Z radością i wzruszeniem zapoznałem się z pracą pana prof. Zenona Błądka „Na drogach Opatrzności. O życiu ks. prof. Mariana kardynała Jaworskiego;. Stanowi ona trzecią część monumentalnego tryptyku ( poprzednio: „Metropolia Lwowska obrządku łacińskiego”, „Na drogach Opatrzności”) tego autora poświęconego dziejom podnoszenia ze zgliszcz Archidiecezji Lwowskiej w latach 1991-2008 i postaci Metropolity Lwowskiego, który temu historycznemu dziełu odnowy w tym czasie z pomocą Bożej Opatrzności i z największym poświęceniem oraz natchnioną roztropnością służył. Niniejsza praca z wielu względów ma charakter zupełnie wyjątkowy i historyczny, jest szczególnie cenna. Z jednej strony ma ona ogromną wartość dokumentacyjną, a z drugiej jest pogłębioną i rzetelną, a przez to odkrywczą refleksją osnutą na podstawie gromadzonych dokumentów, wypowiedzi, umiejętnie wybranych cytatów z dzieł, opracowań, wywiadów. Stanowi niezwykły plon żmudnej i wieloletniej pracy. Dodatkowym, wielkim jej walorem jest zamieszczony w niej zbiór zdjęć przedstawiający fakty z biografii ks. Kardynała, dziejów Kościoła, Metropolii Lwowskiej. Bezcenne są w niej liczne, często publikowane po raz pierwszy, unikalne fotografie dotyczące postaci ks. Karola Wojtyły biskupa, arcybiskupa, kardynała, Jana Pawła II, Świętego Papieża. Dzieło prof. Zenona Błądka w całości dotyczy niezwykłej biografii Metropolity Lwowskiego, Kardynała, Osoby o niezwykłej skromności, a zarazem jednej z najznakomitszych Postaci w dziejach współczesnego Kościoła. Poprzez ukazanie losów tego wyjątkowego Kapłana rodem ze Lwowa od wczesnej młodości, aż do czasów współczesnych - Uczonego i Człowieka, współpracownika Jana Pawła II i bliskiego przyjaciela od lat pięćdziesiątych, Księcia Kościoła - wiernego do końca - autor przedstawia w sposób ogromnie interesujący wiele zagadnień wyjątkowej wagi, zarówno dla Archidiecezji Lwowskiej, Kościoła w Polsce, na Wschodzie, jak w ogóle Kościoła powszechnego oraz dziejów zmagań o autonomię nauki katolickiej w zniewolonej przez komunistów Polsce w minionym półwieczu.
Ze wstępu Mariusza Olbromskiego
Południki szczęścia to wyprawa do świata emocji, rytuałów, pragnień i spełnień. Szukanie radości życia na krańcach świata i w samym sobie. Smakowanie chwil od dżungli na Borneo po Broadway. Dotykanie sacrum i profanum. W wonnym dymie sziszy w irańskim Isfahanie, na szlaku pielgrzyma w Birmie i Dubrowniku, na ścieżkach badacza w Bengalu, czy w czasie masażu na wyspie Lombok. Tym poszukiwaniom nieustannie towarzyszy zarówno radość życia, jak i głęboka refleksja nad światem.Elżbieta i Andrzej Lisowscy: Podróżowanie jest dla nich formą istnienia. Ona badaczka mistycznego islamu i religii Iranu, on dziennikarz wnikliwie oglądający i fotografujący świat. Elżbieta i Andrzej Lisowscy są twórcami telewizyjnego Światowca i radiowego Południka Caf, członkami The Explorers Club.
Książka podejmuje temat kobiet niepokornych, omawia powody ich buntu i niezgody wobec zastanej rzeczywistości oraz zajmuje się różnie pojmowaną (nie)normatywnością. Autorki i autorzy poszczególnych tekstów, analizując sylwetki i dzieła polskich i zagranicznych badaczek, twórczyń i aktywistek żyjących współcześnie oraz postaci historycznych, wskazują na pewne prawidłowości łączące rozmaite kobiece działania. To aktywistki w odróżnieniu od aktywistów żądają czegoś nowego od polityki i od sfery publicznej; filozofki i teoretyczki są o wiele bardziej zanurzone w działania oddolne i codzienne niż filozofowie i teoretycy; opiekunki i krzątaczki nie mają swoich dosłownych męskich odpowiedników, choć menedżerki domowe także pukają do bram tego, co publiczne i polityczne; artystki działające na polu sztuk plastycznych, teatru i literatury wnoszą w sferę publiczną twórczą refleksję na temat tego, co prywatne i cielesne wynikające z doświadczeń kobiet. Prezentowane w tomie rozważania ukazują czytelnikowi proces społecznej oraz mentalnej zmiany: kobiety wychodzące czasami z wielkim trudem, ale z niewątpliwymi sukcesami, od dotychczasowego zamknięcia w życiu prywatnym/rodzinie/domu ku sferze publicznej i politycznej, przekształcają strukturę i charakter przestrzeni, do której dążą.
Chociaż duchowość nie jest narzędziem zarządzania, to jednak menedżment może być obszarem duchowym, na którym menedżer realizuje swoje powołanie. Tak jak w intymnej relacji łączącej artystę z jego dziełem, tak i w sferze zarządzania istnieje pierwiastek duchowy, w którym mieszają się ograniczenia, oczekiwania społeczne i najintymniejsze aspiracje menedżera. Autor podejmuje refleksję nad konkretnymi przykładami z życia przedsiębiorstwa, przeplataną medytacją nad słowami biblijnymi i kontemplacją scen ewangelicznych. Proponowana tutaj metoda inspirowana jest ćwiczeniami duchowymi Ignacego Loyoli. Jej celem jest wolność zdobyta dzięki spotkaniu z innym. Inny to nie tylko twarz partnerów i współpracowników, ale także zaskakujące wydarzenia, nieznana przyszłość czy sprzeczności pojawiające się w toku niespójnej działalności na polu biznesu.
Etienne Perrot SJ jest specjalistą od zjawisk przychodu i ekonomii korupcji, wykłada w Instytucie Katolickim w Paryżu i na uniwersytecie we Fryburgu ( Szwajcaria). Jego publikacje dotyczą problemów rozeznania w życiu zawodowym, a także etyki interesów oraz społecznych i antropologicznych funkcji pieniądza.
To kompendium obserwacji, wiedzy i doświadczeń z życia Autora, którymi pragnie się podzielić z Czytelnikami. Ta forma opowiadań - reportaży powinna znaleźć rezonans wśród Czytelników, a o to przecież chodzi Autorowi i Wydawcy.
Spadająca gwiazda
Hierarchia wartości
Lejla
Rozkład jazdy
Rewolucja kulturalna
Los
i inne opowiadania
Śmierć raka to napisana z rozmachem opowieść o heroicznej wojnie ludzkości z najstrasznie-jszą, najinteligentniejszą i prawdopodobnie najtrudniejszą do pokonania z chorób. Batalia ta, choć pełna porażek, zdaniem autora dobiega końca i zostanie przez współczesną medycynę wygrana. O ile tylko nie przeszkodzi w tym… człowiek. To rzecz o potędze nauki, rozwoju technologii medycznych i o wdrażaniu innowacji w nie zawsze sprzyjającym otoczeniu.
Kiedy zwalniano go z nowojorskiego centrum onkologii, padło zdanie:
największym grzechem Vince’a [DeVity] jest to, że naprawdę chce walczyć z rakiem.
Malcolm Gladwell
Vince DeVita
(ur. 1935) jest amerykańskim onkologiem, innowatorem i menedżerem służby zdrowia. Świa-tową sławę zyskał, opracowując schemat leczenia agresywnego nowotworu układu limfatycz-nego – chłoniaka Hodgkina. DeVita jest absolwentem Uniwersytetu Jerzego Waszyngtona. W swojej karierze zawodowej łączył pracę badawczą z kierowaniem prestiżowymi ośrodkami zdrowia. Był szefem amerykańskiego Narodowego Instytutu Raka. Pełnił funkcję lekarza naczelnego nowojorskiego centrum onkologii Memorial Sloan Kettering Cancer Center. Kierował także Centrum Raka przy Uniwersytecie Yale.
„W tamtych czasach medycyna niewiele miała do zaoferowania chorym na raka. Diagnoza była tak złowieszcza, że wielu ludzi, w tym moi rodzice, nie mogli się zdobyć na to, by wymówić ją na głos. Jeśli to czynili, to szeptem – „rak” – jakby było w tym coś wstydliwego. Albo jakby wynikało to z zabobonu, z pełnego lęku przeczucia, iż samo wypowiadanie tego słowa jest kuszeniem losu; wymachiwaniem czerwoną płachtą tuż przed rozjuszonym bykiem”. - fragment książki
SERIA KURHAUS ZDROWIE
Seria wydawnicza, na którą składają się książki popularyzujące wiedzę medyczną. Wybrane przez naszych redaktorów tytuły odkrywają przed czytelnikami fascynujący świat początków medycyny, pozwalają zajrzeć za kulisy prac nad rozwojem technologii medycznych, podsumowują współczesną wiedzę zdrowotną, a także opowiadają o ludziach (wybitnych lekarzach, genialnych wynalazcach), dzięki którym jesteśmy dziś coraz zdrowsi i żyjemy dłużej.
Bohaterka książki "ja zołza" nie jest szczęśliwą dziewczynką biegającą beztrosko po łące życia. To życie dało jej w kość. Musiała walczyć o szczęście, o miłość, o swoje miejsce na ziemi. Jako samotna matka musiała zawalczyć o byt swojego dziecka. Jednak w każdym nawet drobnym zwycięstwie nad przeciwnościami dopatrywała się szczęścia. Czerpała radość z każdej chwili, którą dał jej los. W momencie, gdy myślała, że wszystko co złe już za nią, dopadł ja wyrok: guz mózgu - rak.
Niezdrowy tryb życia i jego tempo, brak czasu na odpoczynek, zła dieta i stres powodują, że goniąc za codziennym sukcesem, zapominamy o tym, co najcenniejsze i tylko jedno - życie. Czy zmieniając przyzwyczajenia możemy wspomóc medycynę, mobilizując organizm do walki z chorobą? Garść przetestowanych rad i informacji przeplata się tu z analizą uczuć.
Chwile zwątpienia i chwile nadziei. Miliony sekund przepełnionych strachem o słuszność podjętych decyzji. Nierówna walka z przeznaczeniem i pytanie, które stawia każdy: dlaczego ja? Gorzkie migdały i wiara, że determinacja może przynieść zwycięstwo.
Poznajcie Ulę, która postanowiła się nie dać.
Ironiczne, dygresyjne i niezmiennie aktualne zapiski Józefa Hena cieszą sięniesłabnącym od kilku dekad uznaniem wśród czytelników.Po Nie boję się bezsennych nocy, Dzienniku na nowy wiek oraz Dziennika ciągu dalszymautor oddaje Powrót do bezsennych nocy.Ostatni wpis zrobił zaledwie kilka tygodni przed publikacją książki. Począwszy od 2014 roku, aż do pierwszych tygodni roku 2016, śledzimy aktualne wydarzenia polityczne i kulturalne oczami nestora polskiej diarystyki, biografistyki i beletrystyki.W styczniu 2011 pisał: ""Doświadczenie Dziennika podszeptuje, że warte utrwalenia są wydarzenia na pozór nieważne, ot błahostki. One kiedyś opowiedzą o życiu, codzienności, o zmaganiu się z inercją, z poczuciem bezsensu..."".Z jakimi uczuciami wkracza w dziesiątą dekadę swojego życia?Kogo musiał pożegnać, a dla kogo zrobić miejsce w swoim życiu?Odpowiedzi znajdziemy w Powrocie do bezsennych nocy - dziennikach Józefa Hena z lat 2014-2016.
Autor nie starał się stworzyć typowej autobiografii ani zbioru wspomnień pisanych z kronikarską dokładnością. Zamieszczone wspomnienia stały się okazją do osobistej refleksji i pewną formą publicznej spowiedzi, bez owijania w bawełnę i wybielania faktów. Swoją opowieść wzbogacił szczyptą dowcipu i sporą dawką anegdot oraz ciekawostek, które zgodnie z nadzieją autora sprawią, że ta narracja będzie dla Czytelnika ciekawą historią, którą czyta się z uśmiechem, refleksją, a czasem nawet z łezką wzruszenia.
Nowe, rozszerzone wydanie kultowej biografii Michaela Jordana!
Kiedy Włodzimierz Szaranowicz wypowiadał słynne: „Hej, hej, tu NBA!”, na koszykarskich parkietach panowali Michael Jordan i jego Chicago Bulls. Przenieś się do magicznego świata lat 90. i przeżyj raz jeszcze wspaniałą erę Króla Koszykówki!
Skąd wziął się wysunięty język, który stał się znakiem rozpoznawczym Jego Powietrzności? Który z rywali wymiotował na myśl o kryciu Jordana? Czy Pippen umyślnie przeciągał kontuzję? Którego zawodnika Krause nazwał „mięśniakiem z getta”?
David Halberstam przepytał setki osób, by jak najwierniej przedstawić historię MJ-a, jego kolegów, trenerów, rywali... Stworzył kompletny portret nie tylko najlepszego gracza w dziejach, ale także rosnącej w siłę NBA, idealnie oddając klimat opisywanych czasów.
Wzbogacona o niepublikowane dotąd w Polsce fragmenty książka to pozycja obowiązkowa dla wszystkich, którzy z sentymentem wspominają TAMTĄ erę. Erę Michaela Jordana.
***
Fani koszykówki o Jordanie wiedzą wszystko, ale czy na pewno? Lektura tej książki pozwoliła mi poczuć się jak przyjaciel i powiernik idola początku mej komentatorskiej przygody. Prezentuje nie tylko sukcesy na parkiecie, ale i człowieka z jego problemami i nie zawsze przychylnym otoczeniem. Tego nie znajdziecie w internecie.
- Ryszard Łabędź, TVP Sport
W 2014 roku Michael Jordan, najlepszy koszykarz w historii i największa sportowa osobowość wszech czasów, stał się pierwszym miliarderem wśród byłych zawodników NBA. Błyskotliwa biografia Davida Halberstama pozwoli nam zrozumieć, jak mogło do tego dojść. Grać i wygrać to obowiązkowa lektura nie tylko dla kibiców NBA, ale i dla adeptów biznesu i zarządzania.
- Michał Rutkowski, Supergigant.pl
„Jego talent miał moc zmieniania sportu w rodzaj sztuki. Otrzymał dar stawiający go na równi z Michałem Aniołem”. David Halberstam zabiera nas w sentymentalną podróż do czasów, kiedy 20 lat temu podziwialiśmy Michaela Jordana. Dziś możemy spojrzeć na jego historię, ale także na nas samych, z innej perspektywy.
- Michał Pacuda, PROBASKET
Książka jest niesamowitym wehikułem czasu, takim DeLoreanem z Powrotu do przyszłości, który zabierze Was w fascynującą podróż do świata NBA z lat 80. i 90. Ukazany został pełny obraz legendy Michaela Jordana, najlepszego zawodnika w historii koszykówki. Krok po kroku możemy prześledzić, jak wielki wpływ miał MJ na rozwój ligi i profesjonalny sport w USA. Nie może tej pozycji zabraknąć na półce fana NBA.
- Tomasz Gawędzki, NBAHistoria.pl
David Halberstam, legenda amerykańskiego dziennikarstwa, zaprasza nas w sentymentalną podróż w czasie do świata z raczkującym internetem, bez mediów społecznościowych. Ta książka napisana jest w innym stylu niż dzisiejsze biografie. To stara, dobra szkoła dziennikarstwa, którą trzeba poznać.
- Karol Śliwa, blog Karol Mówi...
Niekwestionowana muza i indywidualność, legendarna żona, wspaniała kucharka, porywcza matka i przejmująca wdowa, María Guadalupe Marín Preciado „Lupe Marín” (1895-1983) to wyjątkowy świadek ale i uczestnik życia ludzi, którzy nadali kształt sztuce meksykańskiej XX wieku.
Żona Diego Rivery, a potem poety i krytyka Jorge Cuesty, najwybitniejszego pisarza z grupy Contemporáneos, Lupe Marín obserwowała nie tylko twórcze zmagania swoich mężów, lecz także innych artystów, takich jak Frida Kahlo, Rafael Coronel, Xavier Villaurrutia i Juan Soriano, a ponadto wywarła potężny wpływ na swoje dzieci i wnuki, dziedziców spuścizny tyleż wspaniałej co przytłaczającej.
Jedyna w swoim rodzaju to snuta niepowtarzalnym stylem opowieść, w której autorka po raz kolejny daje wyraz swojej drobiazgowej pracy badawczej. Rekonstruuje kilka dziesięcioleci losów pełnych namiętności i gniewu, przeplatając narrację elementami eseju i analizy. W ten sposób wyłania się obraz wyjątkowej kobiety, którą historia uczyniła świadkiem burzliwych pod względem politycznym i kulturowym porewolucyjnych czasów w Meksyku.
Przejmująca historia duńskiego fotografa, Daniela Rye’a, który przez 398 dni był zakładnikiem Państwa Islamskiego w Syrii.
Puk Damsgard, korespondentka duńskiej telewizji DR na Bliskim Wschodzie, po raz pierwszy opowiada, jak doszło do porwania, Daniela Rye’a, duńskiego fotografa. Pisze o tym, jak wyglądało jego życie przez trzynaście miesięcy niewoli, a także o znanym dziś na całym świecie więzieniu Państwa Islamskiego (PI) w syryjskim mieście Rakka, gdzie więzionych było 24 zachodnich zakładników. Wśród ich strażników był Brytyjczyk znany z mediów jako Jihadi John.
Daniel Rye wraz z innym zakładnikiem wyszli na wolność w czerwcu 2014. Byli ostatnimi, którzy opuścili więzienie żywi. Potem PI zaczęło kolejno zabijać tych, którzy zostali – współwięźniów Daniela. Wśród nich był James Foley, z którym Daniel zaprzyjaźnił się w niewoli. To on, po wyjściu na wolność, przekazał rodzinie Jamesa ostatni, poruszający list zamordowanego Amerykanina.
Puk Damsgard opisuje także funkcjonowanie PI od środka, dzięki wywiadowi z byłym bojownikiem terrorystycznego ugrupowania, które w krótkim czasie rozrosło się do rozmiarów potężnej armii przejmującej kontrolę nad rozległymi obszarami kraju i dużymi miastami, ustanawiając na podbitych terenach własne rządy jako państwo w państwie.
Autorka szuka odpowiedzi na pytanie o znaczenie ugrupowania dla rozwoju sytuacji w Syrii i Iraku, gdzie Dania uczestniczy w operacjach wojskowych w ramach koalicji przeciwko PI. Równie ważna jest dla niej także odpowiedź na pytanie, dlaczego Daniel Rye i inni zakładnicy zostali wykupieni, podczas gdy pozostali nigdy nie wrócili do swoich krajów.
Książka przez wiele miesięcy była na szczycie duńskich list bestsellerów, a prawa do publikacji zakupiło kilkanaście państw. Za Zakładnika ISIS autorka została uhonorowana najwyższą nagrodą dziennikarską w Danii, Cavlingprisen 2015.
Relacja Damsgard przedstawia maleńki fragment historii Danii na tle historii świata. We współpracy z Danielem Rye, jego rodziną i innymi osobami, które z bliska obserwowały opisywane wydarzenia.
Zakładnik ISIS pozwala zobaczyć, jak ludzie są w stanie znosić tortury, nawiązywać przyjaźnie i zachować nadzieję pomimo skrajnie trudnego położenia. A także to, jak pozostawieni w ojczyźnie bliscy radzą sobie ze strachem o życie uwięzionego.
Porywająca biografia Ireny Kwiatkowskiej, jednej z najwspanialszych i najpopularniejszych polskich aktorek wszech czasów. Odtwórczyni niezapomnianych ról: Kobiety Pracującej w „Czterdziestolatku”, Zofii Jankowskiej w „Wojnie domowej” i Makowskiej w „Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy”. W książce opowiadają o niej m.in. Piotr Fronczewski, Wojciech Młynarski, Maria Czubaszek, Edward Dziewoński i Jan Kobuszewski.
Cygański obłęd i germańska dyscyplina. Tajemnice tej mieszanki posiada tylko ona: Irena Kwiatkowska.
AGNIESZKA OSIECKA
Irena Kwiatkowska jest jak żelbet, a właściwie jak jego zbrojenie. Zbrojenie polskiego wątku komediowego.
TADEUSZ KONWICKI
Każdej roli kabaretowej, teatralnej nadawała swoją osobowością prawdziwą poezję. […] Jest mistrzynią gatunku surrealistycznego, który uprawdopodobniała, grając szalenie serio, poważnie. Tak jak trzeba grać farsę. Ona nawet słabe monologi podnosiła siłą swojego talentu.
WOJCIECH MŁYNARSKI
Pisać i patrzeć na Ciebie i słuchać, jak od pierwszej, czytanej próby rozwija się powołana przez Ciebie do życia postać. Jak przekracza ramy zakreślone tekstem i żyje własnym życiem, zaskakując autora jego pełnią, mnóstwem wypełniających je, precyzyjnie przemyślanych drobiazgów.
JEREMI PRZYBORA
W dobrym materiale komedii jest wszystko to, co jest potrzebne aktorowi, aby publiczność śmiała się – pozostaje umiejętność wydobycia tego. A Irka należy do mistrzów naszego fachu i nigdy, podkreślam – nigdy, nie miała z tym żadnych kłopotów. Zawsze grając na serio!
EDWARD DZIEWOŃSKI
Myśliwiecka 3/5/7
55 lat historii, setki anegdot, tysiące żartów.
Po raz pierwszy po Trójce oprowadza nas wieloletnia dyrektor Magda Jethon.
Jej burzliwe odejście z radia to jedynie pretekst do tej opowieści…
Nikt nie zna Trójki tak dobrze jak ona. Przeżyła tam stan wojenny, niedoszły zamach bombowy i rządy bardzo wielu bardzo różnych dyrektorów (aż wreszcie sama została szefową). Pracowała ze znanymi i uwielbianymi dziennikarzami, twórcami kultury przez duże „K”, żartownisiami i intrygantami.
Teraz wraca myślami do najciekawszych chwil, które spędziła na Myśliwieckiej, oprowadza nas po zakamarkach radiowego gmachu i rzuca anegdotami z życia trójkowych legend. Wyjaśnia, dlaczego Michał Olszański przez kolegów nazywany jest Mammografem, jak zaskoczyła Kubę Strzyczkowskiego na środku Atlantyku, opowiada o kulisach współpracy z Arturem Andrusem i Markiem Niedźwiedzkim i radzi, jak zostać kierownikiem budowy na głównym placu Sopotu.
Lektura obowiązkowa dla wiernych słuchaczy kultowej Trójki.
Adrien de Gerlache de Gomery "Piętnaście miesięcy na Oceanie Antarktycznym przełożyła Zofia Nałkowska. Wydawnictwo tygodnika „Naokoło Świata” Warszawa 1903
Henryk Arctowski "Belgijska wyprawa do Bieguna Południowego". Tygodnik Ilustrowany nr. 16 21(8)kwietnia 1900
Stanisław Rakusa-Suszczewski "W 100-lecie wyprawy Belgica" 1997
Annemarie Schwarzenbach, podróżniczka, dziedziczka fortuny, narkomanka, urodą i inteligencją fascynowała mężczyzn i kobiety. Głodna uczuć, pełna ciekawości, odważna, domagała się od świata więcej, niż ten mógł jej ofiarować. Jej podróże po Europie i Azji w latach trzydziestych, po raz pierwszy przedstawione po polsku, są świadectwem wielkiej, często desperackiej odwagi i ciekawości. W swoich zapiskach z wędrówki po starym kontynencie wnikliwie i na gorąco uchwyciła grozę państwa opanowanego przez nazistowskiego demona, a w poetyckich „widokówkach” wysyłanych z Bliskiego Wschodu opisała szczegółowo, ze znawstwem i podziwem nieistniejący już dzisiaj świat dawnej Syrii, Turcji, Gruzji i Iraku.
Dramatyczna opowieść matki o blisko trzyletniej walce o odzyskanie dzieckaMoja córka została porwana przez swojego ojca i uprowadzona do Libii. Poruszyłam niebo i ziemię, żeby sprowadzić ją do domuW 2007 roku czteroletnia córeczka Sarah Taylor została porwana. Wkrótce potwierdziły się najgorsze obawy Sarah: jej brutalny były mąż, Libijczyk, wywiózł dziewczynkę do Trypolisu. A Sarah dobrze wiedziała, że jeszcze żadne dziecko uprowadzone przez ojca do Libii nie wróciło do matki do Anglii. Ale ona nie zamierzała się z tym pogodzić. Zostawiła wszystko, co kochała, żeby ratować Nadię. Lecz zanim ją odzyskała, przeszła przez piekło z miłości do córki.Jej wzruszająca i inspirująca autobiografia to opowieść o blisko trzech latach poszukiwań i łez. O trzech latach lęku, czy kiedykolwiek zobaczy córeczkę, czy Nadia jeszcze żyje. To również opowieść o nadziei, odwadze, poświęceniu i bezgranicznej miłości.
Hendrik Groen być może jest stary, ale z pewnością jeszcze nie martwy. Choć ciało odmawia mu posłuszeństwa, jeszcze się nie poddał. To prawda, że jego codzienne spacery są coraz krótsze, ponieważ nogi odmawiają mu posłuszeństwa, to prawda, że musi regularnie odwiedzać swojego lekarza rodzinnego. Z technicznego punku widzenia jest zgrzybiałym dziadkiem, nie zamierza jednak siedzieć bezczynnie, czekając na śmierć. Ale czy to jest powód, żeby życie musiało się od razu składać tylko z popijania kawy przy doniczkach z geranium i czekania na koniec?
W krótkich, szczerych i bezpretensjonalnych wpisach do dziennika, śledzimy pełen wzlotów i upadków rok z życia Hendrika Groena, przebywającego w domu spokojnej starości w północnej części Amsterdamu. Hendrik powołuje do życia anarchistyczny KLUB JESZCZE ŻYWYCH STARUSZKÓW, a gdy na horyzoncie pojawia się Eefje, idealna druga połówka, pastuje buty, szczotkuje zęby, przygładza resztki czupryny i rusza do boju, nie bacząc na śmieszne i straszne konsekwencje. Dni szybko mijają i z każdym kolejnym nabieramy pewności, że nie będzie łatwo rozstać się z tym pełnym uroku staruszkiem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
