Najnowsza książka Adriana Jusupovicia jest istotnym uzupełnieniem niedawno wydanej edycji krytycznej Kroniki halicko-wołyńskiej (PAU–IH PAN) oraz jej polskiego tłumaczenia (AVALON). Jej przedmiotem jest analiza strategii chronologicznej i narracyjnej twórcy tego źródła. Autor książki wskazał na wyjątkowy charakter kroniki. Kronikarz bowiem zrezygnował z tradycyjnego układu rocznego, stosowanego w pisarstwie średniowiecznej Rusi. W jego miejsce pojawiły się cztery strategie chronologiczne. Pierwsza obejmuje zapisy dotyczące lat 1205–1228, dla których podstawą szkieletu chronologicznego stanowił zapewne nieznany manuskrypt, nazwany roboczo Kijowskim Latopisem Rościsławowiczów. Nierzadko przebija w nim pierwszoplanowa rola Mścisława Mścisławowicza. Do tego niegdyś zamkniętego źródła dołączono paralelne opowiadania o dziejach bojarów halickich, a także najprawdopodobniej relacje wdowy po Romanie Mścisławowiczu lub kogoś z jej otoczenia. Na to ostatnie wskazuje widoczna korelacja szczegółowości opisów różnych wydarzeń i miejsca przebywania dworu Romanowej. Druga strategia dotyczy okresu 1228–1244. W tej partii tekstu podstawę szkieletu chronologicznego stanowi zapewne tzw. Zwód Daniela – hipotetyczne źródło powstałe na dworze Daniela Romanowicza, w którym wydarzenia ułożono w sposób niemal rocznikarski. Do zwodu wprowadzono wtórnie wstawki w postaci krótkich opowieści odnoszących się do dwóch, trzech lub więcej lat. Wprowadzenie każdej z nich kronikarz zasygnalizował powtórzeniem na końcu informacji ją poprzedzającej. Jest to sygnał dla czytelnika, że narracja powraca na wcześniejsze, zaburzone przez wstawkę, tory poprawnej chronologii kodeksu. Do narracji zostały włączone także wiadomości o Wasylku w celu podkreślenia jego roli w opisywanych wydarzeniach. W tej części źródła znajdują się również liczne informacje tzw. prorocze, odnoszące się do czasów późniejszych niż te, z którymi sąsiadują. W jednej z nich Daniel został określony mianem króla, zatem mogła powstać najwcześniej po 1253 r. Trzeci system narracji obejmuje lata 1245–1259. Opowieść w tej części źródła jest bardziej szczegółowa, niż w jego wcześniejszych partiach, a jej podstawą są wątki: babenbersko-węgierski, litewsko-jaćwieski, mongolski, polski i inne. Obejmują one dzieje jakiegoś obszaru i jego stosunków z Rusią Halicko-Wołyńską. Autor kroniki podzielił wątki na fragmenty obejmujące opisy poszczególnych kwestii, a w obrębie tych fragmentów zastosował porządek chronologiczny narracji. Powracając do wątku przerwanego wcześniej, kronikarz rozpoczyna opowieść od momentu jego zakończenia lub, jeżeli przez dłuższy okres nic się w nim nie działo, wykorzystuje inny wątek do umiejscowienia go w czasie. Taki układ tekstu wskazuje na włączenie do kroniki źródła powstałego najpóźniej w latach sześćdziesiątych XIII w. Ostatnia narracja chronologiczna dotycząca opisu wydarzeń z lat 1260–1290, jest zbliżona do odnoszącej się do okresu 1228–1244, tj. cechują ją wstawki. Fakt ten wskazuje na to, że wszystkie wstawki w kronice są wynikiem pracy jej ostatniego redaktora. Trzy zawarte w omawianym źródle sugestie, według których ostatnie informacje stworzono po śmierci Lwa lub w okresie późniejszych rządów Mścisława (lub po jego śmierci), pozwalają określić moment powstania kroniki w znanej współcześnie postaci na ostatnie dwie dekady XIII i (lub) na początek XIV w. Liczne odwołania do Hilariona, Latopisu Kijowskiego i innych przekazów wskazują na to, że opisywana kronika od początku stanowiła część większej latopisarskiej kolekcji historiograficznej. Pod tym terminem autor książki rozumie zestawienie w jednym rękopisie materiałów powstałych w różnym czasie i realizujących różne cele poznawcze i ideowe aktualne dla momentów swego powstania. Dzięki wtórnemu zestawieniu w jedną całość zyskiwały one nową interpretację i tworzyły nową całość historiograficzną. W XIII w. na Rusi kolekcje historiograficzne zastępowały nieistniejącą wówczas syntezę dziejów kraju. Powstały po 1205/1206 r., kiedy to w różnych ośrodkach zaczęły powstawać latopisy skupiające się na dziejach konkretnych ziem. Połączenie tych latopisów z dziełami wcześniejszymi pozwalało zakorzenić je w historii całej Rusi. Połączenie w jednej kolekcji Kroniki halicko-wołyńskiej z Powieścią doroczną oraz Latopisem Kijowskim stanowiło swego rodzaju deklarację programu politycznego przedstawiając władców południowo-zachodniej Rusi jako kontynuatorów dzieł dawnych książąt kijowskich. Równocześnie potomstwo Romana Mścisławowicza przejmowało nową etykietę literacką, która była de facto kalką funkcjonujących głównie na Rusi Kijowskiej koncepcji monarchicznych, zaszczepionych najsilniej przez Hilariona. Z tego punktu widzenia Powieść doroczna i Latopis Kijowski miały realny wpływ na metodę pracy kronikarza Romanowiczów. Należy podkreślić, że kwestia funkcjonowania Kroniki halicko-wołyńskiej w ramach szerszego zespołu źródeł nie była dotąd rozpatrywana w osobnym studium. Znaczącą pomocą dla czytelnika jest aneks („Tablica chronologiczna Kroniki halicko-wołyńskiej”), w którym czytelnik odnajdzie dokładne datowanie poszczególnych fragmentów omawianego zabytku piśmiennictwa staroruskiego.

Nie śpij latem, bo przygody nigdy się nie zaczną.Marcin ma 10 lat, mamę w depresji i ciasny pokój w małomiasteczkowym bloku. Na wakacje przenosi się do babci do domu na skraju rozpalonych słońcem pól i lasów. To lato zmieni jego życie na zawsze.Wyobraźnia chłopca przemienia gąszcz leśnych krzaków w głębinę morskiej toni. Konary powalonych drzew są jak podwodne potwory, a wśród błękitnych lagun i bezludnych wysp pojawia się ona. Dziewczyna o perłowych włosach, która jako jedyna na świecie nosi imię Tiigo.Świat, który się przed chłopcem otwiera, jest pełen sekretów, niespodzianek, słodko-słonego smaku pierwszej miłości i czających się w cieniu przeczuć, że wszystko można łatwo stracić. Ale Marcin ma w sobie odwagę, by spojrzeć światu prosto w oczy i bez mrugnięcia podążyć za przygodą.

Najintymniejsze zapiski znakomitego pisarza. Drobnostki, które wypełniają codzienność. Obserwacje, refleksje, dygresje i konstatacje. Wiwisekcja i autoironia. W duchu najlepszej polskiej memuarystyki. Co robił na słynnych festiwalach filmowych? Dlaczego ostatecznie postanowił pozostać mężem Agaty Passent? Za co lubi, a za co nie cierpi Warszawy? Co sądzi o ostatnich powieściach Pilcha i sztukach teatralnych Masłowskiej? I wreszcie – czy woli piwo czy cydr? Zapiski z lat 2014 – 2018 pokazują nieznaną twarz jednego z najzdolniejszych polskich pisarzy, laureata Nagrody Literackiej Nike za powieść „Gnój”. Wojciech Kuczok opisuje swoje codzienne życie z żoną, alkoholowe eskapady z przyjaciółmi, choćby Januszem Rudnickim, dalekie podróże i bliskie spotkania z rodziną, męki pisarskie i zdrowotne, pobyty na festiwalach, przeczytane lektury, obejrzane filmy i mecze. Odpowiada na pytanie: jak to jest łączyć karierę pisarską z ojcostwem? Mówi o swoich wzlotach i upadkach. Zabawach alkoholowych i kacach. Olśnieniach i rozczarowaniach. Ostro komentuje głośne skandale towarzyskie, choćby aferę między Kingą Dunin a Ignacym Karpowiczem, bezlitośnie obnaża absurdy Polski pod rządami PiS-u. Nie oszczędza nikogo – przede wszystkim samego siebie. To najintymniejsza do tej pory książka Wojciecha Kuczoka. Celne zapiski ze współczesności sąsiadują tu z zaskakująco czułym obrazem świadomego ojcostwa. Barwne anegdoty z życia warszawskiej śmietanki towarzyskiej z obrazem trudnej, ale spełnionej miłości. Erudycyjne refleksje na temat obejrzanych filmów i przeczytanych książek z pełnymi dosadnego humoru obrazkami codzienności.

Zapraszamy do zaczarowanego świata Wróżek, które żyją pośród magii i czarodziejskich zaklęć. Każda z wróżek ma magiczną moc, dzięki której może zmieniać rzeczywistość. Ty też możesz to zrobić, za pomocą naklejek, które znajdują się w środku książki! Użyj ich i ubierz Wróżki na różne okazje. Możesz dowolnie zmieniać im stroje, zgodnie z własnymi upodobaniami. Poczuj się jak stylistka i ubierz je tak, jak chciałabyś ubrać siebie. Na co czekasz? Zajrzyj do środka!

Czy to już koniec naszej cywilizacji? Trzymamy w ręku książkę, która jest jednym z najważniejszych dzieł współczesnej humanistyki, nie tylko polskiej. Wybitny uczony i pisarz, wielki erudyta, prof. Wojciech Roszkowski, dokonuje w niej bilansu naszej cywilizacji. Bilans to dramatyczny. Upadek zachodniej kultury, do której przecież i my, Polacy, należymy, wieszczono co prawda już sto lat temu, ale wówczas była to bardziej przepowiednia niż udokumentowana teza. Dziś nasze wielowiekowe dziedzictwo zostało przez elity europejskie oraz amerykańskie w całości odrzucone, co uznaje się za wyraz… postępu. Konsekwencją takiej postawy jest zrównanie zbrodni i osiągnięć, wierności i zdrady, bohaterstwa i tchórzostwa, mądrości i głupoty, kłamstwa i prawdy. Obrazowo rzecz ujmując, zwolennicy teorii o istnieniu wielu prawd chcą się przejrzeć w roztrzaskanym lustrze. Autor „Roztrzaskanego Lustra” analizuje setki przejawów dekadencji; czyni to w sposób barwny i wielostronny. Jego opisy i refleksje są logiczne oraz przekonujące. Język książki jest jej niepodważalną zaletą: lapidarny, skrzący dowcipem, mimo poruszania skomplikowanych spraw – prosty, precyzyjny i zrozumiały. „Roztrzaskane lustro” wciąga Czytelnika i zaprasza do myślenia.

Rozpoczęcie nauki na uniwersytecie w Redmond, zawieranie nowych znajomości, miłość i walka o stypendium, to najważniejsze elementy trzeciej części opowieści o Ani Shirley.

Nora Garrel jest młodziutką, piękną i bogatą hrabianką. Zakochuje się z wzajemnością w młodym, przystojnym lekarzu Lucjanie Darby, dziedziczy spadek po zmarłym ojcu i wydaje się, że nic nie stanie na drodze do jej szczęścia. A jednak Odziedziczone miliony są powodem nieszczęść, które jak lawina spadają na Norę i jej ukochanego. Zmuszona do poślubienia hrabiego Noirville, w dniu ślubu traci męża i zostaje wdową.Nora nie wie, że przyczyną tych cierpień jest jej przyrodnia siostra, pragnąca za wszelką cenę odebrać jej cały majątek. Wspólnie ze swoim narzeczonym i jego bratem knuje intrygę za intrygą. Chciwość popycha złoczyńców do kolejnych zbrodni...

Groupies nienawidzą muzyków rockowych. Kinomani nienawidzą gwiazd filmowych. Łowcy autografów nienawidzą znakomitości. Kochamy naszych bogów. Ale nie kochamy swojej zależności od nich. [fragment] Alex-Li Tandem jest brytyjskim Żydem chińskiego pochodzenia. Należy do pokolenia, które na własne życie patrzy jak na serial, a duchową pustkę zapycha imprezami i efekciarskimi hobby. Na tydzień przed piętnastą rocznicą śmierci ojca Alex przeżywa najdziwniejsze dni swojego życia: wyjeżdża do Nowego Jorku, by spełnić największe marzenie łowców autografów. Niezwykle uzdolniona pisarka, obdarzona głosem, który jest jednocześnie życiowy i wykształcony, brawurowy i filozoficzny. „The New York Times” Zadie Smith (ur. 27.10.1975 w Londynie) – jedno z najważniejszych nazwisk współczesnej literatury. Jej pierwsza powieść Białe zęby zdobyła nagrodę Whitbread First Novel Award dla najlepszego debiutu w 2000 roku i stała się podstawą miniserialu telewizyjnego. O pięknie (2005) otrzymała nominację do Nagrody Bookera i nagrodę Orange Prize for Fiction. Nakładem Wydawnictwa Znak ukazały się również jej książki: Jak zmieniałam zdanie. Eseje okolicznościowe (2010), Londyn NW (2014), Swing Time (2016), Widzi mi się (2018).

Rok 1999. Ostatni rok przed wkroczeniem ludzkości w przyszłość. Mattias jest ogrodnikiem, który przyszedł na świat w noc lądowania pierwszego człowieka na Księżycu trzydzieści lat wcześniej. Jego największe marzenie to nikomu nie zawadzać, pozostać anonimowym trybikiem w wielkiej machinerii wszechświata. Od ośmiu lat jest z tą samą dziewczyną, ma pracę, którą kocha oraz wielkie pudło książek o podboju kosmosu. Ma również przyjaciela, który ma ze swoim zespołem zagrać koncert na Wyspach Owczych. Mattias zgadza mu się towarzyszyć w charakterze dźwiękowca – ktoś w końcu musi dopilnować właściwego brzmienia. Planuje wrócić do domu po tygodniu. Po drodze okazuje się jednak, że potrzeba niewiele, by wywrócić stabilną życiową łódź. Wystarczy jedna kropla, by ocean zalał ląd. Minie wiele czasu, zanim Mattias wróci do domu. Naprawdę wiele. By to zrobić, musi najpierw zniknąć. Johan Harstad (urodzony w 1979 roku w Stavanger) zadebiutował w roku 2001 zbiorem Herfra blir vi bare eldre (Od teraz tylko się starzejemy). W kolejnym roku opublikował zbiór opowiadań Ambulanse (Ambulans), zaś w roku 2005 ukazała się jego pierwsza powieść, Gdzie się podziałeś, Buzzie Aldrinie. W roku 2009 na podstawie powieści nakręcono serial telewizyjny, w którym, u boku znanych skandynawskich aktorów, występował Chad Coleman. Książka poza Norwegią wydana została w dwunastu krajach. W USA książka ukazała się w 2011 roku i spotkała się z ogromnym zainteresowaniem. Otrzymała nominacje do nagród: Kirkus Reviews’ Best Fiction i Electric Literature’s Most Beautiful Books Johan Harstad jest także dramaturgiem. Jego utwory sceniczne zostały opublikowane w roku 2008 w zbiorze pod tytułem Bsider (strony B). W tym samym roku Harstad został zatrudniony jako dramaturg w Norweskim Teatrze Narodowym. W roku 2010 opublikował dramat Osv. (Itd.), który zebrał świetne recenzje i otrzymał nominację do kolejnej edycji nagrody Brageprisen. Oprócz prowadzenia działalności literackiej, Johan Harstad zajmuje się także produkcją grafiki, dźwięku, filmem i fotografią, w ramach prowadzonej przez siebie organizacji pod nazwą LACKTR (znaną także jako The Lacktr Prpgnda Community). Od roku 2002 LACKTR odpowiedzialna jest za projekty graficzne wszystkich książek Harstada ukazujących się w Norwegii. Organizacja ma charakter non profit i współpracuje z wieloma norweskimi pisarzami, muzykami oraz twórcami sztuk wizualnych. "Ta paradoksalna potrzeba bycia dostrzeganym bez robienia wokół siebie hałasu i zamieszania odróżnia bohatera Harstada od wszystkich innych dręczonych egzystencjalnymi lękami mężczyzn we współczesnej literaturze [...] to bardzo ambitny debiut."— Publisher's Weekly "Surowe krajobrazy i opisy mieszkańców Wysp Owczych grają istotną rolę w poetyckiej opowieści Harstada, na wpół dramatycznej i na wpół komicznej, wykonującej zwroty w każdą stroną, w miarę, jak Mattias uświadamia sobie, iż nie ma absolutnie żadnej kontroli nad swoim losem. To współczesna saga o pojazdach kosmicznych, lodowych krach i marzeniach o Karaibach, którą czyta się z niezwykłą przyjemnością." —Kirkus Reviews "Podobnie jak Jonathan Safran Foer, Harstad łączy zabawy formą i wyszukane słownictwo z urzekającą bezpośredniością emocjonalną." —Dedi Felman, Words Without Borders "Nie sposób zaprzeczyć, że Johan Harstad ma bardzo wyjątkowy styl, jednocześnie bardzo konkretny i wzniosły... umiejętności wyczarowywania historii i konstruowania wokół niej czasu i przestrzeni z taką językową wprawą nie da się nauczyć. Trzeba się z nią urodzić. Krajan Harstada, Knut Hamsun, musi radować się w swoim niebie czy gdziekolwiek indziej jest." —Jakob Levinsen, Jyllands-Posten review

Z RODZINĄ LEPIEJ WYJŚĆ NA ZDJĘCIU NIŻ ZA MĄŻ… Ania i Tomek, po wielu perypetiach, które niemal zniszczyły ich związek, w końcu zdecydowali się na ślub. Marzą o tradycyjnej uroczystości kościelnej i wiejskim weselu na Mazurach. Marcel, ich przyjaciel, dwoi się i troi, aby zorganizować imprezę roku, ale bracia i matka Tomka są nieprzewidywalni jak włoska rodzina – każda rozmowa grozi wybuchem, a od wielkiej miłości do awantury jest czasami tylko krok. Natomiast matka Ani, która przyjeżdża na wesele z dużo młodszym partnerem, jest całkowitym zaprzeczeniem stereotypu statecznej teściowej. Do tego jeszcze pojawienie się niespodziewanego gościa, jeden kryzys małżeński, dwoje zakochanych małolatów i… jesteśmy w domu. Miało być jak w bajce, a wyszło jak zawsze. Szykujcie się na jazdę bez trzymanki i życzcie szczęścia Ani i Tomkowi!

Charles Campisi przez 18 lat był szefem IAD, wydziału spraw wewnętrznych NYPD. To trudna robota i trudny świat. To świat pełen kłamstw, oszustw i zdrad, świat kapusiów i informatorów, pluskiew i podsłuchów, inwigilacji i tajnych operacji. To świat dobrych policjantów, którzy stali się źli, i złych, którzy stali się gorsi. Świat gliniarzy rabujących i kradnących, handlujących narkotykami, nadużywających ich, gwałcących, a nawet mordujących ludzi.Fascynująca opowieść o kulisach pracy w nowojorskiej policji. O dobrych gliniarzach, którym udaje się powstrzymać tych złych. Ta historia wydarzyła się naprawdę!

Odwaga, heroizm, spryt i waleczność. Wielkie kampanie, krwawe bitwy, tajne misje i karkołomne potyczki. Niesamowite przygody Etienne'a Gerarda, żołnierza wojsk napoleońskich o specyficznym poczuciu humoru i doskonałym mniemaniu o sobie, którego jedyną słabością są piękne kobiety. Na podstawie powieści Jerzy Skolimowski nakręcił film ""Przygody Gerarda"".

Kuchnie świata obfitują w potrawy z owocami, warzywami i przyprawami, którym od dawien dawna przypisuje się moc afrodyzjaków, działających na wszystkie zmysły i wzmagających apetyt na miłość. Są wśród nich owoce morza, aromatyczne zupy, apetyczne przystawki czy lekkie, pachnące wanilią i czekoladą desery. Niniejsza książka zawiera najciekawsze miłosne przepisy kuchni francuskiej, włoskiej, hiszpańskiej, meksykańskiej, polskiej, żydowskiej i orientalnej. Prezentuje tradycyjne afrodyzjaki i zdradza kulinarne sekrety słynnych kochanków. A przy tym przekonuje, że najlepszym afrodyzjakiem jest miłość.

Romantyczna kolacja we dwoje powinna się zacząć od lekkiej, pobudzającej apetyt przekąski, po której nastąpi wykwintne danie, a zakończy ją deserem z czekolady lub truskawek, które powszechnie uznawane są za afrodyzjaki. I wcale nie chodzi o to, by się najeść podczas posiłku, lecz aby było niecodzienie, ładnie, a przy okazji smacznie i wykwintnie.

Stres jest odpowiedzialny za wypalenie zawodowe, choroby serca i układu krążenia, depresje, nerwice, choroby autoimmunologiczne, otyłość i wiele innych, poważnych dolegliwości. Jak wyjść mu naprzeciw i raz na zawsze wyeliminować ze swojego życia? Poznasz wyjątkowe strategie i ćwiczenia do walki ze stresem, stworzone przez coacha Petera Beera. Dowiesz się czym jest rezyliencja, w jaki sposób radzić sobie z własnymi uczuciami, konfliktami i porażkami. Nauczysz się efektywnie korzystać z wolnych dni, spać tak, aby czuć się wypoczętym i świadomie czerpać przyjemność z życia. Zwiększysz swoją odporność na stres i będziesz cieszyć się zrównoważonym i szczęśliwym życiem. Stres? Nigdy więcej!

Lekarze alarmują, że co ósma kobieta zachoruje na raka piersi. Autorka stworzyła własny, naturalny program terapeutyczny, który ją uleczył i pomógł tysiącom kobiet na całym świecie. W książce przedstawia 7 podstawowych strategii, które w każdym wieku mogą zmniejszyć ryzyko rozwoju choroby, a także całkowitego wyzdrowienia z wielu nowotworów. Dowiesz się jak korzystać z programu wczesnego wykrywania raka, a także jak wspomagać proces uzdrawiania przy pomocy ziół i roślin leczniczych. Nauczysz się usuwać rakotwórcze toksyny, które mogą gnieździć się w Twoich zębach i zagrażać układowi odpornościowemu. Ta rzetelna i starannie opracowana publikacja oparta jest na wielu naukowo udowodnionych faktach, potwierdzających skuteczność opisanych metod. 7 kroków do zdrowia!

Czy ty też kochasz Riverdale? Marzysz o tym, żeby się dowiedzieć, co działo się w miasteczku przed wydarzeniami z serialu? Dlaczego Jughead i Archie się pokłócili? Jak wyglądało życie Veroniki w Nowym Jorku?  Od jak dawna Betty była zakochana w Archiem? Przeczytaj pierwszą część trylogii Riverdale i daj się porwać fascynującej historii ulubionych bohaterów całego świata!  

Naucz się, jak być zdrowym    Atlas Organów nie tylko opisuje możliwe zmiany (choroby) i biologiczne podłoże konfliktów, ale także wyjaśnia w zrozumiały sposób połączenie pomiędzy konfliktem, psychiką i organami obrazując jak przepływa informacja wewnątrz organizmu. Pomaga zrozumieć emocje leżące u podłoża konfliktów.   Atlas uzupełnia też znane już wcześniej opisane przez doktora Hamera informacje zawarte w Nowej Germańskiej Medycynie i pomaga zrozumieć tą metodę.       Atlas umożliwia neutralną i ściśle biologiczną interpretację chorób. Z pomocą Atlasu Organów każdy może indywidualnie odnaleźć, rozszyfrować i zrozumieć źródło problemu, przyczynę zmian, a następnie je wyeliminować.       Atlas Organów jest pozycją opartą na badaniach naukowych. Prezentuje wiedzę obiektywną, holistyczną, zwięzłą i wszechstronną, dlatego może być wykorzystywany na wiele sposobów (od materiałów prezentacyjnych po prace referencyjne).        5 Biologicznych Praw Natury, które ujawnił dr Hamer pokazują funkcjonowanie istot żywych w zupełnie nowym świetle. Podobnie Atlas Organów przekazuje nowe, „bio-logiczne” podstawy procesów, które odbywają się w organizmach, w powiązaniu ze światem duchowym i światem emocjonalnym człowieka.         Nasza psychika i anatomia w innej konfiguracji   Atlas Organów nie jest konwencjonalnym atlasem anatomii, ponieważ:   ✓ Narządy nie są klasyfikowane według wspólnego układu narządów (zgodnie z tradycyjną nauką medyczną), ale są pogrupowane ontogenetycznie, czyli zgodnie z ich powstawaniem z listków zarodkowych.    ✓ W tak pogrupowanych organach wymienione są funkcje biologiczne narządów     ✓ Zdarzenia zachodzące w świecie emocjonalnym, tzw. konflikty są przypisane do konkretnych narządów.       KSIĘGA PRAWDZIWYCH ZDARZEŃ   Wszystkie wyrażenia i cytaty, które pojawiają się w Atlasie Organów i które opisują „treści emocjonalne” konfliktu pochodzą z własnych doświadczeń R. Barnai z pacjentami, a także z opisów pacjentów.   Sformułowania te opisujące doznania przekazywane przez różne osoby wykazały duże podobieństwo z opisanymi wcześniej przez dr. Hamera przypadkami, a także dużą zgodność z biologiczną interpretacją opisanych przez niego konfliktów. Dlatego ta emocjonalna treść, ta „komunikacja wewnętrzna” została wprowadzona do Atlasu w celu uzupełnienia i zwiększenia zrozumienia tych procesów.   Atlas pomaga zidentyfikować nasze emocje i zrozumieć logikę powiązań.       PONAD TO:    Terminy takie jak: DUSZA, EMOCJE, UCZUCIA i KONFLIKTY BIOLOGICZNE nigdy wcześniej nie były elementami atlasu anatomii       Pod tym względem Atlas Organów jest pozycją unikalną na skalę światową!

Sporo pisze się o Józefie Piłsudskim, ale rzadko oddaje się głos jemu samemu. W tej książce jest inaczej. Tu Marszałek przemawia do nas wprost. Rozmów z nim spisano podczas jego życia nie za wiele, jeszcze rzadziej były publikowane w formie książkowej, trwałej – toteż nie są zbyt znane. A szkoda, gdyż Komendant bardzo dużo opowiadał w nich o sobie; o swoim życiu prywatnym, ale i swoich poglądach na Rzeczpospolitą oraz Europę. Są one nieraz nawet bulwersujące, ponadto często trafnie przewidywały rozwój sytuacji za lat kilka lub kilkanaście. Zawarte w tej książce słowa Marszałka pochodzą z trzech źródeł. Pierwszym są „Rozmowy z Piłsudskim” legionisty, publicysty i dyplomaty Władysława Baranowskiego, które ukazały się pod koniec 1938 r., ale ani wtedy (z racji nadchodzącej wojny), ani potem nie przedarły się do masowej świadomości. Wybitny znawca życia i dzieła Józefa Piłsudskiego dr Bohdan Urbankowski tak skomentował pracę Baranowskiego: „Jest to uczciwe świadectwo człowieka, który pomimo fascynacji Marszałkiem zachował niezależność spojrzenia oraz inteligencję. Z upływem czasu wartość historyczna jego książki być może zblaknie, ale socjologiczna i psychologiczna wzrośnie”. Drugie źródło to rozmowy z początku lat 1930., o które z myślą o monografii poprosił sam Marszałek, zwracając się do wybitnego przedwojennego pisarza, ale i polityka (przez moment nawet premiera) Artura Śliwińskiego; był on osobą bardzo bliską Piłsudskiemu, przez pewien czas jego emisariuszem. Ten wszechstronnie utalentowany człowiek opublikował przed wojną wywiady z Marszałkiem w niskonakładowym periodyku „Niepodległość” – część z nich trafiła do tej książki. Autorka bogatej biografii Artura Śliwińskiego, Katarzyna Czekaj, słusznie stwierdziła, że „Piłsudski wybrał do tego celu [rozmowy] osobę, którą darzył pełnym zaufaniem, w której obiektywny sąd i czyste intencje nigdy nie miał prawa wątpić”. Trzecim źródłem jest „Ilustrowany Kurier Codzienny”, który opublikował bardzo ważne opinie Marszałka na temat przewrotu majowego, sformułowane zaledwie parę dni po zamachu. Wszystkie te wypowiedzi uzupełniają naszą wiedzę na temat Józefa Piłsudskiego, prostują wiele obiegowych opinii na jego temat oraz – świetnie się je czyta!

Odkurzacz dla malej gosposi Wszystkie dzieci lubią bawić się w naśladowanie swoich rodziców i innych domowników. Podglądają, w jaki sposób używają przeróżnych sprzętów, by podczas zabawy móc zachowywać się jak oni. Właśnie z tego powodu odkurzacz zaprojektowany z myślą o maluchach powinien znaleźć się w wyposażeniu każdego dziecka - z pewnością ułatwi mu to odgrywanie ról, a także pomoże wytłumaczyć, jak prawidłowo wykonywać różnorodne obowiązki domowe. W zestawie z tym uroczym, dziewczęcym odkurzaczem, znajdują się dwie końcówki, które ułatwiają porządki - klasyczna, płaska, jak i mniejsza, stworzona do odkurzania w zakamarkach. Duet ten sprawi, że dziewczynka nie pominie żadnego okruszka. Zestaw składa się z: - odkurzacza, - elastycznej, giętkiej rury z rączką, - woreczka z kuleczkami imitującymi bałagan, - końcówki płaskiej, - końcówki do zakamarków, - różowego zbiorniczka. Zabawka zasilana jest 3 sztukami baterii AA 1,5 V, które umieszcza się w różowej części zabawki. Konstrukcja odkurzacza wykonana jest z wytrzymałego, atestowanego plastiku. Budowa zabawki pozbawiona jest niebezpiecznych i ostrych elementów, dzięki czemu zabawa będzie bardzo przyjemna, a przede wszystkim komfortowa. Odkurzacz ten przeznaczony jest dla wszystkich dzieci powyżej 3. roku życia. Zabawka posiada certyfikat CE, zapakowana jest w poręczne, kolorowe pudełko z witrynką. Wymiary elementów zabawki: - odkurzacz: 22 cm x 16 cm x 14 cm, - elastyczna rura: 63 cm, - różowy element ze zbiorniczkiem: 21,5 cm x 5,5 cm x 5 cm, - końcówka różowa: 16,5 cm x 11 cm x 3 cm, - końcówka biała: 8,5 cm x 3 cm. Wymiary opakowania zabawki: - 28,5 cm x 17,5 cm x 19,5 cm.