Zafascynowanie Malawskiego muzyką góralską znalazło swój wyraz również w prezentowanym drobiazgu - Mazurku na skrzypce i fortepian. Połączenie typowo pasterskiego zaśpiewu z wyrafinowaną harmoniką oraz charakterystyczną dla kompozytora drapieżną motoryką części środkowej daje w tym krótkim utworze jedyny w swoim rodzaju efekt. Jestem pewny, że niewznawiana od wielu lat miniatura, dzięki kolorytowi oraz świeżości, zainteresuje nie tylko uczącą się młodzież, ale i artystów koncertujących.
Dedykowana Eugenii Umińskiej Burleska na skrzypce z fortepianem (1940) należy do utworów charakterystycznych z elementami wirtuozowskimi. Kompozycja odznacza się specyficznym humorem, pełna jest zaskakujących zwrotów muzycznej akcji, kipi żywiołowością. Kompozytor i skrzypek w jednej osobie zawarł w niej wszystko, co najatrakcyjniejsze, jeśli chodzi o technikę gry na skrzypcach. Pojawiają się więc podwójne dźwięki, pochody oktaw, smyczki skaczące (spiccato, sautill), akordy grane pizzicato prawą oraz lewą ręką, jest efektowne glissando łączone z trylem. Obok zawadiackiego tematu głównego pojawia się nastrojowa, nieco rozmarzona kantylena grana con sordino. Warto odnotować, że partia fortepianu nie jest jedynie prostym, szablonowym akompaniamentem; pomyślana została jako partia koncertująca, pełnoprawna muzycznie, współtworząca utwór. Mamy zatem do czynienia z kompozycją popisową zarówno dla skrzypka, jak i dla pianisty, z idealnie zachowaną równowagą między dwoma instrumentami. Wznowiony po latach i udostępniony skrzypkom utwór zasługuje na to, by odkryć go na nowo i umozliwić mu powtórne wejście w obieg koncertowy. Jestem pewny, że tak właśnie się stanie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?