Książka ""Moje komiksy Vol. 1. Od Tajfuna do Supermana"" zabiera czytelnika w nostalgiczną, ale także pełną odniesień do współczesności, podróż przez fantastyczne światy. Wszystko zaczyna się na odległej planecie, terroryzowanej przez straszliwe monstrum, a kończy w świecie opanowanym przez superbohaterów. W trakcie tej wyprawy dowiecie się, co Tytus zawdzięcza radzieckiemu Sputnikowi, czym Łamignat zezłościł Swaroga oraz dlaczego Superman zakłada majtki na rajtuzy!Paweł przelał na papier swoją wieloletnią miłość do medium, które nie raz i nie dwa było uważane za dziecinne i gorsze. W niniejszej publikacji nie tylko obcuje ze sztuką komiksu, ale punktuje najważniejszych przedstawicieli gatunku i tytuły, które ukształtowały go jako odbiorcę popkultury komiksowej i nie tylko. Przybliża fantastyczne światy z wirtuozerską precyzją!Marcin Andrys, ParadoksBez akademickiego zadęcia, z pełną miłością do medium, ale jednocześnie bez zaślepienia nostalgią. Drobiazgowa wiedza przepleciona różnymi ciekawostkami tworzą pozycję, którą czyta się z prawdziwym zainteresowaniem.Damian ""Damex"" Maksymowicz, DC ManiakPaweł nadał swojej książce przewrotny tytuł. Opisując, czasem w sposób bardzo osobisty i emocjonalny, tych kilka komiksów, które wywarły na nim największe wrażenie, oferuje solidną dawkę rzetelnej wiedzy oraz faktów na temat poszczególnych autorów i ich dzieł.Marcin Osuch, EsensjaPaweł włożył w tę książkę całe serce. Serce, które bije dla komiksu.Jakub Syty, ThorgalverseMoje komiksy to książka pełna emocji. Zarówno poprzez sentymentalne podróże do czasów dzieciństwa, jak i współczesne spojrzenie na zjawisko komiksu i dyskusje, jakie się wokół tego gatunku toczą. To pozycja intrygująca, która jest żywym świadectwem fana, pełnym miłości do tej formy sztuki.Jakub Wołosowski, KZ
Prezentowana monografia, wydana przez Narodowy Instytut Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą POLONIKA i Towarzystwo Naukowe "Societas Vistulana", jest pierwszym tak wszechstronnym i wieloaspektowym opracowaniem poświęconym wileńskiej nekropolii. Publikacja wpisuje się w nurt badań naukowych nad dziedzictwem kultury i sztuki polskiej pozostającej poza granicami Rzeczypospolitej. Z satysfakcją przekazujemy Czytelnikom książkę, w której niezwykle rzetelnie opracowane teksty, opatrzone bogatym materiałem ilustracyjnym, uzupełnionymi przez nieznane dotąd archiwalia, wzajemnie dopełniają się, tworząc jednorodną opowieść. Uwzględnia ona zarówno historię miejsca, ocenę wartości artystycznej nagrobków, grobowców i kaplic, epigrafikę nagrobną, jak i kompozycję przestrzenną cmentarza z analizą szaty roślinnej. Książka jest poniekąd kroniką wileńskiej Rossy, ukazującą równocześnie symboliczne znaczenie tej nekropolii.
Cmentarz Na Rossie - jedna z najstarszych nekropolii w Europie i jedna z najważniejszych polskich nekropolii narodowych, jest miejscem szczególnym; jego wielowątkowa i różnorodna przestrzeń, jego zmienne, niejednokrotnie burzliwe dzieje nierozerwalnie związane są z losami miasta, którego stanowi integralną część - z historią Wilna ostatnich dwustu lat. Recenzowana monografia jest pierwszą publikacją powstałą jako dwugłos badaczy polskich i litewskich, analizujących wespół przeszłość i wartości kulturowe tego wspólnego dziedzictwa Polaków i Litwinów, jakie stanowi nekropolia Na Rossie"
(dr hab. Małgorzata Dolistowska, prof. Politechniki Białostockiej)
Niewątpliwie otrzymujemy wyraźnie rozszerzoną bazę faktograficzną tej nekropolii, mimo wielu, bardzo ważnych wcześniejszych tego typu publikacji. Takie elementy jak metodycznie przeprowadzona analiza i ocena stylistyczna wielu obiektów, są dokonane po raz pierwszy. Otrzymaliśmy również niezwykle drobiazgową relację ze zdarzeń po 1935 roku. Po raz pierwszy dokonano tak szczegółowej analizy szaty roślinnej cmentarza. Aspekt literacki znakomicie przybliża nas do atmosfery i kultury XIX i I poł. XX wieku
(dr hab. Zbigniew Bania, prof. Uniwersytetu Łódzkiego)
Zbiór niepublikowanych listów i „starego” Pamiętnika Marka Hłaski jest tomem niezwykłym z dwóch powodów. Po pierwsze: prezentowane listy rzucają zupełnie nowe światło na relacje pisarza z ojczymem i matką. Okazuje się, że zależności łączące członków niezwykłego trójkąta Hłasków-Gryczkiewiczów są zupełnie odmienne od ogólnie panującej opinii. Mit zbuntowanego nastolatka, niezdrowo przywiązanego do matki i jednocześnie nienawidzącego swego ojczyma, poddany musi zostać zdecydowanej rewizji. Drugą niezwykłością tego tomu jest wydobycie z niepamięci młodzieńczego pamiętnika Marka Hłaski, stanowiącego wspaniały kontekst dla pierwszego Dziennika Agnieszki Osieckiej. Przyszły prozaik barwnie opisuje realia powojennej Polski, swoją prostolinijnością rozbawiając czytelnika do łez.
Opowiadania zgromadzone w niniejszym tomie powstały w latach 1951–1956. Należą więc do juweniliów Marka Hłaski. Na ich podstawie wytyczyć można drogę, jaką przebył początkujący pisarz: od zafascynowanego socrealizmem szofera po prowokującego władzę autora Pierwszego kroku w chmurach.
Utwory stanowią podróż sentymentalną do czasów Polski stalinowskiej i jej często zniekształcanego przez literaturę obrazu.
Najlepsze lata naszego życia zawierają teksty wcześniej niepublikowane, zachowane w archiwaliach Marka Hłaski, dopełniające jego spuściznę literacką.
Nieopublikowana powieść Marka Hłaski Wilk była jego debiutem literackim, choć na publikację musiała czekać ponad sześćdziesiąt lat.
Wilk to historia chłopaka z Marymontu, dorastającego w dwudziestoleciu międzywojennym. Rysiek Lewandowski mieszka w biednej dzielnicy. Środowisko lumpenproletariatu to głównie złodzieje i bezrobotni, bezustannie szukający okazji do zarobienia kilku groszy. Młody człowiek, zapatrzony w westerny, szuka dla siebie szlachetnego wzorca do naśladowania, aby zmienić otaczające go realia. Śni o lepszym życiu, nie do końca wiedząc, czym to „lepsze życie” ma być.
W 2015 r. ukazały się dwie wersje powieści: popularna i naukowa. Pierwsza opatrzona została obszernymi przypisami. Wersja naukowa natomiast zawiera, poza samą powieścią, wstęp historycznoliteracki wyjaśniający genezę Wilka, a także podejmujący próbę przybliżenia struktury dzieła.
Ścieżka Nejca Zaplotnika, która doczekała w kraju autora 15 wydań, uznawana jest za jedną z najważniejszych książek górskich w historii, która zmieniła nie tylko samo postrzeganie wspinaczkowego świata, ale także spojrzenie na literaturę górską. Doceniło to jury najważniejszej nagrody w dziedzinie literatury górskiej w Polsce. Podczas Festiwalu Górskiego im. Andrzeja Zawady w Lądku-Zdroju Ścieżka otrzymała tytuł Książki Górskiej Roku 2019 w kategorii Wspinaczka.Jestem skazany na wolność, tak wolny, że wśród ludzi, którzy mnie kochają, i między tymi, którzy mnie nie lubią, pozostaję samotny. Samotny wśród swoich pragnień, marzeń, chęci, samotny na swojej wiecznej ścieżce pisze Zaplotnik w Ścieżce. Legenda słoweńskiego wspinania porusza bowiem w swojej książce nie tylko temat przygody, niezwykłych wyczynów i dokonań (a na przełomie lat 70. i 80. XX wieku osiągnął on mistrzostwo we wszystkich dyscyplinach, które uprawiał). Zaplotnik zmusza nas także do refleksji, dzieląc się z czytelnikiem swoistą filozofią życiową, mieszając romantyzm ze sportowym duchem.Bo blisko 40 latach od pierwszego wydania, Ścieżka w końcu ukazała się w Polsce! To doskonała okazja dla każdego miłośnika gór, by poznać bliżej historię jednego z najwybitniejszych wspinaczy i książkę, która według Bernadette McDonald wyniosła literaturę górską na nowy poziom.Gdziekolwiek okiem sięgnąć, wszędzie tylko góry. Śmiałe skalne iglice, lodowce, potężne zbocza najwyższych szczytów świata. Stękanie lodu pode mną, śnieżne zawieje, zimne noce, zamierający szum potoku, powoli skuwanego lodem przez mróz, wiatr, który próbuje cię oderwać od ściany i zrzucić w czeluść, wymęczone twarze i gorejące oczy przyjaciół, zalodzone brody, odmrożone palce, trzask drewna w ogniskach, ciche murmurando pieśni, drobne pęknięcia w skale, które wskazują właściwą drogę, wrażenie nieważkości, drogi, ścieżki, lotniska, dzieci, dom, praca, bezsenne noce, błoto po kolana, deszcz, pijawki, strach, odwaga, solidny trening dzień po dniu, imprezowanie, szalony wyścig, powolny, cichy marsz samotnego wędrowca, sukcesy, szczęście, smutek, rozczarowanie, śmierć, harówka bez odpoczynku, leniuchowanie, ciepły dom, miłość, niebezpieczeństwo, przygodyTo wszystko moje życie. Ścieżka, która prowadzi nie gdzie indziej, tylko do kolejnej ścieżki, a ta z kolei na następne skrzyżowanie. Bez końca. Wolność w najpełniejszym tego słowa znaczeniu. Jestem skazany na wolność, tak wolny, że wśród ludzi, którzy mnie kochają, i między tymi, którzy mnie nie lubią, pozostaję samotny. Samotny wśród swoich pragnień, marzeń, chęci, samotny na swojej wiecznej ścieżce. Ta historia nie powstała w wyobraźni przy kominku; słowa wzrastały we mnie, kiedy pot zalewał mi oczy, a ja testowałem siłę swojej woli i granice ludzkich możliwości. Przetestowałem je gruntownie. Tak gruntownie, że wiem doskonale, jak bardzo się do nich zbliżyłem i że wielu innych dojdzie dalej. Na tym polega potęga życia. (fragment)
Kiedy Andrea Gillies wraz z mężem, trójką dzieci i teściami przeprowadzała się do dużego wiktoriańskiego domu położonego w jednym z odległych zakątków na północy Szkocji, nie miała pojęcia, jak niezwykłe czeka ich doświadczenie. Opiekując się chorą na alzheimera teściową, Gillies towarzyszyła jej w szczególnej podróży – w przejściu z realnego świata do alternatywnej rzeczywistości demencji. Opiekunka to nie tylko opowieść o życiu w cieniu alzheimera, to także sprawozdanie z fascynującego śledztwa, które odsłania mechanizmy rozwoju choroby. To książka, która stawia przed nami najbardziej fundamentalne pytania: Kim jesteśmy? Czy nadal będziemy sobą, jeśli zostaniemy pozbawieni wspomnień? Czym jest ludzka dusza?
Książkę poleca Polskie Stowarzyszenie Pomocy Osobom z Chorobą Alzheimera.
„Ta książka to pamiętnik z kilku lat opieki nad chorą na alzheimera, który daje nam szansę wejścia w świat cierpiącego człowieka i zrozumienia go. To także przejmujący opis prób radzenia sobie z uciążliwymi objawami choroby i emocjami, które pojawiają się w czasie wieloletniej opieki nad bliskim. Dzięki „Opiekunce” możemy zobaczyć, jak inni radzą sobie w tym nowym, zmienionym przez chorobę świecie.” Alicja Sadowska, Prezes Polskiego Stowarzyszenia Pomocy Osobom z Chorobą Alzheimera
„To nie jest dziennik młodej Brytyjki z czasu opieki nad teściową pogrążającą się w otchłani choroby Alzheimera. A przynajmniej nie tylko. To też książka o poszukiwaniu człowieczeństwa – w płatach czołowych mózgu, w hipokampie, bo przecież nie w sercu, choć – jak zauważa autorka — to ten mięsień zwykło się uważać za mieszkanie duszy. Wszystko w porządnej, niemal popularnonaukowej obudowie. To także książka o poszukiwaniu człowieczeństwa w sobie.
Kiedy tytułowa opiekunka Andrea namawia chorą Nancy do zdjęcia trzech swetrów w upał albo myje ją z ekskrementów, to ważne jest, jak się z tym czuje Nancy, ale ważniejsze, jak się z tym czuje Andrea. Autorka opisuje to bez litości – dla siebie i dla czytelnika.
To kawał szczerej literatury o problemach, które na początku XXI wieku dotykają miliony ludzi. Naprawdę współczesna literatura.”
Wojciech Staszewski, autor książki „Ojciec.prl”
„Głęboko poruszająca.” Daily Mail
„Wspaniała książka – szczera, niepokojąca, pełna czułości, czasem złości, często zabawna. Autorka zabiera nas w świat demencji, dociekając, co to znaczy być człowiekiem.” Deborah Maggach
„Przejmująco szczera opowieść.” Daily Express
„„Opiekunka” to inteligentnie napisana książka, która wymyka się klasyfikacjom. Gillies z ujmującą szczerością opisuje zarówno codzienne sytuacje, jak i momenty, kiedy fale gwałtownych emocji, złości i poczucia winy rozbijają pozory, że dajemy sobie radę.” The Times Literary Supplement
„Relacja Andrei Gillies z życia z osobą chorą na alzheimera to idealne połączenie żywej narracji z taką dawką wiedzy, którą czytelnik się nie udławi. To fantastyczna książka – bardzo realistyczna, ale doprawiona czarnym humorem.” Jo Brand
„To jedna z najbardziej poruszających i najważniejszych książek, jakie przeczytałem o chorobie Alzheimera.” John Bayley
„Przemyślana, pouczająca i prawdziwa (…) bardzo dobra i bardzo potrzebna książka.” Sir Richard Eyre
„Niewiarygodnie wnikliwa (…), rozpaczliwie szczera książka. (…) Andrea Gillies jest błyskotliwą prozaiczką, która z poetycką swobodą sięga po metaforę i ma cięty dowcip zrodzony ze złości i smutku.” Prof. Raymond Tallis
„W „Opiekunce” znajdziemy nadzieję, człowieczeństwo i poświęcenie.” The Catholic Herald
„Najbardziej poruszające w Opiekunce jest to, w jaki sposób Gillies przedstawia coraz większą presję, której doświadczają opiekunowie w związku z rozwojem choroby, kiedy pacjent, któremu początkowo zdarzało się o czymś zapomnieć, nie pamięta już ważnych wydarzeń ze swojego życia, przestaje rozpoznawać członków rodziny, aż w końcu dociera do stadium, które Gillies nazywa „najmroczniejszym cieniem”.” The Lancet
Transplantacja. Dla jednych straszne słowo, dla innych nadzieja. Daje życie i daje zdrowie. Niektórzy nic o niej nie wiedzą, inni nic nie chcą wiedzieć. Opisujemy cztery prawdziwe historie. Jest nas czworo. Połowa po przeszczepach, połowa poważnie chora. Aktualnie wszyscy zdrowi. Piszemy w różnym stylu i mamy różną wrażliwość. Piszemy i poważnie, i żartobliwie, ale zawsze szczerze. Tacy jesteśmy w normalnym życiu. I jesteśmy tacy jak Ty. Mamy wyjątkowe doświadczenia i dzielimy się nimi z Tobą. Jeśli chorujesz – musisz przeczytać. Jeśli choruje ktoś bliski Ci – musi dostać tę książkę. Jeśli jesteś zdrowy – przeczytaj, obserwuj siebie i innych, i działaj, gdy zauważysz symptomy choroby. Jeśli nie wierzysz w transplantację – uwierz. Jeśli się boisz – przestań. Autorzy
Cieszę się, że ta książka powstała. Pacjenci i ich bliscy znajdą w niej praktyczne porady na trudny czas, prawdziwe pokrzepienie i otuchę, a dla personelu medycznego będzie ona innym spojrzeniem na bliski i jednocześnie odległy świat chorego człowieka. Dorota Miszewska-Szyszkowska, lekarz transplantolog, nefrolog
W takie teksty zanurzam się absolutnie… Czytam, przeżywam, analizuję, interpretuję, mimowolnie przenoszę niektóre wątki do swojego świata. To treści niezwykle osobiste, a jednocześnie bardzo fachowe. Z jednej strony imponująca dokładność relacji z przebytych chorób (materiały medyczne, wyniki, zdjęcia, opisy objawów, stanów fizycznych i emocjonalnych) – czyli rzetelne ujęcie medyczne. Z drugiej strony ogromny ładunek osobisty. Szczerość i otwartość tych relacji wzrusza, a momentami wręcz krępuje – jesteśmy w przestrzeni prywatnej, intymnej, jakbyśmy czytali czyjś pamiętnik. Poznajemy trudne historie chorób, przez które przeszli bohaterowie tej książki, a jednocześnie widzimy silnych, pełnych dobrej energii ludzi, którzy zarażają optymizmem i wiarą, że z każdej traumy można wyjść obronną ręką. I chyba właśnie to – poza samym wyzdrowieniem – jest dla czytelnika najbardziej pokrzepiające. Całość świetnie napisana, bardzo spójna, czyta się jednym tchem. Z przyjemnością wesprzemy autorów w wydaniu tej książki i wprowadzeniu jej na rynek księgarski. Agnieszka Sokołowska, menedżer projektu Rozpisani.pl
Historia pierwszego zimowego wejścia na Mount EverestOpowieść Leszka Cichego legendarnego lodowego wojownikaO ambicji, pragnieniu przekraczania granic i sensie eksploracji świataGdyby to nie był Everest, tobyśmy chyba nie weszli to słynne zdanie wypowiedział Leszek Cichy 17 lutego 1980 roku. Tego dnia wraz z Krzysztofem Wielickim dokonał czegoś, co wydawało się niemożliwe. Jako pierwsi ludzie stanęli zimą na szczycie ośmiotysięcznika. I to od razu najwyższego!Jak do tego doszło? Dlaczego polscy himalaiści zdecydowali się oblegać szczyt Góry Gór zimą? Przecież było powszechne przekonanie, że Mount Everestu o tej porze roku zdobyć się nie da. Grupa śmiałków dowodzona przez Andrzeja Zawadę podjęła wyzwanie.Leszek Cichy ze swadą i szczerością opowiada o wydarzeniach sprzed czterdziestu lat. Już opis samych przygotowań do wyprawy w końcówce lat 70. powoduje szybsze bicie serca. I zdumienie ekipa dysponowała jednym porządnym namiotem szturmowym, a Krzysztof Wielicki wspinał się w okularach do spawania.Odwaga i strach, racjonalizm i brawura, ambicja, brak pokory i chęć zapisania się w historii z jednej strony, z drugiej - liczne chwile zwątpienia i słabości. Książka Gdyby to nie był Everest..., ukazująca się w czterdziestą rocznicę pierwszego zimowego wejścia na najwyższą górę świata, to świetny dokument, w którym Leszek Cichy i słuchający jego wspomnień Piotr Trybalski nie tylko odtworzyli całą drogę na szczyt Everestu, ale też uchwycili niezwykły, najważniejszy moment złotej epoki polskiego himalaizmu.Książkę Gdyby to nie był Everest... wzbogacają publikowane po raz pierwszy rozmowy z bazy i obozów pod Mount Everestem z 1980 roku spisane z oryginalnych taśm, nieznane, wyjątkowe fotografie ze słynnej wyprawy oraz fascynująca historia początków batalii o Górę Gór.
Obszerna (ponad 280 stron) udokumentowana zdjęciami biografia muzyka zespołu KORN, basisty Fieldiego.
Muzyk opisuje swoje życie, począwszy od dzieciństwa, poprzez wiek młodzieńczy, do osiągnięcia sukcesu z nu-metalowym zespołem KORN.
Skomplikowana historia, pełna złych rzeczy, brudnego życia, ale zakończona spotkaniem ze Zbawicielem.
Candid, moving, exhilarating, uplifting, and frequently humorous, the words Oprah shares in What I Know For Sure shimmer with the sort of truth that readers will turn to again and again.
As a creative force, student of the human heart and soul, and champion of living the life you want, Oprah Winfrey stands alone. Over the years, she has made history with a legendary talk show (the highest-rated program of its kind), launched her own television network, become the USA's only African-American billionaire, and been awarded both an honorary degree by Harvard University and the Presidential Medal of Freedom. From all her experiences, she has gleaned life lessons – which, for fourteen years, she's shared in O, The Oprah Magazine's widely popular 'What I Know For Sure' column, a monthly source of inspiration and revelation.
Now, for the first time, these thoughtful gems have been revised, updated, and collected in What I Know For Sure, a beautiful book with a ribbon marker, packed with insight and revelation from Oprah Winfrey. Organized by theme – joy, resilience, connection, gratitude, possibility, awe, clarity, and power – these essays offer a rare, powerful and intimate glimpse into the heart and mind of one of the world's most extraordinary women, while providing readers a guide to becoming their best selves.
We need this message more than ever' Malala Yousafzai
The right to:
Spend your own money. Go to school. Earn an income. Access contraceptives. Work outside the home. Walk outside the home. Choose whom to marry. Get a loan. Start a business. Own property. Divorce a husband. See a doctor. Drive a car.
All of these rights are denied to women in some parts of the world.
A Sunday Times bestselling debut from Melinda Gates, a timely and necessary call to action for women's empowerment.
'How can we summon a moment of lift for human beings – and especially for women? Because when you lift up women, you lift up humanity.'
For the last twenty years, Melinda Gates has been on a mission to find solutions for people with the most urgent needs, wherever they live. Throughout this journey, one thing has become increasingly clear to her: If you want to lift a society up, you need to stop keeping women down.
In this moving and compelling book, Melinda shares the stories of the inspiring people she’s met during her work and travels around the world and the lessons she’s learned from them. As she writes in the introduction, “That is why I had to write this book – to share the stories of people who have given focus and urgency to my life. I want all of us to see ways we can lift women up where we live.”
Melinda’s unforgettable narrative is backed by startling data as she presents the issues that most need our attention – from child marriage to lack of access to contraceptives to gender inequity in the workplace. And, for the first time, she writes about her personal life and the road to equality in her own marriage. Throughout, she shows how there has never been more opportunity to change the world – and ourselves.
Writing with emotion, candour, and grace, she introduces us to remarkable women and shows the power of connecting with one another.
When we lift others up, they lift us up, too
PRZETRWAŁY NAJWIĘKSZE LUDOBÓJSTWO W DZIEJACH ŚWIATA „Powiedziałaś mi, że chcesz żyć” – usłyszała Zofia od swojej mamy. Razem zbiegły z obozu na Majdanku. Krystyna razem z rodzicami uciekała kanałami z płonącego warszawskiego getta. Danuta przez całą wojnę zdana była na łaskę obcych sobie ludzi. Zajęcie terytorium Polski przez nazistów oznacza dla tutejszych Żydów koniec spokojnego życia. Zaczynają się pierwsze szykany – pobicia, kradzieże, nakaz noszenia tzw. gwiazdy Dawida. Dochodzi do zbrodni. Ludzie zamykani są w gettach, w których panuje głód i szerzą się choroby. Jeśli komuś uda się przetrwać, to czeka go obóz koncentracyjny. To piekło przeżyją nieliczni. Niczym nie zawiniły. Nikogo nie skrzywdziły. Miały pecha, że urodziły się w żydowskich rodzinach. Wychowane w czasach pokoju nagle musiały stanąć oko w oko z okropieństwami wojny. Po kolei traciły najbliższych. Były poniewierane, głodzone i gwałcone. Żyły w nieustannym strachu. Pozbawiono je godności. Nieliczne spotkały na swojej drodze dobrych ludzi, inne musiały o siebie zadbać same. Jednak przetrwały. Czasami jako jedyne z całej rodziny. Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Skandal w Kościele w czasach rodzącej się psychiatrii
Zamurowane okno, brak mebli, strzępki porozrywanej słomy służące za materac, a przede wszystkim naga, wychudzona kobieta z obłędem w oczach to ujrzeli policjanci po wejściu do jednej z cel w krakowskim klasztorze Karmelitanek Bosych. Barbarę Ubryk przetrzymywano w tym nieogrzewanym, wypełnionym smrodem odchodów pomieszczeniu ponad dwadzieścia lat.
O jej historii dyskutowano w Wiedniu, Paryżu i Nowym Jorku. W Krakowie gdy prasa ujawniła sprawę wybuchły zamieszki, tłum powybijał okna w klasztorach, obrzucił zakonników kamieniami, raniąc wiele osób. Na ulicach pojawiło się wojsko. Historia Barbary Ubryk trafiła na wyjątkowo podatny grunt przetaczającej się przez Europę fali antyklerykalizmu. Przetrzymywana przez współsiostry zakonnica dla wielu stała się kolejnym argumentem za koniecznością zlikwidowania zakonów. Tymczasem sama Barbara nie potrzebowała ideologicznych wojen, lecz jedynie troski, jaką chorych umysłowo obdarzono dopiero sto lat później.
Kim była Barbara Ubryk? Co sprawiło, że dwadzieścia lat spędziła w odosobnieniu? Dlaczego pomimo dowodów obciążających przełożone zakonnicy śledztwo w sprawie jej przetrzymywania zostało umorzone? Jak prowadzono dochodzenie w XIX wieku i co wiedziano wtedy o psychiatrii?
150 lat temu dyskusja wokół Kościoła była jeszcze gorętsza niż dzisiaj.
Natalia Budzyńska kulturoznawca i dziennikarka, autorka reportaży i biografii nagrodzona Feniksem 2018 w kategorii eseistyka.
Opowieść o niezwykłej kobiecie, jej pasji, odwadze i sile więzi ze światem zwierzątMłoda Brytyjka Jane zabiera lornetkę, kilka talerzy, namiot i ucieka do dżungli w głąb Afryki. Bez naukowego przygotowania zamierza badać szympansy. Prawie nikt w nią nie wierzy Dzisiaj jej badania to najbardziej szczegółowe studium gatunku, jakie kiedykolwiek przeprowadzono na świecie. Na jego podstawie należało ponownie zdefiniować pojęcia człowiek i narzędzie.Jane Goodall to ikona nauki i ekologii, podróżniczka, pisarka, wysłanniczka pokoju ONZ, aktywistka, jedna z najbardziej wpływowych osób naszych czasów. Odznaczona wieloma honorowymi tytułami oraz nagrodami. Jej ambasadorką jest Angelina Jolie.Wisława Szymborska uznała Goodall za wybitną postać i marzyła o tym, aby ją poznać.Ta książka to pierwszy pełny obraz życia niezwykłej kobiety, która miała odwagę sięgnąć po marzenia.Danuta Tymowska biolożka, tłumaczka, nauczycielka, absolwentka literatury angielskiej na Cambridge University, redaktorka PWN, miłośniczka zwierząt. Obecnie mieszka w Kanadzie z mężem, synami i kotką Shebą.
Kulisy najbardziej dramatycznego dojścia do władzy ostatnich dwóch tysiącleci. Teraz sfilmowane! Tylko w Netflix. 11 lutego 2013 roku po raz pierwszy od sześciuset lat została złamana tradycja: papież Benedykt XVI, obrońca doktryn Kościoła, obwieścił światu swoją rezygnację ze stanowiska. Wkrótce za zamkniętymi drzwiami Kaplicy Sykstyńskiej zgromadzili się kardynałowie, by wybrać nowego przywódcę dla ponad miliarda wiernych: nowym papieżem został charyzmatyczny Argentyńczyk, Jorge Bergoglio, znany odtąd jako Franciszek. Za murami Watykanu rozpoczęła się walka między tradycją a postępem, poczuciem winy a wybaczeniem, gdy ci tak różni ludzie musieli skonfrontować się ze swoją przeszłością i znaleźć porozumienie. Kiedy sześćset lat temu Celestyn V postanowił ustąpić ze stanowiska, chciał powrócić do pustelniczego życia. Dlaczego jednak Benedykt XVI, najbardziej konserwatywny papież we współczesnym Kościele, podjął tak szokującą decyzję? I dlaczego ów strażnik wiary w ogóle rozważał ten krok – domyślał się, kto zajmie jego miejsce na tronie Piotrowym: postępowy Jorge Bergoglio, którego charakter i poglądy były mu całkowicie obce? Dwóch papieży to bezkompromisowa, poruszająca i zarazem zabawna opowieść o dwóch diametralnie różnych mężczyznach. A także zarazem doskonały pojedynek gry aktorskiej. Benedykta XVI gra laureat Oscara Anthony Hopkins, Franciszka – laureat Złotej Palmy Jonathan Pryce. Za kamerą stanął Fernando Meirelles (Miasto Boga, Wierny ogrodnik), a scenariusz napisał Anthony McCarten.
Back on the earth after three spaceflights, Chris Hadfield's captivating memoir An Astronaut's Guide to Life on Earth reveals extraordinary stories from his life as an astronaut, and shows how to make the impossible a reality.
Colonel Chris Hadfield has spent decades training as an astronaut and has logged nearly 4,000 hours in space. During this time he has broken into a Space Station with a Swiss army knife, disposed of a live snake while piloting a plane, been temporarily blinded while clinging to the exterior of an orbiting spacecraft, and become a YouTube sensation with his performance of David Bowie's 'Space Oddity' in space. The secret to Chris Hadfield's success – and survival – is an unconventional philosophy he learned at NASA: prepare for the worst – and enjoy every moment of it.
In his book, An Astronaut's Guide to Life on Earth, Chris Hadfield takes readers deep into his years of training and space exploration to show how to make the impossible possible. Through eye-opening, entertaining stories filled with the adrenaline of launch, the mesmerizing wonder of spacewalks and the measured, calm responses mandated by crises, he explains how conventional wisdom can get in the way of achievement – and happiness. His own extraordinary education in space has taught him some counter-intuitive lessons: don't visualize success, do care what others think, and always sweat the small stuff.
You might never be able to build a robot, pilot a spacecraft, make a music video or perform basic surgery in zero gravity like Colonel Hadfield. But his vivid and refreshing insights in this book will teach you how to think like an astronaut, and will change, completely, the way you view life on Earth – especially your own.
"This well-written page-turner is the definitive biography of the genius of Robin Williams, whose life redefines the highs and lows of the American dream' - Steve Martin
'Tenderly written . . . frequently hilarious' - Sunday Times
From his rapid-fire stand-up comedy riffs to his breakout role in Mork & Mindy and his Academy Award-winning performance in Good Will Hunting, Robin Williams was a singularly innovative and beloved entertainer. He often came across as a man possessed, holding forth on culture and politics while mixing in personal revelations – all with mercurial, tongue-twisting intensity as he inhabited and shed one character after another with lightning speed.
But as Dave Itzkoff shows in this revelatory biography, Williams’s comic brilliance masked a deep well of conflicting emotions and self-doubt, which he drew upon in his comedy and in celebrated films like Dead Poets Society; Good Morning, Vietnam; The Fisher King; Aladdin; and Mrs Doubtfire, where he showcased his limitless gift for improvisation to bring to life a wide range of characters. And in Good Will Hunting he gave an intense and controlled performance that revealed the true range of his talent.
Robin by Dave Itzkoff shows how Williams struggled mightily with addiction and depression – topics he discussed openly while performing and during interviews – and with a debilitating condition at the end of his life that affected him in ways his fans never knew. Drawing on more than a hundred original interviews with family, friends and colleagues, as well as extensive archival research, Robin is a fresh and original look at a man whose work touched so many lives.
Ta historia to moje życie i marzenia. Rocznik Dona 69, by był w wieku Aniston. Dziewczyny inny rok, ale miały mieć 19 lat, to zmieniłem. Dni te same. Karolinka tylko 90 rocznik i ona z Rejowca. Studia – Wrocław. Nigdy ze mną nie rozmawiała, ale datę urodzin znam, bo znam każdej ślicznej dziewczynki. Nie jestem muzykiem, mało pisałem piosenek, trzy tylko, i nic nie komponowałem. Piosenki tu zawarte to zespół Czarni i Biali Indianie. Przetłumaczyłem na angielski i ciut zmieniałem słowa, by mi pasowały, ale nie komponowałem. To, co myślę o Rihannie, to myślę, kto słyszy, to ją tak oceni, śliczna, bo ja lubię czarne, nie tylko ona. U nas Pakosińska, bo mi się podoba. Popu nie słucham, ale jak Wyszkoni i Dąbrowska coś skomponują dobrego, to posłucham, tylko Wyszkoni, tylko Agnieszka. Dąbrowska z trzy tylko. To nie pop, to muzyka rozrywkowa, a ja tego nigdy… Brodka wybitna, to tak myślę. „Dancing Shoes” słucham często. Pograłbym, ale nie mam palców. To, że Don zna wiersze Mickiewicza, Broniewskiego i Yeatsa, to i ja znam na pamięć. Tak, głupi jestem, że i Miłosza znam, kto zna „Na śmierć poety”, no ja. (fragment książki)
Depresyjne przebudzenia, poranny szczyt depresji, depresyjna droga do pracy, sama praca – jeszcze bardziej depresyjna. Depresyjne samochody i depresyjne korki, w których te samochody beznadziejnie tkwią. Depresyjna literatura i muzyka depresji w tle. Depresyjne kolacje i przedsenne miłosne uniesienia naznaczone piętnem depresyjnej pornografii. O tym mniej więcej opowiada ta ekstrawagancko radosna książka. Dzień z życia modelowego przedstawiciela posępnej generacji jest realistycznym portretem współczesności. Rozkręca się depresyjny wyż, przybiera jego fala. Oto obraz cywilizacji, która w szaleńczym tempie produkuje kolejnych pacjentów – zdiagnozowanych i nie. Ta frywolnie smutna książka jest o nich. O was? O nas wszystkich? Książka stanowi także poczet „świętych depresyjnego wyżu”: Davida Fostera Wallace’a, Marka Fishera, B.S. Johnsona, Cesarego Pavesego, Virginii Woolf, Stiga Dagermana.
***
Są słynne kryminały, których akcja rozgrywa się w dwa dni. Są słynne powieści, których akcja rozgrywa się przez jedną dobę. Jest kapitalny esej, który mówi o 16 godzinach z życia jednego człowieka. Ten człowiek nazywa się Michał Tabaczyński, zobaczycie go wszędzie: gdy szykuje się rano z córką do wyjścia na miasto, gdy idzie do pracy, do lekarza, na zakupy, liczy wydatki. Może nawet wyda się aż nadto do Was podobny: słuchacie tej samej muzyki, zajmujecie się dziećmi, chodzicie wciąż tymi samymi ulicami i wchodzicie do tych samych sklepów, przeżywacie chwile depresji i nie mieszkacie w willi na Riwierze. Nie wiem jak Wy, ale Michał Tabaczyński umie też świetnie pisać, bawić się i śmiać, zwłaszcza z siebie samego, a niekiedy pasjonująco się smucić. No i przenikliwie czytać: bez książek nie byłoby nic, nie byłoby sensu, nie byłoby tlenu naszego codziennego, nie byłoby Michała Tabaczyńskiego. Konkret codzienności i lektury pozostają nierozdzielne jak bracia syjamscy. Muszę to powiedzieć górnolotnie: te cudne strony są hołdem dla literatury i ukłonem w stronę życia od szóstej rano.
Marek Bieńczyk
***
Michał Tabaczyński (1976) – eseista i tłumacz (z czeskiego i angielskiego). Autor m.in. antologii współczesnej poezji amerykańskiej Parada równości (2005) oraz książek eseistycznych: Widoki na ciemność (2013), Legendy ludu polskiego (2014) i Maszyny. Do pisania (2018).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?