W tej strefie zapraszamy czytelników tak zwane artystyczne dusze po książki z kategorii Sztuka. Polecamy szereg publikacji o sztuce i jej historii,ciekawostki i portfolia artystów, eseje, albumy, książki o malarstwie, rzeźbiarstwie, architekturze oraz histoii fotografii. Biografie ciekawych artystów, książki i powieści przedstawiające fascynujące losy malarzy i osób uwiecznianych na obrazach. W tym dziale tylko ksiązki ze sztuka w tle.
To pozycja, którą każdy miłośnik designu i kolekcjoner ceramiki powinien mieć! Design przełomu dekad lat 50. i 60. XX wieku reklamowano często jako „new look”. Ten wpadający w ucho zwrot stał się hasłem wywoławczym debiutanckiej kolekcji Christiana Diora, do Polski zaś nowe trendy dotarły na krótko przed polityczną „odwilżą” 1956 roku. Niezwykłą rolę w propagowaniu „nowoczesności” i pojęcia „dobrego wzoru” odegrał założony przez Wandę Telakowską Instytut Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie. Ceramiczny design lat 50. i 60. w Polsce to jednak nie tylko projekty powstające w pracowniach Zakładu Ceramiki i Szkła IWP – to ciekawa i dotąd rzadko prezentowana oferta polskich wytwórni porcelany, porcelitu i fajansu. W tej bogato ilustrowanej książce (ponad 200 kolorowych fotografii) znajdują się informacje o historycznych kontekstach rozwoju europejskiego i polskiego wzornictwa i animatorskiej roli IWP. Są też historie i dokonania poszczególnych ośrodków (fabryk w Wałbrzychu, Jaworzynie Śląskiej, Chodzieży, Ćmielowie, Pruszkowie, Tułowicach, Bogucicach, Włocławku, Mirostowicach), wytwórni prywatnych (Steatyt) i zakładów związanych z Cepelią (Kadyny, Bolesławiec, Włocławek, Łysa Góra). Książkę wzbogacają zapisy rozmów z projektantami, wykaz projektów rzeźby figuralnej i biogramy artystów. Barbara Banaś, dr historii sztuki, kustosz Działu Ceramiki i Szkła Współczesnego Muzeum Narodowego we Wrocławiu, adiunkt w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego; zajmuje się zagadnieniami rzemiosła artystycznego XX wieku i współczesnego designu. Współautorka publikacji poświęconych historii polskiego wzornictwa m.in.: Rzeczy Pospolite. Polskie wyroby 1899–1999 (2001), Poradnik polskiego kolekcjonera (2003), Out of Ordinary (2011); autorka monografii: Krystyna Cybińska (2008), Zbigniew Horbowy (2009), Secesja wrocławska (wspólnie z fotografem Leszkiem Szurkowskim, 2009).
Kraków lat 60., Warszawa lat 70., Londyn lat 80. XIX wieku, miasta i miasteczka Ameryki, metropolie i prowincja Stanów Zjednoczonych. Każdy z tych ośrodków i wiele innych, tutaj niewymienionych, z własnym DNA – świadomą bądź intuicyjną polityką kulturalną, historyczną i ekonomiczną, z własną cenzurą, włodarzami, kreatorami przestrzeni społecznej i towarzyskiej – miały swój udział w decyzjach i wyborach Modrzejewskiej na różnych płaszczyznach. Stosowane przez badaczy metody dotyczące szeroko pojętego społecznego kontekstu badanej postaci, oparte na analizie subiektywnych samoświadectw, dokumentów osobistych, stojących nierzadko, jak w przypadku badania plotki środowiskowej, na granicy storytellingu, analizy prasoznawczej czy ikonograficznej, tworzą szerokie tło historyczne działalności aktorki.
Słynny śląski familok - czym jest? Kto i dla kogo go zbudował? Kto w nim mieszka? Widok ceglanego domu wielorodzinnego to jedno z pierwszych skojarzeń, dotyczących przemysłowego Górnego Śląska. Ale czy na pewno słuszne? Poznajmy świat robotniczych osiedli budowanych w XIX i XX wieku - ich historię, wygląd, architekturę i mieszkańców. Oprócz typowego familoka i ceglanych kamienic, tworzących całe miejskie kwartały, dostrzeżemy także inne budynki - domy o śnieżnobiałych ścianach ulokowane w ogrodach - przywołujące krajobraz sielskiej wsi. Odkryjmy, czym jest "patronackie osiedle robotnicze", a także kim jest ów "patron", który dbał, by na terenie osiedla stworzyć mikroświat. W tej przestrzeni robotnik rodził się, uczył, pracował, spędzał niemal całe swoje życie, mając w pobliżu wszystko co potrzebne.W ciągu ostatnich 200 lat na terenie Górnego Śląska powstało ponad 200 patronackich osiedli i kolonii robotniczych, a znaczna część z nich już nie istnieje bądź zachowała się tylko częściowo. W tej książce opisano wybrane osiedla w Boruszowicach, Bytomiu, Chorzowie, Gliwicach, Katowicach, Knurowie, Rudzie Śląskiej, Siemianowicach, Świętochłowicach, Tarnowskich Górach i Zabrzu. Dla mieszkańców tych osiedli i kolonii ta bogato ilustrowana publikacja może stać się pretekstem do wspomnień oraz do zachowania pamięci o miejscach, które powoli znikają z miejskiego krajobrazu. Dla czytelników spoza regionu będzie impulsem do odkrywania nowych odmiennych przestrzeni.Autor, korzystając z bogatych zbiorów archiwów, muzeów i bibliotek, informacje o historii osiedli, ich architekturze i aktualnym stanie wzbogacił licznymi, mapami, rycinami, pocztówkami oraz archiwalnymi zdjęciami.
W 1936 roku Ernst Neufert opublikował w Niemczech pierwsze wydanie swojego przełomowego wówczas, a dziś już klasycznego, dzieła Bauentwurfslehre (Podręcznik projektowania architektoniczno-budowlanego). Od tego czasu w ojczyźnie autora na bieżąco aktualizowano zawartą w książce wiedzę, wydając kolejną wersję podręcznika średnio co dwa lata. W Polsce książka ukazała się po raz pierwszy w 1980 roku, w 2022 publikujemy ją już po raz piąty.Podręcznik z każdą kolejną wersją zyskiwał na objętości - bogatszy o uwspółcześnione treści i zupełnie nowe tematy, które są odpowiedzią na osiągnięcia, trendy oraz potrzeby architektury i technologii budowlanych.W obecnie publikowanym w języku polskim wydaniu warto zwrócić uwagę na treści w znaczy sposób poszerzone, uzupełnione, zaktualizowane lub zupełnie nowe w porównaniu z poprzednią edycją. Są to między innymi zagadnienia:związane z projektowaniem uniwersalnym, które uwzględnia przede wszystkim potrzeby osób ze szczególnymi potrzebami (projektowanie bez barier);dotyczące projektowania architektury mieszkaniowej zarówno wielo-, jak i jednorodzinnej (znaczna liczba nowych przykładów i realizacji referencyjnych);odnoszące się do projektowania miejsc zgromadzeń, hoteli, szkół, placów zabaw, muzeów, świątyń i obiektów przemysłowych (nowe wytyczne zostały zmienione zgodnie ze współczesnymi wytycznymi i tendencjami projektowymi);opisujące planowanie i kierowanie budową;światła dziennego i sztucznego w architekturze;architektury kontenerowej.
Magdalena Abakanowicz (1930–2017) to rzeźbiarka, twórczyni tkaniny artystycznej i jedna z najbardziej znanych w świecie polskich artystek, która zrewolucjonizowała wykorzystywanie tkanych form w sztuce. W połowie lat sześćdziesiątych przekształciła skromny sizalowy materiał w monumentalne wiszące formy, znane jako abakany, które urzekły publiczność i przyniosły jej międzynarodową sławę. W latach siedemdziesiątych łączyła je w rozległe organiczne instalacje — environmenty, czasami dodając do nich liny. Przesiąknięte znaczeniami instalacje stanowiły przestrzeń, którą można było kontemplować, doświadczać i zanurzać się w nią.
Ta książka pokazuje wyjątkowy charakter tych awangardowych dzieł i przenosi czytelnika do świata wyobraźni artystki. Zagłębiając się w mniej znane konteksty świata sztuki, z którego wyłoniła siętwórczość Abakanowicz, i opowiadając o innych aspektach niezwykłej, sześćdziesięcioletniej kariery artystki, ujawnia wpływ, jaki wywarła na rzeźbę przestrzenną, jak również głębokie osobiste zainteresowanie Abakanowicz zjawiskami ze świata natury i kultury. Ukazuje abakany w zupełnie nowym świetle oraz celebruje kunszt i żarliwość tej niezwykłej artystki. Książka została wydana we współpracy z Tate, najsłynniejszą siecią brytyjskich galerii sztuki, z okazji wystawy Magdaleny Abakanowicz w Tate Modern.
Publikacja jest obszerną prezentacją działalności Oddziału Grobów Wojennych KGA w Krakowie. Opowiada o aktywności KGA w kontekście historii Galicji z okresu I wojny światowej, ale przede wszystkim przedstawia sylwetki tworzących dla KGA artystów.
Oddział funkcjonował w latach 1915–1918, zajmował się między innymi porządkowaniem pól bitewnych oraz budową cmentarzy na obszarze Galicji Zachodniej. Współpracowało z nim ponad 40 artystów – architektów, malarzy, rzeźbiarzy, grafików i fotografów z różnych krajów monarchii.
Wprowadzeniem do opowieści o KGA jest tekst dr. Kamila Ruszały, prezentujący wojenne losy Galicji. Ruszała pisze o tułaczce ludności cywilnej i lęku, który budziła armia rosyjska, ale także o tym, skąd wziął się pomysł tworzenia cmentarzy wojennych, przekształcony później w ogromny projekt imperialny.
Drugi esej, autorstwa dr Beaty Nykiel, szczegółowo opisuje strukturę KGA, zasady działania i genezę powstania Oddziału. Przedstawia sylwetki stojących na jego czele osób, w szczególności Rudolfa Brocha i Hansa Hauptmanna. Nykiel osadza historię powstawania zespołu galicyjskich cmentarzy wojennych w szerszym kontekście austro-węgierskiej propagandy i polityki historycznej.
W ostatnim tekście Partridge przybliża biografie współpracujących z KGA artystów. Autorka przypomina wystawy, na których prezentowane były ich prace i opisuje powojenne losy dzieł. Opisuje osiągnięcia twórców znanych , jak Dušan Jurkovič, Henryk Uziembło, Jan Szczepkowski i Alfons Karpiński. Przywraca także pamięć o artystach zapomnianych, których wojenne dokonania zostały częściowo odkryte i opisane w ostatnim dziesięcioleciu. Do tej grupy należą między innymi Hans Mayr, Gustav Ludwig, Heinrich Scholz, Adolf Kašpar, Robert Pochop czy Franz Poledne.
Część tekstową uzupełniają ilustracje. Są to reprodukcje szkiców, akwareli, gwaszy, a także zdjęcia wybranych przykładów sztuki medalierskiej. Tematyka prac to życie koszarowe, pola bitew, miejsca tymczasowych pochówków oraz sceny rodzajowe i widoki Krakowa.
„W wyzwolonej zachodniej części prowincji, usianej tysiącami grobów żołnierskich, rozpoczęto dzieło tworzenia cmentarzy wojennych jako projektu na miarę imperium Habsburgów. W ten sposób Galicja stała się teatrem przemyślanej i znakomicie zorganizowanej narracji o działaniach wojennych, pełnym wymownych pomników żołnierzy, które swoją świeżością i rozmachem kontrastowały nierzadko z ruinami wojennymi.” (Kamil Ruszała)
Życie jak wino - uzupełniona, oficjalna (auto)biografia Krzysztofa Krawczyka, opowieść na dwa głosy: artysty oraz jego menedżera - Andrzeja Kosmali.Całe życie wielkiego piosenkarza aż po jego ostatnie dni. Tylko w tej książce przeczytacie o niespotykanej męskiej przyjaźni, dowiecie się, jak wyglądały kulisy sławy i barwne życie Krzysztofa Krawczyka, a także zapoznacie się z anegdotami i wcześniej nieznanymi faktami. Całość dopełniona wypowiedziami współpracowników artysty i jego najbliższych przyjaciół. Wielką gratką dla fanów artysty będzie bogaty materiał ilustracyjny - zdjęcia z prywatnego archiwum Artysty.,,Kończę Drugi Rozdział, ten ostatni, książki Życie jak wino. W tej odsłonie towarzyszyłeś mi duchem, przywoływałeś pamięć, prowadziłeś pióro w mojej dłoni. I zaprosiłeś do wspomnień swoich najbliższych Przyjaciół i Współpracowników.Ty już wypiłeś wino swego życia. Ja dopijam swoje i zastanawiam się, kiedy skosztuję jego ostatni haust. Ty, wędrując po winnicy niebiańskiej, raczysz się nektarem z jej owoców. Czy to drugie życie też jest jak wino? Choć w wieczystej rzeczywistości zapewne smakuje inaczej. A Ty, wznosząc kielich wina, nucisz naszą piosenkę:Życie jest za krótkie, żeby pić marne wino,Życie jest za krótkie, by miłości dać zginąć,Życie jest za krótkie, żeby się nie spieszyć,Życie jest za krótkie, by się nim nie cieszyć!ANDRZEJ KOSMALA (maj, 2021)
Książka ma na celu określenie lojalności widzów programów telewizyjnych i dokonanie analizy wartości przedsiębiorstwa telewizyjnego działającego na rynku polskim. Punktem wyjścia jest określenie lojalności widzów programów telewizyjnych w kontekście budowania wartości przedsiębiorstwa telewizyjnego.
W książce zostały zaprezentowane badania oparte na dwóch źródłach danych. Przebadana została jedna grupa mediowa – Grupa CANAL+ Polska S.A. jako przykład przedsiębiorstwa działającego na polskim rynku telewizyjnym. Można założyć, że ograniczony czas wolny konsumentów, a także globalizacja i dostęp do wielu treści jednocześnie determinuje zachowania lojalnościowe, a tym samym wpływa na wartość przedsiębiorstwa telewizyjnego. Zaprezentowane zostało również, jak lojalność wpływa na konsumpcję treści telewizyjnych i co powinno wzmocnić wartość rynkową firm. Praca pozwala na odpowiedzenie na pytanie, czy rozwój technologii i migracja treści wideo do Internetu wpływają na oglądalność programów liniowych. Głównym celem pracy jest wykazanie potrzeby zdobycia wiedzy o zachowaniach lojalnych widzów w celu utrzymania konsumenta, a także poszerzenia swojej aktywności na wszystkie możliwe pola dotarcia do widza, niezależnie od czasu i miejsca jego wyboru, i oszacowania potencjału lojalności widzów.
W piątym tomie serii poświęconej twórczości Pawła Hertza przybliżamy jego teksty eseistyczne (np. komentarz do "Jabłoneczki" Juliana Przybosia, "Notatek o muzyce i muzykach" Zygmunta Mycielskiego, czy rozważania nad librettem "Halka" Stanisława Moniuszki) i liryczne poświęcone muzyce, np. "Nowy Lirnik Mazowiecki" (1953). Tom ten uzupełnia wnikliwe posłowie prof. IS PAN dr hab. Beaty Bolesławskiej-Lewandowskiej.
Adrian Frutiger jest wybitnym szwajcarskim twórcą i jednocześnie wielką postacią światowej typograi.Należy do najlepszych europejskich specjalistów komunikacji wizualnej. W uprawianej przez siebie ciekawej dziedzinie projektowania przyjął własne, rozległe podstawy intelektualne. Połączył w jedno dogłębną znajomość graki i typograi z elementami psychologii, socjotechniki, historii, etnologii oraz innych dyscyplin wiedzy, pozornie wcale ze sobą nie związanych."Dla zatrzymania myśli, dla przekazania informacji już od dawna nie wystarczają same znaki alfabetu. Orientacja i komunikacja nie są dziś możliwe bez schematów, znaków i sygnałów. Wypowiedź pisana z konieczności uzupełniana jest przy pomocy obrazów. [] Znaki, symbole, sygnety i sygnały są w swej różnorodności językiem naszych czasów, utrwalającym się i przenikającym naszą codzienność. Obejmują i zachowują to, co było dawniej i są wskazówką dla tego, co nastąpi". - Adrian Frutiger, "Człowiek i jego znaki"
Stanisław Moniuszko (18191872) kompozytor, dyrygent, pedagog, twórca słynnej Halki, Strasznego dworu i Hrabiny oraz blisko trzystu pieśni zawartych w Śpiewnikach domowych. Jego twórczość operowa i pieśniarska ma ogromną wagę dla muzyki polskiej i umuzykalniania polskiego społeczeństwa. Lecz nie są to jedyne wybitne jego utwory. Mniej znana muzyka kantatowa, religijna czy fortepianowa wciąż czeka na wyjście z niesprawiedliwego cienia jego słynniejszych dzieł. Spojrzenie Ignacego Zalewskiego na postać Moniuszki odkrywa w sposób pozbawiony patosu i zastałych etykiet czy uprzedzeń ciekawego człowieka i interesującego kompozytora. Autor przenosi go z niedostępnego cokołu ojca opery narodowej na grunt codziennego życia, kreśląc jego przekonujący portret m.in. przy pomocy listów i tekstów z epoki. Wsłuchuje się także w głosy najnowszych biografów, niuansujących sylwetkę kompozytora.
Nikifor (Epifaniusz Drowniak) to jeden z najbardziej fascynujących artystów sztuki europejskiej XX wieku, samouk, półanalfabeta - postać tajemnicza i kontrowersyjna.Znaczną część swojego życia spędził w skrajnej nędzy, aby pod koniec dostąpić zaszczytu wystawiania swoich obrazów w prestiżowych galeriach na całym świecie, w zyskując międzynarodową sławę.Album stanowi wybór najlepszych prac słynnego malarza prymitywisty z całego okresu twórczości. Znalazło się w nim ponad 50 kolorowych reprodukcji obrazów Nikifora. Całość uzupełnia wstęp Zbigniewa Wolanina, znawcy twórczości krynickiego Matejki, kierownika Muzeum Nikifora w Krynicy.
Polsko-angielski album towarzyszący wystawie (od 31 marca) "Od Baku po Paryż. Fotograficzne przygody Witolda Marczewskiego", w którym znaleźć można wybór ze zdjęć prezentowanych na wystawie. Autorki albumu i kuratorki wystawy - Anna Brzezińska i Barbara Galus-Roszuk - prezentują w nim esencję z ogromnej spuścizny polskiego inżyniera elektryka i wielkiego pasjonata fotografii - Witolda Marczewskiego. Od czasu, kiedy Witold Marczewski zaczął fotografować, minęło ponad 100 lat. Podróżował po świecie ze swoim dużym, nieporęcznym aparatem, z pasją, i talentem, które predestynują go do miana zawodowego fotografa, utrwalał tamten świat" - piszą kuratorki we wstępie do albumu. Od pól naftowych w azerbejdżańskim Baku, przez Stambuł, Grecję, Francję, Włochy aż po polskie wsie i miasta - Lublin, Puławy, Kazimierz nad Wisłą, Warszawę... Wszędzie zabierał ze sobą - prawdopodobnie nie jeden - aparat fotograficzny. Jak doszło do tego, że w fotografii się zakochał? Tego nie wiemy. Była to jednak miłość na tyle silna, by pozostały po niej tysiące klisz i szklanych negatywów. W albumie znalazły się fotografie krajobrazów, architektury, czy wręcz reporterskie ujęcia dokumentujące wydarzenia historyczne (na przykład tragiczne wydarzenia w trakcie konfliktu ormiańsko-azerskiego), życie codzienne mieszkańców odwiedzanych krajów i ich portrety. Wśród fotografii znalazły się też migawki z życia rodziny Marczewskich oraz fotografie studyjne.
The definitive photographic history of how hip-hop blinged out and redefined the world of jewelry, luxury, and style
Whether it's diamond-encrusted grills, oversized “truck” style chains, bust-down Rolex and Patek Philippe watches or a Tiffany necklace, jewelry is a cornerstone of hip-hop culture. Glittering, blinged-out jewels are the shining statement of a collective identity: unapologetic, charismatic, and street savvy.
Spanning the history of hip-hop jewelry, from the 1980s to today, Ice Cold: A Hip-Hop Jewelry History is a stunning compilation of storytelling and visuals. Hundreds of extraordinary images of every major hip-hop artist on record celebrate how “Ice” has become a proclamation of identity and self-expression.
Starting with Run-DMC’s gold Adidas pendants and Eric B. & Rakim’s ostentatious dookie rope chains and Mercedes medallions, the jewelry then transforms from street style into a booming design culture. The hip-hop tradition of “show up and show out” reaches new heights with artists like Pharrell Williams, Jay-Z, Gucci Mane, and Cardi B, whose over-the-top pieces integrate unique pop culture references, unconventional materials, and enduring collaborations with artists like Takashi Murakami.
Author Vikki Tobak reveals – in great detail – the work of pioneering jewelers such as Tito Caicedo of Manny’s, Eddie Plein, and Jacob the Jeweler as well as newer artisans such as Avianne & Co., Ben Baller/IF & Co., Greg Yuna, Johnny Dang, Eliantte, and many more.
Ice Cold is a treasure trove of dazzling, inspirational style, featuring the work of leading photographers, including Wolfgang Tillmans, Janette Beckman, Jamel Shabazz, Timothy White, Gillian Laub, David LaChapelle, Danny Clinch, Chris Buck, Mike Miller, Phil Knott, Raven B. Varona, Al Pereira, Albert Watson and many more.
A foreword by hip-hop superstar Slick Rick and essays by A$AP Ferg, LL COOL J, Kevin “Coach K’ Lee and Pierre “P” Thomas of Quality Control Music take us on personal journeys into their jewelry universe.
Ice Cold goes beyond the ostentatious bling to reveal a transformative story that is loud and proud.
Publikacja Szyja. Awangarda i alkohol opowiada o losach polskiej sztuki powojennej z przyziemnej perspektywy; nie przez pryzmat wielkich idei artystycznych, ważnych dzieł, wydarzeń czy nurtów, lecz przez bliższe spojrzenie na rolę alkoholu w tworzeniu sztuki i w życiu artystów. Swoimi doświadczeniami w rozmowach z Łukaszem Gorczycą oraz Łukaszem Rondudą podzielili się artyści: Wojciech Bąkowski, Krzysztof Bednarski, Jerzy Bereś, Rafał Bujnowski, Oskar Dawicki, Edward Dwurnik, Paweł Jarodzki, Leszek Knaflewski, Józef Robakowski, Adam Rzepecki, Wilhelm Sasnal, Marek Sobczyk, Zbigniew Warpechowski i Ryszard Waśko. Fragment wywiadu z Wilhelmem Sasnalem dostępny jest do przeczytania na portalu dwutygo?dnik.com
Secesja, Jugendstil, art nouveau, styl nowoczesny to najczęstsze, chociaż nie jedyne, określenia dla nowoczesnego ruchu artystycznego, który zdominował kulturę wizualną przełomu XIX i XX wieku. Jego twórcy szukali inspiracji w otaczającym świecie, dlatego ich sztuka jest przepełniona pięknymi, swobodnie wijącymi się liniami, przedstawieniami roślin i zwierząt, zmysłowymi wizerunkami kobiet i kształtami geometrycznymi. Powstałe w tej tendencji dzieła zachwycają do dziś.W albumie Secesja, bogato ilustrowanym kompendium wiedzy o tej epoce, scharakteryzowano nurt i jego tło historyczne, najwybitniejszych twórców, zróżnicowanie geograficzne oraz wszelkie dziedziny życia, w jakich styl się objawił.Autorem tekstu jest Bartłomiej Gutowski, historyk sztuki, który specjalizuje się w sztuce i architekturze secesji, a także sztuce cmentarnej XIX i XX wieku. W obszarze jego zainteresowań jest również problematyka utopii miejskich oraz zagadnienia związane ze sztuką po 1945 roku.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
