Niniejsza publikacja wypełnia pustą przestrzeń, jaką na rynku wydawniczym jest brak dostępu do utworów fortepianowych Antoniego Stolpego (18511872). Jak dotąd ukazała się jedynie Sonata d-moll tego wybitnego, przedwcześnie zmarłego polskiego pianisty i kompozytora. Tymczasem w zbiorach Biblioteki Jagiellońskiej zachowały się rękopisy innych utworów fortepianowych Stolpego. Te wartościowe i efektowne kompozycje powinny na stałe wejść do repertuaru koncertujących pianistów. Wariacje d-moll są obok Sonaty d-moll drugim cyklicznym dziełem fortepianowym Stolpego. Pochodzą z okresu berlińskich studiów kompozytora: na ich rękopisie widnieje data 28 lutego 1870 oraz miejsce powstania: Berlin. Jest to dzieło młodzieńcze, składające się z tematu i dwudziestu jeden wariacji, z których ostatnią Stolpe określił mianem Finału (jest on rozbudowany i zawiera reminiscencję tematu oraz Codę). Utwór nie został doprowadzony do ostatecznego kształtu, kompozytor pozostawił w rękopisie liczne warianty kolejności wariacji, a ponadto wariacje nr 4 i 5 skreślił. Autor opracowania niniejszego pierwodruku, Mirosław Gąsieniec, wybrał ostatecznie z rękopisu siedemnaście wariacji i zaproponował ich określoną kolejność, kierując się intencją stworzenia optymalnej architektoniki i dramaturgii cyklu. Wprowadził też drobne korekty do tekstu. Mimo młodego wieku kompozytora Wariacje d-moll okazują się dziełem zadziwiająco wybitnym nie tylko w kontekście muzyki polskiej 2. połowy XIX wieku. Wariacja nr 3 zachwyca charakterem scherzando, nr 5 kolorystyką i niebanalną harmoniką, nr 16 liryzmem i nastrojowością w stylu Schumanna. Faktura całości jest zróżnicowana, zwraca uwagę świetne operowanie kontrapunktem oraz techniką imitacyjną. W finałowej wariacji opracowujący dokonał pewnych zmian fakturalnych, a także uprościł zapis w kodzie. Dołączony do wydania Moment musical w rękopisie zachował się jako Allegro appassionato w tonacji c-moll, z datą 14 października 1869. To jeden z bardziej rozbudowanych utworów fortepianowych osiemnastoletniego Stolpego. Opracowując tę kompozycję, Mirosław Gąsieniec wprowadził kilka zmian o charakterze fakturalnym, dążąc przede wszystkim do usunięcia nielicznych zauważonych niezręczności zapisu w tym młodzieńczym dziele. Artur Bielecki
Dzieła fortepianowe Antoniego Stolpego (18511872) stawiają przedwcześnie zmarłego kompozytora i pianistę w jednym rzędzie z tak utalentowanymi twórcami polskimi 2. połowy XIX wieku, jak Juliusz Zarębski czy Ignacy Jan Paderewski. Niniejszy zbiór prezentuje po raz pierwszy utwory Stolpego skomponowane w warszawskim okresie jego życia, przed wyjazdem na studia muzyczne do Berlina, dokąd udał się w czerwcu 1869 roku. Za podstawę tej pracy posłużyły rękopisy dzieł fortepianowych Stolpego, przechowywane w Bibliotece Jagiellońskiej. W manuskryptach tych brakuje dokładnego datowania poszczególnych kompozycji. Autorem prezentowanego opracowania jest kompozytor i pianista Mirosław Gąsieniec. W trzech utworach Duetto, Impromptu i Nokturn zaproponował on nazwy gatunkowe jako tytuły. Duetto (w rękopisie zatytułowane Allegretto non troppo) jest nastrojowym, subtelnym nokturnem, inspirowanym tradycjami tego gatunku. W Impromptu (w oryginale Allegretto) opracowujący wprowadził pewne korekty: w układzie obu rąk nawiązał do sławnego Impromptu Ges-dur Schuberta, zaznaczył także dłuższe frazy i dopisał krótką kodę. Mazourka jest poruszającym świadectwem inwencji i kunsztu młodego Stolpego, to jego osobiste spojrzenie na niedościgły wzorzec tego gatunku w twórczości Chopina. Nokturn (w rękopisie Andante) bardzo wyraźnie nawiązuje do stylu Chopina (opracowujący przywrócił i zmodyfikował wartościową kodę, skreśloną przez Stolpego). Błyskotliwy Une Valse wymagał złożenia w całość trzech fragmentów rękopisu, dzięki czemu wirtuozowskie części skrajne kontrastują z oryginalnie ujętą częścią środkową. Sonata a-moll to dzieło bardzo wczesne, tworzone w latach 18661867. Nie zostało dokończone, pozostało jedynie obszerne, szeroko zakrojone Allegro. Część ta w daleki od schematyzmu sposób realizuje ideę formy sonatowej. Artur Bielecki
Duetto, Moment musical i Sonata wszystkie trzy kompozycje charakteryzują się tym, co znamienne dla całej twórczości Stolpego: wpadającą w ucho frazą, niezwykłą melodyjnością i emocjonalnością, pomimo oszczędnie stosowanych środków muzycznych. Z pewnością jest to muzyka, która zasługuje na ocalenie od zapomnienia i powrót na salony.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
