Where’s the Point? Georges Seurat’s revolutionary dots Georges Seurat (1859-1891) was only 31 when he died, but during his short life he created hundreds of drawings, oil sketches, and paintings on canvas that introduced a fresh perspective in European painting. As a student at the École des Beaux-Arts in Paris, he carefullly observed the work of Delacroix and became fascinated with the interplay between light and color. In doing so, he developed Divisionism, using small dabs of paint from the point of the brush to create pointilist images that shimmered with luminescence and hinted at movement. In this accessible introduction to Seurat, meet an artist driven by a need to capture nature and the simple pleasures of life through a new language of painting.

Messaging on a Mission A vivid history of 150 years of graphic design Through the turbulent events of the last century-and-a-half, graphic design—with its vivid, neat synthesis of image and idea—has distilled the spirit of each age. It surrounds us every minute of the day, from minimalist packaging to colorful adverts, environmental graphics to sleek interfaces: graphic design is as much about reflecting society’s aspirations and values as it is about transmitting information. Now published as part of our popular Basic Art series, this vibrant compendium lays out the evolution of graphic design from its inception in the 1890s up until the present day. Using his sweeping knowledge of the field, author Jens Müller has curated hundreds of examples from across the globe, arranged by decade. Each chapter also includes thumbnails of significant movements and influential publications, plus concise biographies of design masterminds like Massimo Vignelli (New York subway wayfinding), Otl Aicher (Lufthansa identity), Paula Scher (Citibank identity), Milton Glaser (I Love New York), Louise Fili (packaging), and Stefan Sagmeister (handwritten posters). This succinct but authoritative collection reflects on the development of a creative field that is constantly changing and challenging itself. The design classics Müller has curated act as coordinates, helping to trace the incontrovertible influence of graphic design on our daily lives. It’s both a handy primer and an informed exploration of how graphic design shapes our choices, from the products we buy and the media we consume, to how we behave and think of ourselves.

Goya. The Complete Prints

Zapraszamy do świata barw z zeszytem do kolorowania poświęconym twórczości Rafała Olbińskiego! Ta publikacja to prawdziwa gratka dla miłośników artystycznych wyzwań i polskiego malarstwa. W środku znajduje się 14 starannie wybranych reprodukcji obrazów Rafała Olbińskiego, każda w towarzystwie szablonu do samodzielnego wypełnienia kolorem. Dzięki temu można zarówno spróbować naśladować paletę mistrza, jak i nadać dziełom zupełnie nowy, unikalny charakter.

Eleonora Plutyńska życie oddała dziedzinie sztuki wymagającej pokory i cierpliwości: tkaninie. Córka „króla polskiej nafty”, uczennica Olgi Boznańskiej, artystka, nauczycielka, społeczniczka. Dorastała w cieniu legendy ojca, pioniera galicyjskiego przemysłu naftowego, wybrała jednak własną drogę. Studiowała w Paryżu i w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, w słynnych pracowniach Czajkowskiego i Jastrzębowskiego, ale prawdziwe spełnienie odnalazła na wsiach Polesia i Podlasia. Tam współpracowała z lokalnymi tkaczkami, popularyzując dawne techniki i tajniki roślinnego barwienia. Jako współtwórczyni spółdzielni „Ład” i wykładowczyni Pracowni Tkactwa Ręcznego na warszawskiej ASP, wychowała całe pokolenia artystów – studiowały u niej między innymi Magdalena Abakanowicz, Jolanta Owidzka i Krystyna Wojtyna-Drouet. Jej własne tkaniny – takie jak Zwierza, Rycerze czy Trójkąty – zdobywały uznanie w kraju i za granicą. Została zapamiętana jako bezinteresowna, szlachetna i oddana sztuce, ujmowała prostotą i cichą mądrością. Choć życie Eleonory nie było pozbawione cierpienia – dotknęły ją wczesna śmierć ojca, dwie wojny światowe, wieloletnia rozłąka z mężem i zniszczenie międzywojennego dorobku – nie zatraciła wiary w sens pracy. Dzięki sile charakteru i poczuciu misji umiała zaczynać od nowa, za każdym razem. Znakomicie napisana biografia Eleonory Plutyńskiej – postaci legendarnej, choć niepozbawionej kontrowersji w świecie polskiej tkaniny artystycznej i ludowej. Autorka z odmalowuje jej losy, ukazując zarówno życie prywatne, jak i pracę na styku przenikających się kultur miasta i wsi. To wciągająca opowieść, która nie unika trudnych tematów i przełamuje utarte schematy. Monika Kowalczyk, kierowniczka Działu Tkaniny Artystycznej w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi Poświęciła się walce o zachowanie rodzimych tradycji tkackich, ale też o odrodzenie sztuki ludowej w nowoczesnym duchu. O sobie mówiła, że jest poszukiwaczką „tajemnicy zaginionego piękna”. Była społeczniczką, chociaż są tacy, którzy w jej podejściu do wsi i ludowego rękodzieła widzą kulturowe zawłaszczenie czy paternalizm. Magdalena Stopa nie pomija tych wątków, na dokonania Plutyńskiej patrzy wielowymiarowo. Dobrze, że teraz – kiedy tyle się mówi o renesansie rzemiosła, o nowym pokoleniu twórców zafascynowanych dziedzictwem polskiej tkaniny artystycznej – Eleonora Plutyńska została przypomniana. Hanna Rydlewska, „Vogue Polska Living” Gdy Wanda Telakowska jest królową polskiego wzornictwa, Janina Orynżyna i Zofia Szydłowska – królowymi rzemiosła i sztuki ludowej, Eleonora Plutyńska to władczyni tej krainy, w której rodziła się tkanina ludowa i unikatowa. I w końcu mamy opowieść o sprawczej kobiecie, artystce i nauczycielce. Czy jest niczym baśń? Sprawdźcie! Katarzyna Jasiołek, autorka książki Tkanina. Sztuka i rzemiosło Eleonora Plutyńska była postacią o wielkiej klasie, urodzie i elegancji, niezapomnianą dla wszystkich, którzy ją znali. I ja jako nastolatka spotkałam panią profesor w mieszkaniu na poddaszu przy zbiegu Wilczej i Marszałkowskiej, gdy składałam jej wizytę wraz z moją matką w połowie lat sześćdziesiątych, już po śmierci męża profesor Plutyńskiej. Była niezwykle dostojna, łaskawie mnie przywitała i od razu poczułam się z nią zaprzyjaźniona. Dzięki tej biografii dowiadujemy się, jak kształtowała się jej młoda osobowość pod wpływem rodziny, tradycji, wielokulturowości ziem ojczystych, szkół i studiów. Poznajemy też późniejszą pracę artystyczną Plutyńskiej i potencjał, z którego mogły czerpać następne pokolenia. Pierwszy sukces, którego była świadkiem, to światowy rozgłos grupy jej studentów, którzy otrzymali szereg wyróżnień na Międzynarodowym Biennale Tkaniny w Lozannie, a później zostali określeni jako Polska Szkoła Tkaniny. To pasjonująca opowieść o niezwykłej postaci, która budzi podziw i szacunek. Joanna Owidzka

Europejskie kino gatunków 5 to kolejny tom poświęcony twórczości europejskich filmowców zajmujących się kinem gatunkowym. Ponownie nacisk położono na zjawiska wcześniej nieopisywane bądź opisywane zdawkowo, zwłaszcza w polskim piśmiennictwie filmoznawczym. Obok analiz filmów występujących w głównym nurcie kina (produkcje o przygodach agenta 007, kino heritage cinema czy dzieła Kena Russella) znalazły się tu opracowania utworów składających się na eksploatacyjną odnogę europejskiej kinematografii (filmy grozy z brytyjskiej listy video nasties) czy też klasyki europejskiego kina gatunkowego (mondo cinema). Wszystko to tworzy bogaty i intrygujący portret filmów często znanych jedynie specjalistom, a dziś z chęcią odkrywanych i analizowanych przez rzesze miłośników kina niebanalnego, stającego się nierzadko źródłem inspiracji twórców światowej kinematografii (Quentin Tarantino). Książka, zawierająca prace specjalistów zajmujących się szeroko pojętym kinem gatunkowym, adresowana jest przede wszystkim do akademików badających ten temat w jego szerokim kulturoznawczym aspekcie, ale również do wszystkich żywo zainteresowanych kinem gatunków, dzięki innowacyjności jego autorów reprezentujących europejską kinematografię wypracowującym swój własny, oryginalny - rozwijający lub polemizujący z amerykańskim - idiom kina gatunkowego.Tom piąty Europejskiego kina gatunków uważam za znakomite zwieńczenie dla polskiego filmoznawstwa przedsięwzięcia. Dwa duże bloki tematyczne (brytyjski i włoski), cztery ujęcia monograficzne reżyserów (Ken Russell, Ruggero Deodato, Fernando Di Leo, Duan Makavejev), wreszcie teksty konceptualizowane w ramach drogi "od tematu do gatunku" (biografie kompozytorów oraz kino wojenne) - wszystkie te propozycje trzeba uznać za spełniające wysokie standardy dyskursu akademickiego, nacechowane indywidualnym podejściem autorek i autorów, a także niezwykle wartościowe wypowiedzi o charakterze propedeutycznym - w jak najbardziej pozytywnym znaczeniu tego słowa. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zarówno ten, jak i poprzednie tomy cyklu będą stanowić odtąd (już stanowią!) ważny podręcznik z zakresu wiedzy o europejskim kinie gatunków.Z recenzji dr. hab. Rafała Koschanego, prof. UAM

Romuald Broniarek, przez 35 lat etatowy fotoreporter tygodnika Przyjaźń, swój zawód traktował przed wszystkim jako rzemiosło, a pracę w tym piśmie jako sposób na funkcjonowanie w zawodzie. Jego zdjęcia prasowe ilustrowały teksty o polsko-radzieckich relacjach w epoce komunizmu. Blisko cztery dekady po zamknięciu pisma i 11 lat po śmierci fotografa, jego twórczość mająca dziś istotny walor dokumentacyjny wciąż pozostaje nieznana. Większość jego archiwum trafiła do Fundacji Ośrodka KARTA blisko 80 tysięcy negatywów, slajdów i odbitek, z których tylko część zdigitalizowano ze wsparciem finansowym Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.       Album towarzyszy wystawie, która od 18 października będzie prezentowana w Domu Spotkań z Historią. Jej kuratorzy Katarzyna Broniarek-Niemczycka oraz dziennikarz i wydawca Filip Niedenthal stanęli przed dużym wyzwaniem. Wybierali spośród tysięcy zdjęć, tworząc spójną opowieść, bez propagandowego kontekstu, z fotografii wykonanych często przy okazji oficjalnych wydarzeń i uchwyconych w sytuacjach rodzinnych, intymnych. Pokazują, że Romuald Broniarek był i nie tylko sprawnym fotoreporterem, lecz także spostrzegawczym i wrażliwym obserwatorem codzienności.   We wstępie do książki napisali: Wśród wybranych przez nas ponad stu zdjęć w czym wsparła nas Beata Łyżwa-Sokół są głównie prace z lat 50. i 60. oraz 70. Zdecydowaliśmy się skupić właśnie na tych obrazach, kadrach wyrwanych z kontekstu, uchwyconych jak gdyby kątem oka często na peryferiach oficjalnych wydarzeń, w których widać zainteresowanie autora tym, co pozornie zwyczajne, codzienne, a jednak zaskakujące, intrygujące. To sceny sfotografowane z humorem i wrażliwością, czasem ironiczne, wzruszające i świetne warsztatowo. Zebrane przedstawiają Polskę, taką, jaka była, wbrew oczekiwaniom i żądaniom zleceniodawców. Polskę przy okazji.   W ich wyborze znalazły się m.in. fotografie z Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze i wydarzeń sportowych, z wizyt w zakładach pracy hutach, na budowach i w garnizonach wojskowych oraz tematy lajfstajlowe, jak spędzanie czasu wolnego, fotografie mody czy uliczne. Czas stał się wielkim sprzymierzeńcem twórczości Broniarka. Kuratorzy, fotoedytorzy i czytelnicy szukają nowych wizualnych kodów i odniesień do współczesności. Fotografia z 1960 roku, na której modelka Jadwiga Smoczyńska pozuje na tle Pałacu Kultury i Nauki (tuż obok czarnej wołgi) zyskała nowe życie, gdy dość podobnie skomponowany kadr z modelkami Anją Rubik i Małgosią Belą, pojawił się na okładce pierwszego numeru polskiej edycji Voguea. Zdjęcie pary hutników przypalających papierosa kojarzyć się może ze scenami rodem z Tajemnicy Brokeback Mountain. Baletnice kłaniające się w pas oficjelom w garniturach? Wciąż aktualne! Niektóre zdjęcia ocierają się o surrealistyczny humor treser i lew w czułym uścisku na cyrkowej arenie, mężczyzna w kajaku sunącym po trawie; inne zaś wzruszają, odwołują się do emocji i wspomnień, jak mleczarka uginająca się pod ciężarem baniek z mlekiem czy grupa przedszkolaków leżakujących na świeżym powietrzu.   Fotografiom towarzyszą teksty, które przybliżają sylwetkę i drogę zawodową Romualda Broniarka: Przyjaźń na całe życie wstęp kuratorski, Głównym nurtem (i czasem trochę z boku) fragment wywiadu z fotografem, przeprowadzony przez Łukasza Modelskiego (opublikowany w 2013 roku w Fotobiografia PRL. Opowieści fotografów). Album został przygotowany w polsko-angielskiej wersji językowej.    

    Publikacja wydana przez Dom Spotkań z Historią towarzysząca wystawie o tej samej nazwie, zabiera czytelnika w fascynującą podróż do krainy fotografii.   Pozwala czytelnikowi przenieść się w czasie i przestrzeni, obejrzeć świat z różnych perspektyw. Przekonać się, czy zdjęcia zawsze pokazują prawdę.   Oglądaj, czytaj, rysuj, wycinaj.   A potem fotografuj!  

"Byliśmy trochę oszołomami: skoro mamy nowe czasy i wszystko jest możliwe, to robimy" - mówi jeden z bohaterów książki Wszystko jak leci. Z transformacyjnego oszołomienia można żartować, lecz problemy rynku muzycznego tamtych lat nie zawsze należały do zabawnych. To były wielkie zmiany, wielkie marzenia i - często - wielkie rozczarowania. Wszyscy szukali swojego miejsca w kapitalistycznym wyścigu, który właśnie wystartował. Autor oddaje głos ludziom tworzącym popowy rynek muzyczny lat dziewięćdziesiątych: założycielom firm fonograficznych, których entuzjazm miał przegrać z wielkimi zachodnimi korporacjami, dziennikarzom "Rock'n'Rolla", "Gazety Wyborczej", "Brumu" i "Machiny" czy twórcom pierwszych komercyjnych stacji radiowych. To również opowieść o największych ówczesnych gwiazdach, z których tylko nieliczne utrzymały się do dzisiaj na powierzchni, o ich sukcesach i porażkach, kuluarowych rozgrywkach. Tomasz Lada stworzył wciągającą historię mówioną o czasach, kiedy - parafrazując Anitę Lipnicką - wszystko się mogło zdarzyć.

More than half a century after their songs were recorded, ABBA still make people the world over dance and sing their hearts out. After interviewing the four members for an article in 2013 – at which time the band had not been interviewed for over thirty years – Jan Gradvall was granted unique access to them for the next decade. In The Book of ABBA, the band share their thoughts and opinions more openly than ever before, while Jan reveals the context in which their sound developed – and shows how the story of ABBA is also the story of Sweden and the globalisation of pop culture. From their chart-topping ABBA Voyage – their first album in forty years – to the two-million-ticket-selling concert-experience of the same name, it is undeniable that, in the history of pop culture and music, there has never been a group like ABBA. With remarkable intimacy, Gradvall’s book brings readers closer than ever to one of the world’s most notoriously private music icons.

A monumental history of the LGBTQ influence on popular culture, from the award-winning, Sunday Times-bestselling author. An electrifying look at key moments in music and entertainment history between 1955 and 1979, which helped move gay culture from the margins to the mainstream and changed the face of pop forever – from the ambiguous sexuality of stars such as Little Richard in the 1950s through to David Bowie, glam rock and Sylvester’s ‘You Make Me Feel (Mighty Real)’. The Secret Public is a searching examination of the fortitude and resilience of the gay community through the lens of popular music and culture; it reflects on the freedom found in divergence from the norm and reminds us of the need to be vigilant against those seeking to roll back the rights of marginalised groups.

Dlaczego świat pokochał opowieści w odcinkach? Co sprawia, że zakończenie sezonu boli bardziej niż zerwanie? I czemu scenarzyści znów urwali akcję w najciekawszym momencie? Ta książka to podróż przez serialowy wszechświat - od Buffy: Postrach wampirów po Breaking Bad, od Miasteczka Twin Peaks po Sukcesję.Niech pierwszy rzuci pilotem ten,kto nigdy nie maratonował serialu.Konrad Chwast z redaktorską precyzją i fanowskim sercem analizuje, jak seriale przeszły drogę od banalnych sitcomów i oper mydlanych, przez rewolucję nowego złotego wieku telewizji, aż po erę binge-watchingu na platformach streamingowych. Pokazuje, jak zmieniały się tematy, formaty i bohaterowie - oraz jak giganci streamingu zrewolucjonizowali sposób, w jaki oglądamy i przeżywamy fabuły.Uwaga, spoiler! to nie tylko opowieść o serialach. To wyjątkowy portret nas samych - widzów, którzy szukają emocji, eskapizmu i wspólnoty. To książka dla tych, którzy nie tylko oglądają, ale chcą zrozumieć, co za tym wszystkim stoi. Z humorem, dystansem i kulturową świadomością - idealna dla fanów popkultury, binge-watchingu i tych, którzy z serialami dorastali.BIOGRAMKonrad ChwastSzef działu Rozrywka w Spider's Web. Specjalizuje się w analizie seriali, filmów i szeroko pojętej popkultury. Jego dziennikarskie doświadczenie i autentyczna pasja czynią go wiarygodnym przewodnikiem po świecie seriali i ich kulturowego zaplecza.Fragment książki:Większość wspomnianych przeze mnie zwrotów akcji czy istotnych dla fabuły elementów była setki razy omawiana przez dociekliwych krytyków lub zawziętych memiarzy. W kulturze internetowej przyjęło się, aby ostrzegać przed wiadomościami i tekstami, które mogą popsuć komuś przyjemność oglądania, zwłaszcza jeśli ta płynie z zaspokajania ciekawości dotyczącej losów bohaterów. Dlatego uprzedzam lojalnie, że z tej książki dowiesz się, co było dalej, a także co stało się na końcu. W większości przypadków skupiam się jednak nie na omawianiu zakończeń czy streszczaniu wydarzeń, lecz na drodze, jaką musieli przejść twórcy (i bohaterowie), aby ich dzieła i czyny uzyskały status kultowych. Dlatego jeśli seriale oglądasz, bo ciekawi cię samo zakończenie czy zwroty akcji, możesz pominąć rozdziały dotyczące konkretnych tytułów i wrócić do nich, gdy już nadrobisz odcinkowe zaległości. Nie jest to jednak niezbędne, bo omawiane produkcje są tak wypełnione wątkami i historiami, że nawet gdybym chciał (a nie chciałem), nie zmieściłbym ich wszystkich w jednej książce. Żeby nie było, że nie ostrzegałem.

Powieść biograficzna o włoskiej projektantce Elsie Schiaparelli, największej rywalce Coco ChanelElsa, głęboko zraniona zdradą męża, który porzucił ją dla tancerki Isadory Duncan i zostawił samą z córeczką, postanawia opuścić Nowy Jork. Obiecuje sobie, że już nigdy nie będzie zależna od jakiegokolwiek mężczyzny. Przyjeżdża do Paryża i szuka ścieżki życiowej, która pozwoli jej utrzymać siebie i małą Gogo oraz zapewnić dziewczynce - chorej na porażenie dziecięce - specjalistyczne leczenie.Przypadek sprawia, że Elsa odkrywa u siebie talent do projektowania strojów. Dzięki pomocy przyjaciół tworzy pierwszą kolekcję ubrań, a ta staje się zwiastunem rewolucji w powojennej modzie. Schiaparelli szybko zostaje uznana za najoryginalniejszą projektantkę w Paryżu, jej stroje noszą największe gwiazdy Hollywood, a sama Elsa nawiązuje współprace artystyczne z Salvadorem Dalim czy Manem Rayem. Sukces ma jednak swoją ciemną stronę - przez wymagającą pracę, dzięki której Elsa zdobywa środki na leczenie Gogo, cierpi jej relacja z córką. Czy kobiecie uda się pogodzić karierę z opieką nad ukochanym dzieckiem? Elsa musi także zdecydować, czy warto dać miłości kolejną szansęHistoria jednej z najodważniejszych postaci w historii mody XX wieku, autorki wielu słynnych projektów, między innymi sukni z homarem, w której pozowała księżna Windsoru Wallis Simpson, swetra z wydzierganą kokardą, modnych do dzisiaj żakietów z przerysowanymi, watowanymi ramionami, spódnicospodni, szortów, kreacji w kolorze ostrego różu czy lnianych sukienek.Niesamowity portret odważnej i zdeterminowanej wizjonerki. Agns Gabriel oddała ducha międzywojnia i w porywający sposób zobrazowała ówczesną sytuację kobiet we Francji i ogólnie w Europie. Stworzyła naprawdę mądrą powieść.EKZ BibliotheksserviceWzruszająca powieść o kobiecie, która przekuła modę w sztukę i której projekty oczarowały całe Hollywood."Bcher"

„Szkicowniki” są rozszerzeniem serii „Szkoła rysowania”. To zestawy, w których znajdują się: książka z teorią rysunku, zeszyt do wypełniania ilustracjami/ćwiczeń oraz ołówek. Zestaw ma poręczny format (dwa zeszyty i ołówek w twardej oprawie) sprawi, że szkicowniki można zabrać ze sobą niemal wszędzie. Można więc rysować kiedy tylko i gdzie tylko napotka nas wena luba zauważymy coś, co jest warte utrwalenia. W serii „Szkoła rysowania” ukazały się cztery tytuły, które przybliżają młodym artystom tajniki rysunku i malarstwa. Dzięki „Szkole rysowania” można nauczyć się, jak rysować i malować od podstaw.

„Szkicowniki” są rozszerzeniem serii „Szkoła rysowania”. To zestawy, w których znajdują się: książka z teorią rysunku, zeszyt do wypełniania ilustracjami/ćwiczeń oraz ołówek. Zestaw ma poręczny format (dwa zeszyty i ołówek w twardej oprawie) sprawi, że szkicowniki można zabrać ze sobą niemal wszędzie. Można więc rysować kiedy tylko i gdzie tylko napotka nas wena luba zauważymy coś, co jest warte utrwalenia. W serii „Szkoła rysowania” ukazały się cztery tytuły, które przybliżają młodym artystom tajniki rysunku i malarstwa. Dzięki „Szkole rysowania” można nauczyć się, jak rysować i malować od podstaw.

Przenieś się w czasie do włoskich miast z najwybitniejszymi artystami Italii jako przewodnikami.Spotkaj Caravaggia przemierzającego podejrzane zaułki siedemnastowiecznego Rzymu. Wybierz się do osiemnastowiecznej Wenecji, gdzie Canaletto maluje wielkowymiarowe pocztówki dla młodych angielskich arystokratów, albo do średniowiecznej Florencji, gdzie znajdziesz Giotta pracującego mozolnie nad freskami w kaplicy Bardich.Ta piękna i niezwykle starannie wydana książka opisuje najważniejszych włoskich artystów i cele podróży wraz z trasami, które zawiodą cię do fascynujących ośrodków kultury. Zobaczysz największe dzieła na własne oczy - z bliska lub siedząc wygodnie w fotelu.Napisana przez historyka sztuki, podróżnika i reportera jednej z czołowych brytyjskich gazet, książka zawiera też rysowane mapy, które pozwolą ci zanurzyć się w historycznych światach artystów.Seria Sztuka Podróżowania opisuje historie największych artystów świata oraz miast, w których żyli i pracowali.Chłoń piękne widoki ich oczami. Przyglądaj się, jak ich arcydzieła ożywają.

Muzyka była dla niego czymś więcej niż tylko dźwiękami. Była oddechem, pulsem, najczystszą formą istnienia. Przenikała każdy fragment jego duszy, stawała się nieodłącznym echem myśli i emocji. Dziś wciąż zdumiewa geniusz człowieka, który mimo narastającej ciszy wokół siebie, potrafił tworzyć dźwięki, jakby czerpał je nie ze słuchu, lecz z samej istoty wszechświata. Czy zapamiętał harmonie z czasów, gdy jeszcze słyszał? Czy nuty rozbrzmiewały w jego wnętrzu niczym niezniszczalne wspomnienie? Dla zwykłego, słyszącego człowieka niewyobrażalne jest cierpienie twórcy, który nigdy nie usłyszy swego własnego dzieła, a mimo to z uporem kształtuje je niczym rzeźbiarz formujący kamień, którego struktury nigdy nie dotknie wzrokiem. A jednak Beethoven nie poddał się rozpaczy. Przeciwnie, tkwiła w nim paląca potrzeba, by przelać muzykę na papier, by podzielić się nią ze światem, choć sam mógł jej już nie doświadczać w sposób, w jaki doświadczał jej dawniej. Jego życie i twórczość stały się symbolem walki, niemym świadectwem triumfu ducha nad ograniczeniami ciała. Chciałem dowieść, że ten, kto postępuje dobrze i szlachetnie, zdolny jest przez to samo znieść nieszczęście pisał w lutym 1819 roku w liście do Magistratu Wiedeńskiego. Pragnął, by jego los, naznaczony bólem i samotnością, stał się podporą dla tych, którzy również cierpią. Chciał pokazać, że człowiek, mimo przeciwności losu, może wznieść się ponad własne słabości i zostawić po sobie coś, co przetrwa wieki. I tak też się stało. Jego muzyka, potężna, burzliwa, pełna bólu, ale i nadziei, do dziś rozbrzmiewa w sercach ludzi, przypominając, że nawet w największej ciemności można odnaleźć światło.

Gadał dziad do obrazu, a obraz doń ani razuBo czy ktoś widział i słyszał, aby postacie z obrazu kiedykolwiek przemówiły? A jednak obrazy mówią, chociaż nie zawsze wprost. I podobnie jak poezja, do każdego mogą przemówić inaczej. W dodatku nie tylko rozmawiają z widzami, lecz także dyskutują między sobą.W Rozmowach obrazów Grażyna Bastek prezentuje intrygujące dialogi pomiędzy dawnymi i nowoczesnymi obrazami. Malowidła Tycjana, Diega Velzqueza i Hansa Memlinga spotykają się tu z obrazami douarda Maneta, Francisa Bacona i Andy'ego Warhola, dzieła Johannesa van Eycka z płótnami Davida Hockneya. Artyści często odwołują się do twórczości innych mistrzów, a to kopiując, a to naśladując kompozycje lub rozwiązania artystyczne. Sztuka żywi się sztuką od zawsze. Zarówno wtedy, gdy powtarza dotychczasowe osiągnięcia, jak i wtedy, gdy im zaprzecza.Rozmowy obrazów to doskonała zachęta do słuchania obrazów i przysłuchiwania się ich rozmowom. Mosty pomiędzy dziełami z odległych epok albo dyskretne dialogi malowideł, które powstały w podobnych czasach, to inspiracje do tego, aby patrzeć i czerpać przyjemność ze skojarzeń i własnych interpretacji.A jeśli obraz do dziada nie zagada, to może chociaż mrugnie doń okiem.

Dlaczego to wszystko, czemu historia sztuki odmawia wielkości, jest określane jako „kobiece”? Czy feministyczna krytyka zdążyła już przeobrazić tę dyscyplinę nauki? Niniejsza edycja prawdziwie przełomowej książki Dawne mistrzynie, opatrzona nową przedmową Griseldy Pollock, rzuca wyzwanie historii sztuki bez kobiet. Przeprowadzona przez Parker i Pollock krytyka seksistowskiej historii sztuki toruje drogę dla poszerzonego, inkluzywnego spojrzenia na twórczość artystyczną minionych wieków. Badaczki ukazują zmieniające się na przestrzeni latstosunki społeczne między płciami oraz sposoby, w jakie artystki dawały w swej twórczości wyraz uwarunkowaniom genderowym. Tym samym autorki podpowiadają, z jakiej perspektywy i dlaczego warto na nowo odczytywać sztukę przeszłości. Idą też o krok dalej, pokazując, jak ta wiedza pomaga nam rozumieć dzieła artystek współczesnych, które jako kobiety mogą przyczyniać się do zmiany postrzegania zarówno ich samych, jak i dokonań innych współczesnych twórców. Griselda Pollock w marcu 2020 roku została wyróżniona Nagrodą Holberga za wybitne osiągnięcia badawcze oraz wpływ, jaki jej praca naukowa wywarła na myślenie o gender, ideologii, sztuce i kulturze wizualnej na przestrzeni ostatnich czterdziestu lat. Dawne mistrzynie, pierwsza znacząca publikacja naukowa Pollock, należy dziś do kanonu lektur z dziedziny feministycznej historii sztuki. Rozsika Parker (1945–2010) była pisarką, krytyczką i historyczką sztuki oraz psychoterapeutką. W 1984 roku opublikowała The Subversive Stitch: Embroidery and the Making of the Feminine, ważne dzieło na temat związków łączących historię haftu, ideologie płciowe i opór kobiet, wyrażający się w ich kreatywności. Autorki w książce Dawne mistrzynie zastanawiają się nad mechanizmami wymazywania kobiecej twórczości. W toku swoich badań wypracowują tezę, że owo wyparcie nie jest rezultatem oddziaływania incydentalnych i niepowiązanych ze sobą czynników, lecz stoi za nim strukturalny seksizm. To cenna, pionierska praca, która pozwala spojrzeć na dyscyplinę, jaką jest historia sztuki, w nowy sposób, dając przy tym nie tylko argumenty, ale też uniwersalne narzędzia, dzięki którym podobną pracę można wykonać w odniesieniu do krajowej opowieści o artystycznym dziedzictwie. - z recenzji Magdaleny Kicińskiej Dawne mistrzynie to pozycja obowiązkowa dla osób interesujących się współczesną twórczością. Jest bowiem kamieniem milowym nie tylko feministycznej historii sztuki, ale historii sztuki i kultury w ogóle, upomina się o miejsce artystek w naszej świadomości i pokazuje, jak wiele ich było i w jak nierzadko wywrotowy i odkrywczy sposób, po swojemu, potrafiły posługiwać się narzuconymi im językami sztuki. - z recenzji Magdaleny Ujmy

Robert Doisneau's eye for all things human As sensitive to human suffering as to the simple pleasures of life, Robert Doisneau is one of the most celebrated exponents of the Photographie humaniste that swept through the 1950s. Cherished in particular for his soulful portraits of Paris, Doisneau demonstrated a unique ability to find – and perfectly frame – charismatic characters, entertaining episodes, and fleeting moments of humor and affection. A summation of a spectacular career, this extensive Doisneau collection includes all his best-loved images from Paris alongside many lesser-known compositions which equally rejoice in “the ordinary gestures of ordinary people in ordinary situations.” The many quotations from the photographer throughout the volume immerse the reader in Doisneau’s thoughts and give verbal expression to the sensitivity, warmth, and wit which characterize his pictures. Through the images, we are transported to the grim suburbs of Doisneau’s youth and to the world of manual labor whose nobility he so admired. A number of color shots of the transformed suburbs of Doisneau’s childhood reveal a different, more critical eye to the master photographer. For this new monograph on all aspects of the life and oeuvre of Robert Doisneau, his longtime friend and TASCHEN author Jean Claude Gautrand had unlimited access to the extensive photo archive Atelier Robert Doisneau. The preface is by Doisneau’s daughters Francine Deroudille and Annette Doisneau.