Bildungsreise Janusza Sepioła cechuje przede wszystkim klasyczne podejście do poszukiwania specyfiki Włoch, przemierzanych i badanych poprzez regionalne stratyfikacje architektoniczne. Autor daje nam do rąk pogłębione studium, teksty, przez które przebija pasja, z jaką opisuje miejsca i własne odczucia, rysunki i szkice wybranych obiektów czy fragmentów podkreślające szczegóły i detale godne uwagi. Możemy więc nazwać jego piękną książkę-katalog dziennikiem podróży, zapisującym pamięć i życie samego podróżnika z uwagą kolekcjonującego obrazy, wrażenia, doświadczenia powiązane na modłę Stendhala z silnymi odczuciami, jakie w nim wywołały zabytki, krajobrazy miejskie i naturalistyczne, muzea i pejzaże.Ugo Rufino, fragment przedmowy
To wznowienie klasycznej biografii Jana III Sobieskiego pióra jednego z najlepszych znawców epoki prof. Zbigniewa Wójcika. Książka jest owocem dziesiątków lat starannych i dogłębnych badań i przemyśleń autora. Jest to świetny przykład połączenia wytrawnego warsztatu historyka ze swobodą operowania piórem tak, by zawładnąć wyobraźnią czytelnika i wciągnąć go w barwny świat Rzeczpospolitej i Europy końca wieku XVII. Wójcik napisał rzecz jeszcze w początku lat osiemdziesiątych i do dzisiaj nie ma ten obraz króla Jana konkurencji. Nie dziwne zatem, że to już trzecie wydanie.
Dzięki ostatniej powieści George Orwell stał się ikoną współczesnego świata. Spisane przez niego idee weszły do języka, a w erze nieustannej obserwacji, fake newsów i politycznych podziałów wydają się szczególnie aktualne.Kulturowy wpływ Roku 1984 widać w najważniejszych dziełach ostatnich siedemdziesięciu lat. Orwellem inspirowali się między innymi: Margaret Atwood w Opowieści podręcznej, Terry Gilliam w Brazil, Alan Moore i David Lloyd w V jak Vendetta czy David Bowie w Diamentowych psach. Nie wspominając o formacie reality show z Big Brotherem na czele.Dorian Lynskey próbuje zrozumieć, co wpłynęło na Orwella podczas pisania Roku 1984. Przygląda się doświadczeniom pisarza z hiszpańskiej wojny domowej i bombardowanego przez nazistów Londynu. Uważnie bada jego poglądy polityczne i literackie obrazy dystopii czy utopii, z których Orwell czerpał. Wyjaśnia, co sprawiło, że książka stała się tak wielkim fenomenem w dniu premiery i analizuje, jak zmieniał się jej odbiór przez ostatnie dekady.Ministerstwo Prawdy to fascynujące studium poświęcone jednemu z najważniejszych dzieł literatury współczesnej. Lynskey po mistrzowsku pokazuje, jak historia może kształtować fikcję i jak fikcja może wpływać na historię.Jeśli choć w najmniejszym stopniu interesujesz się Orwellem bądź rozwojem naszej kultury, nie możesz przegapić tej wciągającej i pouczającej książki.John Carey, Sunday TimesKsiążka była nominowana do:Baillie Gifford Prize 2019 w kategorii literatura faktuNagrody Orwella 2020 w kategorii krytyki politycznejDorian Lynskey od ponad dwudziestu lat pisze o muzyce, filmach i polityce dla takich magazynów jak The Guardian, The Observer, GQ, Q, Empire, Billboard i The New Statesman. Jego pierwsza książka, 33 Revolutions Per Minute: A History of Protest Songs, została opublikowana w 2011 roku.
Ostatnia, a zarazem jedna z najważniejszych książek Chantal Akerman, wybitnej belgijskiej reżyserki, artystki wizualnej i pisarki. Jej radykalny, przenikliwie intymny niby-dziennik to wielowątkowa opowieść o rodzinie, dzieciństwie, dojrzewaniu, burzliwych związkach miłosnych, o wykluwaniu się własnej „innej” tożsamości. Przede wszystkim zaś jest to opowieść o milczeniu okrywającym wojenną przeszłość rodziców reżyserki, polskich Żydów, którzy przeżyli Szoa.
Książka ukazała się we współpracy ze Stowarzyszeniem Nowe Horyzonty z okazji retrospektywy filmów Chantal Akerman zorganizowanej podczas 22. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Nowe Horyzonty we Wrocławiu.
Właściwie nie wiemy, co skłoniło Mariusza Zaruskiego – marynarza, uchodźcę politycznego, malarza – do osiedlenia się w Zakopanem. Piękno pejzażu? Góry jako teren, gdzie w walce z niebezpieczeństwem kształtuje się charakter? Chęć zarobku w przemyśle pensjonatowym? Leczniczy klimat? Ale w sumie – czy to takie ważne? Z pewnością wiemy jedno: bez Mariusza Zaruskiego Zakopane, taternictwo i atmosfera dziesięciu lat poprzedzających wybuch pierwszej wojny światowej nie byłyby takie same. Jego tatrzańską aktywność opisywano wielokrotnie, zresztą sam był człowiekiem pióra i nie stronił od opisywania własnych przygód i emocji w tekstach publikowanych w czasopismach i książkach. Nieco mniej znana jest jego działalność w samym Zakopanem, choć i ją możemy poznać przede wszystkim z łamów prasy. Prawie nic nie wiemy o jego życiu osobistym: jak dotąd nie opublikowano żadnego większego zbioru jego korespondencji, nie pozostawił potomków, a jego bliscy przyjaciele – jeśli miał jakichś – nie ogłosili o nim obszerniejszych wspomnień. Stąd jawi się nam Zaruski trochę jak nie do końca rzeczywista postać pomnikowa, rzeźbiona tyleż w manierze monumentalnej, jak dość ogólnikowej. Taternik, narciarz, twórca TOPR, żołnierz, wilk morski, działacz społeczny… Ale i człowiek mocno zasadniczy, żeby nie powiedzieć – oschły, twardziel, urodzony dowódca – choć bez formalnych kwalifikacji, co mu nieraz wytykano. To wiemy, choć nie wszyscy i nie wszystko. Może więc uda nam się poprzez lekturę tekstów publicystycznych Zaruskiego zobaczyć jego oczami Tatry i Zakopane, a trochę też – jego samego.
Spis Treści:
Część I – Zakopiańskim szlakiem
Człowiek wszechstronny
Droga do Tatr
W Tatrach
Białym szlakiem
TOPR – żywy pomnik Zaruskiego
Idee i polemiki
Czasopismo „Zakopane”
Społecznikowski demon Zakopanego
„Rzeczpospolita Zakopiańska”
Długie pożegnanie
Tatrzańska i zakopiańska działalność Mariusza Zaruskiego
– kalendarium
Część II – Mariusz Zaruski, artykuły tatrzańskie w „Zakopanem”
Wstęp
O autorze jeszcze raz
O epoce
O „Zakopanem”
O artykułach
O edycji
Zakopane jako stacja turystyczna
Felietony Z Tatr, artykuły i inne teksty tatrzańskie z lat 1908–1914
Teksty z 1918 r.
Indeks nazwisk
Bibliografia
‘The book is great: moving but also properly funny.’ Hadley Freeman, The Guardian
‘A memoir with an unusual sense of purpose. . . pithy, highly readable’ The Times
The entire world knows Michael J. Fox as Marty McFly, the teenage sidekick of Doc Brown in Back to the Future. His two previous bestselling memoirs, Lucky Man and Always Looking Up, dealt with how he came to terms with the illness, all the while exhibiting his iconic optimism.
In No Time Like the Future: An Optimist Considers Mortality, Michael shares personal stories and observations about illness and health, ageing, the strength of family and friends, and how our perceptions about time affect the way we approach mortality. Thoughtful and moving, but with Fox’s trademark sense of humour, his book provides a vehicle for reflection about our lives, our loves, and our losses.
Running through the narrative is the drama of the medical madness Fox recently experienced, that included his daily negotiations with the Parkinson’s disease he’s had since 1991, and a spinal cord issue that necessitated immediate surgery. His challenge to learn how to walk again, only to suffer a devastating fall, nearly caused him to ditch his trademark optimism and “get out of the lemonade business altogether.”
Does he make it all of the way back? Read the book.
Miłość mamy dawała mi poczucie bezpieczeństwa. Byłam pewna, że każe mu przestać. Ale nie kazała.Matka icórka. Nie widziały się od lat. Teraz Toni czuwa przy umierającej matce iczekana prośbę oprzebaczenie... Patrzy na matkę iwidzi siebie małą, śliczną Antoinette, dziewczynkę, którą była. I októrej wspomnienie musiała ukryć głęboko wniepamięci. Żeby móc dalej żyć...Pierwsze lata życia Antoinette to idylla, zdystyngowaną matką ikochającą babcią. Ale wszystko się zmienia, kiedy tata wraca zwojska. Zaczyna się koszmar.Toni ma sześć lat, gdy po raz pierwszy tatuś całuje ją... Nie tak jak ojciec całuje córkę.Tylko niemów mamie ostrzega bo przestanie cię kochać.Jednak dziecko mówi mamie. A matka niechce nawet otym słyszeć...Od tej chwili Toni musi mieć ztatusiem wspólną tajemnicę Przez osiem latA kiedy prawda wreszcie wychodzi na jaw, dziewczynka zostaje potępiona,wtrącona wotchłań depresji iautodestrukcji. Nadzieję isiłę musi znaleźć sama wsobie.Tylko niemów mamie, tragiczna historia jej dzieciństwa, przebaczenia sobie samej itriumfu nad przeszłością, przypomina niewiarygodną wręcz powieść znajwyższej półki: napisaną pięknym językiem, przejmującą iwzruszającą.Wydana w12 krajach, wAnglii i we Francji zajmowała przezwiele tygodni 1. miejscena listach bestsellerów.Doczekała się kontynuacji Kiedy tata powraca.
Wstrząsająca autobiografia okrutnie okaleczonej ofiary zazdrości
Nieustanna kontrola, odizolowanie od ludzi, zastraszanie, wyzwiska, przemoc - oto czym była miłość mojego życia.
Adele miała szesnaście lat, gdy poznała Anthony’ego. Był czuły, opiekuńczy i zakochany do szaleństwa.
Kiedy powiedział: „Nie chcę, żebyś rozmawiała z innymi chłopakami”, była pewna, że to dowód wielkiej miłości.
Potem zabronił jej widywać się z rodzicami i przyjaciółmi. Zmusił, by skasowała swoje konto na Facebooku. Zadręczał telefonami. Zamykał w domu. Wyzywał. Straszył. Bił.
Gdy wreszcie, po sześciu latach, odważyła się z nim zerwać, wynajął bandytę, który oblał jej twarz kwasem, by już nigdy nie spojrzał na nią żaden mężczyzna.
Oto szokująca historia przemocy domowej, ale i hartu ducha i siły woli kobiety. Adele, prawie niewidoma na jedno oko, po stracie ucha i części włosów, z ranami, które zostaną na zawsze, stoczyła niezwykłą walkę, żeby podnieść się i żyć dalej.
Zaczyna się od subtelnej kontroli, stopniowego izolowania kobiety od bliskich. Kobiety nie zawsze właściwie odczytują pierwsze symptomy przemocy. On przecież mówi, że kocha, że nie może bez niej żyć. Podjęcie decyzji o uwolnieniu się ze związku, w którym kobieta jest upokarzana i bita, nie jest łatwe i nierzadko jest aktem prawdziwej odwagi.
Urszula Nowakowska,
założycielka i prezeska CENTRUM PRAW KOBIET
Powieść inspirowana losami Ireny Sendlerowej, niezwykłej bojowniczki polskiego podziemia, która w czasie II wojny światowej pomogła ocalić setki żydowskich dzieci z warszawskiego getta. Wzruszająca historia o odwadze i niezłomnej kobiecie walczącej o własne szczęście, a jednocześnie tuż pod okiem okupantów prowadzącej niebezpieczną grę, w której stawką było nie tylko jej życie, lecz także przetrwanie innych.Wrzesień 1939. Gdy wybucha wojna, warszawiacy są przekonani, że wkrótce będzie po wszystkim. Choć niedługo później ich nadzieje giną pod butami defilujących w stolicy Niemców, nikt nie spodziewa się tego, co dopiero nastąpi.Irena Sendlerowa, opiekunka społeczna, jednak się nie poddaje. Zwłaszcza gdy na jej pomoc liczą najsłabsi. Dla nich gotowa jest współpracować z okupantem, nawet jeśli oznacza to utratę przyjaciół, a także ukochanego mężczyzny.Poruszający obraz wojny, porywająca historia miłości wbrew wszystkiemu i dramatyczny wyścig z czasem, w którym stawką jest życie.Z każdym dniem ogrom nazistowskich zbrodni się powiększa, a Irena przekracza kolejne granice, by chronić bezbronnych. Kiedy w niebezpieczeństwie znajduje się jej ukochany Adam, kobieta zrobi wszystko, by dostać się do getta. A gdy już tego dokona, nie cofnie się przed niczym, by ocalić jego, przyjaciół i tych, którzy poza nią nie mają nikogo żydowskie dzieci.Tyle że nawet heroiczna odwaga może nie wystarczyć Niemcy przygotowują się do likwidacji getta, a w otoczeniu kobiety jest szpieg, który donosi o wszystkim. Wyścig z czasem trwa, a Irena nie może go przegrać.
Stanisław Poniatowski cały był polityką, a wydarzenia, w których uczestniczył, nie raz i nie dwa mogły go przyprawić o śmierć gwałtowną i bolesną. Był to człowiek z awansu, któremu publicystyka i paszkwilanci zarzucali nieprawe pochodzenie, twierdząc, że matka jego była Żydówką. Stanisław Poniatowski brał udział w wojnie północnej po stronie Szwedów i znajdował się w bezpośrednim otoczeniu króla Karola XII. był więc, poprzez swój temperament i zdecydowanie, bo nie przez urodzenie i względy towarzyskie, w samym środku najważniejszych wydarzeń politycznych. Stanisław Poniatowski był człowiekiem cynicznym, podstępnym, zdecydowanym i pozbawionym złudzeń. Był także - z powodów, które są nie do końca jasne, ale Kantecki próbuje je naświetlić - bardzo potrzebny wszystkim stronom konfliktu. Kiedy zabity został jego protektor Karol XII, Poniatowski bez większych skrupułów przeszedł do obozu jego przeciwnika Augusta II. Potem jednak znowu wystąpił po stronie zwolenników Stanisława Leszczyńskiego. Czy czynił to wszystko wyłącznie dla pieniędzy? Nie sądzę.
Choć Prymas Wyszyński jest dla wielu osób postacią niemal mityczną, poznawanie jego nauczania może być pasjonującą przygodą. Ksiądz Jerzy Jastrzębski zastanawia się: Jak pogodzić modlitwę, pracę i odpoczynek? Jak ustalić odległość między ołtarzem a tronem? Czy Maryja może być wzorem dla kobiet, a św. Józef dla mężczyzn? Jaka była przyjaźń św. Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego? Czy zawierzył on Polskę Matce Bożej z Guadalupe? Odkryj niezwykłe historie z życia błogosławionego kardynała Wyszyńskiego i poznaj jego sposób myślenia o Bogu, ludziach i świecie.ks. Jerzy Jastrzębski kapłan Archidiecezji Warszawskiej, pracuje w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Od wielu lat promuje nauczanie Prymasa Tysiąclecia poprzez publikacje i rekolekcje w Polsce i za granicą. W 2013 roku obronił pracę doktorską poświęconą Prymasowi Tysiąclecia. Uczestniczy w pracach Komitetu Organizacyjnego do spraw beatyfikacji kard. Stefana Wyszyńskiego. Należy do Wspólnoty Emmanuel.
Lubomira Tomaszewskiego (19232018) znamy w Polsce przede wszystkim z porcelanowych figurek, które projektował dla fabryki w Ćmielowie. Eleganckie i lekkie, zdobiły polskie mieszkania już w latach 50. i 60., są produkowane do dzisiaj i wciąż nie wychodzą z mody. Podobny status mają unikalne w skali światowej serwisy do kawy Ina oraz Dorota.Mniej znane są natomiast losy i twórczość Tomaszewskiego po emigracji do Stanów Zjednoczonych w 1966 roku. Praca wykładowcy na uczelni artystycznej w Bridgeport dała mu swobodę tworzenia. Za oceanem malował obrazy ogniem i dymem, ale największą sławę przyniosły mu rzeźby w kamieniu, drewnie i metalu. Zdobył w Stanach miano rzeźbiarza ruchu.Na artystyczne wybory Tomaszewskiego cień położyła rodzinna tragedia w tej książce linia życia i linia sztuki połączyły się w pasjonującą opowieść.Czarna strona człowieczeństwa pozostanie we mnie na zawsze, stała się częścią mnie. I jest widoczna w mojej sztuce.LUBOMIR TOMASZEWSKI
Która z żon partyjnych dygnitarzy nazywana była towarzyszką królową?
Czyja tapirowana fryzura zyskała status ludowej legendy?
Jak zostawało się gwiazdą szklanego ekranu w PRL-u?
Czerwonymi księżniczkami nazywane były w czasach PRL-u żony i partnerki partyjnych dygnitarzy oraz kobiety uważane za wpływowe. Jak wyglądało ich życie? Czy rzeczywiście było usłane różami? Czy opływały w luksusy i dobra, o jakich zwykła Polka udręczona walką o zdobycie najpotrzebniejszych, często niedostępnych dóbr, mogła jedynie pomarzyć? Iwona Kienzler w swojej najnowszej książce szuka odpowiedzi na te pytania, przybliżając nam losy m.in. Niny Andrycz, Zofii Gomułkowej, Stanisławy i Ariadny Gierek, Ireny Dziedzic.
Wszyscy nasi narodowi bohaterowie, a już szczególnie ci, którzy trafiają na karty podręczników historii, muszą być zawsze idealni, a ich czyny i intencje kryształowo czyste. Nikt nie powinien doszukać się najmniejszej skazy na ich wizerunkach! Wady i niedoskonałości należy przemilczeć albo umiejętnie wyretuszować. Bohater ma przecież zawsze świecić przykładem, być wzorem do naśladowania. Nie ma prawa być skażony ludzką słabością. Jak dobrze znamy to podejście - zarówno z lat Peerelu, jak i naszej współczesności!Książka Andrzeja Zielińskiego to próba zerwania kilku zasłon ukrywających niewygodne prawdy o historycznych postaciach, którym stawia się pomniki i nazywa ich imionami ulice i place, i pokazania, jak w imię politycznych interesów tworzy się czarno-biały obraz historii, w której występują tylko ludzie źli do szpiku kości albo święci z obrazka.Autor konfrontuje historyczne mity z faktami i cierpliwie usuwa pomnikową pozłotę z wizerunków wielkich Polaków, ukazując, że byli podobnymi do nas wszystkich, zwyczajnymi ludźmi.Andrzej Zieliński - dziennikarz i historyk, autor licznych książek poświęconych zagadkowym i kontrowersyjnym epizodom historii Polski, w tym bestsellerów: ""Skandaliści w koronach"", ""Sarmaci, katolicy, zwycięzcy"" oraz ""Żony, kochanki, damy, intrygantki"".
At the age of 54 and just one year after undergoing surgery to fight lung cancer, Santiago Lange amazed the sporting world when he and his teammate Cecilia Carranza won the gold medal in sailing at the Olympic Games in Rio de Janeiro. His victory was an incomparable demonstration of his will to fight and gave the world of sailing an unforgettable moment of glory.
In Wind, the inspirational athlete recalls his introduction to the sport as a child, his first Olympic Games, his participation in regattas all around the world, and his time at the America’s Cup. Alongside these highs he also reflects upon the conflicts caused by his passion for the sport.
Wind portrays Lange’s resilience and tenacity, telling the story of a man who relentlessly followed his dream even in the face of tremendous adversity. Furthermore, it is a glorious and triumphant comeback tale.
Kardynał Dziwisz od samego początku pontyfikatu Jana Pawła II wiernie służył polskiemu papieżowi. Zapewne chciałby, byśmy tak go zapamiętali. Ale czy powinniśmy?
I czy powinniśmy mu ufać? Może kardynał ma drugą twarz? Rozmówcy Marcina Gutowskiego sugerują, że tak. Z ich słów wyłania się obraz kapłana nieczułego na krzywdę ofiar pedofilii, sprzyjającego seksualnym bestiom w sutannach, obraz urzędnika Kościoła przyjmującego grube koperty od duchownych oskarżanych o łamanie prawa, nie wahającego się nawet używać krwi (tak, krwi) zmarłego papieża do budowania swojej pozycji, kłamiącego dziennikarzom prosto w oczy, obraz człowieka mającego niezwykle krótką i wybiórczą pamięć.
Marcin Gutowski, autor głośnego i nagrodzonego na World Media Festival w Hamburgu filmu dokumentalnego Don Stanislao, przedstawia w tej szokującej książce wyniki własnego dziennikarskiego śledztwa. To opowieść nie tylko o kardynale Dziwiszu, ale też o wielkich i bulwersujących systemowych problemach Kościoła zarówno na świecie, jak i w Polsce.Kiedy mowa o skandalach wykorzystywania seksualnego w Kościele, czy to Meksyk, Stany Zjednoczone, Irlandia, Austria, Chile, Brazylia, Argentyna czy Francja wszystkie drogi prowadzą do Dziwisza.
Frdric Martel
Epicka opowieść o stracie i ocaleniu.
W dniu swoich piętnastych urodzin, gdy niemiecka armia dławi Warszawę w coraz mocniejszym uścisku, Mary Berg przystępuje do spisywania pamiętnika. Jeszcze nie wie, że zanim zapełni dwanaście małych notesów, przyjdzie jej wycierpieć cztery lata terroru i zanotować sugestywne szczegóły niektórych z najważniejszych wydarzeń XX wieku.
Od oblężenia Warszawy do ostatecznego, brutalnego stłumienia powstania w getcie – autorka dokumentuje ciężką dolę uchodźców, życie nuworyszów, przymusowy werbunek do pracy, deportacje i heroizm bojowników ruchu oporu, którzy powstali przeciwko niemieckiemu uciskowi. Mary, uratowana wraz z rodziną dzięki alianckiej akcji wymiany więźniów, przemyciła z Warszawy pamiętnik rozpoczęty cztery lata wcześniej. Tym samym ujawniła jeden z najbardziej niewiarygodnych dokumentów z okresu II wojny światowej - jedyną w swoim rodzaju, osobistą opowieść o zetknięciu się kochającej życie dziewczyny z niesłychanym ludzkim cierpieniem, niezwykłą relację o jednym z najmroczniejszych rozdziałów historii.
Wydanie, które oddajemy w ręce czytelników, jest w nowym tłumaczeniu i wzbogacone o nowe, do tej pory niepublikowane materiały.
Jedno z najbardziej rozdzierających świadectw na temat wojny, jakie się kiedykolwiek ukazało (...) śmiała i porywająca książka.
"The New Yorker"
Ten niezwykły, mrożący krew w żyłach pamiętnik stanowi nieodzowną lekturę dla każdego.
"Independent"
Poruszający zapis terroru.
"Kirkus Reviews"
Jeden z najważniejszych dokumentów z epoki Hitlera.
"San Francisco Chronicle"
Autor niniejszej recenzji poleca wszystkim lekturę pamiętnika Mary Berg bez zastrzeżeń.
"New York Times"
Mary Berg (Miriam Wattenberg, 1924–2013) - od momentu przeniesienia rodziny Mary z Łodzi do Warszawy dziewczynka prowadzi dziennik, w którym zapisuje dzień po dniu życie najpierw w okupowanej Warszawie, a następnie w getcie warszawskim. W marcu 1944 roku wraz z całą rodziną została zakwalifikowana do grupy osób przeznaczonych przez Niemców na wymianę na jeńców niemieckich internowanych przez aliantów. Dzięki temu rodzina Wattenbergów mogła bezpiecznie opuścić Europę i przeżyć wojnę. "Pamiętnik Mary Berg", tłumaczony na wiele języków, jest jednym z najlepszych świadectw dotyczących życia codziennego w getcie warszawskim.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
