Socjologia to nauka systematycznie zajmująca się badaniem całego życia społecznego człowieka. Badane są chociażby społeczne reguły, procesy i kultury, które łączą lub dzielą ludzi. W tym dziale zatem proponujemy wszelkie fachowe podręczniki, poradniki i publikacje właśnie z dziedziny socjologii. Czytając nasze lektury zapoznasz się z podstawami psychologii, dzięki którym zrozumiesz istotę kształtowania konkretnych postaw, emocji i cech osobowości ludzkich, zgłębisz podstawy takich nauk jak: filozofia czy logika. Poza tym bedziesz mógł udoskonalić posiadane kompetencje interpersonalne, które przydadzą ci się zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym.
Jak można rozumieć związki mediów, kultury popularnej i (homo)seksualności? Jaki wpływ na seksualne projekty tożsamościowe mają procesy digitalizacji i konwergencji mediów? W jaki sposób jako użytkownicy mediów konfrontujemy się z politykami tożsamości? Autorzy znakomitej części prac zmagających się z tak postawionymi pytaniami, udzielają zwykle podobnych odpowiedzi: że seks zawsze się sprzedaje, że media zapośredniczają i reprodukują heteronormatywny dyskurs tożsamości, że tylko niezależne i jakościowe media dają szansę pokonania dominującej heteroseksualnej ideologii. Samuel Nowak, odwołując się do przykładu gejów, proponuje odwrócenie tej perspektywy. Wtedy na media i popkulturę spojrzeć można jako na niekończącą się bitwę o prawo do artykulacji własnego seksualnego „ja”. Portale randkowe, kampanie społeczne, programy telewizyjne, tabloidowe newsy okazują się ważnymi politycznie przestrzeniami oporu przed dominacją. Towarzyszą mu rozmaite taktyki podstępu oraz akty ciągłej niesubordynacji ze strony odbiorców mediów.
Karaoke (z japońskiego: pusta orkiestra) to forma zabawy dla milionów ludzi pragnących stać się na chwilę Madonną albo Sinatrą. Według Ugrešić karaoke nie potwierdza wcale demokratycznej idei, zgodnie z którą każdy może, jeśli tylko chce, lecz ideę odwrotną (choć równie demokratyczną): że każdy chce, skoro może.
Karaoke to zabawa dla tych, którzy nie zostawiają swojego podpisu, kryją się za anonimowością, pozostają w bezpiecznych granicach swych konformistycznych wspólnot konsumenckich. Odrywają się od własnego „ja”, wcielając się na chwilę w role stworzone dla dla nich przez innych. Kultura narcyzmu zmieniła się w kulturę karaoke, albo po prostu jest jej konsekwencją.
W swym eseju Dubravka Ugrešić zajmuje się ludzkimi działaniami, w efekcie których anonimowy uczestnik – poprzez powielanie istniejących wzorów kulturowych i korzystanie ze współczesnej technologii – osiąga stan zaspokojenia, gubiąc po drodze wszystkie narzędzia mogące uchronić go przed ekspansją wywłaszczających „ja” mechanizmów zarządczych. Uszczęśliwiony tłumek miłośników karaoke nie przeczuwa zbliżającej się katastrofy.
Nigdy wcześniej nie spotkałam człowieka tak absolutnie szczerego i prostolinijnego jak Krzysztof. Nie waży słów, nie kalkuluje, nie kluczy. Na każde pytanie odpowiada bez umizgów. Jeśli nie wie, zastanawia się.
Mira Suchodolska
Moje wspomnienia z pobytu w szpitalu i długiej rehabilitacji są po to, aby dać ludziom do myślenia. Aby przygotować niektórych na miękkie lądowanie w razie życiowego wirażu. Celowo opowiadam o domu rodzinnym, o młodości, szkole, harcerstwie i moim sposobie wychowywania dzieci. To wszystko daje mi siłę. Daje nam siłę. Bez tego moja opowieść byłaby niepełna. Jestem pewien, że gdyby nie bliscy, którzy byli przy mnie w najtrudniejszych chwilach, nie miałbym siły walczyć. Gdyby nie moja wiara, nie widziałbym w tej walce sensu. Wszystko jest po coś. (?) Mój wypadek był po to, żeby dać świadectwo innym. Wierzę, że to ma sens, że w dniu wypadku dostałem ?z góry? nową listę zadań. Do tego przekonania musiałem jednak dojrzeć. Zdałem sobie z tego sprawę dopiero po wypadku.
(fragment książki)
Księga jubileuszowa dla uczczenia dorobku badawczego i dydaktycznego profesora Janusza Gudowskiego.
Publikacja poświęcona badaniom nad perspektywami rozwojowymi obszarów wiejskich w różnych rejonach świata. Tom ten powstał dla uhonorowania pracy naukowej i dorobku dydaktycznego prof. dr. hab. Janusza Gudowskiego. Autorami zebranych tu tekstów są wieloletni współpracownicy Profesora, znani specjaliści w dziedzinie badań nad obszarami wiejskimi, głównie w regionach słabiej rozwiniętych. Prezentowne artykuły uwzględniają czynniki przyrodnicze, kulturowe i gopodarcze istotne dla badanych przemian. Publikacja złożona z tekstów w języku polskim, angielskim i ukraińskim. W dobie globalizacji wiele uwagi poświęca się tematyce miast, marginalizując tematy dotyczące wsi, w Polsce zaś szczególnie dotkliwy jest brak publikacji na temat przekształceń obszarów wiejskich i sytuacji ludności wiejskiej w krajach pozaeuropejskich. Książka ta będzie więc ważną lekturą zarówno dla badaczy, jak i studentów tej problematyki.
Autorka, podejmując najistotniejsze wątki i wprowadzając w proces konceptualizacji pojęcia obywatelstwa, obywatelskości i obywatela, omówiła podejścia filozoficzne, socjologiczne i pedagogiczne dotyczące edukacji obywatelskiej. Zaprezentowała wyniki dużego międzynarodowego badania ICCS (International Civic and Citizenship Study), porównała poziom kompetencji poznawczych polskich 14-latków z kompetencjami rówieśników z 37 krajów świata. Szeroko omówiła zakres wiedzy obywatelskiej polskich gimnazjalistów, wskazała niedostatki polskiej edukacji obywatelskiej. Dokonała szczegółowej analizy uwarunkowań wiedzy obywatelskiej w Polsce i na świecie, wykorzystując nowe techniki statystyczne, regresji wielozmiennowej, co w pracach pedagogicznych, nie tylko polskich, jest ewenementem.
Książka jest adresowana zarówno do środowiska pedagogów akademickich oraz przedstawicieli nauk społecznych, jak i władz oświatowych oraz nau czycieli na co dzień zajmujących się wychowaniem młodzieży.
Teksty zebrane w tomie dotyczą problematyki szeroko rozumianego kryzysu społecznego, przede wszystkim diagnoz kryzysu cywilizacji europejskiej w XX wieku. Autor omawia takie zagadnienia, jak paradygmaty
kryzysu i ich społeczne konsekwencje, interpretacja komunizmu Nikołaja Bierdiajewa, miejsce partii politycznych w demokracji deliberacyjnej, życie w epoce "śmierci utopii".
Książka jest przeznaczona dla socjologów, politologów, antropologów, kulturoznawców, historyków i przedstawicieli innych dyscyplin humanistycznych.
Ludwik Gumplowicz jest bez wątpienia jedną z najciekawszych postaci w historii polskiej socjologii. Jego System socjologii to dzieło będące próbą udowodnienia swej wartości polskiemu środowisku naukowemu, które wcześniej odrzuciło rozprawy habilitacyjne autora ze względu na jego silnie antyklerykalne stanowisko oraz żydowskie pochodzenie. System socjologii jest podsumowaniem całego wcześniejszego dorobku naukowego Gumplowicza i przedstawia teorie dotyczące społeczeństwa. Tekst poprzedza obszerne wprowadzenie autorstwa Katarzyny Czajki, tom zawiera także wyczerpującą bibliografię prac autora oraz monografii i opracowań dotyczących jego drogi naukowej i dzieł.
Projekty oświatowe i koncepcje pedagogiczne
Szkolnictwo w kontekście zmian społecznych
Różne oblicza praktyki edukacyjnej
Wytyczne i wskazania w sprawie opieki nad dzieckiem
Młodzież wobec dylematów wyborów.
Prezentowana książka stanowi zbiór tekstów poświęconych wybranym dyskursom kobiecości w epoce wiktoriańskiej. Wyłaniający się z nich wizerunek kobiety nie pretenduje do miana całościowego czy nawet wielokontekstowego. Jestem świadoma, że epoka wiktoriańska - wyznaczona oficjalnie przez daty narodzin i śmierci królowej Wiktorii (1837-1901) - była wewnętrznie zróżnicowana zarówno w aspekcie czasowym, jak i przestrzenno-geograficznym. Dyskursy kobiecości zmieniały się przez dekady XIX wieku, choć - od razu wyrażę swoje przekonanie - w bardzo niewielkim stopniu na płaszczyźnie społeczno-kulturowych relacji między kobietami i mężczyznami. W pewnym, lecz także małym zakresie można również obserwować odmienności w zależności od tego, czy bierze się pod uwagę Anglię, czy Stany Zjednoczone (względnie - co niekiedy czynię w swoich tekstach - Australię lub nawet Francję, z tym jej historycznym odpowiednikiem epoki wiktoriańskiej, jakim była La Belle Époque). (Nie)akceptowane wersje i warianty kobiecości różniły się natomiast zdecydowanie w odniesieniu do różnych klas czy warstw społecznych, a pozostawały relatywnie stabilne w przypadku kobiet z wyższych klas społecznych, które są obiektem mojego zainteresowania w tej książce. Jestem więc całkowicie świadoma, że obraz, który wyłania się z moich narracji, jest z pewnością przynajmniej do pewnego stopnia jednostronny - zarówno w kontekście doboru analizowanych problemów, jak i grupy społecznej, która była przedmiotem mojego zainteresowania. Nie miałam jednak aspiracji do pokazania całości obrazu...
Książka Dwie strony mikrofonu jest podsumowaniem moich dziennikarskich trzydziestu pięciu lat. Spisałem swoje wspomnienia i refleksje najwierniej, jak potrafiłem. Być może mało dyplomatycznie, za to w pełni szczerze. Mam nadzieję, że zaciekawią one także tych z Państwa.
Polskie Bałkany to studium poświęcone literaturze napisanej w języku słoweńskim, chorwackim, serbskim oraz albańskim, której polskie przekłady ukazały się w latach 1990-2012. Autor analizuje przede wszystkim kategorie polityczne i kulturowe, jakie wykorzystują (świadomie lub nie) zarówno autorzy i autorki pochodzące z byłej Jugosławii (m.in. Ivan Čolović, Dubravka Ugrešić, David Albahari, Miljenko Jergović, Nenad Veličković, Ornela Vorspi, Vesna Goldsworthy, Vedrana Rudan, Slavenka Drakulić, Maria Todorova, Božidar Jezernik), zachodni podróżnicy (Robert D. Kaplan, Juli Zeh) jak i polscy pisarze i czytelnicy (Wojciech Tochman, Andrzej Stasiuk, Gustaw Herling-Grudziński, Inga Iwasiów, Hanna Samson)...
Heterotopie to "różnomiejsca". Ich cechą szczególną jest to, że odzwierciedlają pewną formę kulturowej specjalizacji, która sprawia , że miejsca mogą być naprzeciw siebie. To bycie naprzeciw jest w istocie rzeczy pewną komplikacją naszego doświadczenia: jedno miejsce odzwierciedla, ale też neguje lub odwraca własność drugiego, zarazem je dopełniając. Są więc heterotopie także obietnicą możliwości bycia po dwóch stronach. Taka właśnie forma ruchliwości - biorąca się z nieuniknioności przebywania po jednej i po drugiej stronie granic, jakie oznaczają zbiory rozmaitości kulturowych, w jakich uczestniczymy - wydaje się właściwa naszym czasom. Pojęcie heterotopii zatem przeczy nawykowi, jaki człowiek nowoczesny przyswajał za pomocą kosmicznego sposobu orientacji siebie i rzeczy. Przeczy przynależności do jednego miejsca. Przestrzeń, w jakiej doświadczamy współcześnie, wcale nie jest jednorodna, niezwaloryzowana, izotropowa i nie ma uniwersalnej metryki. Żadna też przestrzeń dostępna naszemu doświadczeniu nie przedłuża się w nieskończoność. Istnieją bariery komunikacji i tożsamości zawężenia swobodnych eksploracji i przymusy pozostawania poza. Jeśli więc myśli dają się lokalizować, heterotopie myśli ukazywałyby sposób, w jaki współcześnie doświadczamy ich różnomiejsca w kulturze. A sposób ten charakteryzuje właśnie to, co myśl lokalizuje, co ustala jej pozycję naprzeciw czegoś, co jej przeczy - jako inna myśl lub jakaś postać przedmiotowości - co zarazem ją odzwierciedla, reprezentuje i dopełnia. Niniejszy zbiór tekstów to - w jakimś zakresie - zdanie sprawy z takiego doświadczenia myśli.
Celem autorki było uchwycenie mechanizmów pluralizacji medialnej przestrzeni publicznej w skali globalnej, regionalnej oraz lokalnej. Proponowana Czytelnikowi książka śledzi i analizuje strategie przenikania do głównego nurtu medialnych reprezentacji, które nie tylko ukazują Innego, ale także stanowią jego samodzielny i niezależnie kształtowany głos. W cyklu analiz prowadzonych w paradygmacie medioznawczym i antropologicznym, skupiając się na telewizyjnych tekstach, ale także ich kontekście, dopuszczając do głosu ich twórców oraz widzów autorka próbuje uchwycić medialny pejzaż w konkretnym momencie historycznym.
Branding narodowy, telewizja pograniczna realizowana w międzynarodowych koprodukcjach oraz programy dla mniejszości narodowych i etnicznych potraktowane zostają jako rozbijające homogeniczność medialnego dyskursu teksty, w których Inny mówi sam o sobie pluralizując sferę medialną i rozbijając panujące w niej etnocentryczne światoobrazy.
Magalena Zdrodowska – antropolog i medioznawca, doktor nauk o sztuce; adiunkt w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego; obecnie zajmuje się skomplikowanymi relacjami głuchych i technologii.
Celem tej publikacji jest dostarczenie wiedzy o sposobach doświadczania choroby przewlekłej przez chorych i o wpływie, jaki ono ma na proces leczenia i na angażowanie się chorego w relacje społeczne. Dlatego adresatem tej publikacji powinni być przede wszystkim lekarze, którym łatwiej dzięki tej wiedzy przychodzi zrozumieć pacjenta i (...) budować więź terapeutyczną, a ostatecznie - skuteczniej leczyć.
Publikacja ta jest istotnym wkładem w rozumienie sposobu doświadczania chorób przewlekłych i społecznych konsekwencji ich występowania. Jest ważnym przekazem dla lekarzy i pielęgniarek oraz dla innych osób profesjonalnie sprawujących opiekę nad chorymi przewlekle. Rozpoznanie perspektywy chorego, jego potrzeb i emocji, jest bowiem kluczowe dla powodzenia stosowanych i zalecanych terapii medycznych; również dla podejmujących się opieki nad chorymi, świadczenia im umiejętnej pomocy w radzeniu sobie z chorobą.
Artykuły zamieszczone w monografii (...) zawierają zarówno rozważania teoretyczne, wyniki badań własnych autorów jak i analizy zastanych materiałów. Wielość poruszanych zagadnień pokazuje złożoność problematyki medycznej i szerzej - biologicznego wymiaru życia społecznego, ale także - konieczność ich socjologicznego oglądu.
Z recenzji wydawniczej dr hab. prof. nadzw. SAN Jolanty Kopki
Segregacja społeczna jako przedmiot badań
Segregacja społeczna w miastach epoki socjalizmu i po jej zakończeniu
Trzy stolice, trzy oblicza. Ewolucja zróżnicowań społeczno-przestrzennych w Bukareszcie, Tallinie i Warszawie
Poziom segregacji społecznej w Bukareszcie, Tallinie i Warszawie na początku XXI wieku
"Złote Wybrzeże" i "slums". Lokalne wzory segregacji społecznej w Bukareszcie, Tallinie i Warszawie po socjalizmie
:Paradoks" segregacji społecznej po socjalizmie.
Niniejszy podręcznik przeznaczony jest dla studentów wyższych uczelni kierunków geograficznych, którzy uczęszczają na wykłady i ćwiczenia ze statystyki. Głównym jego zadaniem jest pomoc w rozwiązywaniu zadań i ich interpretacji.
Dlaczego tak łatwo godzimy się z wszechogarniającym paradygmatem konieczności pogorszenia jakości życia, cięć, zaciskania pasa i życiu opartym nie na przyjemności i satysfakcji, a na cierpieniu i ciągłej niepewności?
Dlaczego kolejne już pokolenie młodych, świetnie wykształconych ludzi bez mrugnięcia okiem przyjmuje warunki pracy, jakie ich rodzicom i dziadkom wydawałyby się upokarzające?
Dlaczego tak szybko zapomnieliśmy o przyzwoitych pensjach i umowach gwarantujących nie tylko ubezpieczenie zdrowotne i emeryturę, ale i pewność i bezpieczeństwo zatrudnienia.
Bo inni mają jeszcze gorzej? Bo tak się zmienił świat i nic na to nie poradzimy?
A może wina jest w nas – od dziecka kształconych, że przełożeni mają rację, a tyrania pracy, zysku i przemocy jest immanentną częścią naszego świata?
Mona Chollet w swoim błyskotliwym i erudycyjnym eseju usiłuje wyrwać nas z letargu codzienności, abyśmy pokonując tyranię rzeczywistości powrócili do świata marzeń i idei, i czerpiąc zeń zmienili nasze życie i życie wokół.
Podręcznik obejmuje wiedzę o badaniach zjawisk społecznych jako źródło wiedzy dla różnych instytucji publicznych. Zostały w nim przedstawione metody analizy ilościowej społecznych skutków procesów ekonomicznych i demograficznych oraz polityki państwa. Autorzy omówili istotę statystycznych badań zjawisk społecznych, skupiając się na metodach pomiaru: zmian demograficznych, poziomu i jakości życia, dochodów i konsumpcji, ubóstwa i wykluczenia społecznego, rynku pracy, zdrowia i nierówności społecznych w zdrowiu, edukacji, gospodarowania czasem. Podręcznik zamyka prezentacja metod oceny polityki społecznej. Wszystkie omawiane zagadnienia są ilustrowane licznymi przykładami polskimi i europejskimi. Podręcznik jest przeznaczony dla studentów kierunków ekonomicznych, a także polityki społecznej, psychologii i socjologii. Może też być przydatny dla pracowników instytucji zajmujących się polityką społeczną.
Koniec niewinności! Koniec bezkrytycznego zapatrzenia w dobrodziejstwa sieci! Jeśli myślicie, że dla was internet nie jest groźny, mylicie się. Czas się bać! Nawet mieszkańcy NRD nie byli inwigilowani przez Stasi tak skutecznie, jak my jesteśmy codziennie inwigilowani w sieci. Nigdy w historii ludzkości nie pojawiła się sytuacja, w której wolność słowa, tajemnica korespondencji czy przepływy pieniędzy zależały od kilku korporacji, których działalność nie podlegała regulacjom. Politycy bawią się Twitterem z gorliwością gimnazjalisty obdarowanego smartfonem na urodziny. Dziennikarze technologiczni ekscytują się kolejnymi wodotryskami w kolejnych wersjach gadżetów. Większość pieje z zachwytu, mało kto pyta o zagrożenia. A ja uważam, że najwyższy czas zacząć pytać: • Jak to się stało, że internet; obiecując nam wolność wyboru, tę wolność nam odebrał? • A obiecując absolutną wolność słowa, zrealizował koszmar doskonałej cenzury? • Dlaczego na własne życzenie zrezygnowaliśmy w sieci z naszej prywatności i czy było warto? • Czy sieć tworzy nowe miejsca pracy, czy je zabiera? • Jaka jest prawda o rewolucjach, które wybuchają w serwisach społecznościowych, a zwyciężają na ulicach? • Jak świat pogrążył się w tym szaleństwie i czy da się to jeszcze naprawić? Da się. O tym również jest moja książka. Wojciech Orliński, publicysta „Gazety Wyborczej”, autor popularnego bloga „Ekskursje w dyskursie” (wo.blox.pl) Internet wchłania i organizuje coraz większą część naszego życia, a zarazem nie ma dzisiaj drugiej dziedziny, której obraz w tak dużym stopniu opierałby się na mitach i zdezaktualizowanych utopiach, a nie aktualnej, sprawdzonej wiedzy. „Internet.Czas się bać” Wojciecha Orlińskiego stanowi odtrutkę na tę romantyczną mitologię sieci, na której wychowały się całe pokolenia. O wielu z historii przytaczanych przez Orlińskiego na pewno słyszeliście, ale byliście zbyt leniwi, żeby doguglać sprawę do kości, zbyt przywiązani do tradycyjnej wizji Internetu jako leku na wszelkie zło demokracji i wolnego rynku, by ułożyć sobie w głowie nowe spójne wnioski. Orliński straszy, żeby obudzić do myślenia. Jacek Dukaj
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
