wrocławskim, a następnie prawo i nauki polityczne na Uniwersytecie Warszawskim, nie kończąc żadnego z tych kierunków. Jego kariera muzyczna i rozrywkowa, to pasmo sukcesów. Kontrowersje w tym czasie wzbudził m.in. antykościelnym utworem „ZCHN zbliża się”, któremu zarzucano obrazę uczuć religijnych. Paweł Kukiz na na swoim koncie wiele takich kontrowersyjnych zachowań, o czym przeczytać można w książce.
Ciekawość budzi jego aktywność polityczna. W 2009 został redaktorem naczelnym portalu nieobecni.com.pl. W wyborach prezydenckich w 2005 znalazł się w honorowym komitecie poparcia Donalda Tuska. Wspierał też kampanię samorządową Hanny Gronkiewicz-Waltz i parlamentarną Platformy Obywatelskiej.
W ostatnim czasie Paweł Kukiz zaczął angażować się w działalność polityczną. W lutym 2015 zapowiedział swój udział w wyborach na prezydenta RP. Nie wygrał, ale ze swoją polityczną drużyną zamierza uczestniczyć w wyborach do parlamentu 2015. Co z tego wyniknie i kim naprawdę jest, a może będzie Paweł Kukiz, przeczytać warto już teraz. Zachęcam do lektury.
Nigdy nie był piłkarzem, którego wybryki trafiały na czołówki gazet. Na co dzień małomówny, opanowany i skromny. Ale kiedy wychodził na boisko, stawał się prawdziwym wulkanem energii. Wicemistrzostwo Europy, dzięki któremu doczekał się potomstwa. Jan Koller przedkładający pracę w banku nad grę w Sparcie Praga. Paskudny charakter Roberto Manciniego, dwa oblicza Zlatana Ibrahimovicia i potrójne sombrero zafundowane przez Cafu, które przyjął jako... zaszczyt! Pavel Nedved opowiada o drodze z małej miejscowości w Czechosłowacji do tytułu najlepszego piłkarza świata. Zdradza, co czuł, kiedy sędzia wykluczał go z udziału w finale Ligi Mistrzów. I wyjaśnia, dlaczego pozostał wierny Juventusowi mimo degradacji i kuszącej oferty José Mourinho. *** Pavel Nedved opowiada nie tylko, jak to się stało, że chłopak z zachodnich Czech sięgnął po Złotą Piłkę, ale i zaprasza za kulisy wielkiego Juventusu. Lektura obowiązkowa dla wszystkich kochających futbol z przełomu wieków. - Grzegorz Rudynek, 'Przegląd Sportowy' Znany był z tego, że się nie zatrzymywał. Jak już wszedł na boisko, to nie po to, żeby stać. Odbierał piłkę i strzelał bramki. Nie był mózgiem Sparty, Lazio, Juventusu i reprezentacji Czech, ale na pewno był ich sercem i płucami. I choć starcia z nim bywały bolesne, szanowali go także przeciwnicy. - Stefan Szczepłek, 'Rzeczpospolita' Blond czupryna Nedveda i jego niezapomniane rajdy, gdy pędził skrzydłem niczym koń pociągowy, to jeden z powodów, dla których pokochałem futbol. Grazie Pavel! - Tomasz Zieliński, TOK FM O zwyczajnym życiu niezwyczajnego piłkarza. Od futbolu po miłość, od rodziny po politykę, od Skalnej po Turyn... - Krzysztof Gawron, fajny SEZON To książka o piłkarzu, w którego stylu można było zakochać się bez pamięci. Nedved zostanie w pamięci kibiców jako pomocnik doskonały, emanujący klasą na boisku i wyznaczający trendy poza nim. Jego oryginalna fryzura była hitem pierwszych lat XXI wieku. - Mateusz Święcicki, WP.PL Z Pavlem wiąże mnie wiele wspomnień: zwycięstwa, porażki, decyzja o pozostaniu w Juventusie po degradacji do Serie B... Na zawsze zapamiętam te chwile, nawet z pozoru nieistotne, które świadczą o nim nie tylko jako o wielkim piłkarzu, ale także wyjątkowym człowieku i przyjacielu. Grałem zarówno z nim, jak i przeciwko niemu. Mogę was zapewnić, że zdecydowanie lepiej mieć go po swojej stronie. - Alessandro Del Piero Nie ma takich pieniędzy, które mogłyby zakłócić jego życie rodzinne. Kiedyś miałem dla niego ofertę z Japonii. Takiej kwoty nie oferowali nawet samemu Zidane’owi! Ale Pavel odrzucił bajeczny kontrakt, bo nie chciał, żeby jego dzieci zmieniały szkołę. - Mino Raiola, agent Nedveda Największy profesjonalista, jakiego znam. Raz w wywiadzie powiedział, że przed treningiem zawsze wychodzi pobiegać. Nie mogłem w to uwierzyć. Budził się rano, biegał sam, a po południu przychodził na trening. I zawsze zjawiał się przed nami! - Paolo Montero
Kobieca determinacja w starciu z okrucieństwem totalitaryzmu.
Rankiem 31 stycznia 2009 roku pracująca w Iranie amerykańska dziennikarka Roxana Saberi została wyciągnięta z domu przez czterech mężczyzn i brutalnie aresztowana. Agenci irańskiego wywiadu oskarżyli ją o szpiegostwo na rzecz Stanów Zjednoczonych. W pokazowym, absurdalnym procesie, który trafił na pierwsze strony gazet całego świata, skazano ją na karę ośmiu lat więzienia. Miała ją odbyć w okrutnym teherańskim więzieniu Evin – miejscu, skąd każdy wychodzi zmaltretowany psychicznie, fizycznie bądź nie wychodzi wcale...
Saberi rozpoczęła brawurową walkę o wolność. W jej sprawie interweniowali Hillary Clinton, Barack Obama, liczne organizacje międzynarodowe, a także tysiące poruszonych jej losem ludzi, którzy niestrudzenie protestowali u irańskich władz przeciwko uwięzieniu dziennikarki.
Między światami to poruszająca i przerażająca historia uwięzienia młodej, niewinnej kobiety w samym środku totalitarnego piekła. To także opowieść o heroicznej walce o sprawiedliwość, godność i respektowanie praw człowieka oraz szczere świadectwo życia w Iranie – kraju fascynujących kontrastów.
***
Dla mnie, dziennikarki, ta książka to opowieść o tym, co najważniejsze. O prawdzie.
- Katarzyna Montgomery, redaktor naczelna 'Zwierciadła'
Wstrząsająca opowieść o reżimie, dla którego prawda nie ma najmniejszego znaczenia i w którym walczącego o nią człowieka oskarża się o szpiegostwo i skazuje na wieloletnie więzienie.
- Renata Kim, 'Newsweek'
Między światami to poruszające świadectwo bezkompromisowej walki o godność i wolność. Walki, której często niestety nie dostrzegamy, ale za którą wiele osób na całym świecie gotowych jest zapłacić każdą cenę.
- Przemysław Henzel, dziennikarz Onet.pl
Roxana Saberi daje świadectwo odwagi, rozliczając się z traumą, której doświadczyła w więzieniu w Teheranie. Pokazuje absurdalność i okrucieństwo systemu. Razem z nią przyłączamy się do apelu o pilnie potrzebną pomoc dla wszystkich osób doznających niesprawiedliwości w Iranie.
- Draginja Nadaždin, dyrektorka Amnesty International Polska
Autorka – na podstawie własnych doświadczeń – obnaża paranoję irańskiego reżimu politycznego, którego przedstawiciele inwigilują i poddają represjom nie tylko goszczących w kraju cudzoziemców, ale także własnych obywateli. Pomimo tego Iran w książce Saberi to kraj piękny, urokliwy i pociągający, choć niebezpieczny i pełen kontrastów.
- Fundacja Feminoteka
Najbardziej przejmujące fragmenty tej książki dotyczą wewnętrznej walki autorki. Saberi jest rozdarta między prawdą a pragnieniem wolności. I choć stoi w obliczu śmierci, wybiera prawdę.
- Roger Cohen, 'The New York Times'
Kontynuacja międzynarodowego bestsellera! Anonimowy Piłkarz powraca. I nie jest sam... Szpieg w szatni Premier League uderza ze zdwojoną siłą! Przeżyj imprezę na San Siro z Filippo Inzaghim i Fabio Capello. Znajdź się w jednej szatni z Paulem Gascoigne’em. Przekonaj się, dlaczego piłkarze Chelsea nie poparli kolegi, który oskarżył sędziego o rasizm. Anonimowy Piłkarz kolejny raz obnaża prawdziwe oblicze futbolu! Walczy o pieniądze z byłym klubem, doświadcza nienawiści kibiców i zastanawia się nad przyszłością po zakończeniu kariery. Wydawało ci się, że ujawnił już wszystko? Błąd! Szpieg powraca. Nie sam, lecz z kolegami. Razem zdradzają jeszcze więcej... Co dzieje się za kulisami Premier League, zazwyczaj tam pozostaje. W tej książce jest wręcz odwrotnie! *** Czasem śmieszne, czasem smutne, czasem dziwne, niekiedy wręcz żenujące, ale zawsze wciągające kulisy zawodowej piłki. Szczerość bije po oczach. Jak w pierwszej części: autor skrywa przed nami jedynie swą tożsamość. Choć ja, po cichu, mogę wam zdradzić, że jest nim... - Tomasz Smokowski, nc+ Druga część Futbolu obnażonego przynosi mnóstwo smakowitych dykteryjek oraz jedno przekonanie graniczące z pewnością: jeśli jesteś inteligentnym człowiekiem, zapewne dasz sobie radę w życiu, jeśli jednak jesteś inteligentnym piłkarzem, masz na to znacznie większe szanse. Futbol daje tak ogromne możliwości, że większość zwykłych śmiertelników może o takich tylko pomarzyć. - Paweł Czado, 'Gazeta Wyborcza' W pierwszej części odebrał gwiazdom ich boskość i ujawnił mroczne kulisy futbolu. Teraz uderza ze zdwojoną siłą. Jego ciosy mają moc strzałów Roberto Carlosa i precyzję uderzeń Cristiano Ronaldo. Jak podczas piłkarskiego spektaklu – po świetnym meczu teraz czas na emocjonującą dogrywkę i brutalne zderzenie z rzeczywistością. Będzie bolało... - Miłosz Henzel, wydawca Eurosport.onet.pl Sądziłeś, że futbol został już obnażony? No to przeczytaj... Anonimowy Piłkarz to najlepsze źródło informacji o tajnikach najlepszej ligi świata. - Andrzej Chojnowski, 'CKM'
Inicjatorzy akcji 'Ratuj Maluchy' ujawniają jej kulisy. Czy dwoje młodych ludzi ze zwykłego blokowiska, wychowujących siedmioro małych dzieci, może zagrozić rządzącym i wywołać ferment na politycznej scenie? Okazuje się, że tak. Akcja 'Ratuj Maluchy' stała się dla władz tym, czym lustro dla Bazyliszka – doprowadziła do drastycznego spadku poparcia koalicji rządzącej. Niezgoda Elbanowskich na przymusowe posyłanie sześciolatków do szkół zmobilizowała do protestów tysiące rodziców. Ratuj Maluchy to porywająca opowieść o obywatelskiej walce z systemem. 'Zdolności organizacyjnych mogłaby im pozazdrościć niejedna profesjonalna partia polityczna i korporacja. Ich nieustępliwości – większość służb specjalnych świata. Ich zdolności mobilizacji współpracowników – niejeden Kościół'. Tygodnik 'Wprost' z okazji przyznania inicjatorom akcji 'Ratuj Maluchy' tytułu 'Człowieka Roku 2014'
Bogato ilustrowana historia zespołu Budgie z lat 1974-79. Książka oparta na wywiadach autora z członkami zespołu, okraszona wieloma wcześniej nie publikowanymi zdjęciami.
Książka znalazła się w pierwszej dziesiątce listy najlepszych rockowych lektur magazynu Parade. Książka Johna Byrne Cooke’a to zbiór niezwykle osobistych wspomnień z lat spędzonych u boku Janis Joplin, od legendarnych początków jej kariery aż po ostatnie dni życia, naznaczone tragedią. Tak opowiedzieć tę nieprawdopodobną historię mógł tylko ktoś, kto sam ją przeżył! „Janis Joplin była absolutną propagatorką i stuprocentową prekursorką. Nazwać ją gwiazdą kobiecego rocka to za mało – w tamtych czasach kobiecy rock to była właśnie ona. Otworzyła kobietom drzwi do muzycznego świata pełnego możliwości. Bez Janis Joplin nie byłoby Melissy Etheridge. Bez niej nie byłoby Chrissie Hynde i Gwen Stefani. Nie byłoby nikogo.” Rosanne Cash „Janis Joplin w idealny sposób wyraziła uczucia i pragnienia dziewczyn elektrycznej generacji: być w pełni kobietą, ale stać na równi z mężczyznami; cieszyć się wolnością, ale trwać w niewoli prawdziwej miłości; odrzucić wszystkie przestarzałe konwencje, a mimo to powrócić do podstawowych życiowych wartości”. Lillian Roxon, krytyczka rockowa „Janis Joplin należała do wąskiego grona postaci kultury popularnej, którzy byli tak samo ważni jak muzyka, którą tworzyli. Wśród amerykańskich wykonawców rockowych jedynie Bob Dylan dokonywał ważniejszych rzeczy, nagrywał bardziej doniosłe utwory i lepiej uosabiał mit ówczesnego pokolenia”. Ellen Wills, dziennikarka rockowa John Byrne Cooke był organizatorem tras koncertowych Janis Joplin od roku 1967 aż do śmierci piosenkarki. Jest nagrodzonym autorem czterech książek, muzykiem z wieloletnim doświadczeniem scenicznym, fotografem oraz filmowcem. Pracował jako recenzent literacki dla „New York Timesa”, „Washington Post Book World” i „The Los Angeles Times”.
Książka ilustruje, w jaki sposób współczesne japońskie i chińskie artystki wykorzystują charakterystyczne dla swoich krajów symbole oraz elementy tradycji kulturowej, a także jak przeciwstawiają się uznanym przez ich rodzime społeczeństwa wzorcom kobiecości. Autorka prezentuje twórczość kilkunastu artystek, zarówno tych powszechnie rozpoznawanych, jak Yoko Ono, Yayoi Kusama i Lin Tianmiao, jak i tych dotąd nieobecnych w polskiej literaturze przedmiotu. Przedstawia historię Japonek jako prekursorek w zakresie wykorzystania nowych mediów w sztuce, symbolikę kimona w realizacjach współczesnych artystek z Japonii, a także opisuje fenomen estetyki kawaii. Podejmuje również rozważania na temat obecności performansu kulturowego w fotografii japońskiej i chińskiej. Opowiada następnie, w jaki sposób Chinki w swoich realizacjach artystycznych nawiązują do tkactwa, szycia i hafciarstwa, czyli kobiecego rzemiosła, oraz dlaczego sięgnęły po kobiecy akt jako środek wypowiedzi. ?
Niech zawsze i wszędzie ta przyjaźń z Wami będzie!
Oto dziennik prawdziwej przyjaźni — takiej na śmierć i życie. Jeśli masz przyjaciółkę, z którą:
dzielisz się najgłębszymi sekretami,
siedzisz w ławce albo na drzewie,
marzysz o niebieskich migdałach i gwiazdach muzyki pop,
spotykasz się codziennie lub prawie codziennie,
ten dziennik bardzo Wam się przyda. Możecie w nim mazać, bazgrać, grać w statki i wyrywać z niego kartki, by zrobić z nich pisanki na Wielkanoc. Możecie planować stroje, rysować drzewa genealogiczne i uzupełniać go na sto różnych sposobów. W końcu to Wasz dziennik, jedyny taki egzemplarz na świecie. Ale najważniejsze, że możecie robić to razem! Każda strona będzie zapisem Waszego nastroju i temperamentu. Każda będzie pogłębiać Waszą przyjaźń, a zakręcone, zwariowane zadania staną się niewyczerpanym źródłem radości. Weźcie ten dziennik w swoje ręce, dzielcie się nim i róbcie, co chcecie. Która pierwsza odciśnie swój palec?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
