Z recenzji prof. dr. hab. Bogusława Śliwerskiego:Ten wybór jest znakomity. Przede wszystkim dlatego, że ma rzetelną strukturę, zgodną z me- todologią badań historycznych oraz po znakomitej kwerendzie. Dla badaczy, autorów prac dyplomowych licencjackich, magisterskich, czy naukowych doktorskich, habilitacyjnych stanowi ułatwienie w posługiwaniu się tekstami, do źródeł ich ulokowania już nie trzeba jeździć. To bardzo ułatwi i przyspieszy prace interpretacyjne.Redaktorka wyboru poprawnie, bo zgodnie z metodologią nauk pomocniczych historii uzasadnia swój wybór oraz wspomagające identyfikację źródeł oznakowanie tekstów.Po serii Przywrócić pamięć będzie to kolejne, bogate źródło wiedzy, które odsłania wyjątkowy charakter pedagogiczny harcerskiego ruchu we wszystkich jego dziedzinach i sferach oddziaływania na jego członków i kadry.To także jest wyśmienita pomoc dydaktyczna. gdyż w ramach zajęć z historii wychowania i myśli pedagogicznej można pracować analitycznie z konkretnymi tekstami. Nie wspominam już o za- letach tego wydania dla współczesnego harcerstwa, które w swoich debatach powinno brać pod uwagę roztropność minionych pokoleń, twórców oraz transformatywnych kontynuatorów metody harcerskiej, ale i znakomitą integralność odzwierciedlonych w dokumentach wpływów wychowawczych.

Działalność i historia Związku Harcerstwa Polskiego (ZHP) są tematem licznych opracowań, są to zazwyczaj:wspomnienia harcerek i harcerzy, drużyn, kręgów;syntetyczne opracowania poszczególnych okresów dziejów organizacji;wybory źródeł dziejów ZHP obejmujące fragment jego działalności.Na rynku księgarskim dostępne są także wznowienia książek harcerskich z dawnych lat, wśród których wyróżnia się seria opracowana przez Oficynę Wydawniczą Impuls pod hasłem Przywrócić Pamięć.Brak jest w moim odczuciu opracowania, które zawierałoby zbiór oryginalnych źródeł dotyczących dziejów ZHP, od chwili powstania stowarzyszenia do czasów współczesnych. Dlatego podjęłam próbę opracowania Wyboru źródeł do dziejów ZHP, ujętego w trzech tomach. Opublikowanie niniejszych źródeł ma na celu udostępnienie szerszemu gronu czytelników materiałów dostępnych jak dotąd nielicznym. Chciałabym w ten sposób ułatwić zainteresowanym osobom studia nad dziejami ZHP, poprzez samodzielną lekturę i własną interpretację zgromadzonych dokumentów.W niniejszym opracowaniu umieściłam źródła odnalezione podczas kwerend przeprowadzonych w latach 20052014 w zasobach Archiwum Akt Nowych w Warszawie (AAN); Biblioteki i Archiwum Muzeum Harcerstwa w Warszawie (MH); w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego (UW); Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie; w Bazie Internetowych Systemów Aktów Prawnych ISAP; stronach internetowych ZHP, oraz we wcześniejszych publikacjach zwartych zawierających źródła.

Rodzicu, pamiętasz swój pierwszy dzień w szkole? Pamiętasz najlepszego nauczyciela i tego, który siał postrach wśród wszystkich uczniów? A kolegę z ławki? Czas szkoły to ważny okres w życiu każdego człowieka. Spraw, by Twoje dziecko wspominało go z radością. Tu znajdziesz odpowiedź na najważniejsze pytania: jakie obowiązki czekają dzieci i rodziców przed pierwszym dniem w szkole? Jak przygotować dziecko do tej wielkiej zmiany? Jak dbać o rozwój dziecka?  

czyli jak wychować dziecko na człowieka Ta książka to nie tylko poradnik poświęcony wychowaniu dzieci od pierwszych kroczków po krok w dorosłość. To spora dawka wiedzy o sztuce życia w zwariowanym XXI wieku, który postawił przed rodzicami wyzwania, o jakich nie śniło się ich rodzicom: uzależnienie od komputera, zły dotyk, budowanie autorytetu, bratobójcze walki, rozwód, nowy partner i wiele innych. A wszystko napisane w prosty, pełen ciepła i dowcipu sposób przez polskiego pedagoga praktyka, okraszone zabawnymi ilustracjami.

Pamiątka Pierwszej Komunii Świętej:Książka do uzupełniania - miejsce na zdjęcie z Pierwszej Komunii Świętej, miejsce na życzenia od rodziców, rodzeństwa i rodziców chrzestnych, refleksje i postanowienia po Pierwszej Komunii Świętej

Podstawowy cel, jaki towarzyszył pisaniu tej książki związany był z przekonaniem o służebności pedagogiki wobec praktyki społecznej, co wyrażało się w założeniu dotyczącym możliwości wykorzystania wniosków wyprowadzonych z badań empirycznych, w celu modernizowania i optymalizowania rzeczywistości oświatowej.

Książka Matilde Saavedry, eksperta w dziedzinie seksuologii i doradztwa rodzinnego, zawiera rady i strategie umożliwiające odnalezienie się w roli teściowej. Uczy, w jaki sposób zrozumieć zięcia lub synową, wyrażać wyważone opinie, a także zaakceptować niezależność swojego dziecka. Matilde Saavedra od dziesięciu lat prowadzi seminaria na temat relacji osobistych. Niniejsza książka zawiera wnioski zebrane w czasie tych spotkań, a także własne doświadczenia autorki jako matki trojga dzieci, synowej i teściowej. Poprzednie wydanie tej publikacji ukazało się pod tytułem "Jak zostać idealną teściową".

Do niedawna mężczyźni żyli w poczuciu, że ich rola polega głównie na zapewnieniu rodzinie środków do życia. Dzisiejsi ojcowie stopniowo przejmują odpowiedzialność za dzieci, jednak nie zawsze wiedzą, jak zbudować z nimi silną więź i zdobyć naturalny ojcowski autorytet. Jesper Juul rozważa najważniejsze dylematy współczesnego męża i ojca. Radzi, jak odnaleźć swoją pozycję w rodzinie i odkryć radość bycia z bliskimi.

Książka zawiera sposoby stymulacji poznawczych zdolności strategicznych – uwagi i pamięci. Jest skierowana do psychologów, pedagogów, nauczycieli przedszkolnych i wczesnoszkolnych. Prezentuje propozycje zabaw i ćwiczeń wielokrotnie sprawdzonych przez Autorkę w czasie spotkań treningowych i sesji terapeutycznych. Zaproponowane zabawy mają również funkcję diagnostyczną, pozwalają na dostrzeżenie trudności dziecka w określonym obszarze jego rozwoju.

Bestseller numer 1 w Anglii przez wiele tygodni Wstrząsające wspomnienia dziecka maltretowanego i molestowanego przez swoich najbliższych – bardziej poruszające niż historie opisywane przez Cathy Glass Rozdzierająca serce, przerażająca prawdziwa historia chłopca torturowanego przez matkę, braci i otoczenie. A świat pozostał niemy. To niemożliwe, żeby matka mogła tak znęcać się nad własnym dzieckiem… A jednak to zdarzyło się naprawdę. Kiedy Joe był mały, tata chronił go przed okrucieństwem matki, która biła go, wyzywała, raz przytknęła mu gorące żelazko do ręki, raz chciała wyrzucić go przez okno… Kiedy Joe miał pięć lat, ukochany ojciec zginął w płomieniach na jego oczach. I Joe stracił mowę. Odtąd matka mogła już być bezkarna... Kazała mu spać na podłodze w pokoju sadystycznych braci, jeść pod stołem resztki z podłogi. Niebawem wtrąciła go do ciemnej, zimnej, cuchnącej piwnicy. Głodny, niemyty i codziennie bity przez matkę spędził tam trzy lata… Kiedy miał siedem lat, pojawił się przyjaciel matki. Mężczyzna gwałcił chłopca na oczach matki. Chłopiec krwawił, cierpiał, ale nie mógł nie tylko mówić, ale nawet krzyczeć. Ale najgorsze miało dopiero nastąpić... Ta wstrząsająca historia niesie pomimo wszystko nadzieję: katowany, molestowany chłopiec znalazł siłę, by przezwyciężyć niemożliwą wręcz podłość i obojętność ludzi i odzyskał mowę. Teraz mówi w imieniu dzieci wykorzystywanych seksualnie, prowadząc własną fundację. Historia jego dzieciństwa Płacz niemymi łzami stała się i pozostawała przez wiele tygodni w Anglii bestsellerem numer 1. Jej sukces powtórzył ciąg dalszy autobiografi i Joe Petersa: Cry Myself to Sleep (Ukołysz mnie płaczem do snu).

Program profilaktyczny oparty na formule programu "Decyzja należy do Ciebie". Materiały do samodzielnego przeprowadzenia interaktywnej debaty z młodzieżą - książka i płyta DVD zawierająca 2 filmy oraz wywiad z Adamem Nykiem - kierownikiem Rodzinnej Poradni MONAR w Warszawie. Program skierowany do młodzieży szkolnej, gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej.

Po wielkim sukcesie wydawniczym książek AFERY I SKANDALE II RP, ŻYCIE PRYWATNE ELIT ARTYSTYCZNYCH II RP i ŻYCIE PRYWATNE ELIT II RP, Wydawnictwo Bellona zaprasza do lektury kolejnej książki Sławomira Kopra, poświęconej latom II RZECZYPOSPOLITEJ. Piękna epoka, inteligentne i piękne kobiety. Dwudziestolecie międzywojenne to prawdziwy raj dla historyka, to czasy kiedy w życiu publicznym pojawiły się wielkie indywidualności, barwne postacie, niezapomniane osobowości. Sławomir Koper kontynuuje wątek życia prywatnego elit II Rzeczypospolitej i tym razem zajął się osobami kobiet odgrywających w tych czasach znaczącą rolę. Nie ogranicza się włącznie do osób najbardziej znanych, przypomina również panie już nieco zapomniane (Maria Morska) czy też dopiero obecnie docenione (Katarzyna Kobro). Ale przede wszystkim jest to barwna opowieść o żeńskich elitach okresu międzywojennego, z Jadwigą Beck, Zofią Nałkowską czy Marią Dąbrowską na czele. Jak zwykle autor nie ogranicza się wyłącznie do oficjalnego wizerunku, otwarcie pisze o sprawach finansowych, problemach uczuciowych czy orientacji seksualnej swoich bohaterek. I tworzy w ten sposób intrygujący obraz zwyczajnego życia, z jego wadami i zaletami, bardzo odległy od znanego nam z dotychczasowych publikacji. Lekki język autora i jego wartka narracja są dodatkowym atutem tej książki.

Treść książki jest rezultatem kilkuletnich badań nad integracyjną formą kształcenia prowadzonych na terenie województwa śląskiego w latach 2007?2010. Podjęta problematyka została ulokowana w kontekście sytuacji trudnych związanych z codzienną pracą w klasie integracyjnej. Dotyczy ona między innymi organizacji pracy lekcyjnej, oceniania, kwalifikowania uczniów do zespołu klasowego, rozmieszczenia uczniów w przestrzeni sali lekcyjnej, kwalifikacji i kompetencji nauczycieli pracujących w tych klasach. Zagadnienia te zostały osadzone w licznych kategoriach analitycznych zaczerpniętych z pola różnych nauk społecznych i humanistycznych (np. w koncepcjach antynomii, wiedzy potocznej, kapitału społecznego, wsparcia czy konfliktu). Ostatni rozdział części empirycznej książki zawiera opinie nauczycieli o korzyściach i sytuacjach pozytywnych omawianej formy kształcenia. Prócz części empirycznej książka zawiera szerokie wprowadzenie obejmujące dyskusję nad zasadnością podziału badań na teoretyczne i praktyczne w pedagogice, ze szczególnym uwzględnieniem eksploracji kształcenia integracyjnego, oraz zakończenie ukazujące drogi badawcze kształcenia uczniów niepełnosprawnych.

Książka Wychowanie przez czytanie zawiera niezbędną wiedzę o roli, jaką czytanie dzieciom odgrywa w procesie ich rozwoju i edukacji. W dobie mediów wychowanie dzieci na miłośników czytania wymaga zaangażowania dorosłych. Samo mechaniczne czytanie dziecku nie wystarczy - ważne jest, by wiedzieć, co, jak i komu czytać, l jak uczyć czytania. Czytajmy więc mądrze. Praktyczne rady zawarte w książce Wychowanie przez czytanie pomogą Państwu w wychowaniu dzieci na czytelników - ludzi wykształconych, dobrych i szczęśliwych, którzy żyją nie tylko lepiej i ciekawiej, ale nawet dłużej. Dorota Zawadzka, psycholog, telewizyjna Superniania Czytanie dzieciom wartościowych książek, rozmowa o ich treści, kształtowanie potrzeby i nawyku czytania jest warunkiem rozwoju krytycznego myślenia, mądrości życiowej, wyobraźni i wrażliwości moralnej. To droga do uczestnictwa w kulturze i jej współtworzenia. Umiejętność korzystania z tekstów pozwala radzić sobie z koniecznością wielokrotnej zmiany naszych dróg zawodowych i życiowych. Dlatego program „Cała Polska czyta dzieciom" i książka Wychowanie przez czytanie mają ogromną wartość. prof. Zbigniew Kwieciński, przewodniczący Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego

Chłopcy, którzy stają się mężczyznami, potrzebują rzetelnej wiedzy i wsparcia w tym szczególnym okresie życia. To książka dla nich. Czytelnikom spodoba się szczerość i wrażliwość, z jaką autorki piszą o: - przyspieszeniu wzrostu - narządach płciowych - mutacji - owłosieniu - właściwym odżywianiu się - ćwiczeniach, nadużywaniu sterydów, kulturystyce - leczeniu trą dziku młodzieńczego - AIDS, chorobach przenoszonych drogą płciową i antykoncepcji - kłopotach emocjonalnych związanych z dojrzewaniem

Kobiety są grzeczne. Miłe, uległe, skromne i wyrozumiałe. Tego się od nich oczekuje i tak myślą same o sobie. Grzeczność - ich zdaniem - stanowi klucz do życiowego sukcesu. Kobiety spełniają oczekiwania innych i dziwią się, że ich ofiarność nie zostaje nagrodzona.Grzeczne Dziewczynki idą do nieba... - fragment książki Grzeczna od kołyski po grób Kobiety są grzeczne. Miłe, uległe, skromne i wspaniałomyślne. Tego się od nich oczekuje i taklubią myśleć same o sobie. Grzeczność, ich zdaniem, otwiera drogę do życiowego sukcesu, ale życie pokazuje, że jest wręcz odwrotnie. Dzisiaj kobiety już nie chcą być tylko grzeczne. Ich sposób widzenia siebie zmienia się, wciąż jednak jest w nich wiele sprzeczności. Nowa Kobieta śmiało przebija się przez życie, ale dręczą ją z tego powodu wyrzuty sumienia. Chociaż nie daje tego po sobie poznać, toczy wewnętrzną walkę: z jednej strony chce być przez wszystkich lubiana i wszystkim dogodzić, z drugiej wie, że w ten sposób wikła się w zależność od innych. Chce iść do przodu i pokonywać przeszkody, ale nie chce nikogo ranić; chce osiągnąć swój cel, ale nie kosztem innych; chce stawiać wymagania, ale nie lubi sprawiać przykrości; chce otwarcie wyrażać swoje zdanie i przekonywać innych, ale nie chce manipulować; chce być pewna siebie, ale nie chce być dla nikogo postrachem. Ta ambiwalentna postawa ujawnia się mimo woli w niuansach mowy ciała. Lekko pochylona głowa, pytający wzrok, krótki, niepewny uśmiech sygnalizują: „Tak naprawdę wcale nie jestem tego pewna". Pozornie nic nieznaczący, jakby mimochodem uczyniony gest zachęca: „Przekonaj mnie" albo: „Upieram się, ale tylko na niby". Kobiety potrafią doskonale wczuwać się w cudze położenie. Rozumieją pobudki kierujące postępowaniem innych ludzi. Współczują. To dlatego przeforsowanie własnego zdania czy spełnienie osobistego pragnienia przychodzi im z takim trudem. Jeśli przeanalizujemy obraz kobiety kreowany przez popularne seriale telewizyjne, ujrzymy istotę doskonałą, która wszystko potrafi i ze wszystkim sobie radzi. Z uśmiechem na ustach prowadzi dom, pracuje zawodowo, zajmuje się dziećmi i wypełnia obowiązki małżeńskie. Ofiarnie wspomaga karierę męża. Jest wyrozumiała, uległa i gotowa do pomocy; poświęca się, nie oczekując wdzięczności. Jest piękna, zadbana, wysportowana, pełna energii. Zajmując podrzędną pozycję zawodową, odnosi drobne sukcesy w pracy. Kobiety częściej niż mężczyźni cierpią z powodu lęków i depresji. Są przekonane, że muszą sprostać większym wymaganiom niż mężczyźni. I tak w rzeczywistości jest. Kobiety starają się być bardziej perfekcyjne, pilniejsze, bardziej gotowe do kompromisu, współpracy i pomagania innym niż ich koledzy. Ale rezultaty osiągają raczej skromne. Często pracują efektywniej niż mężczyźni, nie są jednak ani odpowiednio wynagradzane, ani awansowane. Same też nie cenią swoich osiągnięć. Stare przysłowie mówi: „Bez pracy nie ma kołaczy". Więc kobiety harują i szybko stają się niezastąpione. Potrafią naprawdę wiele zdziałać, niestety, na ogół nie tam, gdzie trzeba. Wykonują prace pomocnicze, wspierają innych i wierzą, że w ten sposób zasłużą na uznanie, dzięki któremu będą mogły wspiąć się szczebe-lek wyżej. Świadczą przysługi kolegom z pracy albo mężom, a oni skupiają się na tym, co służy ich własnym karierom. Pomocnice zostają na lodzie. Tylko tym kobietom, które stosują zręczniejsze strategie, udaje się wspiąć na szczyt. Praca na cudze konto to zła strategia; równie zła jak skromność. Mimo to wiele kobiet ukrywa swoje osiągnięcia. Nie lubią się chwalić. Jeżeli jednak nikt ich nie docenia, stają się zgryźliwe, depresyjne, wypalone, czasami popadają w alkoholizm. „Kobiety są stworzone do tego, żeby troszczyć się o innych" -uważa pewien pan na kierowniczym stanowisku. Jego zdaniem kobiety sprawdzają się w usługach. W tej dziedzinie potrafią osiągnąć jakąś samodzielność, „służenie" to ich natura. Swoim postępowaniem wiele kobiet potwierdza jego opinię. Robią dokładnie to, czego się od nich oczekuje: nie wychylają się, rezygnują z własnych dobrych pomysłów, wierzą, że wygrają w życiu i w pracy, jeśli będą ciche i kochające. Mają nadzieję, że przywiążą do siebie mężczyznę, jeśli będą potulnie milczeć i wyręczać go we wszystkim. Liczą na to, że za posługi i pańszczyznę doczekają się pochwały i przychylności. Bycie miłą uważają za. jedyną strategię sukcesu. Biorą przykład ze swoich matek, chociaż doświadczenie już dawno powinno je nauczyć, że tylko pewne siebie i niepokorne kobiety dochodzą do czegoś w życiu. Nigdy te grzeczne, a rzadko te najlepsze! Kobiety stawiają sobie nierealistyczne wymagania i pracują ponad siły - sukcesy osiągane tanim kosztem nie mają dla nich wartości. Kobiety dają z siebie wszystko, jednak kiedy już są u celu, następuje coś strasznego: dochodzą do wniosku, że sukcesu nie zawdzięczają sobie! Wydaje im się, że ich własne umiejętności i starania to za mało, żeby osiągnąć dobre rezultaty. Kiedy im się powiedzie, przypisują to okolicznościom, szczęściu lub przypadkowi. Jeżeli natomiast coś im się nie uda, odzywa się tłumiona obawa: „Po prostu nie jestem wystarczająco dobra. Inni na moim miejscu zrobiliby to lepiej". Kobiety złoszczą się na siebie, wycofują i zaczynają bać się nowych wyzwań. Przystosowanie - fatalna strategia Kobiety nie chcą rzucać się w oczy, wolą wtopić się w otoczenie. Trwają w błędnym przekonaniu, że tak zamaskowane, łatwiej osiągną swoje cele. Nie zwracać na siebie uwagi - to ich dewiza. Starają się więc pozostać niepozornymi, grzecznymi dziewczynkami i nie pojmują, dlaczego ich skromność nie jest nagradzana. Kobiety muszą się nauczyć nie liczyć po cichu na wdzięczność, lecz głośno mówić, czego oczekują w zamian. Kobiety poświęcają się, sądząc, że inni stają się ich dłużnikami i kiedyś nastąpi wyrównanie długów. Zwykle nie następuje. Dlatego kobiety muszą zrozumieć, że albo wyświadczają komuś przysługę, nie oczekując wzajemności, albo robią coś, ponieważ spodziewają się wdzięczności, uznania lub rewanżu. Musi to być jednak od razu jasno powiedziane. Wtedy ta druga osoba ma możliwość odrzucenia oferty i każdy wie, na czym stoi. Kobiety chcą być przez wszystkich lubiane. Jest to potrzeba, z której najtrudniej jest im zrezygnować. W imię tej potrzeby wyrzekają się samodzielności, niezależności i władzy. Zamiast „odnaleźć siebie", coraz bardziej się od siebie oddalają. Jeśli ktoś okaże im sympatię, przyjmują to z niedowierzaniem. Nie spodziewają się od nikogo szacunku i nie będą go miały, dopóki nie przestaną kierować się w życiu tym, co inni o nich sądzą. Jeśli chcesz skończyć z takim sposobem myślenia, zacznij od razu. Wymień trzy cechy, za które siebie lubisz. Ważne są te cechy, które tobie przynoszą korzyści. W zgodzie ze sobą żyją te kobiety, które potrafią utrzymać równowagę między zaspokajaniem własnych potrzeb a spełnianiem oczekiwań otoczenia. Szukają własnej drogi i nie boją się ryzyka. Wiedzą, że ryzykując, muszą umieć zarówno wygrywać, jak przegrywać. I chcą wygrywać! Skupiają się na własnych planach i nie paraliżuje ich obawa, co inni o nich powiedzą. W rezultacie wcale nie stają się podłe i bezwzględne, lecz odważne, niezależne i pełne radości życia. Kobiety, które postanowiły podjąć ryzyko, nie boją się porażki. Wiedzą, że drużyna piłkarska, która przegrała dwa do trzech, strzeliła aż dwie bramki. Nie pozwalają, by odmowa czy niepowodzenie podcięły im skrzydła. Słowa „nie" nie biorą do siebie. Kiedy coś im się nie udaje, szukają prawdziwej przyczyny zamiast o wszystko obwiniać siebie. Grzeczne dziewczynki idą do nieba, niegrzeczne idą tam, gdzie chcą Spis Treści Grzeczna od kołyski po grób Wielkie oszustwo Pułapki życiowych stereotypów Kiepskie wymówki Kobiety nie wiedzą, czego chcą? Czy kobiety to sama łagodność? Czy kobiety naprawdę są słabe? Czy kobieta zawsze musi być piękna? Czy silna kobieta musi być samotna? Czy każda kobieta musi być matką? Czy kobieta nie może istnieć bez mężczyzny? Myślowe pułapki w życiu zawodowym „Ofiarność zostanie doceniona" „Muszę robić to, czego ode mnie oczekują" „Na sukces trzeba zapracować" Lęk przed sprawowaniem władzy Czy władza skazuje na samotność? Władza to wyzysk? Władza demoralizuje? Grube ryby pożerają? Kobiety zza kulis pociągają za sznurki? Ryzyka należy unikać? Władza pozbawia przyjaciół? Kto się poniża, będzie wywyższony? Czy kobieta-szef też musi służyć innym? Strategie Odkryj własną wartość Szanuj swoje dokonania Pamiętaj o swoich potrzebach Przekazuj obowiązki Naucz się mówić NIE Samospełniająca się przepowiednia Wyuczona bezradność Pomocne wspomnienia Taka już jestem i taka pozostanę Mała kobietka Uległość w mowie ciała Język podporządkowania Zawsze ten uśmiech Uśmiechamy się wbrew sobie? MentalnośćMony Lisy Pułapki relacji z otoczeniem Pułapka wyrozumiałości Pułapka usłużności Pułapka ofiarności Pułapka skromności Pułapka współczucia Kobieta oswojona Kobiety potrzebują sprzymierzeńców Nieświadomy autosabotaż Krótkotrwałe korzyści wynikające z podporządkowania Wczesne przyczyny Złudne korzyści wynikające z uprzedzeń Formy uległości Wyrzeczenia kobiet Wyrzeczenie się sprzeciwu Wyrzeczenie się możliwości intelektualnych Wyrzeczenie się obrony własnych interesów Wyrzeczenie się własnych zasad Wyrzeczenie się niezależności materialnej Wyrzeczenie się wykształcenia Wyrzeczenie się kariery Niegrzeczne dziewczynki idą tam, gdzie chcą

Książka jest przewodnikiem dla nauczycieli, którzy nie mają jeszcze dużego doświadczenia we współpracy z rodzicami i trochę się jej obawiają. Może tez być użyteczna dla tych pedagogów, którzy nie są zadowoleni ze swoich dotychczasowych prób, zwłaszcza z rodzicami tzw. trudnych uczniów. Autorka przedstawia typowe problemy w relacjach między nauczycielami a rodzicami, wskazując ich przyczyny, mechanizmy utrwalania się oraz sposoby pokonywania barier. Sporo miejsca poświęca kwestii zapobiegania trudnościom przez formułowanie realistycznych oczekiwań wobec rodziców, jasne ich wyrażanie oraz doskonalenie nauczycielskich umiejętności sprawnego porozumiewania się i rozwiązywania konfliktów. Opisuje też kategorie rodziców dzieci "trudnych", z którymi szczególnie ciężko nawiązuje się efektywną i zadowalającą obie strony współpracę.

Zjawisko kobiecej ejakulacji opisane już przez Arystotelesa i w tekstach tantrycznych rozsławił niemiecki lekarz Ernst Gräfenberg. To od pierwszej litery nazwiska doktora wziął nazwę mityczny punkt G, czyli kobiecy gruczoł prostaty. Wielkości ziarenka grochu, stymulowany gruczoł nabrzmiewa i wydziela ""miłosny płyn"", zazwyczaj podczas orgazmu. Dzięki niemu wszystkie kobiety, bez wyjątku, mogą przeżywać ekstazę. Deborah Sundahl jest znaną edukatorką seksualną, przez ponad piętnaście lat prowadziła zajęcia i warsztaty, podczas których uczyła kobiety i ich partnerów jak osiągnąć seksualne spełnienie, zebrane wówczas doświadczenia zawarła w prezentowanej książce.

SEX CODE kodeks uwodzenia nauczy jak poderwać kobietę, rozniecić w niej ogień i bezboleśnie porzucić. Czy myślałeś kiedykolwiek, że będziesz trzymał w ręku coś podobnego? SEX CODE jest najlepszym i najbardziej fachowym podręcznikiem uwodzenia, jaki się kiedykolwiek ukazał. SEX CODE jest inny, niż wszystko to, co miałeś okazję czytać do tej pory. Raz na zawsze zapomnij o czasach niepowodzeń i frustracji. SEX CODE pozwoli Ci przemienić się w mistrza sztuki podrywu, a wkrótce kobiety przestaną mieć przed Tobą jakiekolwiek sekrety.

Pamiątka Pierwszej Komunii Świętej. Na pamiątkę tej uroczystości zapisane na kartkach ważne informacje w tym szczególnym dniu oraz miejsca na pamiątkowe zdjęcia.