Poprzez skrupulatne ukazanie kontekstów społecznych i historycznych dla tematów z filmów Kamieńskiej cała książka urasta do szczególnego rodzaju przewodnika po historii PRL i Polski po upadku komunizmu. Nawet jeśli czytelnikowi nie będzie dane zobaczyć filmów bohaterki tej książki, to po jej lekturze będzie miał za sobą szczególną trasę po historii najnowszej, odbytą według azymutów wskazanych przez wybitną polską dokumentalistkę. Pokazuje to zarówno skalę dokonań Kamieńskiej w jej zamiarze autorskiego opisywania świata kamerą dokumentalną, jak i sukces metody Urszuli Tes, by dokładnie pokazać, w jaki sposób w tej twórczości dokonało się opisywanie świata nieprzedstawionego PRL i świata fragmentarycznie dokumentowanego ostatniej dekady dwudziestego wieku
Dr hab. Mikołaj Jazdon, prof. UAM
Reżyserka, a za nią Autorka książki, na wstępie porzuciły schemat: bohaterowie filmu w szponach złego systemu. Dzięki temu obraz dziedzictwa PRL-u, jaki wyłania się z zamieszczonych w książce analiz, wydaje się najpełniejszy. Ten fakt dalece nie wyczerpuje jeszcze wartości publikacji. W rozdziałach poświęconych tematowi pamięci, tematyce wiejskiej w filmach reżyserki, portretom pasjonatów i wątkom religijnym można dostrzec stopniowanie ludzkiego doświadczenia; wznosimy się na kolejne poziomy człowieczeństwa. Owa gradacja dotyczy także samego kreślenia sylwetki Ireny Kamieńskiej. Otrzymuje my w efekcie portret reżyserki, daleki od idealizowania, obdarzony ludzkimi cechami, ale i przywarami twórcy filmowego. Na pierwszy plan jednak wybija się człowiek, zbiorowość, pamięć - tytuł adekwatnie oddaje intencje autorskie i zawartość samej książki. Dzięki lekturze możemy również inaczej spojrzeć na historię dokumentu, «czarną serię», a także krytykę filmową, która towarzyszyła przemianom w polskim filmie
Dr hab. Jadwiga Hučková
Publikację charakteryzuje duża różnorodność jakościowa tekstów. Jako całość książka posiada wiele walorów poznawczych. Myślą przewodnią zamieszczonych tekstów jest praca człowieka, rozumiana jako integralny element jego rozwoju. Autorzy poszczególnych artykułów podejmują kwestie związane z charakterystyką pracy i jej etosem, poczynając od prezentacji antycznego rozumienia znaczenia pracy, aż po jego echa odnajdywane we współczesnym etosie wpisującym pracę w indywidualne i społeczne życie człowieka. Zwrócono przy tym uwagę na walor pracy pozazawodowej (np. obowiązki domowe). Inną zaletą publikacji jest pochylenie się nad pracą osób szczególnej troski. Warto jeszcze zauważyć powiązanie ludzkiej pracy z posiadanymi przez człowieka prawami, w tym z prawem do sprawiedliwego wynagradzania.
Dr hab. Józef Binnebesel, prof. UMK
(z recenzji wydawniczej)
Zdarzenia, które stają się udziałem człowieka - niezależnie od wieku, wykształcenia, poziomu intelektualnego, zajmowanego stanowiska - wpisują się w historię jego życia, wyznaczają ważne obszary jego aktywności i zaangażowania. Otwarcie na ustawiczny rozwój pozwala człowiekowi na coraz pełniejsze wyrażanie swojej istoty. […] Widzenie pracy w całościowym kontekście jej osobowego podmiotu pozwala właściwie rozumieć i odpowiednio układać wzajemne relacje podmiotów pracy w społecznym procesie pracy oraz relacje ludzi jako podmiotów pracy ze względu na jej wytwory.
Ks. dr hab. Stanisław Chrobak, prof. UKSW
(z recenzji wydawniczej)
Przedłożony materiał uważam za niezwykle cenny, bowiem w ostatnich latach niewiele się pojawiło publikacji uwzględniających perspektywę badawczą profilaktyki społecznej. Zakres problemów jest tak szeroki, że zawarte zagadnienia nie powielają się, a w tym przypadku uzupełniają i poszerzają dotychczasowe obszary. Eksponowane problemy oraz wynikające z nich zadania i czynności profilaktyczne znajdują swoje miejsce w mikrosystemie społecznym i określonych procedurach profilaktycznych.
Autorzy tekstów wyraźnie podkreślają w działaniach pedagogicznych znaczenie wzajemnych relacji, więzi emocjonalnych, zachodzących przemian społecznych i nowych zagrożeń, przed którymi stoi młody człowiek, a także konieczność wspierania człowieka w sytuacjach trudnych, kryzysowych i podnoszenia młodzieży na wyższy stopień wzrastania społecznego.
Książka jest zbiorem 10 artykułów, przygotowanych przez różnych Autorów, o zróżnicowanej problematyce, obejmującej zagadnienia odnoszące się między innymi do holistycznego ujęcia profilaktyki społecznej, prawnych podstaw działań profilaktycznych, uzależnień (np. od portali internetowych), problemowych zachowań seksualnych dzieci i młodzieży, zachowań autodestrukcyjnych, profilaktyki HIV i AIDS oraz do przykładów dobrych praktyk realizowanych w środowiskach wychowawczych.
Z recenzji dr hab. Anny Kieszkowskiej, prof. UJK
Kraje rozwijające się stanowią najliczniejszą i najbardziej zróżnicowaną grupę państw we współczesnej gospodarce światowej. W obliczu stale rosnącej współzależności rynków, będącej skutkiem pogłębiającego się procesu globalizacji i coraz większego zaangażowania się w niego państw rozwijających się, pomimo ich znacznych dysproporcji rozwojowych nie tylko wobec gospodarek wysoko rozwiniętych, lecz również wewnątrz tej grupy krajów, badania prowadzone w tym zakresie nabierają coraz większego znaczenia.
Głównym celem monografii jest wielowymiarowa analiza skali oraz intensywności wymiany handlowej krajów rozwijających się z zagranicą na początku XXI wieku.
W opracowaniu przedstawiono następujące zagadnienia:
- handel zagraniczny a rozwój gospodarki w teorii ekonomii,
- determinanty i bariery rozwoju krajów rozwijających się,
- rolę państw rozwijających się w światowych obrotach handlowych,
- wymianę handlową towarami i usługami oraz przepływy kapitału produkcyjnego krajów rozwijających się,
- wpływ preferencyjnych porozumień handlowych krajów rozwijających się na ich handel zagraniczny,
- międzynarodową wymianę handlową w kontekście równowagi płatniczej i zadłużenia gospodarek wschodzących i rozwijających się,
- znaczenie krajów rozwijających się i Polski we wzajemnym handlu zagranicznym.
W swojej najnowszej książce Tak jak mówiłem… Jeremy zgłębia mechanizmy rządzące naszym życiem –w skali lokalnej i globalnej –i odkrywa, jak je ulepszyć, by codzienność stała się przynajmniej znośna. To pomysły genialne w swojej prostocie!
Oprócz tego z najnowszego Świata według Clarksona dowiemy się między innymi:
- jak z wieszaka na ubranie zrobić wykrywacz idiotów
- dlaczego największe szanse na przeżycie apokalipsy mają najmniej męscy z mężczyzn
- w jakiej branży najłatwiej zbić kapitał na oszustwie
- co Niemcom najbardziej przeszkadza w Anglikach
- jak powinna wyglądać nowa flaga Wielkiej Brytanii.
Świata według Clarksona: Tak jak mówiłem… skrzy się humorem, pęka w szwach od liczby opisywanych absurdów i zawiera niezdrową dawkę zdrowego rozsądku. Jeremy mówi, jak jest i jak chce, żeby było. W swoim niepowtarzalnym rozbrajającym stylu.
Funkcjonowanie rodziny w przeszłości w kontekście demograficznym już od dawna zajmuje zachodnioeuropejskich demografów historycznych, a od lat 70 i 80 coraz częściej interesuje taże rodzimych badaczy.
Celia i Enzo to małżeństwo ze sporym stażem. Wiele w swoim życiu przeszli. Długo starali się o potomstwo, aż wreszcie los się do nich uśmiechnął. Gdy ich córeczka ma już 7 lat, jest śliczna i zdrowa, a w rodzinie zapanował względny spokój, postanawiają udać się do Fatimy, aby podziękować za dar potomstwa swojej powierniczce - Matce Boskiej Fatimskiej, w ręce której od początku powierzyli swój los.
Wieczór przed wyjazdem pragną uczcić kolacją w ulubionej restauracji. Niestety nie cieszą się długo pięknym wieczorem, bowiem w Paryżu dochodzi do ataków terrorystycznych. Zamachowcy ostrzeliwują m. in. restaurację, w której stołuje się rodzina.
Kto przeżyje atak? Kto ucierpi najbardziej? Jak poradzić sobie z tragedią rozbijającą znienacka szczęśliwą dotąd rodzinę? Czy ból po stracie najbliższych nie przyćmi zdrowego rozsądku? Jak bardzo tak traumatyczne przeżycia mogą wpłynąć na możliwość pojmowania dobra i zła?
Książka ukazuje losy wymyślonej przez autorkę francuskiej rodziny Laboux, wpisane w wydarzenia, które miały miejsce w Paryżu 13 listopada 2015. Jednak ta opowieść mogłaby dotyczyć każdego z nas.
Media zawsze miały ogromny wpływ na społeczeństwo. Autorka pracy przedstawiła dokładnie i obszernie system medialny Włoch, wykorzystując dokumenty AGCOM (włoskiego odpowiednika naszej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji) oraz ważne źródła włoskojęzyczne. Odważnie zestawiła wykorzystanie prasy i radia przez Benita Mussoliniego przed II wojną światową i w czasie jej trwania z niedawnymi działaniami Silvia Berlusconiego.
Niniejsza książka to studium, w którym została podjęta próba empirycznej, jak i teoretycznej analizy systemów wartości, celów i planów życiowych dziewcząt jak i chłopców w okresie dojrzewania przejawiających zróżnicowane natężenie syndromu nieprzystosowania społecznego.
W prezentowanej pracy dążono do realizacji powiązanych ze sobą następujących celów:
- usystematyzowania definicyjnego nieprzystosowania społecznego, które inaczej nazywane jest w naukach społecznych, medycznych i prawnych,
- opracowania charakterystyki dynamiki natężenia dokonywania czynów karalnych w Polsce w aspekcie statystyk policyjnych,
- opracowana charakterystyki dynamiki liczby orzeczeń sądowych wobec nieletnich dziewcząt i chłopców w związku z czynami karalnymi oraz demoralizacją,
- analizy teoretycznej czynników dynamizujących rozwój osobowości młodzieży,
- empirycznej weryfikacji postawionych problemów badawczych dotyczących nieletnich dziewcząt jak i chłopców o zróżnicowanym natężeniu syndromu nieprzystosowania społecznego.
Książka przedkładana Szanownym Czytelnikom, poruszane w niej teoretyczne zagadnienia jak i kontekst empiryczny, mogą okazać się użyteczne dla psychologów, pedagogów, prawników, socjologów i nauczycieli pełniących różne funkcje w szeroko pojętym Wymiarze Sprawiedliwości, ale także w systemie profilaktyki społecznej, edukacji, resocjalizacji i terapii młodzieży nieprzystosowanej społecznie.
Praca pana Kamila Łuczaja jest oryginalnym i ważnym wkładem w rozwój badań nad reklamą w naszym kraju (…). Zapoznanie czytelników i zaprezentowanie na polskim rynku najnowszych opracowań poświęconych tematyce reklamy w perspektywie kulturowej, socjologicznej czy biologicznej również stanowi atrybut tej pracy. Autor zaproponował podejście interdyscyplinarne, które zawsze jest obarczone większym ryzykiem niż pozostanie w jednym ściśle określonym paradygmacie badawczym. Jednak postawa interdyscyplinarna rodzi się zazwyczaj z ciekawości poznawczej i często też dostarcza inspirujących heurystycznych wyników. Jestem przekonana, że dla czytelników, ekspertów, nauczycieli, badaczy, ale także zwykłych odbiorców mediów, obrazów i reklam praca pana Kamila Łuczaja będzie ważną lekturą. Lekturą, która pozwoli zrozumieć lepiej odbiorcę reklam przez twórcę, twórcę przez odbiorców. (…) Profesjonaliści znajdą w niej wiele cennych informacji, które pozwolą lepiej przygotowywać i projektować kampanie reklamowe. Lektura obowiązkowa dla teoretyków, praktyków oraz osób zainteresowanych rozumieniem świata, w którym przyszło nam żyć!
Fragment recenzji dr hab. Małgorzaty Boguni-Borowskiej
Książka zwiera z pewnością istotne treści naukowe, gdyż podnosi problem istnienia człowieka w stosunku do różnych mediów, w tym historycznych, aż do czasów mediów elektronicznych. Tekst jest również dobrym historycznym przeglądem poglądów myślicieli, którzy nawiązywali do medium, nawet jeśli nie używali tego pojęcia. Analiza, jaką podejmuje Wacław Branicki, pokazuje, jak uniwersalne i ważne w antropologii filozoficznej jest medium. Autor analizuje m.in. ciekawą myśl o wielowarstwowości świadomości, co wynika z procesualności obecności. Jest to jeden z najważniejszych tematów książki, gdyż na tle transcendentalizmu łączy się w nim zagadnienie medium z problematyką istnienia.
Z recenzji dr. hab. Michała Ostrowickiego [Sidey Myoo]
Autor podejmuje problemy fundamentalne, ale także bardzo aktualne: wskazuje, bada i analizuje różnorakie związki, zależ noś ci i relacje na styku mediów, komunikacji, podmiotowości, toż samości, autentyczności, informacji i wiedzy, podkreślając przy tym rolę aktywności epistemicznej i epistemologicznej w rozbijaniu i scalaniu, a w efekcie ewolucji autentyczności osobowej. Jednocześnie interesująco i kompetentnie określa rolę medialności i mediów w jej konstytuowaniu. Autor rozpatruje tę problematykę w aspekcie ontologicznym, epistemologicznym i aksjologicznym; ostatecznie wymiar etyczny okazuje się najważniejszy: odpowiedzialność – za Drugiego i samoodpowiedzialność – za siebie to kolejne kluczowe pojęcia monografii. Opublikowanie książki Wacława Branickiego może stać się istotnym, zauważonym i szeroko komentowanym wydarzeniem, przynajmniej dla dość już znacznego i stale poszerzającego się kręgu osób profesjonalnie zainteresowanych problematyką medialności. Piszę o „wydarzeniu istotnym”, bowiem praca doktora Branickiego pozytywnie wyróżnia się głębią , szerokością i oryginalnością ujęcia tych niełatwych, a przecież naprawdę ważnych i – jak sądzę – wciąż zyskujących na randze problemów.
Z recenzji dr. hab. Jana Pleszczyńskiego
Praca podejmuje ważną tematykę funkcjonowania osób w podeszłym wieku, zazwyczaj związanym z doświadczeniem choroby i niepełnosprawności. [...]
Istotną cechą monografii Ryszarda Pichalskiego jest zróżnicowanie związane z obszarami tematycznie podejmowanymi w poszczególnych rozdziałach. Wynika ono przede wszystkim z faktu, że doświadczenie choroby i niepełnosprawności w warunkach starzenia się jest kategorią wielowymiarową, obejmuje różne rodzaje schorzeń i dysfunkcji oraz dotyczy rozlicznych problemów funkcjonowania osób w podeszłym wieku.
Z recenzji dr hab. Bernadety Szczupał, prof. APS
Druga część i uzupełnienie podręcznika Interpretacja danych jakościowych w ciekawy i klarowny sposób pokazuje jak, krok po kroku, przeprowadzić własne badania, a także odpowiada na pytania:
co może stanowić odpowiedni temat badawczy?
w jaki sposób wybrać odpowiednią metodologię?
jak przygotować plan badania i od czego zacząć?
jakie są możliwości wykorzystania programów komputerowych w analizie danych jakościowych?
w jaki sposób ocenić jakość badania?
Zakończenie badania to jednak nie koniec. Silverman, bazując na swoim bogatym doświadczeniu radzi, jak napisać raport badawczy, w jakiej formie go przedstawić i opublikować. Daje również praktyczne wskazówki, jak przetrwać obronę pracy doktorskiej. Każdy rozdział kończą bloki z proponowanymi ćwiczeniami i polecaną literaturą przedmiotu.
Drugi tom trylogii Wiek informacji: gospodarka, społeczeństwo i kultura. Autor podejmuje w nim jeden z najbardziej węzłowych tematów współczesności, a mianowicie kwestię tożsamości. Analizuje znaczenie tożsamości kulturowych, religijnych i narodowych dla społecznej samoidentyfikacji jednostek, a także dla tworzenia przez nie organizacji oddolnych. Badając, jak działają tzw. nowe ruchy społeczne na przykładzie ruchów ekologicznych, feministycznych czy działań alterglobalistów, pokazuje jednocześnie kryzys państwa narodowego i trudności, jakie napotyka współczesna demokracja.
W systemach społecznych kolektywne podejmowanie decyzji jest czymś naturalnym. Na przykład w sprawach dotyczących działalności jednostek gospodarczych (przedsiębiorstwa), czy administracyjnych (miasta), decyzje podejmuje zarząd, a więc zespół osób składający się ze specjalistów z różnych dziedzin (finansów, marketingu, zarządzania, produkcji, sprzedaży, itd.). Odbywa się to zazwyczaj albo na zasadzie konsensusu, albo większością głosów w drodze głosowania. W taki sposób można także rozwiązywać problemy szeroko rozumianej statystyki wielowymiarowej, a zwłaszcza analizy dyskryminacyjnej i analizy regresji.
Publikacja przybliży Czytelnikowi podstawowe zagadnienia związane z łączeniem modeli dyskryminacyjnych i regresyjnych. Ilustrowana jest wieloma przykładami, w których wykorzystano powszechnie uznane i ogólnodostępne zbiory danych. Przykłady te pozwalają lepiej zrozumieć charakter rozważanych zagadnień, a ponadto dowodzą praktycznej przydatności omawianych metod.
Na końcu książki znajduje się bardzo obszerna bibliografia przedmiotu, obejmująca przeszło 300 najważniejszych pozycji z literatury światowej, wydanych do połowy 2007 roku.
Rozważania zamieszczone w książce zainteresują badaczy różnych specjalności, a przede wszystkim statystyków i informatyków zajmujących się komputerowymi modelami statystyki wielowymiarowej oraz implementacjami w dziedzinie eksploracji danych (Data Mining). Również studenci starszych lat specjalizujący się w statystyce i ekonometrii oraz praktycy wykorzystujący metody dyskryminacji i regresji powinni znaleźć tu interesujące dla siebie zagadnienia.
Filozofia głupoty wchodzi w spór z wiekową tradycją humanistyczną, która irracjonalność chciała rozumieć jako to, co w człowieku nieludzkie – przyjmując zarazem, że inteligencja to właściwa cecha i norma człowieczeństwa.
A jeśli to głupota jest tym, co najbardziej ludzkie?
Odwrócenie tradycyjnej wizji wiedzie do koncepcji człowieka, w którego naturze leży trwała dyspozycja do nietrafnego rozumienia spraw, błędnego rozumowania i bezsensownego zachowania. Tendencje te autor analizuje na podstawie obszernego i fascynującego materiału faktograficznego, zaczerpniętego przeważnie ze współczesności, polskiej i ogólnoświatowej. W ten sposób Filozofia głupoty okazuje się książką zarówno ponadczasową, jak i bardzo aktualną: pytając o irracjonalność bieżącej polityki międzynarodowej, sztuki masowej, instytucji, grup, płci i jednostek – autor stawia ogólne pytanie o wpływ głupoty na los ludzkości.
Niepokoje rynku promieniują na relacje społeczne. Niepewność pracy rodzi frustrację, której demokratyczne wyborcze obietnice już nie uleczą. Sfrustrowany elektorat co rusz zaskakuje fluktuacjami skrajnych preferencji. Głosuje radykalnie. W poczuciu zagrożenia wybiera liderów na pozór wolnych od wad przypisywanych elitom władzy. Tym sposobem masowe frustracje po raz kolejny w historii Europy karmią polityczne potwory, na fali społecznego niezadowolenia surfują przyszli polityczni tyrani.
Lektura opracowania Profesjonalna praca socjalna. Nowy paradygmat czy niedokończone zadanie? nie pozostawia najmniejszych wątpliwości, że należy ją opublikować, bo jest istotnym głosem, dodać należy interdyscyplinarnym, w dyskusji nad procesem profesjonalizacji wymienionej w tytule kwestii. Recenzowana praca zbiorowa nie pozostawia wątpliwości co do kompetencji autorów w przedmiocie ich badań. To bez wątpienia warta poznania, udokumentowana próba całościowego spojrzenia na niedokończony proces i zarazem paradygmat, jakim jest praca socjalna i jej nauczanie w Polsce. Dodatkowego kolorytu tej polskiej dyskusji nadają trzy eseje ukazujące słowackie problemy polityki społecznej i socjalnej, które stanowią swoisty kontekst porównawczy dla rodzimych rozważań.
Fragment recenzji dr hab. Krzysztofa Czekaja
W książce ukazana została wielowątkowa problematyka ze styku nauk o edukacji, pedagogiki społecznej i pracy socjalnej. Określając ramy tematyczne książki, jej redaktorzy naukowi - Tomasz Biernat i Jan A. Malinowski - przyjęli, że należy w niej ukazać szerszy kontekst socjalny i pedagogiczny współczesnej edukacji akcentując w szczególny sposób jej funkcję włączającą (inkluzyjną), nie pomijając przy tym i tego, że edukacja stanowi obszar życia społecznego, gdzie daje znać o sobie również wykluczenie. W prezentowanej pracy zamieszczono szereg interesujących opracowań, których Autorzy reprezentują kilka środowisk akademickich, a także praktyki społeczno-edukacyjnej, co niewątpliwie podnosi jej walory poznawcze.
Publikacja ta jest próbą przedstawienia nowego spojrzenia na prawa człowieka oraz przeprowadzenia nowej ich systematyzacji. Dotychczasowe badania nad prawami człowieka prowadzone są w nurtach filozoficznych zapoczątkowanych w XVII i XVIII w. Znaczący wpływ na kształt treści praw człowieka miała rewolucja francuska wraz ze swoimi wartościami, takimi jak: wolność, równość i braterstwo. Ta podstawa aksjologiczna znalazła swoje odzwierciedlenie w przepisach normatywnych dotyczących praw człowieka, poczynając od końca XVIII w. oraz w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
Proces globalizacji już pod koniec XX w. pokazał, że europejski system praw człowieka nie jest powszechnie akceptowany, a nawet jest poczytywany za instrument europeizacji innych kontynentów. Stąd zasadne jest wskazanie nowej podstawy aksjologicznej dla koncepcji praw człowieka i jej systematyzacji, która byłaby powszechnie akceptowana. Konsekwentnie Autorka wskazała na pojęcie „potrzeby”, pochodzące z języka psychologii, jako na nową podstawę dla dyskusji nad treścią poszczególnych praw człowieka oraz ich systematyzacją. Potrzeby bowiem są motywem aktywności jednostki zmierzającej do jej zaspokojenia, niezależnie od systemu politycznego, gospodarczego czy społecznego. W pracy przyjęto hierarchię potrzeb człowieka zaproponowaną przez A. Maslowa. Tym samym została zapoczątkowana dyskusja nad obecnym kształtem (treścią) praw człowieka i ich systematyzacją.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
