Rita z Cascii jest obecnie jedną z najpopularniejszych świętych. Jej kult dynamicznie rozwija się również w Polsce. Dlaczego jest tak bliska niejednemu współczesnemu człowiekowi choć żyła kilka wieków temu w dalekiej Umbrii? Dlaczego warto lepiej poznać św. Ritę i prosić ją o wstawiennictwo w różnych potrzebach?Święty Jan Paweł II podziwiał w Ricie jej wierność ukrzyżowanej Miłości i właśnie dzięki swej bezgranicznej ufności w moc krzyża Chrystusa dociera ona do tysięcy swych czcicieli. Głosi wszystkim orędzie przebaczającej miłości oraz szacunku do tego, co pokorne i proste. Zachęca do pojednania i pokoju. Autor tej książki nie tylko opowiada o Ricie jak historyk, który przeszukuje źródła i zbiera fakty, lecz także przybliża czytelnikowi jej postać na podstawie własnych przeżyć. Przez wiele lat poznawał duchowy klimat Cascii, a przede wszystkim ludzi przybywających do tamtejszego sanktuarium. Każde wydarzenie z życia Rity interpretuje w świetle słów Pisma Świętego, by w pełni pokazać jej świętość jako wzór godny naśladowania. Do wędrówki śladami Świętej z Roccaporeny i Cascii zachęcają też zdjęcia miejsc związanych z jej historią. Dzięki nim łatwiej odkrywać wraz z Ritą Miłość ukrzyżowaną, która daje radość i szczęście.AUTORKs. dr Zbigniew Sobolewski - kapłan diecezji siedleckiej, teolog moralista, ceniony duszpasterz i przewodniczący Zarządu Dzieła Pomocy Ad Gentes, autor wielu poczytnych książek z zakresu duchowości i twórca cieszących się dużą popularnością wśród wiernych modlitewników.
Publikacja zawiera dziesięć tekstów autorów reprezentujących różne ośrodki akademickie w Krakowie i poza nim. Prezentują one różne podejścia do przedstawianej w tomie problematyki. Wiodącym tematem jest problem ciała (cielesności) człowieka, który został tu podjęty w świetle różnych koncepcji filozofii i literatury współczesnej. Głos w dyskusji zabrali między innymi teoretycy znani z wcześniejszych wypowiedzi dotyczących ciała (cielsności): Marek Drwięga, Piotr Duchliński, Joanna Hańderek, Ewa Podrez, Krzysztof Wieczorek, Władysław Zuziak.
Zebrane w tomie materiały przedstawiają różnorodną problematykę skoncentrowaną wokół kwestii ciała (cielesności) w filozofii i literaturze, głównie współczesnej. Wszystkie artykuły pokazują jednoznacznie, że podjęta problematyka zajmuje ważne miejsce we współczesnej refleksji teoretycznej. Należy też stwierdzić z uznaniem, że teoretyczna realizacja zamierzenia we wszystkich przypadkach wypadła bardzo pozytywnie.
Prof. dr hab. Leszek Sosnowski
„Osoba ludzka staje się podmiotem dramatu jako istota ucieleśniona. Oznacza to, że nie tylko ona sama, ale również inny ukazuje się jej w ciele i poprzez ciało. Odkrywając obok siebie innego, osoba odkrywa zarazem jego i własną cielesność” – pisał w Sporze o istnienie człowieka ks. Józef Tischner. Myśl ta, podążająca tropem ludzkiej cielesności, zdaje się na nowo przypominać o sprawach z jednej strony znanych i oczywistych, z drugiej jednak ciągle zapominanych, gdzieś umykających w świecie technicyzacji, komputeryzacji, masowości i konsumpcji. I właśnie dlatego przywołanie tej myśli otwiera refleksję nad istotnym sposobem ludzkiego bycia – nad cielesnością, której to tematyce poświęcona jest niniejsza książka. Fragment Wstępu
Body art is the most intimate art form, linking the self, the senses, and the social and political. Today, in almost any major city worldwide, you will encounter tattoos, piercings, henna painting and elaborate hairstyles. In recent years, body art has proliferated in an unprecedented way, borrowing motifs and practices from many different traditions. What is it that new and borrowed body arts do, and what do they tell us about the global culture that we now inhabit?
Anthropologist and art historian Nicholas Thomas explores these questions and many more in this wide-ranging survey of body arts from prehistoric origins to the present.
He illuminates their role in expressing personal and cultural identity; their longstanding associations with ritual, theatricality, criminality and beauty; and their recent resurgence via the Modern Primitive movement and the work of contemporary artists such as Marc Quinn and Rebecca Belmore.
"‘Fascinating’ Guardian
‘Brilliant’ Evening Standard
‘Electrifying’ Financial Times
‘So interesting I literally couldn’t put it down’ Sunday Times
We are living in an age of heightened individualism. Success is a personal responsibility. Our culture tells us that to succeed is to be slim, rich, happy, extroverted, popular – flawless.
The pressure to conform to this ideal has changed who we are. We have become self-obsessed. And our expectation of perfection comes at a cost. Millions are suffering under the torture of this impossible fantasy.
It was not always like this. To explain how we got here, Will Storr takes us on a journey across continents and centuries. Full of thrilling and unexpected connections between history, psychology, economics, neuroscience and more, Selfie is an unforgettable book that makes sense of who we have become.
As featured on Russell Brand’s Under The Skin podcast."
Prezentowany tom jest trzecim z serii Ciało, strój biżuteria w kontekście przemian kulturowych, społecznych i politycznych. Cykl tematyczny rozpoczęliśmy w tomie pierwszym od rozważań tytułowych zagadnień osadzonych w kontekstach XIX wieku, w tomie drugim rozpatrywane były one w uwarunkowaniach pierwszej połowy XX wieku. W odróżnieniu od dwóch pierwszych tomów, tom trzeci dotyczy kwestii znanych – przynajmniej po części – z autopsji autorom publikowanych w nim artykułów. Mankamentem tej sytuacji jest z jednej strony brak bezpiecznego dystansu czasowego, i co się z tym wiąże – możliwości przejęcia obiektywnych perspektyw obserwacji badanych zjawisk. Z drugiej strony jednak naszym atutem jest możliwość wydobycia tych ważnych, ale pozornie mało efektownych kwestii, które z historycznego oddalenia dla badaczy następnych pokoleń mogą przedstawiać się mgliście lub zniknąć z pola widzenia w gąszczu na pozór bardziej ważkich faktów.
Ze wstępu
Książka przedstawia wyniki badań z zakresu historii kobiet w Polsce i innych krajach i regionach świata. Autorzy analizują związki kobiet z władzą od starożytności do końca XX wieku od dworskiej rywalizacji w czasach Artakserksesa II, przez wizerunki władczyń z dynastii Piastów i Jagiellonów, po dziewiętnasto- i dwudziestowieczne dzieje kobiet.Publikacja powstała w setną rocznicę uzyskania praw wyborczych przez Polki.
Wybór tekstów Rogera Chartier'a, historyka francuskiego, poświęconych historii książki i lektury. Rozprawy dotyczą przemian kultury piśmiennej i jej współczesnych adaptacji. Ponadto publikacja zawiera rozważania Chartier'a na temat procesów lekturowych w dobie tekstów elektronicznych, a także społecznych oddziaływań książki.Koncepcja historii lektury, jaką proponuje Roger Chartier, jest daleka od historii lozoi, historii literatury czy historii idei, które głównym przedmiotem swego zainteresowania czynią teksty, ich strukturę i znaczenie. Wykracza także zdecydowanie poza tradycyjne badania z zakresu historii książki czy historii czytelnictwa, skoncentrowane wokół statystycznie rozumianych kwestii dotyczących tego, co i przez kogo było w danym okresie wydawane oraz czytane. Produkcja i obiegi książki, grupy czytelnicze i ich lektury to wszystko interesuje oczywiście Rogera Chartiera, ale kluczowym zagadnieniem czyni on w swoich pracach kwestię dotyczącą tego jak czytano, czym były różnorakie, zmieniające się w czasie sposoby lektury z tej perspektywy postrzega tamte, bardziej tradycyjnie ujmowane zagadnienia.Z posłowia Pawła Rodaka
Wielki kulturowy spór, z jakim obecnie mamy do czynienia, jest w istocie sporem o człowieka. Ważny wkład do niego wnosi Krakowska Szkoła Antropologiczna na czele z Romanem Ingardenem, Karolem Wojtyłą, Józefem Tischnerem i Władysławem Stróżewskim.
Włączając się do tego sporu i kontynuując dorobek tej szkoły, Jan Galarowicz rozpoczął pracę nad wielotomową filozofią człowieka pt. Antropodramatyka. Otwiera ją tom Giganci filozofii człowieka. Autor omawia w nim antropologiczną myśl zachodnioeuropejskich filozofów, wielkich obrońców zagrożonego w naszych czasach człowieczeństwa – Schelera, Heideggera, Stein, Bubera, Guardiniego, Mouniera i Ricoeura - którzy zarazem w największym stopniu przyczynili się do wykrystalizowania się jego koncepcji człowieka.
Mimo, że zawarte w książce rozważania są solidnie udokumentowane, publikacja nie jest typową rozprawą naukową; jest tekstem z pogranicza takiej rozprawy, pracy popularnonaukowej i podręcznika. Książka jest bowiem przeznaczona nie tylko dla filozofów, ale również dla psychologów i pedagogów, socjologów i kulturoznawców, teologów i duszpasterzy a także dla innych kategorii osób, które pracują z ludźmi, oraz wszystkich, którym zależy na głębszym rozumieniu siebie. Korzystanie z niej ułatwia język autora: książka jest napisana z pasją, jasno i przystępnie.
JAN GALAROWICZ (ur. 1949, Łopuszna) – krakowski filozof, nauczyciel akademicki (od 2015 emeryt) i popularyzator filozofii oraz publicysta – ukończył m. in. filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie się również doktoryzował; jest uczniem prof. Władysława Stróżewskiego i ks. prof. Józefa Tischnera. Zajmuje się problematyką z zakresu antropologii filozoficznej, filozofii wartości i etyki. Inspiruje się przede wszystkim fenomenologią, personalizmem, dialogiką i filozoficzną myślą religijną. Jest autorem ponad dwudziestu książek, w tym m. in. esejów: Kochać naprawdę, Odnaleźć sens w cierpieniu i Szczęście na manowcach opracowania W drodze do etyki odpowiedzialności, podręczników: Na ścieżkach prawdy. Wprowadzenie do filozofii i Wprowadzenie do antropologii filozoficznej oraz prac popularnonaukowych: Martin Heidegger: genialny myśliciel czy szaman? i Ks. Józef Tischner.
O awangardowym podejściu Redaktorów tomu do kwestii dziedzictwa świadczy podjęcie próby pokazania go w momencie skomplikowanych przemian, w siatce napięć i relacji ledwo uchwytnych, kształtujących je i odkształcających. Docenić należy przyjęcie współczesnego szerokiego rozumienia dziedzictwa, na które składają się dziedzictwo materialne, niematerialne i naturalne. Niniejszy tom pozytywnie wyróżnia założenie, iż nie można analizować zjawisk dziedzictwa bez szerokiego kontekstu badawczego i bez oparcia w metodologii różnych dyscyplin. Ważną kategorią badawczą jest pograniczność wraz z płynnością pograniczy, obok bezpieczeństwa kulturowego, turystyki kulturowej historycznej, archeologicznej, kulinarnej oraz eventowej. W optyce heritologa pozostawać muszą również mechanizmy konstruowania świadomości historycznej, kwestie tożsamości europejskiej, narodowej, regionalnej, lokalnej czy wieloaspektowość procesów rewitalizacji i reinterpretacji dziedzictwa, ze szczególnym wyczuleniem na polityki kulturalne (od lokalnych instytucji i włodarzy po Unię Europejską i UNESCO), które należy postrzegać jako metody zarządzania pamięcią.
Twórcy tomu odważnie przypominają rzecz niepopularną – że dziedzictwo też przysparza cierpień. Zgodnie z koncepcją UNESCO należy promować różnorodność kulturową, skupiając się na tym, co jednoczy, buduje pokój, daje przestrzeń porozumienia – Redaktorzy we Wstępie ujęli to inaczej: dziedzictwo wszak „budzi często uczucie rozdarcia, ponieważ jest bolesne, wywołuje emocje i reakcje wstydu, upokorzenia, goryczy i rozdrażnienia”. Jest też druga strona medalu: dziedzictwo bywa przedmiotem działań negatywnych i wówczas – mówiąc metaforycznie – niejako „cierpi”: „dziedzictwo kulturowe, wciągane w skomplikowane procesy historyczne i społeczno-polityczne, podlegające również mitologizacji i ideologizacji ze strony rozmaitych organizacji, formalnych i nieformalnych grup lub indywidualności, wyrywane jest często z kontekstu i dzielone między nowych interesariuszy”.
Z recenzji dr hab. Katarzyny Smyk, prof. UMSC
Pięćdziesiąt tysięcy lat temu, w epoce paleolitu górnego, nasi przodkowie wykonali najbardziej spektakularny skok rozwojowy w całych dziejach człowieka. Wcześniej – istoty ludzkie stanowiły mało znaczącą grupę dużych ssaków. Później – ludzki umysł był zdolny zawojować cały świat. Co takiego się stało?
W książce tej skupiamy się na tworzeniu mieszanin pojęciowych, wspaniałej umysłowej zdolności, która w swojej najbardziej zaawansowanej formie „dwuzakresowej” pozwoliła naszym przodkom osiągnąć przewagę i – na dobre lub na złe – uczyniła człowieka tym, kim jest dzisiaj. Badamy zasady tworzenia mieszanin pojęciowych, fascynującą dynamikę tego procesu i jego kluczową rolę w naszym myśleniu i naszym życiu.
Spis treści
Przemysław Paczkowski
Wprowadzenie. Czy dawna filozofia może nas czegoś nauczyć o człowieku?
Maciej Smolak
O przyjaźni u Arystotelesa
Marcin Subczak
Być „pomiędzy”. Człowiek wobec dramatu i heroizmu filozofowania
Andrzej Sołtys
Koncepcje bytu i osoby w filozofii klasycznej
Andrzej Sołtys
Analogiczny charakter bytu osobowego
Magdalena Żardecka
Powtórzenie jako forma istnienia podmiotu
Anastazja Cheiz
Filozof i (jego) filozofia
Stanisław Gałkowski
Prawdziwa śmierć podmiotu
Witold Nowak
Człowiek i rzecz. O kłopotliwej różnicy między kimś a czymś
Witold Nowak
Hermeneutyka rzeczy jako metoda dydaktyczna
Agnieszka Lech-Bińczycka
Autoportret – narzędzie potwierdzania tożsamości czy dowód jej braku?
Mirosław Pawliszyn
O utracie „ty” w obliczu śmierci
Żyjemy w świecie, którego niemal każdy zakątek został już zbadany i przeanalizowany. Ale czy ta wiedza, pyta Henderson, nie zniszczyła w nas umiejętności zachwycania się? Zachwyt potwierdza nasze człowieczeństwo i daje nadzieję na przyszłość. Na tym polega jego moc. Ale czym się można zachwycić we współczesnym świecie? Co dziś jest cudem?
Duże, szczegółowe mappae mundi zachęcały ludzi średniowiecznej Europy do żywego wyobrażania sobie miejsc i spraw, których nigdy wcześniej nie widzieli: mantykory z głową człowieka, ciałem lwa i ogonem skorpiona, plemion jednookich, którzy walczyli z gryfami o diamenty, i przerażających scytyjskich wojowników, którzy pili krew wrogów z ich czaszek. Choć mapy i opowieści, które z nich płynęły, mogą się nam wydawać co najmniej dziwne, aż tak wiele się nie zmieniło – w końcu nasze poglądy na świat są czasami nie mniej mylące.
Nowa mapa cudów sięga do dalekiej przeszłości, różnych kultur oraz do czasów współczesnych. Henderson proponuje podróż od australijskich Aborygenów do świętych miejsc w Wielkiej Brytanii, zachowując jednocześnie zachwyt i naukową wstrzemięźliwość.
Pięknie zilustrowana i napisana z dowcipem kontynuacja Księgi zwierząt niemalże niemożliwych jest fascynującym opisem mocy cudu i refleksji nad jego znaczeniem dla naszej przyszłości.
Dla Hendersona wszechświat nieustannie rodzi cuda. Książka, która próbuje ujarzmić okrzyki zdziwienia przy każdym porodzie, na pewno nie zawiedzie. To rzecz niebywała: zapierająca dech, ale muzyczna, pokorna, ale pewna siebie, mądra, miła i błyskotliwa. Zamieni najbardziej znudzonego redukcjonistę w zachwycone dziecko.
Charles Foster, autor Jak zwierzę
Cóż za ekscytujące, podnoszące na duchu antidotum na te ponure i mroczne czasy! Przypomnienie o wszystkich cudach świata jest cudownym darem, tym bardziej, że jest tak wysmakowane. A jeśli znajdzie ktoś, kto nie doceniłby tego magicznego kompendium prawdziwych rzeczy, to z pewnością jest to ktoś, kto najbardziej go potrzebuje.
Philip Ball, fizyk, autor Masy krytycznej
Cudowna mieszanka nauki, historii i czystej radości. Czytajcie i podziwiajcie!
Sarah Bakewell, autorka Kawiarni egzystencjalistów
Aby zaistniała nauka, najpierw musi zaistnieć zachwyt. Henderson uczy nas, jak zachwycać się na nowo dzięki innemu podejściu do nauki, oświetlonej literaturą, filozofią, sztuką i muzyką.
Hugh Aldersey-Williams, autor Najpiękniejszej molekuły
Caspar Henderson jest pisarzem i dziennikarzem, ale w swojej karierze oceniał scenariusze w Hollywood, niósł pomoc humanitarną w Ugandzie i pisał o prawach człowieka w Iraku. Obecnie mieszka w Oksfordzie. Za Księgę zwierząt niemalże niemożliwych (Marginesy 2018) jeszcze przed publikacją zdobył nagrodę Jerwood, a od Brytyjskiego Stowarzyszenia Pisarzy nagrodę im. Rogera Deakina. W 2013 roku została nominowana do nagrody Towarzystwa Królewskiego w dziedzinie książki naukowej, nagrody Stowarzyszenia Biologicznego w kategorii ogólnej oraz nagrody British Book Design. Księga ukazała się w Chinach, Estonii, Francji, Hiszpanii, Japonii, Korei, Niemczech, Norwegii, Rosji i Włoszech. Nowa mapa cudów ukaże się w sześciu krajach.
Książka stanowi bardzo interesujące studium problematyki romskiej. Autorzy w sposób wnikliwy i wielowątkowy przedstawiają interesujące ich kwestie, opierając swoje rozważania na bogatym materiale empirycznym. Praca ukazuje duże znawstwo dyskutowanej tematyki, a także umiejętność łączenia rozważań szczegółowych z ich szerszym kontekstem. Lektura tego opracowania jest intelektualnie inspirująca, a także pozwala na zdobycie wiedzy na temat romskich spraw. Co ważne, w książce prezentowany jest nie tylko romski punkt widzenia, ale też ten właściwy nie-Romom, co jest szczególnie istotne dla poznania dynamiki relacji etnicznych czy procesów tożsamościowych. To podejście czyni tę publikację szczególnie wartościową.
Z recenzji dr hab. Katarzyny Warmińskiej-Zygmunt, prof. UE
Ewa Nowicka jest profesorem antropologii społecznej i założycielką Zakładu Antropologii Społecznej w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Obecnie pracuje jako profesor w Collegium Civitas. Jest autorką podręcznika „Świat człowieka – świat kultury” (wyd. VII, 2007). Opublikowała liczne książki i artykuły poświęcone problematyce swojskości i obcości, kontaktowi kultur, sytuacji mniejszości polskiej na obszarach byłego ZSRR, strukturze i przemianom tożsamości polskiej, powstawaniu nowych narodów na Syberii i sytuacji grup mniejszościowych w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej. Od 25 lat prowadzi intensywne badania terenowe poświęcone Romom.
Maciej Witkowski jest antropologiem społecznym i psychologiem kulturowym, członkiem European Association of Social Anthropologists i Gypsy Lore Society (najstarszej na świecie organizacji naukowej poświęconej sprawom romskim). Pracuje jako profesor w Akademii WSB. Od kilkunastu lat zajmuje się problematyką integrowania Romów w Polsce i innych krajach oraz metodologią badań międzykulturowych w różnych obszarach nauk społecznych. Brał udział w licznych badaniach terenowych poświęconych problematyce funkcjonowania mniejszości etnicznych w Europie Wschodniej. Autor książki „Polityka i antropologia. Praktyki integrowania Bergitka Roma w karpackich wioskach w Polsce” (2016)
Nie sposób usunąć ich z ludzkiego świata. Monstra, potwory, dziwolągi...
Zawsze gdzieś w końcu je dojrzymy – co więcej, będziemy ich szukać, gdyż ich natura intryguje nas i pociąga. Wystawimy je na pokaz, tłumacząc, że to potrzebne, gdyż odstępstwo wskazuje regułę, bo nieforemność uczy, czym jest forma. Dzieje się tak, jakby monstra chciały udowodnić, że do czegoś są nam potrzebne, jakby chciały powiedzieć, że bez nich nie określimy naszej własnej natury i nie zrozumiemy świata, który chcemy uporządkować i rozjaśnić.
Oko było dla Leirisa, Artauda, Blanchota, a przede wszystkim Bataille’a przedmiotem fascynującym i zarazem odrażającym, źródłem rozkoszy i przerażenia – prawdziwym obiektem sacrum. Jako symbol boskiego porządku i rozumowego poznania stało się celem gwałtownych ataków, w których było obserwowane, otwierane, tłamszone, ściskane, miażdżone, wywracane na nice, wyłupywane, wtłaczane w różne mniej lub bardziej przystosowane do tego miejsca, a także przypisywane rzeczom i tworom, u których znaleźć się go nie spodziewano. Jednocześnie jednak – stale zyskiwało na sile i znaczeniu. Sytuując się na przecięciu literatury, sztuki, filozofii i antropologii, Historie oka opowiadają o przemianach, jakie zaszły – głównie w pierwszej połowie XX wieku – na płaszczyźnie ludzkiego postrzegania, pisania o tym postrzeganiu i szerzej: myślenia o człowieku i ludzkiej podmiotowości.
Fascynująca wyprawa badawcza po ludzkim ciele, pomagająca zrozumieć cud naszej neurologicznej i fizjologicznej konstrukcji.
Bill Bryson po raz kolejny udowadnia, że jest niezrównanym towarzyszem podróży, gdy oprowadza nas po zakamarkach ludzkiego ciała – wyjaśnia jak ono funkcjonuje, podkreśla jego niebywałe zdolności do samoleczenia i sygnalizuje sytuacje, w jakich może nas ono (niestety) zawieść. Ciało to książka pełne niezwykłych faktów (od momentu, kiedy zacząłeś to czytać twój organizm zdołał już wyprodukować kolejny milion czerwonych krwinek) jak i nieodzownych anegdot będących znakiem firmowym Billa Brysona, Jak pisze Bill Bryson: „Spędzamy nasze życie w tym ciepłym, chybotliwym ciele, a traktujemy je jako coś zupełnie oczywistego”. Ciało pozwoli przezwyciężyć tę obojętność hojnymi dawkami cudownych, czytelnych faktów i informacji, które obowiązkowo należy poznać.
W bestsellerowej Krótkiej historii prawie wszystkiego zdawało się, że Bill Bryson dokonał niemożliwego, sprawiając, że sfera nauki stała się dla milionów ludzi na całym świecie nie tylko bardziej zrozumiałą, ale również zabawna. Teraz kieruje swoją uwagę do wnętrza, aby zgłębić tajemnice ludzkiego ciała, jego funkcjonowania oraz niezwykłą zdolność regeneracji.
„Wspaniały przewodnik …. Spacer z Brysonem po strukturach anatomicznych człowieka, tajnikach fizjologii, ewolucji i procesów chorobotwórczych (cukrzyca, rak, infekcje) jest niezwykle pouczający, przystępny i zabawny”.
„Booklist”
„Bryson opisuje tajemnicę chorób, fizjologię bólu oraz postępy poczynione w zakresie ich leczenia i czyni to wszystko z czułością i taktem. Ton Brysona, w całej tej wybitnej pracy, jest z jednej strony pouczający, a z drugiej życzliwy, zachęcając czytelnika by wraz z nim dzielić zachwyt wobec budowy ciała i tego, do czego jest ono zdolne”.
„ Publishers Weekly”
Na pytanie, skąd przychodzą, autorzy książki odpowiadają: jesteśmy w drodze, ale wiemy, że przychodzimy z pograniczy socjologii, zwłaszcza z antropologią tradycyjną i tą najnowszą; jesteśmy w sytuacji sondowania nastawień i nastrojów badawczych socjologów, by – jako socjologowie i jednocześnie uczestnicy polskich debat o atrybucjach styków nauk społecznych i humanistycznych – móc z pewnością odpowiedzieć, dokąd zmierzmy.
(ze wstępu Joanny Kurczewskiej)
We spend our whole lives in one body and yet most of us have practically no idea how it works and what goes on inside it. The idea of the book is simply to try to understand the extraordinary contraption that is us.’
Bill Bryson sets off to explore the human body, how it functions and its remarkable ability to heal itself. Full of extraordinary facts and astonishing stories The Body: A Guide for Occupants is a brilliant, often very funny attempt to understand the miracle of our physical and neurological make up.
A wonderful successor to A Short History of Nearly Everything, this new book is an instant classic. It will have you marvelling at the form you occupy, and celebrating the genius of your existence, time and time again.
‘What I learned is that we are infinitely more complex and wondrous, and often more mysterious, than I had ever suspected. There really is no story more amazing than the story of us.’ Bill Bryson
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
