Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Kolekcjonerska edycja z barwionymi brzegami Z listów bohaterów powieści de Laclosa wyłania się obraz arystokracji osiemnastowiecznej Francji. Sztucznego towarzystwa przywdziewającego teatralne maski, dla którego miłość traci swoje znaczenie, stając się jedynie wyrachowanym flirtem, grą towarzyską, podniecającą intrygą, synonimem pożądania. Mężczyźni są cyniczni i impertynenccy, kobiety - okrutne i wyrachowane. Nie ma tu miejsca dla czułości i niewinności. Ci, którzy pragną kochać naprawdę, są krzywdzeni i wykorzystywani. Nie mają szansy znaleźć szczęścia w zepsutym świecie gorących zmysłów i zimnych serc.
Poznajcie Zojkę i jej puchatego przyjaciela Zu! Przedstawiamy serię książek stworzoną z myślą o dzieciach w wieku 3-5 lat. To ciepłe opowieści, które pomagają przedszkolakom oswoić się z ich emocjami i codziennymi wyzwaniami. Zojka i jej brat Niko spędzają przedpołudnie ze swoim dziadkiem. Staje się to pretekstem do włączenia dzieci w różnego rodzaju obowiązki domowe i codzienne, rytunowe czynności. W książce znajdziecie wiele prostych wskazówek, jak rozwijać u swoich pociech autonomię i sprawczość oraz wspierać samodzielność i umiejętność decydowania o sobie.
Poznajcie Zojkę i jej puchatego przyjaciela Zu! Przedstawiamy serię książek stworzoną z myślą o dzieciach w wieku 3-5 lat. To ciepłe opowieści, które pomagają przedszkolakom oswoić się z ich emocjami i codziennymi wyzwaniami. Zojka uczestniczy w trudnych sytuacjach na placu zabaw i w domu w trakcie gry i zabawy z bratem Nikiem. Jak wspierać dziecko w przeżywaniu silnych emocji? Jak nauczyć je rozwiązywania konfliktów tak, żeby żadna ze stron nie czuła się przegrana?
Poznajcie Zojkę i jej puchatego przyjaciela Zu! Przedstawiamy serię książek stworzoną z myślą o dzieciach w wieku 3-5 lat. To ciepłe opowieści, które pomagają przedszkolakom oswoić się z ich emocjami i codziennymi wyzwaniami. W życiu Zojki następuje ważna zmiana - dziewczynka zaczyna chodzić do przedszkola. Jak wygląda dzień w przedszkolu? Jakie emocje wywołuje? Jak wesprzeć dziecko, gdy oprócz radości i zaciekawienia pojawia się smutek i tęsnota za rodzicami i rodziną?
"Po prostu nie mogłam oderwać się od tej książki. Poza świetnym piórem, Emma doskonale oddała realia zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, bardzo źle rozumianego schorzenia, które tak rzadko jest dokładnie przedstawiane w mediach. Śmiałam się, płakałam i leczyłam się dzięki tym stronom".Alegra Kastens, założycielka Center for OCD, Anxiety and Eating Disorders.Eliot Beck od trzech lat nie widziała swojej rodziny.Uciekła do Nowego Jorku, gdzie pochłonęła ją praca. Nie potrafiła przyznać się do tego, co sprawiło, że porzuciła swoje poprzednie życie.Kiedy dostaje zaproszenie na ślub starszego brata, decyduje się przyjechać. Nigdy nie przestała kochać swojej wielkiej, pokręconej i zdecydowanie dysfunkcyjnej rodziny.Musi tylko przetrwać czterodniowe świętowanie na prywatnej wyspie i pilnować, aby jej zaburzenia obsesyjno-kompulsywne nie przejęły nad nią kontroli.Nie wiedziała jednak, że będzie tam Manuel. Przyjaźniła się z nim od dziecka, był brakującą połową jej duszy. I kimś, w kim się zakochała.Jego obecność sprawia, że mury, jakie Eliot wokół siebie zbudowała, zaczynają się kruszyć.Nagle cztery dni wydają się wiecznością.
Zbiór piosenek Alicji Majewskiej to drugi tom z serii "Klasycy polskiej piosenki" wydawanej przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne. Znalazło się tu 21 utworów opracowanych na fortepian, głos i gitarę (tzw. układ PVG) przez Włodzimierza Korcza - kompozytora, pianistę, aranżera i jednocześnie autora większości piosenek artystki, tworzącego z nią od wielu lat artystyczny duet.Wśród piosenek opublikowanych w tomie znajdziemy ponadczasowe przeboje, m.in. "Bywają takie dni", "Jeszcze się tam żagiel bieli", "Odkryjemy miłość nieznaną" czy "Być kobietą", jak również nieco mniej znane piosenki - "Szalona krewetka", "Panie Wasowski, panie Przybora". O bogactwie treści utworów Majewskiej stanowi m.in. różnorodność tekstów pochodzących od tak znakomitych autorów, jak Jacek Cygan, Wojciech Młynarski, Jeremi Przybora, Artur Andrus czy Konstanty Ildefons Gałczyński.Pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników piosenek Alicji Majewskiej, którzy chcieliby sami zagrać ulubione przeboje w domowym zaciszu.
ROK PO TRAGICZNYCH WYDARZENIACH Z GASNĄCEJ GWIAZDY JEDI WALCZĄ O UWOLNIENIE GALAKTYKI SPOD JARZMA NIHILÓW. W galaktyce nastąpił rozłam. Po zadaniu Republice druzgocącego ciosu, jakim było zniszczenie Latarni Gwiezdny Blask, Nihilowie otoczyli część Zewnętrznych Rubieży niemożliwą do sforsowania barierą, zwaną Wałem Burzowym. Ustanowili teren, na którym rządzi niepodzielnie Marchion Ro, podczas gdy jego zwolennicy sieją spustoszenie i chaos, wypełniając skrzętnie bezlitosne rozkazy swego przywódcy. Uwięzieni za liniami wroga Jedi, w tym Avar Kriss, muszą zmobilizować siły, aby pomóc światom plądrowanym przez Nihilów, starając się jednocześnie wyprzedzić o krok zarówno ich samych, jak i służące im okrutne stworzenia. Poza tak zwaną Strefą Okluzji Nihilów Elzar Mann, Bell Zettifar i inni Jedi pracują w pocie czoła wraz z siłami Republiki, aby dotrzeć do planet, które zostały odcięte od reszty galaktyki. Ale każda próba sforsowania Wału Burzowego kończy się niepowodzeniem – bariera blokuje również łączność. Liczne porażki i straty dają się boleśnie we znaki zarówno Elzarowi, jak i Bellowi, desperacko poszukującym rozwiązania tego impasu. Ale nawet jeśli Republice i Jedi uda się przedrzeć przez Wał Burzowy, czeka ich konfrontacja z czymś znacznie gorszym: bezimiennymi, istotami, które żywią się Mocą, dosłownie wysysając ją z Jedi. Jakie inne brutalne sztuczki ma jeszcze w zanadrzu Marchion Ro? W miarę jak desperacja Jedi i Republiki rośnie, płomyczek nadziei na ponowne zjednoczenie galaktyki stopniowo gaśnie – być może bezpowrotnie…
Lokatorka Wildfell Hall to XIX-wieczna powieść wiktoriańska o bohaterce, która podejmuje odważne decyzje w patriarchalnym świecie, gdzie kobiety nie mają mocy sprawczej. Trudna przeszłość zmusza ją jednak do znalezienia w sobie siły na zmianę. Kiedy Helen Graham pojawia się w posiadłości swojego brata, nie spodziewa się, jakie niesie to za sobą konsekwencje. Okoliczni mieszkańcy nie ufają nowej sąsiadce, która nie jest skora do zwierzeń i poufałości. W wyniku czego, podejrzewają ją o niemoralne występki, a w szczególności o romans z właścicielem Wildfell Hall. W atmosferze poruszenia i plotek, między Heleną a Gilbertem Markhamem rodzi się uczucie. Kobieta postanawia podzielić się z nim zapiskami ze swojego pamiętnika, aby ostatecznie oczyścić się z niesłusznych podejrzeń. Treść dziennika ukazuje jednak trudną przeszłość bohaterki nieszczęśliwe małżeństwo oraz dramatyczne decyzje, które musiała podjąć. Lokatorka Wildfell Hall to druga i zarazem ostatnia powieść Anne Bront. Została wydana w 1848 roku, pod pseudonimem Acton Bell.
Nie jest tak, że emigranci nie mają nam nic do powiedzenia. Świat nie zmienił się na tyle, a ich twórczość nie umarła wraz z nimi. jeśli nawet sprawia takie wrażenie, nietrudno przywrócić ją życiu. Po uchyleniu wszystkich przeszkód i ograniczeń literatura, którą nazywano "źle obecną", nie stała się literaturą dobrze obecną, bliską, zadomowioną. Wyjątki tylko potwierdzają regułę. Obok przetartych, dobrze znanych szlaków, biegną dukty niezbadane, ledwie widoczne, a prowadzą one ku niejednej wartej wyjaśnienia tajemnicy. Utworom głośnym skromnie towarzyszą zapoznane i anonimowe. Z autorami sławnymi sąsiadują ci, których dla dobra kultury, czyli jej całości, należałoby wydobyć z mroków zapomnienia. Czy słusznie się tam znaleźli, czas okaże i - nie traćmy nadziei - dowiedzie czytelnik (Ze wstępu "Od autora").
Znane z literatury przedmiotu "negocjacje polityczne" i proponowana kategoria polityka negocjacji - to dwa sposoby, dwie możliwości ujmowania tego, czym są negocjacje w polityce. Pierwsza, odrzeczownikowa, podkreśla formalno-teoretyczną, strukturalną, w szczególności proceduralną, i funkcjonalną perspektywę analizy negocjacji w polityce. Te są sposobem rozwiązywania konfliktów, podlegają regułom formalnym jak traktaty, regulaminy czy zwyczaje. Są uwikłane w sprzeczności i konflikty interesów reprezentowanych przez uczestników życia politycznego, wreszcie są sposobem artykułowania interesów, zarządzania występującymi sprzecznościami interesów czy harmonizacji interesów. Negocjacje polityczne są ściśle związane z organizacją życia społecznego, będąc jednym z jego regulatorów. Polityka negocjacji to nie tylko sposób realizacji politycznych celów: tych doraźnych jak i dalekosiężnych, to także określony styl kooperacji z innymi podmiotami sceny politycznej (wzorem polityki konfrontacji, polityki uniku itd.).. Polityka negocjacji to także strategia medialna - sposób zaistnienia w mediach, forma promocji podmiotów politycznych i realizator procesów akredytacji i dyskredytacji wizerunku. Polityka negocjacji to także zarządzanie i koordynowanie konfliktami społecznymi - wychodzenie z nich i deeskalowanie, ale nie tylko. Pamiętać należy o sztucznym kreowaniu konfliktów społecznych po to, aby uwikłać inne podmioty polityczne w niekorzystne dla nich negocjacje i rozgrywki polityczne. Intencją Autora jest wykroczenie poza statyczną oraz proceduralną optykę w analizach mechanizmu negocjacji. Ześrodkowanie uwagi nie tyle na charakter negocjacji (czym są), ale zaakcentowanie ich znaczenia w uprawianiu i realizowaniu polityki - w jaki sposób są wykorzystywane w życiu społeczno-politycznym oraz jak polityczni liderzy korzystają z negocjacji na ścieżce realizacji swoich celów i interesów. W pracy podjęto próbę dopełnienia dotychczasowych ujęć negocjacji przez przyjęty pryzmat socjotechniki i retoryki. Ujęcie to pozwoli na zrealizowanie celów badawczych pracy, na rzetelne i całościowe podejście do zadanego problemu badawczego.
Spowiedź Autobiograficzna refleksja nad życiem, w której autor opowiada o swoim kryzysie egzystencjalnym i duchowym, oraz poszukiwaniach sensu istnienia. Analizuje swoje przekonania i doświadczenia, próbując znaleźć odpowiedzi na fundamentalne pytania: po co żyjemy, jaki jest sens cierpienia i śmierci, oraz jaką rolę odgrywa w tym wszystkim religia. Nie mogę milczeć Esej, w którym Tołstoj podejmuje temat okrucieństwa i niesprawiedliwości systemu carskiego, a szczególnie krytykuje wyrok śmierci na chłopa, który w obronie własnej zabił nieludzkiego oprawcę. Autor nie tylko potępia brutalność państwowego aparatu władzy, ale także stawia fundamentalne pytania o moralność, prawo i sens kary śmierci.
Zapraszam czytelnika do warsztatu filozofów języka. Razem przyjrzymy się jak badają oni funkcjonowanie języka i sposób, w jaki umożliwia nam mówienie o świecie. W szczególności skupimy się na jednym z kluczowych narzędzi tej pracy - intuicji. Czy filozofowie korzystają z niej w sposób uzasadniony? Jakie są jej ograniczenia? Czy można się bez niej obejść? Badając rolę intuicji w jednej z najważniejszych gałęzi filozofii języka - teorii odniesienia - pokażę, jak refleksja nad sposobem uprawiania filozofii, zwłaszcza nad rolą intuicji w badaniach filozoficznych i analizie języka, wpływa na nasze rozumienie poznania, także w codziennym życiu. Przedstawię zarówno ograniczenia odwoływania się do intuicji, jak i ich nieuniknioność. Ostatecznie, ukazując empiryczny charakter intuicji językowych i porównując ich rolę w filozofii języka do ich funkcji w naukach szczegółowych, postaram się przekonać czytelnika, że filozofia języka powinna być rozumiana metodologicznie, jako gałąź nauki. Krzysztof Sękowski - filozof, adiunkt na Wydziale Filozofii UW. Zajmuje się problemami z zakresu metafilozofii, metodologii filozofii, epistemologii modalności i filozofii języka, które łączy podstawowe pytanie o wpływ kultury na to, jakie są ustalenia filozofii i w jaki sposób się ją uprawia. Stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej w Dartmouth College w 2024 roku, otrzymał także stypendium Ministra Nauki dla wybitnych młodych naukowców (2024) oraz programu START Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (2023). Publikował np: w "The Philosophical Quarterly", "Synthese", "Inquiry, "Review of Philosophy and Psychology", "Episteme", a także w "Filozofii Nauki" oraz "Studia Philosophica Wratislaviensia". Poza filozofią i przede wszystkim: trzy razy tata, jeden raz mąż.
Seria Górska pod redakcją Ewy Grzędy
Tematyka książki nie zamyka się, co mógłby sugerować tytuł i jego (zawarta we wstępie) wykładnia, w kręgu geografii literackiej. Dom, miasto, krajobraz stanowią tu raczej asumpt do snucia frapującej opowieści o tym, co dzieje się na styku geografii, biografii, krytyki literackiej i literatury, i o wzajemnych relacjach miejsc, ludzi i tekstów. Autora interesują spotkania, więzi i – często nieoczywiste – paralele, wynikające tyleż z doświadczenia wspólnej przestrzeni, co z czytania – z czytania, będącego odkrywaniem „miejsc wspólnych”, tropieniem splotów i powiązań intertekstualnych. Zarazem zaproponowana tu lektura, podobnie jak charakteryzowane w książce pisarstwo Jacka Łukasiewicza, „nie fetyszyzuje granicy pomiędzy krytyką literacką a historią literatury – albo, ogólniej rzecz ujmując, literaturoznawstwem akademickim”. Idąc śladami swego mistrza, Paweł Mackiewicz dystansuje się zarówno od „naukowej ortodoksji”, jak od historycznoliterackich syntez; przedkłada przypadkowość, zjawiskowość i jednostkowe mikrohistorie nad „uogólniające, czasem upraszczające konstrukty makrohistoryczne”, a równocześnie osadza omawianą twórczość w złożonym historycznym, politycznym i społecznym kontekście. Taka optyka w połączeniu z badawczą dociekliwością i hermeneutycznym podejściem do tekstu okazuje się bardzo atrakcyjna poznawczo: pozwala wyławiać nieznane lub niedostrzeżone fakty życia literackiego i wydobywać nowe rysy znanych pisarzy, poetów, krytyków, a ponadto – w innym świetle ukazuje ich twórczość, zwracając uwagę na jej spacjalne uwarunkowania. Dotyczy to nie tylko relacjonowanych przez Autora spotkań Kazimierza Wyki i Stanisława Czycza, Tadeusza Różewicza i Tymoteusza Karpowicza, Wincentego Pola i Kornela Ujejskiego, Stanisława Pigonia i Alfreda Jahna, Krzysztofa Vargi i Damiana Kowala, Krzysztofa Karaska i Jana Kulki, ale też relacji, w jakie wchodzą z innymi osobami i/lub z miejscem pozostali bohaterowie tej książki: Marta Wyka, Dariusz Suska, Piotr Szewc, Karol Maliszewski, Michał Książek.
Z recenzji prof. dr hab. Małgorzaty Mikołajczak, Uniwersytet Zielonogórski
Paweł Mackiewicz (ur. 1980) – historyk literatury, krytyk literacki, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. Zajmuje się literaturą polską XX i XXI wieku. Autor książek: Pisane osobno. O poezji polskiej lat pierwszych (Poznań 2010), W kraju pełnym tematów. Kazimierz Wyka jako krytyk poezji (Kraków 2012), Małe i mniejsze. Notatki o najnowszej poezji i krytyce (Katowice 2013), Sequel. O poezji Marcina Sendeckiego (Poznań 2015), Spór o realizm 1945–1948 (Poznań 2020). Opracował tomy: Kazimierz Wyka, Tylnym pomostem. Felietony zebrane (Kraków 2014), Kazimierz Wyka, Wybór pism (BN, Wrocław 2019), Jacek Łukasiewicz, Krok i rytm. Wybór szkiców (Wrocław 2024).
"Tanatosoniką" nazwał J. Martin Daughtry "ekstremalną fuzję przemocy i dźwięków". Ten neologizm, utworzony od greckiego thnatos ("śmierć") i łacińskiego sonus ("dźwięk"), służy jako określenie dla wyjątkowo głośnych hałasów militarnych i zwraca uwagę na ich brutalne oddziaływanie na słuchaczy. W okresie II wojny światowej tego rodzaju skrajne doświadczenia wielokrotnie stawały się udziałem obywateli polskich - cywilów w bombardowanych miastach, żołnierzy krajowych i zagranicznych frontów, członków ruchu oporu czy więźniów, którzy nasłuchiwali bliskich egzekucji. Część "świadków nausznych" starała się przenieść swoje przeżycia i wygasłe już złowrogie wibracje na wiersze-dokumenty. Utwory te składają się na bogate i niejednorodne archiwum, obszernie analizowane przez autorkę monografii. Każe ono myśleć o współsłuchaniu tanatosoniki przez osoby funkcjonujące w latach wojny na odmienne sposoby, w tym ofiary i świadków Zagłady. Monografia Dobrawy Lisak-Gębali jest na polskim rynku wydawnictw akademickich książką wyjątkową - pierwszą tak obszerną rozprawą poświęconą akustycznemu doświadczeniu wojny ujętemu w ramy ekspresji poetyckiej i to taką, która z analiz tego, co audialne, nie czyni dodatku do badania poetyki wierszy, lecz konsekwentnie sytuuje je w centrum badawczego zainteresowania. Jest to książka par excellence interdyscyplinarna, zajmująca z powodzeniem miejsce wśród studiów literaturoznawczych oraz pośród kulturoznawczych opracowań z zakresu sound studies. prof. dr hab. Dariusz Brzostek Dobrawa Lisak-Gębala - pracuje w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, na którym ukończyła studia kulturoznawcze i polonistyczne. Autorka książek Ultraliteratura (2014) i Wizualne odskocznie (2016). Publikowała między innymi w "Holocaust and Genocide Studies", "Orbis Litterarum", "Tekstach Drugich", "Pamiętniku Literackim" i "Przestrzeniach Teorii". Zajmuje się badaniem literatury polskiej XX i XXI wieku oraz intermedialności.
Jakie reguły rządzą rywalizacją między mocarstwami?
Jakie strategie stosują państwa w walce o potęgę?
Kiedy rywalizacja międzynarodowa prowadzi do wojen?
Tragizm polityki mocarstw jest, obok Końca historii Francisa Fukuyamy i Zderzenia cywilizacji Samuela P. Huntingtona, jedną z najważniejszych książek o polityce międzynarodowej napisanych po zakończeniu zimnej wojny. Profesor John J. Mearsheimer, łącząc wyśmienity styl wypowiedzi z klarownością wywodów, zmysł teoretyczny z wnikliwą analizą historyczną, krok po kroku objaśnia mechanizmy rywalizacji między państwami, znaczenie potęgi, przyczyny wojen i wiele innych zagadnień. Podważa dominujące po 1989 roku idealistyczne wyobrażenia i przesadnie optymistyczne prognozy, a trafnością swoich sądów jak mało kto dowodzi, że teoria stosunków międzynarodowych może nam nie tylko powiedzieć wiele o przeszłości, ale być także użytecznym narzędziem wyjaśniania teraźniejszości i prognozowania przyszłości.
Patroni medialni:
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
PISMA WYBRANE STANISŁAWA CATA-MACKIEWICZA
Studiowanie życiorysu Dostojewskiego dlatego tak jest pasjonujące, że w tym życiorysie wciąż spotykamy ludzi z klimatu i atmosfery „dostojewszczyzny”. Wciąż spotykamy ludzi stojących jedną nogą w domu wariatów, fantastów, dziwaków, awanturników. Taki już jest powieści Dostojewskiego geniusz miejsca i geniusz czasów, owej Rosji z czasów niewoli chłopów i uwalniania tych chłopów, z czasów autokraty Mikołaja I i cesarza-rewolucjonisty Aleksandra II.
Stanisław Cat-Mackiewicz
Dostojewski Mackiewicza pokazuje i zaświadcza, że pisarstwo Dostojewskiego nie jest żadnym „pakowaniem w symbole”, żadnym „szyfrowaniem”, za którym kryłoby się jednoznaczne, rozstrzygające i kojące rozwiązanie. Pisarstwo Dostojewskiego jest pisarstwem wprost, jest szczytem realizmu, niepotrzebującym posiłkowania się żadnym dodatkowym komplikowaniem swej treści, gdyż ona sama jest wystarczająco, bo nieskończenie, skomplikowana. Dostojewski dotyka samej rzeczywistości, rzeczywistości osoby, i rzeczywistości tej nie imituje w żadnej symbolice.
Prof.. Janusz Dobieszewski
Patroni medialni
Kresy.plKonserwatyzm.pl
Historia Do RzeczyTeologia PolitycznaRadio Wnet
Nanami sees nothing wrong with a library and cat combination. But a talking cat is a whole other story.
Thirteen-year-old Nanami Kosaki loves reading. The local library is a home from home and books have become her best friends. When Nanami notices books disappearing from the library shelves, she’s particularly curious about a suspicious man in a grey suit whose furtive behaviour doesn’t feel right. Should she follow him to see what he’s up to?
When a talking tabby cat called Tiger appears to warn her about how dangerous that would be, together they’re brave enough to follow the frightening trail to find out where all the books have gone. Will Nanami and Tiger overcome the challenges of the adventure ahead?
Warm, wonderful and wise, Sosuke Natsukawa's The Cat Who Saved the Library is also a powerful lesson never to underestimate the value of great literature, and a reminder always to think for ourselves, no matter what our charismatic leaders might say.
Rozważając zjawisko niedopasowania kompetencyjnego z perspektywy osób poszukujących zatrudnienia, można mówić o zatrudnialności (ang. employability). Często spotykanym określeniem jest również zdolność do zatrudnienia lub zdolność zatrudnieniowa. I choć sam konstrukt jakim jest zatrudnialność dotyczy tak ważnej dla absolwentów szkół wyższych tematyki jak doskonalenie kompetencji, wejście na rynek pracy i rozwój kariery zawodowej, nie ma wielu publikacji traktujących o jego kształtowaniu. Można w literaturze przedmiotu spotkać publikacje dotyczące poszczególnych, wąskich działań, jednak brakuje publikacji kompleksowo traktujących o metodach rozwijających zatrudnialność. Dlatego też przedmiotem niniejszej publiakcji jest komplekoswe kształtowanie zatrudnialności absolwentów uczelni ekonomicznych w Polsce uwzględniające cztery czynniki: edukacyjny, podmiotowy, biznesowy oraz rynek pracy.
No thinking person can or does genuinely keep out of politics, in an age like the present one
Unfailingly wise and often startlingly prophetic, George Orwell’s essays are masterpieces of plain English prose. This stirring new collection brings together his most cherished pieces with lesser-known gems, ranging over everything from tree planting to living with the atom bomb, sleeping rough to the perils of getting what you want in politics.
Kompletna historia największej operacji desantowej w dziejach świata
Osiemdziesiąt lat temu sześć tysięcy alianckich okrętów przewiozło ponad milion żołnierzy przez kanał La Manche na okupowane przez Niemców wybrzeże Normandii. D-Day rozpoczął nowy rozdział w historii drugiej wojny światowej. Dla tysięcy żołnierzy okazał się tragiczny. Była to największa w historii ludzkości operacja desantowa. O jej koszcie przypomina dziś morze krzyży położonego na szczycie urwiska wojskowego cmentarza.
Większość opisów tego epickiego starcia zaczyna się od lądowania aliantów na plażach rankiem 6 czerwca 1944 roku. Ta historia jednak ma swój początek dużo wcześniej, w mrocznych dniach po ewakuacji Dunkierki latem 1940 roku. Poziom skomplikowania tego przedsięwzięcia był trudny do wyobrażenia. Wszystko mogło pójść źle.
Craig Symonds przedstawia pełny obraz operacji Neptun, charakteryzuje kluczowe postacie dowódców i porywająco relacjonuje sam moment desantu. Udowadnia też, że sukces zależał głównie od młodszych oficerów i szeregowców, którzy dotarli na wybrzeże w barkach desantowych, rozbrajali miny, zajmowali plaże i szturmowali obsadzone niemieckimi żołnierzami urwiska, by zabezpieczyć przyczółki dla przyszłej kampanii, której celem był Berlin i zakończenie najkrwawszej wojny, jaką widział świat.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
