Valdrim uchodzi za bezlitosnego mistrza tortur. Wysoki, czarnowłosy, o oczach zimnych jak lód, budzi przerażenie w każdym, kogo przesłuchuje. Nikt nie zna jego metod, lecz krążą pogłoski, że jednym spojrzeniem potrafi wyrwać z człowieka duszę. Kiedy oskarżona o czary Lydia trafia przed oblicze mistrza, jest przekonana, że to ostatnie chwile jej życia. Przerażona, ale i zdeterminowana, by nie dać się złamać, stawia mu czoła ze śmiałością, która zaskakuje wszystkich, a w nim budzi nie tylko podziw, ale i pożądanie. W mrocznym lochu, przy nikłym blasku pochodni, między katem a więźniarką rodzi się napięcie, w którym strach splata się z fascynacją. Przesłuchanie staje się czymś więcej niż torturą staje się rozgrywką, która może kosztować ich życie lub serce. Zwłaszcza gdy Valdrim zostaje zmuszony oddać Lydię innemu mężczyźnie...

Ich związek był przeklęty od samego początku. On - pan zamku, nieugięty i władczy; ona - dzika, niepokorna, z językiem ostrym jak brzytwa. Prosta zielarka z ludu - jedyna kobieta, która potrafiła uleczyć jego syna i jedyna, która tak szybko wyprowadzała lorda z równowagi. Gdy zostaje oskarżona o zdradę, nikt nie staje w jej obronie. Rozgoryczona i osamotniona, zmuszona jest uciekać. Kilka lat później los splata ich drogi na nowo. Sybil wraca silniejsza, bardziej zuchwała i pełna gniewu. Raymond zaś odkrywa, że jej nienawiść rozpala go mocniej niż wszelkie zakazane pragnienia. Wkrótce Sybil przekona się, jak niebezpieczny bywa mężczyzna, który nigdy nie zapomina ani krzywd, ani kobiet, które próbowały od niego uciec.

Thorn, surowy i bezwzględny stróż prawa, zapragnął jej od chwili, gdy tylko ją zobaczył. Chciał ją mieć dla siebie, ale ona… widziała w nim jedynie potwora, przed którym trzeba uciekać. Kiedy po latach Agnes wraca do miasta – złamana, bez rodziny i, co najgorsze, zdana na jego łaskę – Thorn oferuje rozwiązanie… na własnych warunkach. Twardy i nieprzenikniony, gotów jest rozliczyć ją za każde przewinienie. Ale to, co zaczęło się od pożądania i nienawiści, szybko przeradza się w niebezpieczną grę. Czy Thorn naprawdę chce ją ukarać? A może od początku nie zamierzał pozwolić jej odejść?

Ich związek był przeklęty od samego początku. On - pan zamku, nieugięty i władczy; ona - dzika, niepokorna, z językiem ostrym jak brzytwa. Prosta zielarka z ludu - jedyna kobieta, która potrafiła uleczyć jego syna i jedyna, która tak szybko wyprowadzała lorda z równowagi. Gdy zostaje oskarżona o zdradę, nikt nie staje w jej obronie. Rozgoryczona i osamotniona, zmuszona jest uciekać. Kilka lat później los splata ich drogi na nowo. Sybil wraca silniejsza, bardziej zuchwała i pełna gniewu. Raymond zaś odkrywa, że jej nienawiść rozpala go mocniej niż wszelkie zakazane pragnienia. Wkrótce Sybil przekona się, jak niebezpieczny bywa mężczyzna, który nigdy nie zapomina ani krzywd, ani kobiet, które próbowały od niego uciec.

Niesforna chłopczyca panna Hazel Brown nade wszystko pragnie zostać trenerem koni. Aby dowiedzieć się czegoś więcej o swoim potencjalnym pracodawcy, lordzie Blake?u Coventrym, przebiera się za damę z wyższych sfer i wprasza na przyjęcie w jego posiadłości. Poznaje tam przystojnego nieznajomego i z zaskoczeniem odkrywa, że rozbudza w niej najgłębsze pragnienia. Pod wpływem emocji składa mu nietypową propozycję, po czym znika, nie zdradzając nawet prawdziwej tożsamości. Jakie jest jej zdumienie, gdy wkrótce okazuje się, że intymną ofertę skierowała do swego pracodawcy?! Czy niedoszły kochanek zauważy, że za przebraniem chłopca stajennego kryje się kobieta, która go zwiodła?

Sara Stewart nie ma łatwego życia. Zależna od swego brutalnego kuzyna liczy dni, kiedy wreszcie się od niego uwolni. Sprawa jednak się komplikuje, gdy ten oznajmia jej, że zamierza się z nią ożenić.Gdy któregoś dnia omal nie pozbawia jej cnoty, dziewczynie z trudem udaje się uciec. Ma już dość bezsilności, prosi więc o pomoc zawodowego pięściarza Marcusa Huntera, znanego jako Czarny Diabeł.Choć Marcus uczy samoobrony tylko mężczyzn, pod wpływem chwili zgadza się trenować Sarę.Co sprawiło, że ten znudzony życiem, cyniczny człowiek złamał zasady, którymi się od zawsze kierował?Czy była to odwaga i determinacja, które ujrzał na twarzy dziewczyny?A może chodziło o niezwykłe przyciąganie, które poczuł, gdy tylko jego ciemne oczy spotkały się z fiołkowym spojrzeniem Sary?

Książę Evan de Clare uchodzi w towarzystwie za potwora, który doprowadził do śmierci swoją żonę. Mroczny, szorstki i nieprzystępny sieje postrach nawet wśród służby. Kiedy poszukuje guwernantki dla córki, na posadę zgłasza się skromnie ubrana, lecz wygadana okularnica. Choć jego ciało reaguje na bliskość dziewczyny w niebezpieczny sposób, decyduje się ją przyjąć. Nawet nie podejrzewa, że pod brzydkim przebraniem kryje się prawdziwa piękność. W dodatku panna Foster ośmiela się krytykować go na każdym kroku! Czy dziewczyna zdaje sobie sprawę, że drażnienie zabójczego księcia może źle się dla niej skończyć? Czy rozumie, jak cienka jest granica między nienawiścią a namiętnością?

- Spodziewałem się pani wczoraj. - Graves stał w swoim gabinecie tyłem do wejścia, ale doskonale wiedział, kiedy weszła. Obrócił się do niej powoli. Jego sylwetka przysłaniała większość światła, które usiłowało przebić się przez i tak już przybrudzoną szybę. - Wolałam nie ryzykować - odpowiedziała zuchwale dziewczyna.Harry uniósł brwi.- Nie ryzykować?- Chciałam zostawić panu więcej czasu na ochłonięcie. - Zbliżyła się, zdejmując jednocześnie rękawiczki.Mężczyzna uśmiechnął się w duchu na tę uwagę: mądra dziewczynka. Jeszcze wczoraj rozszarpałby ją na strzępy, dzisiaj miał już tylko ochotę przełożyć ją przez kolano i sprawić srogie lanie.Przez całą noc wmawiał sobie, że nie powinien traktować jej jak kobiety, bo była przecież niemal dzieckiem. Ile powiedziała, że ma lat? Dziewiętnaście czy ,,Coś w tym rodzaju""? Dałby sobie głowę uciąć, że była jeszcze młodsza, a to znaczyło, że pozwolił się wyprowadzić z równowagi panience. Zdążył utwierdzić się w przekonaniu, że te niekontrolowane emocje są poniżej jego godności i postanowił potraktować ją pobłażliwie.Spojrzał na nią uważnie.Wyglądała na tak bardzo z siebie dumną, że omal się nie uśmiechnął. To naturalnie również było nie do przyjęcia. Nie przypominał sobie, kiedy ostatnio się uśmiechał, i nie zamierzał tego zmieniać. - Nie potrzebuję czasu na ochłonięcie - odparł sucho. - W przeciwieństwie do pani w moich działaniach nie kieruję się emocjami, tylko logiką.Kobieta zrobiła ruch, jakby miała zamiar wyjąć coś z kieszeni spódnicy, jednak usłyszawszy jego odpowiedź, zmieniła zamiar, bo skrzyżowała ręce na piersi i wbiła w niego nieprzyjazny wzrok.- Nie wiedziałam, że kiedy dwa dni temu ciągnął mnie pan po schodach, był to przejaw logiki - odparła ironicznie.Graves nawet nie mrugnął.- Logika najwyraźniej do pani nie przemawiała, stwierdziłem więc, że jedynym sposobem, by się pani pozbyć, będzie bardziej dosadne potraktowanie - odparł, przyglądając się ostentacyjnie swoim paznokciom. Gdy w powietrzu zapanowała nieprzyjemna cisza, podniósł głowę i rzucił jej drwiące spojrzenie. - Podziałało, prawda?Poppy momentalnie zagotowała się w sobie.- Tylko na chwilę - fuknęła. - Teraz role się odwróciły i to pan na mnie czekał. Skrzywił się niechętnie.- Nie czekałem na panią, tylko chciałem odzyskać moją własność. Zdaje sobie pani sprawę, że mogłem wnieść na nią oskarżenie? - syknął ostrzegawczo, po czym zbliżył się do biurka i oparł o nie obie dłonie, nachylając się w jej stronę. - Myśli pani, że komu by uwierzyli? Długoletniemu, zaufanemu detektywowi czy młodocianemu przestępcy?- Nie jestem żadnym przestępcą! - Poppy tupnęła nogą, nie panując nad ogarniającą ją złością. - Mówiłam panu...- Nie obchodzi mnie, co pani mówiła! - Okrążył biurko, zbliżając się ku niej niczym drapieżnik. - Chcę jedynie, by pani zrozumiała, że mam nad nią przewagę.Dziewczynę przestraszyło to wyznanie i choć w tej chwili się go bała, duma nie pozwalała jej na ucieczkę.Czuła, że ten człowiek nie uznaje osób o słabym charakterze. Z pewnością doceni odwagę i determinację. - W tej chwili to ja mam nad panem przewagę - zaryzykowała i uśmiechnęła się ironicznie. - W końcu mam pana list i doskonale wiem, że jest zaszyfrowany.Na mężczyźnie to oświadczenie nie zrobiło najmniejszego wrażenia. Wciąż zbliżał się do niej powolnym krokiem, aż stanął tak blisko, że musiała zadrzeć wysoko podbródek, by patrzeć mu w oczy.- A skąd wiesz, że po prostu nie odbiorę go sobie sam? - wyszeptał złowrogo tonem, który przyprawił ją o dreszcz.Przełknęła z trudem ślinę, zmuszając się, by nie opuścić wzroku.- Skąd pewność, że mam go przy sobie? - spytała, starając się grać odważną, lecz głos jej drżał. - Twoje ruchy cię zdradziły - powiedział, niemal pieszczotliwie przyglądając się jej twarzy. Wyciągnął powoli rękę i zbliżył ją w stronę jej ukrytej kieszeni.Kiedy sięgnął jej spódnicy w okolicy uda, zatrzymała go gwałtownie, chwytając go mocno za nadgarstek. Naraz zdała sobie sprawę z kilku rzeczy jednocześnie. Stali zdecydowanie zbyt blisko siebie, a ona zaciskała palce na jego ręce, co było wysoce niestosowne, ale też dziwnie oszałamiające. Miała wrażenie, że w miejscu, gdzie stykały się ich dłonie, skóra niemal ją parzy. Chciała odskoczyć od niego, byle tylko znaleźć się jak najdalej.Stała jednak w miejscu.Jej zmysły - tak jak już raz się to zdarzyło, wtedy gdy podszedł do niej w holu - wyostrzyły się, wychwytując wszystko ze wzmożoną intensywnością. W kącikach jego oczu dojrzała zmarszczki mimiczne, a srebrne źrenice przywołały jej na myśl taflę zamrożonego jeziora.- Możemy to zrobić po dobroci albo po mojemu. - W słowach detektywa czaiła się groźba.Choć Poppy znów ogarnął strach, zdołała prychnąć mu w twarz.- Rozumiem, że po dobroci nie leży w pańskiej naturze?To, że nawet jej nie odpowiedział, mówiło samo za siebie.Fragment nr.2 ,,Detektyw i złodziejka""Krzyknęła nagle i odskoczyła w bok.- Jest pan ranny! - zawołała, oglądając zakrwawioną dłoń, którą nieopatrznie przytknęła do jego rany.Och, na litość boską!, pomyślał rozdrażniony. Przecież to tylko zadrapanie! Prawie zupełnie o nim zapomniał.- Nie... - zaczął, ale nie pozwoliła mu dojść do słowa.- Trzeba natychmiast opatrzyć ranę - zakomunikowała stanowczo. Jej determinacja i powaga zbijała go z tropu, ale byłby ostatnim głupcem, gdyby odmówił sobie jej bliskości. Prawdę powiedziawszy, był nawet ciekaw, co ma zamiar z nim zrobić.Jeszcze nigdy nie znalazł się w takiej sytuacji, kiedy ktoś... się o niego troszczył.Nie zamierzał natomiast jej wszystkiego ułatwiać. To nie leżało w jego naturze.- Co ja? - spytał, udając głupiego.- Chcę obejrzeć pańską ranę - powiedziała, patrząc na niego twardo.A ja chcę obejrzeć ciebie. Całą. W jego głowie pojawiły się nieproszone myśli. Odgonił je zniecierpliwiony.- To tylko zadraśnięcie... - spróbował jeszcze.- Jeśli zaraz pan się nie rozbierze, będę zmuszona sama to zrobić! - zagroziła mu, najwyraźniej sądząc, że jest to straszna perspektywa. Było oczywiście na odwrót, gdyż niczego bardziej nie pragnął.- Sama się pani rozbierze? - spytał, łapiąc ją za słówka. Jego usta drgnęły w rozbawieniu.- Nie! Oczywiście, że nie. - Poppy spłoniła się cała. - Och, na litość boską, niech pan siada - rozkazała, wskazując palcem blat biurka.To robiło się coraz ciekawsze...Usiadł grzecznie, czekając na to, co będzie dalej.- Proszę zdjąć surdut.Sięgnął do połów płaszcza, ale odruchowo syknął, gdy naciągnął zranione mięśnie.- Bardzo boli? - Przysunęła się momentalnie, patrząc na niego ze współczuciem.Nie odpowiedział, tylko odrzucił ubranie na bok. - Niech pan się nie rusza - poleciła. - Z resztą sobie poradzę, a lepiej, żeby niepotrzebnie nie nadszarpnął pan rany.Skinął głową, po czym przysiadł na powrót na biurku, opierając obie ręce na jego brzegu.Kiedy dziewczyna stanęła między jego wyciągniętymi nogami, poczuł, że robi mu się gorąco. Jej głowa była teraz na wysokości jego wzroku. Wpatrywał się w nią z rosnącym zaciekawieniem, jednak ona całą swoją uwagę skupiła na jego ranie. A przynajmniej tak mu się wydawało.Zwinnymi dłońmi zaczęła rozpinać kamizelkę, a gdy opuszki jej palców musnęły jego skórę w wycięciu koszuli, cały aż się naprężył.Jego oddech stał się głębszy i cięższy, kiedy odsunęła poły kamizelki i przykucnęła przed nim, by wyjąć mu ze spodni koszulę.Do diabła! Sam już nie wiedział, czy jest teraz w piekle, czy niebie.Czuł ogarniające go pożądanie, które paliło lędźwie i paraliżowało rozum. Jego ciało stanęło w ogniu, a on jedyne, co mógł zrobić, to zacisnąć zęby i pozwolić jej się dotykać.Był pewien, że gdyby się odezwał, jego schrypnięty głos zdradziłby wszystkie jego myśli.Zacisnął więc zęby bardzo, bardzo mocno i pozwolił sobie wyobrażać, że ta zjawiskowa kobieta nie tylko się o niego troszczy, ale również pragnie tego, co on - by znalazła się w jego ramionach.Poppy nie była gotowa na falę gwałtownych uczuć, które ją ogarnęły.Kierowana zwyczajną troską o swojego nowego ,,pracodawcę"" pragnęła ulżyć mu w cierpieniu. Nie zastanawiała się, czy to odpowiednie zachowanie. Jeśli mogła pomóc, jej obowiązkiem było to zrobić.Tym bardziej, że ten uparty osioł najwyraźniej nie miał nic przeciwko temu, by wykrwawić się na śmierć. Stanowczym ruchem wyszarpnęła koszulę z jego spodni, czując, że na twarz wypływa jej coraz silniejszy rumieniec.Zbeształa się za to w myślach. O czym ty myślisz, dziewczyno! On tu cierpi, a ty się zachowujesz, jakbyś nigdy nie widziała mężczyzny bez koszuli.Szybkim ruchem odchyliła materiał do góry i od razu tego pożałowała.Wbijając wzrok w jego muskularną pierś, zdała sobie sprawę, że to najbardziej męski, intymny widok, z jakim kiedykolwiek miała do czynienia. Jego ciało było jak wykute z żelaza, nie znajdował się na nim ani gram zbędnego tłuszczu. Wyćwiczone mięśnie prężyły się przy każdym oddechu, a płaski brzuch pokryty czarnymi włoskami intrygował i kusił, by go dotknąć.Sparaliżowana nagłymi emocjami spojrzała na niego z dołu, by dostrzec, że mężczyzna niemal pożera ją wzrokiem. Jej drżące dłonie dotknęły go na oślep, muskając przez przypadek dół brzucha. Detektyw gwałtownie wciągnął powietrze.Przestraszyła ją ta reakcja. Nie wiedziała, czy zrobiła coś źle, ale zaraz odsunęła dłonie i zmusiła się, by odgonić natarczywe myśli na temat fizjonomii śledczego. Wtedy dostrzegła, że na jego ciele widnieją liczne blizny po skaleczeniach.Nieskromne wyobrażenia od razu wyparowały jej z głowy, robiąc miejsce smutkowi i współczuciu. Co ten człowiek musiał przeżyć? Kto mu to zrobił? Czy faktycznie praca detektywa była tak niebezpieczna?Z pewnością ,,człowiek cień"" nie zdobył swojej renomy, siedząc całymi dniami w fotelu, pomyślała niewesoło. Miano bohatera musiało słono kosztować.Zdała sobie sprawę, że go nie doceniła.Harry Graves z pewnością nie miał łatwego życia.Najostrożniej, jak potrafiła, zbadała kolejną ranę, którą przyjęło na siebie jego ciało. Na szczęście nie była głęboka.- Widzę, że nie zdarzyło się to panu po raz pierwszy - mruknęła z dezaprobatą. Domyśliła się, że jej współczucie nie byłoby mile widziane. Kiedy nie odpowiedział, kontynuowała.- Chyba nie powie mi pan, że sam się pociął, gdy przygotowywał ciasto ze śliwkami - dodała, próbując go nieco podnieść na duchu.- Ma pani niezdrowe fantazje o gotujących mężczyznach - powiedział rozbawiony. Prawdę mówiąc, był całkiem zadowolony, gdy tak na niego chuchała i dmuchała.- Rana nie wygląda na głęboką, ale gdy wróci pan do domu, powinien pan ją zdezynfekować. I oczywiście bardziej na siebie w przyszłości uważać - nie ustępowała, wciąż ganiąc go za jego nieostrożność.- Następnym razem wezmę panią ze sobą, to mnie pani obroni - naigrywał się z niej pogodnie, a ona o dziwo nie zdenerwowała się, tylko uśmiechnęła do niego, wygładzając mu koszulę na piersi.- A żeby pan wiedział, że obronię - odparła dziarsko, a on pomyślał, że po raz pierwszy w życiu spotkało go coś dobrego.

Lady Annabel Brooke, wychowywana przez surową i apodyktyczną matkę, jest ucieleśnieniem cnotliwości i pokory. Ubierana i czesana z przesadną skromnością bardziej przypomina mniszkę niż pannę na wydaniu.Kiedy dowiaduje się, że jej przyszłość zaplanowano u boku zadufanego w sobie, konserwatywnego pastora, postanawia po raz pierwszy sprzeciwić się rodzicielce. Jedyną osobą, która może pomóc jej wyjść cało z opresji, jest przystojny właściciel znienawidzonego przez matkę teatru, mężczyzna władczy i porywczy, nazywany przez wszystkich bestią. Rudowłosa panna nie cofnie się jednak przed niczym, nawet jeśli wkrótce się okaże, że gdy zaprzeda duszę diabłu, może jej już nie odzyskać

Odwróciła się do nadchodzącego dżentelmena, licząc, że wystarczy obrzucić go chłodnym spojrzeniem, by zostawił ją samą, jednak gdy dojrzała jego sylwetkę, zesztywniała. Pamiętała go.To nie był kolejny wymuskany dandys, który krył się pod wymyślnym wiązaniem fularu.Ten mężczyzna nosił ubranie dość minimalistyczne, żeby nie powiedzieć, niekompletne. Jego szerokie barki wręcz rozsadzały materiał surduta, który choć doskonale skrojony, odznaczał się prostotą. Pierś zdobiła klasyczna, batystowa koszula, na której jednak brakowało halsztuka, przez co rozchylała się na szyi, ukazując śniadą skórę. Kolejny niespotykany u dżentelmena element. Powszechnie uważano, że opalona skóra nie przystoi wyższym klasom. Jej własną, bardzo bladą poeci amatorzy nazywali alabastrową jak światło księżyca. Prawie nigdy nie wychodziła z domu bez parasolki, pod którą zawsze mogła się schronić w razie zbyt silnego słońca.Fragment.

Wychowanka przytułku św. Barbary, Charlotte Summer, przejmuje opiekę nad zadłużonym sierocińcem. W związku z krytyczną sytuacją finansową musi szukać wsparcia z zewnątrz.Kto przychodzi jej na myśl?Człowiek do cna zepsuty, znany ze swojej bezwzględności i chłodu lord James Hamilton właściciel ekskluzywnego klubu dla dżentelmenów.Mężczyzna jest wszystkim, czym Charlotte pogardza. Porzucona przez ojca hulakę widzi w lordzie odbicie jego cech, ma o nim jak najgorsze zdanie i wcale tego przed nim nie ukrywa.Wbrew rozsądkowi prosi go o pomoc, odwołując się do jego szlachetnej natury, jednak Hamiltonowi już od pewnego czasu ta zgryźliwa i uparta panna chodzi po głowie, więc wpada na zupełnie inny pomysłCzy dziewczyna zgodzi się na jego propozycję?A może okaże się sprytniejsza niż osławiony król rozpusty?

Anglia, XIX w. Trzy splecione ze sobą, humorystyczne historie z niespodziewanym zakończeniem! Co robi stateczny hrabia, któremu pod opiekę powierzono młodziutką złośnicę?Jak reaguje dżentelmen, gdy dama atakuje go świecznikiem? Co czuje dojrzały mężczyzna, gdy kobieta jego życia od lat widzi w nim wroga? To wszystko w świątecznym klimacie przyprószonego śniegiem zamku, w którym... straszy!

Zupełnie nowa odsłona erotyki; zmysłowa, psychologiczna, niebanalna... Bo seks zaczyna się w głowie...Po uwolnieniu się spod skrzydeł rygorystycznej matki Kinga stara się na nowo ułożyć sobie życie. Z przeszłości wymazała niemal wszystko: nieudany związek, szkołę, dom rodzinny, a nawet swoje ukochane skrzypce, jednak nie potrafi zapomnieć o pewnym tajemniczym mężczyźnie, Marcelu, który utkwił w jej pamięci jak cierń.Zdaje sobie sprawę, że to ona i jej katolickie wychowanie odpowiedzialne są za rozstanie, które ucięło między młodymi budzące się niegdyś uczucia bliskości i pożądania.Gdy dziesięć lat później postanawia napisać do Marcela, nie jest przygotowana na to, że ten skryty, mroczny mężczyzna znów całkowicie zawładnie jej zmysłami.Czy tym razem Kinga odważy się przekroczyć własne granice? Czy sprosta swoim obawom, pragnieniom i pozwoli poprowadzić się po zakazanym i nieznanym jej dotąd świecie erotyki?Czy jeszcze coś trzeba?

Kinga jest młodą, utalentowaną skrzypaczką, która świat dorosłych utożsamia z bólem, niezrozumieniem i poniżeniem. Uwięziona pomiędzy wymagającymi, tkwiącymi w tradycjonalizmie rodzicami a szkolną dyscypliną, znajduje wytchnienie w muzyce i w kontaktach z rówieśnikami.Bolesne doświadczenia i łatka bezczelnej dziewczyny sprawiają jednak, że zanim w pełni stanie się kobietą, traci wiarę w siebie.Gdy wkrótce w jej życiu pojawia się Marcel, spokojny, inteligentny oraz niezwykle pociągający mężczyzna, Kinga podchodzi do niego z dużą dozą ciekawości, ale i nieufności. Niezwykła chemia, jaką do siebie czują, uzmysławia dorastającej dziewczynie jej pragnienia, które, jak jest o tym przekonana, są zakazane i niewłaściwe.Czy Kinga będzie w stanie sprzeciwić się wpajanym latami zasadom, by odkryć swoją prawdziwą naturę? Czy kobieta, która nie wie, czym jest miłość, potrafi obdarzyć uczuciem siebie i ludzi?Jak wychowanie wpłynie na jej przyszłe relacje z mężczyznami?""

Namiętność, niefortunne zdarzenia, humor sytuacyjny. Barwni bohaterowie W paszczy Lwa sprawią, że nie zdołasz oderwać się od tej książki!Catherine od dziecka żyje w cieniu olśniewającej siostry, do której nieustannie porównuje ją matka. Dziewczyna pokornie znosi jej reprymendy i z godną podziwu determinacją pielęgnuje w sobie marzenie o dobrym mężu. Pewnego dnia spotyka na swojej drodze dużo starszego, przystojnego oficera, lorda Nicolasa Devona, dla którego zupełnie traci głowę.Wkrótce jednak odkrywa, że mężczyzna to rozchwytywany przez kobiety lew salonowy i dla szarej myszki, takiej jak ona jest nieosiągalny.Gdy młoda dama doświadcza publicznego upokorzenia, decyduje się na drastyczną metamorfozę. Nowy wizerunek i większa pewność siebie mają pomóc jej w zdobyciu upragnionego mężczyzny i utwierdzeniu swojej wartości.Nicolas, któremu zawsze skrycie podobała się młodziutka Catherine, nie jest przygotowany na czekającą go uwodzicielską grę.Dodatkowo skłonność Cat do popadania w kłopoty sprawi, że losy tych dwojga splotą się, a silna wola Nicolasa zostanie wystawiona na ogromną próbę

Jocelyn zna hrabiego Winstona od dziecka. Nie wie, że ten mroczny mężczyzna był w niej niegdyś zakochany. Kiedy wychodzi za mąż za jego kuzyna, Edwarda Ashtona, hrabia, nie mogąc przestać o niej myśleć, zaciąga się na front.Kilka lat później mąż dziewczyny umiera, zostawiając po sobie jedynie ogromne długi i list, w którym nakazuje żonie szukać pomocy właśnie u lorda Winstona.Gdy lady Ashton zjawia się w ponurej rezydencji hrabiego, ledwie go rozpoznaje w demonicznej, barczystej postaci o przeszywająco zimnym wzroku. Zdana na jego łaskę nie rozumie napięcia, jakie zaczyna się między nimi rodzić.Tymczasem na scenie pojawia się oszałamiająco przystojny baron, który jest gotów ofiarować jej wszystko, czego kiedykolwiek pragnęła...