`Profesjonalizm w psychiatrii` to pozycja wydawnicza, która powinna być ozdobą każdego gabinetu psychiatrycznego - nie tylko jako jedna z wielu książek na bibliotecznej półce, ale także jako codzienne przypomnienie dla psychiatry: czy wszystko, co dzisiaj zrobiłem, było w pełni profesjonalne? Gdzie mogłem popełnić błąd? Jak powinienem był się zachować? Z ogromną satysfakcją mam przyjemność polecić Szanownym Czytelnikom tę książkę będącą dowodem troski o prawdziwy, pozytywny, uczciwy i spolegliwy wizerunek psychiatry, którego profesjonalizm nie jest dowodem wyuczonej lekcji, lecz rzeczywistej postawy wobec innych i wobec samego siebie. Dr hab.n.med Janusz Heitzman, prof. Instytut Psychiatrii i Neurologii, Prezes Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego
Koncepcja kompendium opiera się na systemie ICD-10, tak więc przedstawiono w nim europejski sposób postrzegania zaburzeń psychicznych, oddzielający aspekt opisowo-fenomenologiczny od etiologiczno-patogenetycznego.
W przeciwieństwie do dwóch wcześniejszych książek, wchodzących w skład trylogii, tj. "Neoliberalizm jest schizofrenią społeczeństwa" i "Schizofrenia jest neoliberalizmem umysłu", wywód, jaki zawiera się w "Filozofii diabła", nie jest i - w moim zamierzeniu - nie miał być linearny. Charakteryzująca go tu i ówdzie impresyjność jest nie tyle jego wadą, ile zaletą. Składające się na niego argumenty przypominają szereg zaskakujących, trudnych do odtworzenia uderzeń. Ich siła perswazyjna i precyzja, z jaką docierać mają do celu, jest na ogół ważniejsza, niż zrozumiałość oraz zgodność z regułami tej lub innej naukowej metodologii. Niektóre z nich nadchodzą pojedynczo, inne w seriach, stanowiąc elementy złożonych kombinacji. Ani ekonomia, ani psychiatria nie wysuwa się w nich na plan pierwszy. Zamiast starać się dziedziny te od siebie wyraźnie odgraniczać, "napuszczam" je na siebie wzajemnie.
Niczym czarownica, wrzucam je do wspólnego kotła, a następnie mieszam i podgrzewam. W ten sposób przyrządzony wywar, ma na celu pobudzenie Czytelnika do krytycznego myślenia, w tym również poprzez uprzednie oszołomienie go.
Ze Wstępu
"Książkę niniejszą należy traktować jako drugą część trylogii, której pierwszą częścią jest książka "Neoliberalizm jest schizofrenią społeczeństwa", ostatnią zaś "Filozofia diabła". Książki te zaliczają się do dziedziny wiedzy, której nadaję miano "Psychiatrii politycznej", a dokładniej, do jej subdyscypliny, o nazwie "Krytyczna psychiatria polityczna".
W książce przystępnie i zwięźle - w formie pytań i odpowiedzi - przedstawiono zagadnienia związane z rozpoznaniem i różnicowaniem chorób psychicznych, a także ogólny zarys postępowania z pacjentami hospitalizowanymi psychiatrycznie z powodu różnych chorób i zaburzeń psychicznych.Autorzy zawarli w niej wskazówki diagnostyczne oparte nie tylko na obowiązujących kryteriach diagnostycznych (DSM), ale również na własnym doświadczeniu. Przedstawili zasady leczenia ostrych zaburzeń psychicznych i cele terapii w warunkach stacjonarnych.Osobne rozdziały poświęcono osobom z tzw. podwójną diagnozą oraz młodym dorosłym. Zwrócono też uwagę na zagadnienia związane z prowadzeniem dokumentacji psychiatrycznej.
Nowoczesny, polski podręcznik do psychologii klinicznej: przedstawia wieloaspektowe ujęcie kluczowych problemów dyscypliny; zapoznaje z charakterystyką różnych podejść i orientacji teoretycznych; ukazuje połączenie teorii z propozycjami działań praktycznych; prezentuje powiązania między psychologią kliniczną a psychologią zdrowia; omawia rodzime i światowe trendy w psychologii klinicznej. Pierwszy tom podręcznika zawiera podstawową wiedzę na temat definicji, orientacji, modeli i kierunków rozwoju psychologii klinicznej, charakterystykę koncepcji teoretycznych i sposobów ujmowania zdrowia. Przedstawia zależności między psychopatologią, klasyfikacjami zaburzeń a psychologią kliniczną. Podręcznik przeznaczony jest dla studentów psychologii i pedagogiki.
Nowoczesny, polski podręcznik do psychologii klinicznej! Drugi tom książki omawia obszary zastosowań psychologii klinicznej oraz jej subdyscypliny: wprowadza w wybrane zagadnienia psychologii klinicznej dzieci i młodzieży, psychologii nerwic i zaburzeń osobowości; przedstawia obraz kliniczny schizofrenii, zaburzenia afektywne, psychologiczne następstwa stresu traumatycznego; zapoznaje z problemami niepełnosprawności i jej psychologicznej rehabilitacji, psychologii uzależnień, neuropsychologii klinicznej, zaburzeń seksualnych; ukazuje metody stosowane w diagnostyce oraz kierunki w psychoterapii; omawia rodzaje form pomocy psychologicznej (promocja zdrowia, prewencja, interwencja w kryzysie, psychoterapia, poradnictwo, grupy samopomocowe). Podręcznik przeznaczony jest dla studentów psychologii i pedagogiki.
Choć autyzm i zespół Aspergera nie są rzadkością, pozostają mało znane. Większość ludzi tych upośledzeń nie zna i kiedy nagle się pojawiają, nie potrafi się przystosować i z nimi żyć.
Dzieci dotknięte tymi przypadłościami nie rozumieją w czym się różnią od innych, nie wiedzą jak myślą inni i mają trudności ze znalezieniem miejsca wśród rówieśników.
Ta książka zrozumiała i łatwa w czytaniu została napisana właśnie dla nich. Jej zadaniem jest wytłumaczyć dziecku z zespołem Aspergera lub dziecku autystycznemu wysokiego poziomu w czym różni się od innych i zrozumieć kim jest. Pomóc mu żyć z tą odmiennością, pogodzić się z samym sobą i z innymi, z myślą, dlaczego tak trudno autystykowi mieć przyjaciół. To przyjazna książka do czytania w rodzinie, przed dzieckiem albo razem z nim – aby móc wymienić opinie lub nawiązać dialog.
"Świat współczesny to często świat przemocy. Czym jednak jest przemoc? Dla jednych jest ona kolejnym pojęciem teoretycznym, będącym przedmiotem analizy wielu specjalistów; dla innych - jest po prostu codziennością. (...)
W niniejszej książce podejmiemy problem pedofilii i różnych form przemocy wobec dziecka. Założeniem autorki jest ukazanie traumatycznych konsekwencji, jakie ponosi dziecko - ofiara przemocy oraz szerokiej skali stosowania przemocy wobec dziecka także w Polsce."
W monografii przedstawiono analizę szeregu instytucji prawnych związanych ze specyficzną sytuacją oskarżonego z zaburzeniami psychicznymi. Autor szczegółowo omawia zagadnienia związane z:
- zasadą domniemania niewinności,
- zdolnością do dokonywania czynności procesowych,
- zawieszeniem postępowania,
- swobodą wypowiedzi osoby przesłuchiwanej,
- ochroną tajemnicy psychiatrycznej.
Szczególną uwagę poświęcono problematyce prawa do obrony, m.in. w kontekście instytucji konsensualnych. Omówiono też kwestie kolizji celów procesu z leczeniem osób zaburzonych psychicznie oraz dylematów orzeczniczych związanych ze stosowaniem reguły in dubio pro reo.
Osobna część została poświęcona sytuacji prawnej osób niepoczytalnych oraz problematyce dowodowego znaczenia wywiadu lekarskiego w postępowaniu karnym. W tym kontekście zwrócono też uwagę na pozycję prawną lekarza występującego w roli biegłego. Omawiane zagadnienia w dużej mierze zilustrowano przykładami z praktyki sądowej.
To materiał filmowy, który może posłużyć nauczycielom i pedagogom jako pomoc w realizacji lekcji wychowawczych oraz zajęć wychowania do życia w rodzinie.
Prezentacja zjawiska anoreksji i bulimii w środowisku młodzieżowym
Wypowiedź specjalisty na temat tych chorób
Występują: Grupa teatralno-happennerska "PRÓG".
Poruszające świadectwo wybitnego naukowca, to pierwsza książka, która ujawnia myśli i doznania osób dotkniętych opętaniem demonicznym!
Prof. Simone Morabito, znany i ceniony naukowiec z przeszło trzydziestoletnią praktyką w wielkich uniwersyteckich klinikach, zebrał obszerny, udokumentowany materiał na temat chorób spowodowanych przez szatańskie opętanie. Jak sam przyznaje, przez wiele lat nie wierzył w realne istnienie złych duchów i możliwość opętania. Dopiero wstrząsające fakty, z którymi spotkał się w swojej praktyce lekarskiej, sprawiły, że całkowicie zmienił zdanie. Od tamtego czasu zaczął zbierać dokumentację na temat chorób spowodowanych przez szatana. Dziś współpracuje z wieloma egzorcystami i często jest zapraszany na konferencje dotyczące tej problematyki.
Rozprawa ta jest nietuzinkowym, a przy tym błyskotliwym przykładem historycznego opracowania z pogranicza filozofii (antropologii filozoficznej), psychopatologii (filozofii psychiatrii) oraz aksjologii. Co szczególnie ważne, analizy i rozważania prowadzone przez autorkę jawią się współczesnemu czytelnikowi jako nadal istotne, pasjonujące i aktualne, mimo że opisywane w pracy wydarzenia rozegrały się niemal 150 lat temu. Trzeba podkreślić zarówno interdyscyplinarność książki (w prowadzonych analizach autorka zademonstrowała i twórczo wykorzystała rozległą wiedzę z zakresu filozofii, medycyny i psychiatrii, psychopatologii, psychologii oraz sądownictwa), jak i jej walory intelektualne: wszystkie etapy postępowania badawczego zostały przeprowadzone przez autorkę w sposób wzorcowy. [...]
Książka ma w całości spójną i logiczną strukturę, jasno zarysowany scenariusz zaś jest realizowany przez autorkę w sposób modelowy. Dojrzałość intelektualna badaczki ujawnia się we wszystkich elementach prowadzonych przez nią analiz. Ta filozoficzna rozprawa napisana jest z wielkim zacięciem i smakiem humanistycznym, a jej najlepsze momenty o eseistycznym charakterze budzą podziw, szczególnie w kontekście bardzo młodego wieku autorki.
Na tle innych prac tego rodzaju rozprawa Miry Marcinów jawi się jako ze wszech miar wyjątkowa i wartościowa, na jej lekturze skorzystają poznawczo humaniści wszelkiej orientacji, zarówno studenci, jak i pracownicy naukowi. Z pewnością też zechcą po nią sięgnąć psychoterapeuci, lekarze psychiatrzy oraz wszyscy ci, którzy są zainteresowani chorobą psychiczną, egzystencjalnymi problemami człowieka dorosłego oraz tym, co w literaturze filozoficznej zwykło się określać jako ludzką kondycję.
Mira Marcinów (ur. 1985) ukończyła psychologię i filozofię w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autorka licznych artykułów z filozofii i historii psychiatrii. Publikowała m.in. w ?Przeglądzie Psychologicznym", ?Zagadnieniach Naukoznawstwa", francuskim czasopiśmie ?Orpheus" i angielskich monografiach poświęconych problematyce szaleństwa. Laureatka wielu nagród i stypendiów, w tym Nagrody im. Jerzego Perzanowskiego oraz Funduszu im. Adama Krzyżanowskiego UJ. Uczestniczka staży badawczych w Oxfordzie, Porto, Londynie i Buenos Aires. Zajmuje się udzielaniem pomocy psychologicznej, szczególnie terapią tańcem. Podjęła studia doktoranckie w Instytucie Psychologii UJ, gdzie prowadzi działalność naukową i dydaktyczną koncentrującą się wokół kulturowych ujęć obłędu.
Książka "Psychopatologia wieku dziecięcego" jest opracowaniem całościowym, ukazującym perspektywę historyczną omawianych zagadnień w odniesieniu do etiopatogenezy i jej podstaw teoretycznych,
Autorzy, z perspektywy wielu zróżnicowanych opcji teoretycznych, od biologicznych do psychoanalitycznych i środowiskowych, dokonują analizy obszarów normy i patologii, podkreślają wagę aspektu rozwojowego dla zrozumienia powstawania zjawisk psychopatologicznych i ewolucji zaburzeń psychicznych u dzieci. Wiele uwagi poświęcają znaczeniu czynników środowiskowych (rodzina, szkoła) w etiopatogenezie tych zaburzeń.
Podręcznik zasługuje na polecenie lekarzom psychiatrom dziecięcym i pokrewnych specjalności, specjalistą pracującym z dziećmi, a także studentom przygotowującym się do pracy z nimi.
(Z Przedmowy wydania I polskiego)
W publikacji m.in.:
- omówienie wielu koncepcji teoretycznych
- charakterystyka i etiopatogeneza najczęstszych zaburzeń psychicznych u dzieci
- norma i patologia w ich zachowaniu
Prezentowane opracowanie składa się z czterech części. Pierwszą stanowi wprowadzenie do zagadnień chorób przewlekłych, jakimi są choroby psychiczne. Zawarty jest w niej rys historyczny psychiatrii i krótki opis poszczególnych zaburzeń psychicznych.
Część druga zawiera podstawowe wiadomości z zakresu terapii. Pedagogika specjalna stosuje terapię w pedagogice leczniczej, w pedagogice upośledzonych umysłowo, w resocjalizacji jednostek niedostosowanych społecznie, a także osób chorych psychicznie.
Część trzecia to wyjaśnienia terminologiczne dotyczące najszerzej prezentowanego rodzaju terapii w części drugiej, a mianowicie arteterapii/plastykoterapii.
Skrypt zawiera także część ćwiczeniową oraz aneks.
Książka przedstawia rezultaty pracy Autorki nad nowym narzędziem do pomiaru pracoholizmu -Wielowymiarowym Kwestionariuszem Oceny Pracoholizmu. Na polskim rynku wydawniczym brakuje kwestionariusza uwzględniającego szerokie spektrum przejawów uzależnienia od pracy, zatem opracowanie takiego narzędzia stanowi wartościowy wkład w istniejący stan wiedzy.
Podjęta przez Autorkę problematyka jest niezwykle ważna, ponieważ uzależnienie od pracy to zjawisko coraz bardziej rozpowszechnione i znacząco zakłócające jakość i satysfakcję z życia czyż relacji interpersonalnych, a nawet stan zdrowia somatycznego pracoholika. Wyniki badań świadczą o tym, że pracoholizmu można doświadczyć w każdym wieku, zawodzie i kulturze. Traktując uzależnienie od pracy w kategoriach zaburzonego funkcjonowania osobowości, można nawet przypisywać to zaburzenie uczniom i studentom, którzy w sposób patologiczny angażują siew naukę. Problem ten, choć mający zaledwie czterdziestokilkuletnią historię, jest więc bardzo istotny, wymaga uwagi i podejmowania kolejnych badań empirycznych. W publikacji zawarto syntetyczny opis pracoholizmu: jego rozpowszechnienia, objawów, dynamiki, sposobów definiowania, przyczyn oraz następstw. Rozważono również umiejscowienie pracoholizmu w obowiązujących systemach klasyfikacji zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania.
Z recenzji dr. hab. Romualda Polczyka
To rodzice są najczęściej pierwszymi osobami, które zauważają, że ich dziecko jest inne na tle rówieśników w rodzinie, w przedszkolu, szkole czy po prostu na placu zabaw. Po uzyskaniu diagnozy są pełni naturalnych ludzkich emocji typowych dla żałoby. Na początku mogą twierdzić, że dziecko wyrośnie lub dorośnie, lekarz się myli. Kiedy jednak dotrą do ostatniej fazy żałoby, czyli akceptacji, otwiera się przed nimi nowy świat i okazuje się, że jest on ciekawy, bogaty i wcale nie gorszy.
Ze Wstępu
Czy schizofrenia jest dziedziczna? Jak ją zdiagnozować? Czy stres może wywołać epizod tej choroby? Czy osoby chore rzeczywiście przejawiają większą skłonność do agresji i przemocy? Książka zawiera opisy wielu przypadków choroby, od świadectw ludzi zmagających się z nią w XVIII i XIX wieku, po charakterystykę jej współczesnego obrazu. Nie są to jednak suche fakty, a słowa dokładnie przytoczone przez samych pacjentów. Przez to są autentyczne, widać w nich emocje i trud człowieka walczącego z chorobą. Możemy się także dowiedzieć, jak typowy schizofrenik funkcjonuje intelektualnie podczas choroby i kto ze znanych osobistości zmagał się z tym schorzeniem. Autorzy na szeroką skalę przeprowadzili badania dotyczące schizofrenii. Przez wiele lat obserwowali pacjentów, ich krewnych oraz ich środowiska społeczne, by stworzyć dokładny raport na temat choroby. Dokładnie analizują czynniki zwiększające ryzyko zachorowań, przedstawiają standardowe kryteria diagnostyczne oraz wskazują, jakie leki się stosuje, by zahamować postęp choroby. Odpowiadają również na pytania, czy używki, zwłaszcza alkohol i narkotyki, wpływają na postęp choroby i czy chorzy mają szansę na normalne życie.
Dlaczego psychiatria przeraża i fascynuje? Jak rozpoznawać poważne zaburzenia? Kiedy popełnione przestępstwo może być wynikiem zaburzonej równowagi psychicznej? Czy każda choroba psychiczna wymaga leczenia w szpitalu? Jakie prawa mają osoby chore umysłowo?
Niniejsza książka to doskonałe wprowadzenie do dziedziny medycyny, jaką jest psychiatria. Autor prezentuje jej początki i rozwój na przestrzeni epok, najważniejszych przedstawicieli, a także współczesne dokonania. Wskazuje, które choroby zaliczamy najczęściej do zaburzeń psychicznych, jakie czynniki mogą je wywoływać, co robiono kiedyś i obecnie dla osób dotkniętych chorobą umysłową.
Z kim należało rozmawiać, podejmując taki temat? Z osobami bezpo-średnio zainteresowanymi czy z ich zakładowymi opiekunami? Pracownicy zakładów opiekuńczych uważają, że to oni powinni wypowiadać się na temat podopiecznych, jako że obraz przedstawiony przez osoby z upo-śledzeniem psychicznym może być nieprawdziwy. Autorka tego opracowania zdecydowała się na przeprowadzenie badań wśród osób z upośledzeniem umysłowym. Czy zatem badani ze względu na swoją chorobę są wiarygodni, czy tylko nieco inaczej postrzegają swój świat i siebie? A więc może aktualne jest pytanie: Kim ja właściwie jestem?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
