Michał Krupa powraca z nową książką! Janek herbu pół krowy przeniesie was w czasy Władysława Łokietka, smoków, rycerzy, księżniczek i leśnych babek. Dziwny zbieg okoliczności połączył trzech dzielnych mężczyzn Janka fałszywego rycerza, Lucka giermka księcia Bolesława Zawistnego oraz Huby czarodzieja z pewnym defektem i sprawił, że niczym trzej muszkieterowie wyruszyli na niebezpieczną wyprawę, składając sobie przysięgę jeden za wszystkich, wszyscy za jednego. W drodze po tajemnicze jajo czeka ich oczywiście szereg przezabawnych przygód, a wszystko to okraszone jest dość soczystym i pełnym humoru językiem autora. Janek herbu pół krowy to przepełniona czarnym humorem groteskowa powieść, przedstawiająca w krzywym zwierciadle morale i ambicje bohaterów, których nie sposób nie polubić od pierwszej chwili.
Książka „Nie wchodź w moją ciszę” to dramat psychologiczno-erotyczny z elementem kryminału,w którym nie brak emocjonalnie naszkicowanych treści. Główną bohaterką jest Maja - piękna, niezależna i bardzo inteligentna 32 letnia singielka zmagająca się od lat z problemem pracoholizmu i perfekcjonizmu, co niestety nie do końca sobie uświadamia …Przewrotny los, który nieoczekiwanie stawia na jej drodze mężczyznę, przystojnego i charyzmatycznego dewelopera Adama zmusza bohaterkę do zmiany i analizy własnego samodestrukcyjnego postępowania. Miłość Mai i Adama przeradza się w trudny i bardzo namiętny romans...Dla Adama bohaterka podejmuje nie łatwą walkę ze swoim destrukcyjnym nałogiem. W książce nie brakuje również refleksji dotyczących macierzyństwa, strachu przed nim jako czymś zupełnie nieznanym i niezrozumiałym dla głównej bohaterki... Powieść jest bardzo współczesna i spójna w narracji. Czytelnik w kolejnych rozdziałach książki orientuje się, iż nie ma do czynienia z klasycznym "love story", tylko książką która niejednokrotnie zachwyci, otworzy szeroko oczy odbiorcy, wywoła silne emocje nie da o sobie zapomnieć i trochę skaleczy w momentach mówiącym o przejmującej stracie, jaką stanowi tytułowa cisza głównej bohaterki...
To opowieść, w której wątki historyczne przeplatają się z tłem społeczno – obyczajowym. Dwie historie miłosne w dwóch pokoleniach, obydwie tragiczne. Jedna targana wiatrami wojny i wystawiona na długoletnią próbę czasu, druga zrodzona w młodości – i po latach zdająca sprawdzian z dojrzałości. Nie brak tu także obszernego wątku ówczesnego kleru, z którym autor rozprawia się, przywołując sytuacje, które lata temu miały miejsce w rzeczywistości. Życie w czasach II wojny światowej, realia, które rządziły ówczesnym światem, siła patriotyzmu, więzi rodzinne, ale także wola przetrwania – to wszystko składa się na szalenie ciekawą historię dwójki głównych bohaterów – Olimpii i Włodzimierza. Wątek Anieli i Marka opiera się na przedstawieniu realiów ówczesnego życia na wsi, a także na ukazaniu determinacji oraz aspiracji, jakie mieli młodzi ludzie. „Miłość, sutanna i śmierć” to powieść, w której fikcja miesza się z rzeczywistością, realne postaci zamieszkują w zmyślonych miejscowościach. To, co z pewnością jest prawdziwe, to relacje i uczucia, które ich łączą.
Tadeusz Mazowiecki. Jeden z głównych architektów współczesnej Polski. Jego postanowienia, idee które im przyświecały, widoczne są do dnia dzisiejszego. Kim był ojciec założyciel III RP? Dlaczego decyzje, które podjął są tak ważne. Dlaczego mają tylu samo zwolenników, co krytyków. Droga Tadeusza Mazowieckiego to pochylenie się nad działalnością Premiera, przyjrzenie się jego żmudnej pracy nad zmianą otaczającego go świata. To analiza zmian zachodzących w poglądach, młodego dziennikarza, działacza społecznego i w końcu posła na Sejm PRL. Katolika próbującego łączyć tradycję i wiarę z nurtem marksizmu. Książka ta przybliży czytelnikowi ewolucyjną zmianę, która dojrzewała w umyśle Tadeusza Mazowieckiego. Zainteresowanie socjalizmem przekształciło się w próbę zmian systemu, w próbę humanizacji najtwardszych postaw i działań. Z czasem nadzieja na socjalizm z ludzką twarzą, zastąpiona zostaje przez wejście w opozycje, której szczytowe momenty sięgają podjęcia głodówki i jedno z najdłuższych w czasie stanu wojennego internowań. W książce tej czytelnik znajdzie odpowiedź na to co leży u podstaw najważniejszych decyzji podjętych podczas przewodniczenia radzie ministrów. Wybory personalne, stosunki z Niemcami i Związkiem Radzieckim, współpraca, a później spór z Lechem Wałęsą. Nie można zapomnieć też o działalności politycznej Premiera już w III RP, a także wielkiej roli jaką odegrał podczas wojny w Jugosławii. Tadeusz Mazowiecki osadzony zostaje, między swoimi współpracownikami i przeciwnikami, w epoce i w kolejnych chronologicznie ułożonych wydarzeniach, którym się przyglądał, w których uczestniczył i które go kształtowały. Za co ceniony jest były premier? Za które posunięcia był szczególnie krytykowany? Skąd wzięła się „gruba kreska” z którą zawsze będzie kojarzony? Odpowiedzi dotyczące działalności Tadeusza Mazowieckiego, a także fakty dotyczące jego życia osobistego znaleźć można na kartach niniejszej książki.
Główna bohaterka, Agata, w wieku osiemnastu lat poznaje starszego od siebie mężczyznę. Zakochuje się w nim. Brak akceptacji tego związku ze strony rodziny powoduje, że dziewczyna ucieka z domu i zamieszkuje ze swoim wybrankiem. Po trzech latach trwającej wielkiej miłości, kochankowie pobierają się, żyjąc zgodnie i szczęśliwie. Los bywa jednak bardzo przewrotny i Tomasz, ginie w wypadku, a znany i bezpieczny świat Agaty kończy się w jednej chwili. Na kilkanaście miesięcy bohaterka wpada w przepastną otchłań żalu, żałoby, odrętwienia, całkowicie izolując się od świata. W wyniku starań różnych ludzi, jak też splotów przedziwnych okoliczności, z czasem Agata powoli wraca do życia i funkcjonowania, zaczyna dostrzegać jaśniejsze niż do tej pory odcienie. Kilkutygodniowy pobyt na wsi, z dala od wielkomiejskiej Warszawy, na który została zaproszona staje się punktem zwrotnym i przepustką do budowania życia jeszcze raz. Opowieść ozdobiona jest wątkiem nadprzyrodzonym – Agata doświadcza opieki z niebios. To druga powieść autorki, wcześniejsza to "Kiedy wiosna nie nadchodzi".
Richard (Ryszard) Lupa w 1972 ukończył studia na Politechnice Krakowskiej i z zawodu jest mgr inż. Budownictwa Lądowego. W Ameryce mieszka od 1984 po uzyskaniu azylu politycznego. Przez 30 lat swojego pobytu przemierzył Stany wzdłuż i wszerz, szukając Ziemi Obiecanej, aby w końcu osiąść w najpiękniejszym zakątku Ameryki jakim jest San Diego. Prowadził szereg różnych biznesów od firm budowlanych, poprzez swój program radiowy i wielu innych biznesów a kończąc na biurze podróży specjalizującym się w Rejsach Morskich. Ameryka to jego druga wspaniała Ojczyzna, która mu dała wszystko o czym marzył i uważa za swój patriotyczny obowiązek, przekazać i pokazać swoim rodakom jak można tutaj osiągnąć prawdziwy sukces i ułożyć dla siebie i swojej rodziny wygodne życie w najbardziej ulubionym klimacie od zwrotnika poczynając a kończąc na Alasce.
„Jak zgubić 15 kilogramów, napełniając swoją duszę...” wbrew pozorom nie mówi o pozbyciu się nadmiaru wagi i nie jest również powieścią religijną, choć z różnych powodów, nie brakuje w niej odniesień do świata wiary. Jest za to dokumentem pokazującym, w jaki sposób mimo własnych słabości iść do celu i stać się przy okazji silniejszym czytelnikiem. „Niedługo stuknie mi 50 lat, dusza przez ostatni rok poraniona przez różne wydarzenia dziejące się dookoła mnie. Niosę krzyż, ale czuję, że samą siłą fizyczną go nie udźwignę. Muszę wyruszyć, żeby walczyć ze swoimi lękami i stawić czoła demonom. To dlatego drogę, którą podejmuję, zwą również Drogą Miecza. Miecz, od którego zginął pierwszy apostoł Jakub. Stał się symbolem świętych wojowników, rycerzy i walczących mężczyzn. Dziękować i błagać. Tyle i aż tyle. Sam, bo tylko wtedy będzie miało to sens. Mam dziesiątki pytań, jak i dlaczego? Ile razy jeszcze upadnę i czy sił starczy, żeby kolejny raz wstać”. To swego rodzaju pamiętnik, zapis pielgrzymki autora z Saint Jean Pied de Port do Santiago de Compostela. Z drugiej strony czytelnik znajdzie w tej książce informacje typowo przewodnikowe: opisy wszystkich etapów jakie przeszedł autor, miejsca noclegowe, ceny obowiązujące w schroniskach, sklepach i barach oraz inne, które na pewno okażą się przydatne każdemu, kto zechciałby wyruszyć tą samą trasą. To powieść drogi. Przede wszystkim duchowej.
Autor w swojej książce „Sekrety Umarlaków” ujawnia szereg różnorodnych informacji. Poza badaniem rozmaitych tajemniczych przedmiotów, zajmuje się także legendami związanymi z ich pochodzeniem. Wysunął on interesującą teorię, że każda cywilizacja osiąga swój szczyt rozwoju, a następnie chyli się ku schyłkowi przez coraz bardziej prymitywne społeczności, które zapominają o swojej dawnej chwale. Autor postrzega to zjawisko jako fatalny przejaw ludzkiej natury. Najbardziej ekscytująca część książki poświęcona jest nadal istniejącym podziemnym miastom, niektóre z nich są zaludnione, inne nie. Gray opowiada op tunelach prowadzących od kontynentu do kontynentu oraz o tych transkontynentalnych i podaje przykłady wydarzeń, które dowodzą, że tunele te są nadal w życiu. Jonathan Gray to odkrywca, archeolog, który przemierzył świat zbierając dane o starożytnych misteriach. Spenetrował wiele niezbadanych zakątków na kilku kontynentach, włącznie z niedostępnymi zakamarkami dżungli Amazońskiej. Prowadził też badania dna mórz i oceanów.
Powieść historyczno – kryminalna. 13 października 1307 roku, w piątek, z miasta Troyes we Francji ucieka dziesięciu templariuszy, by uniknąć aresztowań ze strony króla Filipa Pięknego. Mają do wypełnienia tajną misję, od której zależy przyszłość zakonu. Podążają do krainy komandoria Klein Öls. Magda Michalska po rozwodzie z mężem i wyrzucona za działalność związkową z pracy, przenosi się z Wrocławia na wieś zabitą dechami, gdzie odziedziczyła po zmarłym dziadku chałupę. W szkole rolniczej w pobliskim Henrykowie otrzymuje posadę nauczycielki. Po pierwszej nocy w nowym domu budzi się w realiach stanu wojennego. Magda, mieszkańcy Świątnik oraz niewielka społeczność henrykowskich cystersów dostają się w tryby aparatu władzy. We wsi dochodzi także do serii brutalnych morderstw. Czy są one dziełem pospolitych przestępców, czy mają związek z tajemnicą od wieków skrywaną przez klasztor i jego zakonników? Czy rąbka tajemnicy uchyli zaginiony przed wiekami, przypadkowo odnaleziony, fragment Księgi Henrykowskiej? Czy to możliwe, aby przedstawiony w niej zakonnik był templariuszem? A może to tylko zręczna mistyfikacja? Cena, jaką przyjdzie zapłacić niektórym, okaże się bardzo wysoka...
Piękna bajka o kozie Blanchett to metafora ludzkiego życia, w którym codziennie zmagamy się z wyborami czy poddać się i żyć godziwie, ale pod dyktando innych, czy choć na chwilę zaznać wolności wiedząc, że z każdej strony czyhają na nas większe zagrożenia, z którymi nie zawsze potrafimy wygrać. Bajeczka opowiada o pięknej, młodej, białej kózce, którą nabywa pan Sequin. Otacza Blanchett szczególną opieką i daje jej dużo swobody, mimo iż jest ona zamknięta na terenie dużej zagrody i przywiązana długim sznurkiem. Wszystko w trosce i z obawy przed złym wilkiem, który wcześniej zjadł już kilka kóz pana Sequin. Wydaje się, że Blanchett jest szczęśliwa, jednak coraz bardziej pragnie większej wolności, przestrzeni, biegania po łąkach, górach i lasach. Którejś nocy ucieka przekonana o swojej sile i przewadze nad złym wilkiem, zapominając o przestrogach swojego właściciela...
To poradnik, który wnosi wiele nowych wartości do życia. W przystępny dla czytelnika sposób autorka przedstawia recepty na to, jak zacząć świadomie i dobrze kierować swoim życiem. Jak pozbyć się nabytych przekonań, jak zmieniać siebie, ale również jak pokochać siebie, by móc pokochać innych. Ten poradnik zawierający treści o charakterze psychologicznym, medycznym i duchowym w 34 rozdziałach przedstawia wiele ciekawych informacji np: jak na nasze życie wpływają różne emocje, jak nadać życiu głębszy sens, jak realizować marzenie, jak mieć satysfakcjonującą pracę, czy w jaki sposób się odżywiać, by zachować zdrowie na długie lata. Autorka sama przez wiele lat uczyła się rozpoznawać swoje potrzeby i zmieniała swoje życie na lepsze poprzez szereg nowych rzeczy: taniec, jogę, medytację, odpowiedniego żywienia. „Życie i zdrowie masz tylko jedno” to poradnik, który pozwoli zrozumieć czytelnikowi samego siebie, a za pomocą ćwiczeń dosięga się głębszej warstwy własnego „ja”, a to czyni człowieka lepszym i bardziej świadomym. Po przeczytaniu książki każdy czytelnik poczuje wielką motywację do zmiany swojego życia.
„Żółwik Emil i zaczarowane okulary” to krótka historyjka o dziecięcej wyobraźni, przyjaźni i radości, którą przynosi umiejętność dzielenia się z innymi. Codzienne życie Emilowi wydawało się strasznie nudne. Rano przedszkole, potem powrót do domu, zabawa z kolegami, sen i od rana te same czynności. Ta powtarzalność strasznie go nużyła. „Każdego ranka budził się z nadzieją na inny dzień niż wczoraj, na przygodę, natomiast wieczorami marzył i rozmyślał, jakby to było zobaczyć, co znajduje się na końcu tęczy za morzami lub górami. Chciał po prostu zobaczyć coś innego”. Pewnego dnia w drodze do przedszkola żółwik Emil znajduje zaczarowane okulary. Po ich założeniu można stać się niewidzialnym, ale nie tylko. Okulary potrafią też spełniać marzenia, a jak wiadomo dzieci mają ich mnóstwo. Emil z przyjaciółmi postanawiają sprawdzić, co znajduje się na końcu tęczy. Zanim jednak tam dotrą, przeżyją niezapomnianą przygodę z niemiłym bobrem kapelusznikiem, która jeszcze bardziej zjednoczy grupkę przyjaciół Emila.
Wreszcie zaczął pisać, i to obecnie jego największa pasja. Ma na koncie 6 książek. Wśród nich jest powieść sensacyjna "menorah", którą omówiliśmy na łamach Blasting News.
Janusz E. Sigismund
Bruno Wioska - maluje, fotografuje, pisze powieści i opowiadania, jest zafascynowany renesansem, historią i historią sztuki, architekturą. Człowiek orkiestra.
Jego wielka fascynacja to Wenecja oraz Francja, którą opisał w książce "Rowerem na koniec świata". Podróżuje... Osiadł na stałe w Niemczech. Od 1999 roku jest członkiem (przez dwie kadencje był w zarządzie) BBK (odpowiednika Zawiązku Polskich Artystów Plastyków). Do dziś jest prezesem Stowarzyszenia Kultury "Ars Porta International e. V." o statsuie stowarzyszenia wyżeszj uzyteczności, które założył.
"Czas zapominania" Danuty Pasieki to już drugi tomik poetycki autorki. W pierwszej książce "Powroty" poetka znakomicie uchwyciła wątek przemijania, który jest nieodłączną cechą naszego istnienia. Jedna rzeczy się kończą, a inne zaczynają, a to wszystko wpływa na zdobywanie nowych doświadczeń. Najnowszy tomik "Czas zapominania" to także doznawanie i nabywanie nowych doświadczeń. Tym razem autorka balansuje między marzeniami a poszukiwaniem własnego postrzegania świata. Wciąż poszukuje, podąża, a jednocześnie wierzy w to, ze człowiek spełniony jest dopiero po śmierci. Odbiorca wierszy Danuty Pasieki w pierwszej kolejności doznaje lekkiego szoku, wstrząsu emocjonalnego, by następnie zastanowić się nad swoim życiem, nad samym sobą. Autorka celowo za sprawą swojej poezji zmusza Czytelnika do takiej refleksji, by ten uwierzył w siebie i w swoje możliwości. Głęboko wierzy w to, ze każdy człowiek uskrzydlony, natchniony wiarą, nadzieją, dobrym słowem, rozumem, czy kontaktem z naturą może stać się lepszym człowiekiem. Wiersze Danuty Pasieki są głęboko przemyślane i ułożone w określonym porządku, bez jakiejkolwiek przypadkowości, czego następstwem jest oddanie charakteru i dramatyzmu całości poezji.
Książka doskonale wpisuje się w tak lubiany przez miłosnych marzycieli - nurt komedii romantycznej. Powieść w prosty, dostępny i bardzo zabawny sposób przedstawia losy trzydziestoletniej singielki oraz jej najbliższych i znajomych. Jest pamiętnikiem obejmującym dwadzieścia osiem dni, czyli tyle ile trwa cykl u kobiet. Okazuje się, że w ciągu tego okresu może wydarzyć się tak dużo, ze niektórzy nie mają tylu przygód w ciągu całego roku. Ale, żeby tak się stało, trzeba nazywać się Brygida Star i posiadać niezwykłą umiejętność przyciągania sytuacji powszechnie uznawanych za pechowe. Bohaterka jest kobietą niezależną i spełnioną zawodowo, ale bardzo samotną i wciąż poszukującą ideału. W jej życiu niczym cień czai się wszędzie nadopiekuńcza mama, której zachowanie często wywołuje w czytelniku gromki śmiech. Brygida bez wątpienia nie nudzi się w życiu przedstawia nam swoich ośmiu niedoszłych mężów oraz kolejnych absztyfikantów. "Czy ja już mówiłam, ze nie lubię gdybać i nie angażuję się zbyt szybko? Kłamałam. Pewnie już się zorientowaliście i wcale was to za pewne nie dziwi. Prawda jest taka, że ilekroć poznam jakiegoś nowego faceta z miejsca chodzę oglądać suknie ślubne i wybieram imiona dla naszych dzieci. No powiedzcie, że wy tak nie robicie? Ta, jasne... znów jedzie mi i strzela... czołg oczywiście". Czy Brygida znajdzie w końcu odpowiedniego faceta i ułoży sobie z nim życie? Przekonajcie się sami.
Bohaterką książki jest młoda kobieta, którą poznajemy w wieku dwunastu lat. Zamiast przeżywać najpiękniejsze lata swojego dzieciństwa, dorastania, poznawania świata. Każdego dnia przeżywa koszmar związany z molestowaniem seksualnym. Doświadcza tego zarówno ze strony kolegi na obozie wakacyjnym, jak i ojca w domu. Życie staje się horrorem nie do zniesienia. Dziewczynka zamiast tryskać młodzieńczą radością zamyka się w sobie, pogłębia kompleksy związane ze swoim wyglądem, żyje w ciągłym strachu i przeświadczeniu, że czymś sobie na to zasłużyła. Przychodzi jednak chwila refleksji, dzięki której uświadamia sobie, że jest tylko dzieckiem, ma prawo do bycia szanowaną i nikt nie ma prawa naruszać jej granic, jej prywatności i intymnej sfery. Przez wiele lat boryka się z tym bagażem doświadczeń - uczęszcza na terapie, które nie przynoszą efektów, znosi szykany ze strony starszych kolegów, próbuje popełnić samobójstwo, dokonuje samookaleczeń - wszystko po to, by zapomnieć. Mijają lata, kiedy zaczyna rozumieć, że milczenie to nie wyjście z sytuacji. Właśnie dlatego powstała książka "Dzieciństwo", by rozprawić się z bolesną przeszłością oraz po to, by uświadomić ludziom, że temat molestowania nie powinien być tematem tabu, ze trzeba o tym rozmawiać i udzielać takim osobom profesjonalnej pomocy. Dowodzi także tego, iż warto znaleźć w sobie siłę, by walczyć i zacząć żyć na nowo.
Książka jest połączeniem tajemniczej i mrocznej zagadki z przeszłości oraz współczesnej gonitwy za czarnymi charakterami. Dwie zaskakujące historie, dwoje przyjaciół, którzy odnajdują się po latach. Główny bohater to dziennikarz śledczy, który próbuje zdemaskować grupę przestępczą, której działalność rozpościera się na kilka krajów europejskich. W przeszłość przeniesie czytelnika ta niesamowita historia, której źródło sięga II wojny światowej. Rozwiązywanie zagadek, zarówno tych z przeszłości, jak i tych teraźniejszych sprawia, że po latach kontakt nawiązuje dwóch kolegów z liceum - Andrzej Nowak - z wykształcenia historyk, na co dzień dziennikarz gazety wydawanej na Pomorzu oraz Janek Miller - policjant z berlińskiej grupy rozpracowującej zorganizowaną działalność przestępczą. Łącząc siły postanawiają rozpracować nie tylko to, nad czym pracują zawodowo. Sprawa sprzed kilkudziesięciu lat tak ich intryguje, że postanawiają zgłębić ją bardziej. Co wytropią wspólnymi siłami? Odpowiedzi znajdziecie w tej wartkiej i wciągającej powieści.
W formie powieści science fiction, autorka przedstawia działanie państwowych służb. Trudno domyślić się, czy chodzi o służby celne, czy wywiadowcze służby specjalne. Bohaterami książki są Latrix, Bob i Worm. Latrix jest piękną, młodą kobietą, nastawioną na sukces w strukturach UFO-landii. Aby go osiągnąć, użyje wszelkich dostępnych środków, włącznie ze zdradzaniem męża z wyżej postawionym funkcjonariuszem. Natomiast Bob i Worm, po odkryciu, że są zaczipowani, próbują uwolnić się ze szponów służby. Wplątany w to przez przypadek mąż Latrix – Dawid, zostanie przez UFO-landię pozbawiony życia. W międzyczasie, Worm odkryje w sobie miłość do Latrix i będzie chciał jej pokazać, jak wygląda prawdziwe uczucie…
Książka jest zalecaną lekturą obowiązkową dla każdego adepta tego wymagającego, lecz dającego ogromną satysfakcję zawodu. Ukazuje drogę życiową młodego człowieka, cały proces powolnego stanowienia się tłumacza, mozolną drogę na szczyt dokonań zawodowych. Oszczędza upiększeń i lukru, nie szczędzi natomiast sporej porcji konfliktów, goryczy i frustracji jako nieodłącznych składników każdego rozwoju. Widzimy z bliska w działaniu Edwarda Gierka, Leonida Breżniewa, Stanisława Kanię, Wojciecha Jaruzelskiego, Giscarda d,Estaigne, Michaiła Gorbaczowa, Fidela Castro oraz inne czołowe postacie historyczne tego okresu. Cechy charakterystyczne tłumacza doskonałego według autora to: bardzo dobra znajomość języków, żelazne zdrowie( w tym żołądek strusia, nerwy z liny stalowej, pamięć słonia, wytrzymałość maratończyka, refleks kobry), natychmiastowa gotowość pamięci, głęboka wiedza na temat zjawisk kulturowych, społecznych, gospodarczych i politycznych obszaru zainteresowania, nieustanna praca nad sobą, wysoka kultura osobista, dyskrecja i takt, niezwykłą odporność na stresy, zrównoważony charakter, rzetelność, punktualność, właściwy tryb życia, unikanie zgubnych nałogów. Łatwe. Każdy to może.
Druga część książki „Kobiety Afryki, obyczaje, tradycje, obrzędy, rytuały", to zdecydowanie książka dla dorosłych. Autor nie szczędzi nam wrażeń i opisów drastycznych scen, nieznacznie tylko złagodzonych w dialogach dzięki empatii dyskutantów, znanych nam już z pierwszej części oraz stosowanych przez nich fachowych medycznych określeń. Odwiedzając szpitale odkrywamy przed Czytelnikiem świat młodocianych prostytutek; ich młody wiek szokuje, chociaż jest tak charakterystyczny dla Afryki. W szpitalach większych ośrodków uniwersyteckich zauważyć można oznaki wielkiego postępu: są instytuty badawcze, pojawia się dobra aparatura do badań diagnostycznych i naukowych. Czytelnik może zaobserwować również pierwsze rozpoznawalne objawy AIDS w Afryce.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
